Castlevania:Vlad Radu Legend เล่มที่ 2

เล่มสามไม่มีครับ มีสองเล่ม ตอนนี้ผมแต่งจบแล้วและกำลังเอามาลง ผมไม่ค่อยมีเวลาเลยเพราะตอนนี้ไปเป็นประธานกีฬา ไม่นานครับถ้าจะเขียนลงคอม ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ

บทที่ 30
_____ Arodev ยืนอยู่เบื้องหน้า Ascod ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องสว่างมันทำให้เด็กชายโกรธสุ ดขีด
_____ “Arodev!!!!!!!!!!!!!!” Ascod ตะโกนและจ้องด้วยตาสีแดงของเขาก่อนจะเข้าไปโจมตีด้วย ดาบเวทย์ที่ Radu เป็นคนสอน เคร้งงงงงงงง Arodev ใช้แขนซ้ายรับการโจมตี และโต้กลับด้วยการเหวี่ยง Ascod จนกระเด็นกลับมา Sypha เห็นดังนั้นก็ใจหาย
_____ “Ascod เจ้าเป็นยังไงบ้าง” Sypha พูดแต่ทว่า Ascod ไม่ได้ฟัง Sypha ดวงตาสีแดงคู่นั้นยังคงจ้องไปหา Arodev ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
_____ “Arodev เจ้าวายร้าย!!!!” Ascod ตะโกนออกมาและทำท่าจะลุกขึ้นมาอีก Arodev จึงมองด้วยแววตาที่ดูอ่อนโยนผิดกับแววตาอำมหิตที่ Ascod เคยเห็น
_____ “พอเถอะ........เด็กน้อย......ข้ารู้ และจำเจ้าได้.......เจ้าคงจะเกลียดข้ามากสินะ” Arodev กล่าวพรางมองมายัง Ascod ด้วยแววตาที่มีเมตตา
_____ “หุบปากนะ.......ทุกคน.....เด็กแวมไพร์......แกทอดทิ ้งพวกเขา!!!!!......และนำความตายมาสู่พวกเขาทั้งหมด! !!!!” Ascod ตะโกนซึ่ง Arodev ยืนนิ่งดูเหมือนจะยิ้มแต่จริงๆแล้วเขากำลังเสียใจ
_____ “ข้ารู้........เสียดาย ตอนนี้ข้าไม่ว่าง......ข้าจะต้องหยุดความชั่วร้ายของ Radu ก่อนที่เขาจะทำในสิ่งที่เลวร้ายกว่าข้าเป็นร้อยๆเท่า ” Arodev กล่าว
_____ “หุบปากนะ แล้วเรื่องของข้าและสิ่งที่แกทำลงไปทั้งหมดแกจะว่ายั งไง” Ascod ตะโกน
_____ “ข้าขอโทษ” Arodev ตอบซึ่งนั้นทำให้ Ascod โมโหและพุ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้เข้าถึงตัว Arodev เพราะ Arodev ปลดปล่อยพลังแสงสีเงินของเทพเจ้าออกมาเป็นโล่ป้องกัน Ascod และ Sypha ตะลึงเมื่อได้เห็นดังนั้น
_____ “อย่างที่เห็น........นี่คือพลังที่ได้จากการทำสัญญา กับพระเจ้า.......ข้ารู้แล้วและรู้มานานแล้วด้วยว่าส ิ่งที่ข้าทำมันเลวร้ายแค่ไหน.......” Arodev กล่าวและน้ำตาของเขาก็ไหลออกมา Ascod และ Sypha ตะลึงจนพูดไม่ออก
_____ “โอ้สวรรค์มีเมตตาที่ทำให้ข้าได้พบกับท่านอาจารย์... ........มหาเทพผู้ควบคุมการไหลเวียนของเวลา Clolias ได้ทำให้ข้าสำนึกผิด.........แน่นอนท่านสอนให้รู้จัก อำนาจแห่งเหตุและผลหรือที่ชื่อกงกรรมกงเวียน........ ” Arodev กล่าว
_____ “แล้วเจ้าจะชดใช้ให้ข้าและเหล่าเด็กแวมไพร์ยังไง” Ascod ตะโกน
_____ “ความตายของข้าไม่เพียงพอสำหรับเรื่องนั้น........สิ ่งที่พระเจ้ามอบหมายคือการช่วยมนุษย์.........แต่ว่า หากเจ้าต้องการชีวิตข้าก็ไม่ว่ากันแต่ต้องรอให้ข้าช่ วยมนุษย์ทั้งโลกที่กำลังจะตายด้วยสุริยะคราส 100 ปีของ Radu เสียก่อน เวลานั้นข้าจะมาไถ่บาปให้เจ้า” Arodev กล่าวออกไป Ascod ได้พังดังนั้นก็ห้องให้และเขาอ่อน Sypha จึงวิ่งเข้ามาหาและก็ยังจ้องมองไปยัง Arodev ซึ่งเดินหันไปที่สูปสลัก
_____ “บัดนี้สหายทั้งหมดของข้า.........Hector Shonder Brica และ Trevor จะเป็นยังไงน้า” Arodev กล่าวออกมาลอยแต่ทว่า Sypha ไดยินชื่อ Trevor ก็ตกใจและระหว่างที่ Arodev กำลังเดินจากไปนั่นเอง
_____ “เดี๋ยวก่อน!!!!!!” Syoha ตะโกน Arodev จึงหันมา
_____ “เจ้าน่ะ.......เจ้ารู้จัก Trevor ใช่มั้ย” Sypha พูดอย่างมีหวัง Arodev เองก็ยังงง
_____ “ช่วยพาข้าไปหา Trevor หน่อยสิ ได้โปรด” Sypha วิ่งเข้ามาหาและขอร้อง Arodev ซึ่งแปลกใจกับการกระทำของ Sypha
_____ “นี่เจ้า......รู้จัก Trevor รึ........รึว่า.......จะเป็นคนที่ Trevor ตามหาอยู่” Arodev ถามทั้งๆที่ยังงง
_____ “ใช่ ข้านี่แหละคนรักของเขา ได้โปรดพาข้าไปหา Trevor ที” Sypha กล่าวและเข้าไปจับมือ Arodev
_____ “มันอันตรายมาก ข้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ Spirit tower และคงออกจาที่นั่นแล้วแต่ว่า.......” Arodev ตอบในขณะเดียวกัน Ascod ก็ลุกขึ้นยืนและเดินมาหา Arodev
_____ “........เจ้าคงแค้นข้ามากสินะ........Ascod……….” Arodev กล่าว Ascod ก้มหน้านิดๆ
_____ “ใช่.......ความแค้นนี้.......เกิดขึ้นเพราะข้าเข้าม าที่หอแห่งการระลึก และมันทำให้ข้านึกถึงความแค้นทั้งๆที่ Radu ทำให้ลืมไปแล้ว.......แต่........ช่วยบอกข้าหน่อยสิว ่า........ท่าน Radu………จริงๆแล้วดีหรือร้าย และก็เรื่องนั้นด้วย.......ท่าน Sypha…….ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกับท่าน Legulus…………” Ascod แข็งใจถามในสิ่งที่เขาไม่กล้า
_____ “Legulus ตายแล้ว.........เขาถูก Radu สังหาร” Sypha ตอบ Ascod ถึงกับตะลึงกับคำพูดนั้น
_____ “ตอนนั้น Legulus แค่ต้องการช่วยข้า........เขายอมสละชีวิต.......” Sypha พูดและก็เริ่มร้องให้ Ascod เห็นดังนั้นก็หยุดเซ้าซี้และเงยหน้าขึ้นมามอง Arodev
_____ “เจ้าอยากรู้ตัวจริงของ Radu cel Frumos สินะ.......” Arodev ถามขึ้น
_____ “ใช่.......” Ascod ตอบ
_____ “งั้นก็จะให้รู้ละกัน........Radu น่ะ......” แล้ว Arodev ก็เริ่มเล่าถึงความชั่วร้ายของ Radu ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องสว่าง

_____ ที่ห้องโถงใหญ่ห้องหนึ่ง Trevor กำลังเดินไปตามทางเดินในนั้นแต่ทว่าเขารู้สึกเหมือนว ่ามีใครบางคนจ้องมองอยู่ มันเป็นความกดดันแบบเดียวกับตอนที่สู้กับ Shonder ภาคอสูร Trevor ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากและเดินต่อไปเรื่อยๆแต่ทว่า
_____ “หึหึหึ ฝีมือดีฝีมือดีแต่ยังไม่เท่าไรนะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับร่างของผู้หนึ่งที่ปรากฏขึ ้นข้างหลัง Trevor มันคือแวมไพร์ชั้นขุนนางที่สวมหน้ากากเหล็กรูปนก Griffin!!!!!
_____ “หึ......มาแต่เมื่อไรกัน.....” Trevor พูดและเหงื่อตก
_____ “ข้าไม่ได้มาจากไหนหรอก ข้าอยู่ที่นี่ของข้านานแล้วจนมีคนปรากฏตัวขึ้น หึหึหึ” Griffin ตอบ
_____ “โอ......ระดับของสามมหาแวมไพร์จะรับมือคงยาก......แ ต่ว่าลอบมาข้างหลังคนอื่นแบบนี้คิดรึว่าจะทำอะไรได้” Trevor กล่าวขณะที่ Griffin กำลังจ้องดูเล็บแหลมคมของตนเองอยู่ข้างหลัง Trevor
_____ “มันไม่ยากเลยถ้าจะฆ่าเจ้า ไอ้ข้าเองก็ไม่ค่อยถนัดสู้อย่างยุติธรรมหรอก แต่ได้ยินมาว่าแกร่วมมือกับเจ้าคนตอแหล Hector ชนะไอ้ Shonder ได้นี่นา ข้าจะคิดบัญชีกับมันอยู่เชียวแต่ช่างเถอะ เก็บมันตอนหลังก็ได้ หึหึหึ” Griffin กล่าวและกำลังจะฝังกรงเล็บลงบนตัว Trevor บรึ่มมมมมมมม ขวดน้ำมนต์ตกใสข้าของเขาจนเกิดไฟลุกไหม้
_____ “หนอยนี่แก” Griffin พูดและ Trevor ก็ตวัดแส้หันมาฟาดอย่างรวดเร็วแต่ทว่า Griffin หายไปแล้ว วูมมมมมมม เคร้งงงงงง มีลูกดอกพุ่งมาจากข้างบนแต่ Trevor ก็ปัดด้วยแส้ได้ แปะ แปะ แปะ Griffin ปรบมือในขณะที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศโดยที่ปีกสีดำคู่น ั้นไม่ขยับ
_____ “ยอด ปฏิกิริยาตอบสนองดีเยี่ยม แบบนี้จึงคู่ควรแก่การฆ่า หึหึหึ ว่าแต่ทำไมจึงระแวงลูกดอกที่ข้าปล่อยไปนักล่ะ” Griffin ถาม
_____ “หึ รู้ด้วยเรอะ........ไม่น่าถามเลยนะลูกดอกของคนอย่างเ จ้าน่ะอาบยาพิษอยู่แล้ว ข้ารู้ดี” Trevor ตอบพร้อมมองไปยัง Griffin
_____ “โฮ้ยอด มีสมองด้วยแฮะ หึหึ อีกไม่นานหรอกเราจะได้เจอกัน บาย ฮ่าฮ่า” Griffin กล่าวและเขาก็หายตัวไปในเงามืดและทิ้งให้ Trevor อยู่คนเดียว
_____ “หึ ข้าว่าแกน่ากลัวกว่าเจ้านายแกอีกนะ เฉพาะนิสัยแกมโกงน่ะ ไม่ค่อยชอบเลย” Trevor พูดและก็มุ่งหน้าเดินต่อไป

ขอรับ แล้วได้วางแผนเรื่องต่อไปบ้างรึยังครับ เนื้อเรื่องนี้ดึดดูดดี อ่านแล้วก็เพลินกับการดำเนินเรื่องได้เรื่อยๆ
จะติดตามต่อไปขอรับ

ขอโทษที่หายไปนานนะครับ อิอิ เตรียมงาน สองวันก่อนผมนอนแค่ชั่วโมงเดียว อ้อ ช่วงนี้ก็ว่างแล้ว จะเริ่มต่อนะครับ

มาแล้วครับ มาลงชาติละครั้ง

_____ และที่หอแห่งการระลึก
_____ “......มันเป็นความจริงงั้นเหรอ.......” Ascod ตะลึงที่ได้ฟังเรื่องทั้งหมดจาก Arodev
_____ “ใช่.........” Arodev ตอบ Ascod จึงหันมาถามอีกครั้ง
_____ “งั้นช่วยเล่าเรื่องตอนนั้นทีสิ เกิดอะไรขึ้นกับเหล่าเด็กแวมไพร์และเจ้า.......” Ascod กล่าว Arodev ถอนหายใจนิดๆก้อนจะหันมา
_____ “อยากรู้งั้นเหรอ......ก็ได้.....ตอนนั้นข้าไม่ได้ตั ้งใจทิ้งเด็กแวมไพร์หรอก........แต่ว่าข้ากำลังเผชิญ หน้ากับใครบางคน........ยมทูต ........” Arodev พูด
_____ “Death งั้นเหรอ” Ascod ถามแต่ Arodev ส้ายหน้า
_____ “ไม่ใช้ Death……….มันคือยมทูตอีกคน.......ชื่อว่า Mirus Revard หรือที่ข้าคุ้นหู Mirus the Reaper…………” Arodev ตอบ
_____ “เจ้านั่นคือใคร” Ascod ถามขึ้น Arodev ก้มหน้าลงเหมือนถอนหายใจ
_____ “บุตรของซาตาน.......และก็เป็นพี่ชายของข้าด้วย” Arodev ตอบ Sypha และ Ascod ตะลึง
_____ “เจ้าเป็นบุตรซาตานเรอะ” Ascod ถามขึ้น
_____ “ใช่......แม้ไม่อยากยอมรับหรอก.....แต่ความจริงก็คื อความจริง ข้าเกือบถูกพี่ตัวเองฆ่า แต่พอรู้ตัวอีกที ข้าก็พบกับท่านผู้นั่น” Arodev กล่าว
_____ “บุรุษผมสีทองคำขาวร่างสูง 222 ซม.ที่แต่งชุดคล้ายแวมไพร์ เขาสอนข้าในเรื่องต่างๆมากมายจนข้าตาสว่างและไม่เพีย งแค่นั้นเขายังทำให้ข้าเป็นเทพด้วยการดื่มไวน์จากจอก ศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู ข้าศรัธาในตัวพระองค์มาก เพราะพระองค์คืออดีตราชาเทพแห่งเขาโอลิมปัส” Arodev กล่าวอีกครั้ง
_____ “ข้าอาจจะทำบาปไว้มากในอดีตแต่ตอนนี้ข้าได้สาบานกับพ ระเจ้าโดยมีราชาเทพเป็นพยาน Ascod หากยังคิดแค้นข้าอยู่ก็ไม่เป็นไร หลังจากทำลายความทะเยอทะยานของ Radu แล้ว........ข้าจะไถ่บาปให้เจ้าตามสัญญา” Arodev พูดและก็เดินจากไป
_____ “เดี๋ยว.......ข้าไม่......แค้นท่านแล้ว........ทุกอ ย่างมันเป็นภาพลวงตา.......มีคนบงการควบคุมความโกรธใ นตัวคนทุกคนและสัตว์ทุกชนิดนั่นคือซาตานพ่อของท่าน.. ......อย่างน้อยข้าก็ได้รู้สิ่งใหม่ๆนั่นคือ การให้อภัยเป็นบ่อเกิดแห่งมิตรภาพ” Ascod พูดขึ้นและยิ้มซึ่ง Arodev ที่หันมาก็ยิ้มตอบรับเช่นกัน และบัดนี้ Sypha ก็ได้เห็นทั้งคู่อภัยให้กันแล้วเธอก็ปลื้ม Ascod อยู่นิดๆ แต่ในใจเธอยังอยากที่จะให้ Arodev นำทางไปพบ Trevor อยู่

_____ ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วบันไดยาวท่ามกลางเสียงฟ้าร้อง ที่ดูน่ากลัว ที่นี่คือ Castle keep บัดไดยาวสู่หอระฟ้า ถัดขึ้นไปอีกคือประตูบานมหึมาและหลังประตูบานนั้น... ........Radu cel Frumos ราชันต์แวมไพร์ร่างสูงกว่าเจ็ตฟุตนั่งอยู่บนบัลลังก์ เลือดกำลังจ้องลงมายัง.........แวมไพร์สาวผมบรอนด์ลู กสาวของเขาพร้อมด้วงองครักษณ์ Tepis Savard ยืนกอดอกคุมอยู่ข้างหลัง เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงง ฟ้าผ่าดังขึ้น แสงของมันส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่แห่งหอคอยสะท้อนรูป สลักยักษ์เหนือบัลลังก์ Radu
_____ “................พ่อ............ที่พ่อให้ Tepis พาข้าออกมาจากที่ที่ท่านกักบริเวณแบบนี้แสดงว่าต้องม ีธุระสำคัญสินะ.............เพราะข้าคิดว่าคนอย่างท่ านไม่คิดพาคนที่ถูกกักบริเวณออกมาโดยพลการหรอก...... .....” Anastasia พูดขึ้นและจ้องขึ้นไปยัง Radu ผู้ประทับสูงบนบัลลังก์เลือด
_____ “ธุระน่ะมีแน่................เจ้าก็รู้ว่าบัดนี้เรา กำลังถูกบุกรุกโดยนักล่าแวมไพร์.......พ่อคิดว่ามันอ ันตรายที่จะปล่อยให้ลูกสาวต้องไปเผชิญหน้ากับพวกมัน. ...........” Radu กล่าวขึ้น..........เปรี๊ยงงงงงงง เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง
_____ “หึ...........พ่อห่วงคนอื่นเป็นด้วยเหรอ........... ..บอกมาตรงๆจะดีกว่านะ.........เพราะข้ารู้นิสัยของพ ่อดีที่สุด.............” Anastasia พูด
_____ “หึ ฉลาดไม่เบาสมแล้วที่เป็นลูกข้า แต่.............ถ้าข้าจะบอกว่าอยากให้เจ้าไปจัดการก ับพวหมัน...........เจ้าจะว่ายังไง” Radu กล่าวพรางจ้องลงมาด้วยสายตาที่มีเลศนัย
_____ “หา อะไรนะ........” Anastasia อุทาน
_____ “ไม่ได้ยินรึไง..........ข้าจะให้เจ้าไปฆ่าพวกมัน โดยเฉพาะเจ้า Arodev และ Hector ที่เจ้ารู้จักกับมันตั่งแต่เป็นเด็ก...........ข้าคิ ดว่ามันไม่ยากเลยสำหรับคนฉลาดอย่างเจ้า............. Yudar……..” Radu กล่าว
_____ “หึ เลิกเรียกชื่อนั้นได้แล้วพ่อ........แต่ว่าถ้าข้าจะป ฏิเสธล่ะ.............ท่านจะว่ายังไง..........” Anastasia ตอบ
_____ “หึหึหึ สมกับที่เป็นเจ้า........นิสัยเหมือนแม่เจ้าไม่มีผิด .........แต่ว่าเจ้าปฏิเสธข้าไม่ได้หรอก.........หึห ึหึ” Radu กล่าวพรางจ้องลงมาอย่างมีเลศนัยอีกครั้ง
_____ “ว่าไงนะ” Anastasia พูดขึ้น
_____ “ทำไมน่ะเหรอ............หึหึหึ........รู้จักหมู่บ้ านเล็กๆแห่งหนึ่งแถวโรมาเนียตะวันออกมั้ย.........มั นเป็นหมู่บ้านที่ถูกลืมและตัวเจ้าก็เคยเติบโตที่นั่น ……หึหึหึ” Radu กล่าว
_____ “อะไรนะ.......หรือว่าพ่อจะ.......” Anastasia ทำหน้าตื่น
_____ “หึหึหึ..........ชีวิตพวกนั่นทั้งหมดอยู่ในกำมือของ ข้า...........ว่าไงล่ะ...........เจ้าจะไปกำจัดผู้บ ุกรุกเพียงสองคนให้ข้าหรือว่าจะให้ข้าปลิดชีพคนในหมู ่บ้านที่เหลืออยู่ไม่ถึงร้อย เจ้าจะเอายังไง...........แน่นอนว่าสองชีวิตย่อมไม่ม ีค่าเท่ากับชีวิตนับร้อยหรอก” Radu กล่าว Anastasia ตกใจเมื่อได้ยินดังนั้น.................
_____ “...........ก็ได้..........แต่ต้องสัญญานะว่าพ่อจะป ล่อยทุกคนให้เป็นอิสระ........” Anastasia ตอบอย่างลังเลใจ
_____ “ได้สิ..........แต่เจ้าต้องทำให้สำเร็จ……….ข้าเชื่อ ว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังแบบพี่ชายโง่ๆของเจ้าที่ ชื่อ Alucard………..เมื่อรู้แล้วก็รีบวางแผนจัดการพวกมันซะ” Radu กล่าวพรางมองมาหา Anastasia อีกครั้ง
_____ “....................ได้........งั้นข้าขอตัว...... ......” Anastasia ตอบและแล้วเธอก็ค่อยๆหายตัวไปจากห้องโถงมหึมาในหอคอย ระฟ้า บัดนี้เหลือเพียง Radu cel Frumos และ Tepis Savard หนึ่งในสามมหาแวมไพร์เท่านั้น
_____ “Tepis……” Radu พูดขึ้น
_____ “ครับ” Tepis ตอบ
_____ “ข้าไม่คิดว่าลูกสาวของข้าจะทำสำเร็จหรอกนะดังนั้นเจ ้าคอยเฝ้าจับตาดูนางให้ดีด้วย.....ไปซะ” Radu กล่าว
_____ “รับทราบท่าน Radu” Tepis ตอบและก็หายตัวไปอีกคน..........เปรี๊ยงงงงงงงง..... ..ฟ้าผ่าอีกครั้ง แสงของมันกระทบใบหน้าของ Radu เผยให้เห็นสามตาสีแดงก่ำ
_____ “...............หึหึหึ........Trevor………..อีกไม่นาน พลังชีวิตของเจ้าจะทำให้โลกต้องพินาศ..........แต่เจ ้าจะรู่รึเปล่าล่ะว่านี่คือเหตุผลที่ข้าคืนชีพให้เจ้ าและ......นำทางเจ้าจนทำลาย Spirit’s tower ลงได้สำเร็จ..........หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” Radu กล่าวพรางหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

_____ ที่หอแห่งการระลึก
_____ “เอาล่ะ ข้าต้องไปแล้ว Ascod ........Sypha………..” Arodev พูดขึ้นพรางมองออกไปยังดวงจันทร์
_____ “.........ท่านจะไปไหน......” Ascod ถาม
_____ “.............ทำลายความทะเยอทะยานของ Radu……………และก็.........ช่วย Anastasia……………” Arodev ตอบและหันหลังเตรียมจะวิ่งไป
_____ “เดี๋ยว!!!!!” Sypha ตะโกนขึ้น Arodev ชะงัก
_____ “ท่านรู้สินะว่า Trevor อยู่ไหน............ได้โปรดพาข้าไปพบเค้าด้วย” Sypha อ้อนวอน
_____ “ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกอย่างไรกับการจากคนที่รัก...... .....แต่ว่าตอนนี้ข้าเองก็ยังไม่พบเค้า........แต่วา งใจเถอะ Sypha………….ข้าคิดว่าเค้าคงกำลังตามหาเจ้าอยู่....... ..และจะต้องพบเจ้าแน่..........” Arodev กล่าวและวิ่งจากไป Sypha น้ำตาตกซึ่ง Ascod เห็นดังนั้นก็พลอยสงสารไปด้วย..............
_____ “ท่าน Sypha........ทีนี้เราจะทำยังไงกันต่อดี” Ascod ถามขึ้น Sypha สะดุ้งและหันไปมองรอบๆตัวเองซึ่งเป็นห้องโถงยักษ์ที่ มีรูปสลักปิศาจมากมายและหน้าต่างบานมหึมาหลายสิบบานท ี่มีแสงจันทร์ส่องผ่านทั้งหมด
_____ “.........ข้าจะตามหา Trevor…………..ส่วนเจ้าจะช่วยข้าหรือจะไปก็ตามใจเจ้าเถ อะ” Sypha ตอบ
_____ “ข้าน่ะไม่มีที่จะไปหรอก..........เอาเป็นว่าข้าจะช่ วยท่านตามหาท่าน Trevor ด้วยอีกแรงละกัน” Ascod กล่าว

_____ ปั้ง!!!!!.............ประตูบานหนึ่งถูกผลักอย่างรุน แรกและบุรุษถือแส้ Trevor Belmont ก็ก้าวเท้าออกมา เบื้องหน้าของเขาคือห้องสมุดสีทองที่ซึ่ง Sypha เคยมาอ่านหนังสือบ่อยๆ
_____ “Sypha!!!!!!!!!......” Trevor ตะโกนขึ้นและออกวิ่งเข้าสู่ห้องสมุดมหึมาที่หนูหราปร ะดับด้วยเครื่องทองและรูปสลักตามชั้นหนังสือ แกรกก เสื้อเกราะสีทองที่ประดับอยู่ตรงซุ้มประตูเริ่มขยับแ ละออกว่างถือหอกดาบมายัง Trevor ในขณะที่หนังสือปิศาจอีกหลายสิบเล่มก็ลอยออกมาจากชั้ นหนังสือ Trevor เห็นดังนั้นจึงฟาดแส้ทำลายพวกมันและกระโดดข้ามปิศาจเ กราะโจมตีจากข้างหลังมัน บรึ่มมมมมม...............
_____ “Sypha!!!!!!!..........” Trevor ตะโกนอีกครั้งและออกวิ่งต่อไป เขาผ่านห้องโถงมาหลายห้องรวมไปถึงห้องเรียนที่ Radu ใช้อบรมสาวกแวมไพร์

_____ ท่ามกลางความมืดสนิทในป่ามรณะที่ลึกลับ......... บรูววววววววว เสียงหมาเห่าหอนกันระงม และ........เปรี๊ยงงงงงงงงงงง........... ฟ้าก็ผ่าลงมา ใจกลางป่ามีหีบโลงศพเหล็กตั่งสะท้อนแสงจันทร์อยู่... .....ตุบ.....ตุบ.....ตุบ เสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้น
_____ “The Killer of Reble land………… อีกไม่นานท่านคงจะคืนชีพขึ้นมาสินะ......” ผู้กล่าวคือ ......Anastasia ……….
_____ “ข้าคงต้องรีบแล้ว........ท่านพ่อ........” Anatasia พูดอีกครั้ง แต่ทว่า......คลึก......เสียงฝีเท้าของคนอีกคนก็ก้าว เข้ามา เขาคือบุรุษสวมชุดทหารสีแดงและหมวกทรงสูง St.Germain นั่นเอง
_____ “ท่านคือ.......” Anastasia ถามขึ้น
_____ “ดูเหมือนว่าศึกครั้งนี้คงจะรับมือได้ยากกว่าปกติสิน ะ.......” St.Germain กล่าวพลางมองไปยังหีบศพท์เหล็ก
_____ “ท่านคงรู้สินะว่าผู้ซึ่งหลับอยู่ในหีบเหล็กคือ..... .” St.Germain หันมาถาม แต่ Anastasia ไม่ตอบ
_____ “โอ๊ะต้องขอโทษด้วยที่ลืมแนะนำตัว.......ข้าชื่อ Germain……..” St.Germain กล่าว
_____ “ข้า Anastasia……..” Anastasia ตอบ
_____ “ท่านคงจะเป็นลูกสาวของ.........Lord Radu สินะ.....” St.Germain ถามขึ้น
_____ “ถ้าใช่แล้วท่านจะคิดว่าไง” Anastasia ตอบ
_____ “ก็ไม่คิดอะไรมาก......ท่านค่อนข้างจะเหมือนกับ..... ..ญาติพี่ชายของท่าน.....Alucard มาก ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างและบุคลิก.....ในใจของท่านก็คิดต ่อต้าน Radu พ่อของตนเองสินะ.......” St.Germain ถาม
_____ “ใช่.......และข้าเป็นครึ่งแวมไพร์เช่น Alucard……ส่วนเหตุผลอีกประการที่ข้าเหมือนพี่ชายทั้ง ๆที่เราไม่ได้มีพ่อและแม่คนเดียวกันก็คงเป็นเพราะว่า ......แม่ของเขาและแม่ของข้าเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน.... ...” Anastasia ตอบ
_____ “ช่างเป็นลิขิตที่น่ากลัวจริงๆ.......สวรรค์ได้บันดา ลให้ฝาแฝดคู่นั่นต้องมีสามีเป็นราชันย์แวมไพร์และต้อ งพบจุดจบลงไป......” St.Germain กล่าวพลางถอนหายใจ
_____ “แล้วท่านจะทำยังไงต่อ.......” St.Germain ถามขึ้นอีกครั้ง
_____ “ท่านคงเดาได้นะว่าข้าจะทำอะไรในเมือข้าก็ต่อต้านพ่อ ของตัวเองเช่นเดียวกับพี่ Alucard” Anastasia ตอบ ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องสว่าง

ไม่ว่างาน ขอลงรูปแทน



กองทัพสยองโลก



Clolias



...................................



Lord Abhartach



Dracula และ Abhartach



Radu cel Frumos

บทที่ 31 หอคอยแห่งสมบัติ
_____ ท่ามกลางเงาที่มืดมิดในปราสาทแห่งความมืด.......Trev or เดินทางมาถึงใจกลางของห้องสมุดที่ซึ่งมืดมิด คลื่นนนนนน Trevor พบช่องทางลับ จึงเปิดมันออกและพบกับทางเดินลับที่มืดมิด..........
_____ “........Abhartach……..” Trevor อ่านตัวอักษรที่ขอบประตู
_____ “อีกแล้วรึ.......คำคำนี้......” Trevor พูด ตึก......ตึก......ตึก..... เขาเดินต่อไปในเงามืดโดยมีเพียงแสงจากคบเพลิงเล็กๆเท ่านั้นที่นำทาง ตึก.....ตึก....ตึก...... Trevor เดินไปเรื่อยๆ.....จนในที่สุดเขาไปสะดุดกับอะไรบางอย ่าง เขาจึงหันคบเพลิงไปดู........
_____ “เฮืออออออออออา” เสียงลึกลับก้ดังขึ้นพร้อมกับสิ่งหนึ่งที่ลุกขึ้นมา. .....มันคือปิศาจที่มีรูปร่างประหลาด น่ากลัว มีผิวกายหยาบสีดำ และหายใจเป็นเปรวเพลิง!!!!!
บรึ่มมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
มันกระโจนเข้ามาพร้อมกับลมหาบใจเพลิงของมัน Trevor เห็นดังนั้นจึงกระโดดหลบและใช้แส้ฟาดฟันมันอย่างต่อเ นื่อง ตูมมมมม เปรี๊ยงงงงงงงง ผิวของมันแตกออกและมีเปรวเพลิงที่ร้อนไหลปะทุออกมา Trevor พยายามจะหลบ และเขาก็ไปสะดุดบ่งสิ่งเข้าซึ่งก็คือโครงกระดูกมนุษย ์นับไม่ถ้วน!!!!!!!
_____ “หึ......ไม่นึกเลยว่าห้องสมุดจะมีตัวแบบนี้......แก คงเป็นบรรณารักษ์สินะ....” Trevor พูด เจ้าตัวประหลาดไม่มีท่าทีแยแสคำพูด พริบตามันก็พ่นไปปะทุออกมาจากปากของมัน!!!!!!!!!Trev or กระโดหลบ และใช้ดาบของทัพอัศวินศักดิ์สิทธิ์แทงเข้าที่หัวใจมั น บรึมมมมมมมมมมมมมม เกิดระเบิดขึ้นจนซัดร่าง Trevor กระเด็นติดฝาผนัง และวินาทีเดียวนั้นเองเจ้าปิศาจก็มีเปรวไฟลุกโชนไปทั ่วร้างและพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วหมายจะกระแทก Trevor พริบตานั้น Trevor กระโดยข้ามหัวมันพร้อมกับฟาดแส้อย่างแรงลงที่ศีรษะปิ ศาจ ปรากฏสะเก็ดไปขึ้นมาอีกครั้ง Trevor เห็นดังนั้นจึงดึงมีดขึ้นมาฟันจนมีดหักและเปลี่ยนมาด ึงดาบที่ติดแน่นอยู่ในหัวใจออกกลับคืนและฟันหัวมันตา มด้วยฟาดแส้ใส่ปิศาจ และตัวของมันก็กลายเป็นสีแดงเปรวเพลิงทั้งตัว คราวนี้มันคิดจะพุ่งชนโดยวิธีเดิม Trevor จึงกระโดดขึ้นไปบนเพดานใช้ดาบแทงเข้าไปในรูระหว่างซอ กหินได้อย่างแม่นยำโดยอาศัยแสงจากปิศาจจากนั้นก็กระห นึ่งฟาดแส้ลงมาจากด้านบน จนปิศาจตัวแดงเริ่มพองตัวและระเบิด
บรึมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!! Trevor อาศัยจังหวะเหมาะรับแรงระเบิดจนตัวเองกระเด็นออกไปลม ลงอยู่ตรงหน้ารูปสลักรูปหนึ่ง.....
_____ “Lord Vedora……..” Trevor อ่านคำที่สลักใต้ฐานรูปสลักและค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมอง รูปสลักของบุรุษรูปงามที่นัยน์ตาซ้ายมีเพชรสีแดงฝังอ ยู่และนัยน์ตาขวามีเพชรสีน้ำเงิน

_____ ในห้องโถงใหญ่อีกแห่งหนึ่ง Hector เดินมากับ Shonder……
_____ “เดี๋ยว.....Shonder……” Hector พูด
_____ “Hector……เจ้ารู้จักเจ้าของกลินอายนี้ด้วยรึ......” Shonder ถาม
_____ “ใช่......เจ้าล้วงหน้าไปก่อนเถอะ.......ข้าจะอยู่ที ่นี่เอง......” Hector พูดและสบตากับ Shonder เล็กน้อย
_____ “ตกลง.......หวังว่ามันคงลงเอยด้วยดีเพราะเจ้าของกลิ นอายไม่ได้มีรังสีฆ่าฟัน....” Shonder กล่าวและวิ่งไป ตุบ ตุบ ตุบ....................
Hector กวาดสายตามองรอบข้าง...........................
_____ “ออกมาเถอะ.......Anastasia……..” Hector พูด......ตุบตุบตุบ หญิงสาวผมบรอนรูปร่างสวยก็เดินออกมา
_____ “ไม่ได้พบกันซะ Hector………” Anastasia พูดขึ้น
_____ “ใช่......” Hector ตอบ
_____ “เจ้าโตข้ามาก.......จากเด็กหกขวบขี้กลัวเมื่อตอนนั้ น” Anastasia กล่าว
_____ “และท่านก็เช่นกัน......จากเด็กสาวอายุ 12 ที่หวาดระแวงพ่อตัวเอง....” Hector ตอบ ท่ามกลางสายลมที่พัดมาเบาๆจนทำให้ฝุ่นบนพื้นหินฟุ้งข ึ้น
_____ “.........ว่าแต่อัศวินผมทองคนเมื่อครู่........” Anastasia ถามขึ้น
_____ “เขาคือ Shonder Fernandez…… แม่ทัพที่เสียกลองทัพของตนเองในปราสาทแห่งนี้.....” Hector ตอบ
_____ “ว่าแต่ที่ท่านมานี้มีธุระอะไรรึ......” Hector ถามขึ้น
_____ “........ข้าคิดว่าถ้าเป็นพวกเจ้า.....Hector……พวกเจ ้าคงจะสามารถทำลายความทะเยอทะยานของพ่อได้......” Anastasia กล่าวและก็ค่อยๆเดินเข้ามาหา Hector….
_____ “........รู้มั้ย ในอดีต........ตอนที่เจ้าเป็นเด็กขี้แย.....ข้าต้องค อยปกป้องเจ้ามาตลอด.......ตอนนั้นความสัมพันธ์ของเรา เหมือนพี่น้อง.....” Anastasia พูด
_____ “ใช่......ข้ายังไม่ลืมวันที่ข้าตกลงไปในหลุมกับดักแ ละนั่งรอท่านมาช่วย......” Hector กล่าว และจับมือ Anastasia
_____ “......คิดถึงเวลานั้นนะ Hector…….ที่ตอนนั้นเจ้าเดินทางผจญภัยกับ Alucard……..นี่ยังจำอาจารย์ของพวกเรากันได้มั้ย” Anastasia ถาม
_____ “หมายถึง Clolias น่ะเหรอ.....” Hector พูดขึ้น
_____ “ใช่......จนถึงวันนี้เราก็ยังไม่รู้เลยว่าท่านคือใค ร.....” Anastasia กล่าวและกอด Hector…..ซึ่ง Hector ก็ยอมรับด้วยความเต็มใจก่อนที่ทั้งคู่จะถอยเข้าไปสู้ เสาหินต้นใหญ่และทั้งคู่ก็จูบกัน แต่ทว่า......แกร๊กกกกก...........
ข้อมือทั้งสองข้างของ Hector ถูกมันกับกุญแจมือไว้แน่นพร้อมกับที่ Anatasia ผละตัวออกมา
_____ “.....!!!!!....นางปิศาจ......!!!!.....” Hector มอง Anastasia ด้วยความตกใจ
_____ “ขอโทษด้วย Hector……..ข้าจำเป็นต้องทำเช่นนี้......ความจริงท่าน พ่อบังคับให้ข้ากำจัดพวกเจ้าทุกคนและหากข้าไม่ทำตาม. .....ชีวิตผู้บริสุทธิ์อีกมากจะดับสูญในคืนเดียว.... ...แต่ข้าจะไม่ทำอะไรเจ้าไปมากกว่านี้......ลาก่อน.. ....” Anastasia กล่าวเดินเดินจากไป
_____ “เดี๋ยวก่อน.......ท่านต้องการอะไรกันแน่....” Hector ตะโกนครั้งสุดท้ายซึ่ง Anastasia ก็หันมา
_____ “อิสรภาพและ.....ครอบครัวที่เป็นสุข” Anastasia ตอบและเดินจากไป ทิ้งให้ Hector อยู่ในความมืดมิดเพียงคนเดียว

_____ ณ หอแห่งการระลึก
_____ “ท่าน Sypha…….ต่อให้เราเดินไปทั่วปราสาทก็คงไม่มีทางพบท่า น Trevor หรอกครับ” Ascod พูดขึ้น
_____ “แล้วเราจะทำยังไงได้บ้างล่ะ” Sypha ตอบ
_____ “อื่มม.......ยังไงซะ ที่นี่ก็คือหอแห่งการระลึก.....ข้าเคยได้ยินมาว่าใจก ลางของที่นี่คือจุดที่เชื่อมต่อกับความทรงจำของเวลา (โครนอส) หากเราไปที่นั่นและรวบรวมสมาธิให้นิ่งพอ เราก็จะรู้ทุกอย่างแม้กระทั้งที่อยู่ของท่าน Trevor ในขณะนี้” Ascod พูด
_____ “งั้นเหรอ เจ้านี่พึ่งได้ดีจริงๆว่าแต่ใจกลางนั่นไปทางไหนเหรอ” Sypha ถามขณะเดินเคียงคู่กับเด็กแวมไพร์
_____ “แต่ว่า.......ที่นี่คือเขตหวงห้ามของท่าน Radu…..และข้าคิดว่ามีผู้ที่ทรงอำนาจเผ้าดูแลอยู่ด้ว ย” Ascod ตอบ
_____ “จริงสินะ.....Radu คงไม่ต้องการให้ใครรู้อนาคตไปมากกว่าตนเอง......” Sypha กล่าวลอยๆ ตึก.......พวกเขาทั้งคู่ต้องหยุดเพราะว่ามีสตรีนางหน ึ่งมาขวางหน้า เธอคือ Anastasia!!!!!!
_____ “ท่าน Anastasia!!!!!!” Ascod ตะโกนขึ้น
_____ “อะไรน่ะ.....งั้นเธอก็คือลูกสาวของ......Radu อย่างที่เจ้าบอกมาน่ะสิ Ascod” Sypha กล่าวอย่างตื่นตัว
_____ “หึ....ยินดีที่ได้พบนะ Ascod……..และ..........Sypha Belnades……คนที่ Trevor Belmont ตามหาจนตารีตาเหลือก” Anastasia พูดขึ้น
_____ “อะไรนะ!!!! งั้นก็แปลว่าเจ้ารู้ใช่มั้ยว่า Trevor อยู่ที่ไหน” Sypha ถาทด้วยความตื่นเต้น
_____ “ใช่......ห้องโถงที่อยู่ด้านหลังข้านี่แหละ.......ผ ่านประตูไปอีกแค่สามบานเท่านั้น” Anastasia ตอบ
_____ “งั้นเรารีบไปกันเถอะ Ascod……” Sypha พูด
_____ “เดี๋ยว!!!!” Anastasia เรียก
_____ “พวกเจ้าจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น.......” Anastasia กล่าว.....วินาทีนั้นก็มีเขนแดนผนึกปรากฏขึ้นที่ขาขอ ง Ascod และ Sypha
_____ “อะไรกันนี่ นี่มัน!!!!!” Sypha ตะโกนด้วยความตกใจ
_____ “นี่มันคือเขตแดนผนึกที่เป็นประตูมิติเชื่อมต่อกับที ่ใดที่หนึ่ง เราประมาทเกินไป อ๊า!!!!” Ascod ตะโกนครั้งสุดท้ายก่อนที่ทั้งคู่จะถูกดูดเข้าไปในตรา สัญลักษณ์เวทย์มนต์.......
_____ “โชคดีทั่งคู่นั่นแหละ......” Anastasia กล่าวแลพเธอก็ค่อยๆหันหน้าไปข้างหลังซึ่งเป็นประตูห้ องโถง ปั๊งงงงงง มีใครซักคนผลักประตูเข้ามา คำแรกที่เขาตะโกนคือคำว่า “Sypha”
_____ “ท่านเองรึ Trevor Belmont แห่งตำนาน” Anastasia ทักขึ้น
_____ “เจ้าเป็นใคร” Trevor พูดขึ้น
_____ “ข้าชือ Anastasia เป็นลูกสาวของ Radu cel Frumos เจ้าของปราสาทผู้ที่สร้างความเดือดร้อนให้ท่าน” Anastasia ตอบ
_____ “อะไรนะ!!!!เจ้า” Trevor ตะโกนและจับแส้ขึ้นมา
_____ “หึ......ข้าไม่ได้เป็นศัตรูของท่าน ความจริงข้าก้ไม่ชอบท่านพ่อ....ดังนั้นข้าจะบอกสถานท ี่ซึ่งท่านจะได้พบกับคนรักของท่าน Sypha Belnades ให้” Anastasia พูดขึ้น
_____ “อะไรนะ!!!! เจ้ารุ้ใช่มั้ย รู้ใช่มั้ยว่านางอยู่ที่ไหน” Trevor ตะโกน
_____ “ใจเย็นๆ......ใกล้ๆนี้แหละ.....หากท่านตรงไปยังห้อง โถงแยกประตูที่ท่านผ่านมาแล้วและเข้าประตูที่สี่จากซ ้ายมือบนระเบียงของชั้นที่สี่ ท่านจะพบกับทางตันและหากสังเกตดีๆ กำแพงนั้นหากทุบให้แตกจะพบทางลับ......Sypha อยู่ที่นั่นแหละ” Anastasia ตอบ
_____ “ดี งั้นข้าต้องรีบล่ะ” Trevor กล่าวและหันหน้าวิ่งออกประตูทันที
_____ “ขอให้โชคดี.....หลานชายข้า......หวังว่าเจ้าจะเป็นผ ู้ที่เหมาะสมกับการทำลายความทะเยอทะยานของท่านพ่อนะ. ......แต่ช่างเถอะ......การทดสอบของข้าจะทำให้รู้เอง ว่าท่านเหมาะสมที่จะก้าวเข้ามาในปราสาทในฐานะของศัตร ูของท่านพ่อหรือไม่.......” Anastasia กล่าวและเดินจากไป.....และ............หลังเสาหินริม หน้าต่างบานมหึมา.....มีเงาของแวมไพร์ตนหนึ่งเฝ้าติด ตามดู Anastasia อยู่

_____ ในห้องเก็บสมบัติที่ซึ่งมีกองสมบัติมากมายซ่อนอยู่มา กจนพื้นเป็นสีทองระยิบระยับ.....Sypha และ Ascod รู้สึกตัวขึ้นก็พบว่าตนเองอยู่ที่นั่น ผนังหินสีน้ำตาลที่ดูลึกลับบางทีอาจจะเข้ากับสมบัติท ี่กองระเนระนาดอยู่
_____ “ท่าน Sypha ที่นี่คือห้องเก็บสมบัติลับ......ข้าไม่เคยมาที่นี่ม าก่อน แบบนี้เราคง.........” Ascod พูดด้วยความตกใจ
_____ “ไม่เป็นไร.......มีเข้ามาได้ก็ต้องออกไปได้แน่..... .กรุสมบัตินี่....ข้าพอจะเดาได้ว่าลักษณะของห้องโถงน ี้น่าจะอยู่ติดกับที่ใดในปราสาท หากเราช่วยกัน เราก็พอจะเดาทางออกได้จริงมั้ย” Sypha หันมาตอบพร้อมรอยยิ้ม
_____ “ครับ......แต่ว่า........แม่แต่ท่าน Anatasia……และทุกคน” Ascod พูดไม่ทันจบคำอยู่ก็มีฝูงกระดูกผุดขึ้นมาจากกองสมบัต ิและฝูงค้างคาวเต้มไปหมดพร้อมด้วยพวกคนแคระ พวกมันประสงค์ร้ายด้วยสิ
_____ “ท่าน Sypha ระวัง!!!!!” Ascod ตะโกนเมื่อเห็นกระดูกตัวหนึ่งดึงบางอย่างขึ้นมาจากกอ งสมบัตินั่นคือดาบสีทองออกมาและฟัน Sypha เห็นจึงกระโดหลบ
_____ “.....ข้าขอสั่งพวกเจ้า.....จงหลบไปให้พ้น.....ไม่เช ่นนั้น...” Ascod กล่าวแต่ทว่าพวกคนแคระกรูกันเข้ามาและโยนมีดเล็กใส่เ ด็กชายเล่มแรกเข้าที่แขนซ้ายซึ่งเด็กน้อยยกขึ้นมาบัง ป้องกันหน้าและก็มีเล่มอื่นๆตามมาโดนที่ขาและท้อง
_____ “อ๊า!!!!” Ascod ร้องและล้มฟุบลง
_____ “Ascod!!!!” Sypha ตะโกน จากนั้นเธอก็ใช้เวทย์มนต์สร้างบอลพลังมากมายออกมาและ โยนไปใส่พวกกระดูกและคนแคระจนถอยหนี บรึ่มมมมมมม พวกมันลมต้ายลงครั้งละมากมาก
_____ “ไม่เป็นไร เจ้าติดหนี้ข้าแล้วสินะ” Sypha พูด Ascod สังเกตุว่าค้างคาวรวมตัวกันเป้นตัวใหญ่จะโฉบใส่ Sypha ดังนั้นเขาจึงยื่นมือออกมายิงบอลเวทย์มนต์ใสพวกมันก่ อนที่จะรวมตัวกันสำเร็จ
_____ “หึ......และข้าก็ใช้คืนแล้ว” Ascod ตอบพรางยิ่มแต่ก็ล้มพุบลง
_____ “Ascod!!!!”Sypha เข้าไปพยุงตัวเด็กชายขึ้น
_____ “ไม่ต้องห่วง.......ข้าเป็นแวมไพร์เลือดแท้......ไม่ นานหรอกที่แผลจะหาย” Ascod ตอบ

_____ ณ ห้องโถงยักษ์ที่เป็นสูนย์กล่งของเขต่แดนต่างๆ ระเบียงชั้นสี่พังยับเยินในตอนที่ Trevor สู้กับ Legulus Trevor รีบกระโดยขึ้นไปด้านบนเข้าสู่ประตูตามเงื่อนไขของ Anastasia ทันที เอี๊ยดดดด ปั๊งงงงงง
_____ “Sypha” Trevor พูดและเดินไปตามทางเดินที่มืดสนิด สุดทางก็พบทางตันตามที่ Anastasia บอก Trevor เห็นดังนั้นจึงใช้หมัดชกกำแพงที่เปราะจนแตกกระจายในพ ริบตาและก้าวเท้าเข้าสู่หอคอยเก็บสมบัติซึ่งถูกปิดตา ยมานาน
_____ “Sypha!!!!!” Trevor ตะโกนอย่างไม่ขาดสาย

_____ “เป็นอะไรรึท่าน Sypha……” Ascod ถามขึ้น
_____ “รู้สึกเหมือนมีใครมาเรียกข้าแต่คงไม่มีอะไรหรอก.... ข้าคงคิดไปเอง” Sypha พูดและเดินต่อ
_____ “เป็นไปตามที่ท่านบอกจริงๆ.......หอคอยนี้ด้านบนคงจะ เป็นหอศิลปะและประตูก็น่าจะอยู่ไม่ไกลจากแถวนี้เลย” Ascod พูดและเดินต่อโดยที่ยังมีบาดแผลอยู่
_____ “Ascod……ข้าว่าทำแผลให้เจ้าก่อนดีกว่านะ” Sypha พูดขึ้น
_____ “ก็...ได้.......” Ascod ตอบ

_____ “Sypha……” Trevor เสียงแหบเนื่องจากตะโกนมาหลายครั้งและเดินต่อไป เขาพบซอกเล็กๆและเดินเข้าไปแต่ก็ต้องสะดุดล้มกองสมบั ติมหึมาตรงหน้า กริ๊งงง
_____ “สมบัติรึ......” Trevor พูดและแล้วเขาก็คิดไปถึงคำสัญญาที่ให้ไว้กับ Grant
_____ “อื่ม....เอาไปให้เจ้าบ้านั่นหน่อยก็ดีเหมือนกัน” ว่าแล้ว Trevor ก็กำสมบัติหนึ่งกำมือใส่เข้าไปในปลอกมีดซึ่งมีดเล่มน ั้นหักเหลือแต่ด้าม จากนั้นก็เสียบมีดเก็บเป็นฝาปิดและเดินทางต่อ

_____ “เป็นยังไงบ้าง Ascod” Sypha ถามขึ้นหลังจากทำแผลให้เสร็จแล้ว
_____ “ของคุณครับท่าน Sypha…….รู้สึกดีขึ้นมากเลย” Ascod พูดพรางสวมเสื้อ
_____ “ข้าคิดว่าตอนนี้เราอยู่ใกล้ทางออกแล้วนะ” Ascod พูดขึ้น
_____ “ใช่.....” Sypha พูดพร้อมหันไปทางขวา ห่างออกไปราว 100 เมตร ก็พบกับแสงสว่างจากกำแพงหินที่ถูกทุบ
_____ “เรารีบไปกันเถอะ” Sypha กล่าวและแล้วทั้งคู่ก็รีบวิ่งออกไปโดยหลบไปทางซ้ายขอ งห้องที่มีหีบและกำแพงกำบังอยู่

_____ ขณะเดียวกัน ทางขวาของห้องโถง Trevor มุดรูในกำแพงออกมาและพยายามจะตะโกนอีกครั้งแต่เสียงเ ขาแหบจนตะโกนไม่ไหวจึงได้หยุดพักตรงนั้น
_____ “Sypha ต้องอยู่ที่ใดซักที่ในนี้แน่” Trevor คิดและล้วงกระเป๋าหยิบเอาสมุนไพรต้อนหนึ่งมากิน แต่ทว่า......คลืนนนนน กองสมบัติก็ก่อตัวจนกลายเป็นยักษ์ทองคำ

_____ “ท่าน Sypha ดูนั่น” Ascod พูด
_____ “ชูวเงียบๆไว้ มันกำลังสนใจอะไรบางอย่างตรงนั้น เป้นโอกาสหนีของเราล่ะ” Sypha ตอบ และแล้วทั้งคู่ก็ก้าวออกมาจากหอสมบัติได้สำเร็จ

_____ “ทางด้าน Trevor….
_____ “ไม่นึกเลยว่าจะมีตัวประหลาดโผล่ออกมา ดูท่าว่าสมบัตินี้คงจะเป็นสมบัติต้องสาปสินะ.....” Trevor คิด แล้แล้วยักษ์สมบัติก็พุ่งเข้ามา Trevor โดยขวาน้ำมนต์ใส่แขนมัน แขนมันแตกตัวกลับเป็นสมบัติเช่นเดิมและระหว่างนั้นก็ มีวิญญาณลอยหนีออกมา
_____ “เฮอะ.....นึกว่าอะไร ก็แค่ผีธรรมดานี่เอง ว่าแล้ว Trevor ก็นำไม้กางเขามาชูขึ้น เท่านั้นยักสมบัติก็สลายตัวกลายเป็นสมบัติตามเดิมพร้ อมกับพวกวิญญาณลอยหนีตามกันออกไป
_____ “Sypha!!!!!” Trevor ตะโกนและวิ่งลึกเข้าไปในหอสมบัติ

_____ ณ ห้องโถงใหญ่ จุดศูนย์กลางของห้องทั้งหมด
_____ “ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่าน Radu……จะหลอกลวงพวกเรามาโดยตลอด.......แม่แต่......ท ่าน Legulus” Ascod พุดพรางมองไปรอบๆซึ่งเป็นซากปรักหักพังของระเบียงอัน เกิดจากมีดอากาศของ Legulus
_____ “ข้าอยากจะปลอบเจ้า.......แต่ว่าข้าไม่เคยรู้มาก่อนเ ลยว่า.......เจ้าต้องพบกับความโศกเศร้าในอดีตมามากถึ งเพียงนี้ซ้ำยังถูก Radu…….” Sypha พูด
_____ “ไม่เป็นไร........เพราะท่านเองก็ทุกข์ไม่แพ้ข้าเลย. ......ที่ต้องมาที่นี่และ.......พลัดพรากจากคนรัก... .....” Ascod พูด
_____ “แล้วเจ้าจะทำยังไงต่อไปดี......” Sypha ถามขึ้นซึ่ง Ascod นิ่งไปครู่หนึ่ง
_____ “หนีกันเถอะ” Ascod ตอบ Sypha ก็นิ่งไปชั่วครู่และก็เงยหน้าขึ้นข้างบน
_____ “.........Trevor……...ข้าจะไปรอเจ้าที่หมู่บ้านก่อนน ะ.......ขอให้เจ้าจงได้รับชัยชนะในศึกครั้งนี้” Sypha พูดออกมาลอยๆ และทั้งคู่ก็วิ่งลงไปตามซากบันใดและออกประตูใหญ่ไปโด ยทิ้งความเงียบเหงาของซากปรักหักพังไว้ข้างไว้ข้างหล ัง

ยาวเป็นบ้า หนุกเป็นบ้า ว่าแต่นี่แต่งเองหรืออ้างอิงมาจากเกมล่ะ อ่านดูแล้วนึกไม่ออกเลยว่าภาคไหนแต่ก็หนุกนะ
ขอชม

แต่งเองครับ แต่ตอนนี้ยังไม่มีโอกาสได้ส่งตอนต่อๆไป ว่าแล้วจะให้ส่งต่อก็ได้นะครับ

ดองไว้นานเลยนะ.....

_____ บทที่ 32 พบกันอีกครั้ง
_____ “Sypha!!!!!!!!” Trevor ตะโกนต่ออย่างไม่หยุดยั้งและยังวิ่งมาดักที่ทางเข้า กริ๊งงงงงง เขาสะดุดกองสมบัติจนล้มคว่ำลงไป และมองออกไปยังทางเดินที่ถูกฝุ่นจับจนเขรอะไปหมด แต่ทว่ามีบางจุดที่ถูกวัตถุหรือมีใครบางคนเหยียบจนฝุ ่นหลุดลอกออกมาจากทางเดินเผยให้เห็นรอยเท้า
_____ “รอยเท้านี้ของเรา และ........ลอยเท้านั่น.......ของเด็กหนึ่งและผู้หญิ งหนึ่ง......” Trevor พึมพำกับตัวเอง และตกใจเมื่อสังเกตว่ารอยเท้าดังกล่าวนั่นเป็นรอยเท้ าของคนที่เดินออกไปจากหอสมบัติ
_____ “ไม่ Sypha ออกไปแล้ว Sypha!!!!!” Trevor ตะโกนและวิ่งออกมาจากหอสมบัติทางประตูเดิมไปสู่ห้องโ ถงศูนย์กลางปราสาทอีกครั้ง แต่ทว่า........มีใครบางคนแอบจ้องมอง Trevor อยู่ชั้นบนสุดของห้องโถง เป็นคนที่สวมหน้ากากเหล็กรูปนก

_____ ส่วนบนของหอแห่งการระลึกที่เป็นดาดฟ้าที่ซึ่งรอบด้าน เต็มไปด้วยหอคอยต่างๆมากมายและฟากฟ้ามีดวงจันทร์ส่อง ประกายแสงลงมา........ Arodev Savard ยืนนิ่งอยู่และสังเกตหอคอยต่างๆ ที่นั่นมีหอคอยประหลาดซึ่งเป็น “หอคอยคู่อยู่” ที่สะดุดตา Arodev
_____ “หอคอยคู่รึ.........ดีล่ะ เป้าหมายต่อไปของเราคือที่นั่น” Arodev พูดขึ้นและเตรียมตัวจะบินด้วยปีกสีดำสนิทที่กระพือออ กมาพร้อมกับแรงลมมหาศาลดังวูมม....
_____ “อย่านะ Arodev ท่านไม่รู้หรอกว่าผู้ที่ดูแลหอคอยคู่น่ากลัวแค่ไหน” เสียงหนึ่งดังขึ้นแบะเป็นเสียงของผู้หญิง Arodev จึงหันหลังกับไปยังต้นตอของเสียง
_____ “Anastasia!!!! ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่ได้” Arodev ถามขึ้นด้วยความแปลกใจ
_____ “ไม่ ข้าต่างหากที่ควรถามท่าน.......ท่านมาทำอะไรที่นี่.. ...” Anastasia ถามขึ้น
_____ “ทำอะไร?......นี่ข้าก็เข้ามาสำรวจที่นี่ แต่บังเอิญยังไม่พบผู้ดูแลที่นี่เลยมาเดินเล่นชมปราส าทท่ามกลางแสงจันทร์ไปพลาง” Arodev กล่าวพลางเงิยหน้าขึ้นมองดวงจะนทร์ที่ประกายแสงอย่าง สง่างามดุจไข่มุกแห่งท้องนภายามราตรี
_____ “ท่านรู้รึเปล่าว่า......ตอนนี้ เหลือเวลาอีกเพียงสามคืนเท่านั้นก่อนที่สุริยะคราส 100 ปีจะบังเกิด.......หากสิ้นคืนนี้ก็เท่ากับว่าท่านเหล ือเวลาอีกเพียงสองคืน.....” Anastasia กล่าวขึ้น
_____ “นั่นน่ะสิ.....ข้าถึงได้เล็งเป้าหมายไว้ที่หอคอยคู่ นั่น” Arodev ตอบพรางเงยหน้าไปมองหอคอยคู่อีกครั้ง
_____ “ไม่ได้นะ” Anastasia ตะโกนและเข้ามากอดแขน Arodev ไว้
_____ “..........Anastasia……พักนี้ ท่านดูแปลกๆไปนะ.......” Arodev พูด Anastasia สะดุ้งที่ได้ยืนดังนั้น
_____ “ใช่......มันก็จริง เพราะว่าผู้ดุแลหอคอยคู่คือ.......เอ่อ เอาเป็นว่า ข้าจะนำทางท่านไปหอคอยคู่นะ อย่างน้อยๆก็คงลอบเข้าไปที่นั่นได้โดยเค้าคนนั้นไม่ร ู้” Anastasia ตอบ
_____ “เค้าคนนั้นรึ......นาง.....” Arodev คิดใจใจแต่ก็จำใจเดินตาม Anastasia ไป

_____ ณ หอคอยโบสถ์ สถานที่ซึ่งงดงามและน่าลุ่มหลงที่มีแต่กลางวัน เต็มไปด้วยหอคอยที่สวยงาม รูปสลักของเทพเจ้า และด้านบนสุดของอณาเขตนี้มีสะพานที่เชื่อมต่อออกไปจา กปราสาทหลายร้อยเมตรสุดปลายสะพาน Brica กำลังนั่งเบื่ออยู่คนเดียวและข้างๆเขามีหลักศิลาอยู่ หลักหนึ่งที่เข้าไม่สามารถอ่านจารึกได้
_____ “........นี่ข้าจะรออีกนานมั้ยนี่กว่า Trevor จะมา........ไม่เข้าใจจริงๆเลยว่าทำไม......เทพ Osefees จึงบอกให้ข้ารอที่นี่.......และมั่นใจแค่ไหนว่า Trevor จะเป็นคนไขปริศนาออก” Brica บ่น ว่าแล้วก็ชำเลืองมองหลักศิลา
_____ “จะว่าไปสะพานนี่........ตอนเราอยู่นอกปราสาทเรามองไ ม่เห็นมันเลยทั้งๆที่มันยาวและยื่นออกมาจากปราสาทเด่ นชัดขนาดนี้.........นี่คือพลังของเทพที่ถูกผนึกที่น ี่ที่ชื่อ Dimand งั้นรึ” Brica บ่นพึมพำ
_____ “......หอนาฬิกาที่ชี้บอกเวลา 1 pm ไม่สิ สำหรับที่นี่คือ 13 น.ตลอด.......Radu บอกว่าพวกเราไขปริศนาได้.......แสดงว่าเลข 13 มีความเกี่ยวข้องอะไรซักอย่าง......” Brica นั่งคิดและก็แหงนมองท้องฟ้าสีฟ้าอันเป็นเอกลักษณ์ของ อณาเขตแห่งนี้
_____ “ช่างเถอะ.......ตอนนี้เราคงได้แต่รอ.......อย่างน้อ ยๆสมองเราน่าจะคิดอะไรที่ดีแบบ Hector ได้นะ” Brica คิดท่ามกลางท้องฟ้าสีครามและเมฆหมอกจางๆ

_____ ณ ห้องโถงซึ่งครั้งแรกที่ Trevor และทัพอัศวินศักดิ์สิทธิ์เผชิญหน้ากับ Radu บัดนี้ Ascod ได้นำทาง Sypha มาถึงที่นี่แล้ว บรึ่มมมมมมมม สียงระเบิดดังขึ้นและพวกปิศาจจำนวนมากก็ผลุดขึ้นมาจา กแสงต้นตอ บางพวกก็บินมาจากฟากฟ้า
_____ “มาเยอะขนาดนี้เราคงหนีไม่พ้น เห็นทีตอนนี้ต้องสู้เท่านั้น” Sypha พูด
_____ “เจ้าไหวใช่มั้ย Ascod” Sypha ถาม
_____ “ไหว.....ไม่ว่ายังไง เราต้องรอดไปให้ได้” Ascod ตอบ
เปรี๊ยงงงงงงงง......เสียงประดาบกันดังสนั่นหวันไหว Sypha สามารถใช้เวทย์มนต์ได้อย่างคล่องแคล่วแต่ทว่าปิศาจกั บเพิ่มมากขึ้น
_____ “ย๊ากกกก!!!!!” Sypha ต่อสู้กับปิศ่จได้อย่างยอดเยี่ยมและ Ascod เช่นกัน แต่ทว่าเด็กชายดูท่าจะแย่ Sypha เห็นดังนั้นก็ตกใจ
_____ “Ascod!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “ท่าน Sypha!!!! ระวัง!!!!” Ascod ตะโกน แต่ไม่ทันเสียแล้ว พริบตา Sypha ก็ถูกจับและล็อคตัวเอาไว้
_____ “ท่าน Sypha!!!!!” Ascod ตะโกนและมองไปยัง Sypha ที่ถูกล็อคตัวแน่นและกำลังจะถูกฟันด้วยดาบ Sypha มอง Ascod ด้วยความเหนื่อยร้าก่อนจะพูดลอยๆ
_____ “ขอโทษด้วย......ข้าไม่ไหวแล้ว Ascod……...และ....” Sypha พูดออกมาลอยๆและกำลังจะถูกฟันนั้น
บรึ้มมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!
กองทัพปิศาจกระจุยกระจายและยังคงเป็นเช่นนั้นราวกับว ่ามีอะไรซักอย่างกำลังพุ่งตรงมายัง Sypha โดยปะทะพวกปิศาจจนแหลกเละ แต่ทว่า Sypha เพิ่งสังเกตเห็นว่าสิ่งที่พุ่งเข้ามานี้มันขยับได้เส มือนกำลังจู้โจมปิศาจอย่างต่อเนื่องด้วยหางเรียวเล็ก ยิ่งสังเกตก็รู้ว่านั้นไม่ใช่หาง แต่มันคือแส้
_____ “Sypha!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” เสียงที่ฟังคุ้นหูตะโกนเรียก Sypha สะดุ้งตัวและเปิดตากว้างเพื่อมองหาต้าตอของเสียงและพ ริบตานั้นเอง แสงสว่างสีรุ่งก็ถูกฉายใส่ปิศาจกลุ่มหนึ่งจนแหลกเละส ลายไป พวกอื่นๆที่เห็นต่างพากันหนีกระเจิงไปจนหมดสิ้นในพริ บตา และ.........Sypha ก็รุ้สึกได้ถึงสัมผัสที่นุ่มนวลของบุรุษที่มีร่างกาย แข็งแรงกำยำซึ่งเธอเผ้าคิดถึงมาโดยตลอด
_____ “Trevor!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกนและร้องให้ออกมาพรางโอบกอด Trevor
_____ “เจ้ายังไม่ตาย....รู้มั้ยว่าข้าเป็นห่วงเจ้ามากๆ... ....หลังจากที่ได้ยิน Hector พูดว่าเจ้าหายไปในปราสาท Dracula……” Sypha ร้องให้สะอึกสะอื้นพร้อมพูดออกมา
_____ “ไม่เป็นไร......ข้าจะไม่ตาย......ไม่ว่าใครก็ฆ่าข้า ไม่ได้.......เพราะว่า......ข้ารักเจ้า......จะไม่ยอ มจากเจ้าไปเด็ดขาด” Trevor เองก็พูดออกมาแต่ก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาที่ไหลออกมาได ้
_____ “ข้าเองก็รักเจ้า......ข้าเชื่อเสมอว่าเจ้าต้องรอดตา ยจากปราสาท Dracula แม้จะถูก Radu กักขังไว้ที่ไหน ข้าก็ไม่ท้อ และในที่สุดข้าก็ได้พบเจ้า......” Sypha สะอึกสะอื้นและทั้งคู่ก็โอบกอดกันด้วยความดีใจ แต่ทว่า Ascod ยืนดูด้วยความสุขเช่นกันและน้ำตาของเด็กคนนี้ก็ค่อยๆ ไหลออกมา
_____ “ยินดีด้วยท่าน Sypha……ไม่นึกเลยว่าความรักของผู้ใหญ่จะสวยงามบริสุท ธิ์เช่นนี้......ถ้าหากว่า........ข้าได้เกิดเป็นลูก ของพวกท่าน.....ก็คงดี........” Ascod คิดในใจและหลับตาโดยปล่อยให้น้ำตาซ้าผ่านเปลือกตาทั้ งสองข้างและไหลเป็นทางลงมา แต่ทว่า........

ฉึก........................

พริบตาเดียว ดาบเล่มเล็กเรียวยาวก็แทงทะลุอกของ Ascod ซึ่งเหล่มองเจ้าของดาบด้วยหางตาและเห็นหน้ากากเหล็กร ูปนกและลิ้นยาวๆที่แลบออกมาจากปากที่แสยะยิ้มสุดๆของ คนคนนั้น
_____ “อั๊ก!!!” Ascod กระอักเลือด เป็นเวลาเดียวกับที่เจ้าของหน้ากากเหล็กดึงดาบกลับมา พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
_____ “Griffin…….” Ascod คิดและเด็กคนนี้ก็ลมลงกับพื้น
_____ “Ascod!!!!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกนและผละจาก Trevor วิ่งมาหา Ascod ฝ่าย Trevor เมื่อเห็นดังนั้นก็โกรธเต็มกำลัง
_____ “Griffin!!!!!!!!” Trevor ตะโกนพรางกระชากดาบออกมาและพุ่งไปยังแวมไพร์ซึ่งก็กา งปีกเหล็กบินหนีไปอย่างรวดเร็ว กรึงงง ดาบปักแน่นกับเสาหิน และแวมไพร์ก็บินลงมาข้างหลัง Trevor
_____ “หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า .......Trevor……..หึหึหึ คนต่อไปคือเจ้า.......ข้าจะรออยู่ที่สนามประลอง..... .เตรียมตัวให้ดี หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” Griffin กล่าวพร้อมหายตัวไปในหมอกดำ
_____ “แก ไอ้บัดซบ!!!!!!!” Trevor ตะโกนพร้อมกำแส้แน่นและฟาดไปแต่ว่าช้าไปแล้ว Griffin หายไปแล้ว ดังนั้นแส้จึงฟาดโดยพื้นหินจนแตกกระจุยเท่านั้น
_____ “ฮื่อ Ascod….เจ้าต้องไม่ตายนะ….” Sypha ร้องให้ออกมาและน้ำตาได้หยดลงบนร่างของ Ascod ในเวลานั้นเองที่เด็กชายยื่นมือน้อยๆมาจับมือ Sypha ไว้
_____ “ท่าน Sypha…….ข้าดีใจที่ได้พบท่าน........ชีวิตของข้านั้น .....ต้องพบแต่ความทุกข์มาโดยตลอด......” Ascod กล่าว
_____ “ไม่ ไม่ต้องพูดอะไรนะ Ascod” Sypha ล่ำไห้
_____ “ถ้าเผื่อ......ถ้าเผื่อ......ข้ามีพ่อแม่อย่างพวกท่ าน.....ชีวิตข้าคงจะมีความสุขกว่านี้.....” เด็กชายพูดประโยคสุดท้ายก่อนที่ตาเขาจะปิดสนิทและไม่ เปิดขึ้นมาอีกท่ามกลางเสียงสะอื้นของ Sypha
_____ “Ascod!!!!!!!!.......สัญญา.....เจ้าพูดว่าว่าเราจะต ้องรอดชีวิตไปจากปราสาทนี้....เจ้าสัญญากับข้าแล้ว.. ...พื้นสิ....ได้โปรดพื้น Ascod!!!!!” Sypha ร้องให้ออกมา ส่วน Trevor นั้นได้แต่ยื่นนิ่งเหมือนคนไว้ทุกข์ เพราะเขารู้ว่าเด็กแวมไพร์ที่ชือ Ascod ช่วยเหลือ Sypha มาแล้วหลายครั้ง
_____ “ฮื่อ......Ascod…..” Sypha ยังคงเศร้าโศก และแล้วร่างของ Ascod ก็ค่อยๆจางหายไปเหลือเพียงเสื่อผ้าที่เขาสวมใส่อยู่เ ท่านั้น.....ตุบ ตุบ ตุบ....Trevor ย่างเท้าเข้ามา
_____ “ข้าเสียใจ.....Sypha……ถ้าหากว่าข้ารู้ว่ามัน....... ไอ้ Griffin มันไล่ตามอยู่ล่ะก็.......เด็กคนนี้คงไม่.........” Trevor พูด
_____ “ไม่......มันไม่ใช่ความผิดของเจ้า.....Trevor………” Sypha พูด Trevor นิ่งไปครู่หนึ่ง......................
_____ “........ไปกันเถอะ Sypha……...อย่างน้อยๆเจ้าเองก็ต้องรอดไปให้ได้ก่อน.. ......ข้าสัญญาว่าชีวิตเด็กคนนี้จะต้องไม่สูญเปล่า.. .....ข้าจะกลับมาที่นี้อีกครั้งเพื่อกำจัด Radu และสาวกชั่วช้าของมัน......” Trevor กล่าวและก็ยืนมือมาให้ Sypha ซึ่งก็จับมือเขาไว้แน่นและลุกขึ้นมา มือซ้ายของ Sypha ยักกอดเสื้อผ้าของ Ascod อยู่และแล้วทั้งคู่ก็วิ่งออกไปด้วยกัน

_____ “ผ่านทางเดินสุดหรูมามากในที่สุดก็มาถึงประตูบานใหญ่ และผลักมันออกทั้งคู่ก็ได้เห็นสวนหย่อมหน้าปราสาทที่ มีรูปสลักพ่นน้ำพุขึ้นสวยงาม Trevor และ Sypha ไม่รอช้า พวกเขาวิ่งออกจากประตูใหญ่จนถึงสะพานหินมหึมาที่ยาวเ หยียด ตุบตุบตุบ.......ทั้งคู่วิ่งไปเรื่อยๆอย่างไม่เหน็ดเ หนื่อย ครื่มมมมม ซ่า..........คลื่นยักษ์ที่ซัดกระหน่ำใส่สะพานมีแต่จ ะทำให้พวกเขาเสียหลัก แต่ทว่า................บรึ่มมมมมมมมมมม......เสียงร ะเบิดกลางท้องน้ำดังขึ้นพร้อมกับคลื่นยักษ์มากมายกระ จายดุจพายุสายน้ำและทันใดนั้นเองก็ปรากฏร่างของสัตว์ ประหลาดยักษ์รูปร่างเหมือนมังกรทะเลนัยน์ตาแดงตัวสีฟ ้าและมีเกล็ดที่แข็งยิ่งกว่าหินขึ้น สัตว์ประหลาดนี้ตัวใหญ่มากๆ ตัวมันสูงเกือบร้อยเมตร!!!!!!!!
_____ “หมอบเร็วมันคือ Leviathan!!!!!!” Trevor ตะโกนขึ้นและกระโดดกอด Sypha ให้ล้มลงกับพื้นดินและทันใดนั้นเอง ฟู่.ฟู่ ฟู่....... Leviathan ก็พ่นไฟออกมา Trevor พา Sypha คลานไปหลบอยู่ที่กำแพงของสะพานหิน
_____ “มานึกเลยว่าจะต้องมาเจอกับตัวประหลาดที่ชั่วร้ายสุด ๆแบบนี้” Trevor พูดและทันใดนั้นเอง บรึ่มมมมมมมมมมม........ Leviathan ก็ตะหวัดหางขึ้นมาและฟาดใส่สะพานหินจาหัก
_____ “ไม่นะ ถ้าสะพานพังแล้วเราจะทำยังไงล่ะ” Sypha ตะโกนและ Leviathan ก็ฟาดหางถล่มสะพานทางด้านหลังของพวก Trevor และบัดนี้ Trevor และ Sypha ก็ถูกขังอยู่ในพื้นที่จำกัดบนสะพานหินแล้ว
_____ “ข้างหน้าก็ตัน ข้างหลังก็ตัน......ดูท่าเราจะหนีไม่ได้แล้วและถึงจะ สู่ก็มีแต่จะเสียเปรียบ” Trevor พูดขึ้น
_____ “แล้วจะทำยังไงดี” Sypha พูดขึ้น
_____ “ก็คงจะต้องสู้กับมันอย่างเดียว” Trevor ตอบและแล้วเขาก็หันไปยัง Leviathan ซึ่งอ้าปากและพ่นไฟออกมา เปลวไฟอันยิ่งใหญ่ได้แผดเผาสะพานในส่วนที่มันจำกัดพื ้นที่จนสึกกร่อนและถล่มลงมาแต่ทว่ามันไม่รู้ว่า Trevor และ Sypha จงใจกระโดดลงน้ำเพื่อว่ายน้ำหนีไปตั้งหลัก
_____ “Sypha เจ้าหลบที่นี่ก่อนนะ” Trevor พูดขึ้นเมื่อว่ายน้ำพา Sypha มาถึงเสาใต้สะพานหินที่เหลือรอดจากการถูกทำลาย
_____ “Trevor อย่าบอกนะว่าเจ้า.....” Sypha พูด
_____ “ก็รู้ๆกันอยู่ ข้าจะไปกำจัดมัน” Trevor ตอบและกระโดดลงน้ำอีกครั้ง
_____ “เดี๋ยวก่อน Trevor” Sypha ตะโกนแต่ว่า Trevor ว่ายน้ำออกไปไกลแล้ว ทางด้าน Leviathan กำลังใช้สายตามองหาศัตรูแต่ทว่าทันใดนั้น เปรี๊ยงงงง..........ลำแสงสีรุ่งของคัมภีร์ไบเบิลก็พ ุ่งไปที่มัน Leviathan จึงหันมาสายตาแดงก่ำของมันจ้องมอง Trevor อย่างโกรธแค้นก่อนที่จะมุดตัวลงน้ำและใช้หางฟาด Trevor จากใต้น้ำจนกระเด็นขึ้นฟ้าสูงกว่าร้อยเมตรก่อนจะโผล่ หัวขึ้นมาอีกครั้งและพ่นไฟกะจะเผา Trevor ขณะล่วงลงมา พรึบบบบบบ เปรวไฟคลุมร่าง Trevor Leviathan เห็นดังนั้นแล้วจึงทะยานขึ้นเขมือบ Trevor ที่ร่างถูกคลุมด้วยไฟทันที
_____ “Trevor!!!!!!” Sypha ตะโกนและร้องให้แต่ทว่าเสียงนั่นแหละที่ทำให้ Leviathan หันมายังเธอและพร้อมจะขย่ำเธอไปด้วยอีกคนแต่ทว่า บรึ่มมมมม......เกิดระเบิดขึ้นในท้องของตัวประหลาด Leviathan เปลวไฟค่อยๆเผาไหม้ในท้องมัน ดังนั้นมันจึงรีบมุดน้ำหนีแต่ทว่าสัตว์ประหลาดยักษ์ด ิ้นทุรนทุรายในน้ำจาเกิดคลื่นยักษ์ขึ้น Sypha เห็นท่าจะไม่ดีจึงพยายามปีนขึ้นไปที่สูงแต่ทว่าสายไป คลื่นยักษ์ซัดเธอจนตกลงไปในน้ำทะเลที่ไหลเชี่ยว แต่ถึงแม้ว่าจะตกลงไปในน้ำที่ซัดร่างเธอหมุนวนไปตามค ลื่นยักษ์หลายตลบแต่เธอก็ยังพยายามตะเกียกตะกายขึ้นจ ากผิวน้ำอย่างกล้าหาญโดยที่แขนซ้ายของเธอยังกอดเสื้อ ผ้าของ Ascod ไม่ปล่อย Leviathan ดิ้นทุรนทุรายหนักขึ้น คลื่นยักษ์จึงรุนแรงขึ้นเช่นกันจนในที่สุดมันก็ตัดสิ นใจสำรอก Trevor ออกมาและรีบหนีไป
_____ “Sypha!!!!!” Trevor อาศัยจังหวะที่ Leviathan ตวัดหางเข้าจับตัว Sypha เอาไว้และอาศัยพลังของคลื่นยักษ์ดีดตัวทั้งคู่ขึ้นไป สู่สะพานหินอีกครั้ง
_____ “ไม่เป็นไรนะ.....” Trevor พูด แต่ทว่า ฟูมมมมมมมมมมมมมม Leviathan เผยอตัวขึ้นมาอีกครั้งด้วยความโกรธ ตาสีแดงดุจเปรวเพลิงขอมมันจ้องมายังพวกเขา
_____ “ไม่เป็นไร ข้าใช้ไม่กางเขนพระเจ้าตัดและเครื่องในที่เข็งดุจหิน ของมันจนแหลกไปแล้ว มันคงทำอะไรไม่ได้หรอก.......” Trevor พูด Leviathan อ้าปากหมายจะพ่นไฟอีกครั้งและในที่สุดร่างตัวประหลาด ก็ค่อยๆร้อนขึ้นจนมีเปลวเพลิงปรากฏบนเกร็ดสีทะเลของม ันที่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีส้มแดงของไฟและแล้วตัวประหลา ดก็ค่อยๆหงายหลังล้มลงและจมทะเลไป ฟูมมมมมมมมม คลื่นยักษ์แบะสายน้ำกระจายเป็นทางๆพร้อมกับฟองน้ำที่ ปะทุขึ้นมาเนื่องจากน้ำกำลังเดือด
_____ “........Trevor……..ท่านรอดจากกระเพาะที่เดือดของมัน ได้ยังไง” Sypha ถามขึ้น
_____ “ความรักที่ข้ามีต่อเจ้าและเจ้ามีต่อข้าเป็นสิ่งที่ด ึงเอาพลังที่เหนือกว่าอุณหภูมิในกระเพาะมันมาให้ข้า ดังนั้นข้าจึงรอดมาได้......ไปกันเถอะ Sypha” Trevor พูดและแล้วเขาก็จูงมือ Sypha วิ่งไปตามสะพานหินเรื่อยๆและในที่สุดพวกเขาก็พ้นเขตุ สะพานและขึ้นสู่ชายฝั่งที่เป็นดินร่วนอีกครั้ง
_____ “เรารอดแล้ว......เรามาจากปราสาทนรกนั้นแล้ว” Sypha พูด แต่ทว่า
_____ “โฮโฮ......ไม่ได้พบกันนาน ท่าน Trevor……” เสียงของชายวัยกลางคนผู้หนึ่งดังขึ้น ทั้ง Trevor และ Sypha จึงหันไปที่ต้นเสียง เจ้าของเสียงที่พูดคือ St.Germain นั่นเอง
_____ “เซนต์ Germain…….ไม่คิดว่าจะได้พบท่าน......แล้วท่านมาทำอะ ไรที่นี่” Trevor ถามขึ้น
_____ “ข้าทำอะไรไม่ได้เลยถ้าอยู่ในปราสาท ดังนั้นข้าจึงคอยพวกท่านที่นี้ ข้า...........มาช่วยพวกท่านไงล่ะ” เซนต์พูดและถอดหมวกอย่างสุภาพบุรุษ
_____ “ช่วย??? หมายความว่าไง” Trevor ถามขึ้น
_____ “ข้าเพิ่งได้รับอนุญาตจากเทพมิคาเอลให้ช่วยเหลือพวกท ่าน ท่านก็รู้ว่าทางไปหมู่บ้านไกลมากตงต้องใช้เวลานานถ้า จะไปที่นั่น และเวลาก็เหลือน้อยเต็มที่ด้วย พ้นคืนนี้ไปก็อีกแค่สองคืนก่อนที่สุริยะคราสจะบังเกิ ด.....ข้าเลยคิดว่าประตูเวลาของข้าน่าจะมีประโยชน์สำ หรับท่าน” St.Germain พูด
_____ “สองคืน........” Trevor พูดย้อน
_____ “ใช่.......ท่านเสียเวลาไปมากในปราสาทนั้น ลองทบทวนดูมั้ยล่ะว่าท่านยังไม่สามารถกำจัดสามมหาแวม ไพร์สาวกของ Radu ได้เลยทั้งๆที่ผ่านมาตั้งนานแล้ว และอีกอย่าง ยังมีสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคอยพวกท่านอยู่นะ......” St.Germain กล่าว
_____ “.........จริงสิ.......Legulus ตายเพราะฝีมือ Radu ส่วนพวกที่เหลือคือ Tepis และก็เจ้า Griffin……..” Trevor คิดในใจ
_____ “ว่าไงล่ะท่านทั้งสอง ตกลงจะให้ข้าช่วยมั้ย” St.Germaim พูดอีกครั้ง
_____ “งั้นด้วยความยินดี......เราเองก็ต้องรีบ.....” Trevor พูด
_____ “ตกลง งั้นตามมา” St.Germain กล่าวและเก็สวมหมวกหันหลังเดินเข้าประตูเวลาสีทองที่ ปรากฏขึ้นไป
_____ “ไปกันเถอะ......Sypha……ไปที่หมู่บ้าน” Trevor กล่าวชักชวน Sypha ลุกขึ้นตามแต่ทว่าเธอยังกอดเสื้อผ้าของ Ascod ไม่ปล่อยและทั้งคู่ก็เดินเข้าสู่ประตูเวลาก่อนที่ประ ตูนั่นจะหายไป

_____ “ชักสนุกแล้วสิ หึหึหึ.....ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผน......ข้ารู้อย ู่แล้วว่าเทพเจ้าต้องเข้ามายุ่งเรื่องนี้แน่.......แ ต่ก็ทำให้แผนราบรื่นขึ้นเยอะ......จริงมั้ย.....ท่าน พี่.......” Radu กล่าวขณะนั่งกลางบัลลังก์ ณ หอระฟ้า แสงไฟสีขาวคล้ายหิ่งห้อยดวงเล็กลอยมาและลอยลงมาบนฝ่า มือของ Radu ที่จงใจแบรับ

ว่าไงครับ อ่านไม่ทันเลยนะเนี่ย
เนื้อเรื่องปนกันหมดแล้ว ท่าไม่รังเกียจ จะลงไฟล์Word
จะได้โหลดไปอ่านเลยได้ไม๊ครับ....

ครับ แต่ตอนนี้ Vlad Radu Legend ถึงบทที่ 40 แล้วนับว่ายาวพิลึกเลยนะนี่เห่อๆ ว่าแล้วไปตอบจดหมายของ Yufaritus ก่อน และ.........

_____บทที่ 33 การแก้แค้นของ Trevor
_____ ณ หมู่บ้านในยามราตรี วูมมมมมมมมมม........แสงของประตูเวลาได้มาส่ง Trevor และ Sypha ถึงที่หน้าโบสถ์ Trevor ที่ยืนอยู่หน้าโบสถ์จึงยืนมือไปเคาะประตู ก๊อก ก๊อก ก๊อก
_____ “นั่นใคร” บาทหลวง Floyler ตะโกนขึ้น
_____ “คนที่ท่านต้องการความช่วยเหลือและต้องการความช่วยเห ลือจากท่าน” Trevor ตอบ บาทหลวงชราจำเสียงได้จึงเปิดประตูรับทันที
_____ “โอ้ท่าน Trevor!!!!! และ........ท่าน Sypha………..โอ้....ข้ายินดีด้วยที่ท่านทั้งสองรอดมาได ้ แล้ว.......” บาทหลวงชราพูดไม่จบประโยค
_____ “ข้าต้องรีบ ข้ามาที่นี้เพื่อมาส่ง Sypha……” Trevor ตอบ บาทหลวง Floyler ได้ยินดังนั้นและเหลือบสายตาไปเห็นชายวัยกลางคนผมยาว สีทองสวมชุดแดงแบบทหารและหมวกทรงสูง
_____ “ท่าน......ท่านคือ St.Germain รึ” บาทหลวงชราถามขึ้น
_____ “ใช่ ข้าคือ St.Germain” St.Germain ตอบ
_____ “โอ้ วิเศษมาก งั้นเชิญท่านทั้งสามเข้ามาก่อน” บาทหลวง Floyler กล่าวและแล้ว เด็กหญิงผมทอง Luna ก็เปิดประตูออกมา
_____ “ท่าน Sypha!!!!” Luna วิ่งมากอด Sypha และร้องให้ออกมา
_____ “ข้าไม่เป็นไร Luna “ Sypha พูดและร้องให้ตาม
_____ “เฮ่อรำคาญผู้หญิงจริงๆเลย จะนอนก็นอนไม่ได้นี่” Grant โจรสลัดลุกขึ้นจากเก้าอี้ยาวในโบสถ์และหันมามองรอบๆ
_____ “ไง Trevor…….อุตส่าห์รอดมาได้นะ......คู่รักเจ้านี่หวาน แหววดีจังเลย” Grant พูด และดูเหมือนว่า Trevor จะหยิบมีดสั้นขึ้นมา
_____ “เฮ้ย จะทำอะไรนะ เพี้ยนไปแล้วรึ” Grant พูด และ Trevor ก็โยนมีดเล่มนั้นให้ Grant
_____ “เอาไป ของที่แกอยากได้ตามสัญญา” Trevor ตอบ Grant งงและดึงมีดออกมา
_____ “เอ๋อะไร.....มีดหักเล่มนี้ โอ๋.....เฮ้ย!!!!!!! นี่แกเอามาฝากข้าจริงๆรึนี่!!!!!” Grant พูดเมื่อพบว่าในปอกมีดมีสมบัติมากมายซ่อนอยู่
_____ “ตามสัญญาไง แต่มีข้อแม้ว่าแกต้องดูแล Sypha ให้ดีที่สุด ตกลงมั้ย” Trevor พูด
_____ “ค้าบลูกพี่ อิอิ ขอบคุณมากๆ” Grant ตอบ กรุกกัก บาทหลวงชราเปิดห้องใต้ดินขึ้นอีกครั้ง Trevor จึงหันไปมอง
_____ “ท่าน Trevor……และก็ St.Germain ช่วยตามลงมาหน่อยได้มั้ย” บาทหลวงชราพูดขึ้น ดังนั้น Trevor และ St.Germain จึงตามลงไป ในห้องใต้ดินบาทหลวงชราจุดตะเกียง แสงสลัวสีส้มของมันส่องแพรวพราวบนผนังเผยให้เห้นชุดอ าวูธมากมายที่ซ่อนอยู่ ตุบตุบตุบ บาทหลวงชราเดินไปยังหีบโบราณเล็กใบหนึ่งและกำลังเปิด มันออก St.Germain จึงรีบมาห้าม
_____ “ อย่า........มันมีพลังที่ชั่วร้าย.......หากท่านเปิด มันออก......Radu จะรู้และมาเอามันไปแน่........” St. Germain พูดขึ้น
_____ “แล้วมันคืออะไร” Trevor ถามขึ้น
_____ “หีบเล็กใบนั้นเป็นที่ผนึกพลังที่ชั่วร้ายของราชันย์ แวมไพร์ตนหนึ่งเอาไว้ ทางที่ดีเราควรซ่อนมันไว้ในที่ซึ่ง Radu เอื้อมไม่ถึงจะดีกว่า” St.Germain ตอบ
_____ “แวมไพร์.......รึว่าจะเป็น Dracula…….” Trevor ถามขึ้น
_____ “ไม่ใช่........จิตวิญญาณของมันไม่ใช่ Dracula และข้าก็ไม่รู้ด้วยว่ามันเป็นใคร” St.Germain ตอบ บาทหลวง Floyler ค่อยๆหันหน้ามา
_____ “ข้ารู้.......แค่ว่าเขาเกี่ยวข้องกับทั้ง Dracula และก็ Radu…….” บาทหลวงชราพูด
_____ “หมายความว่าไง” Trevor ถาม
_____ “ผู้ที่จะตอบเรื่องนี้ได้คงจะมีแต่........Clolias เท่านั้น” บาทหลวงชราตอบ

_____ ณ ห้องโถงมืดที่ซึ่ง Hector ถูกตรวนมัด .........ในเงามืด พวกปิศาจค่อยๆทยอยกันมา
_____ “หนอย.....ไม่นึกเลยว่านาง......Anastasia จะยอมเข้าพวกกับ Radu ง่ายๆ.....” Hector คิดขณะพยายามสะเดาะกุญแจ ตุบ......ปิศาจตัวแรกโผล่ตัวออกมาและแล้วตัวต่อๆมาก็ เดินตาม
_____ “แย่ล่ะสิ ขืนเป็นแบบนี้เราเสร็จมันแน่” Hector คิดและทันใดนั้นพวกปิศาจก็กระโจนเข้ามาแต่ทว่า เปรี๊ยงงงงงงง พวกมันทั้งหมดสลายลงไปในพริบตาพร้อมกับสัญลักษณ์เวทย ์มนต์
_____ “นักเวทย์.....” Hector คิด
_____ “ไม่นึกเลยว่าคนรอบคอบอย่างเจ้าจะมีวันนี้ได้ เจ้าหนู” บุรุษผู้หนึ่งพูดพร้อมเดินตรงเข้ามา เขาสวมเกราะที่มีลวดรายสวยงาม ผ้าคลุมสีแดง ผมทองแต่นัยน์ตาสีแดงเดินตรงเข้ามา
_____ “Shonder Fernandez!!!!” Hector ตะโกน
_____ “ไง Hector……..เกือบไม่รอดแนะ ว่าแต่คนอย่างเจ้าไปหลงกับดักมารยาใครรึ” Shonder ถามขึ้น
_____ “ลูกสาวของ Radu……..” Hector หลับตาตอบ
_____ “งั้นรึ.......ยัยนั่นคงเจ้าเล่ห์เหมือนพ่อตัวเองนั่ นแหละ ถ้าเป็นข้าน่ะ ไม่หลงกลง่ายๆหรอกและ.....โซ่ตรวนแค่นี้ก้รั้งข้าไม่ ได้ด้วย” Shonder กล่าวพร้อมใช้มือขยี้และหักกุญเจมือจนแหลกในพริบตาแล ะช่วย Hector ออกมาได้
_____ “ขอบคุณ Shonder พลังอสูรของเจ้าแกร่งจริงๆ” Hector พูด
_____ “หึ ความจริงเจ้าน่าจะเรียกปิศาจออกมาช่วยตัวเองนะ และอีกอย่างอย่าลืมสิว่า สุดยอดแห่งดาบของ Radu อย่าง Spirit’s sword อยู่กับเจ้า” Shonder ตอบ
_____ “ใช่แต่......ข้าใช้มันไม่ได้” Hector พูด
_____ “หา.....ทำไม” Shonder ถาม
_____ “ไม่รู้...... ข้าเรียกมันอยู่หลายๆครั้งแต่มันก็ไม่ยอมออกมาเลย” Hector ตอบ
_____ “งั้นสงสัยว่าดาบนั่นยังไม่เลือกเจ้าเป็นเจ้านายที่แ ท้จริงล่ะมั้ง หึหึหึ” Shonder พูดขึ้น พรางเดินหันหลังไป
_____ “เอาเถอะๆ.......นักหลอมปิศาจเช่นเจ้าก็ทำในสิ่งที่พ อทำได้ก็แล้วกัน” Shonder หันมาพูดพลางเดินจากไป
_____ “เดี๋ยว เจ้าจะไปไหน Shonder” Hector ตะโกน
_____ “ทำตามคำที่ถูกจารึกไว้ในจดหมายไฮราติกฉบับนั้น..... .รู้มั้ย คนที่จะสู้กับ Radu ไม่ใช่ข้าแต่เป็นเจ้ากับ Trevor ต่างหาก........” Shonder พูดและเดินจากไป
_____ “Shonder!!!!! ข้าติดหนี้เจ้าครั้งนึงแล้วซักวันข้าต้องชดใช้ให้เจ้ าแน่” Hector ตะโกนและก็หันหลังเดินไปในทางของตนเอง

_____ ที่หมู่บ้าน
_____ “ขอบคุณมากท่าน Floyler ทั้งอาวุธและเสบียงใหม่ของท่านทำให้ข้ามีกำลังจามกยิ ่งขึ้นที่จะสู้กับพวกปิศาจ” Trevor พูด
_____ “ไม่เป็นไรต้องขอบคุณ St.Germain ต่างหากและก็.........ราชินีแห่งโลกนิยาย Sinderrity ที่คอยหาทางช่วยเหลือพวกท่าน” บาทหลวงชราตอบ
_____ นี่หมายความว่าท่านรุ้จักราชินีเจ้าเล่ห์ Sinderrity รึ St.Germain” Trevor ถามขึ้นพรางหันไปหา St.Germain
_____ “ใช่ โลกนิยายก็ช่วยในสิ่งที่ช่วยได้เช่นพาพวกท่านไปรักษา ตัวอยู่ที่โลกนิยาย ส่วนข้าตอนนี้ก็ช่วยได้เพียงใช้ประตูเวลาเท่านั้นแต่ ว่าพักหลังๆดูเหมือน Radu จะรู้และขัดขวางพวกเราไม่ให้ไปยุ่งกับพวกท่าน” St.Germain ตอบ
_____ “งั้นเราไปก่อนนะท่าน Floyler” Trevor พูด
_____ “อื่ม.....รักษาตัวให้ดีนะ” บาทหลวงชราตอบแต่ทว่า
_____ “เดี๋ยว Trevor” Sypha วิ่งเข้ามาและจูบ Trevor ด้วยความรัก
_____ “รอดกลับมาให้ได้นะ” Sypha กล่าว
_____ “ได้ ข้าสัญญา” Trevor ตอบก่อนที่ St.Germain จะเรียกประตูเวลามาอีกครั้งและพา Trevor หายไปในประตูเวลาสีทอง

_____ “......ดูเหมือนคลื่นพลังของ Radu จะเบาบางลงแล้ว Trevor ท่านต้องการไปที่ไหน” St.germain ถามขึ้น
_____ “.........สนามประลอง........ที่ซึ่งเจ้า Griffin รอคอยข้าอยู่” Trevor ตอบ

_____ ณ สนามประลอง สถานที่ซึ่งถูกสร้างจากหินอ่อนสีดำ มันเป็นหอคอยที่ถูกแบ่งออกเป็นห้องต่างๆมากมายเรียงก ันตั้งแต่ชั้นใต้ดินไปจนถึงยอดหอคอยมีปิศาจมากมายโห่ ร้องอย่างบ้าครั้งและประลองกันเองอย่างดุเดือดและ... ....บัลลังก็สูงสุดของสนามประลองที่อยู่สูงสุดซึ่งเป ็นหอคอยไม่มีหลังคน สามมหาแวมไพร์ผู้สวมหน้ากากเหล็กรูปนกนามว่า Griffin นั่งวางท่าด้วยความหยิ่งยโส เปรี๊ยงงงงงงงง สายฟ้าฟาดลงมาสะท้อนกับหน้ากากเหล็กของ Griffin ดูน่าหวาดกลัวดุจดังสัตว์ประหลาดกรีฟอนตัวจริง
_____ “หึหึหึ มาเลย ไอ้ Trevor……..ข้าอยากจะควักหัวใจแกออกมาขยี้ บิดลิ้นของแกควักลูกตาแกออกมา บีบสมองของแกให้เละ กระชากลำไส้ออกมาทีละเส้นทีละเส้นให้ปิศาจของข้ากินแ ละอยากจะชำแหละร่างของแกออกเป็นชิ้นๆ และนำไปบดให้ละเอียดเทรวมกับลาวาที่อยู่ใต้ปราสาทนี้ จริงๆ หึหึหึ ผ่านมาให้ได้ละกัน..........แกจะเป็นเหยื่อรายต่อไปข องข้า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” Griffin กล่าวพรางหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับเสียงโห่ร้องข องปิศาจมากมาย
และบัดนี้ Trevor ได้มายืนอยู่หน้าประตูบานแรกของสนามประลองแล้ว
_____ “คอยก่อนเถอะเจ้า Griffin……ข้าจะให้แกได้ชดใช้ในสิ่งที่แกทำลงไปให้หมด ” Trevor พูด และถีบประตูบานแรกออกอย่างไม่ลังเล ปั๊งงงงงงง
_____ “มาเลย Griffin!!!!!!” Trevor พูด
_____ “ข้านี้แหละ” Griffin พูดในเวลาเดียวกัน
_____ “จะขยี้แกให้สินซาก!!!!!!!!”

_____ “ทางด้าน Arodev ที่กำลังเดินตาม Anastasia
_____ “ถึงแล้ว.....ท่าน Arodev…..ที่นี่แหละคือหอคอยคู่” Anastasia พูดขึ้น Arodev เงยหน้าขึ้นไปมองจุดสูงสุด
_____ “ไปกันเถอะ Anastasia ข้าชักสังหรณ์แล้วล่ะว่าผู้ซึ่งดูแลที่นี้อยู่คือผู้ ที่เกี่ยวข้องกับเราโดยตรง........” Arodev พูดและก็ผลักประตูเข้าไป เปรี๊ยงงงงงงงง สายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้งแสงสว่างส่องไปทั่วทุกทิศพร้อม กับฝนที่เริ่มกระหน่ำตกลงมา

_____ ณ ป่าแห่งนิยาย บัดนี้ St.Germain และ Sinderrity กำลังนั่นจิบน้ำชากันอยู่ที่ พลับพลาม่านดำ
_____ “ท่านคิดว่า Trevor คนเดียวจะพิชิตสนามประลองทั้งสิบสามสนามประลองได้งั้ นรึโดยเฉพาะชั้นบนสุด สนามประลองที่สิบสามนั้น Griffin รอคอยอยู่” Sinderrity พูดขึ้น
_____ “ถึงจะได้แต่ก็สาหัสเลยล่ะ ข้าไม่คิดว่า Trevor ที่สะบักสะบอมจากสนามประลองทั้งสิบสองจะชนะหนึ่งในสา มมหาแวมไพร์ได้แต่มันก็มีโอกาส” St.Germain ตอบ
_____ “เหลือเวลาอีกแค่สามคืนสินะ........” Sinderrity พูด
_____ “ใช่......แต่มหาแวมไพร์ที่ชั่วร้ายสองตนยังไม่ถูกกำ จัดเลย” St.Germain ตอบ
_____ “ไม่ ข้าไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น” Sinderrity พูดขึ้น
_____ “งั้นเรื่องที่ว่าคือ.....หรือว่า” St.Germain ขึ้นเสียง
_____ “ใช่......เทพบุตรที่ถูกลืม Diomenos” Sinderrity ตอบ
_____ “........และก็.........ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆมันก็เ ป็นไปไม่ได้แล้วล่ะว่าเราจะหยุดสุริยคราส 100 ปีได้” St.Germain กล่าว
_____ “มีแต่ผู้ควบคุมกฎแห่งเวลา........มีแต่ Clolias เท่านั้นที่จะช่วยพวกเขาได้ แต่.........มันเป็นลิขิต........Clolias ไม่มีทางไปยุ่งเรื่องนี้แน่” Sinderrity ตอบ

_____ ณ สนามประลอง
_____ “ย๊ากกกก” Trevor กำลังกำจัดกองทัพนักรบซอมบี้ บรึ่มมมมมมมม พวกมันถูกแส้ฟาดกระเด็นไปทัละสามตัวแต่ถึงแม้จะแหลกเ ป็นชิ้นๆ ชิ้นส่วนของพวกมันก็ยังคงคลานมาหา Trevor ซึ่ง Trevor ก็เผามันด้วยน้ำมนต์ เปรี๊ยงงงงงง เปรี๊ยงงงงงง Trevor ซัดพวกมันจนกระเด็นกระดอนชนะอย่างง่ายดาย
_____ “จบแล้วรึ!!!!! อ่อนแอจริงๆ คอยดูเถอะ Griffin เจ้าจะต้องเป็นแบบพวกมันแน่!!!” Trevor ตะโกนและก็วิ่งขึ้นบันใดไปยังสนามประลองต่อไป
_____ “ดี.....มาเลยเจ้าโง่.....ข้ารอเจ้าจนเบื่อแล้ว” Griffin พูดพร้อมกับบีบแก้วไวน์ใส่เลือดจนแตกกระจาย

_____ ที่หอคอยคู่ มันเป็นหอคอยที่สูงมากๆสองหอคอยตั้งคู่กันโดยมีเพียง สะพานหินเท่านั้นที่เชื่อมต่อหอคอยแต่ละชั้น Arodev ต้องไต่บันใดเวียนไปเรื่อยๆซึ่งด้านบนหอคอยสูงจนมองเ ห็นแต่ความมืด
_____ “เดี๋ยว Anastasia เจ้าจะไปไหน” Arodev ทักขึ้น
_____ “ข้าจะไปหอคอยฝั่งตรงข้าม ที่นี่คือหอคอยคู่ และก็มีกฎอยู่ว่าถ้าจะเปิดประตูหอคอยก็ต้องเปิดทั้งห อคอยที่หนึ่งและที่สองพร้อมกัน ไม่อย่างนั้นจะเปิดไม่ได้” Anastasia ตอบ
_____ “ถ้าให้ข้าบินไปซะแต่แรกก็จบเรื่อง” Arodev พูดขึ้น
_____ “ไม่ได้นะ.....ด้านบนหอคอยมีสนามพลังที่เร้นลับอยู่ เราเข้าไปไม่ได้หรอกและอีกอย่าง หากเราสามารถเปิดประตูทุกบานของหอคอยจนถึงจุดสูงสุดไ ด้ สนามพลังจะถูกทำลายและแน่นอนว่าคำใบ้ต่อไปของปริศนาท ี่พวกท่านต้องการไขก็อยู่ที่นี่ด้วย” Anastasia พูด Arodev ได้แต่เหล่ตามองและทำตามโดยดี

_____ ที่พลับพลาม่านดำของป่าแห่งนิยาย
_____ “Anastasia Tepes……….ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ตั้งใจช่วย Arodev อย่างจริงจัง” Sinderrity พูดขึ้น
_____ “นั่นสินะ ครั้งที่แล้วก็หลอกใส่ตรวน Hector จนไปไหนไม่ได้ หวังว่า Arodev จะรู้ทันนะ” St.Germain กล่าว
_____ “ว่าแต่ Trevor Belmont แข็งแกร่งกว่าที่เราคิดมากนัก ไม่นานเขาก็มาถึงสนามประลองที่สี่แล้ว” St.Germain กล่าว
_____ “งั้นเรามาลุ่นกันเถอะว่าเขาจะไปได้แค่ไหน” Sinderrity ตอบ

_____ ที่สนามประลอง
_____ “หึ อ่อนจริงๆ” Trevor พูดขึ้นหลังจากที่ล้มสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ลงแล้วแต่ทว ่ามี Gribon ตัวหนึ่งบินมา Trevor กระโดดตีลังกาข้ามหัวมันพร้อมกับใช้แส้หมุดฟาดระหว่า งตีลังกาหลายตลบนั้นจนมันล่วงลงพื้นไป เขาเหลียวไปทางซ้ายและใช้หน้าไม้กลกราดยิง imp จำนวนมากอย่างแม่นยำและกระโดดหลบดาบยักษ์ของ Giant Armor ได้อย่างหวุดหวิดก่อนจะโจมตีด้วยแส้ไฟยักษ์ที่รุนแรง จนซัดปิศาจยักษ์กระเด็นไปได้ ฟุ่มฟุ่มฟุ่ม พวก born ยิงธนูลงมาจากกำแพง Trevor จึงกวาดพวกมันด้วยหน้าไม้จนล่วงลงทั้งหมด
_____ “หึ เอาไอ้พวกกระจอกนี้มาแค่ไหนก็ล้มข้าไม่ได้หรอก Griffin ออกมาซะทีสิฟะไอ้ขี้ขลาด!!!!” Trevor ตะโกนและก็วิ่งเข้าสู่สนามประลองที่ 5

_____ ณ หอคอยคู่
_____ “ข้าเดินมานานแล้วแต่ยังไม่พบประตูเลยซักบาน Anastasia เจ้ามั่นใจในสิ่งที่เจ้าพูดรึ” Arodev โทรจิตถาม Anastasia
_____ “ประตูบานแรกอยู่ที่นี่ Arodev ความจริงมันคือสัญลักษณ์บนกำแพง เอาล่ะให้ท่านเอามือวางไว้บนสัญลักษณ์นั่นพร้อมกับข้ า” Anastasia โทรจิตตอบ Arodev ทำตาม แวบ........ทันใดนั้นก็ปรากฏแสงสว่างสีม่วงขึ้นที่สั ญลักษณ์
_____ “ท่านเห็นแสงสีม่วงนั่นมั้ย เป็นหนึ่งในแสงเจ็ดสีของดวงอาทิตย์” Anastasia โทรจิตตอบแต่ทว่าทันใดนั้นเองฝูงค้างคาวจำนวนมากก็บิ นลงมา
_____ “อะไรกันค้างคาวพวกนี้” Arodev ตะโกน
_____ “จริงสิ ลืบบอกท่านไปว่าทุกครั้งที่เปิดประตูสำเร้จเราทั้งคู ่จะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูและระดับของมันจะร้ายขึ้นเร ื่อยๆถ้าเรายิ่งเปิดประตูได้มากขึ้น” Anastasia โทรจิตตอบ
_____ “ว่าไงนะ” Arodev โทรจิต
_____ “ถ้าเปิดได้ทั้งเจ็บบาน ผู้ดูแลที่นี่จะปรากฏตัว” Anastasia ตอบ
_____ “หึ น่าสนุกดี ค้างคาวพวกนี้ไม่เท่าไรหรอก” Arodev กล่าวและใช่ลำแสงสีเงินทำลายฝูงค้างคาวจนพินาศทั้งหม ดรวมไปถึงพวกที่อยู่หอคอยฝั่ง Anastasia ด้วย
_____ “ไปกันเถอะ Anastasia” Arodev โทรจิตกลับมา

_____ ที่สนามประลองห้องที่แปด
_____ เปรี๊ยงงงงงงงง ตูมมมมมม แส้ไฟของ Trevor ซัดมนุษย์หมาป่าจนกระเด็น วูมมมมมมมตูมมมมมมมม Trevor กระโดดตีลังกาหลบขวานยักษ์ขอมมิโนทอร์คว้าหน้าไม้ออก มาและกราดยิงใส่เมดูซ่าเฮดที่ลอยมาหาและถีบมิโนทอร์ท ี่จะกระโดดขึ้นมาฟาดขวนไส้ในขณะเดียวกันก็ฟาดแส้ใส่ม นุษย์หมาป่าที่กระโดดขึ้นมาตาม จังหวะที่ Trevor จะตกลงสู่พื้นก็คว้าไม้กางเขนและสร้างสนามพลังไม้กาง เขนหมุนถล่มศัตรูจนพินาศ
_____ “เตรียมใจให้ดี Griffin ข้าผ่านสนามประลองมาได้แปดห้องแล้วโดยที่ยังไม่ได้รั บบาดเจ็บ อีกไม่นานหรอกที่เจ้าจะต้องชดใช้ทุกสิ่ง” Trevor ประกาศออกไป
_____ “หนอยเจ้า Trevor……หึ ก็ดี ทีนี้จะได้รู้กันไปเลยว่าข้าสามารถกำจัดเจ้าได้แม้ว่ าเจ้าจะสมบูรณ์เต็มที่ก็เถอะ” Griffin พูดด้วยความโกรธเกรียวท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำลงมา ตึกตึกตึกตึก Trevor มุ่งตรงสู่สนามประลองที่ 9 ทันที ปั๊งงงงงงงงง ผลักประตูออกและก้าวเท้าลงไป ตึ่งงงงงง ลูกกรงเหล็กปิดเสียงดังสนั่นเพื่อไม่ให้มีการหนีขณะป ระลอง เบื่องหน้าของ Trevor มีสัตว์ในตำนานกรีฟฟอนสามตัว เข้าจะต้องสู้กับมันในตอนนี้

_____ ณ พลับพลาม่านดำ
_____ “Trevor Belmont เก่งกว่าที่เราคิด เขาผ่านสนามประลองมาแปดด่านแล้วโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ ็บเลย” Sinderrity พูดขึ้น
_____ “แต่ว่าต่อจากนี้สิต้องสู้กับกรีฟอนสามตัวและด่านต่อ ไปก็จะน่ากลัวกว่านี้แน่” St.Germain กล่าว และข้างนอกพลับพลาม่านดำ คนแคระตนหนึ่งกำลังมองดูการต่อสู้ของ Trevor ผ่านลูกแก้ววิเศษ เขาคือ Rogid นั่นเอง
_____ “โอ้ Trevor สุดยอด ไม่นึกเลยว่าจะเก่งขนาดนี้” Rogid พูดขึ้น

_____ ณ สนามประลองห้องที่เก้า
_____ Trevor เหวี่ยงตัวและใช้แส้ฟาดนกกรีฟอนตัวหนึ่งก่อนจากนั้นก ็กระโดดขึ้นหลังของนกกรีฟอนอีกตัวซึ่งดิ้นสุดแรงหมาย จะเหวี่ยง Trevor ให้กระเด็นออกไป กรีฟอนตัวที่สามกางปีกและบินพุ่งเข้ามา Trevor เห็นดังนั้นจึงกระโดดลงจากหลังกรีฟอนปล่อยให้ตัวที่บ ินพุ่งชนตัวที่ Trevor ขี่จนกระเด็นชนกำแพงถล่มลงมา Trevor ได้โอกาสหมายจะจู่โจมกรีฟอนสองตัวที่เสียหลักแต่ทว่า พริบตาเขาก็ถูกกรีฟอนอีกตัวโฉบจับมันพยายามจะใช้ปากอ ันทรงพลังงับ Trevor จึงโยนขวดน้ำมนต์ใส่ปากมันมันดิ้นและเหวี่ยง Trevor ชนเสาหินถล่มไปสามต้น Trevor รีบลุกขึ้นมาและใช้หน้าไม้กลกระหน่ำยิงไปยังหน้าของก รีฟอนโดยที่เขาเล็งให้มันตาบอดก่อนแต่ทว่ากรีฟอนอีกส องตัวหมายจะโฉบใส่ Trevor พร้อมๆกัน Trevor จึงรีบกระโดหลบเป็นผลให้พวกมันชนกันเองอีกครั้งจนเสี ยหลัก Trevor ไม่รอช้า เขายิงหน้าไม้ใส่ตามันก่อนใช้แส้ไฟใหญ่ถล่มพวกมันจนก ระเด็น แต่ว่ากรีฟอนตาบอนตัวที่ถูกเล่นงานก่อนหน้านี้วิ่งเข ้ามาหา Trevor ดังนั้นเขาจึงล่อให้มันมาอยู่หน้ากำแพงที่กำลังจะถล่ มและใช่แส้หักเสาหินและกำแพงจนถล่มลงมาทับคอมัน ส่วนอีกสองตัวที่เหลือวิ่งตรงเข้ามาก็ถูก Trevor ใช้ดาบของทัพอัศวินศักดิ์สิทธิ์แทงหัวใจตายทั้งคู่
_____ “ไงเจ้า Griffin ถึงกับส่งสมุนที่ชื่อเหมือนกับตัวเองมาสู้กับข้าเลยน ะ หึหึหึ แต่ไม่เท่าไรหรอก เพราะแกจะเป็นแบบพวกมัน” Trevor ตะโกน
_____ “หนอย ไอ้ Trevor บังอาจฆ่าสัตว์เลี้ยงที่แสนน่ารักของข้า ต่อให้ฉีกแกเป็นชิ้นๆมันก็ไม่สาสมแล้ว” Griffin กับฟันพูดด้วยความโกรธท่ามกลางสายฝาที่กระหน่ำลงมา เปรี๊ยงงงงงงงง เสียงฟ้าผ่าและแสงสว่างที่สะท้อนหอคอยหินกับหน้ากากเ หล็กรูปนกของ Griffin

ภาคแรกจบแล้ว ผมยังไม่รู้เลยนะเนี่ย...
ว่าแต่ ถ้าไม่รังเกียจจะมาเปิดบอร์ดให้ความรู้เกี่ยวกับตำนา นต่างๆ
เช่น สงคราม Ragnarok , เทพเจ้าต่างๆ , แวมไพร์ 9ล9
กับผมไม๊ครับ ว่างอยู่เลย อิอิ ความรู้ด้านนี้ก็มีเยอะเกินไม่รู้จะเก็ยที่ไหนแล้วคร ับ...