Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
14 Jul 2008, 06:59
| #1 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG    โพส: 2,592  ดาวโหลด: 556 อัพโหลด: 14 Blog Entries: 3 รับคำขอบคุณ: 91 TG ออร่า:  สถานที่: http://shana-panglu.hi5.com/ & http://www.cz-ro.com/  | ปังลู Advent Ragnarok สนับสนุนสถานที่ถ่ายทำโดย www.cz-ro.com (zeed-ro เก่า) คำนำ นิยายที่แต่งขึ้นนี้ เป็นเรื่องสมมุติทั้งนั้น และเป็นมุขสด ไม่มีการเตี๊ยมล่วงหน้า บางมุขอาจไม่ฮา อย่าไปใส่ใจไรมากนะคะ เพราะมันคือ นิยายเรื่องสั้น เป็นตอน ๆ ตอนที่ 1 .... มันเริ่มจากที่ ปังลู ถูกเทพแห่งสวรรค์ชั้น 7-11 ส่งเธอลงมายังโลกเบื้องล่าง เพราะความซนของเธอ ที่ไปทำเว็บ Thaigaming.com ฮอตฮิต ติดชาร์จ และแล้ว พลังความมืด ได้ดูดเธอเข้าไปในโลกแห่ง Ragnarok  ปังลู : โผล่มาใหนวะเนี่ยเรา   ปังลู : ป้า นี่มันที่ใหนกันอ่ะ กว้างใหญ่ มองไปทางใหนก็มีแต่ป่า ??? : เรียกกุป้าเลยเด๋วปั๊ด ตบคว่ำ ที่นี่เป็น อาณาจักร รูน มิดการ์ด แห่งโลก แร๊คน่าร๊อค ปังลู : หือ ? แร๊คน่าร๊อค คนชื่อแร๊คมันเป็นนักร้องหรอคะ ??? : มะใช่แระ ... เอาล่ะ ชั้นจะพาเธอไปสู่โลกกว้างแห่งอาณาจักรนี้ ปังลู : ขอบคุณค่ะป้า ...... **ป๊าบบบ** ( โดนเตะส่งในทันใด )  ในระหว่างนั้นเอง กุ้งปิ้ง เพื่อนสนิทของปังลู ถูกเทพเบื้องบนสั่งให้ตามมาด้วย (ท่าทางจะตามไม่ทัน ) กุ้งปิ้ง : พี่ฮะ เห็นเด็กผู้หญิงผมแดงๆ ผ่านมาแถวนี้มั้ยฮะ ชายหนุ่ม : อ๋อ เห็นป้ากาฟ่าจอมโหด เตะส่งไปเมืองมอร๊อคแล้ว (น่าสงสาร เจ็บน่าดู) กุ้งปิ้ง : ขอบคุณคับ ผมกำลังจะไปตามหาเขา  จากนั้น กุ้งปิ้งก็เดินทางมาถึงเมืองการค้าที่ใหญ่ที่สุด มอร๊อค กุ้งปิ้ง : โอ้โห~* ว้าว แม่เจ้า สาวเมืองนี้สวยทุกคนเลยวุ้ย  สาวน้อย : มองกุมาก เด๋วปั๊ดกุต่อยคว่ำ + +  กุ้งปิ้ง : ยัยบ๊องนั่น หายไปใหนแล้วน้อ ปังลู : อ้าวนั่น ไอ้กุ้งนี่หว่า  .... กุ้งเว้ยยย ปังอยู่นี่ !! มองไปใหนของมืงวะ ปังลู : มาไงล่ะเนี่ย ตามชั้นมารึไง กุ้งปิ้ง : ชั้นก็โดน ยัยป้าถือสมุดนั่นเตะมา ปลิวถึงนี่เลยอ่ะ จริงๆ แอบตามเธอมาอ่ะแหละ  ปังลู : น่าจะบอกกันหน่อยน้อ จะได้รอ  ปังลู : ที่นี่มันโลก Ragnarok ของแท้หรอเนี่ย เคยได้ยินแต่ชื่อ ?? กุ้งปิ้ง : ก็คงจะเป็นงั้นนะ ดูสิ ผู้คนเต็มเลย ใส่ชุดแปลกๆ กันทั้งนั้น แบบนั้นมันเป็นตามอาชีพรึเปล่านะ  ปังลู : อาชีพ ? อ๋อ เหมือนเลือกทางเดินตัวเองชิมิ  กุ้งปิ้ง : ชั้นว่าจะไปเป็นนักดาบ เธอเอาด้วยมะ ปังลู : โหย ~* ไม่เอาหรอก ดาบมันหนัก เหวี่ยงไปมาก็ปวดแขนแระ นายจะไปเป็นไรก็ไปเหอะ กุ้งปิ้ง : (โหย ไล่กุเลย) แล้วปังอ่ะ อยากเป็นไรรึ ปังลู : ยังไม่รู้เล้ย ขอนั่งคิดซักพักละกัน นายไปก่อนก็ได้ พอเสร็จแล้ว มาหาชั้นตรงนี้นะ กุ้งปิ้ง : อะเคร แล้วเจอกัน   จากนั้นกุ้งปิ้งก็เดินขึ้นมาด้านบนได้ซักพัก กุ้งปิ้ง : โอ้ว แม่มุงโว้ย ตัว Here ไรวะสีฟ้ายังกะน้ำแข็ง การ์ม : ยุ่งกะกุมาก เดี๋ยวมืงหนาวหรอก ไปไกลๆ เลยไป๊  จากนั้น กุ้งปิ้งมาหาข้อมูลที่จะไปเป็นนักดาบ โดยให้กาฟ่า พามาที่เมือง ไอซุส คาฟ่า : ขอบคุณนะคะที่ใช้บริการวาร์ปด่วน กุ้งปิ้ง : กุไม่อยากใช้ยัยนี่เล้ย เจ็บก้น (เตะส่งเอาตลอด)  กุ้งปิ้ง : พี่คับ ทางไปสมาคมนักดาบอยู่ใหนคับ (อ่ะโห สูบบุหรี่ ไม่ดีต่อสุขภาพนะงับ) พ่อค้า : ขอป๋าอมยาอีกซักนิดก่อนได้ป่ะ กะลังเคลิ้ม กุ้งปิ้ง : (ทำยังกะสูบกัญชา ไอ้บ้าเอ้ย) พ่อค้า : เดินขึ้นไปข้างบนเลยน้อง จะมีป้ายบอก อยู่ ระวังด้วยล่ะ สมาคมที่นั่นมีแต่คนโหดๆ กุ้งปิ้ง : ขอบคุณมากคับผม (เหม็นควันจะตายแระ  ) กุ้งปิ้ง : ให้ตายเหอะ อาณาจักรนี้มีแต่คนประหลาด ๆ ดูดยาได้พร้อม ขอให้มันตายไวๆ เห๊อะ พ่อค้า : มืงนินทาไรกุ กุได้ยินนะเว้ย !!! เด๋วกุต่อยคว่ำ !! กุ้งปิ้ง : ไปละคร๊าบบบบบบบบบบบบบบ !!  ทางด้านปังลู เริ่มหาทางเดินไม่เจอ เนื่องจากผู้คนเบียนเต็มไปหมด ปังลู : โอ้ยยยยย จะไปทางใหนก่อนละเนี่ย มองไม่เห็นถนนเลย ทำไมคนเยอะไรนักหนาน้อ ตาบ้ากุ้งหายไปใหนแล้วเนี่ย  ปังลู : อู้ว ~* พี่สาวคนนั้นสวยจัง เขาเรียกว่าอาชีพไรน้อ แต่งตัวก็ดีมีปีกบนหัวด้วย  (หน้าตาโหดไปนิด)จากนั้น ปังลูก็ได้รู้มาว่า นั่นคืออาชีพนักบวช หรือเรียกติดปากว่า พรีส สวยงามสง่าพร้อมจิตใจที่เมตตา (ว้าว~*) ปังลูเลยได้มุ่งหน้าไปที่เมืองหลวง พรอนเทร่า  และได้เจอกะ พรีสระดับสูงคนนึง พรีส : อ้าวนู๋ กะลังจะไปใหนจ๊ะ *-* ปังลู : นู๋อยากเป็นแบบพี่อ่าค่ะ เห็นเขาบอกมาว่า ต้องเป็นอโคไลท์ก่อน พรีส : อ๋อ ขึ้นไปทางด้านบนของเมืองนะ จะมีโบสถ์ อยู่แถวนั้น แล้วเข้าไปหาหวงพ่อเลยจ๊ะ ปังลู : ขอบคุณค่ะ  ปังลู : เฮ่อ โลกนี้มีไรแปลกๆ ดีแฮะ ไม่รู้ว่าจะไปเจอไรอีกน้อ  จากนั้น ปังลูก็ไปหาหลวงพ่อแล้วก็ได้เป็นอโคตัวน้อยอย่างที่ใ จต้องการ และกำลังกลับมารอกุ้งปิ้ง แต่ ... แล้วกุ้งปิ้งล่ะ จะได้เป็นนักดาบป่าวเนี่ย  ปังลู : ไอ้บ้ากุ้งมันจะได้มาป่าวน้อ รึว่าโดนดาบเสียบตายแล้วก็ไม่รู้ แก้ไขโดย shana_panglu : 29 Sep 2008 เวลา 12:58. |
|  |
|
14 Jul 2008, 11:07
| #2 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่   โพส: 622 ดาวโหลด: 293 อัพโหลด: 1 รับคำขอบคุณ: 46 TG ออร่า: สถานที่: 3LDK | เหอๆ ฮาไม่เลวเลยอ่า ต่อด่วนๆๆๆๆๆ
__________________  Warrior of Key Blade เหล่านักรบแห่งคีย์เบลด (ขาดริคุไปคนนึงนิ)http://www.thaigaming.com/walktrough...read-21670.htm ใครรักkhคลิกโลด!! ไปเป็นสมาชิกกันเยอะๆน้า http://www.thaigaming.com/rockman-network/27068.htm Rockman X7 (PC) Korean มีแพทซ์ภาษาอังกฤษและแคร็กสนใจเข้าไปดูได้ครับ |
|
| |
|
14 Jul 2008, 12:56
| #3 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 2,592 ดาวโหลด: 556 อัพโหลด: 14 Blog Entries: 3 รับคำขอบคุณ: 91 TG ออร่า: สถานที่: http://shana-panglu.hi5.com/ & http://www.cz-ro.com/ | ตอนที่ 2 .... หลังจากที่ ปังลูได้มารอกุ้งปิ้งอยู่ กุ้งปิ้งเป็นไงน้อ . . . . ตกหัวค่ำของวันนั้น . . .  กุ้งปิ้งได้เข้ารับการอบรมและฝึกที่สมาคมนักดาบ จนสำเร็จ กุ้งปิ้ง : กว่าจะออกมาได้กุ ล่อซะค่ำเลย เซงแสด หนุ่มผมฟ้า : เฮ่ นายอ่ะ มาใหม่หรอ ไม่เคยเห็นหน้าเลยแฮะ มานี่ซินาย  กุ้งปิ้ง : ผมหรอ มีอะไรหรอคับ (ไม่มีกุตบคว่ำแน่)  ชายผมฟ้า : เฮ่ ลูกพี่ หมอนี่มาใหม่อ่ะ ว่าไงอ่ะพี่ จัดเลยมะ จิ๊กโก๋ : ปล่อยวันไปเหอะ อย่ารังแกเด็กเลย ทุกวันนี้กุรังแกมืงอยู่ประจำอยู่แระ กุ้งปิ้ง : (ตกลงมันมีไรกะกุวะ เรียกมาซะให้งง ) ชายผมฟ้า : เปล่าหรอกน้อง เห็นมาใหม่น่ะ เลยอยากรู้จัก หน้าตาดีนะเราน่ะ แต่น้อยกว่าข้าไปหน่อยเว้ย ฮ่าๆๆๆ กุ้งปิ้ง : งั้นผมไปก่อนนะงับ มีนัดกะสาว (ตกลง มันไม่มีไรใช่มะเนี่ย ไอ้บ้าเอ้ย) บ๊ายบาย   พ่อค้า : ใครว่า~* กุมาวววววว....~* เอิ๊ก ! กุไม่ได้มาววว แค่โลกมานหมุน ~~~* กุ้งปิ้ง : หุหุ ไอ้นี่มันไม่มีบ้านอยู่รึไงวะ พรีสสาว : ปล่อยมันเหอะหนู เห็นอยู่ทุกวันแหละ ไอ้นี่น่ะ (เด๋วแม่เสกแมกนัสเข้าท้อง)  กุ้งปิ้ง : เจอกันอีกแล้วนะจ๊ะป้าคาฟ่า ถ้าถีบกุอีก กุเอาดาบฟาดหัวแหลกแน่ คาฟ่า : ขอโทษจ้า~* ไว้เผลอ ป้าจะทำอีก เอ้ย จะไม่ทำแล้วจ๊ะ   น่าสงสารปังลู รอกุ้งปิ้งจนค่ำ ก็ยังไม่มาซักที ปังลู : ห่ามืงเอ้ย ชักช้าจิงๆ มัวทำไรอยู่น้อ เริ่มเบื่อแล้วนะ !!  ปังลู : ขอไปเดินเล่นก่อนละกัน เดี๋ยวค่อยมาใหม่ (หาไรกินด้วย หิวมากๆ  ) กุ้งปิ้ง : ฮะๆๆ ปังลูจะตกใจมั้ยน๊า ที่เราได้เป็นนักดาบหล่อเท่สุดเปรื่องแบบเนี้ย (ขอชมตัวเองหน่อยเหอะ) ดึกแบบนี้ยังจะรอเราอยู่ป่าวน้อ กุ้งปิ้ง : อ้าว !!! แม่มืง หายไปใหนแล้วเนี่ย ยังไม่มาหรือยังไงวะ ดึกป่านนี้แล้ว มัวแต่ไปร้องคาราโอเกะอยู่รึไงกัน  กุ้งปิ้ง : คงไม่ได้เป็นผีต้นมะพร้าวไปแล้วหรอกนะ ปังบ๊องเอ้ย  ระหว่างนั้นปังลูได้ไปพบพรีสหนุ่มคนนึง ซึ่งปังลูอยากจะรู้การเป็นอโคไลท์ ปังลู : พี่พรีสหล่อขา ~* กว่าหนูจะเป็นแบบพี่เนี่ย มันยากเย็นแค่ใหนอ่าจ๊ะ พรีสหนุ่ม : โอวว ชมกุหล่อด้วย ว้าวๆ (อะเฮิ่ม !!) พี่อ่าหรอ อ๋อ พี่ไปฝึกตนที่เมืองปาย่อนน่ะ ช่วงเริ่มต้น เป็นการฝึกที่ยากและน่ากลัวมากเลย ปังลู : ทำไมพี่รอดมาได้อ่าคะ แปลว่าเก่งน่าดูเลย พรีสหนุ่ม : ไม่หรอกน้อง คือพี่เอาหน้าตาเข้าสู้น่ะ เลยผ่านพ้นมาได้จนถึงทุกวันนี้ ปังลู : ขอบคุณมากค่ะพี่ ปาย่อนชิมิ นู๋จะไปดูละกัน (ไม่น่าชมมันเล้ย ) ปังลู : เอากุ้งไปช่วยด้วยจะดีมั้ยน๊า พรีสนั่นบอกว่า น่ากลัวงั้นหรอ หวาวๆ จะออกมาเป็นแบบใหนน้อ ว่าแต่ เจ้ากุ้งมันโดนดาบเสียบตายคาสมาคมจริงๆ รึเปล่าน้อ ?  กุ้งปิ้ง : ฮัลโหล ฮัลโหล ไปใหนมาจ๊ะน้องสาว  พี่เท่มะน้อง ฮ่าๆๆ ปังลู : แม่เจ้าโว้ย !@!@!@! ตัว Here ไรวะนั่น  กุ้งปิ้ง : กุก็เป็นคนนะ เด๋วปั๊ดตบคว่ำ ปังลู : ขอโทษจ้าเพ่ มะกี้มีพรีสคนนึงบอกมาว่า ก้าวแรกของชีวิต เขาเริ่มที่เมืองปาย่อนน่ะ ลองไปกันมะ กุ้งปิ้ง : ปาย่อนหรอ เมืองคุ้นหูชะมัดเลย เอ้า ! ตกลง ลองไปกัน เด๋วจะตามไปด้วย ปังลู : อะเคร ตามนั้น กะลังอยากได้คนช่วยเลย  คาฟ่า : ว่าไงจ๊ะหนุ่มสาวคู่นั้น มีอะไรหรอ ปังลู : นู๋อยากไปเมือง ปาย่อน ค่ะ กุ้งปิ้ง : (มันจะถีบกุอีกมั้ย ) ผมด้วยคับคาฟ่า : อ่า... เด๋วจะจัดม้าเร็วข้างๆ นี่ไปส่งให้ละกันนะ กุ้งปิ้ง : (โชคดีจิงกุที่ไม่โดนเตะส่งอีก)  ด้วยความเร็ว 2000 กำลังแมวของม้าหัวเป็ดที่คาฟ่าให้มาส่ง ทำให้ทั้งคู่มาถึงปาย่อนอย่างรวดเร็ว ปังลู : ทางเข้าปราสาทหรอเนี่ย ดูใหญ่โตดีเนาะ กุ้งปิ้ง : นั่นสิ ไม่ได้มาดูนานแค่ใหนแล้วนะ ปังลู : เอ๊ะ นายเคยมาหรอ ??? กุ้งปิ้ง : ใช่ ตอนนั้นมาหาของชิ้นนึงน่ะ แต่หาไม่เจอเลยกลับไปมือเปล่า  ยาย : เดี๋ยวก่อนนู๋คนนั้นน่ะ อย่าเพิ่งไป พลังพิเศษในตัวเจ้า ข้ามองเห็น ปังลู : ฮุ !!! คุณยาย ท่านเป็นใครคะ  กุ้งปิ้ง : มีไรกันหรอ ? ปังลู : พอดียายคนนี้ทักนู๋น่ะ ยาย : ไม่ต้องตกใจไปหรอกหลานเอ้ย เจ้าทั้งสองไม่ใช่คนธรรมดาใช่มั้ยล่ะ ปังลู/กุ้งปิ้ง : ค่ะ/ครับ (จะธรรมดาได้ไงวะ หน้าตาก็ดีอยู่แล้วเรา)  ยาย : ทำไมพวกเจ้ามาอยู่ที่นี่เนี่ย กำลังจะไปใหนกัน ค่ำมืด ดึกดื่น ? ปังลู : มีคนแนะนำหนูมาค่ะว่าให้มาที่เมืองนี้เพื่อฝึกตนสำหร ับการเป็นนักบวชขั้นแรก กุ้งปิ้ง : ผมตามมาช่วยเขาน่ะคับ (ด้วยความจำใจ )ยาย : อ๋อ มาหาประสบการณ์หรอกรึ ด้านหลังของเมือง มีหุบเขาแห่งนึง ซึ่งถูกปิดผนึกเอาไว้ ในนั้นเต็มไปด้วย ภูติผี ทั้งหลาย ซึ่งมีนักบวชเข้าไปมากมาย บางรายก็ไม่เคยออกมา ปังลู : มันน่ากลัวมากขนาดนั้นเลยหรอยาย พอมีวิธีอะไรที่จะรับมือได้มั่งล่ะคะ ยาย : ยายก็ฟังเขาเล่าๆ มาอีกที ยายไม่รู้อะไรมากในนั้นหรอกว่ามีอะไรบ้าง กุ้งปิ้ง : ...... ผีงั้นหรอ  หลังจาก อำลายาย ออกมา กุ้งปิ้งก็เริ่ม ขาสั่นจนขอนั่งพัก กุ้งปิ้ง : นี่ ปังจัง จะไปหุบเขาที่ว่านั่นจริงๆ หรอ ผีทั้งนั้นนี่นา เห็นยายบอกมาว่างั้น ปั้งลู : อย่าป๊อดไปหน่อยเลยน่ากุ้ง จำไม่ได้รึไง เรามาจากใหน จากสวรรค์ที่โดนเหล่าเทพเตะส่งลงมานะ กุ้งปิ้ง : ก็เพราะหล่อนมะใช่หรอ ที่ทำให้เป็นแบบนั้น = = ปังลู : เอาน่า ยังไงชั้นก็จะไป น่าสนุกดีออก อยากเจอเหมือนกันแหละ ว่าผีหน้าตาเป็นไง ..... รอดูตอนหน้าเอา |
|
| |
|
14 Jul 2008, 17:01
| #6 (permalink) |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG  โพส: 2,080 ดาวโหลด: 59 อัพโหลด: 1 รับคำขอบคุณ: 12 TG ออร่า: สถานที่: Somewhere I belong~ | O_O มีภาพประกอบด้วย ลูสนใจมาเป็นนักดองกะพี่จิ๊บมะ -3-" ค่าตัวดีน๊า คนเรียกหาตลอด
__________________  The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith |
|
| |
|
15 Jul 2008, 07:24
| #8 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 622 ดาวโหลด: 293 อัพโหลด: 1 รับคำขอบคุณ: 46 TG ออร่า: สถานที่: 3LDK | ดาบกะอโค หุหุ จารอดไหมหว่าๆ
__________________ Warrior of Key Blade เหล่านักรบแห่งคีย์เบลด (ขาดริคุไปคนนึงนิ)http://www.thaigaming.com/walktrough...read-21670.htm ใครรักkhคลิกโลด!! ไปเป็นสมาชิกกันเยอะๆน้า http://www.thaigaming.com/rockman-network/27068.htm Rockman X7 (PC) Korean มีแพทซ์ภาษาอังกฤษและแคร็กสนใจเข้าไปดูได้ครับ |
|
| |
|
15 Jul 2008, 08:35
| #9 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 2,592 ดาวโหลด: 556 อัพโหลด: 14 Blog Entries: 3 รับคำขอบคุณ: 91 TG ออร่า: สถานที่: http://shana-panglu.hi5.com/ & http://www.cz-ro.com/ | ตอนที่ 3 ..... หลังจากที่ปังลูและกุ้งปิ้ง ได้ข้อมูลเบื้องต้นมาจากยายว่า มีอโคน้อยมากมาย มาที่นี่ และไม่ค่อยได้เห็นจะออกมาได้ ซึ่งเป็นหุบเขาผีสิงอยู่หลังเมืองปาย่อน . . .  กุ้งปิ้ง : นี่ปัง ใช่ที่นี่จริงๆ หรอ จะเข้าไปจริงอ่ะ ปังลู : เห็นยายบอกมาแบบนั้นนะ แถวนี้ก็มีหุบเขาเดียวเองอ่ะ คงเป็นที่นี่แหละ ลองเข้าไปกันมะ คงไม่น่ากลัวเท่าไรหรอกมั้ง ? กุ้งปิ้ง : พูดไรก็ดูง่ายไปหมดเลยเนาะปัง ไม่รู้ว่าข้างในมีไรบ้าง  กุ้งปิ้ง : งั้น เราขอไปสำรวจก่อนได้มะ อยากเห็นเหมือนกัน ว่ามันเป็นไง ไปแปปเดียว เดี๋ยวออกมาเล่าให้ฟัง ปังลู : เฮ่ แน่ใจหรอ จะไปคนเดียวน่ะ เด๋วโดนผีบีบคอตายอ่ะว่าไง กุ้งปิ้ง : เอาน่า เชื่อมือกุ้งหน่อยสิ  กุ้งปิ้ง : โอ้โห !!! แม่มืงเอ้ย ทำไมมันมาเยอะแบบนี้วะเนี่ย ว๊ากกกกกกกกกกกก !!!! จะรอดมั้ยกุ ต้องรีบเเผ่น อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก !!!!  กุ้งปิ้ง : ....... อั่ก !! ไม่รอด T____T (เหยียบหัวกุอีก แสดด)  ปังลู : เอาอีกแล้ว กุ้งปิ้ง ไปนานตามเคย จะรอดป่าวเนี่ย ลองตามไปดูดีกว่า เผื่อเป็นไรจะได้รักษาได้  ปังลู : อ้าวเห้ย !!! ว่าจะตามมารักษากลับนอนกองพื้นซะงั้นไอ้กุ้ง สะดุดไรล้มวะนั่น กุ้งปิ้ง : โห! ถามมาได้ โดนผีและค้างคาวแถวนี้ รุมยำซะเละเลยอ่า~* T____T  ปังลู : เป็นไงล่ะ ซ่าดีนัก ตัวก็ไม่ได้อัดแก๊สเหมือนน้ำโค๊ก อย่าซ่ามากนักสิ กุ้งปิ้ง : อย่าตอกย้ำสิวะ ! คนกะลังช้ำ แต่ก่อนเคยเป็นนักรบสววรค์ผู้เก่งกาจ กลับมาโดนผีรุมตายแบบนี้ อายชะมัดเลย ปังลู : เอาน่า เราถอยก่อนดีกว่า รึยังอยากเข้าไปอีกรึไง  กุ้งปิ้ง : ชั้นไม่ได้ป๊อดขนาดนั้นนะปัง !! คอยดู จะเอามันให้หมดโคตรเลย !! ปังลู : อ้าวเห้ย กุ้งปิ้ง นายยังเจ็บอยู่นะ !  ** ตุ๊บตั๊บ ๆ ๆ เคร้ง ๆ ** กุ้งปิ้ง : เหอะ เป็นไงล่ะ ไอ้กระดูก อ่อนจริงแก อยากโดนอีกมั้ย บอกแล้วอย่ามาหือกะกุ !   กุ้งปิ้ง : หึหึ ไอ้นี่ที่ทำเรามะกี้ อยากโดนท่าเด็ดของชั้นมั้ย ท่าไม้ตาย !! Bash !! ฟาดหัวแบะ ! ไปเกิดใหม่เลยมืงไป๊ !!!  ปังลู : ไอ้กุ้งงงงงงงงงงง !!! ตายรึยังวะ !!! กุ้งปิ้ง : แล้วที่ยืนอยู่นี่ ผีรึไงวะ เด๋วปั๊ดเลย ผีแถวนี้เสร็จชั้นหมดละ ฮ่าๆๆ  ปังลู : ดีแล้วที่ไม่เป็นไร ถ้าเอ็งตายอีก ว่าจะตามไปกระทืบซ้ำ รึไม่ก็เอาไปฝัง ฮ่าๆๆ กุ้งปิ้ง : ปากเป็นมงคลจริงๆ ปังเอ้ย ชี้หน้าด่าพ่อซะเลย  ปังลู : อย่าคิดว่าตัวเองเก่งคนเดียวสิวะกุ้งปิ้ง คอยดูฝีมือชั้น ชั้นก็ปราบผีได้เหมือนกันนะ กุ้งปิ้ง : ลองโชว์มาซักกระบวนท่าแบบหนังจีนหน่อยสิ ปังลู : ดูนะ ๆ ๆ หึ หึ  ปังลู : เป็นไง แค่นี้จิ๊บจ๊อย หึหึ กุ้งปิ้ง : ป๊าดโธ้ !! เก่งกว่าเราอีกแฮะ ฮ่าๆๆๆ กระบองในมือ คงจะโหดน่าดูเลย เอ๊ะ รึคนถือโหดกว่านะ ฮ่าๆๆๆ ปังลู : เด๋วชั้น จะออกไปกวาดผีพวกนี้ให้หมดก่อนนะ คอยดูฝีมือละกัน ....... ต่อมา ผ่านไปซักเวลาหนึ่ง  กุ้งปิ้ง : อ้าวเห้ยปัง !!! เป็นไรอีกวะ นอนลงทำไมนั่น !!!! ปังลู : อูยยย มันเยอะแสดดดด มะใหว ฮีลไม่ทัน T___T  หลังจากนั้น ทั้งคู่ได้กลับมาที่ตัวเมือง เพราะลุยถ้ำผีนั่นไม่ใหว ปังลู : อูยยย แบบนี้ชั้นจะได้เป็นพรีส อย่างที่ใจต้องการป่าวเนี่ย ฮืออออออ  กุ้งปิ้ง : ไม่เอาน่า อย่าเศร้าไปเลย แค่นี้จิ๊บๆ น่า อย่าคิดมาก เรามะใช่หมอผีซะหน่อย จะไปปราบผีไรมากมายขนาดนั้น ปังลู : มันก็จริงอยู่ แต่แค่นี้ชั้นก็ทำไม่ได้แล้วอ่า~* กุ้งปิ้ง : เอาเป็นว่า เรากลับไปหายายคนนั้นดีกว่า เผื่อยายเค้ามีไรดีๆ บอกเรามั่งก็ได้  ทั้งคู่เลยได้มาหายาย ที่ยืนมองด้วยความ งง ?! ยาย : อ้าวเห้ย ! ชั้นไม่ได้ตาฝาดไปใช่มั้ย เธอทั้งคู่เมื่อคืนนี้นี่นา เป็นไงบ้างล่ะ หลานเอ้ย ~* ปังลู : เจอไรมากมายเลยค่ะยาย ได้เรียนรู้วิธีหนีผีเบื้องต้นแระ ใช่มะกุ้ง ! กุ้งปิ้ง : ไม่ขอ ออกความเห็นจ๊ะ = =" ยาย : อ่ะ ยายมีหมวกนี้จะให้ เผื่อมันทำให้เธอ เป็นอโคน้อยที่ดีต่อไปในวันข้างหน้า  ปังลู : ขอบคุณค่ะยาย ไว้หนูจะมาหาใหม่นะคะ ^o^ ปังและกุ้ง เลยต้องกลับไปตั้งหลักที่มอร๊อค เพื่อหาหนทางเดินก้าวต่อไป ทั้งคู่จะได้กลับสววรค์ป่าวเนี่ย ที่โดนถีบส่งลงมา |
|
| |
|
23 Sep 2008, 15:47
| #11 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 2,592 ดาวโหลด: 556 อัพโหลด: 14 Blog Entries: 3 รับคำขอบคุณ: 91 TG ออร่า: สถานที่: http://shana-panglu.hi5.com/ & http://www.cz-ro.com/ | ตอนที่ 4 ...... กว่าจะมาถึงมอร๊อค ใช้เวลาห่างเป็นเดือนถึงได้แต่งตอนที่ 4 ต่อ  ปังลู : ทำไรอีกน่ะกุ้ง ไปแอบไรอยู่หลังเค้านั่น กุ้งปิ้ง : ลุง ๆ ๆ (ซุบซิบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ * )  บาร์ด : สงสัยหมอนั่นอยากจะเมาละมั้งนั่น ปังลู : อ้าวเห้ย ไอ้กุ้งมันไม่เคยกินเหล้านะ รึมันจะลองของละนั่น  บาร์ด : เห้ย นายน่ะ อยากจะลองของอร่อยใช่ม๊า ขอดูหน่อยว่าคอแข็งปานใหน กุ้งปิ้ง : ผมก็ไม่เคยนะ แต่กลิ่นมันน่ากินจริงๆเลย ปังลู : ไม่เอาน่ากุ้ง นายเมามาจะทำไง  .... ปังก็เลยลากกุ้งมาห้องข้างๆ เพื่อจะคุยส่วนตัว ปังลู : นี่กุ้ง นายจะเอาจริงหรอ มันไม่ดีน๊า เหล่าเนี่ย กุ้งปิ้ง : เสียเธอชั้นไม่ว่า เสียสุราฉันตายแน่ ปังลู : โห้ย ! ไปเอามาจากใหนวะนั่น ฮ่าๆๆๆๆ เด็ก : ... พี่คะ อย่าไปกินนะคะ มันเป็นสิ่งต้องห้าม ...  กุ้งปิ้ง : เด็กที่ใหนอีกล่ะเนี่ย ? เด็ก : นู๋ชื่อพลอยค่ะ ลูกสาวเจ้าของร้านเอง ปังลู : แล้วพลอยมาทำไรที่นี่หรอจ๊ะ เห็นยืนอยู่คนเดียวแต่มะกี้แระ พลอย : เหล้าที่พ่อนู๋ทำ มะใช่เหล้าธรรมดา เป็นสิ่งที่มีคำสาป กินไปแล้วอาจตายได้ กุ้งปิ้ง : น่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย แบบนี้ยิ่งอยากลองเข้าไปใหญ่ .... เอ่อนี่ ปัง เดี๋ยวมานะ ขอไปหาบาร์ดคนนั้นก่อน  บาร์ด : ว่าไงนู๋ ตัดสินใจได้แล้วหรอ งานนี้เด๋วเพ่เลี้ยงเองนะ กุ้งปิ้ง : หวานเลยเพ่ จัดมาเลย รอมานานแระ กระหายอย่างแรง  บาร์ : เอาไปเลยน้อง น้ำพันช์สะท้านภพ กับ ยาดองนรกมนต์คำสาป ปังลู : วู้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ได้แล้วเว้ยยย  บาร์ด : แล้วจะรู้ซึ้ง หึ หึ หึ  พลอย : เหล้าพวกนั้น อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ ถ้าร่างกายไม่แข็งแรงพอ ปังลู : เอ้า ไอ้นั่นยิ่งชื่อว่ากุ้งแห้งด้วย แบบนี้มันจะรอดมะเนี่ย ถ้ามันเป็นไรไป สกิลฮีลก็คงเอามะอยู่แล้วมั้งเนี่ย  ปังลู : ไม่ได้แระ ขอไปดูมันหน่อยละกัน หวังว่ามันยังไม่ตายนะ พลอย : โชคดีค่ะพี่ แล้วเจอกันใหม่  กุ้งปิ้ง : วู้วววว ฮูววววววววว !!!! มันยอดมากเลยจอร์จ สุดยอดเลยยยยยย ปังลู : นั่นไงกุว่าแระ กุ้ง หยุดได้แล้ว กลับกันเถอะ เด๋วนายจะไม่รอดนะ กุ้งปิ้ง : ไม่อาว กุไม่กลับ มันเป็นอะไรที่ยอดมากเลยซาร่า  ปังลู : ปล่อยไว้แบบนี้ ไอ้กุ้งตายคาที่ ศพไม่ต้องเผาแน่ๆ เลย ทำไงดีน้อ  บาร์ด : นั่นแหละ อยากลองดีนัก ก็รู้อยู่ว่ามันไม่ดี เหล้าน่ะ หึ หึ ปังลู : แล้วพี่เอาให้มันกินทำไมเล่า !!!!  กุ้งปิ้ง : อ๊ากกกกก คร่อกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ปังลู : เวงละไง กุ้งเว้ยยย กุ้ง !! ตื่น ๆ ๆ ๆ ๆ !!!! นอนลงไปกองกับพื้นซะแล้ว ไอ้บ้าเอ้ย ..... เหนื่อยที่ปังอีกแล้ว ปังลูเลยต้องลากคอเจ้ากุ้งปิ้งไปนอนพักที่โรงแรมมอร๊ อค  กุ้งปิ้ง : อูยยย ปวดหัวไปหมด เห ? ที่นี่ที่ใหนกัน บ๋อย : อ่อ ที่นี่โรงแรมมอร๊อคครับผม คุณหนูปัง เป็นคนพาคุณมาพักฟื้นที่นี่ กุ้งปิ้ง : อ่านะ แล้วปังไปใหนล่ะคับ  ปังลู : ชั้นมาละ เป็นไงล่ะ บอกไปแล้วก็ไม่ฟังกุเล้ย กุ้งปิ้ง : ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ทีนี้ก็รู้แล้วว่า เหล้าเนี่ยมันโหดร้ายขนาดนี้ นี่เราสลบคาที่เลยหรอเนี่ย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ปังลู : ยังจะมาขำอีก ถ้ามีครั้งหน้าอีก ชั้นจะไม่ช่วยแกอีกแล้วนะ *** เหล้ามันไม่ดีต่อสุขภาพ นะจ๊ะ จบตอนที่ 4 *** แก้ไขโดย shana_panglu : 23 Sep 2008 เวลา 16:12. |
|
| |