Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
 |
05 Oct 2006, 16:08
| #1 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่    โพส: 488  ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 5 TG ออร่า:  สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-  | Castlevania:Symphony Of Newworld Castlevania : Symphony Of New World ปฐมบทแห่งความเศร้าโศก (ต่อจากภาค Symphony Of The Night) Alucard : ลาก่อนขอรับ ท่านพ่อและไม่ใช่ว่าข้าไม่รักท่านแต่เพราะรักมาก ข้าจึงอยากให้ท่านพ่อได้หลับอย่างสบายขอรับ อาเมน.... ปี ค.ศ.1797.. หลังจากการต่อสู้จบลงปราสาทบรานของ เค้านท์ แดร็กคูล่า เวด เทปัส ได้สลายและหายไปกลับแสงอาทิตย์อัสดงของวันใหม่ อลูคาร์ด ได้จากไปพร้อมกับมาเรียสาวน้อยน่ารักวัย 18 ปี โดยได้ปล่อยให้ร่างไร้วิญญาณของ ริทเชอร์ เบลมอนท์ สลายไปพร้อมกับปราสาทบรานที่เคยเป็นที่อยู่อาศัยอันส ุขสบายและแสนเจ็บปวดของอลูคาร์ด... ...ริทเชอร์ เบลมอนท์ ตำนานการผจญภัยอันยิ่งใหญ่ของนักล่าแวมไพร์ และ อลูคาร์ด ลูกแท้ๆเพียงคนเดียวของ เค้านท์ แดร็กคูล่า ได้หายไปพร้อมกับทิ้งความลับและตำนานอันยิ่งใหญ่ให้ผ ู้คนได้จดจำ แต่แล้วผู้คนรุ่นหลังก็ลืมมันไปในที่สุด... แต่ไม่นาน เทพ Cronosก็ได้มาหา อลูคาร์ดและมาเรีย เพื่อบอกถึงหายนะในอนาคต และได้พา 2 คน ข้ามเวลาไปในอนาคต เพื่อไปแก้ไขเรื่องราว... ปี 1992.. หลังจากที่อลูคาร์ด (อายุราวๆ400กว่าปี) กับมาเรีย (อายุ 28 ปี) มีลูกชายตัวน้อยด้วยกันแล้ว อลูคาร์ดก็ได้ผนึกตัวเองไว้อีกครั้ง พร้อมกับทิ้งคัมภีร์ ปราบมาร ไว้ให้ลูกหลานรุ่นหลังได้ใช้ และรอเวลา เวลาในการเจอกันอีกครั้งกับ เค้านท์ แดร็กคูล่า พ่อแท้ๆของตนเอง... 39 ปีต่อมา ปี ค.ศ. 2031 ลูกชายของอลูคาร์ดกับมาเรีย ชื่อว่า สเลเยอร์ เทปัส อายุได้ 38 ปี ได้ฝึกวิชคาถาต่างๆจนคล่องและได้แต่งงานกับซูเซีย อายุ 33 ปี และมีลูกชายด้วยกัน 1 คน ตั้งชื่อว่า คริส เทปัส 36 ปีต่อมา ปีค.ศ. 2067 ลูกชายของสเลเยอร์ (อายุ 74 ปี) และ ซูเซีย (อายุ 69 ปี) ชื่อว่า คริส เทปัส อายุได้ 35 ปี ฝึกวิชา ปราบมารและมนต์ขาวจนชำนาญ ก็ได้แต่งงานกับ อลิซาเบ็ธ เบลมอนท์ ??? อายุ 33 ปี และมีลูกชายฝาแฝดด้วยกัน 2 เแต่หน้าแทบจะไม่เหมือนกันเลย คนหนึ่งตาสีแดงเพลิง มีเขี้ยว คล้ายได้รับสืบทอดพลังมาร อีกคนหนึ่งแข็งแรงมากและมีปานติดตัวตั้งแต่เกิดที่ต้ นแขนซ้ายและต้นแขนขวา ตั้งชื่อว่า คนแรกว่า ลูซิเฟล เทปัส และคนที่สองว่า เฮฟเว่นลี่ เบลมอนท์ 15 ปี ต่อมา ปี ค.ศ. 2082 ลูซิเฟล เทปัส และ เฮเว่นลี่ เบลมอนท์ อายุได้ 15 ปีบริบูรณ์ ได้กลับมาจากการฝึกวิชาขั้นพื้นฐาน และเป็นปีที่เกิดจันทรุปราคาเลือดด้วย..... Castlevania
__________________   ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 3,400 ระยะเวลาที่แต่ง = 3-4 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. แก้ไขโดย arx-lucifer : 03 Oct 2007 เวลา 15:08. |
|  |
|
06 Oct 2006, 15:17
| #4 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 5 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*- | ณ เวลานั้นผ่านมาได้ 100 ปีหรือ 1 ศตวรรษพอดิบพอดี ปี ค.ศ.2082 ยามมืดของวันหนึ่ง ณ เมืองทรานซิลวาเนีย ประเทศโรมาเนีย .... ผู้คนในเมืองทรานซิลวาเนียเกือบทั้งเมืองต่างตั้งหน้ าตั้งตารอคอยบางสิ่งบางอย่างอยู่อย่างใจจดใจจ่อ บางคนก็พาคู่รักมานั่งรอเวลา ที่ดวงจันทราจะมีสีแดงฉานและเกิดจันทรุปราคาซึ่งในเว ลารอบ 1 ศตวรรษจะเกิดขึ้นเพียงหนเดียวเท่านั้น ซึ่งมันได้ตรงกับเวลานั้นพอดิบพอดี มันคือเวลา! เวลาแห่งการฟื้นคืนและการสังเวยอย่างโหดเหี้ยมที่จะเ กิดกับเหล่ามนุษย์... Chapter I:Return Of The Two King (บทที่ 1:การกลับมาของสองจอมราชันย์) เวลา 4 ชั่วโมงก่อนการเกิดจันทรุปราคาโลหิต .... ณ ห้องลับบนหอคอยชั้นสูงสุดภายในคฤหาสถ์ของตระกูลที่ยิ ่งใหญ่ที่สุดในเมืองทรานซิลวาเนีย นามสกุลว่า เทปัส แสงไฟจากไฟติดผนังภายในห้องส่องแสงสะท้อนให้เห็นร่าง ของชายคนหนึ่งเดินถือไฟฉายเข้ามาภายในห้องและเดินตรง มาหยุดอยู่หน้าโลงศพที่ดูเก่ากึกแต่ก็มีลวดลายสวยงาม ข้างๆสลักคำอ่านเป็นภาษาเก่าแก่ เป็นตัวหนังสือไม่ค่อยชัดแต่คล้ายจะเป็นชื่อคนว่า Alucard Adrain Farenheight Tepas ชายคนนั้นกล่าวขึ้นอย่างเร่งรีบด้วยเสียงแหบๆว่า.. ทะ..ท่านพ่อ.. ตอนนี้ถึงเวลาแล้วขอรับ.. เสียงของชายคนนั้นดูชรามาก ที่แท้เค้าก็คือ สเลเยอร์ เทปัส ลูกชายคนเดียวของอลูคาร์ด ที่มีอายุได้ 89 ปี ซึ่งเป็นวัยที่ชรามากแล้ว ต่อจากนั้น สเลเยอร์ ก็ท่องคาถาขึ้นมาว่า โคนโทรล เดอะ เอเวอรี่ทิง!! คาถานี้ทำให้เขาสามารถบังคับสิ่งของได้อย่างง่ายดาย เขาได้บังคับฝาโลงที่เก่ากึกกว่า 100 ปี ให้ลอยขึ้นและลงไปวางบนพื้นอย่างช้าๆ เขาใช้สายตามองเข้าไปในโลง เผยให้เห็นหน้าของชายหนุ่มผู้หนึ่งที่มีหน้าตาสวยงาม ราวกับสตรีเพศเขามีชื่อว่า อลูคาร์ด และยังเป็นถึงลูกชายเพียงคนเดียวของ เค้านท์ ดร็กคูล่า แต่ร่างของเขาตั้งแต่คอลงไปจนถึงเท้ากลับกลายเป็นแค่ หนังเพียงน้อยนิดที่หุ้มกระดูกเท่านั้น มันช่างเป็นร่างกายที่ไม่เข้ากับใบหน้าเอาซะเลย ขะ..ข้ามะ..ไม่คะ..เคยนึกมาก่อนเลยว่าหน้าท่านพ่อจะส วยงามขนาดนี้ แต่ข้าคงได้เห็นหน้าท่านเป็นครั้งสุดท้ายแล้วละขอรับ สเลเยอร์ กล่าวไปพร้อมทั้งดีใจและทั้งสะอื้นไห้ ต่อจากนั้น สเลเยอร์ก็ได้ใช้มืออันเหี่ยวแห้งของตน ไปจับปากของ อลูคาร์ด และง้างมันออกเบาๆเท่าที่แรงของเขามี แล้วเขาก็เริ่มร่ายคาถาพลางใช้มีดที่เขาพกมากรีดข้อม ือตัวเองให้เลือดไหลเข้าสู่ปากของ อลูคาร์ด เลือดที่ไหลลินของข้าพเจ้าจงนำชีวิตของชายผู้นี้กลับ มาจากนิทราด้วยเถิดเดอะ ก็อด ออฟ ไลฟ์ เวค โซล ฟอร์ม สลีปปิ่ง !! สิ้นเสียงของสเลเยอร์ก็บังเกิดบางสิ่งออกมาจากตัวของ สเลเยอร์แล้วทะยานขึ้นเกือบถึงเพดานห้อง มันมีรูปร่างคล้ายหงษ์ มีลำตัวสีแดงเพลิง ส่งเสียงร้องดังสะนั่นไปทั้งห้อง ทันใดนั้นมันก็พุ่งเข้าสู่ร่างของ อลูคาร์ด ทำให้สว่างจ้าไปทั้งห้อง
..CasTlevania
.. ต่อจากนั้นไม่นานร่างของอลูคาร์ดก็ค่อยๆลุกขึ้นอย่าง ช้าๆพร้อมกับเดินออกจากโลงศพที่เก่ากึกอลูคาร์ดตื่นมาพร้อมกับร่างเปลือยกายที่สมบูรณ์แบบแล ้วเพราะได้รับพลังแห่งชีวิตจากสเลเยอร์ จากนั้นอีกไม่นานก็มีชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในห้องอย่า งเร่งรีบพร้อมกับเสียงตะโกนว่า ท่านพ่อ ท่านพ่อ เร็วๆหน่อยใกล้จะได้เวลาแล้วครับ จากนั้นชายคนนั้นก็เข้ามาพบกับ ท่านเป็นใครกันน่ะ แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ทหารอยู่ไหนกันหมดทำไมไม่เฝ้าห้องไว้!!! เสียงตะโกนของ คริส เทปัส วัย 50 ปี ลูกชายเพียงคนเดียวของ สเลเยอร์ ตะโกนด้วยเสียงที่ดังลั่น แต่แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นร่างไร้วิญญาณที่นอนแน่นิ่ง ของ สเลเยอร์ เทปัส ท่านพ่อออ.... ท่านเป็นอะไรไป.. คริส ตะโกนเสียงดังไปทั่วห้อง พร้อมกับวิ่งเข้าไปอุ้มร่างไร้วิญญาณของพ่อเขา ตั้งแต่เกิดมา คริส ยังไม่เคยได้ก้าวเข้ามาในห้องนี้เลยซักครั้งเนื่องจา กพ่อสั่งห้ามไว้ เมื่อเขากวาดสายตามองไปรอบๆก็สังเกตเห็นฝาโลงเปิดอ้า อยู่ที่ข้างๆเขียนไว้ว่า Alucard Adrain Farenheight Tepasและมีข้อความว่า ผู้ให้กำเนิดตระกูล เทปัส ลูกชายเพียงคนเดียวของ เค้านท์ แดร็กคูล่า ไม่มีใครจะโค่นเขาได้ จงอย่ารบกวน เทพแวมไพร์ศักดิ์สิทธิ์ ยามถึงเวลาอันเหมาะสมจะมีผู้มาคลายผนึกของเขาเอง เมื่อ คริส อ่านข้อมความนี้จบ ก็ถึงกับรำไห้และสำนึกผิด เพราะเขาได้เข้าใจแล้วว่าพ่อของเขาตายได้อย่างไรและช ายรูปงามแปลกหน้าผู้นี้คือใคร คริสจึงพูดขึ้นว่า ท่านปู่ขอรับ หลานสำนึกผิดแล้วละครับ เดี๋ยวหลานจะพาท่านปู่ลงไปเดี๋ยวนี้เลยขอรับ แต่ถ้าท่านยังเปลือยกายอยู่อย่างนี้ หลานว่า เอ่อ..... หยุดพูดได้แล้วล่ะ ชุดของข้าได้อยู่ในโลงของข้าแล้ว เจ้าจงไปนำมันมาสวมใส่ให้แก่ข้าเดี๋ยวนี้เลย เพราะข้าชักมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีแล้ว อลูคาร์ดกล่าวกลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนนุ่มคล้ายผู้ ที่เพิ่งจะมีอายุ 20 ปี กว่าเท่านั้นเอง ทำเอา คริส มึนงง แต่เขาก็เข้าใจแล้วและทำตามที่อลูคาร์ดสั่ง..... 1 ชั่วโมงก่อนการเกิดจันทรุปราคาโลหิต ณ ลานกว้างลอยฟ้าของเมืองจุดที่ผู้คนไปดูดวงจันทร์กันม ากที่สุด ดูนั่นซิ เฮฟ นายว่ามันสวยหรือป่าว เสียงของเด็กหนุ่มคนหนึ่งพูดกับใครบางคนพวกเขานั่งอยู่บนแท่นขนาดใหญ่ที่ยกขึ้นสูงจากพื้นของ ลานกว้างลอยฟ้าประมาณ 2 เมตร อืม.. ลู...ไม่รู้ตำนานที่ท่านพ่อชอบเล่าให้พวกเราฟังนักฟั งหนามันจะมีจริงหรือเปล่านะซิ เสียงของหนุ่มน้อย นามว่า เฮฟ พูดตอบให้เด็กที่ชื่อว่า ลู ฟัง แต่ฟังจากที่พวกเขาสนทนากันแล้วก็รู้ได้ว่าเขาป็นพี่ น้องกัน ทำไมพอพวกเรากลับมาก็มีแต่อะไรสนุกสนานไปหมดเลย ชักจะตื่นเต้นแล้วซิ เด็กชายชื่อ ลู พูดกลับไป ลูก!!! อยู่ที่นี่เอง ไปทำอะไรอยู่บนนั้น ลงมาเดี๋ยวนี้ เสียงของ คริส!! ที่แท้เด็กหนุ่มน้อยสองคนนี้ก็เป็นลูกของเขานั้นเองแ ละยังเป็นฝาแฝดด้วยแต่หน้าตากลับไม่เหมือนกันเลย คนที่ชื่อ ลูซิเฟล เทปัส คนพี่ มีลักษณะพิเศษคือ มีตาสีแดงเลือด ผมสีขาวเทา และยังมีเขี้ยวอีกด้วย ส่วนอีกคนชื่อ เฮฟเว่นลี่ เบลมอนต์ เค้ามีลักษณะพิเศษของตัวเองคือ มีดวงตาข้างซ้ายเป็นเสี้ยวคล้ายกับตาของของแมว ส่วนข้างขวาเป็นสีเขียวน้ำทะเล มีผมสีเหลืองออกขาวๆ และมีรอยสักที่แค้นซ้ายเป็นรูป เขี้ยวแวมไพร์ และที่แขนขวาเป็นรูป ปีกเทวดา ส่วนเรื่อง นามสกุลที่เขาใช้ของแม่ รอยสัก และดวงตายังไม่มีใครทราบว่าเพราะเหตุใด เฮฟ นายรู้หรือป่าวว่าเสียงนี่เป็นเสียงที่ชั้นรำคาญมากท ี่สุดเลย ลูซิเฟลกล่าวด้วยท่าทางที่น่าเบื่อหน่าย ไม่เอาน่า ลู นายหัดเคารพพ่อซะบ้างซิ เฮฟพูดบอกด้วยเสียงที่ไม่ดังมาก เมื่อ คริส เดินเข้ามาใกล้ๆ พวกลูและเฮฟต่างก็ตกใจที่มีชายแปลกหน้า หน้าตาสละสลวยอย่างกับผู้หญิงเดินมาด้วย ลูแยกเขี้ยวขู่พร้อมกับเฮฟที่ชักดาบออกมาเขาทั้งสองพ ร้อมที่จะสะบั้นชายแปลกหน้าที่มีพลังกดดันอย่างหนักไ ด้ทุกเมื่อ ไอ้ลูกโง่ห้ามทำอะไรท่านผู้นี้เด็ดขาดนะ ถึงพวกเจ้าจะโจมตีมาพร้อมกันก็ไม่สามารถทำอะไรท่านผู ้นี้ได้หรอก เพราะท่านคือ ปู่ของชั้น ชื่อว่า อลูคาร์ด พวกแกเป็นเหลนแท้ๆของท่านนะ คริส พูดตระหวาดด้วยพลังจิตเพื่อไม่ให้ผู้คนที่อยู่ใกล้ๆต กใจ หา!! ไม่อยากจะเชื่อ นี่น่ะเหรอทวดของเรา ทั้งสองคนพูดเป็นเสียงเดียวกันพร้อมหันหน้าเข้าหากัน ด้วยความตกใจ ไม่มีเวลาที่จะอธิบายแล้ว พวกเราต้องรีบไปยัง...แต่มันยังไม่โผล่มาแม้แต่เงาเร าคงต้องรอเวลาที่จันทราจะมืดสนิทอย่างเดียวเท่านั้น แค่คำพูดเดียวของอลูคาร์ดมันถึงกับทำให้ทุกคนรู้สึกค ล้อยตามไปด้วยยังกับถูกเวทมนต์ที่น่าเกรงขามสะกดอยู่ ละ...แล้วพวกเราจะเอาไงกันดีละครับท่านปู่ คริสพูดด้วยความยำเกรงในตัวอลูคาร์ดซึ่งเป็นปู่แท้ๆข องตน พ่อดูนั่นซิ!! ลูซิเฟลตะโกนดังและเมื่อทุกคนหันไปก็พบว่าดวงจันทร์เ ริ่มถูกความมืดบดบังเข้ามาทีละนิดละน้อย โอ้วววว......!! เสียงผู้คนจำนวนมากโฮลั่นเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังแสงจ นมืดมิดสนิทเต็มดวง บางคนก็พากล้องถ่ายรูปมาถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกอ ีกด้วย .....แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฎขึ้นเมื่อผู้คนส ังเกตุเห็น...ปราสาทขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศค่อยปรา กฎชัดขึ้นมาอีกทีละนิดจนชัดเจน และแล้วผู้คนต่างก็ส่งเสียงด้วยความดีใจที่ไม่เคยได้ พบเห็นสิ่งที่วิเศษขนาดนี้มาก่อนในชีวิต.........End Chapter I
__________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 3,400 ระยะเวลาที่แต่ง = 3-4 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. แก้ไขโดย arx-lucifer : 04 Oct 2007 เวลา 21:05. |
|
| |
|
07 Oct 2006, 16:03
| #6 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 5 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*- | โอ้ว... ไปขุดมาจากไหนกันครับ..... Chapter II:The Floating Abandon Castle (บทที่2: ปราสาทลอยฟ้าที่ถูกปล่อยทิ้งร้างไว้) ทุกคนเกาะข้าให้แน่นๆนะ พรึบ!! เสียงปีกสีดำสนิทอันแข็งแกร่งของอลูคาร์ด กางออกและพร้อมที่จะบินไปในนภาได้ทุกเมื่อที่ต้องการ ฮ่าๆๆๆ ท่านทวดข้าชอบท่านจริงๆ เสียงของลูซิเฟลบอกแก่อลูคาร์ด เมื่อลูซิเฟลกล่าวจบปีกของอลูคาร์ดก็พาทั้ง 4 คนบินไปในนภามุ่งสู่ปราสาทลอยฟ้าของ เค้านท์ แดร็กคูล่า ณ ที่คฤหาสน์ของตระกูลเทปัส ฮ่า ๆๆๆ คนในตระกูลนี่ไร้น้ำยาไปหมดแล้วเหรอ มันช่างไม่น่าที่จะใช้นามสกุลของแดร็กคูล่าเลย เสียงของคนผู้หนึ่งที่ยืนนิ่งอยู่ที่ลานกว้างของคฤหา สน์เทปัส ที่มือของเขามีเลือดติดอยู่และที่พื้นของลานกว้างมีศ พของยามและเหล่าผู้ปกป้องบ้านตายเกลื่อนกลาดเต็มไปหม ด หยุดนะ ไอ้โจรถ่อยอย่ามาสามหาวในที่แห่งนี้นะ ชายคนหนึ่งวิ่งออกมาจากคฤหาสน์และตะโกนด่าใส่ชายที่ย ืนอยู่ที่ลานกว้าง ไอ้แก่เอ้ย!! หุบปากไปเลยข้าล่ะเกลียดจริงๆไอ้พวกลูกจอกปากดีเนี้ยะ - ท่านคือใครมิทราบ มีธุระอะไรอย่างนั้นหรือ เสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง ท่าทางดูเป็นผู้ดีมีสง่าราศี คุณผู้หญิงขอรับ ออกมาทำไมหรือขอรับ มันอันตรายมากนะขอรับ เสียงของผู้ชายที่ดูท่างทางแก่แล้วพูดกับผู้หญิงคนนั ้นอย่างสุภาพ อืม ฉันรู้แล้วล่ะ เดี๋ยวฉันจะจัดการเองนะ เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนกล่าวกลับอย่างสบายใจ ไอ้แก่ทั้งหลาย บ่นกันอยู่ได้ อะไรทำให้พวกคนในบ้านนี้กลายเป็นเต่าหดหัวกันนะ ท่านมีอะไรกับตระกูลของเรางั้นเรอะ ฮึ ข้าจะมาฆ่าล้างโครตพวกแกไง เมื่อสิ้นเสียงพูดของชายผู้นั้น ก็มีชายอีกผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น มองเห็นหน้าของเขาไม่ค่อยชัด แต่เขามีปีกใหญ่สีดำสนิท บินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังชายคนก่อน หมดเวลาของคุณแล้ว คุณแฟรงก์ นายท่านให้มาตามคุณกับไปโดยด่วน พวกเราจะเตรียมการฉลองปราสาทเลือดแล้ว เสียงของชายมีปีกพูดให้ชายคนก่อนที่ชื่อว่า แฟรงก์ ฟัง หึ นับว่าวันนี้ตระกูลเจ้าโชคดีมากแต่วันหลังไม่มีแบบนี ้อีกแล้ว ไปพาข้าบินที แฟรงก์บอกแก่ชายมีปีก แล้วทั้งสองก็บินหายลับไปในนภา ปล่อยให้คนของตระกูลเทปัสที่อยู่ด้านล่างยืนมองอย่าง งงงวย พรึบๆๆ เสียงบางสิ่งบางอย่างโบกสะบัดไปในอากาศ มองเห็นลางๆเป็นชาย 4 คน ในที่สุด ลูซิเฟล เฮฟเวนลี่ อลูคาร์ด และคริส ก็มายืนอยู่กลางลานกว้างของปราสาทลอยฟ้าห่างจากประตู ปราสาทไม่มากนัก ฮู้ สูงจริงๆ เสียงของลูซิเฟลกล่าวเมื่อเขามองลงไปด้านล่าง ณ เวลาเดียวกันชายอีกสองคนที่มาจากบ้านตระกูลเทปัสก็บิ นมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาทั้งสี่คน พวกเจ้าเป็นใคร คริสถามชายทั้งสอง เอ๊ะ นั่นมันเลือดนี่นา ลูซิเฟลสังเกตเห็นกรงเล็บที่มือของชายคนที่ม่มีปีก เอ๊ะ กลิ่นเลือดนี้มันของพวกทหารที่บ้านเรานิ พวกแกเป็นใครกันแน่ ลู ตะหวาดใส่ด้วยความโกรธเกรี้ยว ลูจะมีประสาทสัผัสที่ดีกว่าคนอื่นๆเป็นพิเศษ ข้าชื่อแฟรงก์ ส่วนเจ้าปีกดำนี่ชื่อ ครากซ์ ชายคนที่มีกรงเล็บพูด ดูท่าทางพวกแกคงเป็นคนของตะกูลเทปัสซินะ ข้าพึ่งไปมาเมื่อกี้นี้เอง ฮ่าๆๆๆ แฟรงก์กล่าวอย่างบ้าคลั่ง เกร้ง เสียงหอกของเฮฟเว่นลี่ชูขึ้นไปในอากาศ มาสู้กับข้าเดียวนี้พวกสถุน เฮฟกล่าวอย่างโกรธแค้น ใจเย็นๆลูก เจ้าไม่สามารถจะเอาชนะมันได้ในตอนนี้หรอก คริสบอกลูกชายทั้งสองให้ตาสว่าง และยืนนิ่งเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ฮึม.. งั้นพวกเราแบ่งเป็น 2 ฝั่ง ฝั่งละ 2 คน พ่อกับเฮฟจะอยู่ที่นี่รับมือพวกมันเองส่วนเจ้ากับท่านปู่อลูคาร์ดล่วงหน้าไปก่อน ได้ครับ ท่านพ่อขอให้โชคดีนะครับ แล้วรีบตามมาล่ะ ลู พูดกับพ่อก่อนจะรีบวิ่งไปยังประตูปราสาทที่สูงราวกับ ตึก 3 ชั้นพร้อมกับอลูคาร์ด พวกแกทั้ง 4 คนคงจะไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ ปราสาทนี่ไม่ใช่จะเข้าๆออกๆกันได้ง่ายๆนะเฟ้ย แฟรงก์กล่าวให้ คริสและเฮฟฟัง ทันใดนั้นทั้งสองฝ่ายก็หยิบอาวุธประจำกายของตนออกมาเ ตรียมพร้อมสู้ โฮลี่ ลานซเพลงหอกศักดิ์สิทธิ์ชำระมาร เฮฟ กล่าวพลางหมุนหอกไปกลางอากาศ หอกของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวส่องแสงเจิดจ้า เขาซัดหอกตรงไปยังแฟรงก์ ดาร์กเนสอะ คราว แฟรงก์ ตะโกน พร้อมกับใช้กรงเล็บมือขวาที่อาบไปด้วยไอมารสีดำสนิท และตัวของเขากระโจนพุ่งตรงไปปะทะกับหอกของเฮฟ !!เปรี้ยง!! เสียงอาวุธทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง ทันใดนั้นเอง แฟรงก์รีบหมุนตัวหลบหอกของเฮฟและโจมตีอีกครั้ง เฮฟเห็นท่าไม่ดีจึงดึงมือซ้ายของตนกลับมาพร้อมยื่นมือออกไปและใช้ท่า โฮลี่ บอมบ์ สิ้นเสียงเฮฟ ทันใดนั้นก็บังเกิดลูกระเบิดสีขาวมีปีกพุ่งตรงเข้าปะ ทะใส่ใบหน้าของแฟรงก์อย่างจัง บึ้ม! เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างของแฟรงก์ลอยไปกลางอากาศ อ้าก!!.... เสียงของแฟรงก์ร้องโหยหวนขณะลอยอยู่กลางอากาศและมีเล ือดอาบเต็มหน้า ฮึ ไอ้กระจอก ขนาดเด็กตัวแค่นี้ยังเอาชนะไม่ได้ เสียงของชายผู้มีปีกสีดำนามว่า ครากซ์ พูด Feather Cut (ขนนกเฉือดเฉือน) หลังครากซ์พูดจบ เขาก็สลัดขนปีกที่คมดั่งใบมีดออกมามากมาย และขนทั้งหมดก็พุ่งตรงไปยังร่างของเฮฟ Beehive Strike เสียงตะโกนของ คริส ดังมาแต่ไกล จากนั้นก็ปรากฏรังผึ้งขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศ และผึ้งทั้งหลายก็บินไปปะทะกับพลังของครากซ์ พลังทั้งสองยังไม่ทันปะทะกัน ครากซ์ ก็บินตรงมายัง คริส อย่างรวดเร็ว พร้อมกับเอามีดออกมาหมายจะเสียบที่ท้องของคริส แต่คริสก็ดึงดาบออกมากันมีดไว้ อาวุธทั้งสองยังไม่ทันปะทะกัน คริสก็กระโดดข้ามหัวของครากซ์ พร้อมกับเอาดาบตัดปีกข้างขวาของครากซ์ทิ้ง อ้ากกก.. ครากซ์ร้องโหยหวน ไปกันเถอะ เอฟ คริส พูดกับเฮฟลูกชายของตนพร้อมกับวิ่งเข้าไปในปราสาท ตามหลังด้วยเฮฟ ฝากไว้ก่อนเถอะพวกแก!! แฟรงก์ตะโกนอย่างเจ็บใจ Entrance ( ทางเดินยาวก่อนเข้าสู่ตัวปราสาท ) พวกของอลูคาร์ดวิ่งมาจากประตูปราสาทได้ครู่หนึ่งแล้ว หยุดก่อน ลู อลูคาร์ดสั่งลู เหลนของตน ตอนนี้พวกเขามาหยุดอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ซึ่งมีเพดานสูง มากแห่งหนึ่ง ทำไมเหรอฮะ ลู ตอบกลับด้วยความงงงวย ดูเศษเหล็กนั่นซิ เจ้าคิดว่ายังไงล่ะ อลูคาร์ดถาม อืม... มันเรียกว่าหุ่นยนต์ครับ แต่มันมีขนาดใหญ่มากและก็เก่ามากแล้วด้วย มันไม่น่าจะใช้งานได้แล้วนะครับ แต่ทำไมปราสาทของแดร็กคูล่าถึงมีของอย่างงี้ได้นะ ลู บอกแก่อลูคาร์ด หุหุ ข้าไม่เคยเจอของอย่างนี้เลยในยุคของข้าไม่มีของอย่างนี้ด้วยซิ อลูคาร์ดพูดด้วยหัวเราะไปด้วย อืม งั้นเราไปกันเถอะ อลูคาร์ด บอกกับลู เนื่องจากหุ่นยนต์กองอยู่กลางห้องโถง ทั้งสองจึงกระโดดเหยียบหุ่นยนต์ ข้ามไปอีกฝั่งของห้องโถง เฮ้อ.. เรารีบไปกันเถอะ อลูคาร์ด กล่าวด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายและรีบเดินตรงไปข้างหน้า แต่ลู ยังยืนอยู่ที่ห้องโถง กึก..กึก.. ทันใดนั้นก็เกิดเสียงบางสิ่งบางอย่างดังขึ้น ประตูในห้องโถงที่เชื่อมไปยังห้องอื่นๆก็ปิดลงทันที เฮ้ย!! นี่มันอะไรกัน ลู ตะโกนด้วยความ สงสัย ลู ได้ยินไม๊ รีบพังประตูมาซิยืนทำอะไรอยู่ อลูคาร์ด ตะโกนเสียงดังลั่นข้ามมาอีกฝาก แต่น่าเสียดายที่ ลู ไม่ได้ยินเนื่องจากประตูหนามากและทำมาจากเหล็กกล้า ลู หันหลังกลับไปดูอีกทีก็พบว่า ว้าก!! ไอ้หุ่นนี่ ทะ..ทำไม ลู ตะโกนลั่นห้อง เพราะสิ่งที่เขาได้ประจักษ์แก่สายตาก็คือ หุ่นยนต์ยักษ์ ที่นอนแน่ยิ่งอยู่เมื่อกี้ บัดนี้มันได้ลุกขึ้นยืน ตัวของมันสูงเกือบถึงเพดานของห้องโถงใหญ่ เรื่องใหญ่แล้วไม๊ล่ะ ลู พูดลอยๆ ออกมา เมื่อเขามองดูหุ่นยนต์ก็ได้เห็น ดวงตาสีแดงฉาน ร่างอันใหญ่โตกำยำ และมือข้างขวาอันใหญ่โตที่ถือดาบสีเทาขาวเล่นมหึมา ทันใดนั้นหุ่นยนต์ก็พลันหันมาจ้องมองที่ร่างของลู พร้อมกับคำรามดังสนั่นไปลั่นห้อง จากนั้นมันจึงใช้ดาบเล่มมหึมาของมันฟันลงมาที่ตัวของ ลูอย่างแรง ลู ชูมือขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับตะโกนขึ้นว่า ดาร์กเนส บาเรีย สิ้นเสียงของ ลูซิเฟล ก็บังเกิดแสงสีดำจากมือเขาและแผ่กระจายออกเป็นวงกลมส ีดำล้อมรอบตัวของเขาไว้ ชิ้ง! เสียงดาบลงมาปะทะกับบาเรีย อ้ากกซซ ถึงแม้ว่าลูซิเฟล จะรับดาบไว้ได้แต่เค้าก็ถึงกับกระอักเลือดออกมาไม่น้ อย ฮึ่ม.. มันจะยามกันมากไปแล้วนะเฟ้ย เดอะ สโตน เคิร์ส ลู พูดด้วยความโกรธ พร้อมกับร่ายคาถา ทันใดนั้นก็... บั่ม!! สิ้นเสียงร่างของหุ่นยนต์ยักษ์ก็ถูกสาบให้เป็นหินไปใ นบันดล เยซ เซอ! ลู ตะโกนด้วยความดีใจ ในความสามารถของตน ปึง!! เสียงประตูรอบห้องเปิดออกพร้อมกัน อั้กซ..! ลูซิเฟล กระอักเลือดยกใหญ่ ทันใดนั้นอลูคาร์ดก็รีบวิ่งเข้ามาหาลูซิเฟลทันที เนื่องจากหุ่นยนต์ยังไม่หยุดทำงานแต่แค่ถูกสาปเป็นหิ น ทันใดนั้นมันจึงยกดาบขึ้นและฟันลงมายังคนทั้งสอง ฮ่าๆๆมาดูซิว่าในโลกนี้จะมีใครรับพลังของข้าได้บ้าง Dragon Chain Cut( โซ่มังกรเฉือดเฉือน ) เสียงของอลูคาร์ดพูดพร้อมกับปล่อยโซ่ออกไปจู่โจมหุ่น ยนต์ยักษ์ โซ่เลื้อยไปเลื้อยมากลางอากาศดูแล้วละหม้ายคล้ายคลึง กับมังกรมาก จากนั้นโซ่ก็ค่อยๆขยายใหญ่และยาวขึ้นพันรอบตัวของหุ่ นยนต์และรัดเข้า รัดเข้า รัดเข้าไปเรื่อยๆ จนร่างของหุ่นยนต์ขาดสะบั้นกระจายเป็นส่วนๆ เป็นยังไงบ้าง ลู เจ้าห้ามหลับตานะ ข้าไม่ดีเองที่พาจะมาที่นี่และทิ้งเจ้าไป อลูคาร์ดประคองร่างของลูซิเฟลไว้และพูดกับเขา แต่ท่าทางของลูซิเฟลในตอนนี้ดูย่ำแย่มาก ท่านทวด ทำไมข้ารู้สึกง่วงนอนอย่างนี้ เวลาข้าสู้กับพวกผีธรรมดาข้าชนะตลอด แต่ทำไมเจ้านี่มันถึงไม่เหมือนพวกนั้นล่ะครับ นี่ข้าจะตายแล้วใช่ไม๊? ลูซิเฟลถามด้วยท่าทางสงสัย ไม่เจ้าต้องไม่ตาย อลูคาร์ดบอกลู ใช่! เค้าต้องไม่ตาย ทันทีที่อลูคาร์ดพูดจบก็มีเสียงพูดแทรกเข้ามา มันทำให้เขาถึงกับขนลุกชูขึ้นมาทันที เพราะมันเป็นเสียงที่คุ้นเคยและจุดเริ่มต้นแห่งภัยพิ บัติต่างๆ End Chapter II
__________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 3,400 ระยะเวลาที่แต่ง = 3-4 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. แก้ไขโดย arx-lucifer : 07 Oct 2006 เวลา 16:12. |
|
| |
|
08 Oct 2006, 08:28
| #8 (permalink) | |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 230 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | สวัสดี 55555555..จำไม่ได้แล้วว่าขุดมาจากไหนน่ะ  อ้างอิง:
 นอน  ..................................................  ...........................................  .................................................. ..................  .................................................. .... แก้ไขโดย Yufaritus : 23 Dec 2006 เวลา 09:51. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ | |
|
| |
|
08 Oct 2006, 11:09
| #9 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 5 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*- | กรรม....ตัวเล็กไปเหรอเนี่ย ปล.ถ้าตัวเล็กก็Copyไปอ่านในWordซิครับ.... จะได้ปรับให้ใหญ่..... ต่อๆๆๆ Chapter III : Blood Of Disaster ( บทที่3:สายเลือดแห่งความหายนะ ) พ่อครับ ทำไมปราสาทนี่มันถึงได้โบราณและทรุดโทรมยังกับผ่านสง ครามยังไงยังงั้นแหละครับ เฮฟ มองออกไปและถามบิดาของตนด้วยความสงสัย ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไปตามทางในของปราสาทไปเรื่อยๆ เรื่องนี้น่ะเดี๋ยวเจ้าค่อยถามทวดของเจ้าตอนเจอกันก็ แล้วกันนะ คริส ตอบกลับไปยังลูกชายของตน และแล้วทั้งสองก็เดินมาหยุดอยู่หน้าประตูทางเข้าห้อง โถงใหญ่แห่งหนึ่ง โอ้ว... อลูคาร์ด ลูกรักของข้า ข้าคิดถึงเจ้าจริงๆ ไม่ได้เจอกันนานนับ 100 ปี แต่มันช่างเป็นนิทราอันแสนสั้นของข้ากับเจ้าใช่ไหมล่ ะ เสียงอันชราของชายคนหนึ่ง !!แต่....จะมีใครอีกล่ะที่จะเรียกอลูคาร์ดว่า ลูก ได้น่ะ ชายคนนั้นก็คือ เค้านท์ แดร็กคูล่า เวด เทปัส นั่นเอง พะ....พ่อ... ทะ...ท่าน..ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ อลูคาร์ดพูดขึ้นด้วยความตกใจ ทันใดก็เกิดแสงสีดำขึ้นที่ข้างตัวของ เค้านท์ แดร็กคูล่า และค่อยๆขยายออกเป็นผ้าคลุมสีน้ำเงินอ่อน ลอยอยู่กลางอากาศ มีนกกาสีดำ ตาแดงน่ากลัวและเคียวสีนิลลอยอยู่ในอากาศ และมีเสียงพูดขึ้นมาว่า นายน้อย อลูคาร์ด ยินดีต้อนรับกลับสู่บ้านครับ เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะขอรับ เสียงพูดที่ แหบแห้งดังมาจากผ้าคลุม เมื่อลมพัดผ้าคลุมที่ศรีษะก็เปิดออก เผยให้เห็นหน้า??? แต่!! ไม่ใช่หน้า มันกลับกลายเป็นหัวกระโหลก!! หัวกระโกลก!!... หัวกะโหลกที่พูดได้งั้นรึ!!?? เฮฟและคริสที่กำลังแอบฟังอยู่นอกห้องถึงกับพูดเป็นเส ียงเดียวกัน เสียงใครกันน่ะ เค้านท์ แดร็กคูล่า พูดด้วยความสงสัยพร้อมกับหันไปมองที่ประตู ตายแล้วไม๊ล่ะพ่อ เฮฟ พูดกระซิบเบาๆแก่พ่อ เดธไปดูหน่อยซิ เสียงของ เค้านท์ แดร็กคูล่า ออกคำสั่งแก่ ยมทูตโครงกระดูก ทาสผู้ซื่อสัตย์ของเขา ทันทีที่แดร็กคูล่าพูดจบ เดธ ก็ค่อยๆลอยไปที่ประตูอย่างช้าๆ ได้เรื่องแล้ว ซิ สงสัยจะเป็นเสียงของพวกคริสกับเฮฟแน่เลย อลูคาร์ดกระซิบแก่ลูซิเฟล ในตอนนี้สภาพของลูซิเฟลดูย่ำแย่ลงทุกที ลูกรัก เจ้าไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ข้าเพียงแค่ดูหน้าตาของเจ้าหนุ่มนี้ ข้าก็รู้แล้ว ข้าจะทำการรักษาให้โหลนของข้าเอง ฮ่าๆๆๆ แดร็กคูล่า กล่าวพร้อมกับค่อยๆเดินเข้ามาที่ร่างของอลูคาร์ดและล ูซิเฟล อลูคาร์ดก็ไม่ได้หวั่นกลัวอะไร เพราะเขาจับจิตสังหารจากตัวแดร็กคูล่า พ่อของเขาไม่ได้เลย จากนั้น แดร็กคูล่าค่อยๆนั่งลงใกล้ๆกับตัวของลูซิเฟล และกล่าวเบาๆว่า เจ้าหนุ่มนี้คงจะได้รับสืบทอดพลังทางสายเลือดจากเจ้าไปเต็มๆเลยซิ นะฮึ ฮึ แดร็กคูล่าบอกแก่อลูคาร์ด พร้อมกับแสะยิ้มอย่างมีเลศนัยเล็กน้อย ทางด้านของเฮฟเวนลี่และคริส ตายล่ะพ่อ! มันกำลังมาทางนี้แล้ว เฮฟ กล่าวกับพ่อด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน ไม่ต้องตกใจไป...อ๋อ...พ่อมีความคิดดีๆแล้วเจ้าจับมื อพ่อไว้นะ คริสบอกกับลูกของตน พร้อมกับยื่นมือไปให้เฮฟจับ พลังนี่ไม่เคยใช้มานานแล้วไม่รู้มันจะใช้ได้ไม๊ เอ้า! พระผู้เป็นเจ้าขอให้ข้าเปรียบดังสหายของสายลม จงพลางร่างของข้าด้วย... ในขณะที่เขาท่องคาถาเดธก็ลอยใกล้เข้ามาที่ประตูทุกที คริสท่องคาถาพลางสั่นไปพลางเมื่อคริส กล่าวจบ ร่างของเขาก็หายไป เดธก็ลอยออกมาพอดี ไม่เห็นมีอะไรเลยขอรับนายท่าน เดธบอกแก่ เค้านท์ แดร็กคูล่า ที่กำลังรักษาแผลให้ลูซิเฟลด้วยพลังปละหลาดอยู่ อืม..ข้าคงจะหูฝาดไปเอง ใช่ไม๊อลูคาร์ด? เค้านท์ แดร็กคูล่า พร้อมกับหันไปยิ้มให้อลูคาร์ดอย่างมีเลศนัย ฮึ รีโคเวอร์ ไลฟ์ (Recover Life) เค้านท์ แดร็กคูล่า รักษาให้ลูซิเฟลเสร็จ ก็ใช้พลังปกป้องชีวิตของเขาไว้ชั่วขณะหนึ่ง ขอบคุณท่านมากนะครับ ลูซิเฟล บอกกับ เค้านท์ แดร็กคูล่า ด้วยความไร้เดียงสา ไม่เป็นไรหรอก ก็เจ้าเป็นโหลนข้านิ ฮึๆ หา!! นี่มันเป็นเรื่องจริงเหรอครับ ทวดอลูคาร์ด ลูซิเฟลกล่าวด้วยท่าทางตกใจและงงงวย แต่ยังมีเหลนและโหลนข้า รออยู่ข้างนอกนี่นา ทำไมไม่เข้ามาล่ะ หรือจะให้ข้าต้อนรับฮ่าๆๆๆ เค้านท์ แดร็กคูล่า พูดพลางมองออกไปด้านนอกและหัวเราะยกใหญ่ แต่ข้างนอกกับมีแต่ความว่างเปล่า อลูคาร์ดเจ้ายังจำวิชาที่พ่อเคยสอนเจ้าได้หรือเปล่าล ่ะ ฮ่าๆๆ...โอเพ่น เดอะ เวิลด์(Open The World) แดร็กคูล่าหันไปพูดกับอลูคาร์ด และใช้วิชาบางอย่าง หือ วิชานี่มัน อลูคาร์ด อุทานด้วยท่างทางตกใจเมื่ออลูคาร์ดพูดจบ ร่างของคริสและเฮฟก็ค่อยๆปรากฏชัดขึ้นทีละนิดๆ ว่าไงล่ะ ไม่ว่าพวกเจ้าจะทำอะไร ข้าก็รู้หมด พวกเจ้านึกว่าข้าโง่เรอะ ฮ่าๆๆๆ แดร็กคูล่า พูดด้วยท่าทางดีอกดีใจ หา!! พ่อนี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ย เค้าเห็นเราได้ไงเนี้ยะ เฮฟ กล่าวพลางหันไปมองคริสด้วยท่างทางตกใจ คริสก็หันไปมองเฮฟเวนลี่ลูกชายของตนด้วยสีหน้ามึนงงเ ช่นกัน เข้ามาสิคนเพิ่งเจอกันจะไม่กล่าวทักทายกันเลยรึ ยังไงพวกเจ้าก็เป็นลูกหลานข้าทั้งนั้น ฮ่าๆๆๆ แดร็กคูล่า กล่าวเชิญชวน เฮฟและคริส ทำเอาอลูคาร์ดมึนงง กับความใจดีผิดปกติของเค้านท์ แดร็กคูล่า เวด เทปัส พ่อแท้ๆเพียงคนเดียวของตนหรือว่าเขาจะเปลี่ยนไปแล้วง ั้นหรือ เดธ ช่วยพาทุกคนไปเปลี่ยนชุดที่ข้าเตรียมไว้ให้และพาไปห้ องรับประทานอาหารด้วยนะ ฮ่าๆ คืนนี้คงเป็นคืนที่สนุกไม่น้อยเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ Eating Hall(ห้องรับประทานอาหาร) ณ ห้องเปลี่ยนชุด ท่านทวดครับ ข้าว่า เค้านท์ แดร็กคูล่า ต้องมีอะไรแฝงอยู่แน่นอนเลยครับ ทำไมเค้าต้องแกล้งทำดีกับเราด้วยล่ะครับ เท่าที่ข้ารู้เค้าเป็นคนจิตใตโหดเหี้ยมไม่ใช่เหรอ ลูซิเฟลถามอลูคาร์ดด้วยความสงสัย ขณะที่กำลังแต่งชุดที่เค้านท์ แดร็กคูล่า จัดเตรียมมาให้ ฮึๆๆๆ ใช่แล้วล่ะ พวกเจ้าเข้าใจไม่ผิดหรอกหนุ่มน้อย แต่ตั้งแต่ท่านอลูคาร์ดเกิดมา นายท่านก็เริ่มใจดีขึ้น แล้วนี่ยังมีลูกหลานของนายท่านอีก ยิ่งทำให้ท่าน ดีใจมากขึ้นไปอีก เสียงของเดธ พูดแทรกขึ้นมา ขณะที่ค่อยๆลอยเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ ถึงกลับทำให้ทุกคนงงไปหมด ท่าน เค้านท์ แดร็กคูล่า มีคำสั่งให้ข้ามานำทุกท่านไปที่ห้องรับประทานอาหารขอ รับ เดธ พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งเมื่อเทียบกับบรรยากาศรอบๆ ของปราสาทมันช่างเข้ากันได้อย่างน่าขนลุกขนพองจริงๆ. ...... จากห้องเปลี่ยนชุดขนาดใหญ่ของปราสาทบราน พวกอลูคาร์ด คริส ลูซิเฟล เฮฟเวนลี่ กำลังเดินทางไปยังห้องรับประทานอาหาร ซึ่งมีเดธ สมุนผู้ซื่อสัตย์ของเค้านท์ แดร็กคูล่า เป็นคนนำทาง ระหว่างเดินทางไปยังที่หมาย ในบางที่ก็จะได้ยินเสียงร้องโหยหวนมาจากความืด เมื่อรวมกับบรรยากาศรอบข้างที่มืดสลัวก็ยิ่งทำให้ดูน ่ากลัวน่าขนลุกยิ่งขึ้น ........ ในที่สุดพวกเขาก็เดินมาหยุดอยู่ที่ห้องรับประทานอาหา รขนาดใหญ่ ที่ตรงกลางห้องมีโต๊ะรับประทานอาหารขนาดยาว สวยหรูหรา โอ้ว โห นี่มันยังกับในพระราชวังที่เห็นในข่าวเลย ลูซิเฟล อุทานด้วยความตะลึง มานั่งที่โต๊ะซิอาหารมาร้อนๆเมื่อครู่นี้เองพวกเจ้าจะไม่รับประทานมั นหน่อยเหรอ เสียงของ เค้านท์ แดร็กคูล่า ที่พูดเชิญชวนให้พวกอลูคาร์ด มานั่งรับประทานอาหารด้วยกัน ไม่มีใครรู้เลยว่าเค้านท์ แดร็กคูล่า ผู้นี้เข้ามานั่งที่โต๊ะรับประทานอาหารในห้องตั้งแต่ เมื่อไร เพราะตอนที่พวกเขาเดินเข้ามายังไม่มีใครอยู่ในห้องเล ยซักคน ในที่สุดพวกอลูคาร์ด ลูซิเฟล เฮฟเวนลี่และคริส ก็นั่งลงที่เก้าอี้ตามคำเชิญชวนของแดร็กคูล่าและทุกค นก็เริ่มรับประทานอาหารด้วยกัน Sleep Time (เวลาพักผ่อน) .........นี้ก็เป็นเวลาดึกแล้ว ทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว แต่อลูคาร์ดกลับมานั่งอยู่คนเดียวที่หน้าระเบียงห้อง นอนห้องหนึ่งของปราสาทบราน เขาสามารถที่จะมองเห็นทิวทัศน์ของเมืองได้อย่างหมดจด เพราะปราสาทบรานลอยอยู่กลางอากาศ แต่เขากลับนั่งเท้าคางเหมือนกลับคิดอะไรอยู่โดยไม่สน ใจวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะอะไรนะ หรือนี่จะเป็นแผนการอะไรสักอย่างของท่านพ่อ อลูคาร์ด บ่นพึมพำกับตัวเอง ท่าทางที่ไปเปลี่ยนของเค้านท์ แดร็กคูล่า พ่อของตน คงจะทำให้เขาคิดหนักจนไม่สามารถข่มตาให้หลับได้กระมั ง ข้าอยากจะเหาะขึ้นไปบนฟ้า และใช้พลังที่มีอยู่ทั้งหมดถล่มปราสาทนี้ให้หายไปในพ ริบตาตอนนี้ซะเลย แต่ถึงยังไงปราสาทนี้ก็ต้องสาป ถึงจะทำลายซักพันครั้ง มันก็กลับมาเป็นแบบเดิมได้ทุกครั้งอยู่แล้ว เพราะทุกๆ 100 ปีมันจะฟื้นคืนสภาพมาใหม่ ข้าอยากรู้จริงๆเลยว่าคำสาปนี้จะทำลายมันได้ยังไง? อลูคาร์ด มีความคิดที่แทบจะเป็นจริงไปไม่ได้เลย แต่เรื่องคำสาปของปราสาท คนเดียวที่น่าจะรู้คงเป็นเค้านท์ แดร็กคูล่า ผู้เดียวเท่านั้น ตระกูลของเค้านท์ แดร็กคูล่า ถูกสาปให้ไม่มีวันไปผุดไปเกิดได้ ตายแล้วเป็นวิญญาณวนเวียนอยู่หรือไม่ก็เป็นแบบอลูคาร ์ดที่ต้องจำศีลตนเองอยู่ตลอด แต่ทุกคนจะมีหน้าตาที่หล่อเหลาหรือไม่ก็สวยงาม และมีพลังแฝงอยู่มากมาย คงเป็นลิขิตสวรรค์ ที่ให้ดาบ 2 คม มากระมัง........End Chapter III.......
__________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 3,400 ระยะเวลาที่แต่ง = 3-4 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. |
|
| |
|
08 Oct 2006, 12:10
| #11 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 230 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | มีของมาส่ง  .................................................. ...................  .................................................. .........  .............................................  ............................  .................................................. ..........  ....................................  ............................  ....................................  ......................................  แก้ไขโดย Yufaritus : 23 Dec 2006 เวลา 10:00. |
|
| |
|
08 Oct 2006, 12:17
| #12 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 5 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*- | อิอิ หวัดดีครับ..... มีภาพแถม อิอิ.....
__________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 3,400 ระยะเวลาที่แต่ง = 3-4 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. |
|
| |
|
08 Oct 2006, 12:24
| #13 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 230 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | ก็มีเหมือนกันวันหลังเดี๋ยวเอามาให้อีก..แต่เป็นภาพก าร์ตูนเหมือนเดินนะ 55555555555555555555555555555555555 เอ้อเกิบลืมไป ถัดจากหน้า29ไป..ไม่รู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น กับ อลูคาร์ด..ที่นอนโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลยว่าจะเกิดขึ้ น..กับตัวเอง โอวววววววววววว เห็นหมดเลย ว่าแต่เถอะ..รูปนั้นน่ะ..ชมรมหนุ่มหล่อจาก Castlevania..หรือ |
|
| |
|
08 Oct 2006, 15:48
| #14 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นเก๋า   โพส: 1,030 ดาวโหลด: 58 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 4 TG ออร่า: | ไงแต่งไปถึงไหนแล้วเหรอ อิอิ อ้อลืมไป ข้อมูล Castlevania แห่งยุค http://castlevania.classicgaming.gamespy.com/games.html
__________________  Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!! แก้ไขโดย Vedora's sword : 08 Oct 2006 เวลา 17:27. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ |
|
| |