

| | #1 (permalink) |
| แฟนพันธุ์แท้ TG ในตำนาน ![]() โพส: 4,478 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: บ้านโนนบักเห็บ | TWO : the world online Season 2 : Yamato/Nadeshico ภาคแรก จิ้มที่นี่ เดี๋ยวจะงง ------------------------------------------------------------------------------------------------------ the world online season2 Yamato/Nadeshico ------------------------------------------------------------------------------------------------------ ผมชื่อยามาโตะครับ..... หน้าตาก็งั้นๆ แหละ สาวๆคงไม่ชอบหรอก เพราะผมใส่แว่น แถมชอบใส่ชุดกิโมโนแปลกๆด้วย.... ได้ยินชื่อผมคงรู้นะว่าผมมาจากไหน..... แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น..... ประเด็นคือ...... นี่มันศพใครฟ่ะ มากองตรงหน้าตูเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!!!!!!!!!!!!!! ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Yamato Chapter 1 : ผู้ต้องหา ------------------------------------------------------------------------------------------------------ ผมจำได้ว่า.... เมื่อกี๊ยังไล่ฟัดกับนินจากบแถวๆป่าทางตะวันออกอยู่น ี่หว่า แล้วนี่มันอะไรฟ่ะเนี่ย ?? ศพสาวน้อยโลลิ ผมสีบลอนยาวประบ่า ใส่ชุดเหมือนตุ๊กตา นัยตาสีฟ้า และ เลือดที่ไหลทะลักออกจากแผลตรงท้อง..... "เฮ้ย ๆๆๆๆๆ นี่ตูโดนกบตีตายแล้วฝันกลางวันหรือไงวะเนี่ย" ผมเหลือบมองที่ดาบของตัวเองที่กำไว้แน่นและสั่นเพราะ ความตื่นเต้น ปรากฏว่ามันมี "เลือด" และผมก็ดูที่แถบ status แล้วว่าผมยังไม่ตาย ชิบหอยแล้วสิตู ไม่ได้ฝันนี่หว่า อย่าบอกนะว่าตูแทงคนตาย..... ไม่ใช่นะเฟ้ย ตูไม่รู้เรื่อง ไม่รู้จริงๆ !!! แล้วตูมามัวสบถกะตัวเองทำไมฟ่ะเนี่ย เผ่นสิ พอตั้งสติได้ผมก็ใส่เกียร์หมา ออกมาจากห้องโถงสีขาวที่โล่งจนเหมือนกับว่ามันเป็นท้ องฟ้าที่ถูกทาด้วยสีขาวแทนสีคราม ผมวิ่งจนสุดกำลังจนมาถึงตรงที่ที่ผมรู้สึกได้ว่ามันค ือประตู และ ..... สิ่งที่ผมเห็นก็คือ..... เสาหินอ่อนสีขาว สูงจนมองไม่เห็นเพดาน และมีเยอะจนชวนเวียนหัวอาเจียนจริงๆ โทนาฟก็คงจะเอาไม่อยู่ล่ะงานนี้ "นี่มันบ้าอะไรเนี่ย.... เซนต์เซย์ย่าก็มิปาน นี่ตูอยู่ไหนเนี่ย" ผมเปิดนาวิเกเตอร์เพื่อดูแผนที่ ตรงที่ผมอยู่ แต่มันก็กลับทำให้ผมช็อกอีกครั้ง.... เพราะว่าที่นี่ไม่ได้มีอยู่ในเกม !!!! ...... สิ้นหวังแล้วโลกใบนี้ นี่ตูโดนขังในสวรรค์ของแท้เหรอเนี่ย ตูควรจะดีใจหรือเสียใจดีวะ ...... ผมยืนอึ้งได้ซัก 1 นาทีก็มีเสียงฝีเท้าเดินมาทาง 3 นาฬิกาโดยประมาณ ....เท่านั้นแหละ เหมือนเห็นผีตอนกลางวันเลย " Sprint !!!!" ผมยัดสกิลที่คิดว่าหนีไวที่สุด แล้วก็วิ่งไปข้างหน้าเรื่อยๆ เรื่อยๆ ....... เรื่อยๆ "ห่าโหงอะไรวะเนี่ย วิ่งมาจน stamina เหลือครึ่งนึงแล้วยังไม่พ้นป่าเสาหินอ่อนอีกเหรอ" ผ่านไป 5 นาทีผมยังคงอยู่ในดงเสาหินอ่อนที่มันชวนหลอกหลอนซะจร ิงๆให้ดิ้นตาย จนแล้วจนรอดผมก็ออกจากเสาหินอ่อนได้ แล้วก็มาโผล่ตรงส่วนที่เป็นทุ่งหญ้า กว้างสุดลูกหูลูกตา..... นี่ตูจะต้องวิ่งอีกมั้ยเนี่ย ......เหนื่อยแล้วนะ..... ผมก้มลงเอามือยันเข่าไว้ตามประสาคนวิ่งจนลิ้นห้อย พอเงยหน้าขึ้นมาก็ปรากฏเป็น หญิงสาวในชุดกะลาสี ผมสีดำสั้น หน้าตาชวนหลงใหลดีจริงๆ "มีธุระอะไร ถึงมาที่นี่เหรอค่ะ ?" "เปล่าครับ เผอิญว่ามาเยี่ยมเพื่อนน่ะครับ" (เนียนไปตู) "เยี่ยมเพื่อน ? คุณมีเพื่อนเป็น GM ด้วยเหรอค่ะ ?" "อ...อ่า ครับ ห่ะๆ ทำนองนั้น" (อ้าว เห้ยยยย GM อะไรอีกละ) "แล้ว GM คนไหนละค่ะ ?" "ก็ ...ก็ GM ที่ชอบไปที่ Center Town บ่อยๆ ไงครับ ที่ชอบไปจัดกิจกรรมแจกของอ่ะ แต่เผอิญผมจำโค๊ดเนมมันไม่ได้น่ะนะ" "อ๋อ งั้นเหรอค่ะ ... แล้วนี่ทำไมดูเหมือนวิ่งหนีอะไรมาเลยละคะ ? ไปทำอะไรผิดๆไว้เหรอ" "ฮ่าๆ ผมคงไม่ซุ่มซ่ามขนาดนั้นหรอกครับ(แต่ตูรู้สึกว่าเหมื อนจะผิดเลยนะเนี่ย)" จบบทสนทนาเมื่อครู่ผมก็ยืนนิ่งด้วยความหมดมุขไป 1 นาที "คือว่า.... ผมมีเรื่องจะสารภาพน่ะครับ" "ตายแล้ว ยังไม่ทันไรจะขอเป็นแฟนแล้วเหรอค่ะ" "ม....ไม่ใช่ครับ(ยัยนี่มันน่าฆ่าทิ้งมากกว่าคุณหนูใ นห้องโถงที่ตายจริงๆ)ที่จริงแล้วผม หาทางกลับไม่ได้น่ะครับ รบกวนบอกทางกลับไปทีนะฮะ" "ที่นี่เข้ามาแล้ว......ออกไม่ได้หรอกค่ะ" .......... ล้อตูเล่นสินะ ? สิน๊ะ ? ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Nadeshico Chapter 1 : Hime ------------------------------------------------------------------------------------------------------ :ตอนเหนือของ TWO บริเวณทางข้ามสะพาน Crystal: "องค์หญิงค่ะ เราจะถึงเขตหนาวแล้วนะค่ะ โปรดสวมเสื้อคลุมด้วยค่ะ" "ไม่ต้องเรียกฉันแบบนั้นได้มั้ย" "ไม่ได้ค่ะ องค์หญิง เป็นคนสำคัญของดิฉัน ฉะนั้นต้องเรียกองค์หญิงถูกต้องที่สุดแล้วค่ะ" บูชิโดสาวลักษณะ เหมือนทอมบอยยื่นผ้าคลุมให้กับ พร้อมกับค้อนที่โดนสั่งห้ามไม่ให้พูดว่า "องค์หญิง" สะพาน Crystal ที่แสนจะกว้างและสวยงาม มีแค่ 2 สาว?ที่เดินข้ามเท่านั้น เพราะเส้นทางขึ้นเหนือของที่นี่ เต็มไปด้วยพวกเพลย์เยอร์ที่อาศัยปล้นฆ่าเพื่อความอยู ่รอด "องค์หญิง" หยุดดูตะวันที่กำลังจะลับขอบฟ้าบริเวณกลางสะพาน ที่กำลังสาดแสงสีแดงอ่อนๆมาที่สะพาน ราวกับว่าสะพานสามารถเปลี่ยนสีได้ "ทิวทัศน์ตรงนี้สวยดีนะว่ามั้ย ชิจัง" "ถ้าองค์หญิงว่าอย่างนั้น ฉันก็คงชื่นชมเช่นกันค่ะ" "ก็บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกแบบน๊าน~" "มันจะสวยมากๆถ้าสะพานนี่ได้อาบเลือดนะครับองค์ห ญิง ....เคี๊ยกๆๆๆ" "มาจนได้สินะ พวกโจรเหลือขอ" ชิอง ชักดาบคาตานะของเธอออกมา เตรียมต่อสู้กับพวกโจรที่ดักรอเหยื่อเพื่อปลิดชีพแล้ วโกยเอาไอเทมไปขาย "ก๊ากกกก ฮ่าๆๆๆ ตูไม่ได้เหลือขอซักหน่อยเฟร๊ยยยยยยย อย่ามาดูฉันที่ฆ่ามาแล้วตั้ง 10 คนโดยที่ยังไม่โดนฟันนะเฟ่ย" "ก็แค่โจรสั่วๆ ที่เอาแต่ลอบฆ่านั่นแหละ หน้าตัวเมียชะมัด" "อย่ามายั่วโมโหนะ นังทอม ตายซะเอ็ง !!!" โจรผ้าคลุมสีดำโชว์ให้เห็นถึงความเร็วของตัวเองโดยกา รประชิดตัวชิองอย่างว่องไว เคร้ง !!! เสียงดาบคาตานะของชิองที่รับการโจมตีของกงจักรของโจร สีดำ "เคี๊ยยยยยยยยยยกก ฮ่าๆ ตอบสนองไวดีนี่" "ฉันคงไม่เสียทีง่ายๆเพราะมุขนี้หรอก" ชิองงัดดาบขึ้น จนทำให้โจรสีดำเสียหลักผงะหงายหลัง ชิองได้ทีจึงหันคมดาบ สับลงไปตรงๆ "ขอโทษนะ ที่ฉันหยุดสถิติแกไว้แค่ 10 คน" ชิองชักดาบออกจากซอกคอของโจรสีดำที่โดนฟันจนเกือบถึง หน้าอก "แพล่มอะไรของเอ็งวะ อีนี่ ? เอ็งฟันอะไรของเอ็งนั่น ? ห๊าาาาาาาาา ?" "ชิ...จั๊กจั่นลอกคราบหรอกเหรอ" "เคี๊ยยยยยยยยยยยยก ฮ่าๆๆๆ บ้าป่าวว๊ะ ไอ้ที่นอนอยู่มันก็มีชีวิตเหมือนกันนั่นแหละ ไม่เชื่อก็ให้มันเจื๋อนเธอซักแผลสิ" ร่างที่โดนสับจนไม่น่าจะลุกขึ้นมาได้ กลับฟื้นขึ้นมาฟันไปที่ตัวของชิองแบบเฉียดๆที่หน้าอก "ว๊ะ ๆๆๆๆๆ ว๊าววว เกือบได้เห็น*ปี๊บ* แล้วเว๊ย" "ก....แก๊ !!!!!!!! ฉันมีไว้ให้องค์หญิงเท่านั้นนะ !!!!!!!" องค์หญิง : อย่าพูดอะไรชวนเข้าใจผิดสิ -*- ชิอง ฟันซ้ำไปที่ร่างแยกนั่น 3 ทีจนมันล่มลงอีกครั้ง ตัวจริงของโจรสีดำก็พุ่งมาเล่นงาน ชิองที่ยังไม่ทันตั้งตัว ชิองโดนโฉบที่แขนซ้ายนิดหน่อย แต่ชิองก็แทงสวนกลับไป โดนท้องเต็มๆ "ทีนี้ตายจริงๆแล้วสินะ ไอ้กาเหว่า" "เคี๊ยยยยยยยยยยยยยก ฮ่าๆ เอ็งแทงอะไร๊ นังนักดาบซื่อบื้อ ห๊าาาาาาา ?" "อ...องค์หญิง !!!" ที่แท้จริงแล้ว โจรสีดำโจมตีเพื่อหลอกล่อให้ชิองคลาดสายตาจากองค์หญิ ง "เอาซี๊ ~~~ ถ้าเอ็งขยับ องค์หญิงแสนสวยคนนี้ได้มีแผลที่ใบหน้าซัก 2-3 แผลแน่" โจรสีดำ เอากงจักรไปจ่อที่คอขององค์หญิง ก่อนที่จะเลื่อนไปที่ใบหน้า "โทษทีนะคุณโจร.... ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ว่าหรอก แต่คิดจะมาทำอะไรใบหน้าของฉันนี่" องค์หญิงล้วงมีดออกมาแล้วตะคอกใส่โจรว่า "มันเกินไปแล้วไอ้หอกหัก !!!!!!!!!" จบ......โปรดติดตามตอนต่อไป
__________________ แก้ไขโดย tearnote : 30 Jul 2008 เวลา 16:40. |
| | |
| | #2 (permalink) |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG ![]() โพส: 2,080 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: Somewhere I belong~ | อ่าวเอามาลงตั้งแต่เมื่อไรเนี่ยลุง O_O /me อ่านต่อ~
__________________ ![]() The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith |
| | |
| | #4 (permalink) |
| แฟนพันธุ์แท้ TG ในตำนาน ![]() โพส: 4,478 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: บ้านโนนบักเห็บ | อธิบาย Skill ครับ Sprint : เพิ่มความเร็วในการวิ่งเป็น 2 เท่า และลด SP ลงเรื่อยๆในขณะที่ใช้ ถ้า SP หมด ความสามารถก็หมดตามครับ เป็นสกิลที่เพลย์เยอร์ที่ถืออาวุธขนาดกลาง และขนาดเล็กนิยมใช้กัน ส่วนมากจะใช้เป็นจังหวะ เหมือนกับท่า "ย่นระยะ" อะไรเทือกนั้นครับ Skill ที่โจรผ้าคลุมสีดำใช้ : ชื่อสกิลยังไม่แน่นอนครับ(ไม่ได้เผานะครับแต่อุบไว้ก ่อน - -") เป็นสกิลแยกร่าง และแบ่งพลังชีวิตออกเป็นส่วนๆ ยิ่งแยกเยอะ HP แต่ละร่างก็ยิ่งน้อยลง แต่ค่าสเตตัสทุกอย่างยังเท่าเดิม Notice : สกิลนี้เอามาจากปิศาจตนนึงใน DMC 3 ครับ ไม่รู้ชื่อมัน -*- แต่มันเป็นนกสีแดงๆ แหม่ แสบจริงๆ เอาดาบฟันทีแยกร่าง Orz ขอบคุณสำหรับคนที่ติดตามนะครับ เป็นไปได้ก็สละเวลา "คอมเม้น" ผมหน่อยนะฮะ -*-
__________________ |
| | |
| | #5 (permalink) | |
| แฟนพันธ์แท้ TG ![]() | อ้างอิง:
ปล. ภาคแรกตอนหลังๆ แว่นเบลล์ไปไหนหว่า ![]()
__________________ Know your own faults before blaming others for theirs | |
| | |
| | #7 (permalink) |
| แฟนพันธุ์แท้ TG ในตำนาน ![]() โพส: 4,478 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: บ้านโนนบักเห็บ | เพิ่มตอน 2 นะครับ ~ ขอบคุณที่หลงจิ้มลิงค์เข้ามานะฮะ /me โดนถีบตาย Ol__lยังไงก็ช่วยๆคอมเม้นหน่อยนะครับ = =" ไม่มีคอมเม้น มันไม่รู้ว่าพลาดตรงไหนมั่ง ![]() ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Yamato Chapter 2 : GM ------------------------------------------------------------------------------------------------------ "เข้ามาที่นี่แล้ว ออกไปไม่ได้หรอกค่ะ" เสียงแหลมเล็ก ของหญิงอายุราวๆ 16 ปี ทำให้ผมยืนอึ้งหน้าชาไปพักใหญ่ๆ ลักษณะเธอ สูงประมาณ 160 กว่าๆ ผมสั้นและปัดผมหน้าไปทางซ้าย ติดด้วยกิ๊บติดผมสีแดง 2 อัน และที่สำคัญคือ 'เธอใส่ชุดของ GM' ก็แปลว่าเธอ เป็น 'GM' หน่ะสิ..... "เป็นอะไรเหรอค่ะ ? ไม่สบายหรือเปล่า" "เอ่อ คือผมอึ้งนิดนึงครับ..... ที่ว่าไม่มีทางออกน่ะ" "ถึงจะไม่มีทางของแต่ GM อย่างพวกเราเข้าออกสบายนะคะ" เธอพูดจบแล้วก็ยิ้มระรื่น (แต่ตูนี่สิ ฉี่จะราด) "งั้นช่วยแนะนำผมหน่อยสิครับ ว่าผมจะออกไปยังไง" GM สาวทำท่าทางเขินอายก่อนที่จะเอานิ้วชี้ของเธอไปไว้ที ่ปาก ทำท่าประมาณว่า 'อย่าบอกใครนะ !' จากนั้นเธอก็เอามือมาปิดตาผมไว้.....มืดมนไปหมดเลยแค ่ฝ่ามือเล็กๆ ต่อจากนี้จะเป็นพิธีการกลับไปในแผนที่ปกติในเกมนะครั บ..... เธอเอื้อมมือซ้ายมาจับที่ปกเสื้อด้านหลังของผม.... เธอค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ.... เรื่อยๆ.... เรื่อยๆ.... และ.... เฮ้ย !!! ยัยนี่มัน........กอดตูแล้วนี่หว่า ! เห็นตูเป็นพวก 'ที่ไหนก็ได้' หรือไงฟ่ะ "ชู่วววว~ อย่าพูดอะไรออกมานะ ! เงียบๆ แล้วหลับตาด้วย" แหน๊ะ รู้อีกว่าตูจะพูดอะไร แต่ช่างเถอะ นานๆทีมีสาวมากอดแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ผมก็หลับตาตามที่เธอบอก เธอค่อยๆเอามือข้างขวาออกไป แล้วเอามือขวาไปประสานไว้กับมือซ้ายที่ท้ายทอยผม แล้วเธอก็นิ่งไป........ เกิดอะไรขึ้นฟ่ะ !? อย่านิ่งสิเว้ยคุณ GM ครับ ทำอะไรซักอย่างสิ นี่ตูคนนะ มีความรู้สึกนะ จะกอดอีกนานมั้ยเนี่ย ผมโมโหจึงเผลอลืมตาขึ้น.....และ.....ได้เห็นในสิ่งที ่ไม่ควรเห็น..... "บอกแล้วไงคะ ว่าอย่าลืมตา" จบการเดินทางของผมครับ สู่โลกปกติเสียที "อ่า ขอบคุณนะครับคุณ GM เอ่อ....อ่า... ชื่ออะไรเหรอฮะ ผมเรียกไม่ถูก" "พลอยค่ะ" "รหัสของคุณเหรอครับ ?" "เปล่าค่ะ ชื่อขงฉันจริงๆ" "อ้าว แล้วทำไมถึงบอกชื่อจริงๆกับผมละครับ ? ไม่กลัวโดนเด้งรึ" GM มีกฏอยู่ว่าห้ามบอกชื่อจริงต่อบุคคลภายครับ เพราะเคยมีปัญหามาแล้ว "ไม่เป็นไรค่ะ เพราะคุณเป็นคนดีค่ะ" เธอหันหลังและนิ่งไปซักพักก่อนที่จะพูดเรื่องที่ผมเจ อตอนที่เธอกำลังวาร์ปมาส่งผม "เมื่อกี๊นั้น เป็นพลังที่แท้จริงของ GM นะคะ แต่ฉันคงไม่ต้องบอกว่า ห้ามไปบอกใครสินะคะ ?" "ไม่ต้องห่วงหรอก ถึงผมจะเลี้ยงหมาไว้ในปาก แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้มันเพ่นพ่านเหมือนคนอื่นหรอกครับ " "ฮิๆ คุณนี่ปากปีจอจริงๆนั่นแหละค่ะ" "ขอบคุณที่ชมครับ ผมเป็นอย่างนี้จนแก้ไม่หายแล้วแหละ" ฉึก!!! "ขอโทษนะคะ ที่ฉันต้องทำแบบนี้ นี่เป็นคำสั่ง......ท่าน......." สาบานได้เลยว่าคนเขียนไม่ได้พิมพ์ตก แต่ผมได้ยินเสียงเธอแค่นั้นจริงๆ หลังจากที่เธอ ใช้อะไรซักอย่างปลายแหลม แทงผมตาย.... จบแล้วสินะเกมในฝันของผม 'อา ความรู้สึกตอนที่อยู่ในระหว่างการตาย กับการออกจากเกมมันรู้สึกดีจริงๆ...' อืม.......ทำไมตูรู้สึกว่าตูหลับจังเลยหว่า อา.......ทำไมหมอนหนุนหัวตูมันแปลกๆหว่า... เออ ที่จริงมันมาได้อย่างไงมากกว่า ผมลองแกว่งมือเล่นแต่ดันไปเจออะไรก็ไม่รู้ จับๆดูแล้ว....ถ้าเป็นหมอนแล้วทำไมมันไม่ใช่ผ้าหว่า. .....นิ่มๆเหมือน..... "หน้าอกฉันเองค่ะ" "ว้ากกกกกกกกกกกกกก" ผมตกใจสุดขีดพร้อมกับลุงพรวดขึ้นมาจากตักของคุณ GM คนเดิม นี่ยังตามมาหลอนตูถึงในฝันเลยเหรอฟ่ะ "แล้วนี่ไม่คิดจะตกใจหรืออะไรมั่งหรือไงเธอน่ะ ! โดน.....ขนาดนั้นแล้วยังมาทำหน้าระรื่นอีก !" "ไม่เป็นไรค่ะ แค่ในเกม" "ในเกมหรือนอกเกมมันก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ" "คุณนี่ขี้บ่นจังเลยนะคะ แทนที่จะดีใจซะอีกที่ได้สัมผัส 'โดยตรง'" "ไร้สาระน่า ! เดี๋ยวก็ติดเรทหรอก" ผมลุกขึ้นเดินหนีทันทีที่รู้ตัวว่ายังไม่ตายและยังไม ่ได้ออกจากเกม แต่กลับโดนฉุดไว้ "เรายังไม่ได้คุยกันเลยค่ะ" "เรื่องอะไรเหรอครับ ถ้าเป็นเรื่องจับหน้าอกละก็ผมไม่ได้ตั้งใจนะ ขอโทษด้วย" "ไม่ใช่ค่ะ" เอาละสิ คราวนี้เธอทำหน้าจริงจังซะด้วยแฮะ....คุยก็คุย "บอกความจริงกับฉันเถอะค่ะ" "เรื่องอะไรเหรอครับ ?" "เรื่องบนปราสาทสีขาวนั่นไงค่ะ ตอนนี้ทุกๆฝ่ายกำลังตามจับคุณอยู่ค่ะ" "นั่นสินะ ในเมื่อผมทำผิด...." "ไม่ใช่ค่ะ !" เธอทำคิ้วชนกันให้ผมดูเป็นครั้งแรกแล้วเธอก็กำข้อมือ ผมซะแน่น "ฉันเชื่อว่าคุณไม่ได้ทำค่ะ บอกฉันมาเถอะค่ะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น" นั่นสินะ นี่ตูจะปรักปรำตัวเองทำไมเนี่ย เล่าให้เธอฟังซะยังดีกว่า จะได้จบๆไป ผมจึงเล่าให้เธอฟังว่า ที่จริงแล้วผมกำลังเก็บเลเวลอยู่ แล้วอยู่ดีๆผมก็ไปโผล่ในที่ที่เหล่า GM อาศัยอยู่ นั่นคือ "ปราสาทสีขาว" พร้อมกับ พบศพของ 'เจ้าหญิงแห่ง the world' พอดี "จะคิดว่าผมโกหกก็ได้นะ ที่ผมเล่าให้ฟัง" "ไม่ค่ะ ฉันเชื่อคุณ เอาเป็นว่าคุณล่วงหน้าไปรอที่หมู่บ้านเอลฟ์ก่อนนะคะ เพราะบริเวณนั้น GM ไม่ค่อยมีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่ายเท่าไหร่ ที่เหลือเดี๋ยวฉันจะจัดการให้เองค่ะ" "อา ครับ" หลังจากนั้นเธอก็เดินจากผมไป บนถนนเส้นเดียว ที่มีต้นหญ้าสูงประมาณบ้านสองชั้น ขึ้นอยู่ด้านข้าง ปล่อยให้ผมอยู่คนเดียว 'หน้าถ้ำกบ' ที่ชาวบ้านชาวช่องเรียกมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ 'ถ้ำกบ' นั้นอยู่ต่อจากถนนที่ตัดผ่าน 'ทุ่งหญ้าสีเขียว' ขนาดยักษ์อย่างที่ผมบอก ก่อนปากทางเข้าถ้ำ จะมีทางแยกขึ้นทางเหนือและลงใต้ ไปที่ไหนซักแห่งที่ผมไม่รู้ ที่รู้ๆคือ "กบที่นี่ให้ exp ดีชะมัด" ถ้ำกบแห่งนี้ จะอุดมไปด้วย ไข่กบ ลูกอ๊อด กบโตเต็มวัย ที่เลเวลต้นๆ มาสู้ก็ยังไหว แต่อันตรายหน่อยก็คงจะเป็นอัศวินกบ นินจากบ และ "บอสกบ" แถมท้ายด้วย "บอสจิ้งเหลน" อีกตัว ซึ่งเป็นบอสที่ไม่น่าสนใจเท่าไหร่ Item ที่ดรอบไม่ค่อยจะดีนัก อย่างดีก็คงมาฆ่าเอา exp ละนะ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น..... ประเด็นคือ..... "ยัย GM เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฆ่าตูแล้วตูจะเอาดาบที่ไหนเก็บเลเวลฟร๊าาาาาาาาาาาาา าาาาาา" notice : เกมนี้ถ้าตายจะโดนอีกฝ่ายยึดอาวุธได้ครับ ฮ่ะๆๆๆ ติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ
__________________ แก้ไขโดย tearnote : 29 Aug 2008 เวลา 08:03. |
| | |
| | #8 (permalink) | |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG ![]() โพส: 2,080 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: Somewhere I belong~ | อ้างอิง:
__________________ ![]() The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith | |
| | |
| | #13 (permalink) |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG ![]() โพส: 2,080 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: Somewhere I belong~ | อยู่กะลุงเอกจะติดเชื้อนี้โดยไม่รู้ตัว =__="
__________________ ![]() The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith |
| | |
| | #15 (permalink) | |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG ![]() โพส: 2,080 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: Somewhere I belong~ | อ้างอิง:
__________________ ![]() The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith | |
| | |