The Gate Semester II อลวนหนักกว่าเดิม!!

ว้าก สาดน้ำใส่

(เพราะท่าจะไหม้กันเป็นแถบๆ)

โหย มีแต่ควัน

(โดนเผากันรายคนเลย เอิ้กกก)

พี่จิ๊บ "เออ.....คือว่า"
"ต้องการอะไรมิทราบค่ะ" เมดสาวพูดด้วยท่าทีงุนงง
"อุว๊าว้าวว๊าวววววววสเปคป๋มเยย ~_~ ใจยะยายยยยยยย" ก้องที่แพ้ฤทธิ์กระโปรงมินิสเกิตถึงกับเลือดกำเดาพุ่ งแล้วสลบไปพร้อมหน้าตาที่อิ่มอกอิ่มใจ
"เหอๆตายไปหนึ่งโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไร -*-" พีที่เห็นสภาพก็อดที่จะเอื่อมระอาไม่ได้
"งั้นผมของยิงคำถามก่อนเลยฮะ..... พี่สาวไปเดทกะผมสักวันไหมงับ" ผมพูดออกไปอย่างไม่กลัวฟ้าอายดิน

โป๊กกกกกก....

"เฮ้ยมันเจ็บนะลุงเจ"
"มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วนะโบ้ดูนั้นซิท่าทีสาวน้อย คนนี้แปลกๆไป.....โอ๊วววววน่าย๊ากกกก" พี่เจเคลิ้มหลังจากเห็นเมดสาวกำลังยืนเท้าสะเอวด้วยค วามกังวล

ปั๊กกกกกก อั๊กกกกก.... อ๊อกกกกกก....พี่เจโดนลุงดินที่กำลังอารมณ์หมดจอยอัด เข้าใส่ซะเละ

"อ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกกก" พี่เจเลือดพุ่งออกมาจากปากเป็นทางน้ำ ไปนอนตรงโน้นกะก้องเลยไป๊....
"แล้วนี่มันที่ไหนกันแน่เนี่ย..." พี่จิ๊บรีบถามเมดสาวก่อนที่เธอจะเปลี่ยนใจไล่พวกเราอ อกจากที่นี่
เมดสาว "อ่าวนี่พวกคุณเข้ามาโดยไม่รู้หรอกหรอว่าที่นี่ค ือ ประตูหมายเลข 2"
พี่ดิน "ประตูหมายเลข 2?"
เมดสาว "ใช่ประตูหลังแรกคือจุดที่เข้ามาในโซนป่าดงดิบ ส่วนประตูที่ 2 จะพาไปยังโรงงานผลิตหุ่นยนต์"
บิ๊ก "แล้วที่นั่นมีอะไรหรือเป็นพิเศษหรือเปล่าฮะ"
เมดสาว "ก็นะจากจุดนั้นมันจะเป็นทางเชื่อมสู่วิหารแห่งน ภา"
โบ้ "คำถามสุดท้ายนะงับพี่สาวชื่ออะไร.....อ๊อกกกกกก "
"ไม่เลิกเล่นอีกเด๋วมีเฮ...." พี่ดินที่ตอนนี้สั่งสมความเครียดเอาไว้เนื่องจากเหตุ การณ์ที่เกิดขึ้นในโซนที่ผ่านมามันอันตรายแล้วแล้วโซ นต่อไปจะเป็นยังไง
โบ้ "งะขอโต้ดงัฟ T^T"
พี่ดิน "ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะครับ งั้นพวกเราก็ขอเดินทางต่อ"
"อะแฮ่ม...." เมดสาวส่งเสียงเรียกพร้อมชูกุญแจขึ้นมาเหนือศรีษะ
"อุว๊าววววววเค้าให้ป๋มไปนอนกะเค้าด้วยนะเอง~" พี่เอกนึกว่าตัวเองเป็นผู้โชคดีก็เลยกล่าวออกมาอย่าง ไม่อายใคร
"ไม่ใช่แล้วยะ พวกเธอต้องเอาชนะฉันให้ได้ก่อนแล้วถึงจะไปโซนถัดไปได ้ยังไงละ" เมดสาวที่ตอนนี้หมดรอยยิ้มบนใบหน้าเหลือเพียงแต่บรรย ากาศน่าสะพรึ่งกลัวเอาไว้

ไม่พูดร่ำทำเพลงเมดสาววิ่งเข้าจู่โจมพี่เอกคนแรก

"อุว๊าว๊าวววว๊าวววว >///< อาให้เค้ากอดหรอตะเองจู๊จู๊บบบบ" พี่เอกวิ่งเข้าใส่เมดสาวอย่างไม่รักตัวกลัวตาย
"Dimention Warp!"เมดสาวตะโกนออกมาแล้วหายไปจากหน้าพี่เอก
"เจ๋ยหายไปไหนแล้ว" ชึบ..... "นะนะนี่มัน....อั๊กกกก.." พี่เอกลงไปนอนลงกับพื้นพร้อมแผลฉกรรจ์ที่ที่เกิดจากม ีดของเมดสาวที่แทงเข้าข้างหลังทะลุถึงลำไส้ บรือออ = =
"ใครจะเป็นเหยือรายต่อไปของคานะน๊า....อิอิอิ" คานะส่งสายตาไร้เดียงสาให้กับกลุ่มของพวกเราพร้อมด้ว ยมีดอาบเลือดบนมือ นั้นทำให้พวกเรายิ้มไม่ออก -*-
"จิ๊บเอา ซอร์ไวซอร์ดมาซิ...." พี่ดินที่หมดความอดทนถามถึงอาวุธตัวเก่งของตนจากพี่จ ิ๊บ
"รับไปเลยเฮีย" พี่จิ๊บโยนดาบคู่ใจของพี่ดินให้อย่างแม่นยำ

ตัวดาบถูกออกแบบมาให้มีสีทองเหลืองอร่ามทั้งๆที่มันไ ม่ใช่ทอง...(แล้วจะบรรยายทำไมฟระ)ปลอกดาบถูกพันด้วยผ ้าฝ้ายขาดๆเพื่อปกปิดภาพลักษณ์ภายใน

"ว่าแต่พี่ดินมีอาวุธแบบนี้ด้วยหรือ..." ผมทำเสียงสั่น
"มีนานแล้วแหละแต่ไม่อยากบอกใครเพราะมันเป็นของอันตร าย" พี่ดินพูด
"งั้นผมก็เอามั่งซิ ทวินแดรกเกอร์ อากาฉะ กะ ยาคุชิ..." พี่จิ๊บคว้ามีดคู่ออกมาเตรียมรับมือกับเมดสาว

อาวุธของพี่จิ๊บเป็นมีดสองมือนี่ซินะเหตุผลที่พี่แกส ามารถฆ่ามิเนอเทอร์ได้ด้วยมีดเพียงเล่มเดียว มีดข้างหนึ่งมีดด้ามจับเป็นสีฟ้าเข้มประกอบกับตัวมีด ที่มีสีฟ้าใสจนสามารถมองทะลุได้ ส่วนอีกข้างหนึ่งเป็นด้ามจับสีแดงพร้อมกับตัวมีดที่เ ป็นสีแดงสดเหมือนกับว่ามันกำลังร้องหาเลือดอยู่...

"3...2...1 ลุย" พี่ดินให้สัญญาณบุกกับพี่จิ๊บ
"หะๆแย่งบทเด่นพวกเราไปหมดเลยซิน๊ารุ่นพี่สองคนนี่.. ." บิ๊กพูดขึ้นมาพร้อมอาวุธประจำกายที่รูปร่างเหมือนค้อ นยักษ์ถูกวางไว้บนบ่า....
"นั้นซินะ" เบสที่ตอบรับพร้อมกระคันธนูคู่ใจที่ถูกสะพายระหว่างต ัว
"แต่อย่างงี้จะดีหรอครับ" พีที่ทำหน้าเซงเล็กกำลังควงหอกเล่นไปมาระหว่างมือสอง มือ
"คงต้องปล่อยรุ่นพี่แล้วละเพราะรุ่นพี่สองคนนั้นหน่ะ เก่งมาก" ก้องที่กำลังบรรจงใส่สนับมือลงไปบนมือทั้งสองข้าง
"แล้วนี่ตรูมันไม่มีดีเลยใช่ไหมเนี่ย = =" ผมตะโกนออกมาดังลั่นเนื่องจากศิลปการใช้อาวุธไม่เคยม ีอยู่บนหัวตั้งแต่มาอยู่ที่ รร. นี้เลย
"หึหึคนหล่อย่อมอยู่กะอาวุธเท่ห์" พี่เจคว้าดาบยักษ์ออกมาพร้อมถือมันไว้เหมือนมันเบายั งกะขนนก
"อ่าวบอนด์คุงกำลังหาอะไรอยู่" บิ๊กที่งุนงงว่าทำไมบอนด์ต้องไปคุ้ยหาของในกระเป๋าพี ่จิ๊บอยู่นานสองนาน
"ก็....ทวนของฉานหายไปไหนไม่รู้ T^T" บอนด์ร้องลั่นเพราะหาทวนคู่ใจไม่เจอ (ลืมไว้ที่บ้านละซิหึหึหึ)
"แหมอยากจะโชว์แต่อดเลยนะบองๆ -3-" ผมพูดเย้ยขึ้นทันใด
"ก็ดีกว่าโบ้อะแหละที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง" พูดได้แทงใจดำมากนะบอนด์ = =
"บรืออออ นั้นซินะป๋มมันไม่มีดี" ว่าแล้วผมก็เคลื่อนตัวไปนั่งที่มุมห้องพร้อมกะเขี่ยๆ พื้น
"เห้ยนี่มันไม่ใช่การ์ตูนญี่ปุ่นนะเฟร้ยยยย" บิ๊กตะโกนด่าในความโง่ของผม
"หะๆเจออาวุธละ"

สายตาทุกคู่จ้องมาที่ผมเมื่อผมป่าวประกาศออกไปอย่างง ั้น แต่ก็พบกับความผิดหวังเมื่อ....

"ก้อนหินไงละ"

เสียงตุบๆๆๆๆดังขึ้นเพราะทุกคนพากันล้มลงมาในความเปิ ่นของตัวข้าพระเจ้าเอง = =

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างเนิดนานแต่ก็ยังไม่มีทีท่าวะจ ะจบเพราะคานะเองนั้นก็เก่งพอตัว ส่วนพี่จิ๊บกะพี่ดินนั้นถึงแม้ว่าจะเก่งแต่ห่างเหินจ ากการสู้จริงมาก็เป็ยธรรมดาที่ฝีมือจะฝืดแต่แล้วเหตุ ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม...... เสียงประตูทางฝั่งป่าดงดิบถูกเปิดออกด้วยแรงระเบิดที ่มีพลังมหาศาล

"โว้ยยยยยยยพวกแกทุกคนอย่าขยับนี่คือการปล้น" เสียงแก่ๆที่ฟังไม่เสนาะหูระคายโสดประสาทพวกเรายิ่งน ักถูกตะเบงออกมาจากชายวัยกลางที่มากับพรรคพวกนับ สิบ
"หยุดก็โง่ดิฟระย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"

บิ๊กนำกลุ่มเด็กนักเรียนเดอะเกทเข้ารุมประชาทันกลุ่ม ขโมยซึ่งผลที่ออกมาก็น่าพอใจจนคานะเองก็อดตกใจไม่ได้ ที่เด็กๆอายุไม่ถึง ยี่สิบจะสามารถทำเรื่องแบบนี้ได้

"ฝีมือดีขนาดนี้....หิหิ นักเรียนโรงเรียนเดอะเกทซินะ" คานะออกปากชม
"ห๊าาาาานักเรียนโรงเรียนเดอะเกทปรกติเค้าทำเรื่องพว กนี้ด้วยหรอเนี่ย = =" ผมที่งงเป็นไก่ตาแตกแทบไม่เชื่อคนพูดที่หลุดออกมากจา กเมดสาวน้อยคนนี้สักเท่าไรเพราะอยู่มาหนึ่งปีนี่เป็น ครั้งแรกที่เห็นเรื่องแบบนี้ผ่านสายตาตัวเอง
"อ่าวไม่ใช่ว่าพี่สาวรู้อยู่ก่อนแล้วหรอกหรอเครื่องแ บบแบบนี้ก็โณงเรียนเดอะเกทแน่นอนอยู่แล้ว"บิ๊กตอบกลั บโดยคาดหวังว่าคานะเองก็น่าจะรู้ตัวแต่แรกแล้ว
"หืมก็ไม่เชิงนะแต่ฉันไม่คิดไงว่าจะเป็นเด็กจากที่นั ้นจริงๆเพราะเครื่องแบบหน่ะปลอมยังไงก็ปลอมได้" จริงของเธอแหะ = = "เอาเป็นว่าฉันให้พวกเธอผ่านไปโซนต่อไปก็แล้วกันเห็น ว่าเป็นนักเรียนเดอะเกทเพราะเดิมทีแล้วนี่ก็ถือเป็นห ้องเรียนของพวกเธออยู่แล้วแต่โซนต่อไปจะไม่ใช่อีก... เพราะมันเป็นแดนอันตรายและไม่มีบนแผนที่อีกทั้งยังเป ็นนอกเขตโรงเรียนอีก....."
"งั้นก็บอกลาละกันแล้วเจอกันใหม่นะคุณคานะ..."
"จ๊าจะ"
"เห้ยโบ้หายไปไหน" พี่ดินตกใจแทบแย่เพราะอยู่ๆผมก็หายไป
"อยู่นี่กำลังหาอะไรจากพวกโจรนี่อยู่" ผมพยายามค้นตัวพวกนี้หวังว่าจะมีอาวุธอะไรเป็นเอกลัก ษณ์ให้ผมได้เก็บกลับไปมั่ง
"โหยยยยขโมยของโจรแกนี่ใช้ได้เลยแฮะ = =" พี่ดินทำเซงเหง็กพร้อมพูดออกมา
"อะได้ละ"ผมหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าที่พวกโจ ร
"นะนะนั้นมัน...." บอนด์ที่เห็นก็ทำหน้าตกใจทันทีเพราะไม่คิดว่าของสิ่ง นี้จะมีอยู่บนโลกจริง
"ปืนคู่ มิคาเอล กะ ลูซิเฟอร์....เป็นไปได้ยังไง...." พี่จิ๊บเมื่อหันกลับมาก็ตกใจกับเรื่องบังเอิญที่ไม่น ่าจะเกิดขึ้นได้

เอกโดนตัดบท ฮา

เหมือนฉากต่อสู้ถูกตัด ออกไปบ้างเล็กน้อย เหอๆ

ปล. แล้วอาวุธคนอื่นไม่มีชื่อเหรอ? หรือยังไม่ถึงคิว

โดยเฉพาะ อาจารย์ พีท และภารโรงฟิว ที่แอบหลบไป Y กันสองคน

/me หนีกระสุน

อย่างงี้เด๋วก็มีอาวุธเทพกันซินะครับ เฮอๆๆ

อ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ทำไมผมตาย......Orz ลางสังหรณ์ชัดๆ

ไม่สันทัดฉากต่อสู้ฮะ ต้องพี่จิ๊บเก่ง = =ยอมรับเลยจริงๆว่าพี่แกเขียนจนเห็นภาพเลย

ส่วน 2 คนนั้นคงโดนอาจารย์ใหญ่เกิ้ลเทศอยู่ เรื่องทำกระจกห้องครูใหญ่แตกและงับ =w=" (อ้างอิงตอนที่ 1 ภาค2)

และอาวุธคนอื่นยังไม่มีชื่อเพราะ อุ๊บไว้ตอนต่อต่อไปจะได้มีเซอร์ไพร์ส

อาวุธไม่เทพหรอกนู๋ก้องเพราะอาวุธของอาจารย์มัน..... ยิ่งกว่านี้อีก = =

บอกแล้วไงฮะ = = มันเป็นอีกมิติหนึ่งที่เหมือนกับเกมดังนั้นผู้ที่โดน เชือด จะถูกส่งกลับไปที่ทางเข้าซึ่งในทีนี้ เทอมินอลก็ถูกจัดว่าเป็นประตูเริ่มต้นเหมือนกัน ซึ่งถ้าได้รับการยอมรับจากเมดแล้วตรงนี้จะเป็นจุดเกิ ดเลยทันที ~_~

ยังไม่โดนตัดซะทีเดียว ~_~ รอให้รู้อาวุธประจำตัวท่านเอกก่อนค่อยตัด ... นั่น ลางสังหรณ์ ~


ปล. อะโพสที่ 1999 O_O

ค้อนเหรอ =w="

หรืออยากได้พลังกลุ่มฮาเรมอีก = =



ปล. จริงแล้วชื่อตอนนี้เป็นการบ่งบอกถึงลักษณะของอาวุธพี ่จิ๊บนะงับ ลืมบอกไป ~

เมื่อไหร่โบ้จะเผาตัวเองมั่งอ่ะ? -3-
จะรอดูเลย

เผาไปแล้วตั้งหลายท่อนเหอ - -" ดูยังไงไม่ได้เผาตัวเอง

ม่ะเห็นมีพั_เลย -0-
/me เผ่น