Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
26 Mar 2008, 05:57
| #48 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG    โพส: 3,487  ดาวโหลด: 28 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 29 รับคำขอบคุณ: 500 TG ออร่า:   สถานที่: Thaigaming Site™ | ขยันจังเลยนะครับ อย่าดองมากเหมือนผมละ คิดไม่ออกตันแปดทิศเลย ><"
__________________ Grooves - Main idea true work has to attend in it, too. - Principle each grooves are gonna be awesome, must be created by your own mind. Contact me at http://tinykiddo.hi5.com (Fliggz) |
|  |
|
27 Mar 2008, 04:16
| #49 (permalink) |
| น้องใหม่ TG   โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | เบิร์ดหันไปมองจระเข้ที่กัดหางฉลามตัวที่ถูกมีดของเข าเสียบอยู่ แล้วก็สังเกตไปที่บริเวณถูกกัด ชายหนุ่มเห็นว่ามันเริ่มที่จะขาด จึงตัดสินใจดึงมีดออกมาพร้อมๆกับกระโดดลอยออกจากฉลาม ตัว นั้น หลังจากที่ชายหนุ่มออกจากตัวฉลามนั้นได้ไม่นานหางของ ฉลามตัวนั้นก็ขาด เศษหางของฉลาม ยังคาอยู่ที่ปากจระเข้ตัวนั้นอยู่ และมันก็ค่อยๆกัดและกลืนลงสู่ท้องไปเป็นเวลาเดียวกับ ฉลามหาง ด้วนตัวนั้นก็ค่อยๆจมลงสู่เบื้องล่างในเวลาต่อมา ชายหนุ่มที่กำลังลอยอยู่เหนือจระเข้ห่างกันไม่ถึง 5 เมตร เขาก็กำลังถูกฉลามอีกตัวที่แอบว่ายไป ซ่อนอยู่ในจุดบอดของเบิร์ด และมันก็กำลังคิดที่จะเล่นงานเหยื่อให้ตายคาปากในการ จู่โจมเพียง ครั้งเดียวจากด้านหลัง มันว่ายวนอยู่กับที่ประมาณ 2-3 รอบ มันก็ได้พุ่งเข้าจู่โจมตามที่คิดไว้อย่างรวดเร็ว เบิร์ดที่เฝ้าดู ฉลามกำลังจมสู่ด้านใต้ของตู้น้ำขนาดใหญ่มหึมานี้ ก็ต้องสะดุ้งเมื่อชายหนุ่มพึ่งนึกขึ้นได้ว่า "ฉลามอีกตัวไปอยู่ไหนแล้ว" ชายหนุ่มหันขวับไปข้างหลังก็พบฟันอันแหลมคมเรียงรายอ ยู่ในช่อง ปากของฉลามที่อ้าอยู่ "เฮือก!!!" ชายหนุ่มชะงักอ้าปากค้างอย่างวิตก จนแทบจะทำให้มีดอาวุธเพียงชิ้นเดียวในตอนนี้ หลุดมือ แต่เบิร์ดก็พลิกสถานการณ์ กำมีดในมือไว้แน่นแล้วแทงเข้าไปในเพดานปากของฉลามที่ อยู่เบื้องหน้าซึ่งห่างกันไม่ถึง 50 ซม. แต่มันยังพยายามพุ่งเข้าไปอย่างไม่ลดละ ก่อนถึงร่างของชายหนุ่ม มันก็บิดร่างกายส่วนคอในอยู่ ในแนวตะแคงแล้วกดปากงับลงไป จังหวะนั้นชายหนุ่มรีบปล่อยมือออกจากมีดในช่องปากของ สัตว์ชีวะนั้น แล้วเอามือไปดันปากของ ฉลามแทน เป็นโชคที่ไม่ดีของเบิร์ดที่เอามือคู่นั้นลงไปสัมผัส กับปากของฉลามแล้วโดนตรงฟันเข้า เลือด ค่อยๆไหลผ่านฝ่ามือของชายหนุ่มมาช้าๆ ขณะที่ชายหนุ่มกำลังดันปากฉลามเพื่อไม่ให้กัดไปบนตัว เขาและกำลังอดทนกับบาดแผลอยู่นั้น จระเข้ตัวที่อยู่ต่ำลงไปมันก็เงยหน้าขึ้นไปมองสิ่งที ่อยู่ข้างบนเพราะมันได้กลิ่นคาวเลือดที่ปนน้ำ ก่อนจะพุ่งขึ้นไปหมายจะดับชีวิตของผู้เคราะห์ร้าย... เบิร์ดแล มองลงไปที่จระเข้ที่กำลังมุ่งไปที่เขา มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ตอนนี้ชายหนุ่มไม่สามารถทำอะไรได้...ถ้าเขาไปสนใจจระ เข้...ก็จะถูกฉลามนั้นกัด แต่ถ้าไม่ทำ อะไรสักอย่างเขาอาจตกเป็นเหยื่อได้ เป็นเวลาเดียวกันที่ฉลามนั้นเริ่มออกแรงกัดมากขึ้นเร ื่อยๆ เลือดของเบิร์ดก็ไหลซึมออกมามากยิ่งขึ้น ไม่นานจระเข้นั้นก็พุ่งเขาไปกัดโดนเบิร์ด แล้วกระชากตัวเบิร์ดออกมาจากปากฉลามนั้น เลือดได้ไหลออกมาจนบดบังร่างกายของเบิร์ดจนแทบไม่เห็ นร่างของชายหนุ่ม ชายหนุ่มสติได้ขาดไป....ซึ่งเป็นภาพที่น่าพอใจสำหรับ ดร.ซาร่า ยิ่งนัก ถึงแม้จะเห็นไม่ถนัดก็ตามที ขณะที่จระเข้นั้นกำลังจะอ้าปากเพื่อกดแรงกัดอีกครั้ง ...มันก็ถูกโจมตีด้วยฉลามอีกตัว อย่างไม่ทัน ได้ตั้งตัว จนทำให้เหยื่อนั้นหลุดออกจากปากของจระเข้ ร่างของชายหนุ่มค่อยๆตกลงสู่พื้นใต้น้ำ อย่างช้าๆ...ด้วยบาดแผลทั่วร่างกายและสีเลือดจางๆที่ ไหลผ่านร่างของเบิร์ด จระเข้กับฉลาม2ตัวนั้นสู้กันเพื่อแย่งเหยื่อ... แต่ฉลามนั้นจะเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบเพราะมันไม่สามาร ถใช้ฟันอันแหลมคมของมันกัดเข้าหนังของ ร่างจระเข้ได้ ระหว่างที่สัตว์ชีวะ2ตัวนั้นกำลังสู้กัน ก็ได้เป็นเวลาเดียวกันที่ร่างของชายหนุ่มแตะลงสู่พื้ นผิวใต้น้ำ หลังจากที่แผ่นหลังของชายหนุ่มแตะลงพื้นไปนั้นเพียงไ ม่นานร่างอันนิ่งนั้นก็เริ่มมีปฏิกิริยาแปลกๆ เกิดขึ้น...ร่างนั้นเริ่มสั่นเป็นจังหวะ...ภายในเส้น เลือดนั้นก็เหมือนมีตัวอะไรวิ่งอยู่ในเส้นเลือดอยู่ ทั่วร่าง ไม่นานนักที่ขอศอกทั้ง 2 ข้างของเบิร์ดก็มีคลีบงอกออกมา คลีบนั้นมีลักษณะแข็ง คมดุจดาบที่ตี ด้วยช่างตีดาบฝีมือดี ส่วนเท้าของเบิร์ดก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็น เท้าของกบ และสิ่งที่ทำให้เบิร์ดสามารถหายใจในน้ำได้ก็คือ เหงือของสัตว์ทะเลที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหูนั้น เมื่อการพัฒนาสิ้นสุดเปลือกตาของชายหนุ่มก็เปิดขึ้นม าพร้อมกับดวงตาที่แดงกล่ำกับฟันที่คมกริบ |
|
| |
|
27 Mar 2008, 08:22
| #50 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 15 ดาวโหลด: 0 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า: | ผมรู้สึกได้ถึงความบ้าคลั่งเหมือนผมเลย 555+
__________________ คาราคาซังแมน : ๑..๒..๓..แอ๊คชั่น?! ลองสิ!! - บ้าคลั่ง - ปัญญาอ่อน - เบาสมอง - ประลองปัญญา - ไร้สาระ - หักมุม ข้าอยากให้เป็นอย่างนั้นไอต๋องเอ๊ยยยย?! =[]= |
|
| |
|
27 Mar 2008, 15:42
| #51 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | เบิร์ดลุกขึ้นมายื่นทรงตัวแล้วมองไปที่สัตว์ชีวะที่ก ำลังสู้กันอยู่ด้านบน เบิร์ดยังไม่ได้รู้สึกตัว ที่ร่างกายสามารถเคลื่อนไหวได้อยู่นั้นเพราะผลของไวร ัสที่ทำให้ DNA ของเบิร์ดมาผสมตัวกับ Virus ซึ่ง Virus ที่เบิร์ดถูกฉีดเข้าไปนั้นมี DNA ของสัตว์ที่ดุร้ายหลาย ชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์บก สัตว์น้ำและสัตว์มีปีก เบิร์ดใช้เท้ากบนั้นแตะพื้นเบาๆ เพื่อดันให้ตัวเองนั้นพุ่งสู่ด้านบน ด้วยแรงส่งเพียงน้อยนิดแต่ สามารถขับเคลื่อนสู่ด้านบนอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มที่อยู่ในอาการขาดสติที่พุ่งขึ้นไปอย่างรวดเ ร็วพร้อมกับกางแขนทั้ง 2 ข้าง จนสามารถมอง เห็นเป็นรูปกางเขน ชายหนุ่มพุ่งผ่ากลางวงของสัตว์ทดลองทั้ง 2 ขึ้นไปสู่ด้านบน เพียงแค่เวลาเพียงเสี้ยววินาทีเขาก็ สามารถทำให้สัตว์ทดลองนั้นขาดครึ่งท่อนได้ "เฮ้ย!!!.....เกิดอะไรขึ้น" ดร.ซาร่า หันไปมองหน้า เลออนฮาร์ท อย่างไม่สบอารมณ์ ตุบ!!!...ตุบ!!!...ตุบ!!!!.... ดร.ซาร่า หันกลับไปอย่างตกใจและสิ่งที่พบก็คือภาพของชายหนุ่มท ี่ขาดสติกำลังใช้หมัดธรรามดา ต่อยกระจกเพื่อจะพังมันเข้า....น้ำเริ่มไหลทะลักผ่าน ลอยร้าวของกระจก ดร.ซาร่า เดินถอยหลังออกมาช้าๆอย่างตกตะลึงจนลืมอาการที่โมโหไ ปตอนแรก ส่วน เลออนฮาร์ท ก็รีบฉวยโอกาศนี้หนีเข้าไปในลิฟแล้วกดปุ่มขึ้นเพื่อท ำให้ลิฟเคลื่อนตัวสู่ด้าน บน เคร้ง~งงง!!!....ตุ๊บ!!!. หล่อนเดินถอยหลังจนไปชนกับโต๊ะทำงานของเธอที่อยู่ด้า นหลังจนล้มหงายหลังไป ตุบ!!!....ตุบ!!!!.....เพล้~งงงงงงง!!!! เบิร์ดสามารถทำลายกระจกเข้ามาได้พร้อมกับน้ำที่ได้ไห ลเข้าไปในช่องกระจกนั้นอย่างเร็วและ รุนแรง ชายหนุ่มตัวตอนนี้เปรียบเหมือนสัตว์ประหลาดไม่รีรอ.. .รีบพุ่งตัวเข้าไปในช่องโหว่นั้นตามน้ำอย่าง คล่องแคล่ว เขารีบมุ่งไปที่ ดร.ซาร่า แล้วใช้มือข้างหนึ่งจิกผม ดร.ซาร่า ขึ้นมามองระดับสายตา "อย่า...อย่าฆ่าฉันเลย....อย่า" ดร.ซาร่า ร้องโอดครวญขอชีวิตซึ่งผิดกับตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด แต่ชายหนุ่มในร่างที่ขาดสติกลับไม่สนใจในคำขอร้องใดๆ ทั้งสิ้นของหญิงสาวผู้นั้น ฉั่~วววว!!!!! ดร.ซาร่า ถูกคลีบอันคมกริบของข้อศอกอีกข้างของเบิร์ดฟันตัดไปท ี่คอของ ดร.ซาร่า.... : ด้านหนม หลังจากที่ได้ปะทะกับงูยักตัวนั้นและสามารถเอาชนะมาไ ด้ หนมกับสิบเอกกมลภัทรก็รีบเดินทาง ต่อเพราะต่างคนก็ต่างเกรงว่า จะเจอกับตัวประหลาดแบบเมื่อกี้อีก "พี่อั้ม...เดินช้าๆหน่อยก็ได้แข็งแรงจริงๆเลยน่ ะ" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยเสียงอ่อนจนเหมือนคราง อีกฝ่ายก็ไม่ได้สะทกสะท้านในสิ่งที่ชายหนุ่มนั้นพูดม าแม้แต่น้อย แต่ทว่าหนมนั้นก็พูดวนอยู่แต่คำ เดิมๆ จนทำให้สิบเอกกมลภัทร เริ่มมีความรำคราญขึ้นมาบ้าง จึงโต้กลับขณะที่เดินอยู่นั้นด้วย วาจา "คราวหลังก็หัดไปวิ่งออกกำลังกายบ้างสิ ผู้ชายอะไรไม่แข็งแรงเอาซะเลย" สีหน้าของชายหนุ่มที่ถูกเอ็ดก็ร้อนพราวขึ้นเมื่อได้ย ินประโยคนั้น จึงโต้กลับด้วยเสียงเบา...ทว่าขุ่นเขียว "โถ่...ใครน้อ...เกือบจะต้องตายเพราะงู" สิบเอกกมลภัทรชะงักกึก พลางหันไปหาหนมด้วยอารมณ์ฉุนโกรธ ซึ่งหนมนั้นก็ได้หยุดเดินเช่น กันดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นมองตรงมาที่หนมอย่างโกรธ เคือง "งั้น...ไปเลยสิเก่ง มากไม่ใช่รึไง" หนมยกมือขึ้นแตะคาง ในท่าครุ่นคิดสายตานั้นมองขึ้นไปด้านบนเหมือนคิดอะไร บางอย่าง "แล้วใครกันนะ ที่สั่งให้เรามาเดิมตาม" หนมตอบหน้าตายขณะอยู่ในท่านั้น อารมณ์ของสิบเอกกมลภัทรนั้นวิ่งมาถึงขีดสุด เขาหลับตากำหมัดไว้แน่นก่อนจะเอ่ยกลับไปโดย ที่ไม่หลงเหลือร่องรอยล้อเล่น "พอที...ชั้นน่ะเริ่มหมดความอดทนแล้วนะ!!" "...!?..." หนมนิ่วหน้าลงนิดหนึ่งด้วยความตกใจก่อนจะตามมาด้วยอา การสลด สิบเอกกมลภัทรหมุนตัวกลับแล้ว รีบเดินสาวเท้าโดยที่ไม่รีรอหนมอีกครั้ง เมื่อหนมรู้สึกว่าชายคนนั้นเคลื่อนไปแล้ว ก็ทำไหล่ลู่ลงนิดโคลงหน้าเบาๆครั้งหนึ่งก่อนจะเดินตา ม ชายคนนั้นไปอย่างช้าๆ แต่แล้วขณะที่เขาทั้ง 2 นั้นเดินห่างกันอยู่มากนั้น หนมซึ่งกำลังเดินตามสิบเอกกมลภัทรอยู่นั้น ก็ถูกใครบางคนกระโดดพุ่งมากระแทกจากทิศใดนั้นชายหนุ่ มก็ไม่รู้ จนรู้สึกอีกทีหัวของชายหนุ่มก็ กระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรง แต่มันก็ยังไม่แรงพอที่จะทำให้ชายหนุ่มนั้นสลบไป...ท ว่ารู้สึกมึนอยู่ไม่น้อย หนมพยามจะตะโกนขอความช่วยเหลือจากสิบเอกกมลภัทร แต่ก็ถูกมือข้างหนึ่งของชายแปลกหน้าตะปบปาก หนมไว้ ซ้ำยังเค้นเสียงเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อลอดไรฟันออก มา พร้อมกับมือ อีกข้างง้างขึ้น "แกลองพูดสิ จะได้เป็นวิญญานเฝ้าที่นี้ซะเลย" หนมนั้นฟังภาษาที่ชายแปลกหน้านั้นพูดออกมาไม่รู้เรื่ อง แต่หนมกลับรู้สึกว่าเขากำลังโดนขู่อยู่ แน่ๆจึงสงบปากสงบคำไว้ เพียงไม่กี่วินาทีถัดมาเขาก็ปล่อยมือข้างที่ปืดปากหน มไว้แล้วเอ่ยด้วยเสียงที่ค่อนข้างเบา ขณะที่ กำลังปลดอาวุธหนม "ตามชั้นมาเงียบๆ" หนมฟังประโยคนั้นก็จับใจความได้แค่เพียงว่า "ตามมา" สายตาของชายหนุ่มจ้องมองไปที่คนเบื้องหน้าอย่างพินิจ "อะไรกัน...เขาเป็นใครน่ะ??...แล้วใส่แว่นดำทำบ้าอะไ ร??...แล้วเสื้อสีดำนั้นล่ะใส่เพื่ออะไร" หนมตั้งคำถามขึ้นในใจและก็กำลังรอคอยโอกาสที่จะหนี เพียงอึดใจเดียว ชายแปลกหน้านั้นก็เปิดโอกาสให้หนมหนีโดยที่เขาไม่รู้ ตัว หนมกลับหลังแล้ววิ่งสุดฝีเท้าเท่าที่เขาเคยจะทำมาได้ .... แต่ทว่าเมื่อหนมหันหน้ากลับไปที่เก่าซึ่งชายแปลกนั้น ยืนอยู่ กลับไม่พบร่องรอยนั้น...แต่เขาก็ไม่สนใจรีบสาวเท้า ตัวเองให้เร็วที่สุดต่อ... ตุบ!!!!......หนมเหมือนถูกของอะไรบางอย่างที่หนักมาก ทับเข้าจากด้านหลัง แรงกระแทกทำให้หนมถไลไปกับพื้นอย่างรุนแรง... เมื่อทุกอย่างสงบลง...ชายหนุ่มที่ล้มคุกฝุ่นด้วยอากา รจุกนั้นก็หันหน้าไปมองด้านหลังซึ่งยังโดน ทับอยู่...สิ่งที่เขาเห็นคือชายชุดดำคนเดิมซึ่งตอนนี ้กำลังนั่งกอดอกตัวเองอยู่บนหลังของหนม และหนมก็สลบไปพร้อมกับคำถามที่ยังคาใจ "ทำไมชายชุดดำคนนั้นถึงได้สามารถมาอยู่บนหลังของเขาซ ึ่งตอนนั้นก็อยู่ห่างกันมากแล้ว" แก้ไขโดย NOM009 : 28 Mar 2008 เวลา 02:40. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ |
|
| |
|
29 Mar 2008, 05:39
| #52 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | ในที่สุดหนมก็ฟื้นขึ้นมา เขาพบว่าตอนนี้เหมือนกำลังถูกใครบางคนแบกอยู่ ซึ่งหนมจึงลองลำดับ เหตุการณ์ดูและเขาก็ต้องพบว่าคนที่แบกเขาอยู่นั้น ก็คือคนที่ทำให้เขาสลบไปนั้นเอง "โอย!!!..." หนมถูกว่างลงกับพื้นอย่างแรงแบบไม่ทันได้ตั้งตัวจนหั วกระแทกพื้นอย่างแรงอีกครั้ง จึงทำให้อาการปวดหัวนั้นปวดมากขึ้นกว่าเดิม หนมจึงใช้ข้อศอกดันตัวขึ้นมาเพื่อมองสิ่งแวดล้อมรอบๆ ด้าน แต่ก็ถูกชายชุดดำใช้เท้ายันไปที่ หน้าอกของชายหนุ่ม จนร่างของหนมต้องกลับไปแน่บกับพื้นอีกครั้ง ไม่นานนักก็มีชายแปลกหน้าเดินมาที่ชายชุดดำ "ท่านประธานเวสเกอร์ คนของ ดร.ซาร่า รวมถึงเธอ ตายหมดแล้วครับ" ชายแปลกหน้าที่พึ่งเดินเข้ามาใหม่นั้นบอกอะไรบางอย่า ง ซึ่งหนมก็ยังฟังไม่ค่อยออก "ไม่เป็นไร พวกมันเป็นแค่เศษสวะตัวน้อยๆ ที่ชั้นเลี้ยงไว้ดูเล่นเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นชั้นไม่สน" ชายชุดดำเขาตอบขณะที่ยังใช้เท้าเหยียบอยู่ที่หนม อย่างไม่แยแสอะไรกับคนของเขาเลยแม้แต่ น้อย ด้วยสีหน้าปกติ "เฝ้าเด็กนี้ไว้ให้ดีๆล่ะ...เดี๋ยวชั้นขอตัวไปล่าคนก ่อน" ชายที่ชื่อเวสเกอร์พูดขณะยกเท้าออกจาก ตัวของหนม ก่อนจะเดินออกนอกห้องไปอย่างมาดเข้ม เมื่อเวสเกอร์เดินออกไป ชายคนนั้นก็คุกเข่าลงข้างๆตัวหนมก่อนจะพูดด้วยภาษาที ่หนมคุ้นเคย "หวัดดี เป็นไงหลงเข้ามาในนี้รึไงน่ะ แหม...น่าสงสารจริงๆเลย อ๋อเรียกชั้นว่า เนียร์ น่ะ " เมื่อหนมได้ยินเขาพูดภาษาไทยก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่ อย ถึงแม้ว่าจะไม่ถึงครึ่งของความกังวลของ เขา ชายหนุ่มใช้ข้อศอกดันตัวขึ้นมานั่งแล้วมองไปที่ เนียร์ "เรียกผมว่า หนม ครับ" หนมพูดกับเนียร์ด้วยสีหน้าที่เศร้าหมองอย่างเห็นได้ช ัด ซึ่งเมื่อหนมเอนตัวขึ้นมานั่ง เนียร์เขาก็ลุกยืนพร้อมกับใช้มือแตะค้างแล้วมองลงมาท ี่หนม อย่าง ครุ่นคิด "นิ...หนมใช่ม่ะ....ลุกขึ้นแล้วตามมา" เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบๆก่อนจะก้าวเท้าเดินนำไป ชายหนุ่มลุกขึ้นตามที่เนียร์สั่ง พลางใช้มือกลุ้มหน้าผากตัวเอง ด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก หนมยืนทรงตัวอยู่สักพัก ก็ออกเดินตามชายตรงหน้าไปอย่าง โซซัดโซเซ เหมือนคนเมา "จะพาผมไปไหนครับ" หนมเอ่ยด้วยเสียงที่เบา จึงทำให้อีกฝ่ายได้ยินไม่ชัดเจน "ฮ่ะ....อะไรน่ะ?!" เนียร์หยุดเดินแล้วหันไปมองหน้าหนมด้วยความประหลาดใจ "จะพาผมไปไหนเหรอ..." ชายหนุ่มทวนประโยคนั้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแบบเดิม "อ่อ...ตามมาเหอะน่า" เนียร์ทำท่ากวับมือเรียกก่อนจะหันไปเดินต่ออย่างสบาย ใจ โดยที่ไม่ได้ สนใจอาการของคนที่ตามหลังตัวเองมาเลยแม้แต่น้อย "รอก่อน...รอก่อน..." หนมยื่นแขนออกไปที่เบื้องหน้าของเขาขณะเดินอย่างคนไม ่สมประกอบ ชายหนุ่มเริ่มมีอาการที่ไม่สู้ดีนัก และเหงื่อที่ไหลออกมาจนท่วมตัวตั้งแต่เริ่มเดินอีกคร ั้งหลังจากฟื้น อาการของชายหนุ่มเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ แต่เขาก็ยังคงทนเดินอยู่ทั้งๆที่ไม่จำเป็น "ชั้น...จะต้องมาตายอยู่ในนี้จริงๆรึเนี่ย" จนในที่สุดเนียร์ก็เดินนำหนมจนมาถึงที่หมายก่อน "เอ้า!!...ไอ้เวรคิดจะหนีคนอย่างชั้นเหรอ" เขาขมวดคิ้วขณะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่โกรธหน่อยๆ......ท ว่าไม่จริงจังนัก เพียงไม่กี่วินาทีถัดมา ก็ปรากฏร่างของชายหนุ่มที่เดินเกาะกำแพงมาอย่างช้าๆ เนียร์ยืนมองดูอย่างซะใจด้วยสีหน้าอำมหิต เมื่อหนมเดินมาถึงเนียร์ ชายหนุ่มก็ทรุดลงกับพื้นด้วย ท่าทีที่หมดแรงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งนั้นก็เป็นอีกภาพหนึ่งที่ประทับใจเนียร์ที่สุด "แหม...ชั้นรู้สึกเบื่อแล้วม่ะเดินกลับกันต่อ" เนียร์ก้มหน้าลงแล้วพูดใส่หนมซึ่งล้มกองอยู่กับพื้น "ไม่ฟังเหรอ...ชั้นบอกให้แกลุกขึ้น!!" เสียงนั้นเริ่มดุดันขึ้นพร้อมกันกับสีหน้าที่ดูโหดจั ด หนมลุกขึ้นมายืนทรงตัวต่อด้วยร่างกายที่ยังสั่นเทาเช ่นเดียวกับขาที่เกือบจะไร้แรง ชายหนุ่มจ้อง ไปที่หน้าของเนียร์อย่างโกรธเคือง |
|
| |
|
31 Mar 2008, 13:25
| #53 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | ตุบ!!!.....เนียร์ใช้เท้าตัวเองถีบไปที่ตัวหนมอย่างแ รง แบบไม่ปราณีก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงเนียน เรียบ "ทำไม...ไม่พอใจอะไร..." หนมนอนขดตัวกุมท้องด้วยความจุก บวกกับตอนนี้ซึ่งไม่มีแรงที่จะขัดขืน แต่ก็ยังมีสายตาของชาย ผู้ที่ถีบเขามองอยู่อย่างไม่ละสายตาไปจากเขา "ลุกขึ้นมาสิ เก่งไม่ใช่รึไง" เนียร์เอ่ยด้วยประโยคที่ราบเรียบ แต่จริงจัง พร้อมกับเดินไปจับ ข้อเท้าของหนม แล้วลากไปตามทางเดิน เพื่อหวังจะทรมานหนมเล่นๆเพื่อความสนุกและสะใจ ส่วนตัว ซึ่งชายหนุ่มที่ถูกลากก็ไม่สามารถทำอะไรได้เหมือนกัน เมื่อเนียร์ลากหนมจนมาถึงห้องโถ่งในตอนแรก เขาก็ปล่อยมือจากข้อเท้าของหนม แล้วเดินไปที่ ส่วนหัวของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มตัวแล้วใช้มือขวาจับไปที่คอพร้อมกับออกแรงบ ีบ ในขณะที่จับไปด้วย เนียร์ยกร่างของหนมด้วยมือข้างขวาเพียงมือเดียวจนหนม ลอยขึ้นมาในระดับ สายตาของเขา แต่ทว่าในขณะนั้น หนมก็ได้สังเกตุเห็นมีดของเนียร์ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ที ่ต้นแขนขวา เขาไม่รอช้า รวมกำลังเฮือกสุดท้ายเข้าไว้ แล้วปล่อยหมัดข้างซ้ายพุ่งตรงไปที่หน้าของเนียร์ อย่างเร็ว "เฮ้ย!!" เนียร์สะดุ้งเล็กน้อย แต่ทว่าหมัดนั้นก็ได้หยุดลงก่อนถึงหน้าเขา ทั้งใดนั้นหนมก็ใช้มือขวาพุ่งไปกระชากมีดที่ถูกเก็บซ ่อนไว้ที่ต้นแขนของเนียร์ แล้วใช้มันแทงลง ไปบนข้อศอกขวาของเนียร์....สวบ!!!!..... "อ๊ากกกก!!!..." เนียร์หลุดปากอุทานออกมาอย่างทรมาน พร้อมกับมือที่คายจากคอหนม ชายหนุ่มรีบดึงมีดออกจากศอกของชายคนนั้น แล้วใช้จังหวะนั้นพยุงตัวเองออกจากห้องไป อย่างทุลักทุเล "แสบมากนักน่ะ...ไอ้เด็กเวร" เนียร์นั่งชันเข่าข้างหนึ่งและมือข้างซ้ายที่ใช้ประก บแผลที่ข้อศอกข้างขวา กับสายตาที่มองตาม หลังชายหนุ่มที่วิ่งออกไปอย่างโกรธแค้น __________________________________________________ __________________________________ แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก...เสียงของหนมที่ดังก้องอยู่ในโส ตประสาทของเขาในขณะที่กำลัง พยุงตัว เองหนี จากคนแปลกหน้าพวกนั้น ชายหนุ่มนั้น พยุงตัวเองไปตามทางเรื่อยๆอย่างสะบัดสะบอม จนเมื่อมาถึงทางเดินที่มี 3 แยก เขาก็ได้วิ่งชนกับใครบางคนเข้าอย่างจัง จนทั้งเขาและคนที่ถูกชนล้มลงไปกับพื้นทั้งคู่ "โอย!!!..." เสียงของชายแปลกหน้านั้นเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ที่ สุด ก่อนจะเงยหน้าไปมอง ที่คู่กรณี ทว่าชายแปลกหน้าคนนี้ก็ต้องตกใจเมื่อ คนตรงหน้านั้นเป็นคนที่เคยรู้จักกัน เขาชะงัก ตกใจไปชั่วครู่...ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่หนมเงยห น้าขึ้นมาจ้องเขาอย่างพอดิบพอดี ชายทั้งคู่ได้ชะงักค้างไป...เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าคื อใคร "...Mr.L / หนม..." ชายทั้ง 2 เอ่ยทักขึ้นพร้อมกันด้วยสีหน้างุ่นงงเล็กน้อย...แต่ก ็ทำให้พวก เขาทั้ง 2 ชะงักค้างไปได้ชั่วครู่ เลออนฮาร์ท ลุกขึ้นหลังจากหลุดจากอาการชะงักค้าง...แล้วส่งมือไป ให้หนมจับ ซึ่งชายหนุ่มตรง หน้าเขาก็ตอบรับด้วยการยื่นมือออกมาจับ "ฮึบ!!" ลีออนฮาร์ททำเสียงดังในลำคอพร้อมกับดึงร่างของชายหนุ ่มตรงหน้าขึ้นมา "...นิ...นายปลอดภัยดีใช่ไหม??" เสียงนั้นเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง...ทว่าเสแสร้ง ซึ่งหนมเขาก็ไม่ได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของ Mr.L และตอนนี้ชายหนุ่มก็แทบจะไม่มีสติที่ จะพยุงตัวเองให้ยื่นอยู่ได้ ทว่าสีหน้านั้นดูแล้วรู้สึกกำลังผ่อนคลายอย่างเห็นได ้ชัด ก่อนจะล้มลงไป ทางที่ Mr.L ยืนอยู่ "ฟู่..." เสียง เลออนฮาร์ทถอนหายใจออกมายืดยาว ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มจางๆ "ฮึ...นึกว่าจะถูกจับผิดแล้วซะอีก" __________________________________________________ ___________ : ด้านสิบเอกกมลภัทร สิบเอกกมลภัทรที่เดินอยู่นั้นไม่ได้รู้เลยว่าหนมได้ห ายไปจากเส้นทางที่ตัวเองเดินผ่านมาหลาย ต่อหลายนาที...แต่นานเข้าเขาก็รู้สึกเหงาจึงกะ จะหันไปชวนหนมคุยด้วย แต่เมื่อ สิบเอกกมลภัทรหันกลับไปกลับพบแต่เพียงความว่างเปล่า. ..ไม่มีร่องรอยอย่างอื่นนอก จากเขา "เฮ้ย...ไอ้หนมโมโหเราขนาดนี้เลยรึเนี่ย..." สิบเอกกมลภัทรพึมพำ ด้วยท่าทางครุ่นคิด "เหอะ...แต่ก็ไม่น่าทำอย่างนี้เลยน่า" เขากลับหลังหันแล้วเดินต่อไป สิบเอกกมลภัทรเดินต่อไปได้เพียงประมาณ 15 ก้าว เขาก็รู้สึกได้ถึงเสียงฝีเท้าที่สับกันมาอย่าง เร็วๆ ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาเอี้ยวตัวหันไปอย่างไม่ได้ระวังตัว "เฮ้ย!!!" ไม่ทันทื่จะสิ้นเสียงของสิบเอกกมลภัทร เขาก็ถูกชายชุดดำพุ่งใส่อย่างแรงจนกระเด็น ล้มลงไปกับพื้น ร่างของสิบเอกกมลภัทร ถไลไปกับพื้นอย่างรุนแรง เมื่อร่างของเขาหยุดถไล สิบเอกกมลภัทรก็รีบลุกขึ้นอย่างรีบร้อน แต่ไม่ทันที่เขาจะยืนเสร็จ ก็ถูกชายชุดดำนั้น พุ่งใส่อีกครั้ง แต่คลาวนี้เขาไม่ยอมปล่อยให้ถูกโจมตีอีกครั้ง เขาหมุนตัวรอบหนึ่งก่อนจะปล่อยเท้าขวาถีบไป ไปด้านที่ บุรุษชุดดำพุ่งมา ตุบ!!!! สิบเอกกมลภัทร ถีบโดนเป้าหมายเข้าอย่างจัง ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่มีอาการใดๆ แต่กลับจู่โจมได้ ต่ออย่างปกติ ตุบ!!!! สิบเอกกมลภัทร ถูกอีกฝ่ายใช้ฝ่ามือกระแทกเข้าเต็มแรงจนร่างเขาลอยกร ะเด็นไปไกลอีกครั้ง ด้วยความแรง |
|
| |
|
02 Apr 2008, 07:48
| #54 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | "โอย!!!" สิบเอกกมลภัทรกลิ้งไปบนพื้นเหมือนลูกบอลที่กำลังกลิ้ ง ก่อนจะสิ้นสุดที่ท่านอนคว่ำ อย่างสิ้นท่า สักพักเขาก็ลุกขึ้นนั่งชันเข่าข้างหนึ่ง แล้วใช่ปืนยิงจู่โจมจากระยะไกล ปังปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!!!!!.... แต่ทว่าห่ากระสุนที่ถูกปล่อยออกจากปากกระบอกปืนของสิ บเอกกมลภัทรนั้น กลับถูกหลบได้ หมดอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งเขาก็ไม่อยากเชื่อในสายตาตัวเอง ว่าคนๆหนึ่งจะสามารถหลบวิถีกระสุน ได้เร็วขนาดนั้น หน่ำซ้ำยังใช้จังหวะที่หลบกระสุน ค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้ๆด้วย "เฮ้ย...อะไรฟร่ะยิงไม่โดนเลย" เขาเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าวิตก ในขณะที่กำลังยิงไปที่ชายชุดดำ เบื้องหน้า แกร๊ก!!!...แกร๊ก!!!....แกร๊ก!!....เสียงกระสุนปืนกร ะบอกที่สิบเอกกมลภัทร ถืออยู่หมดลง เขาจึงลุกขึ้นพลางใช้มือล่วงไปหยิบแม็ก เพื่อจะเติมกระสุน ไม่ทันที่มือจะจับโดนลูกแม็ก....ชายชุดดำคนนั้นก็พุ่ งเข้าประชิดตัว สิบเอกกมลภัทรอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหมุนตกเตะเสยคาง จนร่างของชายในชุดคอมมานโด ลอยสู่ด้านบนในท่าตรง แต่ชายชุดดำคนนั้น ก็ไม่ลดละ กระโดดตามขึ้นไปเพื่อจะโจมตีอีก อย่างต่อเนื่อง ตุบ!!!!....เสียงสิบเอกกมลภัทรถูก ถีบเข้าเต็มท้องอย่างจังขณะที่ยังลอยอยู่เหนือพื้น ด้วยฝีมือ ของชายชุดดำคนนั้น ตุบ!!!....ร่างของสิบเอกกมลภัทรกระแทกเข้ากับพื้นอย่ างแรง แต่ทว่าไม่ทันที่เขาจะได้หยุดอยู่ นิ่งๆกับพื้น...ก็ถูกเท้าทั้ง 2 ข้างของชายคนนั้นอัดเข้าเต็มๆท้องอีกครั้ง เช่นเดียวกับสีหน้าของสิบเอกกมลภัทรที่บอกได้ว่าเริ่ มมีอาการไม่ดีนัก ทันทีที่เท้าของชายคนนั้นเยียบไปบนท้องของสิบเอกกมลภ ัทร เขาก็กระโดดหมุนตัวตีลังกากลับ หลังอย่างรวดเร็ว เมื่อเขากลับลงสู่พื้นก็พุ่งไปข้างหน้าซึ่งมีคนที่กำ ลังนอนนิ่งอย่างหมดแรงที่จะ ขัดขื่น อย่างรวดเร็วพร้อมกับกระโดดพุ่งเข้าไป ในขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น เขาก็ชักมีดที่ ซ่อนอยู่ในเสื้อออกมา เมื่อร่างของชายชุดดำ พุ่งลอยไปถึง สิบเอกกมลภัทร เขาก็ง้างมีดขึ้นเหนือหัว เพื่อจะใช้มันแทง ลงไปบนร่างของชายที่นอนนิ่งอยู่กับพื้น ปัง!!!!เกิดเสียงปืนดังขึ้น ซึ่งเสียงนั้นดังมาจาก ปากกระบอกปืนของ สิบเอกกมลภัทร ซึ่งเขาเป็นคนลั่นไกออกไปเอง กระสุนลูกนั้นพุ่ง ไปโดนการหน้าผากของชายชุดดำจัง ซึ่งชายชุดดำคนนั้นไม่สามารถหลบได้ ร่างของชายคนนั้นจึงล่วงลงมา กระทบกับซึ่งเป็น สิบเอกกมลภัทรนั้นกลิ้งหลบไปด้านข้างแล้ว เขาลุกขึ้น แล้วเดินตรงไปที่ศพของชายชุดดำ เขาใช่เท้าเตะไปบนศพนั้นหลายครั้งเบาๆ เพื่อความแน่ใจ สักพักเขาก็หมั่นใจแล้วว่าคนนั้นได้เป็นศพไปแล้วจึง เขาจึงตัดสินใจเดินกลับไป ทางเดิม เพื่อจะตามหาตัวหนม...... หลังจากที่เขาเดินจากไปได้ไม่นานนัก...ชายที่เขาคิดว ่ากลายเป็นศพไปแล้ว ก็เริ่มมีการขยับ เล็กหน่อย...ก่อนจะพิกตัวกลับมาในท่านอนหงาย ชายชุดดำคนนั้นนอนมองไปที่เพดานสักพัก เขาก็ลุกขึ้นแล้วเอ่ยด้วยเสียงที่เยือกเย็น "ฮึ...เวสเกอร์อย่างชั้นไม่มีวันตายได้ง่ายๆหรอก คราวนี้ชั้นจะปล่อยแก่ไปก่อน หวังว่าแกคงจะ ไม่ด่วนตายซะก่อนที่จะได้สู้กับชั้นอีกครั้งหรอกน่ะ" แล้วเขาก็ถอดแว่นออกมาเป่าเพื่อปัดฝุ่น ซึ่งเผยให้เห็นนัยน์ตาอันแดงก่ำ ซึ่งบ่งบอกได้เลยว่าเขา ไม่ใช่มนุษย์ __________________________________________________ _______________________________________ : ด้าน Mr.G "เฮ~อ...เมื่อไรจะถึงทางออกน่ะ" สิบโทพีรวัสบ่นพึมพำ ขณะเดินเกาะกลุ่มเหมือนคนอื่นๆ ด้วยสี หน้าเบื่อหน่าย ปนเซ็งอย่างเห็นได้ชัด แต่คนรอบๆตัวเขาก็ไม่ได้คิดที่จะสนใจ เพราะพวกเขา ก็กำลังทนกับกลิ่นที่เหม็นสาบ แต่...ระหว่างทาง สิบโทพีรวัส ก็ได้แต่บ่นอยู่แต่ประโยคเดิมๆ จนคนข้างๆเขานั้นก็คือ Mr.S นั้นรำคราญ จนเขาต้องเอ่ยออกมา ด้วยอารมณ์ที่คุ่นเคือง "ก็หุบปากไว้สิ...ทำตัวเงียบๆไว้หน่อยก็ได้น่ะ ไม่มีใครเขาว่าหรอกน่ะถ้าจะหยุดพูด" เมื่อจบประโยคนั้น ชายคนที่ถูกเอ็ดก็หยุดเดินไปเฉยๆแล้วเอ่ยอย่างไม่สนใ จคนรอบข้าง "แล้วจะทำไม ชั้นก็ทนไม่ไหวแล้วน่ะ...น่ารำคราญจริงๆเลยคนพวกนี้" เมื่อ Mr.S ได้ยินประโยคนั้น เขาก็หมุนตัวกลับหลังแล้วเดินมุ่งไปที่สิบโทพีรวัส พร้อมกับ เอ่ยออกมาสั้นๆด้วยความโมโห"แล้วจะเอาไงว่ะ..." ไม่ทันที่ Mr.S จะเดินไปถึงตัวสิบโทพีรวัส พวกเขาก็ต้องชะงักกึก กันทุกคนเมื่อพวกเขาได้ยิน เสียงของเฮลิคอปเตอร์ กำลังลอยอยู่เหนือหัวของพวกเขา พวกเขาต่างลืมหรือที่ทะเลาะกัน ได้แต่สนใจกับเสียงของเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น ตูม!!!.... จู่ๆก็เกิดเสียงดังขึ้น ซึ่งพวกเขาทั้ง 4 คนก็หันมองไปที่ต้นเสียงอย่างพร้อมเพียงกัน ซึ่งภาพที่เขา เห็นคือ ชายคนหนึ่งที่ พังพื้นปูนจากด้านบนลงมาจนทะลุเป็นรูขนาดใหญ่ ซึ่งมีอยู่เพียง 2 คนที่มีอาการตกใจมากกว่าคนอื่นนั้นก็คือ Mr.G กับ Mr.S "Jack Krauser" พวกเขานั้นได้เอ่ยประโยคบางอย่างออกมาสั้นๆ ด้วยเสียงที่เบาจนคนข้างๆ แทบจะไม่ได้ยิน ซึ่งอีกฝ่ายก็ได้ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ มันเป็นรอยยิ้มที่สามารถข่มขู่ให้ Mr.G กับ Mr.S รู้สึก กลัวขึ้นมาได้ "เป็นอะไรค่ะ คุณG คุณS" เสียงอันอ่อนหวานเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง ถึงแม้เธอจะมีความกลัวอยู่ บ้าง ไม่ทันที่จะสิ้นเสียงพูดของไอซ์ บุรุษแปลกหน้านั้นก็พุ่งเข้าไปหาพวก Mr.G อย่างรวดเร็ว จนน้ำ เน่าพวกนั้นกระจายออกสู่ด้านข้าง ชายคนนั้นได้ชักมีดออกขณะที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว สวบ!!!.... Mr.S ถูกคมมีดนั้นเสียบไปที่หน้าอกแล้วกระชากออก ก่อนจะถูกอีกฝ่ายกระโดดหมุนตัวเตะหัว ของ Mr.S ขณะลอยอยู่เหนือพื้น ร่างของ Mr.S หมุนลอยคว้างกลางอากาศตามแรงเตะของอีกฝ่าย ก่อนจะลงสู่พื้นที่มีน้ำเน่าเสีย รองรับ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ปราณีโจมตีด้วยการใช้มือขวา ต่อยอัดไปที่หน้าของ Mr.S จนเละ เหตุการณ์นั้นเร็วมาก จนพวกเขาอีก 3 คนไม่ได้ทันตั้งตัว...กว่าพวกเขาจะตั้งสติได้ Mr.S ก็ตก เป็นเหยื่อของชายที่ชื่อ Krauser |
|
| |
|
06 Apr 2008, 02:33
| #55 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | ปัง!!!!....แกร่ก....เสียงปืนนั้นดังมาจากปากกระบอกป ืน Rifles ของสิบโทพีรวัส วิถีกระสุนพุ่ง ตรงไปที่ Krauser กระสุนลูกนั้นโดนเข้าที่หัวไหล่ข้างซ้ายของอีกฝ่ายอย ่างจัง แต่ทว่าชายผู้นั้น กลับแทบจะไม่รู้สึกอะไรเมื่อกระสุนเจาะลงไปบนแขน มีเพียงแค่อาการกระตุกเล็กน้อย ชายผู้นั้นหันไปที่ สิบโทพีรวัส ก่อนจะกระโดดพุ่งตรงไปหาเป้าหมายอย่างรวดเร็ว เขายกมือข้างที่ จับมีดขึ้นเหนือหัว ชายผู้ที่ตกเป็นเป้าหมายจึงย่อตัวลงมาเพื่อที่จะหลบค มมีดนั้น แต่ทว่า Krauser ก็ได้ใช่ปลายเท้าเตะเสยคางไปที่เป้าหมาย ทำให้เป้าหมายลอยกระเด็นไถลไป กับพื้นน้ำที่เน่าเสีย เมื่อเท้าของเขากลับลงมาแตะสู่พื้นอีกครั้ง เขาก็เอ่ยออกมาอย่างเรียบๆด้วยสี หน้าที่นิ่ง "คนนอกไม่เกี่ยว ถ้าไม่อยากเป็นศพในท่อล่ะก็จงรีบหนีไปซะ...ชั้นมาเพื ่อล้างแค้นเท่านั้น" ก่อนที่เขาจะพูดจบก็ได้หันไปจ้องหน้า Mr.G ที่กำลังยืนตัวสั้นอย่างคนกลัวตาย "หึหึหึ....กลัวชั้นใช่ไหม??...Gaku" เขาเอ่ยด้วยท่าทีที่ขบขันกับรอยยิ้มจางๆซึ่งทำให้ Gaku หรือ Mr.G นั้นรู้สึกผวาได้ในขณะนี้ ในขณะที่ Gaku หรือ Mr.G กำลังเกิดอาการกลัวในจิตใจ ก็ได้มีมืออุ่นๆมาสัมผัสที่มือข้างขวา ของเขาอย่างอ่อนโยน ซึ่งทำให้เขามีสติกลับมาและสามารถทำให้ความกลัวนั้นห ายไปจากตัวของเขา "ขอบใจมากน่ะไอซ์...ขอบใจเธอจริงๆ" เขาเอ่ยด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลาย กว่าตอนแรกอย่างเห็นได้ ชัด จากนั้นเขาก็ใช้มือข้างซ้ายไปกุมมือของไอซ์ที่กำลังจ ับมือของเขาอยู่ ก่อนจะดึงมือเธอออก อย่างอ่อนโยน Krauser กำลังจ้องคนตรงหน้านิ่งพินิจขณะกดเสียงคาดคั้นออกมาอ ย่างมาดร้าย "หวานกันจริงเลยน่ะ...GaKu..." "แล้วเดี๋ยวแกก็จะได้กองอยู่ตรงหน้าชั้นคนนี้แหละ... Krauser" Mr.G หรือ Gaku เอ่ยด้วย เสียงเข่นเขี้ยวแบบที่ไม่สนใจว่าคนฟังจะมองเขาด้วยสา ยตาแบบใดเมื่อได้ยินถ้อยนั้น "หึ...น่าขันสิ้นดี" Krauser พูดตัดบทเพียงสั้นๆ ก่อนจะพุ่งเข้าหา Gaku อย่างรวดเร็วซึ่งยังมี ไอซ์ ยืนอยู่ข้างๆตัวของเป้าหมาย เมื่อเขาสามารถเข้ามาในระยะประชิดได้นั้น เขาก็ใช้มือข้างที่กำ มีดพุ่งตรงไปหาไอซ์เพื่อจะหลอกล้อให้ Gaku เอาตัวไปขว้าง ปัง!!!!.....แกร่ก.... เสียงนั้นดังมาจากปืน Rifles ของสิบโทพีรวัส กระสุนลูกนั้นพุ่งตรงไปโดนมือของ Krauser ข้างที่กำมีดไว้ ซึ่งทำให้มีดนั้นหลุดออกจากมือของเป้าหมาย พร้อมกับเลือดที่กระจายตามมีดที่ กระเด็นออกมา แต่ก็ไม่มีเสียงร้องของ Krauser หลุดออกมาจากปากแม้แต่นิดเดียว ซึ่งก็เป็นโอกาสดีของ Gaku หรือ Mr.G เขาก้มตัวแล้วเตะกวาดขาของ Krauser จนร่างนั้น ล้มลงไป "ไอซ์ รีบหนีไปก่อน...เดี๋ยวชั้นกับพีรวัสจะอยู่สู้กับมันเ อง" Mr.G เอ่ยประโยคที่ราบเรียบแต่จริงจัง "เฮ้ย!ๆ...ชั้นบอกแกตอนไหนว่าจะอยู่สู้กับไอ้บ้านั้น " สิบโทพีรวัสขัดขึ้นเหมือนบ่นแต่ก็ไม่จริงจัง เมื่อเขาเอ่ยจบก็ลุกขึ้นเดินไปที่ร่างของ Krauser ในขณะที่ตั้งท่าถือปืนเล็งไปที่ร่างนั้น ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่ไอซ์ได้วิ่งหนีไปก่อน... . |
|
| |
|
06 Apr 2008, 10:25
| #56 (permalink) |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG  โพส: 1,863 ดาวโหลด: 219 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 3 TG ออร่า: สถานที่: บนฟ้า | เอ้า ลงมาหลายตอนไม่ได้มาให้คอมเม้นเลยแฮะ มันส์มากกกก
__________________ คำว่า"ขอบคุณ"ใช้ใจในการให้และใช้ความคิดในการต้องกา ร ไม่ใช่ว่ามีเยอะและจะดี แล้วทำทุจริตเพื่อได้มันมา ถ้าทำอย่างนั้น สิ่งที่คุณมีก็แย่ยิ่งกว่าคนที่เขานิ่งเฉย แล้วมองคุณอย่าางสมเภชเวทนา |
|
| |
|
08 Apr 2008, 05:39
| #57 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | นึกว่าลืมกันซะแล้วเหะๆ __________________________________________________ __________________________________ ทันใดนั้นเอง Krauser ก็ได้ลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งเข้าไปหา Mr.G หรือ Gaku เมื่อเขาเข้าใกล้เป้า หมายได้เขาก็ปล่อยหมัดขวาพุ่งเป็นวิถีตรงไปที่เป้าหม าย ซึ่ง Gaku ก็ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกัน ตุบ!!!....หมัดของ Krauser กระแทกไปโดนที่หน้าอกของเป้าหมายอย่างจังจนร่างของ Gaku ลอยกระเด็นไป ข้างหลังอย่างรุนแรง...ซึ่งสิบโทพีรวัสก็ยืนตะลึงกับ ความเร็วของ Krauser อย่างหวาดผวา แต่ทว่า Krauser ก็ยังไม่เลิกรา พุ่งตามไปเพื่อหวังจะโจมตีต่อ ขณะที่ล่างของเป้าหมายกำลังจะถึงพื้น ซึ่งมีน้ำ เน่าเสียรองอยู่เหนือพื้นขึ้นมาเพียงหัวเข่าของพวกเข าแค่นั้นเอง ผัวะ!!!...Gaku ถูก Krauser ตอกส้นลงมาที่ท้องของเขา ขณะที่แผ่นหลังของเขาพึ่งแตะโดนผิวน้ำเพียงไม่กี่ วินาที ปัง!!!!...แกร่ก...สิบโทพีรวัสเนียวไกปืน Rifles ของเขาหลังจากที่เห็น Mr.G ถูกชายที่เขายังไม่รู้จักชื่อ ตอกส้น ลงไปที่ท้องของ Mr.G อย่างไรปราณี วิถีของกระสุนลูกนั้นวิ่งออกจากปากกระบอกปืนแล้วพุ่ง ตรงเข้าไปปักที่ หัวไหล่ข้างซ้ายของเป้าหมายตามที่เขาได้เล็งไว้ก่อนจ ะลั่นไกปืน แต่อาการและท่าทีของอีกฝ่ายก็แทบจะไม่ บ่งบอกถึงความเจ็บเมื่อลูกตะกั่วลูกนั้นได้ปักลงไปที ่หัวไหล่ของเขา หลังจากนั้น Krauser ก็หันหน้าไปด้านข้างแล้วจ้องไปที่สิบโทพีรวัสด้วยหาง ตาพร้อมรอยยิ้มจางๆแต่ดูเลือดเย็น และสิ่งที่สิบโทพีรวัสกับ Mr.G ไม่ทันได้สังเกตเห็นกับสิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลงไป ที่แขนข้างซ้ายของ Krauser ก็คืออาวุธชีวะ ซึ่งมันเป็นอาวุธชิ้นเดียวกับที่ปลิดชิพ Mr.C ไปด้วยความแค้น เมื่อการเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้น Krauser ก็หมุนตัวหันไปที่ สิบโทพีรวัสแล้วเขายกแขนข้างซ้ายให้ อีกฝ่ายดู ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่ Mr.G หรือ Gaku ได้ลุกขึ้นมายืนมอง หลังจากที่เห็น Krauser หันหลังไปแล้ว พร้อมกับชักปืนที่สิบโทพีรวัสให้ไว้ตอนที่ปะทะกับลิก เกอร์ แล้วเดินลากน้ำเข้าไปหา Krauser เพื่อต้องการไม่ให้ อีกฝ่ายรู้ตัว...แล้วเขาก็เดินมาถึงเป้าหมายซึ่งเป็น ไปตามที่หวังไว้ Mr.G ใช้ปืนพกนั้นจี้ไปที่หัวของ Krauser แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราวกับกำลังคลั่งในชัยชนะออก มา "ฮ่ะๆๆๆ!!!....เห็นไหมเทพีแห่งชัยชนะเขาเข้าข้าง ชั้น ในที่สุดแกก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับชั้นคนนี้ แต่ถ้าแกนึกเสียดาย ชีวิตขึ้นมาอยากจะคุกเข่าขอโทษชั้นก็ได้น่ะ เพื่อชั้นจะเห็นใจ ฮ่ะๆๆๆ!!!!" เขาเอ่ยด้วยความบ้าคลั่งออกมา ซึ่งเขากลับไม่ได้รู้เลยว่าแขนข้างซ้ายของ Krauser นั้นได้เปลี่ยนเป็นอาวุธชีวะ ไปแล้ว ซึ่งตรงข้ามกันกับสิบโทพีรวัสที่กำลังยืนจับสั่นด้วย ความกลัวกับแขนของอีกฝ่ายที่ดูยังไงก็เหมือนปีศาจใน หนังที่เขาชอบเรื่องหนึ่ง "หึ...หึหึหึ...ฮ่ะๆๆๆๆ!!!!!!!...แกจะประมาณตนมากเกิ นไปแล้ว Gaku ชั้นตะหากที่เทพีแห่งชัยชนะ เข้าข้างอยู่" Krauser เอ่ยด้วยเสียงที่ไม่กลัวเกรง ถึงแม้จะถูกปืนจ่อที่หัวก็ตามที "พูดอะไรของแกน่ะ" Mr.G เสแสร้งยิ้มออกมาแล้วเอ่ยด้วยเสียงที่เบาลงกว่าเมื่อ ครู่เพราะในใจเขานั้นยังมีความ หวาดกลัวกับชายตรงหน้าอยู่มาก แต่เขาก็ยังแต่เขาก็ยังพยามเก็บอาการไว้ "งั้นก็...เชิญดูด้วยตาของตัวเองเลย" Krauser เอ่ยด้วยเสียงเรียบๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับหลังไปหา Mr.G หรือ Gaku ซึ่งปืนพกนั้นก็ยังดูจ่อไว้ที่ตำแหน่งเดิม หลังจาก Krauser หันมาเสร็จ Mr.G ก็กวาดสายตามองสำรวจไปที่ร่างของชายตรงหน้าด้วยความก ลัวปนอย่างรู้ ความจริง ถึงแม้ลึกๆในใจนั้นแทบจะหยุดเต้นด้วยความกลัว จนในที่สุดเขาก็ได้เห็นในสิ่งที่ไม่อย่างเห็น เขาชะงังกึกทันทีที่เห็น ก่อนจะตามมาด้วยอาการตัวสั่นและเหงื่อที่เริ่มไหลซึม ออกมาจากรูขุมขน พร้อมกับมือที่ ตอนแรกจับปืนไว้แน่น แต่ตอนนี้มือนั้นแทบจะคลายออกจากปืนกระบอกนั้น...ด้ว ยความตกใจจนแทบหมดแรง |
|
| |
|
17 Apr 2008, 04:34
| #58 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | ทันใดนั้นสมองของ Mr.G หรือ Gaku ก็เกิดอาการบ้าคลั่งขึ้น เขากลับมาจับปืนในมือไว้แน่นอีกครั้งก่อนจะเอ่ย แบบตะโกนออกไป "ตายซะ!!!!!..." ไม่ทันสิ้นเสียงของเขาดีนัก เขาก็ใช้นิ้วชี้เหนียวไกปืนซึ่งจ่ออยู่ที่หน้าผาก ของอีกฝ่าย ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้มีท่าทีกลัวอะไรกับปืนกระบอกนั้น ... แกร่ก!!... "...!?..." Gaku มีสีหน้าที่ตกใจขึ้นมาเมื่อกระสุนไม่ออกจากปากกระบอก แล้วเขาก็ลองเหนียวไกอีกครั้ง แกร่ก...แกร่ก...แกร่ก...... "หมดเวลาสนุกแล้วพวก" เสียงของชายตรงหน้า Gaku ดังออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ...ทว่าอำมหิต ซึ่ง Mr.G หรือ Gaku นั้นก็รู้สึกช๊อกขึ้นมาเมื่อรู้ว่ากระสุนของปืนที่เข าจับอยู่นั้นหมดไปตั้งแต่เจอลิกเกอร์แล้ว และนั้นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ Krauser ใช้แขนซ้ายซึ่งเป็นอาวุธชีวะฟันตัดไปที่แขนของ Gaku ที่ยังคงถือปืน จ่ออยู่ที่หน้าผากของเขา... "อ๊ากกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!" Mr.G หรือ Gaku ตะโกนร้องออกมาด้วยความเจ็บ ขณะที่แขนของเขาก็มีเลือด สดๆพรวยพุ่งออกมาจากบาดแผล ซึ่งบริเวณตัวด้านหน้าของ Krauser นั้นก็มีเลือดของ Gaku ที่สาดออกมา โดนเขาด้วย... แต่ Krauser ก็ยังไม่พอใจเขาถอยหลังออกมาเพื่อให้ได้ระยะก่อนจะวิ ่งใส่ชายตรงหน้าซึ่งยังยืนร้องอย่างทรมาน ทันใดนั้น Krauser ก็วิ่งขึ้นไปบนตัวของ Gaku ก่อนจะกระโดดหมุนตัวกลับหลังลงมาที่พื้นอีกครั้ง ซึ่งระหว่าง ที่ร่างของเขากำลังลอยหมุนตัวอยู่นั้นเขาก็ได้ใช้เท้ าเตะเสยค้างของ Gaku จนร่างนั้นลอยสู่ด้านบน หลังจากที่เท้าของ Krauser แตะพื้นไม่ถึงหนึ่งวิ เขาก็พุ่งขึ้นด้านบนตามไปโจมตีต่อ หลังจากนั้นไม่นานร่างของ Krauser ได้ลอยอยู่เหนือหัวของเป้าหมาย เขาใช้แขนซ้ายนั้นฟันผ่าจากกลางหัว ของอีกฝ่ายลงมาเรื่อยๆ...จนร่างของ Gaku ถูกแบ่งเป็นสองส่วนซ้ายขวาในเวลาต่อมา... ซึ่งภาพนั้นก็ทำให้ชายผู้ที่เฝ้ามองอยู่ข้างร่างกลับ กลัวมากเข้าไปอีกขั้น เมื่อเท้าของ Krauser กลับมาสู่พื้นอีกครั้งเขาก็หันไปที่สิบโทพีรวัสแล้วเ อ่ยออกมาด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างดีกว่า ครั้งแรกเป็นไหนๆ "หนีไปซะ...ถ้ายังไม่อยากถูกจับแยกส่วนแบบ Gaku " Krauser เอ่ยด้วยภาษาที่ตัวเองถนัดเหมือนตอนที่คุย กับ Gaku เพราะเขานั้นไม่เข้าใจในภาษาไทย... ซึ่งสิบโทพีรวัสนั้นก็ไม่รอช้ารีบวิ่งไปทางเดียวกับท ี่ไอซ์วิ่งไป... __________________________________________________ ____________________ ย้อนไปเมื่อตอน 6 โมงหลังจากเกิดเหตุการณ์นิวเคลียร์ลงผิดที่ เมื่อรัฐบาลของประเทศไทยทราบเรื่องที่นิวเคลียร์ลงที ่จังหวัดใกล้เคียงกรุงเทพฯ ก็ถึงกับตะลึงเมื่อรู้ว่าเสียกำลัง ทหารที่จะเข้าไปเคลียร์พื้นที่ในเวลา 6 โมงเช้า ก็ได้ติดต่อไปที่ประเทศเพื่อนบ้านเพื่อขอความร่วมมือ อีกครั้งหลัง จากที่ต้องเสียทหารกว่า 5,000 นายจากทั่วโลกไปแบบฟรีๆ จนในที่สุดรัฐบาลของอเมริกาก็ให้ความร่วมมือจะจัด ส่งทหารประมาณ 700 กว่านาย มาที่กรุงเทพฯเพื่อจะจัดการเคลียร์พื้นที่และหาผู้รอ ดชีวิต ซึ่งทั้งรัฐบาลประเทศไทยและรัฐบาลของอเมริกา ต่างหวังไว้ว่าจะมีผู้รอดชีวิตหลงเหลืออยู่และพวกเขา ตกลงกันว่า จะเข้าไปดำเนินการค้นหาผู้รอดชีวิตในเวลา 17.00 นาฬิกา |
|
| |
|
21 Apr 2008, 08:20
| #59 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | หลังจากที่ Krauser เห็นสิบโทพีรวัสวิ่งหายไปแล้วเขาก็กระโดดขึ้นด้านบนก ่อนจะโบกมือเพื่อเป็นสัญญาน ให้เฮลิคอปเตอร์ลงมารับเขา... :ด้านหนม เมื่อหนมฟื้นขึ้นมาเขาก็ใช้มือลูบหัวซึ่งยังรู้สึกมี อาการปวดหัวอยู่หน่อยๆ พร้อมกับมองสำรวจรอบห้องก็ไม่พบใคร ชายหนุ่มจึงพยุงตัวลุกขึ้นแล้วเดินสำรวจห้องนี้อีกคร ั้ง...จนเขาพบคราบเลือดเป็นจุดๆ อยู่ที่บริเวณกลางห้อง เขาคุกเข่าข้างซ้ายลงแล้วมองที่คราบเลือดอย่างพินิจ พักสักชายหนุ่มก็สะดุ้งอยู่ในความคิดเมื่อพบว่ามันเป ็นห้อง ที่เขาพึ่งหนีออกมาก่อนจะพบกับ Mr.L "ไม่หรอกมั้ง...ไอ้หนมอย่าคิดมากไอ้โรคจิตนั้นอาจจะไ ม่อยู่แล้วก็ได้" ชายหนุ่มพึมพำออกมาเบาๆ ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนกำลังเดินมาที่นี้. ..แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้กลัวและยังหันไปมองที่ประตูทาง เข้า พร้อมกับคิดในใจ "คงเป็นMr.Lอยู่แล้ว" สักพักก็ปรากฏร่างของชายที่เขาคุ้นเคยนั้นก็คือ Mr.L ที่กำลังก้าวเข้ามาในห้อง...ชายหนุ่มจึงโล่งใจไป แต่ทว่าก็ ปรากฏร่างของชายอีกคนซึ่งชายคนนั้นมีผ้าสีขาวพันอยู่ ที่ศอกข้างขวาและมีคราบเลือดสีแดงๆปะปนในผ้าสีขาว ซึ่งหนมก็รู้ทันทีว่านั้นก็คือคนที่ถูกหนมใช้มีดเสีย บไป "Mr.L รีบออกห่างจากไอ้บ้านั้นน่ะ...มันนี้แหละที่จับผมไว้ ผมจำได้!!!" หนมตะโกนออกไปเพื่อบอก Mr.L Mr.L จึงหยุดเดินแต่ก็ไม่มีท่าทีจะสนใจในสิ่งที่หนมเอ่ยออ กมา จากนั้นเขาก็เอ่ยด้วยเสียงเรียบๆให้ชายหนุ่มตรง หน้าเขาฟังซึ่งห่างกันประมาณ1เมตร "เขาใจผิดซะแล้วหนม คนที่นายกำลังพูดถึงน่ะเป็นพวกเดียวกับชั้นต่างหาก" เมื่อ Mr.L พูดจบเนียร์คนที่เคยโดน หนมใช้มีดเสียบที่ศอก ก็เดินมาหยุดที่ข้างๆ Mr.L "ตกใจใช่ไหม??...ว่ะฮ่ะฮ่ะฮ่ะฮ่ะฮ่ะ" เนียร์เอ่ยต่อจากที่ Mr.L พูดจบไปแล้ว ในขณะที่หนมกำลังตกอยู่ในความหวาดกลัวอยู่นั้นก็มีเส ียงของชายอีกคนดังมาจากประตูห้องว่า "หยุด!!" ทำให้ Mr.Lและเนียร์ ต้องหันไปที่ต้นเสียงพร้อมกันซึ่งหนมก็ใช้สายตามองลอ ดชายทั้ง 2 คนนั้นไป สิ่งที่เขาพบก็ คือ สิบเอกกมลภัทร ที่กำลังถือปืนเล็งมาที่ชาย2คนนั้นราวกับรู้เหตุการณ ์ในขณะนี้ว่าใครดีใครร้าย "ในที่สุดชั้นก็ตามหาแกจนเจอ เลออนฮาร์ท เนียร์ ไอ้ฆ่าตกร ทำไม...เพราะอะไรแกต้องฆ่าพี่ชั้นด้วยพี่ชั้นไปทำ อะไรให้แกฮ่ะ!!!" สิบเอกกมลภัทรเอ่ยขณะที่ยังเล็งไปที่ 2 คนนั้น "เพราะสะใจไง" เสียงของ Mr.L กับเนียร์เอ่ยพร้อมกันอย่างเรียบๆ โดยไม่สนใจกับสิบเอกกมลภัทร ปังปัง!!...เสียงปืนของสิบเอกกมลภัทรดังขึ้นพร้อมกับ ลูกตะกั่ว 2 ลูกที่วิ่งตามกันออกมา กระสุนนั้นกำลังพุ่งตรงไป ที่เป้าหมายนั้นก็คือ Mr.Lและเนียร์ แต่ว่าทั้ง 2 คนนั้นก็ต่างฝ่ายต่างกระโดดหลบไปด้านข้างเพื่อหลบกระ สุนซึ่งเปิดช่องว่างตรงกลางไว้อยู่ "ออกมาหนม!!" สิบเอกกมลภัทรเอ่ยสั้นๆขณะที่กำลังเล็งไปที่เนียร์ ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าวิ่งฝ่ากลางวงออกไปหาคน ที่เขาเรียก เมื่อหนมวิ่งไปใกล้ถึงคนที่เรียกเขา สิบเอกกมลภัทรก็ใช้มืออีกข้างไปหยิบปืนอีกกระบอกแล้ว โยนให้หนมซึ่งหนมก็ สามารถรับได้พร้อมกับหมุนตัวไปที่ Mr.L แล้วลั่นไกออกไปโดยไม่เล็ง ปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!!...เสียงปืนของทั้ง 2 ดังพร้อมกัน แต่ฝ่ายตรงข้ามก็ยังสามารถหลบได้อย่างพริ้วไหว "ไปกันเถอะ" สิบเอกกมลภัทรเอ่ยเบาๆให้หนมฟัง "ครับ" หนมพยักหน้าตอบรับแล้วก็วิ่งไปก่อน ซึ่งสิบเอกกมลภัทรก็ยิงดักไว้ขณะที่ค่อยๆเคลื่อนตัวอ อกจากตรงนั้น ก่อนจะวิ่งตามหนมไป...สิบเอกกมลภัทรเร่งฝีเท้าจนวิ่ง ตามทันหนม "ขอบคุณครับที่มาช่วยไว้" หนมอ่ยขณะวิ่งคู่กับสิบเอกกมลภัทร "เรื่องนั้นช่างมันเหอะ" สิบเอกกมลภัทรตอบกลับขณะที่มือกำลังเปลี่ยนแม็กปืนอย ู่ หลังจากที่เขาก็เปลี่ยนกระสุน ปืนเสร็จ...เขาก็หยิบแม็กอีกอันซึ่งเป็นแม็กชุดสุดท้ ายให้หนมไป... ตอนนี้ทั้งคู่เหลือกระสุนหลักคนละ 15 นัด กับกระสุนของชุดที่แล้วซึ่งยังใช้ไม่หมดเพียงคนละประ มาณ 5-6 ลูก |
|
| |
|
27 Apr 2008, 10:25
| #60 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 68 ดาวโหลด: 281 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | ขณะที่ทั้งคู่วิ่งหาทางหนีอยู่นั้น พวกเขาก็พบกับใครบางคนซึ่งนอนสลบอยู่ในท่านอนคว่ำห่า งจากพวกเขาประมาณ 10เมตร พวกเขาทั้ง2ค่อยๆลดความเร็วลงแล้วเปลี่ยนเป็นเดินยกป ืนเล็งเข้าไปหาอย่างระวังทั้งข้างหน้าและ ข้างหลัง เมื่อเข้าใกล้ได้สำเร็จพวกเขาก็ยืนเล็งปืนไปที่ร่างน ั้นเพื่อดูทีท่า สักพักสิบเอกกมลภัทรก็ก้มตัวลงไปก่อนจะพิกตัว ชายที่นอนสลบคว่ำหน้าอยู่ ซึ่งเสื้อที่เขาสวมใส่อยู่นั้นขาดต่างจากกางเกงที่ขา ดแค่บริเวณหน้าแข้ง เมื่อร่างนั้นพิกหงายขึ้นมาหนมก็ต้องตกใจเมื่อชายคนน ั้นคือเบิร์ดเพื่อนสนิทของเขา หนมไม่รอช้ารีบก้มลงไปดูเพื่อ ความแน่ใจอีกครั้ง หลังจากที่แน่ใจแล้วหนมก็เอ่ยออกมาเรียบๆ "พี่อั้มนี้เพื่อนผมเองครับ..." "จริงดิ...แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี้ได้ล่ะ?" สิบเอกกมลภัทรเอ่ยถามกลับอย่างแปลกใจ "เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังรีบช่วยพยุงเพื่อนผมเถอะ" หนมเอ่ยพร้อมกับเดินข้ามไปยกแขนของเบิร์ดขึ้นผาดคอเข า เมื่อสิบเอกกมลภัทรเห็นดังนั้นก็ยกแขนเพื่อนของหนมขึ ้นมาผาดคอ แล้วลุกขึ้นพร้อมกันก่อนจะมุ่งหน้าเดินต่อ พวกเขาช่วยกันพยุงเบิร์ดเดินมาเรื่อยๆ จนพบกับลิฟซึ่งเป็นความหวังของพวกเขาตลอดๆ ทั้ง2คนนั้นหันมามอง หน้ากันแล้วยิ้มด้วยความดีใจที่จะได้ออกไปจากที่นี้ ทว่าด้านหลังก็เกิดเสียงฝีเท้าขึ้น แต่พวกเขาก็ไม่คิดที่จะรอให้พวกนมันมาถึงรีบมุ่งไปที ่ลิฟ ทว่าลิฟเพียงอันเดียว ตรงหน้าพวกเขากลับจอดอยู่ที่ชั้นB2F สิบเอกกมลภัทรจึงกดลิฟลงเพื่อที่จะให้มันมาที่ชั้นนี ้ ซึ่งเป็นจังหวะเดียว กันที่พวกมันก็ได้ตามมาถึงพวกเขาแล้ว หนมกับสิบเอกกมลภัทรช่วยกันวางเบิร์ดพิงพนังไว้เบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับปืนที่เล็งไปที่พวกนั้น ทว่าทั้ง Mr.L และ เนียร์กับไม่ได้สนใจอะไรพวกเขาเลยแม้แต่น้อย กลับยืนเฉยมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาเยาะ แอ๊~ดดดด....ครื~นนน...เกิดเสียงประหลาดขึ้นที่ด้านห ลังของพวกสิบเอกกมลภัทรซึ่งนั้นก็คือลิฟ หนมกับ สิบเอกกมลภัทรจึงหันหน้าไปโดยที่ปืนยังเล็งอยู่ที่ระ ดับเดิม สิ่งที่พวกเขาเจอคือชายชุดดำซึ่งกำลังแหกลิฟออกมา ซึ่งมันเป็นคนเดียวกับที่เคยสู้กับสิบเอกกมลภัทร "ทำไม...เรายิงไปโดนเต็มๆกระโหลกเลยนิ" สิบเอกกมลภัทรเอ่ยในใจอย่างวิตก เมื่อชายชุดดำคนนั้นแหกประตูลิฟเสร็จ เขาก็เดินฝ่ากลางระหว่างหนมกับสิบเอกกมลภัทรไปอย่างม าดนิ่งกับท่า เสยผมในขณะที่เดินผ่านกลางคนทั้งคู่ไป ก่อนจะไปหยุดที่เนียร์กับ Mr.L ปังปังปังปังปังปัง!!...สิบเอกกมลภัทรเปิดฉากลั่นไกป ืนก่อน ซึ่งหนมก็หันไปมองเขาด้วยความงุ่นงงโดยที่ปืนยัง คงอยู่ในระดับเดิม ทว่า 3 คนนั้นก็กระโดดหลบอย่างพริวไหวเหมือนเช่นเคย อ๊า~กกกกกกกกกกกกกกกก!!!..... จู่ๆก็เกิดเสียงของตัวอะไรบางอย่างร้องขึ้นมาอย่างบ้ าคลั่งทำให้พวกเขาทั้ง 5 คนนั้น หยุดการเคลื่อนไหวเพื่อจะ ฟังเสียงนั้นอย่างสนใจ เมื่อสิ้นเสียงตัวเจ้าของเสียงนั้นก็วิ่งมาที่กลุ่มพ วกเขา ไม่นานนักก็ปรากฏตัวให้พวกได้เห็นแล้วคำรามอีกครั้ง อ๊า~กกกกกกก!!!!!!........................ "ฮึ...เจ้าNemesisนี้เอง" เวสเกอร์เอ่ยออกมาด้วยเสียงเรียบๆเป็นภาษาถนัดของเขา พลางใช้มือเสยผมอีกครั้ง ทันใดนั้นเองที่แขนทั้ง2ข้างของ Nemesis ตัวนี้ก็เกิดการกระตุกอย่างรุนแรงจนขาดในที่สุด แต่มันก็ยังยืนปล่อย ให้เลือดสีม่วงพุ่งออกมาจากปากแผล "ฮึ...น่าสงสาร" เวสเกอร์เอ่ยขณะมองที่ Nemesis ตัวนั้นที่แขนขาด ทว่าอยู่ดีๆก็มีอะไรบางอย่างเหมือนเล็บกำลังโผล่ออกม าจากปากแผลอย่างช้าๆ แล้วในที่สุดสิ่งที่โผล่มานั้นก็คือ แขนคู่ใหม่จากนิ้วเปลี่ยนเป็นกรงเล็บขนาดยาวและคมกริ บ แต่อีกอย่างที่แปลกใน Project Nemesis นั้นก็คือ ดวงตาขนาดใหญ่ที่บริเวณหัวไหล่ของแขนซ้าย ซึ่งมันทำให้ 5 คนนั้นช็อค แต่ทว่าเนียร์ เวสเกอร์และ Mr.L นั้นกลับมีท่าทีที่ดูตกใจกว่าชายหนุ่มอีก2คนนั้น "หวะ...หวะ...หวังว่ามันคงไม่ได้ติดเชื้อG-Virus หรอกน่ะ" Mr.L เอ่ยเมื่อเขานึกถึงเหตุการณ์ที่เบิร์ดทำ G-Virus หล่นแตกในห้องเลเซอร์ ติ๊ง!!...เสียงบางอย่างดังขึ้นที่ด้านหลังของหนมกับส ิบเอกกมลภัทร เมื่อหันไปก็พบกับตู้ลิฟที่มาจอดในชั้นนี้ หนมรีบเขาไปในลิฟแล้วกดชั้นที่จะไปส่วนสิบเอกกมลภัทร ก็รีบไปลากเบิร์ดเข้าไปในลิฟ เวสเกอร์เห็นดังนั้นก็จะพุ่งไปเพื่อจะตามไปก่อกวน แต่ก็ถูกNemesisตัวนั้นปล่อยอะไรบ้างอย่างสีม่วงๆยาว ๆคลาย กับหนวด ออกจากมือข้างขวา พุ่งไปแทงเวสเกอร์จนทะลุ หนวดสี่ม่วงทะลุจนเลยไปถึงคนที่อยู่ในลิฟ แต่ว่าหนวดสีม่วงนั้นก็หยุดก่อนจะถึงตัวสิบเอกกมลภัท รเพียง เซนฯเดียว Nemesis ตัวนั้นก็กระชากหนวดกลับ เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิฟเคลื่อนตัวสู่ด้านบนซึ่งเป็ นสิ่งที่สิบเอกกมลภัทรกับ หนมกำลังรอคอย ส่วนเวสเกอร์ก็นอนจมกองเลือดไปกับพื้น |
|
| |
Linear Mode
