Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
04 Mar 2008, 01:45
| #35 (permalink) | |
| แฟนพันธ์แท้ TG    โพส: 2,970  ดาวโหลด: 27 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 25 รับคำขอบคุณ: 375 TG ออร่า:     สถานที่: Thaigaming Site™   | อ้างอิง:
 | |
|  |
|
05 Mar 2008, 08:41
| #36 (permalink) | |
| น้องใหม่ TG   โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | อ้างอิง:
: ด้านหนม แซ่ที่ถูกปล่อยจากมือตัวประหลาดพุ่งไปกระแทกโดนหนมจน กระเด็นติดกำแพง...... ส่วนสิบเอกกมลภัทรสามารถก็กลิ้งหลบไปด้านข้างได้ทัน. ..พอตั้งหลักได้ก็ตัดสินใจโยนระเบิดแสงลูกสุดท้ายไป. ..... สิบเอกกมลภัทรรีบเข้าไปพยุงหนมแล้วพาออกจากห้องนี้ เขาพยุงหนมวิ่งไปสักพักหนมก็หายมึน... "แสบตาจังครับ..." หนมพูดพร้อมกับใช้มือขยี้ตาแรงๆ "โทษทีน่ะ...." สิบเอกกมลภัทรพูดแล้วยิ้มแห้งๆให้หนม "ขอบคุณนะครับที่ช่วยผม" หนมเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจ "แล้วเราจะไปไหนครับเนี่ย" หนมหันไปถามสิบเอกกมลภัทรในขณะที่ก้าวขาวิ่งคู่กับชา ยคนนั้น "เอ่อ.ไม่รู้สิตอนนี้รู้อย่างเดียวหนีให้ไกลเจ้าตัวป ระหลาดนั้นจะดีที่สุด" สิบเอกกมลภัทรหันไปที่ หนมแล้วตอบ "สิบเอกกมลภัทรครับ...ชื่อเล่นอะไรครับ" หนมหันหน้าไปถามสิบเอกกมลภัทรในขณะวิ่งอยู่ "อั้ม..." สิบเอกกมลภัทรหันไปที่หนมแล้วตอบ "แล้ว...อายุล่ะอายุเท่าไรเหรอครับ" "จะอยากรู้ไปถึงไหนเนี่ย..." สิบเอกกมลภัทรทำสีหน้าบูดก่อนจะพูดต่อ"27...ชั้นอายุ 27" ขณะที่วิ่งอยู่นั้น...หนมก็ล้มลงไปหน้าตาเฉย.... สิบเอกกมลภัทรหยุดวิ่งแล้วหันไปที่หนมพร้อมกับชักปืน แล้วเดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ...เมื่อถึงตัวหนม เขาก็ใช้มือข้างที่ถือปืนจี้ไว้ที่ลำตัวแล้วใช้มืออี กข้างแตะจับชีพจรที่คอ....ชีพจรหนมยังเต้น อยู่.... "หลับไปได้ไงเนี่ย....ขนาดวิ่งอยู่น่ะ" สิบเอกกมลภัทรโคลงหน้าเบาๆแล้วก็ใช้มือข้างที่ว่างเป ล่า หยิบอะไรบ้างอย่างขึ้นมาดู...สายตาของสิบเอกกมลภัทรก ำลังมองมันอย่างเสียดาย "การช่วยคนสำคัญกว่าอะไรทั้งนั้นสิน่ะ" สิบเอกกมลภัทรคิดในใจ "Anti-Virus...นี้จะช่วยรักษานายเอง" สิบเอกกมลภัทรตัดใจที่จะเอาไปขายให้บริษัทที่เป็นคู่ แข่งของ UMBRELLA ถึงแม้มันจะราคาดีแต่เขาก็ยอมตัดใจแล้วฉีดมันเข้าไปท ี่หนม....... __________________________________________________ __________________________________ : ด้าน Mr.G "นี้เรากำลังฝันไปใช่ไหม....เราต้องฝันไปแน่ๆ" เชนนั่งบ่นพึมพำเบาๆ...ในขณะที่สายตาของเชนก็จดจ้องไ ปที่ปืนในกำมือของเขาอย่างไม่ละสายตาและมองเหมือนคิด อะไรบางอย่างอยู่ ส่วน Mr.G ที่ยื่นมองดูเชนอยู่ห่างๆก็เริ่มกลัวว่าเชนจะคิดสั้น ....จึงเดินเข้าไปหาเชนแล้วใช้มือ ขวาคว้าปืนในมือของเชนแล้วโยนมันทิ้งไปก่อนที่จะเขย่ าตัวเชนแรงๆเพื่อหวังจะให้เชนกลับมา มีชีวิตชีวาแบบเดิม....... "เชน...เราต้องมีทางรอดเชื่อสิ..." Mr.G พูดเพื่อให้เชนกลับมามีความหวังอีกครั้งถึงแม้ มันจะแทบไม่มีทางเป็นไปได้เลย "เฮอะ!!....ตายลูกเดียวเราไม่มีทางรอดอยู่แล้วจะพูดโ กหกไปทำไมกัน" Mr.S พูดแทรกขึ้นมา อย่างฉุนเฉียว Mr.G หันขวับไปที่ Mr.S แล้วตะคอกกลับไป "หุบปากไปเลย!!.....มึงนะไม่พูดก็คงไม่มีใครว่ามึงหร อก" Mr.S ได้ยินดังนั้นจึงตะหวาดกลับไป "แล้วจะทำ!!!....หรือมันไม่จริงว่ะ!!!...โถ่ไอ้นรก!! !!" Mr.G ทนกับคำพูดของ Mr.S ไม่ไหวจึงเดินกระแทกส้นเข้าไปต่อยหน้า Mr.S อย่างเร็วและแรง จนคู่กรณีไม่สามารถตั้งตัวทัน....ตุบ!!!! โอย!!!.......Mr.S ถูกต่อยหน้าเข้าอย่างแรงจนปากแตก "ไอสัด...." Mr.S กำหมัดแล้วต่อยเสยค้าง Mr.G จนลอยหงายหลังล้มลงไปกองกับพื้น Mr.G ไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบลุกขึ้นไปซัดหน้า Mr.S อีกหนึ่งหมัดอย่างเลือดร้อน....... ทั้ง 2 คนนั้นต่างก็แลกหมัดกัน...จนต่างคนก็ต่างผลาดท่าจนหม ดแรงสลบไป..... เชนลุกจากเก้าอี้แล้วเดินไปสำรวจห้องๆหนึ่งที่พวกเขา ทั้ง 3 นั้นยังไม่มีใครเข้าไปสำรวจ เชนเดินเข้าไปในห้องตัวเปล่า.....ห้องนั้นมืดจนแทบมอ งอะไรเห็นแต่เชนก็สังเกตเห็นบางสิ่ง บางอย่าง สิ่งที่ชายหนุ่มเห็นคือบันไดไม้ที่ถูกวางพาดไว้ที่กำ แพง...ด้วยความอยากรู้ปนอาการ เบล้อๆเชนจึงปีนขึ้นไปสำรวจ.....เมื่อเชนขึ้นไปถึงก็ พบห้องที่มีช่องสูงแค่หัวเข่า.... เชนจึงคล้านเข้าไป..... ทันทีที่เชนรอดผ่านช่องนั้นมาได้...เชนก็รู้สึกได้ถึ งมือของอะไรสักอย่าง....มันไม่ได้มีแค่มือคู่ เดียวแต่มีเป็นหลายสิบคู่......... เฮ้ย!!!......เชนร้องอย่างตกใจทันใดนั้นเชนก็ถูกกัดเ ข้าที่แขนก่อนจะถูกระดมกัดเข้าไปอีกหลาย แห่งของร่างกาย....แล้วเชนก็ล้มลงไปกับพื้นเมื่อถูกซ อมบี้กัดเข้าที่ขา อ๊า~~~ก!!!......เชนร้องอย่างทรมานร่างกายของเชนถูกเ ทะถูกฉีกออกด้วยฝีมือของซอมบี้ที่เคยเป็นคนงานของสวน สัตว์ที่นี้........ เวลา 04:30 นาฬิกา บรึ~~~~ม!!!!!......หลังเสียงระเบิดที่ดังกึกก้องเกิดขึ้นก็มีกลุ่ มควัน รูปเห็ดลอยขึ้นสู่ท้องฟ้ายามวิกาล.........ไม่ต้องบอ กก็รู้ว่านั้นคือ...จรวดนิวเคลียร์ นิวเคลียร์ลูกที่ฐานบัญชาการของพวก Mr.G ได้ระเบิดขึ้นแต่.... ทว่า....มันไม่ได้ลงที่ใจกลางกรุงเทพฯ พิกัดที่ฐานปล่อยนิวเคลียร์ยิงมานั้นเกิดการล็อกพิกั ดผิดผลาด.... จังหวัดที่ใกล้เคียงกับกรุงเทพฯจึงเป็นผู้รับเคราะห์ แทนและจังหวังนั้นคือที่ๆทหารกว่า 5,000 นาย ของทั่วโลกกำลังเตรียมความพร้อมเพื่อที่จะเข้าไปทำกา รเคลียร์พื้นที่ในกรุงเทพฯในเวลา 6 โมง เช้าที่จะใกล้จะถึงนี้.........แล้วจะมีอะไรมาหยุดไว รัสพวกนี้ได้ หรือนี้จะเป็นโชคชะตาที่ถูกลิขิตไว้แล้วกันแน่!!.... .. แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 11:06. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ | |
|
| |
|
06 Mar 2008, 13:47
| #38 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | : ด้านเบิร์ด ตอนนี้เบิร์ดสามารถหา G-Virus มาได้แล้ว 4 หลอดด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพัง... "เฮอะ...บอกจะมีคนมาช่วยหา" เบิร์ดบ่นพึมพำในขณะนั่งพักเหนื่อย.... เบิร์ดนั่งพักได้ไม่นานก็ต้องออกเดินตามหา G-Virus ต่อด้วยความอยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ชายหนุ่มเดินพลางก้มมองไปที่หน้าจอคอมฯจิ๋วที่ติดไว้ ที่แขน มันมีความสามารถที่จะบอก ตำแหน่งของ G-Virus เบิร์ดจึงเดินหาได้อย่างสบาย.......... เบิร์ดเดินเข้าไปในประตูตามที่แผนที่บอก.... เมื่อเข้ามาในห้องชายหนุ่มก็เห็นสิ่งที่เขาต้องการว่ างอยู่บนแท่นที่อยู่สุดทางเดิน ชายหนุ่มเดินไปอย่างไม่ได้ระวังตัว....ทันใดนั้นก็มี เสียบางอย่างดังมาจากข้างหลัง เบิร์ดรีบหันไปมองก็พบกับเลเซอร์ดีแดงพุ่งไขว้กันมาห ลายเส้นอย่างรวดเร็ว มันพุ่งเข้ามาห่างจากเบิร์ดไม่ถึง ครึ่ง เมตร ชายหนุ่มจนตัดสินใจกระโดดพุ่งตัวรอดผ่านช่องระหว่างเ ส้นเลเซอร์ไปได้อย่างหวุดหวิด ไม่ทันที่เบิร์ดจะได้ยื่นตั้งหลัก เลเซอร์อีกชุดก็พุ่งไขว้มาแบบชุดแรกจากด้านที่มี G-Virus เลเซอร์ชุดนี้พุ่งมาเกือบถึงตัวเบิร์ดประมาณ 1 เมตร "เฮอะ...แบบเก่ามาเลย" เบิร์ดพูดพร้อมกระโดดพุ่งเข้าช่องว่างแบบครั้งแรก แต่เลเซอร์กับเปลี่ยนแนวเป็นแนวขว้างกันทุกเส้น...ทำ ให้เบิร์ดใจหายไปชั่วขณะแต่เบิร์ดก็มอง เห็นช่องว่างของเลเซอร์อีกครั้ง...เบิร์ดใช้มือขวายั นไปที่พื้น เพียงไม่ถึงเสี้ยววินาทีเบิร์ดก็พุ่งลอย หลบเลเซอร์กลางอากาศอย่างพริ้วไหวและสง่างาม ตุ๊บ...เสียงเท้าเบิร์ดแตะพื้นแล้วลุกขึ้นยืนตั้งหลั กพร้อมกับสายตาที่มองตรงไปที่ G-Virus และ ยิ้มแบบผู้มีชัยชนะ แต่เบิร์ดก็เห็นสิ่งอื่นที่นอกเหนือจาก G-Virus มันก็คือ Nemesis Nemesis ตัวนั้นก็หยิบ RPG ขึ้นลำกล้องเล็งไปที่ชายหนุ่มแล้วยิง บรึม!!!...ลูกจรวจพุ่งชนเลเซอร์ที่กำลังพุ่งไปหาเบิร ์ด แต่สภาพห้องกลับไม่มีการผุผังมีเพียง แค่รอยไหม้ดำๆเท่านั้น....... เลเซอร์พุ่งไปที่เบิร์ดด้วยจำนวนมากกว่าเดิมแต่เบิร์ ดก็สามารถลอดผ่านเลเซอร์ไปได้... Nemesis ตัวนั้นหยิบหัวจรวดใส่กระบอกแล้วยิงไปที่เบิร์ดอีกคร ั้ง บรึม!!!...จรวดชนตะข่ายเลเซอร์อีกครั้งแต่คราวนี้มัน เป็นแบบตะข่ายเลเซอร์ เบิร์ดรีบวิ่งหนีไปที่ประตูขณะที่วิ่งอยู่เบิร์ดก็เห ็นอะไรบางอย่างตกลงมาใกล้ๆกับประตูเมื่อวิ่งผ่านก็ ได้ยินเสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านบน จับใจความได้ว่า "ส่งมือมา!!" เบิร์ดแหงนหน้าขึ้นไปมองแต่เบิร์ดก็ยิ่งวิ่งเร่งสปีด ...เพื่อที่จะวิ่งไต่ประตูแล้วพุ่งไปที่ช่องเมื่อกี้ เบิร์ดวิ่งไต่ประตูขึ้นไปแล้วก็พุ่งตัวตามที่ว่างแผน ไว้แต่ก็เกิดความผิดผลาดขึ้นเมื่อกระเป๋าเก็บ G-Virus ที่ล็อกกับเค็มคัดไว้ด้านหลังถูกเลเซอร์ตัดขาดไปด้วย ..... เพล้ง!!!.....เสียงหลอด Virus ทั้ง 4 หลอดแตกคากระเป๋าพร้อมกับเชื้อ Virus สีม่วงที่ไหล ออกมาและเหมือนมันกำลังจะระเหย........ แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 11:09. |
|
| |
|
08 Mar 2008, 07:50
| #39 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | ด้าน: หนม แฮ่!!...เสียงของหนมที่กลายเป็นซอมบี้พุ่งเข้ากัดกิน คนที่เขาเคยเห็นแล้วยังจำได้แม่น.... ทุกคนตายหมด.... "นี่เราเป็นซอมบี้ไปแล้วเหรอ...ไม่...ไม่จริงใช่ไหม. ...ไม่!!!!" หนมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้...หนมตกอยู่ในร่างของซอ มบี้ที่เน่าเละ.......................... "ไม่...ไม่!!" หนมกำลังเผ้อ ออกมาในขณะที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา ส่วนสิบเอกกมลภัทรพอได้ยินเสียงของหนมที่อยู่ในอาการ ตกใจก็รีบเข้าไปหา "เฮ้ย!!!หนมเป็นอะไร.." สิบเอกกมลภัทรเรียกไปด้วยเขย่าตัวหนมไปด้วยที่นอนอยู ่บนโซฟาไปด้วย หนมสะดุ้งตื่นขึ้นมา ก็มองและใช้มือสำรวจตัวเองอย่างผวา...ก่อนจะถอดหายใจ ออกมาอย่าง โล้งอกและสีหน้าที่ผ่อนคลาย "เป็นอะไรไป" เสียงของสิบเอกมลภัทรนั่งยองๆกับพื้น ถามหนมอย่างเป็นห่วง "ฝัน...ฝันร้ายน่ะ" หนมตอบคำถามของสิบเอกกมลภัทรก่อนจะถามกลับไป "แล้วตอนนี้ผมอยู่ไหน" "โรงเชือดหมูไง" สิบเอกกมลภัทรบอกกลับไปด้วยสีหน้าที่นิ่งจนเกือบทำให ้อีกฝ่ายหลงเชื่อ สักพักสิบเอกกมลภัทรก็ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างสะใจเม ื่อเห็นหนมทำหน้าตางงๆ "พอเลย...ตกลงว่าผมอยู่ไหนเนี่ย" หนมขมวดคิ้วเข้าด้วยกันแล้วพูดกลับอย่างจริงจังด้วยส ีหน้าที่ ไม่พอใจกับชายตรงหน้า "อ่ะ...บอกก็ได้" สิบเอกกมลภัทรพูดออกไปด้วยท่าทางที่ยังเหลืออาการขำไ ว้อยู่เล็กน้อย "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน...คงจะเป็นห้องพักละมั้ง" หนมลุกขึ้นแล้วเดินวนไปวนมาเหมือนหาอะไรบางอย่าง "หาอะไรเหรอ" เสียงสิบเอกกมลภัทรถามไปขณะนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับที่ หนมนอน "ห้องน้ำอยู่ไหนครับ" หนมตอบพางใช้มือขยี้ลูกตา "ก็เดินออกไปนอกห้องเดี๋ยวก็เห็นเอง" สิบเอกกมลภัทรพูดพร้อมใช้มือชี้ไปที่ประตูห้อง เมื่อหนมเดินเข้าไปใน้ห้องน้ำก็เดินตรงไปยังอ้างล้าง มือ หนมใช้มือทั้ง 2 ข้างลองน้ำแล้วก็ก้มหน้าลงไปแล้วก็ใช้ที่มือลองน้ำลู บไปบนหน้า เขาทำอย่างนี้วนไปมา 3-4 ครั้ง ก็ใช้มือทั้ง 2 ข้างเท้าลงไปที่ขอบอ้างแล้วก็จ้องมองไปที่หน้า ของตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจก พร้อมกับย้อนคิดถึงเหตุการณ์ในความฝัน...จนนึกไปถึงช ่วงหนึ่ง ก็นึกได้ว่า ตัวเองนั้นถูกหมาซอมบี้กัด จึงรีบก้มหน้าลงไปมองบาดแผลพร้อมกับใช้นิ้วแตะลงไป ที่แผลเบาๆ "เอะ...แผลจะหายแล้วเหรอ..." เสียงหนมที่สงสัยเอ่ยขึ้นขณะที่ก้มมองแผลอย่างประหลา ดใจ "แล้วเราก็น่าจะติดไวรัสไม่ใช่เหรอ" เสียงหนมที่สงสัยยิ่งกว่าเก่าเอ่ยขึ้นอีกรอบพร้อมกับ เงยหัวขึ้น ไปจ้องที่กระจกอีกครั้ง เมื่อหนมเข้าห้องน้ำเสร็จก็เดินกลับไปที่ห้องพร้อมกั บความคิดที่ยังค้างคาใจ "เอ้าหนม...ไปซะนานเลยเป็นอะไรรึเปล่า" เสียงสิบเอกกมลภัทรถามเมื่อเห็นหนมกลับมา ขณะที่เขาก็กำลังวุ่นอยู่กับอะไรบ้างอย่าง "เอ่อ...คนที่ถูกพวกผีดิบกัดจะกลายเป็นพวกซอมบี้ใช่เ ปล่าครับ" หนมถามกลับพางเดินไปนั่งที่โซฟาตัวเดิม "ใช่...แล้วก็จะเป็นภายใน 3-4 ชั่วโมงด้วยแต่ใครโชคดีแบบนายก็นานขึ้นมาหน่อย" "แล้วนี้ก็ผ่านไปนานมากแล้วด้วย" สิบเอกกมลภัทรพูดพร้อมกับหยิบปืนที่ว่างอยู่ใกล้ๆขึ้ นมาชักแล้วเล็งปากกระบอกไปที่หนม หนมหลับตาไม่คิดหนีเพราะเขาได้เตรียมใจไว้แล้ว "ปัง!!..." สิบเอกกมลภัทรทำเสียงเลียนแบบเสียงปืน หนมสะดุ้งก่อนจะลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง ก็เห็นสิบเอกกมลภัทรแอบขำและโคลงศรีษะเล็กน้อยซึ่ง บ่งบอกว่า ไม่ได้เรื่องเลย อย่างชอบอกชอบใจ "ชอบล้อเล่นอยู่เรื่อยเลย" หนมระอากับสิบเอกกมลภัทรเต็มทน "หนม...นายเป็นหนี้ชีวิตฉันแล้วน่ะ...ต่อไปนี้นายต้อ งคอยติดตามฉันเข้าใจรึเปล่า" สิบเอกกมลภัทรพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังจนไม่เหลือเค ้าเดิมที่บอกว่าล้อเล่น "เดี๋ยวก่อนแล้วพี่ช่วยอะไรผมล่ะ" หนมลุกพรวดจากโซฟาแล้วถามกลับไปอย่างใจร้อน "ก็เรื่องVirusไง" สิบเอกกมลภัทรตอบกลับไปด้วยท่าทีแบบเดิม หนมก็กลับลงไปนั่งฟังที่โซฟาเหมือนเดิม "ฉันอุตสาลงทุนใช้Anti-Virusที่มีราคาพอๆกับG-Virusช่วยนายน่ะเนี่ย" "เดี๋ยวน่ะนี้พี่ไม่ได้เป็นพวกหน่วยคอมมานโดเหรอ " หนมถามด้วยความสงสัยเต็มประดา "เป็น..เป็นสิแต่ก็แค่อาชีพบังหน้าน่ะจริงๆแล้วจะเรี ยกฉันว่านักล่าของก็ได้" สิบเอกกมลภัทรยื่นกอดอกพูด "สมัยนี้ก็มีพวกนักล่าเหลือน้อย เวลาฉันทำภารกิจสำเร็จน่ะ ได้เป็นล้านเชียวล่ะ" สิบเอกกมลภัทรทำสีหน้าแบบพวกโลภมาก "สรุปนายมาช่วยฉัน จบข่าว" สิบเอกกมลภัทรพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม หนมจึงได้แต่เออออตอบตกลงไป.. "งั้นเราก็ออกหากันเลยดีกว่าครับ" หนมพูดเสร็จก็เดินไปหาสิบเอกกมลภัทร สิบเอกกมลภัทรพยักหน้ารับแล้วก็บอกให้หนมเก็บของ หลังจากนั้นพวกเขาทั้ง 2 ก็ออกตามหาVirus ระหว่างที่เดินหนมก็ถามเรื่องต่างๆเกี่ยวกับ ประโยชน์ของVirusทั้งหลายชนิด..... แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 11:10. |
|
| |
|
14 Mar 2008, 21:42
| #40 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | กรุงเทพมหานคร เวลา 7.30 น. :ด้าน Mr.G "คุณ G คุณ G ค่ะตื่นเถอะค่ะ" Mr.G เริ่มรู้สึกเมื่อมีใครมาเรียกและก็ถูกเขย่าตัวเบาๆด้ วย เขาลืมตาขึ้นมาก็พบกับผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าตายไปแล ้วนั้นก็คือ ไอซ์ เขาจึงรีบลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ แล้วจ้องมองไปที่ไอซ์ "ไอซ์เธอสบายดีเหรอ" Mr.G พูดออกไปทั้งๆที่ในใจยังไม่แน่ใจว่าฝันไปรึเปล่า ไอซ์ยิ้มหวานให้ ก่อนจะตอบกลับไป "พอดีมีคนมาช่วยไว้ได้ทันน่ะ" "ใครเหรอ" Mr.G ถามกลับไปแล้วก็มองหารอบๆตัว "ไหนล่ะคนที่ช่วยเธอรึว่าตายไปแล้ว" Mr.G ว่าเรียบๆปนล้อเล่น "ขนาดยังไม่เคยเห็นหน้าก็ปากเสียแล้วน่ะ" Mr.G หันไปมองที่ประตูก็พบผู้ชายในชุดคอมมานโดถือปืนRifle sพาดไว้ที่ไหล่เดินเข้ามาแล้วก็ พิงขอบประตู "หวัดดีผมชื่อสิบโทพีรวัส" เขาพูดในขณะที่มอง Mr.S ไปด้วย ในใจของสิบโทพีรวัสรู้สึกสมเพศ กับชายทั้ง 2 คนนี้ ซึ่งมีลักษณะ โทรม พอๆกัน และเขาก็คิดอะไรบางอย่าง จึงเดินไปที่ Mr.S แล้วใช้เท้าเตะ Mr.S เบาๆ เพื่อจะปลุกให้ตื่น Mr.S สะดุ้งลุกพรวดขึ้นมานั่งแล้วก็มองไปที่คนทั้ง 3 คนก่อนจะลุกเดินไปที่ห้องที่เชนเข้าไปเป็นครั้งสุดท้ าย... "เขาเป็นอะไรเหรอ" ไอซ์หันหน้าไปถาม Mr.G ด้วยสีหน้างุนงง Mr.G ไม่ได้ตอบกลับแล้วเขาก็เริ่มนึกอะไรบางอย่างออก แล้วดวงหน้าของ Mr.G ก็เริ่มหมนหมองลงอย่างเห็นได้ชัดเจน "Mr.Gเป็นอะไรเหรอ" ไอซ์เขยิบเข้ามาใกล้ Mr.G แล้วถามอย่างเป็นห่วง "ปะ..เปล่า" Mr.G ก้มหน้าตอบอย่างตะกุกตะกัก แกร่ก!...แกร่ก!...กร๊อบ!!...จู่ๆก็มีเสียงบางอย่างก ำลังจะแตก "หนีเร็ว!!" Mr.S วิ่งออกมาจากห้องแล้วก็ร้องโวยวายด้วยความตกใจ คนทั้ง 3 คนมองตามหลัง Mr.S ที่วิ่งออกไปนอกบ้านเมื่อหันกลับไปมองที่ห้องก็พบกับ ลิ้น อันยาวของตัวอะไรสักอย่างโผล่ออกมาหลายลิ้น.... พวกเขาทั้ง 3 ไม่มีเวลาคิดจึงรีบวิ่งออกไปตั้งหลักที่นอกบ้าน สิบโทพีรวัสใช้ปืนRiflesเล็งไปที่บริเวณตัวบ้าน ฟุ่บ!!ๆๆๆๆ...มีตัวประหลาดกระโดดออกมาจากบ้านหลังนั้ นหลายตัว ปัง!!....แกร่ก....ปัง!!!....แกร่ก....เสียงปืนrifle sของสิบโทพีรวัสดังขึ้น กระสุนทุกนัดที่ยิงไป เข้าหัวตัวประหลาดเกือบทุกนัด... ปัง!!!ๆๆๆๆๆ....ไอซ์ใช้ปืนพกของตัวเองช่วยสิบโทพีรวั สยิงต้านตัวประหลาด "เฮ้ย!!...ไม่ช่วยยิงวะ" เสียงของสิบโทพีรวัสตะโกนในขณะที่กำลังวุ่นกับการกำจ ัดตัวประหลาด "ปืนมันอยู่ข้างในบ้าน" Mr.G ตะโกนออกไปพร้อมกับ Mr.S "เอ้านี่...ปืน..." สิบโทพีรวัสโยนปืนพกให้ Mr.G กับ Mr.S ไป ปัง!!ๆๆๆๆๆ...แกร่ก...ปังๆๆๆ..เสียงปืนพกและปืนRifle sดังพร้อมๆกันจนฟังได้เป็นเสียงเดียว พวก Mr.G เห็นตัวประหลาดพวกนั้นหยุดการเคลื่อนไหวก็เลยอาศัยจั งหวะนี้เปลี่ยนกระสุน เป็นเวลาเดียวกันกับที่ร่างกายของตัวประหลาดพวกนั้นก ำลังจะพัฒนากลายเป็นลิกเกอร์... เมื่อร่างกายของพวกมันพัฒนาเป็นลิกเกอร์เสร็จก็เป็นจ ังหวะเดียวกันที่พวกสิบโทพีรวัสเปลี่ยนกระสุนเสร็จ พวกมันเข้าจู่โจมพวกสิบโทพีรวัสอย่างว่องไวกว่าเดิมอ ยู่หลายขุม ปัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!!ป ัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!!ปัง!!!ๆๆๆๆๆ...... พวกสิบโทพีรวัสกำลังเกิดความกลัวในจิตใจ...เมื่อกระส ุนของพวกเขาที่ยิงไปนั้นพวกมันกลับหลบได้หมดทุกนัดแล ะมันก็หลบไปเรื่อยๆจนเริ่มเข้าใกล้พวกเขาเข้าไปทุกขณ ะ...... ส่วนพวกสิบโทพีรวัสก็ค่อยๆก้าวเท้าถอยหลังมาทีละเก้า ๆและใช้ปืนยิงขณะก้าวถอยหลัง "จะทำไงดีค่ะ" ไอซ์ถามด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก.... "ถอยก่อนดีกว่า" Mr.S เอ่ยแนะขึ้นมาในขณะที่มือก็ยังคงกดไกปืนเพื่อกำจัดศั ตรูอยู่ เมื่อเพื่อเขาตกลงเป็นเสียงเดียวกันว่าหนี...พวกเขาก ็รีบหมุนตัวกลับหลังแล้ววิ่งออกไป...โดยที่พวกลิกเกอ ร์นั้นก็ยังไล่ตามหลังไปด้วยความว่องไว พวกเขาวิ่งไปจนเจอท่อระบายน้ำที่เปิดอ้าอยู่พวกเขาหย ุดแล้วมองไปในท่อ...และก็เงยหน้าขึ้นมาสบตากันเพื่อเ ป็นการขอความเห็นของแต่ละคน "โดด" Mr.G บอกขณะที่จ้องหน้ากันอยู่ "เฮ้ย!!...จะบ้าเหรอ" สิบโทพีรวัสชักสีหน้า ไม่ทันที่สิบโทพีรวัสจะพูดเสร็จ 3 คนนั้นก็โดดลงไปในท่อแล้ว.... เมื่อเขาหันไปมองที่ด้านหลังก็เห็นพวกลิกเกอร์กำลังต ามมาจึงตัดสินใจโดดตามลงไป ตูม!!!...ตูม!!!...ตูม!!!............ตูม!!!......เส ียงร่างกายของทุกคนตกน้ำ..... "โครต..เหม็ด..เลย" สิบโทพีรวัสเอ่ยเสียงลึกในลำคอ Mr.G เลิกคิ้วขึ้นก่อนจะเอ่ยว่า "ก็ยังดีกว่าถูกตัวประหลาดนั้นฆ่าไม่ใช่เหรอ" "ว่าแต่...จะเอาไงต่อไป..จะอยู่ในท่อนี้ตลอดเหรอฉันไ ม่เอาแล้วคนหนึ่ง" Mr.S ยืนกอดอกแล้วเอ่ยขัดพร้อมกัน ส่วนไอซ์กำลังมองสำรวจในท่อ...แล้วก็สังเกตเห็นบางอย ่างจึงเอ่ยถามความเห็น "ลองเดินตามแสงแดดนั้นไปดูดีไหมค่ะ" ไอซ์พูดพลางใช้นิ่วชี้ไปที่แสงแดดที่ส่องผ่านช่องมาจ ากด้านบน "งั้นก็ลองดู..." Mr.S เอ่ยขึ้นพลางโคลงศรีษะเบาๆอย่างปลง แล้วพวกเขาก็เริ่มเดินตามแสงแดดที่ส่องลงมาจากด้านบน ไปเรื่อยๆ.... แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 11:10. |
|
| |
|
20 Mar 2008, 18:00
| #41 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | : ด้านหนม "โฮ...ห้องไรครับทำไมกลิ้งแรงจัง" หนมหันไปถามสิบเอกกมลภัทรโดยที่มือข้างหนึ่งใช้อุดจม ูก "ไม่รู้ดิ...ก็พึ่งเคยมาเหมือนกัน" สิบเอกกมลภัทรตอบขณะที่กำลังเดินสำรวจห้องอันเหม็นกล ิ่นสาบนี้ "พี่อ้ำผมออกไปรอข้างนอกน่ะ...อยากหาอะไรก็เชิญเลยน่ ะทนไม่ไว้แล้ว" หนมกำลังเดินออกจากห้องโดนที่ยังใช้มือข้างเดิมอุดจม ูกอยู่ ก่อนที่หนมจะเดินไปถึงประตูก็ถูกสิบเอกกมลภัทรเรียกด ักไว้ "เฮ้ย!!!...เจออะไรดีๆเข้าแล้วไงหนม" หนมรีบวิ่งกลับไปหาสิบเอกกมลภัทร แล้วก็เห็นอะไรบางอย่างที่เหมือนกาวเวลาแห้งแล้ว กองเป็นทางยาวและมีคลาบสีเขียวๆติดอยู่ "อุบ...." หนมใช้มือปิดปากแล้วก็หันหน้าหลบด้วยสีหน้าขยะแขยง "555+....จะอ้วกล่ะสิไม่ไว้เลยผู้ชายอะไร" สิบเอกกมลภัทรพูดพลางโคลงศรีษะเบาๆเพื่อบอกหนมเป็นนั ยๆว่าไม่ได้เรื่อง "ฮึม~มมมมมม" หนมหงุดหงิดสุดๆเมื่อโดนสิบเอกกมลภัทรแน็บแนม หนมจึงเดินไปยื่นรอข้างนอกห้องโดยที่อารมณ์ยังบูดอยู ่ "โถ่...ไอ้อวดดี" หนมพึมพัมขณะยื่นอิงกำแพงอยู่ข้างนอกห้องที่สิบเอกกม ลภัทรกำลังสำรวจอยู่ ฟ่อ~อออออ....หนมหันหน้าไปทางขวาก็เจอกับงูขนาดยัก ตัวสีเขียวมรกตปนแผลเละๆตามลำตัว และใบหน้า "งานเข้าแล้วไง..." เมื่อสิ้นเสียงหนมก็รีบหันหน้าวิ่งกลับเข้าห้อง หนมมุ่งตรงไปยัง สิบเอกกมลภัทรและตะโกนบอกว่า"หลบเร็ว!!!...." "ฮ่ะ...อะไร" สิบเอกกมลภัทรนั้นได้ยินไม่ถนัด หนมตะโกนบอกกลับขณะที่หลบอยู่ว่า"งู...งูยัก!!!" ตู~มม!!!....สิบเอกกมลภัทรหันหน้าไปที่ประตู ก่อนที่จะชักปืนเล็งไปที่งูตัวนั้นตามความเคยชินแล้ว ลั่นไกปืน...ปังปังปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!!.... งูตัวนั้นก็หันไปจ้องที่สิบเอกกมลภัทรแล้วพุ่งตรงดิ่ งไปที่สิบเอกกมลภัทร.... สิบเอกกมลภัทรจึงกระโดดทิ้งตัวไปด้านข้างแล้วใช่ปืนย ิงไปอีก...ปังปังปังปังปังปัง!!!!!... ตุ๊บ!!!..งูยักตัวนั้นพุ่งกระแทกกับโต๊ะเข้าอย่างแรง จนโต๊ะนั้นลอยกระเด็นไปจนเกือบสุดห้อง สิบเอกกมลภัทรรีบลุกขึ้นแล้วเหนี่ยวไกอีกครั้ง...แชะ !!!...สิบเอกกมลภัทรจ้องไปที่ปืนที่อยู่ในมือเข้าแล้ วเหนี่ยวไกอีกครั้ง...แชะ!!..."เฮ้ยเวรกรรม" งูตัวนั้นได้โอกาสจึงพุ่งเข้ากระแทกสิบเอกกมลภัทรจนก ระเด็นล้มไถลไปชนกับกำแพงที่อยู่ด้าน หลัง... แต่งูตัวนั้นไม่รู้เลยว่าหนมกำลังรอจังหวะเข้าโจมตีจ ากด้านหลังอยู่ ฉัวะ!!...หนมกระโดดใช้มีดที่สิบเอกกมลภัทรให้ระหว่าง ทาง แทงลงไปบนหลังงูและมือของ หนมก็จับมีดนั้นไว้แน่น...ราวกับคิดอะไรบางอย่างถึงไ ม่ยอมปล่อยมือออกจากมีด งูตัวนั้นดิ้นเล็กหน่อย แต่มันก็ไม่มีอาการร้ายแรงอะไร งูตัวนั้นชูหัวขึ้นสูงจนติดเพดาน มันก้มหัวเล็กน้อยแล้วทำเสียงขู่...ฟ่อ~อออ......ฟ่อ ~อออ..... หนมจึงใช้ปืนจ่อไปที่หลังงูแล้วยิงอย่างต่อเนื่อง... ปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!!!... .แชะ!!!! งูตัวนั้นมีอาการหัวส่ายไปส่ายมาก่อนจะล้ม...ตึง...ไ ปกองกับพื้นมันนอนหายใจรวยระริน แต่หนมก็ไม่ปราณีรีบเติมกระสุนปืน...และยิงไปจนหมดแม ็กอีกครั้ง...จนมันสิ้นใจในที่สุด หนมวิ่งไปหาสิบเอกกมลภัทรและพยุงตัวขึ้นมาแล้วเอ่ยว่ า"เฮอะๆ...สมน้ำหน้าอวดดีนัก" "เออ...ทีใครทีมันเว้ย..." สิบเอกกมลภัทรพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มขณะที่ยังมีอาการ เจ็บอยู่เล็กน้อย แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 11:11. |
|
| |
|
21 Mar 2008, 04:55
| #43 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 275 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 2 TG ออร่า: | : ด้าน เบิร์ด ตุบ!!!...เสียงเท้าของเบิร์ดแตะพื้นหลังจากลงมาจากช่ องแอร์....ตุบ!!!....และตามมาด้วยคนที่มาช่วยเบิร์ด "ขอบใจน่ะ ที่ช่วยไว้" เบิร์ดพูดขอบใจชายคนนั้น อีกฝ่ายยิ้มตอบแบบเป็นมิตรแล้วเอ่ยว่า"ชั้นคือคนที่ ดร.ซาร่าส่งมาช่วยนาย จะเรียกชั้นว่า L หรือ เลออนฮาร์ทก็ได้และอีกอย่างชั้นอายุมากกว่านายมากรู้ ไว้ซะด้วย" เบิร์ดพยักหน้ารับและพูดว่า"แล้วทำไงกับVirusพวกนั้น ดีล่ะ" "จะทำไงน่ะเหรอ ก็ลองไปถาม ดร.ซาร่า ดูซิ" เลออนฮาร์ท หรือ Mr.L คนเก่าพูดและมือของเขาก็กำลังกดไปที่ คอมจิ๋วที่ติดอยู่ที่แขนแบบเบิร์ด แล้ว เลออนฮาร์ท เขาก็เดินห่างเบิร์ดไปเพราะไม่ต้องการให้เบิร์ดได้ยิ นการ สนทนาของเขา ประมาณ2-3นาที เลออนฮาร์ทก็หันไปที่เบิร์ดแล้ว กวับมือเรียกเบิร์ดก่อนจะพูดว่า"เฮ้...กลับไปหา ดร.ซาร่ากับชั้น" สิ้นเสียง เลออนฮาร์ท เบิร์ดก็เดินตาม เลออนฮาร์ทที่เดินนำไปก่อน.... 30 นาทีต่อมา ฟู่!!!...ติ้ง....เมื่อประตูลิฟเปิด เบิร์ดกับเลออนฮาร์ท ก็เดินออกมาจากลิฟที่อยู่ในห้องส่วนตัวของ ดร.ซาร่า "ดร.ซาร่า ผมพามาแล้วครับ" เลออนฮาร์ท พูดกับ ดร.ซาร่าที่กำลังยื่นมองไปที่ตู้กระจกขนาดยักกว้างแล ะลึก ประมาณอาคาร 3 ชึ้น ดร.ซาร่า ก็หันไปตามเสียงเรียกแล้วพูดด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนกำ ลังเก็บอารมณ์โกรธไว้ อยู่ "Mr.Virus02 มานี้สิ" เมื่อเบิร์ดถูกเรียกจึงเดินเข้าไปหา"มีอะไร ค....." ไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบก็ถูก ดร.ซาร่าจับมือแล้วเหวี่ยงใส่ กระจก....แพล่ง!!!!-----------------------------------ฟ่า~ววว.....ตุบ!!!... ร่างของเบิร์ดกระแทกเข้ากับพื้นในขณะเดียวกันที่ ดร.ซาร่า ก็เดินไปกดปุ่มสีแดงที่อยู่บริเวณนั้น ทันใดนั้นกระจกอีกชั้นก็โพล่มาปิดลอยแตกเดิมพร้อมกับ น้ำที่ค่อยๆไหลเข้ามา ไม่นานในตู้กระจกนั้นก็เต็มไปด้วย น้ำแล้ว ดร.ซาร่า ก็กดปุ่มสีน้ำเงินที่อยู่ใกล้ๆกับปุ่มสีแดง หลังจากที่ ดร.ซาร่า กดปุ่มสีน้ำเงินเสร็จ ก็มีสัตว์ชีวะภาพ 3 ตัวหล่นมาจากด้านบนข้างในตู้กระจกซึ่งมีน้ำอยู่ ดร.ซาร่า ยื่นมองเบิร์ดที่อยู่ใต้น้ำแล้วเอ่ยว่า"ฮึฮึๆๆ....ดู สิจะทำยังไง..."เมื่อจบประโยคนั้น หล่อน ก็หันไปที่เลออนฮาร์ทหรือ Mr.L แล้วพูดว่า"คนที่ทำงานผลาดก็จะต้องเจอจุดจบแบบนี้" ส่วนเบิร์ดที่อยู่ใต้น้ำก็มองไปที่สัตว์ทดลอง 3 ตัวนั้นแล้วคิดภายในใจว่า "ฮ่ะ...ฉลามตั้ง 2 ตัวแถมจระเข้อีก 1 จะทำไงดีเนี่ย" เบิร์ดไม่รู้จะทำไง แต่ทว่าเบิร์ดกลับรู้สึกว่าตัวเองนั้นยัง สามารถหายใจในน้ำได้ปกติเหมือนตอนอยู่บนบก เมื่อเบิร์ดเห็นฉลามตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำมาหาเบิร์ดจ ากด้านบน เบิร์ดจึงชักปืนขึ้นมายิง...แกร่ก... ปืนยิงไม่ออก เบิร์ดจึงปล่อยมือออกจากปืนแล้วก้มไปหยิบมีดขึ้นมาแล ะก็เงยหน้าขึ้นข้างบนอีกครั้ง ก็พบกับฉลาม ตัวนั้นพุ่งมาเฉียดแขนเบิร์ดจนเลือดออก.....และตามด้ วยฉลามอีกตัวที่ว่ายวนอยู่ข้างบนก็พุ่งตามกลิ่นเลือด มา อย่างรวดเร็ว เบิร์ดว่ายน้ำเขาหาฉลามตัวที่ 2 ที่กำลังพุ่งมาอย่างรวดเร็ว ฉลามตัวที่ 2 นั้นก็อ้าปากเพื่อจะงับเบิร์ด แต่เบิร์ดก็บิดร่างกายหลบ พร้อมกับใช้มือ 2 ข้างจับมีดไว้แน่นแล้วกดแรง เน้นแทงลงไป ฉลามตัวนั้นที่ถูกเบิร์ดแทงก็ว่ายน้ำไปและบิดตัวเพื่ อต้องการให้เบิร์ดหลุดออกจากตัวมัน ชายหนุ่มพยามกดมีดให้เข้าไปให้ลึกที่สุด...เลือดจางๆ ของฉลามลอยปนน้ำออกมาจากบาดแผลของมัน จระเข้อีกตัวที่กำลังรอโอกาสก็พุ่งเข้าใส่ฉลามตัวที่ ถูกเบิร์ดแทง มันกัดเข้าไปโดนทื่หางของฉลามตัวนั้น ส่วน ดร.ซาร่า ที่มองดูเหตุการณ์จากกระจกก็รู้สึกเดือดขึ้นมากกว่าเ ดิม "ไอ้พวกสัตว์ทดลองงี่เง้า แค่คนๆเดียวยังจัดการมันไม่ได้" ดร.ซาร่าเม้นปากอย่างโมโหหลังจากหลุดปาก ตะโกนออกไปด้วยความโกรธจัด แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 11:11. |
|
| |
|
24 Mar 2008, 14:11
| #45 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 76 ดาวโหลด: 27 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า: | 55555555+ เราก็ไม่รู้ครับ
__________________  Castlevania Symphony of The Night http://www.thaigaming.com/psx-roms/thread-8947-4.html Langrisser IV & V http://www.thaigaming.com/psx-roms/thread-17014.html บทสรุป FF tactics http://www.thaigaming.com/emulators-...ead-19370.html |
|
| |
Linear Mode
