Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
19 Aug 2006, 19:30
| #1 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส   โพส: 13  ดาวโหลด: 53 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  | Diary [อัพเพิ่มอีกแล้วจ้าล ================================================== ======================== คือ แบบว่าเปงมือใหม่อ่ะนะคะ โปรดเข้าใจว่ามือใหม่ บางทีก้อใช้เรื่องตัวเองออกมาเขียน แต่งเองก้อมีบ้าง แต่ดัดแปลงจากชีวิตตัวเองจะเยอะนิด (เรื่องอายุน่ะ ไม่ดัดนะ แค่13 จ้า) ================================================== ======================== .................................................. .................................................. .................................................. ....................... ช่วยติ-ชม หน่อยนะเจ้าคะ .................................................. .................................................. .................................................. ....................... Page1: ความทรงจำ แกร่ก แกร่ก.... มันคือเสียงผมกำลังแกะกล่องๆ หนึ่งขึ้นมา อย่างสงสัย เพราะมันตั้งอยู่ในห้องเก็บของมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ผมก็ไม่มีเวลาว่างที่จะมาเปิดดูซักที ข้างในนั้นมีจดหมาย รูปสมัยก่อนและไดอารี่เล่มหนึ่งเก็บเอาไว้ " ไดอารี่เองหรอเนี่ย นึกว่าอะไร " ผมหยิบมันขึ้นมาแล้วเปิดดู มันเก่ามากและเหมือนจะบางๆ และขาดๆ ไป ผมพยายามเปิดเบาๆ และประณีตมาก หน้าปกเขียนว่า 'ความทรงจำเมื่อป.6' ผมนึกอยู่นานและผมก็ชักจะสนใจมันขึ้นมาเสียแล้ว ผมนั่งอ่านมันอยู่นานเลยทีเดียว เป็นเรื่องทีผมอยากจะเล่ามาก และอยากให้พวกคุณฟัง เอาล่ะ ผมจะเริ่มเล่ามันตั้งแต่ตอนนี้เลยแล้วกัน ::::........:........:::: เมื่อย้อนไปตอนเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 2005 ซึ่งตอนนั้นผมอยู่ป.6 และอายุ 11 ปี ผมมีเหตุจำเป็นที่ต้องย้ายจากห้องเก่าเมื่อตอนป.5 ซึ่งตอนนั้นอยู่ห้อง5 แต่ต้องย้ายมาอยู่ที่ห้อง2 เพราะเหตุผลบางอย่างของคุณครูทั้งหลาย ทำให้เปลี่ยนมาเป็น ป.6/2 แทน วันนี้เป็นวันจัดห้อง ที่ผมยังไม่มั่นใจกับเพื่อนใหม่ ผมเดินเข้าไปในห้อง และทำหน้าตาอายๆ เขินๆ เพราะแต่ละคนมองหน้าผมแบบไม่ละสายตาเลย ผมก็เลยเอ่ยปากออกไป " สะ..สะ..สวัสดีครับทุกคน !!! " ผมพูดออกมาพร้อมกับหลับหูหลับตา จากนั้นก็เปิดตาขึ้นมาเล็กๆ น้อยๆ เพื่อนทุกคนยิ้มแย้มกันมากเลย " หวัดดี " เสียงพร้อมใจของแต่ละคนดังกระหึ่ม แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินยิ้มออกไปข้างนอก เธอชื่อ 'แป้ง' ผมรู้จักเธอเพราะเคยไปเรียนพิเศษด้วยกันตอนป.5 ตอนเรียนเราไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่หรอก เพราะผมมัวแต่อายนี่แหละ เลยไม่กล้าซะที ผมนั่งลงและยิ้มอยู่คนเดียว ผู้คนที่เดินผ่านผมก็คงจะคิดว่าผมเป็นบ้า แต่ที่ผมยิ้มเพราะว่า ผมนึกถึงเรื่องตอนที่เรียนเสร็จแล้ว ครูก็ให้พักเบรคกัน คนที่ไปเรียนพิเศษต่างก็ชวนกันไปเล่นน้ำตกแถวบ้านอาจ ารย์ ผมเองก็ไปด้วย ถึงตรงนั้นแล้ว ผมก็เพิ่งจะเคยเห็นมันครั้งแรก มันสวยมากครับ เป็นธรรมชาติสุดๆ ต้นไม้รายรอบ บวกกับน้ำใสๆ เห็นแล้วสดชื่นจังเลย 'เหม่ยหลิง' เพื่อนข้างบ้านซึ่งทำหน้าที่เหมือนผู้นำก็พาเพื่อนคน อื่นวิ่งเล่นอยู่รอบๆ น้ำตกนั้น ผมเองกำลังนั่งคุยกันกับพวกเพื่อนผู้ชายอยู่ ได้หันไปมองแก๊งค์ของเหม่ย ซึ่งตอนนั้นมี มุก บี มด แป้ง นอยและจอม ได้เอาขาจุ่มน้ำกัน แต่แป้งซึ่งไม่รู้ว่ากำลังงมดูอะไรอยู่ในน้ำ แต่ดันก้มหน้ามากเกินไปทำให้ตกน้ำและไหลมาทางผมพอดี ผมเรียกให้เพื่อนช่วยแต่ก็ไม่มีใครกล้าเสี่ยงและบางค นก็ว่ายน้ำไม่เป็น มีแค่ผมคนเดียวที่ว่ายน้ำพอได้ กระโดดลงน้ำไป ตอนโดลงน้ำ หัวผมไปกระแทกเขากับพื้นน้ำเบาๆ แต่ก็เจ็บพอดูเลย ผมลอยคอขึ้นมามองหาแป้ง เธอก็ดันลอยไปห่างจากผมแล้ว ผมรีบว่ายน้ำเข้าไปเพื่อช่วยเธอ แป้งจับหินที่เกาะอยู่กลางน้ำอย่างกลัวๆ ผมเลยรีบวิ่งเข้าไปหาเธอทันทีไม่รีรอ เมื่อขึ้นจากนั้นได้ เพื่อนทุกคนก็ปรบมือให้ผม และก็ทำท่าทางแบบที่พระเอกช่วยนางเอก ผมก็หัวเราะ แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับแป้งนา แค่เพื่อนกันเท่านั้นแหละ ตอนนี้ก็ประมาณ 11โมงแล้ว ทุกคนก็จัดห้องกันเรียบร้อย เป็นเวลาพักพอดี และวันนี้ผมก็ยังไม่ได้กินข้าวเช้ามาด้วย ก็เลยอยากลงไปกินซะหน่อย แต่ถ้าไปคนเดียวก็เหงาแย่ ผมก็เลยไปหาไอ้ทีม เพื่อนร่วมห้อง5/5 ของผมเอง ผมกับเจ้านั่นก็เลยชวนกันลงไปซื้อของกิน พอดีเห็นเหม่ย มุก แป้ง นอย แล้วก็จอมกำลังลงไปข้างล่างด้วย ผมก็เลยเข้าไปทัก " ไง เหม่ย จะลงไปไหนหรอ " ผมถามแบบหน้าตายิ้มแย้ม " ไปเที่ยวอ่ะ ไปด้วยกันมั๊ย " เหม่ยถาม ผมก็เลยหันหน้าไปมองไอ้ทีมมัน มันก็พยักหน้า ผมก็เลยตอบตกลงไป " อืมม์ เอางั้นก็ได้ จะไปที่ไหนอ่ะ " ผมถามคืน " ไปร้องคาราโอเกะที่ยงกิจ*เป็นไง ไปทดสอบพาวเวอร์หน่อยดีมั๊ย ไม่ได้ไปนานแล้ว เดี๋ยวคนอยู่นั่นคิดถึง " ไอ้จอมเสนอความเห็น ผมเองจะไปไหนก็ได้ แล้วแต่เพื่อน เอาไว้เป็นฉลองวันก่อนเปิดเรียนแล้วกัน " ก็ดีๆ แล้วจะว่าไงล่ะ ไอ้พระเอก " มุกเรียกผม เฮ้อ! ผมก็นึกว่าเจ้าพวกนี้จะลืมเรื่องที่ไปน้ำตกตอนนั้นแล ้วซะอีก ผมทำหน้ามุ่ยๆ แล้วก็มองไปที่แป้ง ดูเหมือนแป้งอายๆ ยังไงไม่รู้ แต่ก็ทำแลบลิ้นใส่ผมแบบโหดๆ ผมก็หัวเราะออกมา เพราะไม่เคยเห็นแป้งทำแบบนี้ ผมเคยเห็นแต่แป้งที่เป็นเด็กมีระเบียบเรียบร้อย สไตล์คุณหนูเลยล่ะ ส่วนผมก็ออกมึนๆ ชอบแกล้งเพื่อน โดยเฉพาะพวกแก๊งค์นี้ เพราะสนิทที่สุดแล้ว " ยังไงก็ได้ ไปได้หมด ใช่มั๊ยนางเอก " ผมพูดกับมุกแต่ก็ทำเป็นมองไปที่แป้ง " เราเป็นนางเอกให้ก็ได้ แต่นายไม่ต้องมาเป็นพระเอกเลยนะ " แป้งทำหน้าอมยิ้มแบบโกรธๆ ทุกคนหัวเราะกันทั้งนั้นเลย " ป้ะๆ ไปได้แล้ว มีรถมั๊ยล่ะ จะไปน่ะ " ไอ้ทีมมันถาม " เออ นั่นดิ ไม่มีรถอ่ะ ทำไงดี " นอยตื่นตกใจอย่างแรง " เราเอารถมาอยู่ ไอ้ทีมก็เอามา ถ้างั้นก็มีกันแค่ 2คัน " ปล. แม่ไล่ขึ้นไปนอนแล้วจ้า แก้ไขโดย ปอย พอตter : 24 Aug 2006 เวลา 15:01. |
|  |
น่าอ่านมาก
สงสัยเป็นเรื่องแนว
Linear Mode
