Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
...
29 Jun 2008, 15:53
| #79 (permalink) |
| น้องใหม่ TG    โพส: 54  ดาวโหลด: 241 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  | ขอโทษด้วยครับแบบว่า คอมเครื่องเก่ามันพัง ก็เลยไม่ได้ลงต่อ เพราะรอซื้อเครื่องใหม่(แต่ก็ของมือ2*0*) __________________________________________________ _____________________ เนียร์เกร็งมือซ้าย ก่อนจะปล่อยหมัดพุ่งไปที่Nemesisที่อยู่ตรงหน้าเกิดเ สียงดัง ผัวะ!! จนNemesisนั้นเบี่ยงทิศ ทางพุ่งชนไปที่ผนังแทน ฉัวะ!!...เนียร์ใช้มือขวาในรูปทรงดาบฟันไปที่หางด้าน หลังของNemesisที่อยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งดูเหมือนว่ามันกำลัง มีอาการมึนงง หางของตัวประหลาดขาดอย่างง่ายดาย เศษเสี้ยวหางนั้นยังคงดิ้นดุกดิกอยู่กับพื้น เนียร์ใช้จังหวะนั้นกระโดดขึ้นไปบนหลังของNemesis หลังจากที่ตัดหางมันเสร็จอย่างรวดเร็ว ตัวประหลาดนั้น พยามดิ้นเมื่อรู้สึกว่ามีศัตรูขึ้นมาอยู่บนหลังของมั น เขาโซเซไปมาตามแรงที่Nemesisมันดิ้น เขาจึงใช้มือขวาในรูป ดาบแทงลงไปที่หลังของตัวประหลาดใต้เท้าเขา เพื่อใช้เป็นที่ยึดในการทรงตัวอยู่บนหลังของตัวประหล าด Nemesisตัวนี้มันยังคงพยามดิ้นไปมาด้วยความแรงและเสี ยงร้องที่เหมือนกับสัตว์บางชนิดที่มีความดุร้าย เนียร์ เปลี่ยนรูปทรงของมือซ้ายให้มีลักษณะเป็นใบดาบ ก่อนจะแทงมันลงไปที่ลูกตาขนาดใหญ่ตรงขาหลังข้างขวาขอ ง Nemesisตัวนี้ ก๊ากกกกกกกกกกก!!!!!!!...มันร้องอย่างเจ็บปวดและมันก ็ยิ่งดิ้รุนนแรงขึ้น เนียร์ใช้จังหวะนี้ง้างมือซ้ายรูปใบดาบ ก่อนจะตวัดลงไปที่หัวของNemesisจนขาดสะบั้น หัวของNemesisขาดไปแล้ว แต่มันยังคงอาระวาดอยู่ มันพยามสะบัดคนบนหลังออกมัน จนในที่สุดเนียร์ก็ทนแรง เหวี่ยงไม่ไหว ร่างของเขากระเด็นลอยออกจากหลังของNemesisก่อนจะไถลไ ปกับพื้นอย่างแรง ทันทีที่Nemesisตัวนั้นรู้ว่าเนียร์หลุดไปจากร่างกาย ของมัน มันก็รีบพุ่งไปที่ช่องลิฟอย่างรวเร็ว ทันทีที่มันเข้ามาอยู่ ในช่องลิฟ เจ้าตัวประหลาดนั้นก็กระโดดเกาะไปตามผนังในช่องลิฟด้ วยความบ้าคลั่ง "แล้วเราจะเอาไงต่อล่ะ" เนียร์พึมพำเบาๆขณะที่นอนแผ่หลาอยู่กับพื้น สายตาของเขาจ้องมองไปที่เพดานเหมือน คิดอะไรบางอย่าง เขาครุ่นคิดอยู่ซักพัก จนในที่สุดเขาก็คิดออก เขาพยุงตัวเองขึ้นมาอย่างช้าๆด้วยความที่ยังไม่ ค่อยชินกับร่างกายที่ไม่มีผิวหนัง เขาถอนหายใจยาวๆออกมาก่อนจะหันไปมองที่ศพของ Mr.L หรือ เลออนฮาร์ท "หลับให้สบายน่ะเพื่อน" หลังจากที่เนียร์มองไปที่เพื่อนของเขาอยู่สักพัก เขาก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีอีกคนในที่นี้ เขารีบหันควับไปมองตรงที่ร่าง ของ เวสเกอร์ หรือ ประธานบริษัท UMBRELLA แต่ทว่าพื้นตรงที่เวสเกอร์นอนจมกองเลือดก่อนหน้านี้ กลับไม่มี ร่างของผู้ชายที่ได้นามว่า ประธานบริษัท นอนอยู่ มีเพียงกองเลือดที่ถูกปล่อยไว้ให้ดูต่างหน้า เนียร์รู้สึกแปลกใจอยู่ เล็กน้อย แต่เขาก็ไม่สนใจสักเท่าไหร่นัก เขาเดินกลับเข้าไปด้านในที่เป็นทางทอดยาว ก่อนจะเดินหายไปตาม ความมืดมิดในนั้น . . . . . . __________________________________________________ ____________________ : ด้าน สิบเอกกมลภัทร...สถานการณ์ปัจจุบัน สิบเอกกมลภัทรถูกพยุงด้วยคนในชุดคอมมานโดที่ใส่หน้าก ากกันแก๊ซ เขามีความรู้สึกอยากพักผ่อนให้เต็มที่ แต่ เขาก็ยังไม่ค่อยไว้ใจคนพวกนี้เท่าไหร่นัก เขาถูกพยุงเดินไปตามท้องถนนในเมืองที่มีสถานการณ์ไม่ แตกต่างจาก เมืองแรคคูน สิบเอกกมลภัทรรู้สึกถึงเสียงของวิทยุสื่อสารของคนในช ุดคอมมานโดคนหนึ่ง ที่ถูกติดต่อเข้ามาเป็นระยะโดยที่ เขาไม่รู้ว่าคุยเรื่องอะไรกัน ในที่สุดเขาก็เผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลียและความระบ มที่ร่างกายได้รับ . . . . สิบเอกกมลภัทรถูกแสงแดดที่ส่องมาที่ใบหน้าปลุก เขาค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะกระพริบถี่ๆเมื่อตากระทบ เข้ากับแสงแดดบนท้องฟ้า เขาเอามือขึ้นมาบังแดดที่ตาก่อนจะตั้งสมาธิเพื่อเรีย กสติกลับมา ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปั ง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง! ปัง!ปัง!!! ทันทีที่รู้สึกตัวดีแล้วเขาก็ได้ยินเสียงปืนที่ดังระ งม มาจากปืนหลายกระบอก เขาเอนตัวขึ้นมาอย่างรีบร้อน แต่นั้นก็ ยังไม่พบอะไร เขาลุกขึ้นแล้วเธอตามไปที่ต้นเสียงที่ดัง เขาก็เห็นกลุ่มคอมมานโดพวกที่ช่วยเขากำลังต่อสู้ด้วย อาวุธปืนกับตัวประหลาดที่มีลักษณะช่วงล่างเป็นสัตว์ 4 ขาที่เหมือนสิงโตแต่ว่ามันมีความน่าเกียจอยู่ในตัว ส่วนครึ่งบนเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าเกียจพอๆกับซอมบี้ท ี่มีร่างกายเละๆ "เฮือก!" เสียงจังหวะหายใจของสิบเอกกมลภัทรสะดุ้งเมื่อเห็นตัว ประหลาดนั้น โดยที่เขาไม่รู้ว่านั้นก็คือNemesis ตัวเดียวกับที่เขาเจอพร้อมกับหนม เมื่อตอนก่อนออกมาจากใต้ดิน สิบเอกกมลภัทรได้เห็นความกล้าหาญของพวกคอมมานโดที่สู ้ยิบตาไม่มีการถอยแม้แต่ก้าว เขาไม่รู้ว่าจะเรียกว่า ความกล้าหาญ หรือ บ้าคลั่ง กันแน่ที่พวกคนในชุดคอมมานโดทำไปนั้นเหมือนไม่เกรงกล ัวต่อความตาย ใจจริงของเขานั้นอยากจะไปช่วยแต่เขานั้นมีกระสุนไม่ถ ึง 10 นัดด้วยซ้ำ พวกคอมมานโด ค่อยๆล้มตายไปทีละคน จนหมดไปในไม่ช้า ตัวประหลาดนั้นก็จากไปด้วยความบ้าคลั่งที่ยังคงมี อยู่ไมเปลี่ยนแปลง สิบเอกกมลภัทรวิ่งไปตรงจุดที่มีการต่อสู้เมื่อสักครู ่ เขาค้นตัวศพต่างๆเพื่อหากระสุนและอาวุธปืน "ไป...ทะ..ทะ..ที่ตึกใบ...หยกซะ..." มีเสียงที่จากคอมมานโดคนหนึ่งดังขึ้นแต่เขาก็ไม่รู้ว ่ามาจากใครเพราะถูก หน้ากากบดบังไว้ สิบเอกกมลภัทรจึงออกเดินเพื่อจะเดินทางไปที่ตึกใบหยก ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าที่นั้นมีอะไร แต่เขาก็ยอมเชื่อเสียงจาก คนในชุดคอมมานโด ที่เขายังไม่เคยได้เห็นหน้า |
|  |
|
18 Jul 2008, 11:42
| #82 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 54 ดาวโหลด: 241 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | แหะๆ...ขอโทษทีครับที่ให้รอนาน _______________________________________ : ด้านหนม "มาจากไหนกันวะเนี้ย!?" เสียงหนมเอ่ยด้วยสีหน้าและน้ำเสียงตกใจ เมื่อเห็นกลุ่มซอมบี้จำนวนมากกำลังเดิน เร่ร่อนอยู่บนท้องถนนในเมือง ชายหนุ่มจึงลากเบิร์ดเพื่อนของเขาเขาไปหลบที่รถตำรวจ ข้างทางคันหนึ่ง ที่อยู่ไม่ ใกล้ไม่ไกลนักและบริเวณนั่นปราศจาคซอมบี้ หนมวางเบิร์ดพิงไว้ข้างรถ ก่อนจะเปิดประตูรถเพื่อจะเข้าไปค้นหาอาวุธ ทันทีที่ประตูถูกเปิดสายตาของชายหนุ่มก็ ไปสะดุดที่กล่องกระสุนปืนขนาด 9mm. ซึ่งถูกวางไว้บนเบาะฝังคนขับ เขารีบพุ่งตัวเข้าไปคว้ากล่องกระสุนที่เห็น ราวกับกลัวใครจะมาชิงไป ทันทีที่แกะกล่องกระสุนปืนออกมา ชายหนุ่มต้องหน้านิ่วด้วยความผิดหวังเล็กน้อย เมื่อเห็นลูกปืนเพียงลูกเดียวในกล่อง "หรูจริงๆ เฮ่อ...ชีวิตทำไมมันซวยอย่างงี้" หนมเอ่ยอย่างเรียบๆก่อนจะเลิกคิ้วเหมือนปลง แล้ว หนมหยิบลูกกระสุนนั้นออกมาจากกล่องกระสุนปืน แล้วเอามาปล่อยลงเข้ากระเป๋าเสื้อตัวเองอย่างเรียบง่ าย ชายหนุ่มดำเนินหน้าหาของต่อด้วยสีหน้ามุ่งมั่น ปึก!!...เสียงหนมเปิดลิ้นชักฝังข้างๆคนขับ สีหน้าของเขาเริ่มดีขึ้น เมื่อเห็นปืนพกสีดำ 1 กระบอกที่ถูกเก็บไว้ใน ลิ้นชัก ชายหนุ่มหยิบปืนขึ้นมามองสำรวจอย่างผิวเผิน ก่อนจะปลดลูกแม็กออกมาเพื่อจะสำรวจดูลูกกระสุนปืน "งืม...ก็ยังดีที่มีกระสุนอยู่เต็มแม็ก" หนมพึมพำเบาๆก่อนจะค่อยๆถอยออกมาจากตัวรถอย่างระวังต ัว เมื่อชายหนุ่ม ถอยพ้นออกมาจากตัวรถได้เป็นที่เรียบร้อย เขาก็หมุนตัวกลับหลังโดยที่มือขวายังจับปืนที่พึ่งเก ็บได้เมื่อกี๊ไว้แน่น "อ้าว...ตึ!" หนมเอ่ยเมื่อเห็นเบิร์ดยืนอยู่เบื้องหน้า แต่ก็ยังไม่ทันจบประโยค เขาก็ถูกคนตรงหน้าพุ่งเขามาบิดแขน ข้างที่ถือปืน ไคว้หลังไว้ แล้วดันตัวหนมพิงข้างรถไว้ "เฮ้ย!! เล่นห่าอะไรวะ ไอ้เบิร์ด!!" หนมเอ่ยด้วยสีหน้าที่จริงจังอย่างโมโห ขณะมองชำเลืองไปที่เบิร์ดซึ่งอยู่ข้าง หลัง "!? แกรู้ชื่อฉันได้ไง?" ประโยคที่เบิร์ดเอ่ยออกมาทำให้หนมงุ่นงงอย่างแปลกใจ "ไม่ขำน่ะเฟ้ย!!" หนมอึ้งอยู่สักพัก ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูโมโหจัด ตุบ!!!!...ตุบ!!!!...ตุบ!!!! เบิร์ดหันควับไปมองข้างหลัง โดยที่มือเขายังคงล็อกแขนหนมไคว้หลังไว้อยู่ สิ่งที่ชายหนุ่มคนนั้นเห็นคือ สุนัขพันธุ์ บางแก้วที่เป็นซอมบี้กำลังพุ่งชนหน้าต่างซึ่งเป็นบาน กระจก จากด้านใน ของบ้านที่อยู่หลังของชายหนุ่มทั้งคู่ เบิร์ดรีบผลักหนมเข้าประตูรถตำรวจที่ยังไม่ถูกปิด ไปอย่างรีบร้อนแล้วปิดประตูตามหลังหนมอย่างเร็ว เพล้ง!!!!! เสียงหน้าต่างแตกพร้อมกับหมาซอมบี้ที่พุ่งฝ่าเศษกระจ กที่ปลิวว่อนออกมา ร่างของหมาผีตัวนั่นพุ่งตรงไปที่เบิร์ด เกิดเสียงดัง ตุบ!!! เมื่อหมาซอมบี้ตัวนั้นกระแทกเข้าไปเต็มๆตัวเบิร์ด จนชายหนุ่มเสียการทรงตัง เซไปกระแทกกับ รถข้างหลังทำให้เกิดเสียงดัง ตุบ!!! อย่างแรงอีกครั้ง จนรถเกิดการสั่นสะเทือน หนมอึ้งกับภาพที่เห็นตรงหน้า ซึ่งค้างอยู่ในท่าเล็งพร้อมเหนี่ยวไก เบิร์ดรู้สึกเจ็บไปทั่วหน้าอกและบริเวณแผ่นหลัง แต่ก็เก็บอาการไว้ ไม่ทันที่เขาจะกลับมายืนตั้งหลัก ก็ถูกหมาซอมบี้ ตัวเดิมพุ่งกระโดดใส่ โดยคราวนี้มันอ้าปากกว้างเพื่อหวังจะจู่โจมโดวยวีธีก ัด แต่เบิร์ดไม่โง่พอที่จะปล่อยให้ตัวเอง ถูกโจมตีเป็นครั้งที่2 เขาหมุนตัวหลบไปด้านข้าง ก่อนจะใช้ขาขวาเตะเสยไปที่กลางท้องของหมาซอมบี้ ทำให้ หมาซอมบี้ตัวนั่นกระเด็นขึ้นไปตกที่หลังคารถตำรวจคัน ที่มีหนมอยู่ในรถ การจู่โจมอย่างรวดเร็วของเบิร์ดทำให้ หนมยิ่งประหลาดใจเข้าไปอีกขั้น "ใช่ไอ้เบิร์ดรึวะนั่น??" เสียงหนมพึมพำขณะที่กำลังออกมาจากรถเมื่อเห็นเบิร์ดจ ัดการกับหมาซอมบี้ไปแล้วชายหนุ่มจ้องเขม็งไปที่ เบิร์ดอย่างไม่ไว้ใจ หลังจากลงมาจากรถเป็นที่เรียบร้อย เบิร์ดถูกจ้องด้วยสายตาไม่ไว้ใจอยู่สักพัก เขาก็เห็นชายตรงหน้าเดินไปที่ประตูบ้าน ซึ่งเป็นหลังเดียวกับที่มีหมา ซอมบี้พุ่งออกมาทางหน้าต่าง หนมค่อยๆเปิดประตูบ้านอย่างช้าๆด้วยความระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าปลอดภัยจึงก้าวเข้าไปโดยที่ไม่สนใจคนข้ าง หลังที่ยืนมองอยู่ ชายหนุ่มเดินหาของในตัวบ้านบริเวณชั้น 1 จนพอใจแต่ก็ไม่มีอุปกรณ์ เครื่องมือ หรือของใช้ที่ สามารถใช้เป็นกระโยช์นได้ ด้วยความต้องการหาอาวุธเพิ่มอีกซักชิ้น หนมจึงเดินขึ้นบันไดไปชั้น2 ไม่นานก็กลับลงมาพร้อมกับสนับมือและ มีด M9 ที่คมกริบ "เฮ้ย! ลองขึ้นไปหาชุดข้างบนใส่สิ" หนมเอ่ยด้วยเสียงที่ไม่เป็นมิตร ด้วยความที่ยังไม่ไว้ใจ แต่ก็อยากได้เพื่อน ร่วมทางไปด้วย เบิร์ดพยักหน้ารับด้วยทีท่าไม่ไว้ใจ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านแล้วมุ่งไปที่ชั้น2 โดยไม่สนใจของอย่างอื่น ไม่นานก็ กลับลงมาด้วยเสื้อเชิ้ดแขนสั้นสีดำกับกางเกงยีนส์ขาย าว เมื่อเขาเดินกลับออกมาข้างนอกก็พบกับหนมที่ก้มตัว เหมือนแอบอะไรบางอย่างโดยในมือก็จับปืนไว้แน่น... |
|
| |
|
25 Jul 2008, 23:23
| #83 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่  โพส: 544 ดาวโหลด: 209 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 21 TG ออร่า: สถานที่: ก็คุณเหยียบผมอยู่อ่ะ  | รออยู่เมื่อไรจะมาหนอ
__________________  สุนทรภู่ครูกวีขี่ แสมด แบงค์วงแครสขี่ Mio โก้หนักหนา เสกLoSoขี่ NOVO หัวหยองมา ส่วนตัวข้าขี่ รถถีบไปจีบเทอร์    รักเธอเสมอมา รักนะเด็กโง่ ปิ้งเธอคนนั้น     รูปนี้ขอใช้ด้วยนะครับผมชอบอ่ะ คงไม่ว่ากันนะพี่ Spirit of The Soul  She very cute |
|
| |
|
31 Jul 2008, 20:52
| #84 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 544 ดาวโหลด: 209 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 21 TG ออร่า: สถานที่: ก็คุณเหยียบผมอยู่อ่ะ | รอมาหลายวัน แล้วนะเนีย ไม่เห็นมีมาใหม่เลยอ่ะ-*-
__________________ สุนทรภู่ครูกวีขี่ แสมด แบงค์วงแครสขี่ Mio โก้หนักหนา เสกLoSoขี่ NOVO หัวหยองมา ส่วนตัวข้าขี่ รถถีบไปจีบเทอร์ รักเธอเสมอมา รักนะเด็กโง่ ปิ้งเธอคนนั้น รูปนี้ขอใช้ด้วยนะครับผมชอบอ่ะ คงไม่ว่ากันนะพี่ Spirit of The Soul She very cute |
|
| |
|
01 Aug 2008, 21:01
| #86 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 54 ดาวโหลด: 241 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | "ทำอะไรน่ะ!?" เสียงที่ดังมาจากเบิร์ดทำให้ชายหนุ่มที่กำลังก้มเหมื อนหลบอะไรบางอย่า สะดุ้งขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปตามเสียง "ดูที่เกาะกลางถนนสิ" หนมเอ่ยด้วยเสียงเบาราวกับกระซิบ ขณะจ้องไปที่เบิร์ดซึ่งยืนอยู่ที่ประตู เบิร์ดมองไปตามที่หนมบอก เขาก็พบกับคนในชุดคลุมยาวสีเขียวที่มีร่างกายบึกบึน ซึ่งยืนอยู่บนเกาะกลางถนนและ กำลังจ้องมาที่พวกเขาทั้ง 2 ด้วยสายตาเย็นชา แต่สิ่งที่หนมหวาดกลัวคือ สิ่งที่ยืนอยู่บนเกาะกลางถนนและจ้องมองมาที่เขาในเวล านี้ มันมีลักษณะรูปร่างที่เหมือน กับภาพ ภาพหนึ่งที่อยู่ในสมุดบันทึกการทดลองVirus ที่เขาเก็บได้จากห้องที่เขาคาดไว้ว่าเป็นห้องพัก เบิร์ดยืนจ้องกลับไปที่บุรุษในชุดคลุมตรงเกาะกลางถนน ด้วยสายตาไม่หวาดหวั่น ไม่นานนัก Mr.X หรือ บุรุษลึกลับ มราสวมชุดคลุมก็เดินตรงไปยังรถตำรวจ คันเดียวกับที่หนมแอบอยู่ข้างรถ Mr.X ได้เดินไปหยุดที่ข้างรถอีกฝั่งซึ่งอยู่ตรงข้ามกับหนม ก่อนจะปล่อยหมัดพุ่งใส่ประตูรถ จนเกิดเสียงดัง ตึง!!!! พร้อมกับการสั่นสะเทือนของรถตามแรงกระแทกที่รุนแรง ทันทีที่เกิดเสียงจากการโจมตี หนมก็ถอยห่างออกมาจาก รถเพื่อความปลอดภัย Mr.X ดึงประตูรถที่ถูกหมัดของมันต่อยจนพังออกมา แล้วเหวี่ยงเศษเหล็กนั่นไปที่ประตูบ้านที่มีเบิร์ดยื นมองดูอยู่ อย่างไม่กลัวเกรง "เฮ้ย! เอาไอ้นี่ไป!!" หนมตะโกนไปที่เบิร์ด พร้อมกับโยนของไป 2 อย่างนั่นก็คือ มีดกับสนับมือ เบิร์ดก้มตัวหลบประตูรถที่บินมาที่เขาได้ทัน โดยที่มือทั้ง 2 ข้างของเขาก็พุ่งไปรับอาวุธที่หนมโยนส่งมาให้ ใน จังหวะที่หลบ เบิร์ดกำมีดที่อยู่ในมือข้างขวาไว้แน่น โดยมือซ้ายก็กำสนับมือที่ยังไม่ได้สวมเข้าซอกนิ้ว พร้อมกับออกวิ่งไปในท่า ไม่เชิงก้มตัว ไปที่ Mr.X เขาวิ่งขึ้นไปบนฝากระโปงรถ แล้วกระโดดไปที่บุรุษชุดคลุมพร้อมกับเท้าที่ถีบไปบนร ่าง ของบุรุษในชุดคลุม อย่างแรง...ตุบ!!!!! Mr.X ถอยเท้าขวาออกไปยันพื้นข้างหลังไว้เพื่อต้านแรงกระแท ก หลังจากที่โดนกระแทกด้วยฝ่าเท้าอย่างแรง ซึ่งผิดกับเบิร์ดที่ตกลงสู่พื้นถนน ซึ่งเป็นผลมาจากการโจมตีอันไร้ประโยช์นของเมื่อกี๊ หนมรีบลุกขึ้นแล้วตั้งท่าเล็งไปที่กลางศีรษะของบุรุษ ในชุดคลุมสีเขียว ก่อนจะเหนี่ยวไก ปัง!!! กระสุนนัดแรกได้ พุ่งไปยังศีรษะของ Mr.X แต่มันก็ไม่มีสีหน้าหรืออาการที่บ่งบอกถึงอาการบาดเจ ็บ ชายหนุ่มจึงเหนี่ยวไกไปอีกครั้ง ปัง!!! กระสุนได้พุ่งตรงไปในทิศทางเดิม แต่ทว่ามันเป็นจังหวะที่เบิร์ดลุกขึ้นมา ทำให้กระสุนลูกนั้นเจาะลงไปที่หัว ของเบิร์ดแทน สีหน้าของหนมซีดเป็นไก่ต้ม เมื่อเขาเห็นกระสุนเจาะลงไปที่หัวของเพื่อนเขาเต็มๆ 2 ตา ร่างกายของเบิร์ดเซไปมาก่อนจะล้มไปพิงรถที่อยู่ข้างห ลังและหนมก็รู้สึกเสียใจ ที่เขากลายเป็นคนที่ฆ่าเพื่อนตัว เองถึงแม้เขาจะไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างนั่น แต่ยังดีที่ชายหนุ่มยังพอจะคุมสติตัวเองได้ "เองไงดีละ ด้าเราสู้กับมันคงจะไม่มีทางชนะแน่" หนมคิดในใจอยู่ไม่นานก็รีบวิ่งไปทางที่ตอนแรกไม่คิดอ ยากจะผ่าน โดยที่ไม่รู้ตัว Mr.X ทำท่าจะเดินตามไปที่หนม แต่ทว่าเบิร์ดที่หนมคิดว่าตายไปด้วยความผิดผลาดของเข า กลับลุกขึ้นมายืนอยู่ ได้ใหม่ ด้วยท่าทางที่ดุร้ายราวกับสัตว์ป่า แต่ลักษณะภายนอกยังคงรูปลักที่เป็นมนุษย์ไว้ มีเพียงสีของนัยต์ตาที่ เปลี่ยนเป็นแดงก่ำ เบิร์ดที่อยู่ในสภาวะที่ไร้ความรู้สึก พุ่งไปที่Mr.X พร้อมกับปล่อยหมัดขวาไปที่สิ่งมีชีวิตตรงหน้า ในระยะประชิดตัว ซวบ!!! หมัดที่เบิร์ดปล่อยไปนั่น มีอนุภาพเหนือกว่าตัวแรกมากจน สามารถทำให้หมัดที่ปล่อยไปด้วยความแรงนั่น ทะลุร่างของ Mr.X ไปอย่างง่ายดาย แต่มันกลับยังมีท่าทีนิ่งเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น Mr.X ค่อยๆง้างมือขวาที่กำไว้แน่นออกข้างลำตัวก่อนจะปล่อย หมัดที่ง้างไว้ไปโดนที่หน้าอกของเบิร์ด เกิดเสียงดัง ตุบ!!! พร้อมกับร่างของเบิร์ดที่ลอยกระเด็นไป หลังจากที่เบิร์ดกระเด็นห่างออกจากร่างของบุรุษชุดคล ุมได้ไม่นาน Mr.Xก็ทรุดลงไปกองกับพื้นทันที แต่ทว่ารอบ ทิศทางของเบิร์ดกลับค่อยๆปรากฏร่างของบุรุษในชุดคลุม ที่มีลักษณะทุกอย่างเหมือนตัวที่นอนอยู่กับพื้น โผล่ออก มาจากมุมต่างๆประมาณ 10 กว่าตัว แต่นั่นก็ไม่ทำให้เบิร์ดในอาการขาดสติผวาได้ __________________________________________________ ____________________ "โถ่เว้ย!! ทำไมมันซวยอย่างนี้วะ!!" เสียงอันหงุดหงิดของหนมดังขึ้นจนเหมือนตะโกน เมื่อเขามารู้สึกตัวว่าเผลอ วิ่งหนีมาทางที่มีซอมบี้เดินเพ่นพ้านเยอะกว่าที่อื่น เท่าที่เขาเดินมา "พวกทหารที่ถูกส่งมาช่วย แม่งหายไปไหนกันหมด" หนมเอ่ยด้วยเสียงที่ขุ่นเคือง เมื่อถูกฝูงซอมบี้ตีวงล้อมไว้และ เริ่มเข้าใกล้ชายหนุ่มเข้ามาทุกทีๆ ซึ่งหนมก็ได้แต่ตั้งท่าเตรียมยิงและคอยระวังซอมบี้จา กรอบตัวเขา ถึงแม้มันจะ เป็นการดิ้นรนที่ปล่าวประโยช์นก็ตาม ปัง!! หนมเหนี่ยวไกไปที่หัวของซอมบี้ตัวหนึ่งที่เดินเข้ามา หาเขาด้วยความเร็วจนราวกับวิ่ง "สาธุ ถ้ารอดไปได้น่ะ จะเลิกเล่นเกมออนไลน์ถาวรเลย" หนมพูดประชดตัวเอง เพราะเขาคิดว่าหมดโอกาสรอดกลับไปเล่นเกมอีกแล้ว . . . . . . . . . ซูม~มมมม!!!!!!! เกิดเสียงบางอย่างที่ดัง จนทำให้หนมต้องหันไปมอง สิ่งที่เห็นคือวัตถุบางอย่างที่กำลังเคลื่อน ที่มาทางเขาด้วยความเร็วสูง ซึ่งถูกยิงมาจากสิ่งที่เราเรียกกันว่า เฮลิคอปเตอร์ บรึ้ม!!!! มิสไซลูกนั่นพุ่งไประเบิดที่ฝูงซอมบี้ ที่กำลังล้อมหนมไว้ ซึ่งการระเบิดนั่นก็ทำให้หูของชายหนุ่มอื้ด แต่มิสไซลูกนั่นก็เปิดช่องทางให้หนมได้หนีเหมือนกัน ซึ่งหนมไม่ลังเลที่จะวิ่งฝ่าฝูงซอมบี้ออกไป เฮลิคอปเตอร์ลำนั่นก็ยังยิงมิสไซออกไปอย่างต่อเนื่อง จนหนมวิ่งรอดจากวงล้อมของซอมบี้ออกมาได้ปลอดภัย ซึ่ง ซอมบี้ก็ได้มีจำนวนที่บางตาลงไปมากอย่างเห็นได้ชัด เฮลิคอปเตอร์ลำนั่นบินไปอยู่เหนือหัวของชายหนุ่ม พร้อม กับโรยบันไดลิง ลงมาให้หนมแต่ทว่าขณะที่หนมกำลังจะเอื้อมมือไปเกาะบั นไดเพื่อปีนขึ้นไป ก็มีมิสไซลึกลับ ลูกหนึ่งพุ่งไปที่เฮลิคอปเตอร์ ที่ช่วยชีวิตหนมไว้ บรึ้ม!!!! เฮลิคอปเตอร์ ลำนั่นระเบิดไปต่อหน้าต่อตาหนม ก่อนจะเซไปชนกับตึกที่อยู่ฝั่งตรงข้าม "อะไรมันจะซวยซ้ำซวยซ้อนได้ใจขนาดนี้" หนมพึมพำกับตัวเองเบาๆในขณะเดียวกันกับที่มีเฮลิคอปเ ตอร์ลำที่ ตัดการถูกช่วยเหลือของหนม บินผ่านหน้าไปซึ่งเฮลิคอปเตอร์ลำนั่นคือลำที่มี Jack Krauser อยู่ข้างใน __________________________________________________ ____________________ ปล.ขอโทษทีนะครับ แหะๆ คือ...มันโพสยากเหลือเกิน ไม่รู้เป็นเพราะอะไรน่ะครับ แหะๆ...ขอโทษด้วยครับ^^" |
|
| |
|
07 Aug 2008, 22:34
| #88 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ โพส: 544 ดาวโหลด: 209 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 21 TG ออร่า: สถานที่: ก็คุณเหยียบผมอยู่อ่ะ | รออยู่และนานมากนะครับ
__________________ สุนทรภู่ครูกวีขี่ แสมด แบงค์วงแครสขี่ Mio โก้หนักหนา เสกLoSoขี่ NOVO หัวหยองมา ส่วนตัวข้าขี่ รถถีบไปจีบเทอร์ รักเธอเสมอมา รักนะเด็กโง่ ปิ้งเธอคนนั้น รูปนี้ขอใช้ด้วยนะครับผมชอบอ่ะ คงไม่ว่ากันนะพี่ Spirit of The Soul She very cute |
|
| |
|
17 Aug 2008, 12:47
| #89 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 54 ดาวโหลด: 241 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | : ด้าน สิบโทพีรวัส พวกเขาทั้ง7คนต่างเดินมุ่งหน้าไปตามแสงของดวงอาทิตย์ ยามบ่าย ที่ส่องผ่านฝาท่อลงมา "หนิ...พวกเราก็เดินมานานแล้วน่ะ แต่ยังไม่เห็นวี่แววเลยวะ" เอ็ม เอ่ยขณะเดินอยู่ข้างๆตัวไอซ์ "เอาน่า...ก็ยังดีที่ไม่เจอสิ่งแปลกๆ" เกียตอบกลับไปอย่างไม่ซีเรียส "สิ่งแปลกๆ...หมายถึงอะไร? ทางออกหรือพวกตัวประหลาด" สิบโทพีรวัส เอ่ยขัดเกียเพื่อต้องการให้เครียดกันเล่นๆ ทว่าในใจเขายังไม่ไว้ใจ เกีย กับ เอ็ม ขณะที่เดินอยู่นั่นเอ็มก็พูดเสียงดังออกมาสั้นๆว่า"น ั้น!"พร้อมกับชี้มือไปที่ๆหนึ่ง เมื่อพวกเขาหันไปตามที่เกียชี้ ก็พบ กับช่องทางแคบๆที่กว้างเท่าประตูบ้านธรรมดา "จะลองเข้าไปหน่อยมั้ย?" น้ำเสียงเรียบๆของเอ็มที่เอ่ยขึ้น เพื่อถามความเห็นส่วนใหญ่ "ไป!/ไม่!" เสียงของคนทั้ง 3 คนตอบสั้นๆพร้อมกัน แต่มีเพียงเกียเท่านั่นที่เอ่ยปฏิเสธ "เออ ไปก็ไป" เกียตอบใหม่อีกครั้งด้วยเสียงเรียบๆ แต่เขาก็รู้สึกเขินที่ตอบต่างจากคนอื่น เมื่อสิ้นเสียงของเกีย เอ็มก็เดินไปที่ช่องทางแคบๆ นั่นก่อนโดยที่มีสิบโทพีรวัสและไอซ์เดินตามหลังไปด้ว ยท่าทาง ปกติซึ่งผิดกับเกียที่เดินคอตกตามไปเป็นคนสุดท้าย พวกเขาทั้ง 4 คนต้องเดินเรียงเป็นแถวกัน เป็นเพราะเส้นทางที่แคบเกินไป แตทว่ายิ่งพวกเขาก้าวเข้าไปเท่าไหร่ แสงก็ยิ่งน้อยลงทุกทีๆ เพียงไม่นานทางที่พวกเขาเดินอยู่ก็ไร้แสงโดยสิ้นเชิง "ไอ้เอ็ม ฉันมีไฟแช็กจะเอารึเปล่า?" เสียงของเกียเอ่ยขึ้นจากข้างหลังสิบโทพีรวัส พร้อมกับเสียงที่กำลังจุดไปแช็ก แชะ!...แชะ!...พรึ่บ!! ทันทีที่เปลวเพลิงพุ่งออกมาจากหัวแก๊ซก็ทำให้บริเวณน ั้นสว่างขึ้นมา แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่ จะทำให้เห็นทางได้สะดวก "เอ้า ส่งไปให้เจ้าเอ็มที" เกียดับแสงไฟจากไฟแช็ก พร้อมกับยื่นไฟแช็กไปให้สิบโทพีรวัสซึ่งเดินนำอยู่ข้ างหน้า ไฟแช็กถูกส่งต่อไปจนไปถึงมือของเอ็มตามที่ผู้ส่งบอกไ ว้ ทันทีที่ไฟแช็กอยู่ในมือของเอ็มแล้ว เขาก็จุดไฟเพื่อให้ ความสว่างทันที "โอ๊ย!! อะไรวะเนี่ย" จู่ๆเสียงของเกียก็ตะโกนดังขึ้นด้วยความตกใจและเจ็บป วดราวกับถูกตัวอะไรกัดเข้าอย่างแรง ในขณะที่เดินไปตามแสงจากไฟแช็กตรงหน้าเหมือนกับคนอื่ นๆ พวกเขาทั้ง 3 รีบหันกลับไปดูเกียทั้งทีอย่างเป็นห่วง สิ่งที่แสงไฟส่องให้เห็นคือปลิงราวๆ 5-6 ตัวที่มีขนาดใหญ่ เท่าฝ่ามือกำลังชอนไชไปตามแขนทั้ง 2 ข้างของเกีย จนทำให้เห็นกระดูกจากแผลที่โดนกัดแทะ "โอ๊ยยยยย!!"เสียงของเกียที่ร้องโหยหวนอย่างทรมา น จากการจู่โจมของปลิง ภาพนั่นทำให้ไอซ์ต้องหันหน้าหลบ ไปทางอื่น อย่างสยอง สิบโทพีรวัสตั้งท่าเล็งไรเฟิลไปที่หัวของเกียที่กำลั งร้องทรมาน...ปัง!!...เขาเหนี่ยวไกไปด้วยความไม่เต็ม ใจ แต่เนื่องจากแผลที่ใหญ่เกินไปและมีหลายจุด จึงทำให้สิบโทพีรวัสต้องตัดสินใจฆ่าเกีย สิบโทพีรวัสเดินไปที่ศพของเกียแล้วก้มลงไปปลดปืนM92F Sที่เอวของศพซึ่งศพกำลังโดนกัดแทะไปตามร่างกาย แต่...ก่อนที่เขาจะหันหลังกลับเพื่อมุ่งหน้าเดินต่อก ็มีปลิงนับร้อยๆตัวตกมาจากเพดานสู่ร่างของเกีย ทันทีที่เห็นปลิงเยอะขนาดนั้น พวกเขาทั้ง3ก็ต่างพากันวิ่งหนีเพราะไม่ต้องการเป็นเห ยื่อเหมือนเกีย ด้วยความ ตกใจเอ็มก็ได้ทำไฟแช็กหลุดมือไปในขณะวิ่งหนี พวกเขาวิ่งมาจนเจอกับไฟนีออนที่กระพริบดับกระพริบติด สลับไปมา ภายใต้แสงไฟนั่นเป็นประตูโลหะที่เต็มไปด้วย คราบสนิม พวกเขาทั้ง 3 จึงหยุดพักที่ประตูใต้แสงไฟ "แฮ่ก แฮ่ก หวังว่าถ้าเราเข้าไปคงจะไม่เจออะไรแปลกๆอีกน่ะ" เสียงดังมาจากสิบโทพีรวัสที่กำลังยืนใช้มือเกาะฝาผนั งซึ่งเป็นน้ำเสียงที่ฟังดูเหน็ดเหนื่อย "เฮ่อ รึเอ็ง...จะไม่เข้า..ไปละ" เอ็มเอ่ยขัดกลับไป ขณะที่ยืนเท้าหัวเขาตัวเอง พร้อมกับเสียงหอบที่ฟังไม่เป็นจังหวะ ส่วนไอซ์ก็ไม่ได้เอ่ยอะไร ได้แต่ยืนพิงประตูใต้แสงไฟนั้นโดยที่ไม่สนใจส่วนว่าจ ะเลอะสนิมรึเปล่า แล้วเธอก็สูด หายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับหลับตาด้วยความเหนื่อยจนแทบจะเป็นลม ______________________________ ปล.แหะๆ มาอัพช้าอีกแล้ว ขอโทษด้วยครับ^^ |
|
| |
Linear Mode
