Endless Pain : ความทุกข์ชั่วนิรันดิ์ (ชื่อชั่วคราว)

Zero Xion · 28 Apr 2008, 02:37

หิมะตกท่ามกลางเปลวไฟที่กำลังลุกโชน สองข้างทางไม่เหลือสิ่งใดนอกจากอิฐ ไม้ และกองฟาง
เปลวไฟที่ลุกโชนราวกับกำลังต่อสู้กับธรรมชาติ มันหาเชื้อไฟอย่างทุรนทุราย ราวกับต้องการลุกโชนตลอดไป
แต่สุดท้ายก็ไม่อาจสู้กับพลังธรรมชาติได้ ก็ต้องค่อยๆ มอดลงเป็นธรรมดา

เด็กตัวน้อยค่อยๆ เดินออกมาจากกองฟาง เธอกอดกระต่ายน้อยสีชมพู ที่ปุยนุ่นหลุดออกมาจากตัว และแขนขาดไปข้างหนึ่ง

สองข้างทางที่เหลือแต่ ถ่านสีดำ เธอกอดกระต่ายน้อยในมืออย่างสุดแรง เพื่อกลั้นน้ำตา

“ พ่อค่ะ… ” เธอเรียกหาพ่อเธอด้วยเสียงทั้งหมดที่มี แต่นั้น ก็เบาจนแทบจะโดนเสียงของเปลวเพลิงกลบไปทีเดียว

“ แม่ค่ะ ” ราวกับพูดกับความว่างเปล่า ไม่มีเสียงใด ตอบรับเสียงเธอเลยแม้แต่นิดเดียว

เท้าเปล่าที่ต้องเดินบน พื้นที่เต็มไปด้วยเศษไม้ และ ก้อนหิน อันเย็นเฉียบ มันเจ็บราวกับมีดบาด
ดวงตาข้างหนึ่งของกระต่ายน้อยค่อยๆ หลุดออกไป มันทำหน้าที่ของมันอย่างดีที่สุด
โดยเป็นให้กับเพื่อนของเด็กน้อยค้ำจุนไม่ให้เธอร้องไ ห้ แม้ว่ามันจะพูดไม่ได้ แต่ว่ามันก็ช่วยทำให้เธออุ่นใจได้

อากาศที่เริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ เด็กน้อยที่มีเสื้อบางๆ และกระต่ายน้อยในมือ เริ่มหนาวเสียแล้ว แต่ว่า เธอก็ยังไม่ลดความพยายามที่จะมองหา ครอบครัวของเธอ

เธอพูดกับความว่างเปล่า พูดกับอากาศ ต้นไม้ หรือแม้กระทั่งก้อนอิฐ แต่ทว่า ก็ไม่มีใครเลยที่ตอบเธอเลย

ความหนาวเริ่มกัดกร่อนร่างกายของเธอ ขาที่เคยเดินอย่างเจ็บปวด เริ่มไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว

“ แม่ค่ะ….. ” เด็กน้อยใช้แรงที่มี เรียก แม่ของเธออีกครั้ง แต่ก็เหมือนทุกครั้ง …. ไม่มีเสียงใดตอบกลับมาหาเธอเลย

มือของเธอเริ่มไม่เหลือแรงแล้ว ดังนั้นกระต่ายน้อยที่เป็นเพียงแค่ตุ๊กตาจึงค่อยๆ หลุดไปจากมือเธอ ร่วงหล่นจนถึงพื้นดินสีขาว

เมื่อแม้แต่เพื่อนคนเดียวของเธอจากเธอไป เรี่ยงแรงของเธอก็เริ่มหายตามไป เด็กสาวทรุดกายลงไปบนเตียงหิมะ ที่ทั้งเย็นและสกปรก

ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว……

น่ากลัวจัง…..

เด็กสาวโตพอที่จะรู้จักกับความตาย…… เธอรู้ว่ามันน่าเศร้า ที่มีใครซักคนต้องตายไป
แต่เธอไม่เคยคิดว่าถ้าหากเธอ เป็นคนที่ต้องตายไปเองหละ… มันจะน่าเศร้า รึเปล่านะ…

เด็กสาวถามตัวเอง…. แต่เธอก็ไม่อาจหาคำตอบนั้นให้กับตัวเองได้

ดวงตาเริ่มไม่มีแรงเหมือนร่างเสียแล้ว เธอจึงค่อยๆ ปิดตาลง

ในตอนนั้นเอง เธอค่อยๆ รู้สึกอุ่นขึ้น เธอรู้สึกว่าร่างของเธอถูกยกขึ้นมาจากเตียงหิมะ เปลือกตาที่ค่อยๆ ปิดลงของเธอพยายาม มองไปหาบางอย่างที่ยกเธอขึ้น

ดวงตา 3 ดวงจ้องมองเธอ

มันไม่แสดงความรู้สึกใดๆ แต่ว่าเด็กสาวกลับตีความว่ามันเป็นสายตาที่อบอุ่นเหม ือนกับที่มอบให้กับร่างกายเธอ

เจ้าของดวงตานั้นอุ้มเธอไปเรื่อยๆ ไออุ่นจากตัวของเขาทำให้เด็กน้อยค่อยๆ รู้สึกสบายตัว จนเธอเริ่มรู้สึกว่า เรี่ยวแรงค่อยๆ กลับ มาหาเธอ

“ เธอกลัวความตายหรือเปล่า ” เขาถามกับเด็กน้อย

เป็นคำถามที่เธอไม่เข้าใจ แต่ตัวเธอเองก็ไม่เหลือแรงที่จะคิดหาคำตอบให้ดวงตาทั ้ง 3 ที่ถามเธอ
เจ้าของดวงตาทั้ง 3 ไม่ถือสาเด็กสาวในอ้อมแขนที่ไม่ตอบคำถามของเขา
ร่างกายที่หนาวสั่นของเด็กน้อยทำให้เขา เอาผ้าคลุมที่เคยคลุมกายเขาไว้ มาห่อร่างของเด็กสาวไว้

อุ่นจัง…….

เธอยิ้ม แล้วมองไปยังผู้ที่ช่วยชีวิตเธอไว้ ด้วยสายตาที่พล่าเลือน ทำให้เธอมองใบหน้าของผู้ที่ช่วยชีวิตเธอได้ไม่ชัด
อากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ แต่เด็กน้อยกลับรู้สึกอุ่นสบายมาก

เด็กสาวรู้สึกถึวไออุ่นที่มากขึ้น พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเธออยู่ในถ้ำที่จุดไฟเพื่อให้คว ามอบอุ่นพร้อมให้เธอแล้ว
และเธอก็ต้องแปลกใจ เมื่อมองไปเห็น หญิงสาวที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของถ้ำ

“ ลูกแม่!! ” เธอตะโกนสุดเสียง แล้ววิ่งมารับตัวเธอไปจากเจ้าของดวงตาทั้ง 3

เธอกอดเด็กสาวอย่างแอบแน่น น้ำตาของผู้เป็นแม่ไหลรินลงสู่พื้น ตัวของเธอสั่น

“ เป็นเด็กผู้หญิงสินะ ….. ” ดวงตาทั้ง 3 ถามผู้เป็นแม่ แต่เธอมัวแต่ดีใจที่ได้ที่ได้พบกับลูกของตัวเองจนไม่ สนใจคำถามของเขา

ดวงตาทั้ง 3 มอง แม่ลูกที่ดีใจกับการพบกันอีกครั้ง จึงไม่ถือสาที่ผู้เป็นแม่ที่ไม่ตอบคำถามของเขา
“ ช่างเถอะ……. ” เขาพูดโดยไม่มีความรู้สึกใดๆ ในคำพูดของเขา

เด็กสาวรู้สึกเหมือนกับ ตัวเองเป็นตุ้กตากระต่ายตัวเมื่อครู่ เธอเข้าใจความรู้สึกนี้ดี ความรู้สึกที่อยากให้กระต่ายน้อยคอยอยู่ข้างๆ ความรู้สึกเล็กๆ ที่อยากให้บางอย่างอยู่ข้างๆ เราตลอดไป ความรู้สึกที่มความสุข และจักจี้หัวใจ
เธอกอดแม่เธอตอบแล้วกระซิบข้างหูของแม่เธอ ด้วยความดีใจ

ฉัวะ!!!!!

เสียงกระซิบ ยังไม่ทันออกจากปาก ร่างของแม่เธอก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนจากแนวตั้ง สีแดงจำนวนมากแตกออกมาจากร่างของเธอ ละเลงร่างเด็กน้อย กลายเป็นสีแดง
ร่างอันไร้วิญญาณ ค่อยๆ ร่วงหล่นไปสู่พิ้น ทิ้งให้เด็กสาวต้อง เผชิญหน้ากับ ผู้ที่ผ่าร่างแม่ของเธอออกเป็นสองส่วน

“ …………. ทำไม ” ปากของเธอถามผู้ที่สังหารแม่ของเธอ

แต่ไม่มีคำตอบใดๆ

“ ทำไม……. กันหละ ” เธอถามอีกครั้ง

ถามกับดวงตาทั้ง 3 ที่เคยช่วยเธอ ………

_______________________________________

เอ้า ไหดองใบใหม่มาจนได้ฉัน OTL แย่ที่สุด คราวนี้ตั้งใจจะเป็นเรื่องสั้น ตอนเดียวจบ
ที่มาโพสก็คือ บทนำครับ

จริงๆ เรื่องนี้คิดไว้ในหัวอยู่แล้วหละครับ แต่ว่าไม่ได้คิดจะเอามาแต่งเป้นเรื่องเป้นราว จนกระทั่งมีคนยุให้แต่ง

เลยจัดการเสีย OTL (เรานี้โดนยุเก่งจริงๆ เหะ)

ValeRian · 28 Apr 2008, 02:39

Endless fiction

ฟิคเเกเคยมีวันจบไหม?? ดอง..!!!

หึหึหึหึ

Zero Xion · 28 Apr 2008, 03:27

อ้างอิง:

ข้อความของ ValeRian

Endless fiction

ฟิคเเกเคยมีวันจบไหม?? ดอง..!!!

หึหึหึหึ

ตำนานดาบRagnarok ภาคแรกไงพี่- -+ จบไปแล้วด้วย

ที่เหลือ OTL ยอมรับผิดโดยละม่อม

Ignite Virgil · 28 Apr 2008, 03:35

อาออกรีลีสใหม่แล้ว!! — รอวันไหแตก (จบ)

Phoenixz · 28 Apr 2008, 03:59

สมชี่อ Endless Pain แฮะ แต่บรรทัดแรก ๆ คิดจากประสบกาณ์สินะตอน ไฟติดคิด fic ได้แล้วไฟก็มอด

Zero Xion · 28 Apr 2008, 04:02

OTL ทุกคนใจร้าย

อีกนิด กำลังติดปัญหาอยู่ว่าจะเดินเรื่องยังไงดี ตอนนี้คิดได้ 2อย่างคือ

1. เดินเรื่องในมุมมองของเด็กสาว (ตามแก้แค้น)

2. เดินเรื่องในมุมมองของ 3 ตา (เหตุผลที่ทำแบบนั้น)

Zra · 28 Apr 2008, 07:31

ไหใบใหม่อีกแล้วรึท่าน = ="

Phoenixz · 28 Apr 2008, 09:48

ก็ลงทั้ง 2 แบบเลยสิ

ValeRian · 28 Apr 2008, 12:35

ส่งกลิ่นตุตุ..

turbo44532 · 28 Apr 2008, 17:20

แว๊กกกกไหใบเก่าฝังดินแล้วหรอพี่จิ๊บถึงมาแต่งเรื่อง ใหม่ = = ว่าแต่คนที่ยุที่ว่านี่ผมหร๊อออออ แค่บอกว่าเวลางานว่างก็แต่งได้ =__=" เอาเป็นว่าเรื่องนี้อย่างดองแล้วกันงับ เพราะมิเช่นนั้นหิหิถามพี่พีท

ดอง = ????

-sion- · 29 Apr 2008, 07:23

หึหึ.......

Zero Xion · 29 Apr 2008, 07:46

อ้างอิง:

ข้อความของ -sion-

หึหึ.......

ตะ.... ตัวละครลับ มาแล้ว!!

-sion- · 29 Apr 2008, 13:05

แค่บทนำก็สมชื่อ endless pain ซะแล้วสิ...

ps.เพิ่งอ่าน XD

Myzrael · 30 Apr 2008, 01:12

ข้างบนนี่ชื่อคุ้นๆ แฮะ....ตาน็อบแหงเลย...๕๕๕๕๕~ *0*

ป.ล. มาแนวแปลกเลยแฮะ เศร้าดีนะครับ เหอๆๆๆๆ

turbo44532 · 03 May 2008, 19:06

ไม่เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น ดองฟิคชั่วนิรันดร์ แทนหรอฮะ :3

28 Apr 2008, 02:37	#1 (permalink)
Zero Xion สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 227 ดาวโหลด: 154 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า:	Endless Pain : ความทุกข์ชั่วนิรันดิ์ (ชื่อชั่วคราว) หิมะตกท่ามกลางเปลวไฟที่กำลังลุกโชน สองข้างทางไม่เหลือสิ่งใดนอกจากอิฐ ไม้ และกองฟาง เปลวไฟที่ลุกโชนราวกับกำลังต่อสู้กับธรรมชาติ มันหาเชื้อไฟอย่างทุรนทุราย ราวกับต้องการลุกโชนตลอดไป แต่สุดท้ายก็ไม่อาจสู้กับพลังธรรมชาติได้ ก็ต้องค่อยๆ มอดลงเป็นธรรมดา เด็กตัวน้อยค่อยๆ เดินออกมาจากกองฟาง เธอกอดกระต่ายน้อยสีชมพู ที่ปุยนุ่นหลุดออกมาจากตัว และแขนขาดไปข้างหนึ่ง สองข้างทางที่เหลือแต่ ถ่านสีดำ เธอกอดกระต่ายน้อยในมืออย่างสุดแรง เพื่อกลั้นน้ำตา “ พ่อค่ะ… ” เธอเรียกหาพ่อเธอด้วยเสียงทั้งหมดที่มี แต่นั้น ก็เบาจนแทบจะโดนเสียงของเปลวเพลิงกลบไปทีเดียว “ แม่ค่ะ ” ราวกับพูดกับความว่างเปล่า ไม่มีเสียงใด ตอบรับเสียงเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เท้าเปล่าที่ต้องเดินบน พื้นที่เต็มไปด้วยเศษไม้ และ ก้อนหิน อันเย็นเฉียบ มันเจ็บราวกับมีดบาด ดวงตาข้างหนึ่งของกระต่ายน้อยค่อยๆ หลุดออกไป มันทำหน้าที่ของมันอย่างดีที่สุด โดยเป็นให้กับเพื่อนของเด็กน้อยค้ำจุนไม่ให้เธอร้องไ ห้ แม้ว่ามันจะพูดไม่ได้ แต่ว่ามันก็ช่วยทำให้เธออุ่นใจได้ อากาศที่เริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ เด็กน้อยที่มีเสื้อบางๆ และกระต่ายน้อยในมือ เริ่มหนาวเสียแล้ว แต่ว่า เธอก็ยังไม่ลดความพยายามที่จะมองหา ครอบครัวของเธอ เธอพูดกับความว่างเปล่า พูดกับอากาศ ต้นไม้ หรือแม้กระทั่งก้อนอิฐ แต่ทว่า ก็ไม่มีใครเลยที่ตอบเธอเลย ความหนาวเริ่มกัดกร่อนร่างกายของเธอ ขาที่เคยเดินอย่างเจ็บปวด เริ่มไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว “ แม่ค่ะ….. ” เด็กน้อยใช้แรงที่มี เรียก แม่ของเธออีกครั้ง แต่ก็เหมือนทุกครั้ง …. ไม่มีเสียงใดตอบกลับมาหาเธอเลย มือของเธอเริ่มไม่เหลือแรงแล้ว ดังนั้นกระต่ายน้อยที่เป็นเพียงแค่ตุ๊กตาจึงค่อยๆ หลุดไปจากมือเธอ ร่วงหล่นจนถึงพื้นดินสีขาว เมื่อแม้แต่เพื่อนคนเดียวของเธอจากเธอไป เรี่ยงแรงของเธอก็เริ่มหายตามไป เด็กสาวทรุดกายลงไปบนเตียงหิมะ ที่ทั้งเย็นและสกปรก ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว…… น่ากลัวจัง….. เด็กสาวโตพอที่จะรู้จักกับความตาย…… เธอรู้ว่ามันน่าเศร้า ที่มีใครซักคนต้องตายไป แต่เธอไม่เคยคิดว่าถ้าหากเธอ เป็นคนที่ต้องตายไปเองหละ… มันจะน่าเศร้า รึเปล่านะ… เด็กสาวถามตัวเอง…. แต่เธอก็ไม่อาจหาคำตอบนั้นให้กับตัวเองได้ ดวงตาเริ่มไม่มีแรงเหมือนร่างเสียแล้ว เธอจึงค่อยๆ ปิดตาลง ในตอนนั้นเอง เธอค่อยๆ รู้สึกอุ่นขึ้น เธอรู้สึกว่าร่างของเธอถูกยกขึ้นมาจากเตียงหิมะ เปลือกตาที่ค่อยๆ ปิดลงของเธอพยายาม มองไปหาบางอย่างที่ยกเธอขึ้น ดวงตา 3 ดวงจ้องมองเธอ มันไม่แสดงความรู้สึกใดๆ แต่ว่าเด็กสาวกลับตีความว่ามันเป็นสายตาที่อบอุ่นเหม ือนกับที่มอบให้กับร่างกายเธอ เจ้าของดวงตานั้นอุ้มเธอไปเรื่อยๆ ไออุ่นจากตัวของเขาทำให้เด็กน้อยค่อยๆ รู้สึกสบายตัว จนเธอเริ่มรู้สึกว่า เรี่ยวแรงค่อยๆ กลับ มาหาเธอ “ เธอกลัวความตายหรือเปล่า ” เขาถามกับเด็กน้อย เป็นคำถามที่เธอไม่เข้าใจ แต่ตัวเธอเองก็ไม่เหลือแรงที่จะคิดหาคำตอบให้ดวงตาทั ้ง 3 ที่ถามเธอ เจ้าของดวงตาทั้ง 3 ไม่ถือสาเด็กสาวในอ้อมแขนที่ไม่ตอบคำถามของเขา ร่างกายที่หนาวสั่นของเด็กน้อยทำให้เขา เอาผ้าคลุมที่เคยคลุมกายเขาไว้ มาห่อร่างของเด็กสาวไว้ อุ่นจัง……. เธอยิ้ม แล้วมองไปยังผู้ที่ช่วยชีวิตเธอไว้ ด้วยสายตาที่พล่าเลือน ทำให้เธอมองใบหน้าของผู้ที่ช่วยชีวิตเธอได้ไม่ชัด อากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ แต่เด็กน้อยกลับรู้สึกอุ่นสบายมาก เด็กสาวรู้สึกถึวไออุ่นที่มากขึ้น พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเธออยู่ในถ้ำที่จุดไฟเพื่อให้คว ามอบอุ่นพร้อมให้เธอแล้ว และเธอก็ต้องแปลกใจ เมื่อมองไปเห็น หญิงสาวที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของถ้ำ “ ลูกแม่!! ” เธอตะโกนสุดเสียง แล้ววิ่งมารับตัวเธอไปจากเจ้าของดวงตาทั้ง 3 เธอกอดเด็กสาวอย่างแอบแน่น น้ำตาของผู้เป็นแม่ไหลรินลงสู่พื้น ตัวของเธอสั่น “ เป็นเด็กผู้หญิงสินะ ….. ” ดวงตาทั้ง 3 ถามผู้เป็นแม่ แต่เธอมัวแต่ดีใจที่ได้ที่ได้พบกับลูกของตัวเองจนไม่ สนใจคำถามของเขา ดวงตาทั้ง 3 มอง แม่ลูกที่ดีใจกับการพบกันอีกครั้ง จึงไม่ถือสาที่ผู้เป็นแม่ที่ไม่ตอบคำถามของเขา “ ช่างเถอะ……. ” เขาพูดโดยไม่มีความรู้สึกใดๆ ในคำพูดของเขา เด็กสาวรู้สึกเหมือนกับ ตัวเองเป็นตุ้กตากระต่ายตัวเมื่อครู่ เธอเข้าใจความรู้สึกนี้ดี ความรู้สึกที่อยากให้กระต่ายน้อยคอยอยู่ข้างๆ ความรู้สึกเล็กๆ ที่อยากให้บางอย่างอยู่ข้างๆ เราตลอดไป ความรู้สึกที่มความสุข และจักจี้หัวใจ เธอกอดแม่เธอตอบแล้วกระซิบข้างหูของแม่เธอ ด้วยความดีใจ ฉัวะ!!!!! เสียงกระซิบ ยังไม่ทันออกจากปาก ร่างของแม่เธอก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนจากแนวตั้ง สีแดงจำนวนมากแตกออกมาจากร่างของเธอ ละเลงร่างเด็กน้อย กลายเป็นสีแดง ร่างอันไร้วิญญาณ ค่อยๆ ร่วงหล่นไปสู่พิ้น ทิ้งให้เด็กสาวต้อง เผชิญหน้ากับ ผู้ที่ผ่าร่างแม่ของเธอออกเป็นสองส่วน “ …………. ทำไม ” ปากของเธอถามผู้ที่สังหารแม่ของเธอ แต่ไม่มีคำตอบใดๆ “ ทำไม……. กันหละ ” เธอถามอีกครั้ง ถามกับดวงตาทั้ง 3 ที่เคยช่วยเธอ ……… _______________________________________ เอ้า ไหดองใบใหม่มาจนได้ฉัน OTL แย่ที่สุด คราวนี้ตั้งใจจะเป็นเรื่องสั้น ตอนเดียวจบ ที่มาโพสก็คือ บทนำครับ จริงๆ เรื่องนี้คิดไว้ในหัวอยู่แล้วหละครับ แต่ว่าไม่ได้คิดจะเอามาแต่งเป้นเรื่องเป้นราว จนกระทั่งมีคนยุให้แต่ง เลยจัดการเสีย OTL (เรานี้โดนยุเก่งจริงๆ เหะ) __________________ แก้ไขโดย Zero Xion : 28 Apr 2008 เวลา 03:28.

28 Apr 2008, 02:39	#2 (permalink)
ValeRian Death of a Salesman โพส: 2,661 ดาวโหลด: 54 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 1 รับคำขอบคุณ: 11 TG ออร่า: สถานที่: Salesman จากนรก	Endless fiction ฟิคเเกเคยมีวันจบไหม?? ดอง..!!! หึหึหึหึ __________________ เกรียนนักใช่ไหมตบเกรียนเเตก!!

28 Apr 2008, 03:35	#4 (permalink)
Ignite Virgil แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 3,487 ดาวโหลด: 28 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 29 รับคำขอบคุณ: 500 TG ออร่า: สถานที่: Thaigaming Site™	อาออกรีลีสใหม่แล้ว!! — รอวันไหแตก (จบ) __________________ Grooves - Main idea true work has to attend in it, too. - Principle each grooves are gonna be awesome, must be created by your own mind. Contact me at http://tinykiddo.hi5.com (Fliggz)

28 Apr 2008, 03:59	#5 (permalink)
Phoenixz สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 483 ดาวโหลด: 3 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 4 รับคำขอบคุณ: 21 TG ออร่า: สถานที่: ละครสัตว์	สมชี่อ Endless Pain แฮะ แต่บรรทัดแรก ๆ คิดจากประสบกาณ์สินะตอน ไฟติดคิด fic ได้แล้วไฟก็มอด __________________ ตัวช่วยสำหรับผู้ที่ต้องการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง - http://guru.sanook.com/dictionary/

28 Apr 2008, 04:02	#6 (permalink)
Zero Xion สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 227 ดาวโหลด: 154 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า:	OTL ทุกคนใจร้าย อีกนิด กำลังติดปัญหาอยู่ว่าจะเดินเรื่องยังไงดี ตอนนี้คิดได้ 2อย่างคือ 1. เดินเรื่องในมุมมองของเด็กสาว (ตามแก้แค้น) 2. เดินเรื่องในมุมมองของ 3 ตา (เหตุผลที่ทำแบบนั้น) __________________ แก้ไขโดย Zero Xion : 28 Apr 2008 เวลา 04:07.

28 Apr 2008, 07:31	#7 (permalink)
Zra Through the Fire & Flames โพส: 5,658 ดาวโหลด: 31 อัพโหลด: 40 รับคำขอบคุณ: 4 TG ออร่า: สถานที่: ๑๓ ๔๕ N , ๑๐๐ ๓๐ E	ไหใบใหม่อีกแล้วรึท่าน = =" __________________ หากใครคนหนึ่งมีคำถาม สักวันคุณอยากจะพบใคร.... คำตอบในใจคือใครที่คุณต้องการ .... ------------------------------------------------- No need to act strong, be strong.

28 Apr 2008, 09:48	#8 (permalink)
Phoenixz สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 483 ดาวโหลด: 3 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 4 รับคำขอบคุณ: 21 TG ออร่า: สถานที่: ละครสัตว์	ก็ลงทั้ง 2 แบบเลยสิ __________________ ตัวช่วยสำหรับผู้ที่ต้องการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง - http://guru.sanook.com/dictionary/

28 Apr 2008, 12:35	#9 (permalink)
ValeRian Death of a Salesman โพส: 2,661 ดาวโหลด: 54 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 1 รับคำขอบคุณ: 11 TG ออร่า: สถานที่: Salesman จากนรก	ส่งกลิ่นตุตุ.. __________________ เกรียนนักใช่ไหมตบเกรียนเเตก!!

28 Apr 2008, 17:20	#10 (permalink)
turbo44532 สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG โพส: 2,080 ดาวโหลด: 59 อัพโหลด: 1 รับคำขอบคุณ: 12 TG ออร่า: สถานที่: Somewhere I belong~	แว๊กกกกไหใบเก่าฝังดินแล้วหรอพี่จิ๊บถึงมาแต่งเรื่อง ใหม่ = = ว่าแต่คนที่ยุที่ว่านี่ผมหร๊อออออ แค่บอกว่าเวลางานว่างก็แต่งได้ =__=" เอาเป็นว่าเรื่องนี้อย่างดองแล้วกันงับ เพราะมิเช่นนั้นหิหิถามพี่พีท ดอง = ???? __________________ The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith แก้ไขโดย turbo44532 : 28 Apr 2008 เวลา 17:24.

29 Apr 2008, 07:23	#11 (permalink)
-sion- สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 4 ดาวโหลด: 13 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า:	หึหึ.......

29 Apr 2008, 13:05	#13 (permalink)
-sion- สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 4 ดาวโหลด: 13 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า:	แค่บทนำก็สมชื่อ endless pain ซะแล้วสิ... ps.เพิ่งอ่าน XD

30 Apr 2008, 01:12	#14 (permalink)
Myzrael สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG โพส: 2,286 ดาวโหลด: 19 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 2 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: Along the path to the brightest star in the universe...	ข้างบนนี่ชื่อคุ้นๆ แฮะ....ตาน็อบแหงเลย...๕๕๕๕๕~ 0 ป.ล. มาแนวแปลกเลยแฮะ เศร้าดีนะครับ เหอๆๆๆๆ __________________ Find a penny Pick it up All that day you'll have good luck. Lose a penny Curse your strife You won't see it in your fucking life. ...Bitch.

03 May 2008, 19:06	#15 (permalink)
turbo44532 สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG โพส: 2,080 ดาวโหลด: 59 อัพโหลด: 1 รับคำขอบคุณ: 12 TG ออร่า: สถานที่: Somewhere I belong~	ไม่เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น ดองฟิคชั่วนิรันดร์ แทนหรอฮะ :3 __________________ The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith

คำสั่งเพิ่มเติม
แสดงผลสำหรับที่จะ Print ส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนทาง Email
แสดงผล
Linear Mode Switch to Hybrid Mode Switch to Threaded Mode