Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
14 Feb 2008, 16:05
| #1 (permalink) |
| น้องใหม่ TG    โพส: 61  ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า:  | RESIDENT EVIL : The Virus To Bangkok!!!! เรื่องนี้ผมแต่งเอาลงแล้ว 2 ที่และที่นี้คือบอร์ดที่ 2 ที่ผมเอาเรื่องนี้มาให้ได้อ่าน...ถ้าผิดผลาดอะไรจะติ หรือชมก็ ได้ครับ : กรุงเทพมหานคร เวลา 18.30 น. เสียงปืนที่ดังขึ้นติดต่อกันเป็นระยะๆ..........เสีย งผู้คนที่วิ่งหนีโวยวายด้วยความกลัวและผวา สุดขีด.......เมื่อทั้งเมืองเต็มไปด้วยศพเดินดินที่ก ำลังกระหาย.........ย้อนไปประมาณ 6 ชั่วโมง ที่แล้วได้มีรายงานสดเรื่องการพบศพเดินได้ แต่ผู้คนบ้างกลุ่มก็คิดไปว่าเป็นเรื่องตลก เวลาผ่าน ไปเพียงไม่ถึงชั่วโมงก็เริ่มพบศพเดินเร่ร่อนเป็นบริเ วณกว้างในกรุงเทพฯและภายในเวลาไม่นาน... "กรุงเทพก็เต็มไปด้วยกองทัพศพกินคน!!!" :โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง... กลุ่มคนประมาณ2-3 คน ที่อยู่ในชุดนักเรียน ม.ปลาย กำลังนั่งรวมกันในห้องสมุด พวกเขา ต่างมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหมดหวังที่จะมีชีวิตรอ ด จนกระทั้งพวกเขาทั้ง 3 ได้ยินเสียงของ เฮริคอปเตอร์ดังมาจากไกลๆ พวกเขาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาจ้องกันส ักพัก แล้ว รีบวิ่งไปที่ดาดฟ้าของอาคาร แต่!!....ขณะที่พวกเขาวิ่งออกจากห้องสมุดไปนั้นพวกเข าทั้ง3 ต่างก็ไม่ได้สังเกตุเห็นตัวประหลาดที่ศีรษะมีสมองโผล ่ คลานบนเพดาน มันได้ตามกลุ่มคนที่มัน เห็นอยู่ตรงหน้าไปอย่างเงียบๆ.......และแล้วพวกเขาทั ้ง 3 คนก็วิ่งมาถึงดาดฟ้าพร้อมกับเห็นภาพ ที่ชวนสยอง เมื่อมีตัวประหลาดที่มือข้างซ้ายและขวามีกรงเล็บ กำลังเกาะอยู่ที่ส่วนหัวของเฮริ คอปเตอร์ ทันใดนั้นมันก็ใช้กรงเล็บเสียบทะลุผ่านกระจกไปสู่คนข ับเฮริคอปเตอร์ พวกเด็กหนุ่ม ต่างก็สะดุ้งกับภาพนั้น ผู้ขับเฮริคอปเตอร์ตายคาที่ จึงทำให้เฮริคอปเตอร์ หมุดไปมาและตกลงมาใส่พวกเขา โดยที่ ยังมีตัวประหลาดเกาะอยู่ ทั้ง 3 คนนั้นต่างก็วิ่งหลบไปคนละทิศละทางและพวกเขาก็เห็นผู ้ชาย แปลกหน้า 4 คนกระโดดจากเฮริคอปเตอร์พร้อมกับลังที่ตกลงมาจากเฮริ คอปเตอร์..... เด็กหนุ่มทั้ง 3 ไม่รอช้ารีบวิ่งไปหาผู้ชายแปลกหน้า 4 คน ด้วยสีหน้าอย่างมีความหวัง กลุ่มคนแปลกหน้าทั้ง 4 ก็เริ่มแนะนำตัวเองขณะที่มือพวกเขากำลังช่วยกันเปิดล ังซึ่งข้างใน มีอาวุธและกระสุนมากพอที่จะให้คนประมาณ 9 คนใช้กัน.......เสียงผู้ชายลักษณะค่อนข้างสูง ผิวสีเข้ม มีแผลเป็นที่ตาข้างซ้ายก็เริ่มแนะนำตัวเอง "ฉันหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่2 CODENAMEของฉันคือ Mr.C " คนต่อมาสูงประมาณ 170 เซนติเมตร รูปร่างเล็ก ก็เริ่มแนะนำตัว "ฉันเป็นลูกทีมหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่2 CODENAME Mr.L " ส่วนคนต่อมาที่หลังสะพายกระเป๋า ข้างในมีเครื่องมือประถมพยาบาล สูงประมาณ 180 ซม. ก็แนะนำตัว "ฉันเป็นหมอประจำหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่2 CODENAMEของฉันคือ Mr.G ส่วนคนนั้น" Mr.G ชี้ไปที่ผู้ชายลักษณะสูงพอๆกับ Mr.L ที่เอวของเขามีมีดที่เหมาะสำหรับปาโดยเฉพาะ "CODENAME เขาคือ Mr.S " Mr.G เอ่ยแนะนำแทน เมื่อกลุ่มของMr.C แนะนำตัวเสร็จ กลุ่มของเด็กหนุ่มจึงเริ่มแนะนำตัว ในกลุ่มของเด็กหนุ่มมี คนชื่อ หนม เบิร์ดและเชน เมื่อพวกหนมแนะนำชื่อตัวเองกันเสร็จ พวกเขาทุกคนก็ได้อาวุธ ปืนและกระสุนที่ Mr.C ให้ติดตัวไว้บางส่วน กันจนครบทุกคน.....พวกเขาได้จับอาวุธที่ได้มายัง ไม่ถึงนาทีก็มีเสียงร้องดังมาจากข้างหลัง ทุกคนหันมองไปตามเสียงก็ต้องพบกับตัวประหลาดที่ กระโดดพุ่งมาทางพวกเขาด้วยความเร็วพร้อมมือที่ยกขึ้น เพื่อหวังจะตะคุบเยื่อ....................... แก้ไขโดย NOM009 : 14 Feb 2008 เวลา 16:08. |
|  |
|
15 Feb 2008, 16:52
| #3 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | Mr.S ไม่รอช้าใช้มีดที่ติดตัวปาใส่ตัวประหลาดไป 2 เล่ม อย่างว่องไว ...ตุ๊บ...มันล้มลงกับพื้นแต่มันยังไม่ตาย มันลุกขึ้นตั้งท่าเตรียมจะกระโดดใส่พวกเขาอีกที หนมเห็นดังนั้นจึงรีบใช้ปืนยิงไปที่หัวของมัน ปังๆ!!.....ปังๆ!!.....เสียงปืนของหนมดังขึ้นติดต่อ กัน10นัด มันดิ้นอย่างทรมานและตายในที่สุด เมื่อหนมเห็นมันนิ่ง หนมก็ลดปืนลง พร้อมกับเหงื่อ ที่ไหลออกมาด้วยความตื่นเต้น...... Mr.S เดินไปที่ตัวประหลาดแล้วดึงมีดที่ปักอยู่กลางหน้าอกต ัวประหลาด ขึ้นมาเช็ดรอยเลือดและเก็บไว้ที่เอวตามเดิม "ฉันว่าเราน่าจะหาอะไรมาใส่ของพวกนี้น่ะ" Mr.G แนะนำขณกำลังเดินกลับไปหากลุ่ม "กระเป๋าเป็นไง..." หนมบอกขณะที่มือยังกำปืนไว้แน่น "ก็ดีน่ะ..." Mr.G ตอบกลับสั้นๆขณะมองไปที่ลิกเกอร์ตัวนั้นอย่างไม่ไว้ใ จ หนมและเบิร์ดจึงขออาสาที่จะไปเอากระเป๋า แล้วพวกเขาทั้ง 2 ก็เดินไปก่อน Mr.C เห็นว่าอาจ เกิดอันตรายขึ้นได้ จึงสั่งให้ Mr.L กับ Mr.G ตามไปด้วยเพื่อ ความปลอดภัย Mr.L กับ Mr.G รับคำสั่งและเดินตามหลังหนมกับเบิร์ด ที่เดินนำไปก่อนแล้ว.. ระหว่างทางก็เกิดเสียงปืนดังขึ้นเป็นระยะเมื่อเจอซอม บี้ตามทาง เมื่อพวกเขาทั้ง 4 มาถึงจุดหมาย ที่พวกหนมพาเดินมานั้นก็คือห้องเรียนของพวกหนม แต่พวกเขากลับพบกับศพและผนังที่เต็มไป ด้วยเลือดกับตัวประหลาดลักษณะสูงใหญ่กำลังยืนอยู่ใจก ลางห้องและมันหันหน้ามองออกไปทาง นอกหน้าต่าง.... Mr.L กับ Mr.G จึงยกปืนเล็งไปที่ตัวประหลาดและตัดสินเปิดฉากยิงก่อน ....ปังๆๆๆๆ!!! เมื่อห่ากระสุนของพวกนั้นเข้าไปสัมผัสกับแผนหลังของม ัน ร่างนั้นกระตุกเล็กหน่อยก่อนจะหัน หลังแล้วเริ่มเดินเข้าไปหาพวก Mr.L อย่างช้าๆและเปลี่ยนจังหวะเป็นพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร ็ว หนมกับเบิร์ดวิ่งหลบไปคนละทิศพร้อมกับชักปืนแล้วยิงไ ปที่ตัวประหลาด....ปังๆๆๆๆ!!!..... ในขณะที่ Mr.L กับ Mr.G ยังยืนปักหลักยิงปืนอยู่กับที่ ตัวประหลาดเข้าประชิดตัว Mr.L กับ Mr.G แล้วยกมือซ้ายที่มีกรงเล็บตบไปที่กวาดเป็นวงกว้าง Mr.G โดนตบจนกระเด็นล้มถไลไป ส่วน Mr.L นั้นสามารถก้มตัวหลบได้ทันแล้วเขาใช้ปืนยิงไป อีก2-3นัด "หนม เบิร์ดกลับไปรอที่ดาดฟ้าก่อน" Mr.G สั่งหนมและเบิร์ขณะกำลังพยุงตัวเองลุกขึ้น หนมกับเบิร์ดก็ช่วยยิงไป 4-5 น้ดก่อนจะวิ่งจากไป......... Mr.L กระโดดกลิ้งตัวไปด้านข้างและลุกขึ้นตั้งหลักแล้วออกว ิ่งหลบการโจมตีของตัวประหลาดไปพร้อมๆหยิบปืนลูกซองที ่สะพายไว้ที่หลัง ส่วน Mr.G ที่พึ่งพยุงตัวขึ้นมาเสร็จ เขาก็ใช้หลังอิงไปที่กำแพงที่อยู่ด้านหลังแล้วใช้ปืน พกระดมยิงไปที่ตัวประหลาดด้วยอาการเจ็บปวดเล็กน้อย ส่วน Mr.L ก็เลยใช้ตัวเองเป็นตัวล่อตัวประหลาดและยิงไปพร้อมๆกั น สักพัก Mr.L ก็ได้สะดุด เก้าอี้จนเสียหลักล้มลง ก็เป็นจังหวะที่พอดีกับตัวประหลาดนั้นเดินเข้ามาใกล้ เขาเหงื่อไหลออกมาจนแถบท่วมตัว พร้อมกับความคิดที่ว่าตัวเองคงไม่รอดเขาจึงพยามสงบอา รมณ์และหลับตาแล้วทำใจ ขณะที่ Mr.G ก็ยังยิงไปที่ตัวประหลาด นั้นอย่างไม่ขาดสาย จู่ๆ...อาคารก็เกิดสั่นไหวอย่างแรง...ไม่มีใครรู้ว่า เกิดอะไรขึ้น Mr.L ตกใจและลืมตาขึ้น ก็เห็นตัวประหลาดที่อยู่ตรงตอนนี้ถูกเพดานหล่นลงมาทั บจนนิ่งไป ความรู้สึกของ Mr.L ตอนนี้เหมือนตายแล้วเกิดใหม่....แต่เขาก็ต้องสละความ คิดนั้นไปเพราะ ถ้ามันเกิดตื่นขึ้นมาอีกเขาก็คงจะได้ตายจริงๆแน่...M r.L จึงก้มลงไปเก็บปืนแล้ววิ่งออกจากห้อง ไป ขณะวิ่ง Mr.L กับ Mr.G ก็ตกลงว่าจะกลับไปที่ดาดฟ้าก่อน เมื่อเขาทั้ง 2 คนมาถึงก็วิ่งไปหาพวก Mr.C แล้วเอ่ยขึ้นพร้อมๆกันด้วยอาการเหงื่อตกแล้วหอบ "รีบลงจากอาคารนี้กันเถอะ" "แล้วหนมกับเบิร์ดหายไปไหนล่ะ?...." เชนถามในขณะกำลังเช็คปืนของตัวเองอยู่ "อะไรน่ะ!! 2 คนนั้นยังไม่กลับมา!!" Mr.Gพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ ปนอาการวิตกเป็นทุนเดิม ขณะนั้นเองพวกเขาทั้ง5คนก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกำ ลังเคลื่อนมาทางกลุ่มพวกเขา จึงหันไปมองที่ประตูทางขึ้นดาดฟ้าที่เปิดอยู่เป็นสาย ตาเดียวกัน ......ก็ปรากฏร่างของชายหนุ่ม 2 คนและอีกคนซึ้งพวกเขาเดาว่าน่าจะเป็นผู้หญิง ซึ่งชายคนหนึ่งในนั้นพยุงมา ส่วนชายอีกคนก็ถือของบางอย่างมาด้วย เมื่อร่างนั้นใกล้เข้ามาเขาก็พบว่าเป็น หนมที่กำลังพยุงหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่ร่างกายนั้นส ะบัดสะบอมและอ่อนแรง ส่วนเบิร์ดก็เดินเอาของซึ่งนั้นก็คือกระเป๋าที่ถือมา ไปให้พวก Mr.C จัดของใส่กระเป๋า.... ส่วนหนมก็ค่อยๆปลุกหญิงสาว เธอก็เริ่มขยับตัวเล็กน้อยแล้วก็ค่อยๆลืมตาช้าๆ สายตาของเธอจ้องมองไปที่ใบหน้าของหนม ก่อนที่จะมีน้ำตาอุ่นๆไหลอาบแก้ม "เป็นอะไรเหรอครับ?" หนมถามเพราะสงสัย "นี้มัน....นี้มันกำลังเกิดอะไรขึ้นเนี่ย" เธอตอบขณะที่น้ำตายังอาบแก้มอันสะสวยของเธอ หนมจึงพยายามพูดปลอบใจเธอ.....จนเหมือนกับเธอสามารถท ำใจได้ "สบายใจรึยังครับ" หนมถามขณะที่หน้าของหนมยังจ้องมองไปที่ตาคู่นั้นของห ญิงสาว "ก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะ" เธอตอบพลางใช้มือปาดน้ำตาแล้วพูดต่อ "ฉันชื่อไอซ์ นายล่ะ" หนมจึงแนะนำตัวเองและคนอื่นๆ... |
|
| |
|
18 Feb 2008, 15:32
| #4 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | Mr.C เดินเข้าไปหาหนมกับไอซ์แล้วคุกเข่าข้างๆตัวหนมแล้วเอ ่ยให้ 2 คนฟังว่า "จะไปกันแล้ว" "ครับ" หนมตอบกลับไปสั้นๆก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ลังอาวุ ธ ซึ่งไอซ์ก็ลุกขึ้นยืนตามหนม แล้วมองไปที่วิวของเมืองซึ่งมีร่องรอยของความวุ่นวาย อยู่เต็มไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมืองเลยก็ว่าได้ ไม่นานหนมก็เดินกลับมาพร้อมกับปืน 2 กระบอกสุดท้าย "ขอบใจจ๊ะ" ไอซ์กล่าวขอบคุณก่อนที่จะใช้มือแบรับของจากหนมมา เมื่อทุกอย่างพร้อมทุกคนจึงเริ่มออกเดินทางเพื่อหน้า ทางรอดจากที่นี้......... พวกเขาเดินไปตามทางเดินของอาคารเรียนพร้อมกับเป่าหัว ซอบบี้ในชุดนักเรียนที่เดินเร่ร่อนเป็นตามทางระยะๆ.. ...... เมื่อกลุ่มของ Mr.C ลงมาถึงข้างล่างก็ต้องชะงักกึกเมื่อพบกับฝูงหมาซอมบี ้ที่กำลังเดินวนอยู่เป็นกลุ่ม ฮัดเช้ย!!!!....เชนดันเผลอจามออกมาเสียงดังจนฝูงหมาซ อมบี้ได้ยิน จึงเป็นเหตุที่ทำให้ต้องสู้อย่างหลีกเหลี่ยงไม่ได้.. ......ฝูงหมาซอมบี้เดินจ้องตรงไปทางกลุ่ม Mr.C ซึ่งกำลังตกเป็นเหยื่อ กรร!!.....มันทำเสียงขู่พร้อมกันในขณะที่เคลื่อนไหวอ ยู่ "เกาะกลุ่มกันไว้" Mr.C สั่งเสียงดังพร้อมกับยกปืนเล็งไปที่ศัตรูเบื้องหน้า ในขณะที่ทุกคนก็เริ่มยกปืนเล็งไปที่ฝูงหมาซอมบี้ตาม Mr.C ปัง!!ๆๆ.....ปัง!!ๆๆ.....ปัง!!ๆๆ.....Mr.G เปิดฉากยิงก่อน พวกมันจึงใช้ความเร็ววิ่งหลบห่ากระสุนและเข้าจู่โจมต อบในเวลาเดียวกัน เสียงปืนดังขึ้นแบบไม่มีเว้นจังหวะ ปังๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!......... เพียงไม่นานศัตรูที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งก็ต้องสยบต่อ กระสุนจำนวนมากที่ถ่าถมใส่พวกมันดุจฝนอุกาบาต เมื่อทุกคนเห็นฝูงหมาพวกนั้นนอนนิ่งอยู่กับพื้นทุกคน จึงตรวจดูกระสุนปืนและเปลี่ยนแม็ก..... ทันใดนั้นหมาซอมบี้ตัวหนึ่งที่ยังไม่ตายสนิทก็ลุกขึ้ นและพุ่งเข้าจู่โจมอย่างรวดเร็ว....กรร!!!!...... มันพุ่งตรงไปทางหนมที่กำลังยื่นเปลี่ยนกระสุนโดยที่ไ ม่ได้ทันตั้งตัว "เฮ้ย!!!.....โอย~ยยยย!!" เสียงหนมร้องพร้อมกับล้มลงกับพื้น Mr.L หันไปที่หนมทันทีที่ได้ยินเสียงร้องของหนมแล้วรีบพุ่ งเข้าไปเตะที่ลำตัวหมา ในขณะที่ Mr.S ก็ใช้ปืนลูกซองยิงไปที่หัวหมาซอมบี้ขณะที่กระเด็นลอย อยู่กลางอากาศ Mr.G รีบเข้าไปหาหนมเมื่อสถานการณ์สงบพร้อมกับไอซ์ที่วิ่ง ตามมาทีหลัง..... "เจ็บมากไหม?" ไอซ์ถามอาการหนมพร้อมกับใช้มือไปจับขาข้างที่ถูกกัดอ ย่างเบามือที่สุด "เจ็บสุดๆเลย" หนมตอบไอซ์พลางเอนตัวขึ้นนั่ง "มาให้ฉันทำแผลก่อน" Mr.G บอกในขณะที่มือก็หยิบอุปกรณ์ประถมพยาบาล "ตูไม่เคยโดนหมาที่ไหนกัดแล้วเจ็บมากขนาดนี้มาก่อนเล ย..." หนมบ่นด้วยสีหน้าที่เจ็บปวดขณะ ที่ Mr.G กำลังทำแผลให้หนม...ในใจของทุกคนรู้ว่าหนมอาจจะต้องก ลายเป็นซอมบี้ในอีกไม่กี่ ชั่วโมงต่อจากนี้...... เมื่อทุกคนเห็น Mr.G ทำแผลให้หนมเสร็จ จึงเริ่มเดินทางต่อโดยที่มีเบิร์ดเพื่อนสนิทของหนมเป ็นคนช่วยพยุงเดิน....... พวกเขาเดินออกจากโรงเรียนสู่ท้องถนนที่มีแต่ร่องรอยข องความวุ่นวายที่เกิดขึ้นเมื่อหลายชั่วโมง ที่แล้ว.......กลังจากที่กลุ่มของ Mr.C ได้เดินออกนอกโรงเรียนมาประมาณ 30 นาที ก็พบกับโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง....ซึ่งเป็นที่คุ้นตาของ หนม,เชนและเบิร์ด... "ที่นี้อาจจะมีวัคซีนรักษาเชื้อไวรัสที่หนมติดอยู่ก็ ได้" เชนออกความเห็นพร้อมกับหยุดเดินแล้วชี้ ไปที่โรงบาลแห่งนั้น "รู้ได้ไงว่าอาจจะมี" Mr.L ถามพลางหันไปมองเชนอย่างประหลาดใจ "ก็พ่อผมเคยบอกว่าที่โรงบาลแห่งนี้น่ะ...มีวัคซีนรัก ษาไวรัส...." เชนมองหน้า Mr.L แล้วตอบ "พ่อมึงรู้ได้ไงว่ะ" เบิร์ดถามขณะที่พยุงหนมอยู่กับที่ เมื่อสิ้นเสียงเบิร์ด เชนจึงหันหน้าไปตอบเบิร์ด "เอ้าก็พ่อกูเป็นหุ้นส่วนกับโรงบาลนี้ในนามตัวแทนของ บริษัท....." "บริษัทอะไร..???...." Mr.L ถามเสียงดันจนเหมือนเป็นตะโกน "จำไม่ได้แล้ว....พ่อเคยบอกก่อนที่จะหายตัวไป" เชนก้มหน้าตอบด้วยสีหน้าเศร้าหมอง...... "หายไปนานรึยัง" Mr.L ยังถามต่อด้วยน้ำเสียงแบบเดิม " 2-3 ปีแล้วล่ะ " เชนก็ยังอยู่ในท่าก้มหน้าเหมือนเดิมแต่เสียงที่ตอบมา นั้นสั่นเหมือนกำลังจะร้องไห้ Mr.L เริ่มเข้าใจว่าพ่อของเชนเป็นตัวแทนของบริษทอะไร แต่เขาก็ไม่ได้บอกกับใคร "งั้นผมจะเป็นคนพาหนมเขาไปในนั้นเอง" Mr.L หันหน้าไปที่ Mr.C ก่อนจะเสนอตัว "เอาสิ" Mr.C ตอบสั้นๆ "งั้นผมไปด้วย" เบิร์ดพูดขึ้นหลังจากที่ Mr.C พูดเสร็จ "ก็ดีน่ะ" Mr.C หันไปบอกเชน "ขอให้โชคดีน่ะ " ไอซ์อวยพรให้ขณะที่พวก Mr.L กำลังเดินจากหลุ่มไป Mr.L เดินนำหนมกับเบิร์ดเข้าไปในโรงบาลในขณะที่...เบิร์ดก ็พยุงหนมเดินตามหลัง Mr.Lไป |
|
| |
| สมาชิกที่ได้ขอบคุณ NOM009 สำหรับโพสที่มีประโยชน์นี้ |
|
20 Feb 2008, 19:00
| #7 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | Mr.L เดินนำเบิร์ดที่พยุงหนมอย่างระวังสิ่งรอบๆข้างที่อาจ จะเข้ามาทำร้ายอะไรพวกเขา "ดีเฮะ...ไม่เจอซอมบี้เลย" เบิร์ดพูดลอยๆขณะพยุงหนม "มันน่าแปลกมากกว่า" หนมพูดแทรกขึ้นขณะสายตาก็มองไปรอบๆ "นั่นสิ....ฉันก็ว่าอย่างงั้น" Mr.L พูดเสริมขณะที่เดินนำอยู่พร้อมกับระวังสิ่งรอบๆไปด้ว ย เมื่อพวกเขาทั้ง 3 เดินมาถึงบริเวณประตูทางเข้าอาคาร....แต่หนมกับเบิร์ ดก็ต้องแปลกใจเมื่อ เห็น Mr.L เดินไปใช้มือผลักประตูเพื่อจะเปิดประตูที่ปิดอยู่แต่ ประตูนั้นกลับถูกล็อก แต่ Mr.L ก็ ยังไม่แน่ใจจึงลองใช้มือนาบกับกระจกของประตูแล้วเลื่ อนไปด้านข้าง Mr.L ลองทำอยู่หลายครั้ง เพื่อความแน่ใจ แต่ก็พบว่าประตูนั้นล็อกจริงๆ "แปลกจริง...โรงบาลที่ไหนล็อกประตูทางเข้ากัน??" Mr.L จึงมองหาสิ่งที่จะใช่ฟาดประตูที่เป็นกระจก และ ก็เจอกับเก้าอี้เหล็กตัวหนึ่ง Mr.L จึงเดินไป หยิบของดังกล่าว "ถอยไปก่อน" Mr.L สั่งเบิร์ดขณะยกเก้าอี้ขึ้นเหนือหัว เบิร์ดก็พยุงหนมถอยออกมา ตามที่ Mr.L บอก ตุ๊บ!!!....เสียง Mr.L ใช้เก้าอี้เหล็กฟาดไปเต็มแรง.....แต่กระจกกลับไม่มี แม้แต่รอยขีดขวน...... ปังๆๆๆ!!.....Mr.L ใช้ปืนยิงไปที่กระจกแต่ก็เหมือนเดิมกระสุนก็ยังยิงไม ่เข้า........ "ทนจริงน่ะ...ไอ้กระจก" Mr.L บ่นพร้อมกับลดปากกระบอกลงและทำท่าทางเบื่อหน่ายกับเร ื่องนี้ "ผมว่าลองเดินไปดูทางหลังอาคารก่อนดีกว่า" เบิร์ดเสนอ ออกมาเมื่อเห็นอาการ Mr.L Mr.L พยักหน้ารับพร้อมกับทำเสียง"อืม"ในลำคอ พวกเขาจึงเดินไปข้างหลังของอาคาร.....ขณะนั้นพื้นก็เ กิดการสั่นไหวเบาๆ...แต่แค่แปปเดียวก็ หยุดและที่พื้นก็มีลิฟโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินพร้อมกับป ระตูที่เปิดออกเหมือนกับเป็นการเชิญให้พวก เขาเข้าไป....... "เอาไงดีล่ะครับ" หนมหันหน้าไปถาม Mr.L ซึ่งก็กำลังยืนงงอยู่เหมือนกัน Mr.L ก็พยักหน้าและเดินนำไปก่อนโดยที่เบิร์ดก็พยุงหนมเดิน ตามเข้าไปข้างใน...... สูม~~~~~ม!!...........เสียงของลิฟที่วิ่งลงสู่ใต้ดิ นด้วยความเร็วดังติดต่อกันจนพวกเขารู้สึก แสบแก้วหูมาก 30 นาทีต่อมา..... ฟู้......เสียงลิฟที่บรรทุกพวก Mr.L ก็จอดลง "!!!!!...ชั้นที่70 ......!!!!!!" เบิร์ดหลุดปากตะโกนออกมาด้วยความตกใจ "โอโฮ...ลึกจริงๆ" หนมพูดด้วยความชื่นชมพร้อมกับกระพิบตาถี่ เมื่อประตูลิฟเปิดขึ้น....ก็พบกับทางเดินที่ทอดยาวออ กไปลับสายตา......แต่ทว่าทางแยกที่หลาก หลายแยก มากกว่ากำลังขาที่พวกเค้าจะเดินสำรวจไหวใน 1 วัน...... เบิร์ดพยุงหนมเดินออกมาจากลิฟและว่างหนมลงกับพื้นเบา ๆก่อนที่จะรับของที่ Mr.L ยืนส่งมาให้ จากในลิฟ ตึง!!!!!.......สูม.......เสียงประตูลิฟปิดดังก้องไป ทั่วทางเดินพร้อมกับเสียงลิฟที่กำลังเคลื่อนที่ "อ้าว......" เบิร์ดและหนมพูดพร้อมกันด้วยความงงปนตกใจเล็กน้อย "เอาไงดี....." เบิร์ดถามหนมขณะที่ตายังจับจ้องไปที่ลิฟตัวนั้น "ไม่รู้........" หนมตอบโดยไม่ต้องคิดให้เปรืองสมอง "ต้องแยกทางกันแล้วล่ะ..." หนมพูดขณะหมุนตัวกลับหลัง "ทำไมล่ะ??..." เบิร์ดหันไปถามหนม "กูไปคนเดียวจะดีกว่าว่ะ" หนมตอบกลับไปเหมือนคนหมดกำลังใจ.... "เอางั้นเหรอ" เบิร์ดถามเพื่อความแน่ใจ หนมหันหน้าไปทางเบิร์ดแต่ไม่พูดอะไร มีเพียงแค่รอยยิ้มที่มุมปากก่อนที่หนมจะเดินลากขาข้า งที่ถูกกัดจากไปอย่างช้าๆ แล้วทั้ง 2 จึงแยกไปคนล่ะทาง.................. |
|
| |
|
20 Feb 2008, 20:46
| #8 (permalink) |
| สมาชิก TG เต็มตัว  โพส: 346 ดาวโหลด: 53 อัพโหลด: 2 รับคำขอบคุณ: 10 TG ออร่า: สถานที่: หน้าคอมที่แสนซกม๊ก  | เหคล้ายๆหนังresidentเลยนะครับแต่เป็นโรงพยาบาลและมี เงื้อนงำเกี่ยวกับบริษัทอีกเอ๊ะยังไง
__________________  เว็ปหาเงินโดยการเปลี่ยนลิงค์ครับ เว็ปดู Anime คลิก!!! เว็ปโหลดเกม PC PSP อื่นๆ (Bittorent) เว็ปโหลด Anime คลิก!!! เว็ปสร้างการ์ดยูกิเอง Wallpaper Fainal Fantasy รวมทุกภาค 800กว่ารูป |
|
| |
|
21 Feb 2008, 09:56
| #9 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | รอลุ้นครับอิอิ... เหะๆ....ขอบคุณทุกคนครับ __________________________________________________ _________________________ หนมเดินไปตามทางที่ทอดยาว...แต่หลังๆทางที่เดินอยู่ก ็เริ่มมีแสงไฟน้อยลงและมืดบ้างเป็น บางช่วง... หนมเดินตามทางดังกล่าวมาเรื่อยๆก็พบกับห้องๆ หนึ่งจึงยกปืนตั้งไว้ระดับหน้าอกแล้วเดินเข้าไป อย่างระมัดระวัง....และเมื่อถึงประตูหนมก็ค่อยๆใช้มื อข้างซ้ายผลักประตูช้าๆ...เมื่อประตูอ้าเต็ม ที่ หนมก็เห็นลักษณะภายในห้องซึ่งมืดครึมและดูเหมือนจะเป ็นห้องพัก....ของคนที่อยู่ในที่แห่งนี้ หนมจึงเข้าไปสำรวจดู...ของต่างๆที่น่าจะใช้ให้เป็นปร ะโยชน์ได้ หนมไม่พบอะไรที่เป็นประโยชน์นอกจากชั้นว่างหนังสือ หนมจึงหยุดการค้นหาแล้วหยิบหนังสือที่ชั้นว่างหนังสื อมาเล่มหนึ่งแล้วถือไปนั่งอ่านที่ขอบเตียง.... "ข้อมูลสัตว์ทดลอง" หนมอ่านชื่อของหนังสือเล่มนี้ และ รีบเปิดดูเนื้อหาด้วยความสนใจ "รหัสทดลอง T-002 TYRANT....." หนมอ่านที่หัวกระดาษของหน้าหนึ่ง และ ดูภาพ ประกอบไปด้วย พร้อมกับนึกอะไรบางอย่างออก "เอะ...ตัวประหลาดที่เคยเจอที่อาคารเรียนนี่" "การทดลองผิดผลาด" สายตาของหนมไปสะดุดที่ ข้อความดังกล่าว ขณะที่หนมกำลังจะเปลี่ยนหน้า....แอ๊~ด....เสียงประตู ก็ดังขึ้นพร้อมกับปรากฏร่างของสิ่งมีชีวิต บางอย่าง....หนมจึงรีบก้มหลบที่ข้างเตียงและคอยแอบดู ..... สิ่งมีชีวิตนั้นได้เดินเข้ามาอย่างช้าๆ....หนมกลัวว่ ามันจะเป็นอันตรายต่อเขาถ้าไม่รีบทำอะไร สักอย่าง......ปัง!!!!......ปัง!!!!......ปัง!!!!... ...ปัง!!!!......ปัง!!!!...... เสียงปืนของหนมดังขึ้นเป็น จังหวะ 5 นัด แต่สิ่งนั้นก็รีบเดินตรงดิ่งมายังที่หนมแอบอยู่ เหตุการณ์นั้นรวดเร็วจนหนมไม่ทันได้ตั้งตัว หนมก็ถูกสิ่งมีชีวิตนั้นกระชากคอเสื้อพร้อมกับดึงขึ้ น อย่างรวดเร็วจนเป็นรุนแรง แต่สิ่งที่หนมเห็นนั้นก็คือมนุษย์ผู้ชายที่อยู่ในชุด คอมมานโด ซึ่งผิดกับ ความคิดที่หนมนั้นคิดมาตอนแรก ชายคนนั้นมองหน้าหนมอย่างประหลาดใจ"ระวังหน่อยสิเจ้า หนู....." เสียงของชายผู้นั้นเอ่ยขึ้นพร้อมกับคลายมือที่กำคอเส ื้อของหนมไว้แน่นออก "....ขอโทษครับ..." หนมกล่าวขอโทษขณะจัดปกคอเสื้อนักเรียนของตัวเอง "ฉันชื่อ สิบเอก กมลภัทร " ชายคนนั้นแนะนำตัวขณะมองหนม "เรียกผมว่า หนม....ยินดีที่ได้รู้จักครับ" หนมใช้มือปาดเหงื่อและแนะนำตัวตอบ แก้ไขโดย NOM009 : 21 Feb 2008 เวลา 10:00. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ |
|
| |
|
21 Feb 2008, 13:35
| #11 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่  โพส: 488 ดาวโหลด: 100 อัพโหลด: 15 รับคำขอบคุณ: 7 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*- | มาที่เมืองไทยเหรอ แล้วที่นี้คนไทยจะเอาไรไปรอด โดนไวรัสกินเมืองแน่ อิอิ
__________________   ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. |
|
| |
|
21 Feb 2008, 14:39
| #12 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | "แล้ว....คุณไม่เป็นอะไรเหรอ???" "....ชั้นใส่ชุดเกาะกันกระสุนน่ะ..." สิบเอกกมลภัทรตอบและสายตาคู่นั้นก็ได้มองสำรวจร่างกา ย ของหนม...จนไปเจอแผลที่ขาของหนม "หนม...ขาไปโดนอะไรมา" เขาถามเสียแข็งด้วยหน้าที่ดุดัน "........." หนมยื่นก้มหน้านิ่งเงียบ เมื่อไม่มีคำตอบจากหนมสิบเอกกมลภัทรจึงเดาว่าต้องติด เชื้อไวรัสแล้วแน่ๆ...หนมจึงใช้ปืนจี้ไปที่หน้าอกของ หนม... "หนม...ฉันเสียใจที่ต้องกำจัดนาย" เขาพูดพร้อมกับมีอาการไหล่ตก แต่ปืนกระบอกนั้นก็ยังจี้อยู่ที่ เดิมไม่เปลี่ยนแปลง "ย่ะ..ย่ะ..อย่าฆ่าผมเลยน่ะ" ขณะที่สิบเอกกมลภัทรกำลังจะลั่นไกปืน....ตูม!!!....เ สียงประตูที่ถูกทำให้พังจนกระเด็นไปเฉียด สิบเอกกมลภัทรจนล้มลง..... เมื่อหนมหันไปมองที่ประตู ก็ปรากฏร่างของสิ่งมีชีวิตซึ่งถูกเงามืดบังอยู่ แต่ร่างนั้นไม่มีทางที่จะเป็นมนุษย์ได้เลย ลักษณะที่หนมได้เห็น มันมีขนาดที่สูงใหญ่ จนประตูทางเข้าห้องดูเล็กไปเลย... ปัง!!ๆๆๆๆ.........สิบเอกกมลภัทรใช้ปืนยิงไปที่เงาดำ ร่างตัวประหลาดนั้นในท่านอนตะแคง ก่อนที่ จะใช้มืออีกข้างดันพื้นเพื่อพยุงตัวเองขึ้น ซึ่งเสียงปืนนั้นก็ยังดังอยู่ เมื่อหนมได้สติจึงชักปืนแล้วเล็งไปที่ตัวประหลาดเพื่ อช่วยสิบเอกกมลภัทรยิง.......... ปัง!!ๆๆ..ปัง!!ๆๆๆ....... ระหว่างที่ทั้ง 2 ช่วยกันยิงตัวประหลาดมันก็เดินถอยหลัง ซึ่งพวกเขาชายหนุ่มทั้ง 2 คิดเป็นความ เดียวกันว่า มันใกล้จะตายแล้ว แต่ทว่ามันกลับพุ่งเข้าใส่ประตูอย่างรุนแรง ตูม!!!.....เสียงกำแพงพัง เมื่อมันได้เข้ามาสู่ห้อง มันก็ปล่อยสิ่งที่คล้ายแซ่ออกจากมือทั้ง 2 ข้างพุ่งตรงไปยัง หนมและสิบเอกกมลภัทร.............. :ทางด้าน Mr.C Mr.C เดินนำอยู่ข้างหน้ากลุ่มของเขาและคอยระวังสิ่งผิดปกต ิ..... แรกๆพวก Mr.C ก็ไม่พบสิ่งผิดปกตินอกจากซอมบี้ธรรมดา จนเมื่อเดินมาถึงบริเวณหนึ่ง ที่พวกเขาเดินอยู่ก็เริ่มพบเห็นรถที่ชนกันมากขึ้นจาก ที่แรกๆพบแค่ประมาณ 6-7 คันเป็นระยะ จนตอนนี้ถนนสายที่พวกเค้าเดินอยู่ก็แออัดไปด้วยรถ จนพวกเขาต้องเดินกันบนหลังคารถพวกเขาเดินมาเรื่อยๆจน พบกับถนน 4 แยกแห่งหนึ่ง ที่ถนนทั้ง 4 สายก็ยังแน่นเต็มไปด้วยซากรถ แต่ทว่าพวกเขาทั้ง 5 ก็ต้องหยุดเดินเมื่อเห็นตรง กลาง 4 แยกนั้นมีซากศพที่เละกองกันเป็นเนินภูเขาหลายกองและน องไปด้วยคลาบเลือด..... ไอซ์กับเชนทนเห็นภาพที่ชวนอ้วกไม่ไหว จึงหมุนตัวหลบภาพที่อยู่เบื้องหน้า........ "ฉันว่ามันแปลกๆ..." Mr.S ยืนเท้าเอวพูดขณะที่สายตาคู่นั้นก็มองไปที่เนินศพ "ถ้างั้นก็ลองเข้าไปดูกัน" Mr.C หันหน้าไปบอก Mr.S "Mr.G...คอยดูแลไอซ์กับเชนไว้น่ะ " เขาหันหน้ามาด้านข้างแล้วสั่ง Mr.G "ครับ...." Mr.G ตอบ เมื่อสิ้นเสียงของ Mr.G Mr.C กับ Mr.S ก็เดินตรงไปที่ 4 แยกพร้อมกับยกปืนขึ้นเตรียมพร้อมอย่างระมัดระวัง ทันใดนั้นก็มีรถลอยข้ามหัวพวก Mr.G ไปก่อนที่จะตกลงตรงทางด้านหน้าที่ Mr.C กับ Mr.S เดินอยู่ ตูม!!!....เสียงรถที่ปะทะกับรถดังขึ้นพร้อมกับเกิดกา รระเบิด จนทำให้ Mr.C กับ Mr.S เสียหลักกระเด็นไปตกซอกด้านข้างรถที่มีช่องว่างเหลือ อยู่ Mr.G จึงหันมองไปข้างหลังก็พบกับคิงคองที่เป็นซอมบี้ร่างก ายสูงพอๆกับรถบรรทุกและรถก็ได้ลอยมาอีก 2 คัน พวกเชน ไอซ์และ Mr.G จึงรีบวิ่งไปทาง 4 แยกที่มีศพกองอยู่เพื่อ หลบรถ......ตูม~~~ม!!....ตูม~~~~ม!!.....รถ 2 คันนั้นระเบิด Mr.C ปีนขึ้นมาบนหลังคารถและตามด้วย Mr.S ที่ปีนตามหลังขึ้นมาพร้อมกับชักปืนและเล็งไป ที่ คิงคองซอมบี้พร้อมกันกับ Mr.C |
|
| |
|
26 Feb 2008, 19:00
| #13 (permalink) |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG   โพส: 1,765 ดาวโหลด: 219 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: บนฟ้า | เอ้า เจอstage บอสซะแล้วแฮะ อ่านแล้วก็เห็นภาพน่อ (แต่ในความคิดมันไม่เหมือนกรุงเทพฯอ่า เฮอะๆ มันกลายเป็นเมืองร้างไปแล้ว) หนุกครับ หนุก
__________________ คนทุกคน มีค่าของตนเอง |
|
| |
|
28 Feb 2008, 14:03
| #15 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | 555+ทำไมคนมาอ่านน้อยอย่างงี้+555<<คลั่งไปแล้ว __________________________________________________ ____________________________ ปังๆๆๆ!!!....ปังๆๆๆ!!!....ปังๆๆๆ!!!.... ขณะที่ทั้งคู่ช่วยกันยิงคิงคองซอมบี้อยู่นั้น Mr.C ก็พูดขึ้นมาในขณะที่ยิงตัวประหลาดนั้น "Mr.S พาพวกนั้นหนีไปก่อนเถอะ" "แล้วแกจะสู้กับเจ้าตัวประหลาดนั้นคนเดียวไหวเหร อ" "เออ....ไปเถอะ" Mr.S ก็ยังคงช่วย Mr.C ยิงคิงคองซอมบี้ที่เริ่มวิ่งไล่ตามพวก Mr.G อยู่ จนเมื่อพวก Mr.G วิ่งผ่านไปโดยที่ยังมีคิงคองซอมบี้ตามอยู่ห่างๆ Mr.S จึงค่อยๆก้าวถอยหลังตามในขณะที่เขาก็ยังคงใช้ปืนยิงไ ปที่ตัวประหลาดนั้น สักพักเขาก็ หมุนตัวกลับหลังแล้ววิ่งตามพวก Mr.G โดยที่ในใจนั้นก็ยังคิดเป็นห่วง Mr.C อยู่ ....แกร่ก!!!!.....เสียงกระสุนของ Mr.C หมดเขาจึงก้มหน้าไปหยิบแม็กใหม่ขึ้นมาในขณะที่มือ ข้างที่จับปืนอยู่นั้นก็กดปุ่มด้านข้างของปืนเพื่อทำ ให้แม็กล่นออกมา ขณะที่ Mr.C กำลังเปลี่ยนแม็กอยู่นั้นเขาก็ไม่ได้ระวังตัว จึงถูกคิงคองซอมบี้กระโดดเข้าหา พร้อมกับหมัดที่พุ่งตรงเข้าไปที่ Mr.C ผัวะ!!!......Mr.C โดนหมัดนั้นเข้าจังๆ จนทั้งคนและปืนก็กระเด็นไป คนละทิศละทางอย่างรุนแรง โครม!!!! หลังของ Mr.C กระเด็นไปกระแทกกับท้ายรถขนของคันหนึ่ง โขลง!!!.....Mr.C กระอั่กเลือดออกมาในขนะที่ร่างกระทบกับพื้น Mr.C พยามลุกขึ้นแต่ด้วยร่างกายที่บอบช่ำจึงทำให้ทรุดไปอี กที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันที่ คิงคองซอมบี้เดินเข้ามาและจับขาของ Mr.C ทุ่มใส่หลังคารถที่อยู่ข้างๆ.... ตอนนี้ Mr.C สติเริ่มไม่อยู่กับตัว ในขณะที่ตัวประหลาดจะเดินเข้าไปหา Mr.C เพื่อที่จะปิดฉาก....บรึม!!!!รถคันที่ตัวประหลาดยื่นอยู่ก็เกิดระเบิดขึ้นเพราะเป็ นรถที่ใช้ แก๊ซแทนน้ำมัน...... ร่างของตัวประหลาดที่โดนแรงระเบิดลอยกระเด็นพุ่งเข้า ไปในอาคารในบริเวณนั้น.... ซึ่งเสียงของระเบิดนั้นเองจึงทำให้ Mr.C ได้สติและลุกขึ้นพร้อมกับจับปืนลูกซองที่สะพายไว้ที่ หลังขึ้นมา เพล้ง!!!! คิงคองซอมบี้พุ่งออกมาพร้อมกับไฟที่คอกตัวมันอยู่ด้ว ยท่าทีของมันที่กำลังคลั่ง และทันใดนั้นมันก็วิ่งพุ่งไปหา Mr.C พร้อมมือที่กำหมัดแน่น.... ปังปังปัง!!!!......Mr.C ใช้ปืนยิงไปด้วยในขณะที่พุ่งหลบไปด้านข้าง มันต่อยผลาดไป แต่มันก็ยังใช้อีกมือกำหมัดแล้วต่อยไปที่ Mr.C อย่างรวดเร็ว ซี่งเขากำลังลอย อยู่เหนือพื้นอยู่นิดหน่อย แน่นอน Mr.C ไม่สามารถหลบได้จึงโดนหมัดเข้าเต็มๆจนกระเด็นกลิ้งไป ตกบริเวณซอกของ รถอีกครั้ง..................... คิงคองประหลาดก็เดินไปที่ Mr.C ที่ตกอยู่ในซอกทั้งๆที่ยังมีเปลวเพลิงคอกตัวของมันอย ู่ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่สายตาของ Mr.C ก็ได้ไปกระทบกับแสงไฟจากท้องฟ้าซึ่งส่องมาจาก เฮริคอปเตอร์ ทันใดนั้นก็มีสิ่งมีชีวิตลึกลับกระโดดจากเฮลิคอปเตอร ์ลงมาพร้อมกับง้างมีดเพื่อฟันลงไปบน ตัวของคิงคองซอมบี้...ฉัวะ!!!.....คิงคองซอมบี้ล้มลงและก็ปรากฏร่างของ ชายที่เขาคุ้นเคยและรู้จักดีนั้นก็คือ Jack Krauser "ไง...ตกใจใช่ไหมที่ฉันยังมีชีวิตและมายืนอยู่ตรงหน้ าแก" Krauser เอ่ยทักทายด้วยภาษาท้องถิ่นของประเทศสหรัฐฯ "กะ...แก...รอดมาได้ยังไง" Mr.C ถามด้วยสำเนียงเดียวกันอย่างตะกุกตะกัก "แล้วฉันก็รู้ด้วยว่าตอนนั้นพวกแกเป็นคนยิงเฮลิคอปเต อร์ที่ฉันอยู่" Krauser พูดพร้อมกับสี หน้าที่เริ่มเปลี่ยนไป... "กะ...แกมันไม่ใช่คนแล้ว" Mr.C เอ่ยด้วยความหวาดกลัวพร้อมกับเหงื่อที่เริ่มซึมออกมา มากขึ้นผิดปกติ "งืม...แน่นอนฉันไม่ใช่คนอีกต่อไปแล้ว" "ส่งมือมาซิฉันจะช่วยแกเอง" Mr.C ยื่นมือไปหา Krauser เหมือนกับว่าเขาถูกมนณ์สะกด เมื่อ Krauser จับมือของ อีกฝ่ายได้ก็กำมือ Mr.C แน่นและบิดข้อมือของ Mr.C อย่างไม่ปราณี "อ๊~~~~าก" Mr.C ร้องอย่างเจ็บป่วด Krauser ไม่รอช้ารีบดึงร่างของ Mr.C ขึ้นมาจากซอก รถด้วยกำลังมือเพียงข้างเดียวพร้อมกับฟาดลงบนรถ "ฉันว่าแกคงกระดูกหักไปเยอะเลยน่ะ" Mr.C ไม่พูดอะไรได้แต่จุกจนแทบหายใจไม่ออก Krauser จึงใช่เท้าเยียบไปบนหน้าอกของชายที่กองอยู่กับพื้นพร ้อมกับกดแรกเยียบเข้าไปเต็มแรง "วาระสุดท้ายของแกก็มาถึง" เมื่อ Krauser พูดเสร็จก็ยกแขนข้างซ้ายขึ้นทันใดนั้นแขนข้าง ซ้ายของ Krauser ก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงกลายเป็นอาวุธชีวะ...ซึ่งคนท ี่ช่วยชีวิตเขาเป็นคน มอบให้มา..... และ Krauser ก็ใช้มันแทงลงไปบนท้องของ Mr.C อย่างช้าๆ "โอ~ยยย.....อ๊า~กกกก" Mr.C ร้องอย่างทรมานก่อนที่จะสิ้นลมหายใจไปในที่สุด...... . "Mr.L Mr.G Mr.S พวกแกต้องตายกันให้หมด" Krauser พูดด้วยสีหน้าที่มีความเครียดแค้น ก่อนที่จะยกมืออีกข้างที่ยังเป็นปกติ เรียกเป็นสัญญานให้ ฮ. ลงจอด....... แก้ไขโดย NOM009 : 28 Feb 2008 เวลา 14:11. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ |
|
| |
Linear Mode
