Castlevania:Symphony Of Newworld

Vedora's sword · 10 Oct 2006, 14:19

สวัสดีครับ แต่งตอนใหม่รึยังครับ

เว็บฝากรูปตอนนี้ผมใช้http://photobucket.comอยู่ แต่ยังมีอีกหลายเว็บครับ

arx-lucifer · 14 Oct 2006, 11:21

มาแล้วครับ หายไปหลายวัน
สวัสดีครับ ท่านVedora'S Sword

Chapter V : Loudness Of lunatic
( บทที่5 : เสียงกึกก้องแห่งความบ้าคลั่ง )

....... “ เอ๊ะ! ท่านสามารถโดนแสงอาทิตย์ได้เหรอเนี๊ยะ ” ลูซิเฟล ตะโกนถามเสียงดังพลางชี้นิ้วไปที่ตัวของเค้านท์ แดร็กคูล่าที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์ “ หึหึหึ ถ้าทวดของเจ้าโดนได้ทำไมข้าจะโดนไม่ได้ล่ะแต่ข้าชักจะสนใจในตัวเจ้าซะแล้วซิ หนูลูซิเฟล ” แดร็กคูล่า ตอบกลับอย่างรวดเร็วพร้อมกับมองไปที่ลูซิเฟลและแสดงท ่าทางสนใจ หลังจากที่ เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวจบ คริสและเฮฟเวนลี่ ที่ขึ้นไปรับประทานอาหารเที่ยงในคฤหาสน์ก็เดินออกมาพ อดี “ ฮ่าๆๆ อลูคาร์ด เจ้าไม่ภูมิใจในตัวของลูกหลานเจ้าบางเลยรึ พวกเขามีความสามารถได้ถึงขนาดนี้ในวัยแค่ 15 ปีเองนะ.... ฮ่าๆๆ ยังกับเจ้าในตอนเด็กไม่มีผิด ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวกับอลูคาร์ดพลางหันไปมองลูซิเฟลและเฮฟเวนลี่ 2 พี่น้องด้วยความพอใจ ทุกๆคนที่ยืนอยู่ที่ล้านกว้างไม่มีใครคิดที่จะพูดตอบ โต้ เค้านท์ แดร็กคูล่า เลยซักคน ยังกับว่าแดร็กคูล่าเป็นดังเจ้าป่าที่ข่มให้สัตว์อื่ นๆทั้งใหญ่และเล็กหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา “ .... หึ ข้าหวังว่าคงไม่มีใครว่าอะไรที่ข้าพูดมากไปหน่อย แต่จะขอบอกอะไรซักอย่างนะ.... ในตอนนี้ดูเหมือนว่าบ้านของพวกเจ้า จะเกิดเรื่องบางอย่าง จนทำให้คุณนายสกุลเบลมอนต์ ถึงกับต้องเดินทางไปที่อื่นโดยด่วน และ...ปล่อยให้เจ้าหนุ่มแปลกหน้าอยู่เฝ้าบ้านตามลำพั ง ส่วนพวกเจ้าจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่นะ.... ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวจบพร้อมกับชี้ไปที่คฤหาสน์ของตระกูลเทปัสได้ถูก ตำแหน่งทั้งๆที่เขาไม่เคยไปหรือเคยเห็นเลยด้วยซ้ำจนถ ึงกับทำให้ทุกคนตะลึง ส่วนคริสที่เป็นห่วงบ้านมากกว่าใครนั้น ถึงกับทรุดนั่งลงไปที่พื้นเลยทีเดียว “ ละ..แล้ว พวกเราจะเชื่อท่านได้ยังไงล่ะ หรือท่านจะหลอกให้พวกเรากลับไป...? ” ลูซิเฟลถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ แดร็กคูล่าหันไปมองที่ลูซิเฟลพร้อมกับแสระยิ้มอย่างล ึกลับแล้วกล่าวว่า “ หึหึ ไม่รู้ด้วยซิ รู้แต่ว่าเจ้าหนุ่มที่นอนเฝ้าคฤหาสน์นั่นนะ เป็นคนญี่ปุ่น มีดาบใหญ่ๆลักษณะคล้ายไม้กางเขน และเป็นเพื่อนรักของเฮฟเวนลี่ เบลมอนต์... ” เมื่อเขากล่าวจบ เฮฟเวนลี่ถึงกับเหงื่อตกแม้จะไม่แน่ใจว่าจะเป็นเรื่อ งจริงหรือไม่ แต่ที่แน่ๆก็คือเพื่อนรักของเขาเป็นคนญี่ปุ่นและใช้ด าบไม้กางเขนเล่มใหญ่จริงๆ ทำเอาเขาอึ้งในความสามารถของเค้านท์ แดร็กคูล่า จนทรุดนั่งลงกับพื้นเช่นเดียวกับพ่อของเขา “ จริงหรือ เฮฟเวนลี่ ” อลูคาร์ดหันไปถามเฮฟเวนลี่ “ จะ...จริงครับ..มะ...ไม่ผิดแน่เพื่อนผมแน่ๆ.. ” เฮฟเวนลี่กล่าวด้วยเสียงสั่นๆ ทำเอาอลูคาร์ดไปครู่นึง “ อ้อ!..แล้วยังมีอีกเรื่องนึงนะ รู้สึกว่าพวกเจ้าจะไปทำวีรกรรมอะไรกันมากับเจ้ามนุษย ์หมาป่าและแวมไพร์ก่อนที่จะเข้าปราสาทข้าเมื่อคืนก่อ นไว้ ตอนนี้พวกมันก็เลยวางแผนบางอย่าง เพื่อจะล้างแค้นพวกเจ้าโดยเฉพาะ...เจ้าหนุ่มญี่ป่นนั่นต้องรับศึกหนักแน่ๆเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ.... ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวอย่างกับว่ารู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่าง หมดจดยังไงยังงั้น แต่ที่น่าเป็นห่วงคือเจ้าโทยะที่เฝ้าคฤหาสน์ของตระกู ลไว้นะซิ จากนั้นอลูคาร์ดจึงกล่าวกับทุกคนว่า “ เอ้า! ทุกคนเอาเป็นว่าเรากลับบ้านกันก่อน แล้ว... ”
“ กลับไม่ได้ทุกคนหรอกนะ ข้าให้กลับไปได้แค่ 2 คนเท่านั้น ปราสาทของข้าไม่ใช่ใครจะไปจะกลับไปมาได้ง่ายดายนักหร อกนะ หึหึ ” เค้านท์ แดร็กคูล่ากล่าวแทรก ทำเอาทุกคนอึ้งในเงื่อนไขที่แปลกประหลาดของเขา “ ถ้างั้นให้ลูซิเฟล และ เฮฟเวนลี่กลับไป 2 คนก็แล้วกัน ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวต่อไปทันที ทำให้คนอื่นไม่กล้าออกความเห็นจึงต้องทำตามเงื่อนไข “ แล้วท่านจะให้เด็กแค่ 2 คน ไปสู้กับเหล่าแวมไพร์งั้นรึ ” คริส กล่าวตอบโต้เค้านท์ แดร็กคูล่า “ เจ้าหนู 2 คนนี่ ไม่ธรรมดาหรอก..ให้เค้าได้ฝึกวิชาในภาคสนามจริงกันบ้ างเถอะ....งั้น เดี๋ยวข้าจะส่งพวกเจ้า 2 คนลงไปเอง... Moment Wing (ปีกชั่วขณะ) ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวกลับไปพร้อมกับเสกปีกที่ใช้ได้เพียงชั่วคราวให้ โผล่ออกมาจากหลังของลูซิเฟลและเฮฟเวนลี่ จากนั้นปีกจึงค่อยๆขยับพาร่างของเด็กหนุ่มทั้งสองลงไ ปยังเมืองทรานซิลวาเนียที่อยู่ข้างล่าง....

ณ คฤหาสน์ของตระกูลที่เทปัสที่เงียบสงัดหลังจากเหตุการ ณ์เมื่อคืนก่อน...

“ เฮ้อ... นี่เราต้องรอไปอีกนานเท่าไรเนี้ย.. ชักจะหิวซะแล้วซิ..ออกไปซื้ออะไรกินหน่อยดีกว่า คงจะไม่มีใครเข้ามาหรอกนะ... ” โทยะ บ่นกับตัวเอง เขาเป็นเด็กหนุ่มชาวญี่ปุ่น วัย 15 ปี ผู้มีผมสีแดงแต่นัยน์ตามีสีฟ้าที่เพิ่งเดินทางมาถึงเมื่อคืนก่อน เพื่อมาหาเพื่อนรักแต่ก็ดันมาเจอกับเหตุการณ์แปลกประ หลาด ไม่เจอเพื่อน แถมยังต้องมานั่งเฝ้าคฤหาสน์ร้างหลังใหญ่คนเดียว ชะตากรรมช่างเล่นตลกกับเขาเสียจริงๆ จากนั้นเขาก็เดินออกไปนอกคฤหาสน์ในเวลาต่อมา.....
ในขณะเดียวกัน ลูซิเฟล เทปัส และ เฮฟเวนลี่ เบลมอนต์ 2 พี่น้องว่าที่ผู้สืบทอดคฤหาสน์ตระกูลเทปัส ก็ค่อยๆบินลงมาจากฟ้าด้วยปีกชั่วคราวที่ เค้านท์ แดร็กคูล่า เป็นผู้เสกเพื่อนำทั้ง 2 คน ลงมายังเมืองทรานซิลวาเนีย ที่อยู่ข้างล่างของปราสาทบรานที่ลอยอยู่ในนภาเหนือตั วเมือง แต่คนธรรมดาไม่สามารถมองเห็นได้... เมื่อเท้าของทั้งสองคนลงมาเหยียบพื้นเมือง ปีกก็สลายหายไปกับสายลมทันที........
พวกเขาทั้งสองคนลงมายืนอยู่บนพื้นกระเบื้องของลานกว้ างในคฤหาสน์ตระกูลเทปัสหรือบ้านที่คุ้นเคยของพวกเขาน ั่นเอง “ โอ้ โห แฮะ พอลงมาเหยียบพื้นปีกมันก็หายไปเลย กะจะบินชมวิวบนท้องฟ้าซักหน่อย ” ลูซิเฟล เทปัส เด็กหนุ่มผู้ร่าเริงที่มีความคิดซุกซนแบบเด็กๆกล่าวอ ย่างสบายใจแต่ก็แฝงด้วยความหดหู่เช่นกัน นั้นก็เพราะการที่เขาได้ลงมาจากปราสาทผีสิงที่น่ากลั วของเค้านท์ แดร็กคูล่า ทำให้เขาสบายใจ และ การที่ต้องปล่อยให้พ่อและทวดแท้ๆของเขาต้องอยู่กัน 2 คน กับอีกหนึ่งจ้าวแห่งผีดูดเลือดมันก็ทำให้เขาไม่สบายใ จเช่นกัน..... “ หึหึ เจ้าอยากจะบินเหรอ..แต่ข้าว่าตอนนี้เราคงต้องหยุดควา มคิดแบบนั้นก่อนแน่ๆ....เจ้าลองดูนั่นซิ ” เฮฟเวนลี่กล่าวกับลูซิเฟล ก่อนที่ลูซิเฟลจะหันไปมอง และ สิ่งที่เขาประจักษ์แก่ตานั้นก็คือ “ฝูงค้างคาวสีขาว” กลุ่มใหญ่ที่บินวนไปวนมาอยู่กับที่ ก่อนที่จะค่อยๆรวมตัวกันเป็นผ้าสีขาวขนาดใหญ่และค่อย ๆคลุมร่างร่างหนึ่งที่อยู่ภายใต้ผ้า “ พรึ่บ.! ” เสียงของผ้าสยายออกไปเผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มคนห นึ่งที่มีรอยสักที่แก้ม ตัวสูงผิวขาว หน้าตาหล่อเหลาและผมดำยาว แต่งตัวโบราณ
ก่อนที่เขาจะพูดด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัวว่า “ สงครามบ้าคลั่ง-สายเลือดต้องห้าม-โอรสจันทราและโลกใหม่.. หึหึหึ.. พวกเจ้าจงรักษาชีวิตไว้ แล้วพวกเจ้าจะได้เจอกับข้าอีกครั้ง.. ” จากนั้นเขาก็แยกเขี้ยวและกระโดดขึ้นไปในอากาศจากนั้น ร่างของเขาก็สลายกลายป็นฝูงค้างคาวสีขาวกลุ่มหนึ่งแล ะบินหายไปในนภา “ เฮ้ย.! เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไปซิ... ” ลูซิเฟลตะโกน แต่ก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว “ เมื่อกี้นี่มัน... เขาเป็นแวมไพร์..!...และไม่ใช่กระจอกๆซะด้วย.. ” เฮฟเวนลี่กล่าวและคิดบางสิ่งบางอย่างออก “ นายหมายความว่าเขาเป็นแวมไพร์ ใช่ไม๊ แล้วที่เขาพูดนะ นายรู้ความหมายหรือเปล่า? ” ลูซิเฟลถามด้วยความสงสัยทั้งคำพูดของชายลึกลับและคำพ ูดของเฮฟเวนลี่พี่น้องฝาแฝดของตน.....

เวลาประมาณบ่าย 2 โมงของวันเดียวกัน....

ความเงียบเหงาได้กลับมาปกคลุมคฤหาสน์อันเก่าแก่ที่ยั งมีกลิ่นอายแห่งยุคโบราณของตระกูลเทปัสอีกครั้ง แต่มันก็คงจะเป็นอย่างนี้มานานแล้วแต่ในยามนี้มีร่างของเด็กหนุ่ม 2 คน ซึ่งมีอายุราวๆ 15 ปี ค่อยๆเดินมายังประตูอันเก่าแก่ของคฤหาสน์และเปิดมันอ อกเบาๆ “ เฮ้อ..ไม่รู้พ่อกับทวดจะเป็นอย่างไรบ้างเนอะ ต้องอยู่กลับแดร็กคูล่าจอมเจ้าเล่ห์ชักจะเป็นห่วงซะแ ล้วซิเออ..ว่าแต่นายรู้จักเจ้าแวมไพร์ตัวเมื่อกี้ด้วยเหรอ?” เด็กหนุ่มที่มีนัยน์ตาสีแดงและผมสีเทาดำยาวสยาย นามว่า “ลูซิเฟล” กล่าวขึ้นมาขณะที่เอาตัวลงไปนั่งพิงกับโซฟาสีขาวตัวใ หญ่ จากนั้นเด็กหนู่มอีกคนที่มีผมสีทองแกมขาวและหน้าตาหล ่อเหลาไม่แพ้กัน นามว่า “เฮฟเวนลี่” ก็ลากเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่งมาก่อนที่จะนั่งลงและพูดขึ้น ว่า “ ป่าวหรอก.. แต่แวมไพร์ที่สามารถสลายตัวเป็นฝูงค้างคาวได้น่ะมีน้ อยถึงน้อยมาก... แวมไพร์ที่ทำอย่างงี้ได้น่ะแถมยังมีปีกสีขาวอีกด้วย...คงจะเป็น แวมไพร์ชั้นสูงหรือไม่ก็ระดับตำนานเชียวล่ะ ” เมื่อกล่าวจบ เฮฟเวนลี่ก็หลับตาลงด้วยความรู้สึกที่แสนหดหู่
“ เอ้อ.. แล้วแม่กับเพื่อนของนายที่ชื่อว่าโทยะล่ะ หรือว่า?... ” คำพูดของลูซิเฟลทำลายความสงบรอบด้านไปอย่างหมดจด “ นิ้งน่อง ” เสียงกริ่งที่คุ้นเคยของคฤหาสน์ตระกูลเทปัสดังขึ้น ดูเหมือนว่าจะมีผู้มาเยือน... แต่จะเป็นมิตรหรือศัตรูก็ยังมิอาจทราบได้แน่ชัด.....

กลับมาที่ ตึกของเหล่านักล่าแวมไพร์ในย่านชุมชนของเมืองทรานซิลวาเนียก่อนที่ลูซิเฟลและเฮฟเวนลี่จะลงมาจากปราสาทลอยฟ้า...

ณ ห้องประชุมอันกว้างใหญ่ของตึก ที่จุคนได้ 200-250 คน เหล่านักล่าแวมไพร์สังกัดหนึ่งได้มาชุมนุมกันอย่างพร ้อมเพรียง จากนั้นชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่บนเวทีก็กล่าวขึ้นด้วยเส ียงที่ดังลั่นว่า
“ เหล่าพี่น้องนักล่าแวมไพร์สังกัด “Saint”ทั้งหลาย... ข้านำสารจากนายท่านมาบอกแก่พวกเรา ขอให้ทุกคนจงตั้งใจฟัง ‘เนื่องจากในเวลาหลายวันมานี้ เหล่าแวมไพร์และมนุษย์หมาป่าได้นัดชุมนุมกันถึงเรื่อ งบางอย่าง เราก็มิทราบแน่ชัด แต่...เนื่องจากเรากลัวว่าอาจจะเกิดเรื่องมิคาดคิดต่ อมวลมนุษย์ผู้ไม่รู้ประสีประสา เราจึงควรใช้มาตรการเร่งด่วน กล่าวคือ.. เราจะเริ่มเทศกาลล่าล้างหมู่มารดังเช่นในอดีตที่บรรพ บุรุษเหล่านักล่าแวมไพร์ของพวกเราเคยทำกันและเราได้ส ่งสารประกาศไปยังเหล่านักล่าทั่วโลกแล้ว ส่วนสนามรบของเราก็คือ..เมืองบลัดคอร์สเซนเมืองแห่งกางเขนเลือด’ จากข้อความข้างต้นพวกเราคงจะรู้ตามนี้แล้วและต้องปฏิ บัติอย่างเคร่งครัด เพราะในตอนนี้หัวหน้าของพวกเราได้เดินทางล่วงไปก่อนแ ล้ว และข้าจะนำพวกเราไปยังดินแดนแห่งการพิพากษา ” คำกล่าวของ เจฟ ผู้รับใช้ส่วนตัวของหัวหน้าสังกัดทำเอาเหล่านักล่าแว มไพร์ทุกคนในสังกัดโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจพร้อมกำล ังใจที่เปี่ยมล้นและปรบมืออย่างพร้อมเพรียง....
“ เอาล่ะ พี่น้องทุกคน เราจะออกเดินทางกันตอน 5 โมงเย็น ขอให้ทุกคนกลับบ้านไปพบหน้าคนในครอบครัวและตระเตรียม ข้าวของกันก่อนและกลับมาพบกันใหม่ในเวลา 5 โมงเย็น ใครไม่มาหรือมาช้ากว่า 5 โมงครึ่ง เราจะถือว่าสละสิทธิ์... งั้นตกลงตามนี้นะครับ... เอ้า ทุกคนแยกย้ายกันได้ ” เมื่อเจฟกล่าวจบ ทุกคนก็ต่างพากันทยอยออกจากห้องประชุมและแยกย้ายกันก ลับบ้านของตนเอง เหลือไว้เพียงความว่างเปล่าและเงียบสงบในเวลาต่อมา.. ..

กลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลเทปัส

ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนมายืนกดออดอยู่ที่หน้ารั้วขอ งคฤหาสน์ “ เดี๋ยวฉันจะออกไปดูเอง ” เฮฟเวนลี่กล่าวกับลูซิเฟลอย่างเคร่งขรึม ก่อนที่มือข้างนึงของเขาจะเอื้อมไปหยิบหอกอันยาวสีเง ินเป็นมันที่วางพิงกำแพงอยู่ จากนั้นเขาก็เดินออกไปอย่างระมัดระวัง และไปหยุดอยู่ห่างจากประตูรั้วเหล็กประมาณ 1 เมตรกว่า “ คุณมาหาใครเหรอครับ..? ” เฮฟเวนลี่กล่าว พร้อมกับพยายามจ้องมองร่างที่อยู่ใต้ผ้าคลุมสีน้ำเงิ นเข้มอย่างเพ่งพิจารณา “ ผมต้องการจะพบกับ...เอ่อ...นายหญิงสกุลเบลมอนต์หน่อย ครับ... ” ชายแปลกหน้าค่อยๆเบิกผ้าคลุมสีน้ำเงินเข้มออก เผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มวัยกลางคนอายุประมาณ 24 ปี ใช่แล้ว!! เค้าผู้นี้ก็คือหัวหน้าของเหล่านักล่าแวมไพร์สังกัด “ Saint ” นั่นเอง แล้วเค้าไม่ได้เดินทางไปเมืองบลัดคอร์สเซนหรอกหรือ...?
เฮฟเวนลี่เริ่มสงสัยชายผู้นี้พร้อมกับคิดอะไรบางอย่า ง ‘ ถ้าดูจากหน้าตาและรูปร่างแล้ว เขาน่าจะเป็นคนดีนะ ’เฮฟยืนคิดอยู่ซักพัก ก่อนจะตอบกลับไปว่า “ ตอนนี้แม่ไม่อยู่หรอกนะ ” ชายแปลกหน้ารีบตอบกลับทันที “ เมื่อกี้คุณบอกว่าแม่เหรอ! งั้นก็มาไม่เสียเที่ยวแล้วล่ะ ขอคุยด้วยหน่อยนะครับ... คุณเฮฟเวนลี่และก็ คุณลูซิเฟล ที่อยู่ในบ้านด้วย... ” ชายแปลกหน้ากล่าวและทำหน้าตาพึงพอใจที่แฝงไปด้วยความ ลึกลับ เฮฟเวนลี่สงสัยมากขึ้นเรื่อยๆและยืนคิด.. จากนั้นไม่นานเขาก็เปิดประตูบ้านให้ชายแปลกหน้าเข้าม า “!!หยุดก่อนเฮฟ!!” เสียงของใครบางคนดังมาแต่ไกล พร้อมมีดรูปทรงกางเขนใบมีคมยาวสีแดงฉานเข้ามาจี้ที่ค อของชายแปลกหน้า... -โทยะ!!- เฮฟเวนลี่ตะโกน “ ใช่...ฉัน เองแฮ่กๆ ” โทยะ ตอบกลับด้วยความเหน็ดเหนื่อย ชายแปลกหน้าหันกลับมาจ้องตาของโทยะ “ หมอนี่ธาตุศักดิ์สิทธิ์ปลอดภัยแน่นอน ” โทยะ กล่าว พร้อมกลับลดมีดลง “ เอาเป็นว่าเราเข้าไปคุยในบ้านกันเถอะ ฉันมีเรื่องมากมายจะเล่าให้นายฟัง ” โทยะกล่าวพร้อมมองเฮฟ “ ฉันก็เหมือนกัน ” เฮฟกล่าวตอบ “ ผมก็เหมือนกัน.... ” ชายแปลกหน้าพูดพลางหันไปยิ้มให้ทั้งสองคน จากนั้นทั้งสามก็เดินตรงไปที่ประตู.....

~ End Chapter V ~

gunn_2535 · 14 Oct 2006, 11:36

โอ๊ยตาลาย เพราะตัวเล็กอะ

arx-lucifer · 16 Oct 2006, 18:17

มาแล้วครับตอนล่าสุด...

Chapter VI : Symphony Of Knight
( บทที่6 :บทเพลงสรรเสริญแห่งอัศวินผู้กล้า )

~ภายในคฤหาสน์ตระกูลเทปัสตกแต่งด้วยหินอ่อนและสร้างโด ยใช้การสถาปัตยกรรมในแบบยุคเก่าๆแม้ว่าจะมีอายุกว่า 100 ปีแล้วก็ตาม แต่คฤหาสน์ก็ได้รับการซ่อมแซมปรับปรุงมาโดยตลอด~

........ ภายในห้องรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลเทปัส มีเสียงพูดคุยของชายหนุ่ม 4 คน ลั่นวาจาใส่กันไปมาราวกับเสือ 2 ตัวสู้กัน
“ ถ้าที่ท่านพูดมาทั้งหมดเป็นความจริงเราก็ควรจะเดินทา งไป บลัดคอร์สเซน พร้อมกันจะได้ช่วยกันปราบเหล่าแวมไพร์ เพราะเราก็เรียนวิชาประเภทนี้มามากแล้ว... ” เสียงของ ลูซิเฟล เทปัส ดังขึ้นเมื่อชายแปลกหน้าเล่าเรื่องทั้งหมดจบ เฮฟเวนลี่ เบลมอนท์ หันมาพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ยอมรับเงื่อนไขของลูซิเฟล “ แล้วพ่อกับแม่ของเราล่ะ นายลืมที่ปู่สอนไปแล้วหรือ ? จงอย่ามองอะไรเพียงด้านเดียว! ” คำพูดของเฮฟคำนี้ทำให้ลูถึงกับตาตื่น “ ชะ..ใช่แล้ว ข้า....ไม่ค่อยได้ฟังน่ะ ” ลูซิเฟล ได้นึกย้อนไปถึงคำตักเตือนในอดีตที่ตนไม่ยินดีที่จะฟ ังเท่าไหร่ของปู่ แต่มันกลับมีประโยชน์อย่างยิ่งในเวลานี้ “ ใช่... กระผมก็เห็นด้วยเราควรจะแบ่งคนอยู่ที่นี่เผื่อพวกแวม ไพร์กับมนุษย์หมาป่ามันจะบุกมา.... เอ่อ...แล้วก่อนไปนายหญิงได้บอกอะไรไว้บ้างครับ อย่างเช่นจะไปไหน... ” ชายแปลกหน้ากล่าวขึ้นมาสนับสนุนเฮฟเวนลี่ “ ไม่ได้บอกอะไรไว้เลยฮะ..แล้วคุณชายแปลกหน้าอยากทราบไปทำไมล่ะครับ ” โทยะกล่าวตอบ “ เออ... ก็แค่จะประมวลข้อมูลครับ แต่อย่าเรียกผมว่าชายแปลกหน้าเลยครับมันดูแปลกๆ เรียกสั้นๆว่า “ซิม” แล้วกันครับ” .........................

กลับมาที่หน้าตึกของสังกัดSaint
“ เอาล่ะ! ทุกท่านที่อยู่ที่นี่คงจะเตรียมพร้อมแล้วซินะ งั้นเราก็ควรจะออกเดินทางได้แล้ว... ” เจฟ ซึ่งเป็นผู้ควบคุมแทนหัวหน้าสังกัด กล่าวกับคนในสังกัดที่ยืนอยู่ปะมาณ 200 กว่าชีวิต ‘ ผู้คนหายไปประมาณ 60-70 คนเชียวหรือนี่! ’ เจฟ คิดในใจอย่างหดหู่ ม้าทุกตัวที่เป็นพาหนะในการเดินทางมีอาวุธ ข้าวของสำคัญๆ เช่น เสบียง ผ้าห่ม และของอื่นๆให้แบกอยู่ทุกตัว
“ เอาล่ะ.... ทุกท่านเราไม่รู้ว่าเราไปแล้วจะได้กับมายังบ้านของเราอีกหรือไม่ ดังนั้นข้าขอถามพวกท่านซักข้อ....ท่านพร้อมที่จะพลีช ีพอย่างสมเกียรติในสนามรบหรือไม่!?..... ” สิ้นเสียงอันดังลั่นของเจฟ ผู้คนในสังกัดก็พากันส่งเสียงโห่ร้องอย่างกึกก้องด้ว ยความเต็มใจเจฟถึงกับน้ำตาไหลพรากออกมาด้วยความปลาบปลื้มดีใจก่อ นจะเอ่ยดังๆว่า “ ถ้าเป็นเช่นนี้ เราจะมัวรีรออะไรอยู่อีกล่ะ
ไปกันเลย! ”เมื่อสิ้นเสียง ขบวนม้าที่มีคนขี่อยู่ก็พากันวิ่งออกจากเมืองไปอย่าง เป็นระเบียบ ตามหลังมาด้วยเสียงโห่ร้องของชาวเมืองเสมือนเป็นบทเพ ลงแก่อัศวินที่กำลังจะไปออกรบ......

----- ในสายลมอันหนาวเหน็บของทวีปแอนตาร์กติกที่แทบจะทะลวง เนื้อหนังของสิ่งมีชีวิตนั้น
อลิซาเบ็ธ เบลมอนต์ นายหญิงของคฤหาสน์ตระกูลเทปัส กำลังเดินฝ่าลมอันหนาวเหน็บไปตามทางน้ำแข็งอย่างยากล ำบาก และฉุกคิดถึงคำพูดของเทพชะตาลิขิตขึ้นมา “ เพราะความแค้นที่ฝังมานานเป็น แสนๆล้านปีของซาตาน ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดมากมายในโลกและจักรวาล นี้ แต่ละยุค ตระกูลของเจ้าต้องลำบากเผชิญชะตากกรมที่โดนเขียนไว้ ไม่ว่าจะต้องผนึกแดร็กคูล่า หรือช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่โดนปิศาจคุกคาม จนโดนหาว่าเป็นปีศาจร้ายเสียเอง ข้าไม่สามารถทนให้เรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นต่อไปได้อีก แล้ว เมื่อ 20 ปีก่อนข้าจึงได้ส่งข้อความถึงเทพ Ioraท่านจึงส่งเทพองค์หนึ่งที่บำเพ็ญเพียรมานานให้มาเกิด เป็นลูกของเจ้าแต่..... ” ความคิดของอลิซาเบ็ธ หยุดทันที
และมันจึงเริ่มแล่นต่อเหมือนรถที่เพิ่งเริ่มสตาร์ทให ม่ “ซาตาน ก็ไม่รามือ เช่นกัน... เค้าได้แบ่งพลัง ครึ่งนึง มาเกิดเป็นลูกเจ้าด้วย.....แต่เมื่อ 18 ปีก่อน ข้าก็ได้บอกแก่เจ้าแล้วว่าจงตั้งชื่อลูก ให้สลับกันเสีย.... คนที่เป็นเทพมาเกิดก็จงตั้งว่าLucifelส่วนคนที่เป็นซาตานหรือLord Vedoraก็จงตั้งว่าHeavenlyนี่คือวิธีแก้เคล็ดอย่างหนึ่ง..... แต่กับเกิด..... ” “ เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิด คือ คนที่เป็นเทพกลับมีพลังมารที่ติดจาก Alucard บุตรของDraculaและซาตานกับมีพลังเป็นธาตุศักสิทธิ์ซะนี่.. ” อลิซาเบ็ธ เสริม ในตอนนี้เทพชะตาลิขิต มีทางเลือกให้เธอแค่สองทางเท่านั้น..... 1.จงปล่อยให้เรื่องเป็นอย่างนี้ไปก่อน แต่... ถ้าบานปลายจะไม่ใช่แค่พวกเจ้าที่ต้องตาย แต่ข้ารวมทั้งคนทั้งโลก ไม่ซิ.. โลกนี้จะต้องสูญสิ้นไปจากจักรวาล... 2.เจ้าจงฆ่าเฮฟเวนลี่... ในคืนที่ไร้ซึ่งจันทรา... วันเกิดจันทรคราส.... หนทางที่ข้าให้เจ้าจะนำไปซึ่งวันสิ้นสุดของสงครามที่ มีมายาวนานของเทพและมารหรือจะนำไปซึ่งวันสิ้นโลก ก็อยู่ที่เจ้าแล้วล่ะ......หรือ... เจ้าจะทนเห็นฝาแฝดสองพี่น้องต้องสู้กันเองยังงั้นหรื อ!.... คำพูดของเทพชะตาลิขิตได้แทงเอาดวงใจของอลิซาเบ็ธให้ห ลุดลอยออกไปไกลแสนไกล ‘ ในเวลานี้มีแค่ข้าเท่านั้นที่จะหยุดเรื่องนี้ได้ เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น ข้าต้องใช้Excaliber แทงเฮฟเวนลี่ให้สิ้นใจเสีย... ไม่! ไม่! ไม่!...ทำไมสวรรค์ต้องมอบหมายภารกิจนี้ให้ข้าด้วย มันช่างไม่ยุติธรรมต่อข้าเลย ฮือๆ.... ’ อลิซาเบ็ธ กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องทำอ ย่างนี้ มันเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากมากๆ.......... ในสภาพอากาศที่เป็นลมหนาวเย็น อลิซาเบ็ธ ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่อาจรู้เลยว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไร -----

Vedora's sword · 16 Oct 2006, 18:46

สวัสดีครับ คิดว่าไม่มีคนมาโพสจะทำให้บอร์ดเงียบและคนเขียนหมดกำ ลังใจ อิอิ ตอนนี้ Yufaritus ไปไหนแล้วก็ไม่รู้ กระผมอยู่ที่นี่คนเดียว อิอิ

แต่งได้สนุกดีครับ แต่ถ้าเรียงหน้าหน่อยจะทำให่น่าอ่านมากขึ้นครับ

arx-lucifer · 17 Oct 2006, 11:00

ครับ..... ท่านVedora's Sword อิอิ แล้วจะปรับปรุงเน้อ....

ปล.เอ่อ ที่อ่านยากช่วยทนอีกหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะแก้ให้....

Vedora's sword · 17 Oct 2006, 17:50

สวัสดีครับ มีปัญหาเรื่องโพสรวมกันใช่มั้ยครับ (เวลาโพสแล้วกลายเป็นไปรวมกับโพสอันก่อน) ไม่เป็นไร ผมมาขั้นให้แล้ว จะได้ขึ้นตอนใหม่ได้อย่างถูกใจ อิอิ

arx-lucifer · 17 Oct 2006, 18:00

อ้าว... ท่าน Vedora's Sword ดีใจที่ได้เจอช่วงเย็น
จ้อกๆๆ.. อ้าวท้องร้องซะนี่
เออ... ว่าไป รอม NDS เนี่ย หลาย Mb จังแฮะ
อยากได้ Emu ที่เล่นได้ดีไวๆจังเลยครับ......

Vedora's sword · 17 Oct 2006, 18:05

สวัสดีอีกครั้ง ว่าแต่รอม NDS นี่เล่นไม่ได้อ่ะ คงต้องอัพคอมอีกแหละ

ปัจจุบัน

CPU. 3.00 G
Ram 2.00 G

Greford Fx 5200

ทุกอย่างสุดยอดเหลือแต่การ์ดจอที่แค่ 128 แต่ก็ยังเล่นไม่ได้

ปล.คงต้องรอเวอร์ชั่นต่อไป อิอิ

arx-lucifer · 17 Oct 2006, 19:47

จริงหรือเนี้ย... แล้วของผมไม่ตายหรอกหรือครับ
- Cpu 850 MHZ
- Ram 128 MB
- AMD Duron
กรรม ซื้อเมื่อ 4 ปีก่อน อิอิ
พ่อกะแม่บอกปีหน้าซื้อใหม่ พร้อมเน็ต Hi

เออ ... ช่วงนี้นิยายคงจะไม่ได้แต่งจริงจังนะครับ....

Yufaritus · 24 Oct 2006, 15:36

อ้างอิง:

ข้อความของ Vedora's sword

สวัสดีครับ คิดว่าไม่มีคนมาโพสจะทำให้บอร์ดเงียบและคนเขียนหมดกำ ลังใจ อิอิ ตอนนี้ Yufaritus ไปไหนแล้วก็ไม่รู้ กระผมอยู่ที่นี่คนเดียว อิอิ

แต่งได้สนุกดีครับ แต่ถ้าเรียงหน้าหน่อยจะทำให่น่าอ่านมากขึ้นครับ

สวัสดี..
นิน่าล่ะ..ทำไมจามฮัดเฉ้ยแถบตาย

arx-lucifer · 29 Oct 2006, 07:00

มาแล้วครับ ต่อนิดหน่อย อิอิ

ณ ปราสาทบรานลอยฟ้า ในเวลาเดียวกัน....

...... ในห้องโถงกว้าง อลูคาร์ดกับคริส นั่งอยู่บนโซฟา ที่ติดกับชุดรับแขกแบบโบราณ ในขณะเดียวกัน เค้านท์ แดร็กคูล่า ก็เดินตรงเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่าวว่า
“ ข่าวที่พวกเจ้าจะได้รับฟังในตอนนี้ อาจจะทำให้พวกเจ้าตกใจ... ไม่ซิ ต้องพูดว่า น่าสยอง มากกว่านะเพราะข้าได้รู้สึกถึงพลังของแวมไพร์ธรรมดา 22 จุด ตรงไปยัง คฤหาสน์ของพวกเจ้าในตอนนี้.... และยังมีพลังของแวมไพร์ชั้นสูงอีก 1 จุด ซึ่งข้าก็ไม่รู้จักเช่นกัน... เอาล่ะ.. ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าได้ชมภาพเหตุการณ์นองเลือดชนิดท ี่ว่าไม่กระพริบตา ณ บัดนี้ล่ะ...
AnIllusion Television ( จอภาพมายา ) จงออกมา... ” แดร็กคูล่ากล่าวพลางกับร่ายคาถาไปที่กระจกบานใหญ่ เผยให้เห็นเป็นกลุ่มคน 4 คน นั่นก็คือ ลูซิเฟล,เฮฟเวนลี่ม,โทยะและซิม นั่นเอง... ทำเอาอลูคาร์ดและคริสใจหายเลยทีเดียว....
“ ยังก่อนหรอก คงต้องรอเวลาอีกสักนิด... ” แดร็กคูล่ากล่าวพลางกับแสระยิ้มให้กับอลูคาร์ดและคริ สอย่างน่ากลัว อลูคาร์ดและคริสมองไปที่ เค้านท์ แดร็กคูล่า พลางคิดว่า
‘ ในโลกนี้จะมีซักกี่คนนะที่โหดเหี้ยมและอำมหิตเยี่ยงช ายผู้นี้อีก’ .....

กลับมาที่กลุ่มแวมไพร์และมนุษย์หมาป่า ที่ตั้งค่ายอยู่ห่างจากเมืองBlood Crossenประมาณ 700 – 800 เมตร เวลา 1 ทุ่ม 45 นาที....

กลางทะเลทรายอันเวิ้งว้าง ดาร์ค ซีเรียส แหงนหน้ามองดูดวงจันทร์ที่ส่องแสงจ้า แสงของมันส่องกระทบดวงตาสีแดงฉานของเขาและอาบผืนทราย ยามราตรีอันเงียบสงบ
‘ ไม่มีผู้ใดอาจล่วงรู้ได้เลยว่า สร้อยข้อที่ข้าใส่อยู่จะเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวข องข้า ฮึ ฮึ.. ’ เขาคิดในใจ พลางก้มลงมองมันและเอามือสีขาวซีดลูบมันอย่างแผ่วเบา
“ นายท่านขอรับ... เราได้ข่าวมาว่า พวกนักล่าทั้งหลายได้เดินทางมายัง บลัดคอร์สเซน แล้วขอรับ แต่ไม่ได้เข้าไปพักในเมืองครับ...คาดว่าน่าจะรอคนมาสมทบครับ” ลูกน้องซึ่งเป็นแวมไพร์ตนหนึ่งกล่าว หลังจากวิ่งมาหยุดอยู่หลัง ซีเรียส
“ จริงหรือเนี่ย...หึหึ... ได้ข่าวว่าหัวหน้าของพวกมันเก่งมากเลยนิ เลือดข้าชักเดือดขึ้นมาแล้วสิ... ”
ซีเรียสกล่าวพร้อมกับกำมือไว้แน่น
“ รอก่อนเถอะไอ้พวกหน้าโง่... อีก 3 วันเท่านั้น... ” ซีเรียสกล่าวอย่างบ้าคลั่ง ฟันของเขาขบกันจนมันแทบจะหัก....
“ เออ.. นายท่านครับ ตอนนี้กระผมได้ส่งแวมไพร์ 2 ตนกับมนุษย์หมาป่า 2 ตัว เข้าไปสำรวจภายในเมืองและคอยดูลาดเลาแล้วขอรับ ไม่... ”
“ ดี..! เจ้าไปได้แล้ว ถ้ามีอะไรก็รีบมารายงานข้า... ” ซีเรียส พูดแทรกขึ้นมากระทันหัน
“ ขอรับ ” ลูกน้อง กล่าวจบ ก็รีบเดินจากไปทันที
สายลมยามราตรียังคงพัดผ่านไปอย่างแผ่วเบา ดาร์ค ซีเรียส เงยมองดูจันทรา ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปในเต็นท์ที่พักอย่างช้าๆ.... .........

Vedora's sword · 29 Oct 2006, 12:39

มาต่อแล้วรึครับ อิอิ

arx-lucifer · 01 Nov 2006, 17:01

อ่า ดองฟิคแล้วช้าน........!!

Vedora's sword · 01 Nov 2006, 17:38

อ้าว ไหนว่าไปเข้าค่าย

10 Oct 2006, 14:19	#16 (permalink)
Vedora's sword สมาชิก TG รุ่นเก๋า โพส: 1,101 ดาวโหลด: 83 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า:	สวัสดีครับ แต่งตอนใหม่รึยังครับ เว็บฝากรูปตอนนี้ผมใช้http://photobucket.comอยู่ แต่ยังมีอีกหลายเว็บครับ __________________ Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Lord Radu Cel Frumos Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!!

14 Oct 2006, 11:21	#17 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	มาแล้วครับ หายไปหลายวัน สวัสดีครับ ท่านVedora'S Sword Chapter V : Loudness Of lunatic ( บทที่5 : เสียงกึกก้องแห่งความบ้าคลั่ง ) ....... “ เอ๊ะ! ท่านสามารถโดนแสงอาทิตย์ได้เหรอเนี๊ยะ ” ลูซิเฟล ตะโกนถามเสียงดังพลางชี้นิ้วไปที่ตัวของเค้านท์ แดร็กคูล่าที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์ “ หึหึหึ ถ้าทวดของเจ้าโดนได้ทำไมข้าจะโดนไม่ได้ล่ะแต่ข้าชักจะสนใจในตัวเจ้าซะแล้วซิ หนูลูซิเฟล ” แดร็กคูล่า ตอบกลับอย่างรวดเร็วพร้อมกับมองไปที่ลูซิเฟลและแสดงท ่าทางสนใจ หลังจากที่ เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวจบ คริสและเฮฟเวนลี่ ที่ขึ้นไปรับประทานอาหารเที่ยงในคฤหาสน์ก็เดินออกมาพ อดี “ ฮ่าๆๆ อลูคาร์ด เจ้าไม่ภูมิใจในตัวของลูกหลานเจ้าบางเลยรึ พวกเขามีความสามารถได้ถึงขนาดนี้ในวัยแค่ 15 ปีเองนะ.... ฮ่าๆๆ ยังกับเจ้าในตอนเด็กไม่มีผิด ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวกับอลูคาร์ดพลางหันไปมองลูซิเฟลและเฮฟเวนลี่ 2 พี่น้องด้วยความพอใจ ทุกๆคนที่ยืนอยู่ที่ล้านกว้างไม่มีใครคิดที่จะพูดตอบ โต้ เค้านท์ แดร็กคูล่า เลยซักคน ยังกับว่าแดร็กคูล่าเป็นดังเจ้าป่าที่ข่มให้สัตว์อื่ นๆทั้งใหญ่และเล็กหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา “ .... หึ ข้าหวังว่าคงไม่มีใครว่าอะไรที่ข้าพูดมากไปหน่อย แต่จะขอบอกอะไรซักอย่างนะ.... ในตอนนี้ดูเหมือนว่าบ้านของพวกเจ้า จะเกิดเรื่องบางอย่าง จนทำให้คุณนายสกุลเบลมอนต์ ถึงกับต้องเดินทางไปที่อื่นโดยด่วน และ...ปล่อยให้เจ้าหนุ่มแปลกหน้าอยู่เฝ้าบ้านตามลำพั ง ส่วนพวกเจ้าจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่นะ.... ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวจบพร้อมกับชี้ไปที่คฤหาสน์ของตระกูลเทปัสได้ถูก ตำแหน่งทั้งๆที่เขาไม่เคยไปหรือเคยเห็นเลยด้วยซ้ำจนถ ึงกับทำให้ทุกคนตะลึง ส่วนคริสที่เป็นห่วงบ้านมากกว่าใครนั้น ถึงกับทรุดนั่งลงไปที่พื้นเลยทีเดียว “ ละ..แล้ว พวกเราจะเชื่อท่านได้ยังไงล่ะ หรือท่านจะหลอกให้พวกเรากลับไป...? ” ลูซิเฟลถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ แดร็กคูล่าหันไปมองที่ลูซิเฟลพร้อมกับแสระยิ้มอย่างล ึกลับแล้วกล่าวว่า “ หึหึ ไม่รู้ด้วยซิ รู้แต่ว่าเจ้าหนุ่มที่นอนเฝ้าคฤหาสน์นั่นนะ เป็นคนญี่ปุ่น มีดาบใหญ่ๆลักษณะคล้ายไม้กางเขน และเป็นเพื่อนรักของเฮฟเวนลี่ เบลมอนต์... ” เมื่อเขากล่าวจบ เฮฟเวนลี่ถึงกับเหงื่อตกแม้จะไม่แน่ใจว่าจะเป็นเรื่อ งจริงหรือไม่ แต่ที่แน่ๆก็คือเพื่อนรักของเขาเป็นคนญี่ปุ่นและใช้ด าบไม้กางเขนเล่มใหญ่จริงๆ ทำเอาเขาอึ้งในความสามารถของเค้านท์ แดร็กคูล่า จนทรุดนั่งลงกับพื้นเช่นเดียวกับพ่อของเขา “ จริงหรือ เฮฟเวนลี่ ” อลูคาร์ดหันไปถามเฮฟเวนลี่ “ จะ...จริงครับ..มะ...ไม่ผิดแน่เพื่อนผมแน่ๆ.. ” เฮฟเวนลี่กล่าวด้วยเสียงสั่นๆ ทำเอาอลูคาร์ดไปครู่นึง “ อ้อ!..แล้วยังมีอีกเรื่องนึงนะ รู้สึกว่าพวกเจ้าจะไปทำวีรกรรมอะไรกันมากับเจ้ามนุษย ์หมาป่าและแวมไพร์ก่อนที่จะเข้าปราสาทข้าเมื่อคืนก่อ นไว้ ตอนนี้พวกมันก็เลยวางแผนบางอย่าง เพื่อจะล้างแค้นพวกเจ้าโดยเฉพาะ...เจ้าหนุ่มญี่ป่นนั่นต้องรับศึกหนักแน่ๆเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ.... ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวอย่างกับว่ารู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่าง หมดจดยังไงยังงั้น แต่ที่น่าเป็นห่วงคือเจ้าโทยะที่เฝ้าคฤหาสน์ของตระกู ลไว้นะซิ จากนั้นอลูคาร์ดจึงกล่าวกับทุกคนว่า “ เอ้า! ทุกคนเอาเป็นว่าเรากลับบ้านกันก่อน แล้ว... ” “ กลับไม่ได้ทุกคนหรอกนะ ข้าให้กลับไปได้แค่ 2 คนเท่านั้น ปราสาทของข้าไม่ใช่ใครจะไปจะกลับไปมาได้ง่ายดายนักหร อกนะ หึหึ ” เค้านท์ แดร็กคูล่ากล่าวแทรก ทำเอาทุกคนอึ้งในเงื่อนไขที่แปลกประหลาดของเขา “ ถ้างั้นให้ลูซิเฟล และ เฮฟเวนลี่กลับไป 2 คนก็แล้วกัน ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวต่อไปทันที ทำให้คนอื่นไม่กล้าออกความเห็นจึงต้องทำตามเงื่อนไข “ แล้วท่านจะให้เด็กแค่ 2 คน ไปสู้กับเหล่าแวมไพร์งั้นรึ ” คริส กล่าวตอบโต้เค้านท์ แดร็กคูล่า “ เจ้าหนู 2 คนนี่ ไม่ธรรมดาหรอก..ให้เค้าได้ฝึกวิชาในภาคสนามจริงกันบ้ างเถอะ....งั้น เดี๋ยวข้าจะส่งพวกเจ้า 2 คนลงไปเอง... Moment Wing (ปีกชั่วขณะ) ” เค้านท์ แดร็กคูล่า กล่าวกลับไปพร้อมกับเสกปีกที่ใช้ได้เพียงชั่วคราวให้ โผล่ออกมาจากหลังของลูซิเฟลและเฮฟเวนลี่ จากนั้นปีกจึงค่อยๆขยับพาร่างของเด็กหนุ่มทั้งสองลงไ ปยังเมืองทรานซิลวาเนียที่อยู่ข้างล่าง.... ณ คฤหาสน์ของตระกูลที่เทปัสที่เงียบสงัดหลังจากเหตุการ ณ์เมื่อคืนก่อน... “ เฮ้อ... นี่เราต้องรอไปอีกนานเท่าไรเนี้ย.. ชักจะหิวซะแล้วซิ..ออกไปซื้ออะไรกินหน่อยดีกว่า คงจะไม่มีใครเข้ามาหรอกนะ... ” โทยะ บ่นกับตัวเอง เขาเป็นเด็กหนุ่มชาวญี่ปุ่น วัย 15 ปี ผู้มีผมสีแดงแต่นัยน์ตามีสีฟ้าที่เพิ่งเดินทางมาถึงเมื่อคืนก่อน เพื่อมาหาเพื่อนรักแต่ก็ดันมาเจอกับเหตุการณ์แปลกประ หลาด ไม่เจอเพื่อน แถมยังต้องมานั่งเฝ้าคฤหาสน์ร้างหลังใหญ่คนเดียว ชะตากรรมช่างเล่นตลกกับเขาเสียจริงๆ จากนั้นเขาก็เดินออกไปนอกคฤหาสน์ในเวลาต่อมา..... ในขณะเดียวกัน ลูซิเฟล เทปัส และ เฮฟเวนลี่ เบลมอนต์ 2 พี่น้องว่าที่ผู้สืบทอดคฤหาสน์ตระกูลเทปัส ก็ค่อยๆบินลงมาจากฟ้าด้วยปีกชั่วคราวที่ เค้านท์ แดร็กคูล่า เป็นผู้เสกเพื่อนำทั้ง 2 คน ลงมายังเมืองทรานซิลวาเนีย ที่อยู่ข้างล่างของปราสาทบรานที่ลอยอยู่ในนภาเหนือตั วเมือง แต่คนธรรมดาไม่สามารถมองเห็นได้... เมื่อเท้าของทั้งสองคนลงมาเหยียบพื้นเมือง ปีกก็สลายหายไปกับสายลมทันที........ พวกเขาทั้งสองคนลงมายืนอยู่บนพื้นกระเบื้องของลานกว้ างในคฤหาสน์ตระกูลเทปัสหรือบ้านที่คุ้นเคยของพวกเขาน ั่นเอง “ โอ้ โห แฮะ พอลงมาเหยียบพื้นปีกมันก็หายไปเลย กะจะบินชมวิวบนท้องฟ้าซักหน่อย ” ลูซิเฟล เทปัส เด็กหนุ่มผู้ร่าเริงที่มีความคิดซุกซนแบบเด็กๆกล่าวอ ย่างสบายใจแต่ก็แฝงด้วยความหดหู่เช่นกัน นั้นก็เพราะการที่เขาได้ลงมาจากปราสาทผีสิงที่น่ากลั วของเค้านท์ แดร็กคูล่า ทำให้เขาสบายใจ และ การที่ต้องปล่อยให้พ่อและทวดแท้ๆของเขาต้องอยู่กัน 2 คน กับอีกหนึ่งจ้าวแห่งผีดูดเลือดมันก็ทำให้เขาไม่สบายใ จเช่นกัน..... “ หึหึ เจ้าอยากจะบินเหรอ..แต่ข้าว่าตอนนี้เราคงต้องหยุดควา มคิดแบบนั้นก่อนแน่ๆ....เจ้าลองดูนั่นซิ ” เฮฟเวนลี่กล่าวกับลูซิเฟล ก่อนที่ลูซิเฟลจะหันไปมอง และ สิ่งที่เขาประจักษ์แก่ตานั้นก็คือ “ฝูงค้างคาวสีขาว” กลุ่มใหญ่ที่บินวนไปวนมาอยู่กับที่ ก่อนที่จะค่อยๆรวมตัวกันเป็นผ้าสีขาวขนาดใหญ่และค่อย ๆคลุมร่างร่างหนึ่งที่อยู่ภายใต้ผ้า “ พรึ่บ.! ” เสียงของผ้าสยายออกไปเผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มคนห นึ่งที่มีรอยสักที่แก้ม ตัวสูงผิวขาว หน้าตาหล่อเหลาและผมดำยาว แต่งตัวโบราณ ก่อนที่เขาจะพูดด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัวว่า “ สงครามบ้าคลั่ง-สายเลือดต้องห้าม-โอรสจันทราและโลกใหม่.. หึหึหึ.. พวกเจ้าจงรักษาชีวิตไว้ แล้วพวกเจ้าจะได้เจอกับข้าอีกครั้ง.. ” จากนั้นเขาก็แยกเขี้ยวและกระโดดขึ้นไปในอากาศจากนั้น ร่างของเขาก็สลายกลายป็นฝูงค้างคาวสีขาวกลุ่มหนึ่งแล ะบินหายไปในนภา “ เฮ้ย.! เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไปซิ... ” ลูซิเฟลตะโกน แต่ก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว “ เมื่อกี้นี่มัน... เขาเป็นแวมไพร์..!...และไม่ใช่กระจอกๆซะด้วย.. ” เฮฟเวนลี่กล่าวและคิดบางสิ่งบางอย่างออก “ นายหมายความว่าเขาเป็นแวมไพร์ ใช่ไม๊ แล้วที่เขาพูดนะ นายรู้ความหมายหรือเปล่า? ” ลูซิเฟลถามด้วยความสงสัยทั้งคำพูดของชายลึกลับและคำพ ูดของเฮฟเวนลี่พี่น้องฝาแฝดของตน..... เวลาประมาณบ่าย 2 โมงของวันเดียวกัน.... ความเงียบเหงาได้กลับมาปกคลุมคฤหาสน์อันเก่าแก่ที่ยั งมีกลิ่นอายแห่งยุคโบราณของตระกูลเทปัสอีกครั้ง แต่มันก็คงจะเป็นอย่างนี้มานานแล้วแต่ในยามนี้มีร่างของเด็กหนุ่ม 2 คน ซึ่งมีอายุราวๆ 15 ปี ค่อยๆเดินมายังประตูอันเก่าแก่ของคฤหาสน์และเปิดมันอ อกเบาๆ “ เฮ้อ..ไม่รู้พ่อกับทวดจะเป็นอย่างไรบ้างเนอะ ต้องอยู่กลับแดร็กคูล่าจอมเจ้าเล่ห์ชักจะเป็นห่วงซะแ ล้วซิเออ..ว่าแต่นายรู้จักเจ้าแวมไพร์ตัวเมื่อกี้ด้วยเหรอ?” เด็กหนุ่มที่มีนัยน์ตาสีแดงและผมสีเทาดำยาวสยาย นามว่า “ลูซิเฟล” กล่าวขึ้นมาขณะที่เอาตัวลงไปนั่งพิงกับโซฟาสีขาวตัวใ หญ่ จากนั้นเด็กหนู่มอีกคนที่มีผมสีทองแกมขาวและหน้าตาหล ่อเหลาไม่แพ้กัน นามว่า “เฮฟเวนลี่” ก็ลากเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่งมาก่อนที่จะนั่งลงและพูดขึ้น ว่า “ ป่าวหรอก.. แต่แวมไพร์ที่สามารถสลายตัวเป็นฝูงค้างคาวได้น่ะมีน้ อยถึงน้อยมาก... แวมไพร์ที่ทำอย่างงี้ได้น่ะแถมยังมีปีกสีขาวอีกด้วย...คงจะเป็น แวมไพร์ชั้นสูงหรือไม่ก็ระดับตำนานเชียวล่ะ ” เมื่อกล่าวจบ เฮฟเวนลี่ก็หลับตาลงด้วยความรู้สึกที่แสนหดหู่ “ เอ้อ.. แล้วแม่กับเพื่อนของนายที่ชื่อว่าโทยะล่ะ หรือว่า?... ” คำพูดของลูซิเฟลทำลายความสงบรอบด้านไปอย่างหมดจด “ นิ้งน่อง ” เสียงกริ่งที่คุ้นเคยของคฤหาสน์ตระกูลเทปัสดังขึ้น ดูเหมือนว่าจะมีผู้มาเยือน... แต่จะเป็นมิตรหรือศัตรูก็ยังมิอาจทราบได้แน่ชัด..... กลับมาที่ ตึกของเหล่านักล่าแวมไพร์ในย่านชุมชนของเมืองทรานซิลวาเนียก่อนที่ลูซิเฟลและเฮฟเวนลี่จะลงมาจากปราสาทลอยฟ้า... ณ ห้องประชุมอันกว้างใหญ่ของตึก ที่จุคนได้ 200-250 คน เหล่านักล่าแวมไพร์สังกัดหนึ่งได้มาชุมนุมกันอย่างพร ้อมเพรียง จากนั้นชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่บนเวทีก็กล่าวขึ้นด้วยเส ียงที่ดังลั่นว่า “ เหล่าพี่น้องนักล่าแวมไพร์สังกัด “Saint”ทั้งหลาย... ข้านำสารจากนายท่านมาบอกแก่พวกเรา ขอให้ทุกคนจงตั้งใจฟัง ‘เนื่องจากในเวลาหลายวันมานี้ เหล่าแวมไพร์และมนุษย์หมาป่าได้นัดชุมนุมกันถึงเรื่อ งบางอย่าง เราก็มิทราบแน่ชัด แต่...เนื่องจากเรากลัวว่าอาจจะเกิดเรื่องมิคาดคิดต่ อมวลมนุษย์ผู้ไม่รู้ประสีประสา เราจึงควรใช้มาตรการเร่งด่วน กล่าวคือ.. เราจะเริ่มเทศกาลล่าล้างหมู่มารดังเช่นในอดีตที่บรรพ บุรุษเหล่านักล่าแวมไพร์ของพวกเราเคยทำกันและเราได้ส ่งสารประกาศไปยังเหล่านักล่าทั่วโลกแล้ว ส่วนสนามรบของเราก็คือ..เมืองบลัดคอร์สเซนเมืองแห่งกางเขนเลือด’ จากข้อความข้างต้นพวกเราคงจะรู้ตามนี้แล้วและต้องปฏิ บัติอย่างเคร่งครัด เพราะในตอนนี้หัวหน้าของพวกเราได้เดินทางล่วงไปก่อนแ ล้ว และข้าจะนำพวกเราไปยังดินแดนแห่งการพิพากษา ” คำกล่าวของ เจฟ ผู้รับใช้ส่วนตัวของหัวหน้าสังกัดทำเอาเหล่านักล่าแว มไพร์ทุกคนในสังกัดโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจพร้อมกำล ังใจที่เปี่ยมล้นและปรบมืออย่างพร้อมเพรียง.... “ เอาล่ะ พี่น้องทุกคน เราจะออกเดินทางกันตอน 5 โมงเย็น ขอให้ทุกคนกลับบ้านไปพบหน้าคนในครอบครัวและตระเตรียม ข้าวของกันก่อนและกลับมาพบกันใหม่ในเวลา 5 โมงเย็น ใครไม่มาหรือมาช้ากว่า 5 โมงครึ่ง เราจะถือว่าสละสิทธิ์... งั้นตกลงตามนี้นะครับ... เอ้า ทุกคนแยกย้ายกันได้ ” เมื่อเจฟกล่าวจบ ทุกคนก็ต่างพากันทยอยออกจากห้องประชุมและแยกย้ายกันก ลับบ้านของตนเอง เหลือไว้เพียงความว่างเปล่าและเงียบสงบในเวลาต่อมา.. .. กลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลเทปัส ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนมายืนกดออดอยู่ที่หน้ารั้วขอ งคฤหาสน์ “ เดี๋ยวฉันจะออกไปดูเอง ” เฮฟเวนลี่กล่าวกับลูซิเฟลอย่างเคร่งขรึม ก่อนที่มือข้างนึงของเขาจะเอื้อมไปหยิบหอกอันยาวสีเง ินเป็นมันที่วางพิงกำแพงอยู่ จากนั้นเขาก็เดินออกไปอย่างระมัดระวัง และไปหยุดอยู่ห่างจากประตูรั้วเหล็กประมาณ 1 เมตรกว่า “ คุณมาหาใครเหรอครับ..? ” เฮฟเวนลี่กล่าว พร้อมกับพยายามจ้องมองร่างที่อยู่ใต้ผ้าคลุมสีน้ำเงิ นเข้มอย่างเพ่งพิจารณา “ ผมต้องการจะพบกับ...เอ่อ...นายหญิงสกุลเบลมอนต์หน่อย ครับ... ” ชายแปลกหน้าค่อยๆเบิกผ้าคลุมสีน้ำเงินเข้มออก เผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มวัยกลางคนอายุประมาณ 24 ปี ใช่แล้ว!! เค้าผู้นี้ก็คือหัวหน้าของเหล่านักล่าแวมไพร์สังกัด “ Saint ” นั่นเอง แล้วเค้าไม่ได้เดินทางไปเมืองบลัดคอร์สเซนหรอกหรือ...? เฮฟเวนลี่เริ่มสงสัยชายผู้นี้พร้อมกับคิดอะไรบางอย่า ง ‘ ถ้าดูจากหน้าตาและรูปร่างแล้ว เขาน่าจะเป็นคนดีนะ ’เฮฟยืนคิดอยู่ซักพัก ก่อนจะตอบกลับไปว่า “ ตอนนี้แม่ไม่อยู่หรอกนะ ” ชายแปลกหน้ารีบตอบกลับทันที “ เมื่อกี้คุณบอกว่าแม่เหรอ! งั้นก็มาไม่เสียเที่ยวแล้วล่ะ ขอคุยด้วยหน่อยนะครับ... คุณเฮฟเวนลี่และก็ คุณลูซิเฟล ที่อยู่ในบ้านด้วย... ” ชายแปลกหน้ากล่าวและทำหน้าตาพึงพอใจที่แฝงไปด้วยความ ลึกลับ เฮฟเวนลี่สงสัยมากขึ้นเรื่อยๆและยืนคิด.. จากนั้นไม่นานเขาก็เปิดประตูบ้านให้ชายแปลกหน้าเข้าม า “!!หยุดก่อนเฮฟ!!” เสียงของใครบางคนดังมาแต่ไกล พร้อมมีดรูปทรงกางเขนใบมีคมยาวสีแดงฉานเข้ามาจี้ที่ค อของชายแปลกหน้า... -โทยะ!!- เฮฟเวนลี่ตะโกน “ ใช่...ฉัน เองแฮ่กๆ ” โทยะ ตอบกลับด้วยความเหน็ดเหนื่อย ชายแปลกหน้าหันกลับมาจ้องตาของโทยะ “ หมอนี่ธาตุศักดิ์สิทธิ์ปลอดภัยแน่นอน ” โทยะ กล่าว พร้อมกลับลดมีดลง “ เอาเป็นว่าเราเข้าไปคุยในบ้านกันเถอะ ฉันมีเรื่องมากมายจะเล่าให้นายฟัง ” โทยะกล่าวพร้อมมองเฮฟ “ ฉันก็เหมือนกัน ” เฮฟกล่าวตอบ “ ผมก็เหมือนกัน.... ” ชายแปลกหน้าพูดพลางหันไปยิ้มให้ทั้งสองคน จากนั้นทั้งสามก็เดินตรงไปที่ประตู..... ~ End Chapter V ~ __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

16 Oct 2006, 18:17	#19 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	มาแล้วครับตอนล่าสุด... Chapter VI : Symphony Of Knight ( บทที่6 :บทเพลงสรรเสริญแห่งอัศวินผู้กล้า ) ~ภายในคฤหาสน์ตระกูลเทปัสตกแต่งด้วยหินอ่อนและสร้างโด ยใช้การสถาปัตยกรรมในแบบยุคเก่าๆแม้ว่าจะมีอายุกว่า 100 ปีแล้วก็ตาม แต่คฤหาสน์ก็ได้รับการซ่อมแซมปรับปรุงมาโดยตลอด~ ........ ภายในห้องรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลเทปัส มีเสียงพูดคุยของชายหนุ่ม 4 คน ลั่นวาจาใส่กันไปมาราวกับเสือ 2 ตัวสู้กัน “ ถ้าที่ท่านพูดมาทั้งหมดเป็นความจริงเราก็ควรจะเดินทา งไป บลัดคอร์สเซน พร้อมกันจะได้ช่วยกันปราบเหล่าแวมไพร์ เพราะเราก็เรียนวิชาประเภทนี้มามากแล้ว... ” เสียงของ ลูซิเฟล เทปัส ดังขึ้นเมื่อชายแปลกหน้าเล่าเรื่องทั้งหมดจบ เฮฟเวนลี่ เบลมอนท์ หันมาพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ยอมรับเงื่อนไขของลูซิเฟล “ แล้วพ่อกับแม่ของเราล่ะ นายลืมที่ปู่สอนไปแล้วหรือ ? จงอย่ามองอะไรเพียงด้านเดียว! ” คำพูดของเฮฟคำนี้ทำให้ลูถึงกับตาตื่น “ ชะ..ใช่แล้ว ข้า....ไม่ค่อยได้ฟังน่ะ ” ลูซิเฟล ได้นึกย้อนไปถึงคำตักเตือนในอดีตที่ตนไม่ยินดีที่จะฟ ังเท่าไหร่ของปู่ แต่มันกลับมีประโยชน์อย่างยิ่งในเวลานี้ “ ใช่... กระผมก็เห็นด้วยเราควรจะแบ่งคนอยู่ที่นี่เผื่อพวกแวม ไพร์กับมนุษย์หมาป่ามันจะบุกมา.... เอ่อ...แล้วก่อนไปนายหญิงได้บอกอะไรไว้บ้างครับ อย่างเช่นจะไปไหน... ” ชายแปลกหน้ากล่าวขึ้นมาสนับสนุนเฮฟเวนลี่ “ ไม่ได้บอกอะไรไว้เลยฮะ..แล้วคุณชายแปลกหน้าอยากทราบไปทำไมล่ะครับ ” โทยะกล่าวตอบ “ เออ... ก็แค่จะประมวลข้อมูลครับ แต่อย่าเรียกผมว่าชายแปลกหน้าเลยครับมันดูแปลกๆ เรียกสั้นๆว่า “ซิม” แล้วกันครับ” ......................... กลับมาที่หน้าตึกของสังกัดSaint “ เอาล่ะ! ทุกท่านที่อยู่ที่นี่คงจะเตรียมพร้อมแล้วซินะ งั้นเราก็ควรจะออกเดินทางได้แล้ว... ” เจฟ ซึ่งเป็นผู้ควบคุมแทนหัวหน้าสังกัด กล่าวกับคนในสังกัดที่ยืนอยู่ปะมาณ 200 กว่าชีวิต ‘ ผู้คนหายไปประมาณ 60-70 คนเชียวหรือนี่! ’ เจฟ คิดในใจอย่างหดหู่ ม้าทุกตัวที่เป็นพาหนะในการเดินทางมีอาวุธ ข้าวของสำคัญๆ เช่น เสบียง ผ้าห่ม และของอื่นๆให้แบกอยู่ทุกตัว “ เอาล่ะ.... ทุกท่านเราไม่รู้ว่าเราไปแล้วจะได้กับมายังบ้านของเราอีกหรือไม่ ดังนั้นข้าขอถามพวกท่านซักข้อ....ท่านพร้อมที่จะพลีช ีพอย่างสมเกียรติในสนามรบหรือไม่!?..... ” สิ้นเสียงอันดังลั่นของเจฟ ผู้คนในสังกัดก็พากันส่งเสียงโห่ร้องอย่างกึกก้องด้ว ยความเต็มใจเจฟถึงกับน้ำตาไหลพรากออกมาด้วยความปลาบปลื้มดีใจก่อ นจะเอ่ยดังๆว่า “ ถ้าเป็นเช่นนี้ เราจะมัวรีรออะไรอยู่อีกล่ะ ไปกันเลย! ”เมื่อสิ้นเสียง ขบวนม้าที่มีคนขี่อยู่ก็พากันวิ่งออกจากเมืองไปอย่าง เป็นระเบียบ ตามหลังมาด้วยเสียงโห่ร้องของชาวเมืองเสมือนเป็นบทเพ ลงแก่อัศวินที่กำลังจะไปออกรบ...... ----- ในสายลมอันหนาวเหน็บของทวีปแอนตาร์กติกที่แทบจะทะลวง เนื้อหนังของสิ่งมีชีวิตนั้น อลิซาเบ็ธ เบลมอนต์ นายหญิงของคฤหาสน์ตระกูลเทปัส กำลังเดินฝ่าลมอันหนาวเหน็บไปตามทางน้ำแข็งอย่างยากล ำบาก และฉุกคิดถึงคำพูดของเทพชะตาลิขิตขึ้นมา “ เพราะความแค้นที่ฝังมานานเป็น แสนๆล้านปีของซาตาน ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดมากมายในโลกและจักรวาล นี้ แต่ละยุค ตระกูลของเจ้าต้องลำบากเผชิญชะตากกรมที่โดนเขียนไว้ ไม่ว่าจะต้องผนึกแดร็กคูล่า หรือช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่โดนปิศาจคุกคาม จนโดนหาว่าเป็นปีศาจร้ายเสียเอง ข้าไม่สามารถทนให้เรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นต่อไปได้อีก แล้ว เมื่อ 20 ปีก่อนข้าจึงได้ส่งข้อความถึงเทพ Ioraท่านจึงส่งเทพองค์หนึ่งที่บำเพ็ญเพียรมานานให้มาเกิด เป็นลูกของเจ้าแต่..... ” ความคิดของอลิซาเบ็ธ หยุดทันที และมันจึงเริ่มแล่นต่อเหมือนรถที่เพิ่งเริ่มสตาร์ทให ม่ “*ซาตาน* ก็ไม่รามือ เช่นกัน... เค้าได้แบ่งพลัง ครึ่งนึง มาเกิดเป็นลูกเจ้าด้วย.....แต่เมื่อ 18 ปีก่อน ข้าก็ได้บอกแก่เจ้าแล้วว่าจงตั้งชื่อลูก ให้สลับกันเสีย.... คนที่เป็นเทพมาเกิดก็จงตั้งว่าLucifelส่วนคนที่เป็นซาตานหรือLord Vedoraก็จงตั้งว่าHeavenlyนี่คือวิธีแก้เคล็ดอย่างหนึ่ง..... แต่กับเกิด..... ” “ เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิด คือ คนที่เป็นเทพกลับมีพลังมารที่ติดจาก Alucard บุตรของDraculaและซาตานกับมีพลังเป็นธาตุศักสิทธิ์ซะนี่.. ” อลิซาเบ็ธ เสริม ในตอนนี้เทพชะตาลิขิต มีทางเลือกให้เธอแค่สองทางเท่านั้น..... 1.จงปล่อยให้เรื่องเป็นอย่างนี้ไปก่อน แต่... ถ้าบานปลายจะไม่ใช่แค่พวกเจ้าที่ต้องตาย แต่ข้ารวมทั้งคนทั้งโลก ไม่ซิ.. โลกนี้จะต้องสูญสิ้นไปจากจักรวาล... 2.เจ้าจง*ฆ่าเฮฟเวนลี่... ในคืนที่ไร้ซึ่งจันทรา... วันเกิดจันทรคราส.... หนทางที่ข้าให้เจ้าจะนำไปซึ่งวันสิ้นสุดของสงครามที่ มีมายาวนานของเทพและมารหรือจะนำไปซึ่งวันสิ้นโลก ก็อยู่ที่เจ้าแล้วล่ะ......หรือ... เจ้าจะทนเห็นฝาแฝดสองพี่น้องต้องสู้กันเองยังงั้นหรื อ!....* คำพูดของเทพชะตาลิขิตได้แทงเอาดวงใจของอลิซาเบ็ธให้ห ลุดลอยออกไปไกลแสนไกล ‘ ในเวลานี้มีแค่ข้าเท่านั้นที่จะหยุดเรื่องนี้ได้ เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น ข้าต้องใช้Excaliber แทงเฮฟเวนลี่ให้สิ้นใจเสีย... ไม่! ไม่! ไม่!...ทำไมสวรรค์ต้องมอบหมายภารกิจนี้ให้ข้าด้วย มันช่างไม่ยุติธรรมต่อข้าเลย ฮือๆ.... ’ อลิซาเบ็ธ กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องทำอ ย่างนี้ มันเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากมากๆ.......... ในสภาพอากาศที่เป็นลมหนาวเย็น อลิซาเบ็ธ ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่อาจรู้เลยว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ----- __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

16 Oct 2006, 18:46	#20 (permalink)
Vedora's sword สมาชิก TG รุ่นเก๋า โพส: 1,101 ดาวโหลด: 83 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า:	สวัสดีครับ คิดว่าไม่มีคนมาโพสจะทำให้บอร์ดเงียบและคนเขียนหมดกำ ลังใจ อิอิ ตอนนี้ Yufaritus ไปไหนแล้วก็ไม่รู้ กระผมอยู่ที่นี่คนเดียว อิอิ แต่งได้สนุกดีครับ แต่ถ้าเรียงหน้าหน่อยจะทำให่น่าอ่านมากขึ้นครับ __________________ Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Lord Radu Cel Frumos Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!! แก้ไขโดย Vedora's sword : 16 Oct 2006 เวลา 18:46. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ

17 Oct 2006, 11:00	#21 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	ครับ..... ท่านVedora's Sword อิอิ แล้วจะปรับปรุงเน้อ.... ปล.เอ่อ ที่อ่านยากช่วยทนอีกหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะแก้ให้.... __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

14 Oct 2006, 11:36	#18 (permalink)
gunn_2535 น้องใหม่ TG โพส: 76 ดาวโหลด: 4 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: ตอนน้หลงทางหาทางกลับไม่เจออยู่	โอ๊ยตาลาย เพราะตัวเล็กอะ

17 Oct 2006, 17:50	#22 (permalink)
Vedora's sword สมาชิก TG รุ่นเก๋า โพส: 1,101 ดาวโหลด: 83 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า:	สวัสดีครับ มีปัญหาเรื่องโพสรวมกันใช่มั้ยครับ (เวลาโพสแล้วกลายเป็นไปรวมกับโพสอันก่อน) ไม่เป็นไร ผมมาขั้นให้แล้ว จะได้ขึ้นตอนใหม่ได้อย่างถูกใจ อิอิ __________________ Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Lord Radu Cel Frumos Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!!

17 Oct 2006, 18:00	#23 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	อ้าว... ท่าน Vedora's Sword ดีใจที่ได้เจอช่วงเย็น จ้อกๆๆ.. อ้าวท้องร้องซะนี่ เออ... ว่าไป รอม NDS เนี่ย หลาย Mb จังแฮะ อยากได้ Emu ที่เล่นได้ดีไวๆจังเลยครับ...... __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

17 Oct 2006, 18:05	#24 (permalink)
Vedora's sword สมาชิก TG รุ่นเก๋า โพส: 1,101 ดาวโหลด: 83 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า:	สวัสดีอีกครั้ง ว่าแต่รอม NDS นี่เล่นไม่ได้อ่ะ คงต้องอัพคอมอีกแหละ ปัจจุบัน CPU. 3.00 G Ram 2.00 G Greford Fx 5200 ทุกอย่างสุดยอดเหลือแต่การ์ดจอที่แค่ 128 แต่ก็ยังเล่นไม่ได้ ปล.คงต้องรอเวอร์ชั่นต่อไป อิอิ __________________ Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Lord Radu Cel Frumos Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!!

17 Oct 2006, 19:47	#25 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	จริงหรือเนี้ย... แล้วของผมไม่ตายหรอกหรือครับ - Cpu 850 MHZ - Ram 128 MB - AMD Duron กรรม ซื้อเมื่อ 4 ปีก่อน อิอิ พ่อกะแม่บอกปีหน้าซื้อใหม่ พร้อมเน็ต Hi เออ ... ช่วงนี้นิยายคงจะไม่ได้แต่งจริงจังนะครับ.... __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

29 Oct 2006, 07:00	#27 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	มาแล้วครับ ต่อนิดหน่อย อิอิ ณ ปราสาทบรานลอยฟ้า ในเวลาเดียวกัน.... ...... ในห้องโถงกว้าง อลูคาร์ดกับคริส นั่งอยู่บนโซฟา ที่ติดกับชุดรับแขกแบบโบราณ ในขณะเดียวกัน เค้านท์ แดร็กคูล่า ก็เดินตรงเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่าวว่า “ ข่าวที่พวกเจ้าจะได้รับฟังในตอนนี้ อาจจะทำให้พวกเจ้าตกใจ... ไม่ซิ ต้องพูดว่า น่าสยอง มากกว่านะเพราะข้าได้รู้สึกถึงพลังของแวมไพร์ธรรมดา 22 จุด ตรงไปยัง คฤหาสน์ของพวกเจ้าในตอนนี้.... และยังมีพลังของแวมไพร์ชั้นสูงอีก 1 จุด ซึ่งข้าก็ไม่รู้จักเช่นกัน... เอาล่ะ.. ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าได้ชมภาพเหตุการณ์นองเลือดชนิดท ี่ว่าไม่กระพริบตา ณ บัดนี้ล่ะ... AnIllusion Television ( จอภาพมายา ) จงออกมา... ” แดร็กคูล่ากล่าวพลางกับร่ายคาถาไปที่กระจกบานใหญ่ เผยให้เห็นเป็นกลุ่มคน 4 คน นั่นก็คือ ลูซิเฟล,เฮฟเวนลี่ม,โทยะและซิม นั่นเอง... ทำเอาอลูคาร์ดและคริสใจหายเลยทีเดียว.... “ ยังก่อนหรอก คงต้องรอเวลาอีกสักนิด... ” แดร็กคูล่ากล่าวพลางกับแสระยิ้มให้กับอลูคาร์ดและคริ สอย่างน่ากลัว อลูคาร์ดและคริสมองไปที่ เค้านท์ แดร็กคูล่า พลางคิดว่า ‘ ในโลกนี้จะมีซักกี่คนนะที่โหดเหี้ยมและอำมหิตเยี่ยงช ายผู้นี้อีก’ ..... กลับมาที่กลุ่มแวมไพร์และมนุษย์หมาป่า ที่ตั้งค่ายอยู่ห่างจากเมืองBlood Crossenประมาณ 700 – 800 เมตร เวลา 1 ทุ่ม 45 นาที.... กลางทะเลทรายอันเวิ้งว้าง ดาร์ค ซีเรียส แหงนหน้ามองดูดวงจันทร์ที่ส่องแสงจ้า แสงของมันส่องกระทบดวงตาสีแดงฉานของเขาและอาบผืนทราย ยามราตรีอันเงียบสงบ ‘ ไม่มีผู้ใดอาจล่วงรู้ได้เลยว่า สร้อยข้อที่ข้าใส่อยู่จะเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวข องข้า ฮึ ฮึ.. ’ เขาคิดในใจ พลางก้มลงมองมันและเอามือสีขาวซีดลูบมันอย่างแผ่วเบา “ นายท่านขอรับ... เราได้ข่าวมาว่า พวกนักล่าทั้งหลายได้เดินทางมายัง บลัดคอร์สเซน แล้วขอรับ แต่ไม่ได้เข้าไปพักในเมืองครับ...คาดว่าน่าจะรอคนมาสมทบครับ” ลูกน้องซึ่งเป็นแวมไพร์ตนหนึ่งกล่าว หลังจากวิ่งมาหยุดอยู่หลัง ซีเรียส “ จริงหรือเนี่ย...หึหึ... ได้ข่าวว่าหัวหน้าของพวกมันเก่งมากเลยนิ เลือดข้าชักเดือดขึ้นมาแล้วสิ... ” ซีเรียสกล่าวพร้อมกับกำมือไว้แน่น “ รอก่อนเถอะไอ้พวกหน้าโง่... อีก 3 วันเท่านั้น... ” ซีเรียสกล่าวอย่างบ้าคลั่ง ฟันของเขาขบกันจนมันแทบจะหัก.... “ เออ.. นายท่านครับ ตอนนี้กระผมได้ส่งแวมไพร์ 2 ตนกับมนุษย์หมาป่า 2 ตัว เข้าไปสำรวจภายในเมืองและคอยดูลาดเลาแล้วขอรับ ไม่... ” “ ดี..! เจ้าไปได้แล้ว ถ้ามีอะไรก็รีบมารายงานข้า... ” ซีเรียส พูดแทรกขึ้นมากระทันหัน “ ขอรับ ” ลูกน้อง กล่าวจบ ก็รีบเดินจากไปทันที สายลมยามราตรียังคงพัดผ่านไปอย่างแผ่วเบา ดาร์ค ซีเรียส เงยมองดูจันทรา ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปในเต็นท์ที่พักอย่างช้าๆ.... ......... __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

29 Oct 2006, 12:39	#28 (permalink)
Vedora's sword สมาชิก TG รุ่นเก๋า โพส: 1,101 ดาวโหลด: 83 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า:	มาต่อแล้วรึครับ อิอิ __________________ Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Lord Radu Cel Frumos Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!!

01 Nov 2006, 17:01	#29 (permalink)
arx-lucifer สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-	อ่า ดองฟิคแล้วช้าน........!! __________________ ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~ Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ ..

01 Nov 2006, 17:38	#30 (permalink)
Vedora's sword สมาชิก TG รุ่นเก๋า โพส: 1,101 ดาวโหลด: 83 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า:	อ้าว ไหนว่าไปเข้าค่าย __________________ Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 Lord Radu Cel Frumos Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!!