Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
23 Jul 2008, 23:27
| #1 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส  โพส: 5  ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  | ชัยชนะของฉันเพื่อเธอเท่านั้น [Y] (บาสฯ) เริ่มกันเลยดีกว่านะ ศัทพ์คำไหนไม่เข้าใจโพสถามได้ เพราะมันเยอะเหลือเกินไม่รู้จะ * กี่ * ถึงจะหมด บทที่ 1 ฆ่าได้..หยามไม่ได้.. ณ การประชุมการแข่งขันทางกีฬาของจังหวัดกรุงเทพฯ ทุกคนนั่งเครียดระหว่างที่ประธานกระทรวงศึกษาธิการกำ ลังแจกแจงเอกสารทั้งหมดไม่นานนัก เอกสารหลายปึกก็ถูงส่งให้กับอาจารย์ใหญ่ของทุกโรงเรี ยน ขอเปิดวาระการประชุม ท่านประธานกล่าว เอาล่ะครับ เรามาเริ่มกันที่กีฬาบาสเก็ตบอลนะครับ สำหรับโรงเรียนซีเนียร์จะได้เข้ารอบชิงเนื่องจากผลกา รแข่งขันศึกหน้าใหม่ปีที่ผ่านมาชนะนะครับ ส่วนโรงเรียนโซลวอล ที่ไม่เคยส่งลงแข่งขันเลยไม่ทราบว่าปีนี้จะลงหรือเปล ่าครับ เมื่อท่านประธานถามเสร็จ ทำให้มานพอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนโซลวอลนึกย้อนไปถึงเ รื่องที่เกิดขึ้นก่อนการประชุม เอกสิทธิ์อาจารยใหญ่ของโรงเรียนซีเนียร์ที่พูดดูถูกเ ขาไว้อย่างนายน่ะไม่เคยจะส่งลงแข่งขันสักครั้งไม่รู้จะมา ทำไมให้เสียเวลา เชอะ ! ได้ไหนๆก็มาแล้วฉันจะชนะนายให้ได้ เขาคิดในใจก่อนจะโพล่งคำตอบที่ไม่เคยตอบออกไป ลงครับ สิ้นเสียง เหมือนราวกับทุกคนจะอึ้งกับคำตอบนั้น การประชุมดำเนินไปเรื่อย ๆ โดยที่ในหัวของมานพนั้นมีแต่ความคิดที่จะเอาชนะการดู ถูกครั้งนี้ให้ได้ ถ้าอย่างนั้นขอให้ทุกโรงเรียนส่งรายชื่อนักกีฬาให้ท ันก่อนกำหนดศึกหน้าใหม่ที่จะมีในหนึ่งเดือนนี้ด้วยนะ ครับ ขอสิ้นสุดการประชุมเพียงเท่านี้ พูดเสร็จทุกคนก็เดินออกไป ชมรมบาสม.ปลาย โรงเรียนโซลวอล ตอน 15.00น. นักเรียน 4 คนกำลังเล่นบาสฯกันอยู่อย่างสนุกสนาน กับนักเรียนที่ยืนดูอยู่บนอัศจรรย์ส่งเสียงเชียร์ เฮ้ย แซนด์ ชู้ตสามแต้มเลย สิ้นเสียง เด็กร่างสูงกระโดดขึ้นเหมือนติดปีกลอยขึ้นในอากาศ ฟิ้วว.. ~ สวบ !!! ลูกบาสฯที่ปล่อยจากมือลงห่วงอย่างง่ายดายเหมือนจับวา ง ตึก ! ปลายผมซอยลากไทรสีดำขลับปลิ้วสะบัดตามแรงลม พอเงยหน้าเผยให้เห็นดวงตาสีดำนิลที่ดูลึกลับ แจ๋วว่ะเพื่อน เด็กร่างสูงอีกคนเดินเข้ามา ทรงผมคล้าย ๆกับแซนด์แต่สั้นและเป็นสีขาว พร้อมกับนัยน์ตาสีเทาที่ดูสดใส ไนซ์พาสทู ว่ะบี เขาพูดพร้อมระบายยิ้ม เฮ้ยจะคุยกันอีกนานหรือเปล่า นภัสเพื่อนสาวผมยาวสลวยไว้ยาวบะบ่า เดินเข้ามาพร้อมสะบัดผมของเธอเพื่อระบายความร้อน นี่อุส่าห์ให้บุกนะเนี่ยกลัวตามแต้มไม่ทัน แซนด์พูดพร้อมชี้มือไปที่ป้ายสกอร์40 - 20 ที่มีดิวผู้จัดการทีมยืนอยู่ เธอเป็นเด็กสาวที่น่ารัก สนุกสนานแต่ถ้าวีนเมื่อไร ได้เรื่อง - - สวบ !!! อ้าวเฮ้ยไหงบุกไปจริงๆ งั้นล่ะปอย บีวิ่งไปโวยเด็กสาวผมสั้นบ็อบที่เพิ่งชู้ตลงไปเมื่อก ี้.. 55+ อยากคุยกันเองทำไม นั่นสิ - - ปรี๊ดดดดดดดดดดด !!!!!!!!!!!! อาจารย์ตัวสูงสง่าเดินเข้ามา อาจารย์ผึ้งที่ปรึกษาและโค้ชของชมรมบาสนั่นเอง หวัดดีคร้าบจารย์ แซนด์กับบีพูด สวัสดีค่ะอาจารย์ แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด - - สวัสดีจ้ะ ^^ น่ารักจังอาจารย์ เอาล่ะตามครูมา อาจารย์ใหญ่มีเรื่องจะคุยด้วย เอาแล้วไง เรื่องอะไรล่ะทีนี้ ระหว่างทางสิ่งที่ทุกคนทำคือพยายามแต่งตัวให้ดูดีที่ สุดเท่าที่ทำได้ เพราะตั้งแต่เข้าโรงเรียนมาจะเจออาจารย์ใหญ่วันเปิดเ รียนและปิดภาคเรียน หรือเวลามีกิจกรรมต่าง ๆเท่านั้นเองเลยไม่คุ้นมากนัก แล้วท่านมีอะไรกับชมรมบาสฯที่มีคนไม่ครบล่ะเนี่ย ? ก๊อก ๆ ๆ ขออณุญาติเข้าไปนะค่ะ อาจารย์ผึ้งกล่าว เชิญ เสียงเยียบเย็นดังลอดประตูออกมา เอี๊ยดดด..พอบานประตูเปิดออก เผยให้เห็นชายร่างสูงดูไม่ชรานักที่กำลังหันหลังมองก ระจกอยู่ สวัสดีค่ะอาจารย์ใหญ่ เด็กทั้งห้ากล่าวพร้อมกัน สวัสดี ๆ ไม่ต้องมีพิธีตองมากก็ได้ เขาพูดพร้อมกับยิ้มให้เด็ก ๆ อย่างอ่อนโยน ฟู่ ~ เชิญนั่งก่อนสิ เขาผายมือเชิญทุกคนให้นั่งลงบนโซฟา ขอบคุณค่ะ หลังจากนั่งลงครบทุกคน ความเกร็งก็เริ่มหายไปจากเด็ก ๆ ที่เรียกมาวันนี้ ครูมีข่าวดีจะมาบอกครูจะเพิ่มงบให้ชมรมบาสฯ แต่ต้องเตรียมตัวแข่งศึกหน้าใหม่อีกหนึ่งเดือนนี้ทัน ที เอาล่ะเราขาดงบอะไรบ้าง อาจารย์ใหญ่ทำท่าทางเหมือนเด็กที่กำลังตื่นเต้น เอ่อ..คือว่าขอเสียมารยาทนะค่ะอาจารย์ใหญ่แต่ชมรมบา สฯของเรามีคนไม่ครบค่ะ ขาดผู้เล่นอีกหนึ่งคน แซนด์พูดขึ้น แล้วเธอจะหาทันหรือเปล่ากัปตัน เขาถามกลับพร้อมกับจ้องมาที่หน้าของแซนด์อย่างท้าทาย แน่นอนครับ..เอ๊ย..ค่ะ แฮะ ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเธอนี่ตลกดีเนอะ หลังจากนั้นการประชุมเรื่องงบก็เริ่มขึ้นอาจารย์ใหญ่ จะให้งบซื้อรองเท้าบาสฯ แป้นใหม่ ห่วงใหม่ และ ยูนิฟอร์มใหม่ หลังสิ้นสุดการประชุมทุกคนเอาแต่ขบคิด จะเอายังไงกับคนที่ 5 ? โรงยิม 17.00 น. เฮ้อ ~ ทุกคนเอาแต่ถอนหายใจแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว ปอยเอายังไงดี เราพอจะมีใครบ้างมั้ยที่เรารู้จัก นภัสถามขึ้น ไม่รู้สิ...เอ...แต่จะว่าไปแล้วยังมีอีกคนนะ ปอยพูดขึ้นเหมือนจุดประกายความหวัง ใครล่ะ อีกสี่คนที่เหลือถามพร้อมกัน แพรวไง หลังพูดจบทุกคนทำหน้าตะงิด ๆ แต่ก็ยิ้ม เออใช่ แพรวก็เคยเล่นบาสตอนม.ต้นนี่นา ดิวโพล่งขึ้น แล้วทำไมเราถึงนึกไม่ออกนะ นภัสนึกขำ ๆ ขณะที่แซนด์กับบีนั่งงง ใครวะแพรว ? แล้วคิดว่าแพรวอยู่ไหนล่ะตอนนี้ แซนด์ถาม เพราะได้ตัวเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น กลับบ้านแล้วมั้งแพรวชอบกลับเร็ว ความจริงเราก็สนิทกันนะแต่พอเข้าชมรมบาสเราก็เอาแต่ซ ้อมบาสฯส่วนแพรวเข้าชมรมดีไซน์เนอร์เลยเอาแต่วาดรูปเ ลยไม่ค่อยได้กลับด้วยกันเท่าไหร่ ปอยพูดเป็นฉาก ๆ - - เอาเถอะงั้นเรามาซ้อมกันหน่อยแล้วกัน พรุ่งนี้โชว์ให้แพรวดูหน่อยว่าเราเป็นยังไงกันบ้าง แซนด์สั่งแล้วทุกคนก็ซ้อมไปจนดึกดื่น สั้นไปมั้ง - -" เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อครับ ต่อนะครับ ^^ ในตอนแรกเหมือนพระเอกจะเก่งคนเดียวเลยแฮะ - -" อย่าเพิ่งหาว่าผมเข้าข้างพระเอกนะครับ มันมีเหตุมีผลนะ T^T - - -- - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - ห้องเรียน 4/2 วันรุ่งขึ้น เฮ้ยแซนด์ว่าไงวะ เรื่องแพรวคิดว่าเธอจะเข้ามั้ย บีถาม ศึกษาข้อมูลมาแล้ว เรียบร้อยต้องทำให้เธอเข้าให้ได้ ดู ๆ ๆ แซนด์พูดพร้อมกับหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมา ในแผ่นกระดาษนั้นเป็นรูปของแพรว ประวัติการเล่นบาสฯ ไม่ใช่เล่น ๆ เลย ทำไมพวกเราถึงไม่รู้จักก็ไม่รู้ เก่งเรื่องการชู้ตสามแต้ม การทำคะแนนวงนอก เฮ้ย ! ไม่จริงน่าแล้วทำไมเธอไม่เข้าชมรมบาสฯวะ บีถามอีกครั้ง พร้อมกับที่แซนด์เหยียดยิ้ม ไม่รู้ว่ะ 55+ แล้วตอบเพื่อ ? - - แล้วตอนนี้เธออยู่ห้องไหน บีถามขึ้นเสียงดัง (ทำไมมันขี้สงสัยจังวะ) อยู่ห้องไหนไม่รู้แต่ตอนนี้เธออยู่ในห้องเรียนนะ ยัยธนาพร เสียงอาจารย์ดังขึ้น ขอโทษคร้าบ 555+ โดนซะแล้วเพื่อน อยู่ห้องที่จัดเตรียมไว้เพื่อนวิศวะและดีไซน์เนอร์โ ดยเฉพาะ /4 ไง โอเคงั้นเดี๋ยวจะคาบพักแล้วเราไปบุกห้อง 4 กัน แล้วปอยกับนภัสแล้วก็ดิวล่ะ บอกไว้เรียบร้อยแล้ว แซนด์ตอบ แล้วก็นั่งเรียนต่อไป ติ๊ง ต่อง ติ๊ง ต่อง และแล้วออดก็ดังขึ้น พรวด ! โครม ! เฮ้ยแซนด์ใจเย็น ๆ ก็ได้แพรวไม่หนีไปไหนหรอกน่า บีขำเมื่อแซนด์รีบจนตกเก้าอี้ 555+ มันเป็นมุขๆ โอย ~ เจ็บ ห้อง 4/4 ระหว่างที่บีและแซนด์กำลังเดินไป ทั้งปอย ดิว และนภัสก็มาขอร้องแพรวอยู่ในห้องแล้ว นะแพรว เข้าเหอะอาจารย์ใหญ่สนับสนุนเลยนะเว้ย ปอยพยายามขอร้อง ไม่เอาหรอก เล่นมาเยอะแล้วเหนื่อย แพรวตอบ โหยยย..ไม่เอาน่าแพรวนะ ๆ ๆ นภัสอ้อน ไม่เอาไงยะ แพรวตอบอีกครั้ง เฮ้อ..แล้วฉันจะง้อแกได้มั้ยล่ะเนี่ยยัยแพรว ดิวทำหน้าเซ็งๆ ไม่มีทางย่ะ แพรวพูดทำท่าล้อเลียน ระหว่างที่บีและแซนด์เดินเข้ามาในห้อง นั่นไงแพรว..แพรวมาเข้าชมรมบาสฯกัน บีพยายามชวนแต่ผลก็ออกมาเหมือนเดิม นี่พวกเธอจะให้ฉันพูดกี่ครั้งกันยะ ไม่ไปไง แพรวพูดอย่างหมดความอดทน ไม่กล้าล่ะสิ กลัวอะไรล่ะ กลัวจะสู้พวกเราไม่ได้หรือไง แซนด์ยั่วแพรว ทำไมฉันจะไม่กล้า แพรวทำหน้าท้าทาย งั้นก็มาแข่งกันสิ ชนะฉันให้ได้ถ้าเธอชนะฉันจะเลิกตื้อ แต่ถ้าฉันชนะเธอต้องเข้าชมรมบาสฯ แซนด์พูด ได้เลย อย่าลืมรักษาสัญญาล่ะ เธอก็เหมือนกัน เจอกันที่โรงยิมหลังเลิกเรียน ถ้าไม่มีชุดล่ะก็ยืมนภัสก็ได้ เพราะเธอถ้าเธอใส่เสื้อฉันมันคงจะยาวจนเธอเล่นไม่ถนั ด แซนด์ยั่วแพรวขึ้นอีก เชอะ ! นายสูงตายแหละ แล้วเดี๋ยวจะคอยดู หลังจากพูดจบทุกคนก็แยกย้ายไปกินข้าว หลังจากนั้นข่าวก็เริ่มแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะทั้งแพรวและแซนด์ก็ดังในวงการบาสทั้งนั้น(แล้วท ำไมตอนแรกมันคิดไม่ออกล่ะนั่น - -)ทำให้ทุก ๆ คน แห่กันมาดูการแข่งขันนี้ บรรยากาศในสนามเริ่มตึงเครียดเมื่อทั้งสองเดินออกมา เสียงคนดูเงียบลงและเริ่มมองมาที่ทั้งสองเป็นตาเดียว ทั้งสองคนเกร็งแต่ก็พยายามระงับอาการไว้ไม่ให้อีกฝ่า ยรู้ แข่ง 1-1 ครึ่งสนาม 3 นาทีนะ อาจารย์ผึ้งจะเป็นกรรมการให้เอง อย่าลืมออกนอกเส้นสามแต้มก่อนชู้ตเสมอถ้าอีกฝ่ายชู้ต แล้ว ว้า ~ แล้วฉันมานั่งสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำทำไมเนี่ย เริ่มกันเลยดีกว่าแพรว แซนด์พูด เอาล่ะ ให้เปิด เป็นอะไรเกร็งหรอ เขาเริ่มยั่วอีกครั้ง อย่างฉันน่ะหรอไม่มีทาง แพรวกำลังพูดโกหก เอาล่ะเราต้องชนะ แก้ไขโดย Lookatme : 24 Jul 2008 เวลา 10:42. เหตุผล: Automerged Doublepost |
|  |
|
25 Jul 2008, 19:05
| #2 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 5 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | มาต่อครับ - -หวังว่ามันคงไม่เข้าแร็บเดียวกันอีกนะ T^T - - - - - - - --- - - - -- - - - - - - - - -- - - - - - บทที่ 2 ผู้เล่นคนที่ 5 ในขณะที่ทั้งสองยืนอยู่กลางสนามอาจารย์ผึ้งก็เริ่มจั บนกหวีด ทำสีหน้าไม่สบายใจสักพักภาวนาให้การแข่งขันครั้งนี้แ ซนด์ชนะ แต่ก็จะตัดสินอย่างยุติธรรมที่สุด เธอเหลือบมองเพื่อน ๆ ของแซนด์ที่เหลืออีกสี่คนพวกเธอพยักหน้าว่าพร้อมที่จ ะลุ้นแล้ว ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!!! สิ้นเสียงนกหวีด แพรวเริ่มเลี้ยงลูกออกไป พร้อมกับแซนด์ที่คอยดักไว้ ถ้าเก่งเหมือนตอนกลางวันล่ะก็ลองชู้ตให้ลงซักลูกสิ แซนด์กระซิบเบา ๆ แล้วเอี่ยวตัวหลบให้แพรวผ่านไปได้ แล้วนายจะเสียใจ แพรวพูดแล้วรีบเลี้ยงลูกเข้าใกล้แป้น ขณะที่แซนด์ยืนมอง เขาจะทำอะไรของเขากันนะแพรวคิด ทั้งที่ยังงงๆแต่ก็เลี้ยงลูกต่อไป แล้วเธอก็กระโดดเพื่อชู้ต ป้าบ !! แซนด์วิ่งเข้ามาแล้วกระโดดบล็อกลูกชู้ตของแพรว ทั้งๆที่เมื่อกี้เขายังอยู่ที่เส้นสามแต้ม !! ลูกนี้ขอนะ แซนด์พูดแล้วเลี้ยงลูกออกนอกเส้นสามแต้ม ฟิ้วว ~ สวบ !! หลังจากลูกผ่านเส้นสามแต้มเขาก็กระโดดชู้ตอย่างแม่นย ำ เวลาผ่านไปแล้ว 45 วินาที เสียงกระหึ่มของคนดูทำให้แพรวเริ่มเกร็ง และหมดกำลังใจมากขึ้นไปอีก นายนั่นกินอะไรเข้าไปนะทำไมวิ่งเร็วแบบนี้ หลังจากนั้นแพรวเป็นฝ่ายเริ่มอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอผ่านกำแพงของแซนด์ไปไม่ได้ด้วยซ้ำ การแข่งขันดำเนินไปเรื่อย ๆ ในขณะที่แซนด์ชู้ตเอาชู้ตเอา แต่เธอกลับทำคะแนนไม่ได้เลยซักแต้มเดียว จนเพื่อนๆ ที่ดูอยู่นอกสนาม ทำหน้าตกใจ เพราะตั้งแต่เล่นด้วยกันมาไม่เคยเห็นแซนด์เอาจริงขนา ดนี้ ทำไมการแข่งขันทั่วประเทศนี่ มีอะไรที่แซนด์อยากไปนักนะ ปอยกระซิบกับตัวเอง เพราะมันเป็นความฝันที่เอื้อมไม่ถึงของมันตอนอยู่ม. ต้นไงล่ะ บีตอบแต่ก็ยังคงคลุมเครืออยู่ ปี๊ดดดดดดดดดดด !!! หมดเวลาการแข่งขัน แซนด์ชนะ 13 0 แต้ม อาจารย์ผึ้งประกาศ แล้วเสียงปรบมือก็ดังไปทั่วทั้งสนาม แซนด์เดินเข้าไปหาแพรว แววตาเมื่อกี้เป็นแววตาที่ดีนะ มาร่วมต่อสู้ไปด้วยกันดีกว่านะครับ แซนด์พูดแล้วยิ้มให้กับแพรว เชอะ ! ที่ฉันต้องเข้าเพราะสัญญาของนายหรอกฉันอาจจะทำทีมนาย พังเละก็ได้ แล้วนายจะเสียใจ แพรวพูดพร้อมกับเดินหนีไปหาเพื่อนที่เหลืออีกสี่คน ไม่มีทางหรอกก็เธอน่ะตั้งใจแข่งกับฉันขนาดนั้น แซนด์เดินเข้าไปกระซิบใกล้ๆ แล้วปลีกตัวออกห่าง ในที่สุดชมรมบาสฯก็มีผู้เล่นครบทั้งห้าคน และในตอนนี้ทั้งห้าก็กำลังประชุมกับผู้จัดการทีมและอ าจารย์ที่ปรึกษาในเรื่องของอุปกรณ์ถึงแพรวจะยังไม่ค่ อยเต็มใจนัก ก็เธอแพ้แซนด์โดยที่ชู้ตไม่ได้ซักลูกเลยน่ะสิ ชิ ! ซักวันฉันจะชนะนายให้ได้อีตาปีศาจร้าย แพรวเธอตั้งใจฟังอยู่หรือเปล่า อาจายร์ผึ้งถามเพราะเห็นเธอนั่งเหม่อ ๆ ค่ะ ๆ ฟังอยู่ค่ะ เธอตอบเมื่อได้สติ เอาล่ะงั้นสรุปว่า วันนี้ซ้อมถึงแค่หกโมงเย็นนะแล้วเราจะไปซื้อรองเท้าบ าสฯกันส่วนเรื่องแป้นกับลูกใหม่นั่นให้ฝ่ายบริหารจัด การแล้วกัน ครูคาดว่าน่าจะได้ใช้แป้นใหม่อาทิตย์หน้า อาจารย์ผึ้งสรุป เอาล่ะงั้นต่อไปเป็นตารางซ้อมวันนี้นะ วิ่งรอบสนามสี่รอบ ยืดกล้ามเนื้อแล้วเล่น 3 3 ดิวผู้จัดการทีมสั่ง อ้าวแล้วเรามี แค่ 5 คนนะดิวอีกคนจะหาที่ไหน ปอยท้วงขึ้นมา นี่ปอยแล้วแกเห็น ผู้จัดการสาวสวยที่ยืนอยู่ตรงนี้มั้ย ดิวพูดพร้อมทำท่าที่เธอคิดว่ามันเริด ๆ อยากลงต่อครับ - -" แต่มันคงไปซ้ำแร็ปบน - -" เดี๋ยวคนอื่นจะไม่รู้ - -" ว่าผมเอามาต่อแล้ว เฮ้อ ~ แก้ไขโดย Lookatme : 25 Jul 2008 เวลา 23:01. เหตุผล: Automerged Doublepost |
|
| |
|
26 Jul 2008, 23:12
| #3 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 5 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | ต่อนะครับ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - โหยยย..ไม่ใช่แล้วๆ นภัสโห่ แล้วเราจะแบ่งทีมกันยังไง บีถาม เราเล่นบาสไม่ค่อยเก่ง แพรวก็เลิกเล่นบาสมานานแล้วคงยังไม่ชินขออยู่กับแซนด ์แล้วกัน ที่เหลือบี ปอย นภัส อยู่ด้วยกัน โอเคมั้ย ดิวสรุป โอเค ทั้งห้าตอบพร้อมกัน งั้นก็เริ่มไปซ้อมได้แล้วเหลือเวลาอีกชั่วโมงกว่า ๆ เอง อาจารย์ผึ้งเร่ง จากนั้นทุกคนก็ลุกไปซ้อมเมื่อวิ่งรอบสนามและยืดกล้าม เนื้อตามเมนูฝึกของดิวแล้ว พวกเขาก็เตรียมทีมสำหรับเล่น 3-3กัน เริ่มจากการวางแผนก่อน ทั้งสองทีมแยกกันออกไปแต่ละฟากเพื่อจัดการเรื่องตัวใ นทีม ฝ่ายแซนด์ แพรวเธอคอยชู้ตสามแต้มนะ ดิวพูด อืม..ก็ได้ แพรวยอมรับ งั้นดิวคอยเป็นเซ็นเตอร์ เดี๋ยวเราเป็นฟอเวิร์ดเอง แล้วจะคอยส่งลูกให้ด้วย แซนด์สรุป ฝ่ายบี ฝ่ายนั้นแซนด์ต้องเป็นคนคุมเกมส์แน่ ทีมเรามีครบเลยนะ เดี๋ยวเราเล่นเป็นคนคุมทีมแล้วก็จะทำหน้าที่แทนแซนด์ ด้วย ส่วนที่เหลือเล่นตามตำแหน่งตัวเองปกตินะ บีมันพูดคนเดียวเลยแฮะ - - โอเค ทั้งสองตอบ แล้วการแข่งขันก็เริ่มขึ้น อาจารย์ผึ้งเข้ามาโยนบอล จนถึงหกโมงนะเอากันให้กระจุยเลย ปี๊ดดดดดดด ~ สิ้นเสียงนกหวีดบอลถูกโยนขึ้นกลางสนามพร้อมกับดิวและ ปอยที่กระโดดแย่งลูกกัน ปอยที่เป็นเซ็นเตอร์ของทีมต้องกระโดดสูงกว่าอยู่แล้ว ทำให้ ให้เธอปัดลูกไปให้บีได้ ป้าบ ! คิดผิดแล้วปอยอย่าลืมว่าแซนด์ดักบีอยู่นะ แซนด์พูดกลังจากตัดลูกมาจากบีได้ ดิว แซนด์เรียกพร้อมกับส่งบอลไปให้เธอ จากนั้นดิวก็เลี้ยงลูกข้ามเขตสนามไป ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามตั้งโซนป้องกันเรียบร้อย ส่งมาดิว แซนด์พูดเมื่อวิ่งมาประจันหน้ากับบีตรงกลาง เขามองซ้ายมองขวา ปอยกันดิวอยู่ นภัสกันแพรวงั้นรึ แซนด์กฎ 24 วิ อาจารย์ผึ้งตะโกนเตือน เมื่อเห็นช่วงว่างระหว่างแพรวกับนภัส เขาจึงเลือกส่งบอลไปให้แพรว ไหนแสดงฝีมือให้ดูหน่อยสิ เขาท้า ในขณะที่ดิวเตรียมวิ่งเข้าไปรีบาวน์ลูก ได้สิ สิ้นเสียงเธอกระโดดขึ้นไปในอากาศแล้วปล่อยลูกออกจากส องมือพร้อมกัน ฟิ้วว ~ สวบ !!! เยี่ยมมากแพรว เอาล่ะทุกคนกลับไปตั้งโซน แซนด์สั่งทำให้ทุกคนรีบวิ่งกลับไป บีเริ่มบุกมา เพราะเป็นตำแหน่งที่ตัวเองเล่นเป็นประจำจึงไม่ใช่เรื ่องแปลกที่เขาจะคล่อง แต่ก็ไม่เคยเจอไอ้เพื่อนซี้อย่างแซนด์คอยประกบติดไว้ ทำให้การส่งลูกลำบากขึ้นมาก 24 วิ นะบี แซนด์พูดแต่ก็ไม่ยอมที่จะลดละการประกบให้ ไม่ช่วยเลยว่ะแซนด์ บีพูดพร้อมกับส่งลูกต่อไปให้นภัส เข้าใต้แป้นแล้วยิง รู้ว่าไม่ถนัดสามแต้ม บีตะโกนเมื่อเห็นนภัสตั้งท่ายิงสามแต้ม เออ ก็ได้ๆ นภัสโวยแล้วเลี้ยงลูกผ่านดิวเข้าไปชู้ต ฟิ้วว ~ ตึง !! ไอ้บ้าเอ๊ย เกร็งอะไรวะภัส ดิวก็ไม่ได้กันซะหน่อย ปอยพูดพร้อมกับกระโดดรีบาวน์ลูกพลาดของภัส โทษที ๆส่งมา ๆ นภัสขอโอกาสแก้ตัว ป้าบ ! เสียใจนภัส ขอนะ แพรวพูดหลังจากตัดลูกแล้วเลี้ยงลูกออกไปยังอีกฟากของ สนาม - - - - - - - - - - - - - - ผิดมั้ยครับ ? ถ้าเกิดมาแล้วแต่งนิยายไม่ค่อยสนุก T^T |
|
| |
|
30 Jul 2008, 18:30
| #5 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 5 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | หลังจากหายไปนาน ขอโทษครับ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - อ้าวเฮ้ยยืนทำอะไรอยู่วิ่งกลับไปตั้งโซนดิ บีเตือนเพื่อนทั้งสองที่ยืนอึ้งอยู่ ไอ้ขี้เก๊กเอาลูกไป แพรวพูดแล้วพาสลูกไปให้แซนด์ คร้าบ ๆ แซนด์พูดยิ้ม ๆ เขาเลี้ยงลูกไปช้า ๆ เพื่อให้โอกาสเพื่อนวิ่งไปตั้งโซน หลังจากนั้นเขาก็กระโดดชู้ตสามแต้มทั้ง ๆ ที่เหมือนยังไม่ได้เล็งแบบนั้นทำไมกันนะ ? เขาเหยียดยิ้มก็ที่ตัวจะตกลงมาถึงพื้น อ้าวไหนขอดูหน่อยดิ๊ผู้จัดการทีมกับเซ็นเตอร์ใครมัน จะรีบาวน์ได้เรื่องกว่ากันวะ แซนด์พูดทำให้ทั้งสองเตรียมกระโดดแย่งลูกกันกลางอากา ศ แซนด์ตั้งใจหรอนภัส แพรวถามนภัสที่กำลังประกบแพรวอยู่ อืม มันฝึกให้คนอื่นแบบนี้ประจำแหละ ตึง !!! ลูกนั้นกระทบขอบห่วงที่ติดกับแป้นทำให้กระเด็นตกลงมา ทางดิว กะได้ขนาดนั้นเชียวหรอ แพรวคิด ฟิ้วว ~ ปอยกระโจนไปรีบาวน์ลูกก่อนที่ดิวจะได้กระโดดด้วยซ้ำ เยี่ยมมากปอย ต้องงี้ดิถึงจะเรียกว่าเซ็นเตอร์ แซนด์ชม อยู่แล้ว ปอยยิ้ม ^^ หลังจากนั้นทุกคนก็ซ้อมต่อไปจนถึงเวลาหกโมงเย็นทุกคน เดินไปห้องน้ำเพื่อล้างเหงื่อออกทุกคนเหนื่อยก็แต่ไม ่มีท่าทางเหนื่อยล้ามากมายเหมือนกับแพรวที่เดินชนคนน ู้นคนนี้ที ซ้อมบ่อยๆเดี๋ยวก็ชินเอง ปอยกับนภัสพูดพร้อมเข้าไปช่วยพยุงแพรวให้ไปถึงห้องน้ ำอย่างปลอดภัย ขอบใจนะ แต่เหนื่อยชะมัดเลยพวกเธอทนกันได้ยังไง แพรวถามแล้วทั้งสองก็ยิ้ม ๆ พวกเราน่ะไม่ได้ทนหรอก ลองมองดูรอบ ๆ สิใครหายไปหรือเปล่า นภัสพูดขึ้น บี กับอีตาขี้เก๊กน่ะหรอ ใช่แล้ว พวกนั้นน่ะยังซ้อมกันอยู่เลย ปอยพูดแล้วพลางล้างหน้า เพื่ออะไรกัน แพรวพูดอย่างเบื่อ ๆ เพราะแซนด์มักจะพูดเสมอว่า เวลาแข่งขันน่ะมันจะเป็นเวลาที่เหนื่อยมากที่สุดถ้าไ ม่ซ้อมชู้ตเวลาเหนื่อย ๆ ให้ลงล่ะก็ที่ซ้อมมาทั้งหมดมันก็ไม่มีประโยชน์ เราถึงซ้อมลากเลือดกันทุกวันไง ดิวมาสรุปให้ฟัง นินทาอะไรกันครับสาวๆ แซนด์พูดเมื่อเดินเข้ามาพร้อมกับบี เปล่าย่ะ แพรวพูดแล้วล้างหน้าบ้าง ร้อนตัว แซนด์กระซิบพร้อมกับรีบล้างหน้า และเดินออกไป เมื่อทุกคนล้างเสร็จแล้วอาจารย์ผึ้งก็ขับรถพาทุกคนไป ห้างๆหนึ่งเพื่อเลือกซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ทุกคนเดินไปที่ร้านขายเครื่องกีฬาร้านหนึ่งมุมแรกที่ พวกเขาเดินไปคือ รองเท้าสำหรับใส่เล่นบาสฯทุกคนเลือกตามที่ตัวเองชอบแ ต่ราคามันก็ไม่ใช่น้อย ๆ ไม่น่าเชื่อว่าอาจารย์ใหญ่จะยอมจ่ายให้ ในขณะที่ทุกคนกำลังเลือกกันอยู่ ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาข้างหลังพวกเขา ชายคนนั้นค่อย ๆ เดินเข้ามาช้า ๆ แล้วแตะหลังอาจารย์ผึ้งทำให้เธอสะดุ้งเฮือก ว่าไงครับอาจารย์โสมวรรณ เลือกได้ครบหรือยัง อาจารย์ใหญ่นั่นเอง ยังเลยค่ะพวกเด็ก ๆ ยังเลือกกันอยู่เลย ว่าแต่อาจารย์ใหญ่มาที่นี่ได้ยังไงคะ เธอตอบด้วยท่าทีตกใจเล็กน้อย พอดีจะมาสอบถามเรื่องแป้นบาสฯใหม่น่ะเพื่อนที่เป็นโ ค้ชชมรมบาสแนะนำให้มาร้านนี้ อาจารย์ใหญ่ตอบพร้อมมองไปรอบ ๆ ร้าน อืมม์บาสฯนี่ก็น่าสนใจนะ เขาคิด ว่าไงพวกเธอน่ะเลือกกันเสร็จหรือยัง อาจารย์ผึ้งหันมาถามพวกเด็ก ๆ เสร็จแล้วค่ะอาจารย์ ดิววิ่งมาพร้อมกับกระดานวางแผน ก็เธอเลือกง่ายนี่ดิว บีพูด แล้วก้มหน้าก้มตาเลือกต่อไป เป็นพ้อยท์การ์ดที่คอยส่งลูก ไม่ต้องเอาแบบ Hyper Dunk หรอกมั้งบีเดี๋ยวมันจะวิ่งไม่สะดวก ดิวเตือนบ้าง อ่า ! จริงด้วย งั้นเอาแบบ Low ที่ไม่หุ้มข้อแล้วกันเนอะ ^^ บีพูดแล้วยิ้ม แซนด์ ปอย นภัส เอาแบบ Hyper Dunk สิต้องกระโดดใต้แป้นบ่อย ดิวพูด พร้อมกับเลือกให้ทั้งสามคน ดิวอ่า ~ แล้วแพรวล่ะเลือกให้มั้งสิ T^T แพรวอ้อน แพรวหรอ เล่นวงนอกต้องกระโดดบ่อยเหมือนเอา Hyper Dunk ก็แล้วกัน ดิวพูดแล้วยิ้ม นี่สินะที่เขาว่าบาสฯต้องเล่นเป็นทีม อาจารย์ใหญ่พึมพำกับอาจารย์ผึ้ง ใช่ค่ะ ทุกคนมีความสำคัญทั้งนั้น เพราะบาสฯเล่นคนเดียวไม่ได้ เธอพูดทำหน้าจริงจัง เอาล่ะเสร็จแล้วสินะ ไปจ่ายตังค์กันได้หรือยัง เธอถามครั้งสุดท้าย เดี๋ยวคร้าบอาจารย์ แซนด์ซื้ออีกอย่างนึงได้มั้ย แซนด์ถาม ได้สิตามใจเธอเลยกัปตัน อาจารย์ใหญ่ตอบแทน ขอบคุณค่ะ แซนด์ตอบ เกร็ง ๆ แฮะต้องพูด ค่ะ กับอาจารย์ใหญ่เนี่ย - - เอามาซะเยอะหลังจากหายไปนานมากมาย ครับ |
|
| |
Linear Mode
