-The Gate อลวนคนพันหน้า-

วันธรรมดาที่แสนจะธรรมดาก่อนวันธรรมดาในวันถัดไปของ ผม โบโบ้ กับ ท่านจิ๊บ โอตาคุ

ผม:"พี่จิ๊บฮะทำไมวันนี้คนมันแวะร้านกุหลาบกันหลายคน เลยฮะ"
พี่จิ๊บ:"ก็มันวันธรรมดานี่นาพรุ่งนี้ก็คงเอาออกไปแจ กโชว์พาวละหน่ะ"
ผม:"งั้นที่ผมเห็นบิ๊กเมื่อเช้าซื้อดอกกุหลาบ 9999 ดอกนี่ก็...."
พี่จิ๊บ:"งืมมน่าจะเอาไปให้ฮาเร็มแหละนะ"
ผม:"เหอๆจะแจกหมดหร๋อ"
พี่จิ๊บ:"หมดซิคนอย่างเจ้าบิ๊กนะหมดอยู่แล้วถึงไม่หม ดมันก็คงขายต่อพรุ่งนี้แหละไม่ก็ให้ L หมดหน่ะ"
ผม:"เหอๆ สรุปพรุ่งนี้ก็วันธรรมดาของพวกเราละเนอะพี่จิ๊บไปตาม จารย์ต่อ กะ จารย์พีทไปกินไรหน่อยดีกว่า ชีวิตมันเศร้ากับวันธรรมดา"
พี่จิ๊บ:"เหอๆเอาเถอะปะตามแผนเถอะไปลากลุงต่อกับลุงพ ีทมา งวดนี้ตาฟิวคงไม่เกี่ยวหล่ะนะ"
ผม:"ก็แหงซิฮะแต่งงานกะแม่คนที่สองแล้วคงไม่ต้องชวนห รอก"

ณ โรงเรียน เดอะ เกท ผมได้เรียนมาที่นี้ได้ราวๆ 9 เดือนแล้วหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป เพี้ยนขึ้น แปลกขึ้น และ บ้าขึ้น ตอนนี้ก็อย่างที่รู้กัน
ผมกะท่านจิ๊บจะไปลากจารย์ต่อและจารย์พีทไปนั่งกินก๋ว ยเตี๋ยวพูดตามภาษาชายโสดโดยที่ไม่มีชายไม่โสดมาขัดจั งหวะการกิน

ผม:"ดีครับจารย์ ต่อ จารย์พีท"
จารย์พีท:"เออ ดีเว้ยโบ้ วันนี้มาทำดอกไรหรอ"
ผม:"ก็มากะพี่จิ๊บหน่ะ กะจะชวนไปกินก๋วยเตี๋ยวคุยเปิดอกตามภาษาชายโสดอ่างับ "
จารย์พีท:"อ้อโอเชแกเลี้ยง"
ผม:"แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
จารย์พีท:"อย่ากลับคำนะ"
ผม:"เวงเหอๆก็ได้ๆเห็นแก่จารย์"
จารย์พีท:"เออให้ได้งี้ซิ แก็งแห้วจงเจริญ"
ผม:"อย่านับผมรวมไปซิผมไม่เคยมีแฟนหน่ะ"
จารย์พีท:"เหอๆก็ได้ๆ ปะไปตามอีตาต่อกัน"
ผม+พี่จิ๊บ:"อืมมมม"

จารย์พีท:"ต่อ ต่อเว้ย........ ต่อโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
จารย์ต่อ:"หือออแกใครวะอ้อ อีพีทนี่เองมีไรหรอ.... กำลังนอนแคะขี้มูกสบายๆอยู่เลย"
จารย์พีท:"เออไปกินก๋วยเตี๋ยวกันโบ้เลี้ยง"
จารย์ต่อ:"เออตรูไป"
พี่จิ๊บ:"ของฟรีละไวเชียวนะจารย์ - -" "
จารย์ต่อ:"แหงละเฟร้ยของฟรีไม่พลาดอยู่แล้ว"

พวกเราแก็งหนุ่มโสดก็ได้เดินออกมาจากอาคาร 1 เพื่อเดินทางไปร้านก๋วยเตี๋ยวระหว่างทางก็ได้เจอ รุ่นพี่ออยที่ควงกับแฟนเก่าเพราะถ่านไฟเก่ายังร้อน
เธอชื่ออะไรเราไม่สามารถทราบได้ด้วยจรรยาบัญบางอย่าง ดูท่านจะสนิทกันมากแต่ก็มีข่าวลือมาเหมือนกันว่าอาจจ ะหมั้นกันโหยอะไรจะสวีทปานนั้นโดยเฉพาะ
กับวันธรรมดาพรุ่งนี้ซะด้วย

อีกคู่ก็คู่ของพี่เอก หัวหน้าชมรม J PoP ที่กำลังควงอยู่กะสาวโรงหนังที่ผมเคยได้ฟังจากเจ้าตั วมาบ้าง อืมมมม หน้าตาคล้ายนักร้องเลยนะชือไรหว่า ยุย หรือยุเอะไรซักอย่าง
ช่างมันเถอะ

ถัดมาคุ้นหน้าคุ้นตาทุกคนดีกับความใหญ่ของกลุ่มสาวๆร ุมล้อม ฮาเร็มบิ๊กนั้นเองกับกองช่อกุหลาบหลังรถ รัมโบกินี้ของเขา

เดินมาซักพักรู้สึกเหมือนลืมอะไร

จารย์พีท:"เฮ้ยโบ้แกลืมอะไรหรือเปล่าหว่า"
ผม:"เฮ้ยลืมตาบอนด์สึดหื่นนี่นา"
จารย์พีท:"เหอๆไปตามมันมา!!!"
พี่จิ๊บ:"ให้จารย์พีทไปอะดีแล้ว"
จารย์พีท:"เออก็ได้"
ตุบๆๆๆๆ~
จารย์ต่อ:"แล้วพวกเราทำไรดีวะจิ๊บ"
พี่จิ๊บ:"อืมมผมว่าเดินอยู่แถวนี้ดูคนเตรียมตัวสำหรั บวันธรรมดาพรุ่งนี้ดีกว่า"
จารย์ต่อ:"ตูก็ว่างั้น"
จารย์พีท:"เฮ้ยโบ้ไอบอนด์ขาดเรียนวะ มันเป็นงี้ทุกปีเลยขาดเรียนก่อนวันวาเลนไทน์"
ผม+พี่จิ๊บ:"วันธรรมดาพี่!!" ผมกะท่านจิ๊บแทบพูดเป็นเสียงเดียวกัน
พี่พีท:"เออวันธรรมดาก็ได้ฟระ"
จารย์พีท:"ต่อแกได้ข่าวเปล่าวะว่าจารย์สาวคนไหนไม่รู ้ของโรงเรียนเราเนี่ยโดนคบกับจารย์ใหญ่อยู่"
จารย์ต่อ:".....ตูไม่รู้ซิ"

และแล้วตัวละครลับก็โผล่มา....

จารย์บี:"เฮ้ยยยยยยโบ้ จิ๊บ ให้จารย์ไปอีกคนซิ'
ผม:"เหวออออออจารย์บีมาจากไหนเนี่ย -*-"
จารย์บี:"ห้องส้วมหน่ะรู้สึกวันนี้จะท้องเสียเพราะใค รเอาช็อคโกแลตเถื่อนมาให้กิน"
ทุกคนยกเว้นจารย์บี:"....โดนวางยาว่างั้น...."
จารย์บี:"พูดงั้นก็ถูกนะ..."

ระหว่างเดินก็เหลือบไปเห็นเด็กโรงเรียนเราหลายคนอยู่ ในร้านเกม พวกนี้ก็คงพวกโสดเหมือนพวกเรานั้นเองที่เห็นชัดๆเลยก ็ ปุ๊ย กะ หมู
ก้องที่โดนหักอกมาไม่นานและ ตาลที่กำลังบ้าเพราะข้อสอบวิชา Internet Port

ผม:"หืมมคนกลุ่มชมแบบพวกเรานี่ก็มีเยอะใช้ได้นะเนี่ย "
พี่จิ๊บ:"เหอๆไม่แปลกหรอกเพราะพี่พีทยังโดนหักเลยอุ๊ กกกก"
จารย์พีท:"จิ๊บเด๋วแกก็ได้กระอักเลือดตายแถวนี้หรอกห ึหึ"
จารย์ต่อ:"เหอๆไม่ต้องเอาบุคลิคที่ 4 มาใช้เลยนะ"
จารย์พีท:"เออๆ"
จารย์พีท:"เอ้าเฮ้ยใครถึงร้านทีหลังต้องช่วยโบ้มันจ่ ายตังค่าก๋วยเตี๋ยวนะเว้ยแต่ถ้ามันที่โหล่จ่ายหมด!"
ผม+พี่จิ๊บ+จารย์บี:"เวงวิ่งซิ......"

ตึกกกกตึกๆๆๆ~

ร้านก๋วยเตี๋ยวที่พวกผมไปกินกันเนี่ยเป็นร้านที่อร่อ ยที่สุดในใต้ล้า(แถวนี้)ก็เลยพากันไปกินเนื่องจากราค ามันประหยัดและสะดวกหาที่นั่งง่าย
คนไม่เยอะ สว่างไสวและไม่ใส่ผงชูรส(ข้อนี้จำเป็นที่สุ๊ดดด)

เจ้าของร้าน:"ทวนรายการอาหารนะครับ เล็กแห้ง เล็กยำ บะหมี่น้ำ ก๋วยจั๊บ"
จรย์บี:"อืมมมอย่าลืม เกาเหลาเกี๊ยวปลาด้วย และก็ขนมจีบปูด้วยนะ"
เจ้าของร้าน:"ครับคุณลูกค้า"
จารย์ต่อ:"ฮือออออทำไมตูต้องจ่ายเงินอีกครึ่งเนี่ย"
จารย์พีท:"เพราะแกมัวแต่เหมอตะกี้นะเซะเคี๊ยกกฮะฮา"
ผม:"เหอๆดีจังมีคนหาร"
พี่จิ๊บ:"หืมมๆก็ดีโบ้จะได้ไม่ต้องจ่ายหนักเกินไป"
จารย์ต่อ:"เวงนี่สนับสนุนพีทกันหมดเลยก็ได้เวะ T.T"
จารย์พีท:"เคี๊ยกกกฮะฮาสะใจวะได้แกล้งต่อเหอๆ"
จารย์บี:"....แล้วไม่รวมผมเข้าวงหรอคร๊าบบบบบบบบ- - ไม่มีถามไรผมมั่งเลย"
จารย์พีท:"เหอๆโอ๋บีแกอย่าน้อยใจเด๋วโดนเจื๋อนซะหรอก "
จารย์บี:"กรี๊ซซซซซซซซซซซซซ"
จารย์พีท:"อ้อหรืออยากโดนหารค่าอาหาร!!"
จารย์บี:"ยอมแล้วกัฟฟ"
จารย์บี:"ว่าแต่พรุ่งนี้จะทำไรดีพรุ่งนี้มันวันวาเลน ไทน์นะ"
ทุกคนยกเว้นจารย์บี:"เจ๋ยวันธรรมดาเฟร้ยยยยยยยยยยยยย ย" ผม พี่จิ๊บ จารย์ต่อ และจารย์พีทพูดออกเป็นเสียงเดียวกัน
จารย์พีท:"ถ้าแกไม่อยากตายหุบปากซร้าาาาาบี" พีพีทแหกปากทันที
จารย์บี:"แว๊กกกกก"
จารย์ต่อ:"เอ้ารีบกินรีบไสหัวกลับบ้านได้แล้วเด๋วพวก เอ๋งมีเรียนนี่หว่า"
ผม+พี่จิ๊บ:"ครับ!!"

หลังจากกินข้าวเสร็จก็เป็นไปตามคาดขอรับต้องจากเงินเ ลี้ยงพวกพี่พีทเหอๆแต่ยังดีพี่ต่อช่วยออกเงิน ผมกลับถึงบ้านก็แทบจะพุบลงนอนทันที
เฮ้อคงได้แค่อวยพรละนะว่าพรุ่งนี้จงผ่านไปเร็วๆ

วันรุ่งขึ้น~

กรี๊งงงงงงงงงงงงงงง
ตุบ เสียงทุบนาฬิกาปลุกเป็นเหตุที่เกิดขึ้นประจำกับผมแต่ วันนี้มีบางสิ่งที่ผิดแปลกไป

"โห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยโบ้รีบลงมาเลยนะเฟร้ยยยยยยยยยย ยยยยยยยยย!!"

ไม่รู้หมาตัวไหนมันตะโกนโหวกเหวกหน้าบ้านผมมันน่ารำค าญเหลือเกินเลยต้องจำใจออกไปดู

ผม:"แว๊กกกกกกกกกกกกกก บิ๊ก ตาเอก มาทำไรกันที่นี่"
บิ๊ก+พี่เอก"ก็มาอวดแฟนนะเซ"
ผม:"แฟน???? อาร๊ายยยยแค่แฟนโถ่ผมก็มีอยู่กับผมเนี่ย"
พี่เอก:"ไหนวะแฟนโบ้...หรือว่าโบ้ไม่คิดเลยว่าโบ้เป็ นคนแบบนี้"
ผม:"เฮ้ยแฟนต้าวะพี่"
พี่เอก:"......เวงโถ่น่าแตกเลยตรู"
บิ๊ก:"ฮะๆเอกก็งี้แหละซุ่มซ่ามโดนหลอกเล่นมุขประจำ"
พี่เอก:"หึหึบิ๊กว่าไงนะ~"
บิ๊ก:"ป่าวววววววววววไม่มีอะไร"
พี่เอก:"อะลืมแนะนำเลย โบ้นี่แฟนพี่หน่ะชื่อ(สมมุติ)ลิลลี่นะเคอะ"
ผม:"เหอๆ"
บิ๊ก:"อ่าวโบ้นี่แฟนฉานนน L จำไว้ให้ดีหน่ะ"
ผม:"เหอๆเจอกันประจำไม่ต้องแนะนำก็ได้"
L:"โถ่โบโบ้ก็เค้าก็เขินเป็นนะตะเอง-////-"
ผม:"ซะงั้นช่างมันเถอะงั้นขอเวลาแปบน่อเปลี่ยนเสื้อแ ล้วไปบ้านตาจิ๊บกัน"
ทุกคนยกเว้นผม:"อืมมมม"

ณ หน้าบ้านตาจิ๊บ

ผม:"เฮ้ทุกคนได้ยินเสียงเหมือนใครโหยหวนอยู่ป่าว?"
บิ๊ก:"เหอๆฉันก็ว่างั้นหน่ะหรือว่า...."

พี่จิ๊บ:"วันนี้เป็นวันธรรมดาๆ วันนึง
วันนี้เป็นวันธรรมดาๆ มากๆ
วันนี้เป็นวันธรรมดาๆ สุดๆ
วันนี้เป็นวันธรรมดา สำหรับคนธรรมดาๆ สินะ
เป็นวันธรรมดาๆ สำหรับคนธรรมดาๆ ที่บังเอิญดอกกุหลาบขึ้นราคา เนื่องจากปัญหาโลกร้อน ส่วนช็อกโกเล็ทที่ขายดีก็เป็นเพราะ จู่ๆ เขาคิดช็อกโกแล็ทสายพันธุ์ใหม่สินะ!!
มันเป็นวันธรรมดาๆ สินะ
มันคือวันธรรมดาใช่ไหม!!! ใช่ไหม อ้ากกก
สุขสันต์วันธรรมดา!! คนธรรมดาจงเจริญ!!
แด่วันธรรมดา!!"

ผม:"แด่วันธรรมดา!!" ผมตะโกนออกไปทั้งน้ำตา
บิ๊ก:"เหอๆโบ้บ้าไปอีกคนแล้ว - - "
ผม:"เหอๆใครจะเหมือนบิ๊กละมีเป็นฮาเร็ม"
บิ๊ก:"เออๆตูผิดอีกแล้ว -"-"
ผม:"ช่างเถอะลากลุงจิ๊บไปโรงเรียนกันเตอะ"
พี่จิ๊บ:"อ่าเช"

ณ ประตูทางเข้า เดอะ เกท

ผม:"เดย์ลุงยามคุณแม่ไม่ปลื้ม"
ยามฟิว:"เหอๆดีเจ้าโบ้มารายาททราม"
จารย์ต่อ:"เหอๆแล้วคุณแม่คนที่สองละไปไหนซะแล้ว"
ยามฟิว:"อย่าถามตรูเวลางานจะได้ไหม"
ผม:"เหอๆอุส่าห์อยากเห็นหน้าสักหน่อย"
ยามฟิว:"เหอๆอย่าสนใจตูเลย -"-"
พี่จิ๊บ:"เอะได้ข่าวว่าหมั้นแล้วนี่"
ยามฟิว:"เฮ้ยใครบอกแกวะ"
ผม+พี่จิ๊บ:"พี่พีทอะเซ่"
จารย์พีท:"เคี๊ยกกก ฮะฮาาาาาาา มีปัญหารอตาฟิว"
ยามฟิว:"เหอๆนึกว่าใครที่ไหนบอก ตาพีทนี่เองเด๋วปัดเหนี่ยวซะเลย"
จารย์พีท:"เรื่องไรจะยอมให้เหนี่ยว"
ยามฟิว:"ฮ่วยมาตัดสินกันเลยดีกว่า"

เปี๊ยงงงงงงงงงงงง~ เสียงฟ้าผ่านี่เอง Match point ระหว่าง ยามสลาตันฟิวโนซูเกะ กับครูจอมเฮี๊ยบพีทเตอร์ แพน เป้งๆ

จารย์พีท:"ชัยชนะต้องเป็นของตรู"
ยามฟิว:"ของตรูตังหาก"
จารย์ต่อ:"พวกเราปล่อยให้พวกนี้บ้ากันเถอะ"
นักเรียนคนอื่นๆ:"เอ้อ"

ตึกกก ตึกกกก ตึกกๆๆๆๆๆๆ อย่างที่รู้กันเกิดอะไรขึ้น

กลุ่มผู้คลั่งใคร่บิ๊ก:"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ฮาเร็มมมมมมมมมมมม บิ๊กกกกกกกกกกกกกก"
พี่จิ๊บ:"เหอๆปล่อยบิ๊กมันบ้าไปอีกคนแล้วกัน"
บิ๊ก:"อ๊ากกกกกกกปล่อยฉานนนนนนนนนนนนนน ฉานจะไปเดทกะ L"
ผม:"เหอๆไปเถอะ L ไปเดทกะ ยางามิ ไลท์แทนแล้วกัน"
L:"เหอๆคนละเรื่องแล้วยะ"
คนที่เหลือ:"ป๊องงงงงงงง"
พี่จิ๊บ:"งั้นเข้าห้องเรียนกันเถอะ"
คนอื่นๆ:"อืมมม"
L:"นู๋รอบิ๊กตรงนี้แล้วกัน"
ผม:"ก็แล้วแต่ L จะโปรดเทิดสาธุ"
L:"ไม่ใช่พระยะ"

ณ ห้องเรียนเดอะ เกท ทุกโตะต่างนั่งกันเป็นคู่.....ทำไมตรูไม่มีคู่ว๊าาาา าาาาาาาาา แต่พอหันไปสักพักก็เจอกลุ่มหนุ่มโสด โหดชิบหายกองกันอยู่ข้างหลัง

ผม:"ดีพวก"
กลุ่มนร.แห้วตลอดชาติ:"เรามาฉลองความแห้วปีที่ 2 กันเถอะ"
ผม:"ปีนี้ปีแรกผมหน่ะแถมไม่เคยมีแฟนไม่นับว่าแห้วเฟร ้ยยยยยย"

แว๊ปนึงเหมือนผมจะเห็นนักเรียนหญิงเดินเข้ามาทางประต ูห้องเรียนดูไม่คุ้นหน้าเอาซะเลย

"ขอโทษก่ะนี่ใช้ห้องเรียนทั่วไปชิมิค่ะ"
"อ่าใช่แล้วครับ" ผมพยายามเก็กหล่อเต็มที่
นร.ใหม่:"งั้นนั่งตรงนี้ได้ไหมค่ะเห็นมันว่าง"
ผม:"เชิญเลยครับ"

โอ้วให้ตายเถอะซาร่าปีนี้ทำไมตรูโชคดีอย่างงี้ >///< อยู่ๆก็มีสาวน้อยนักเรียนใหม่น่ารักๆมานั่งข้างๆ

พี่จิ๊บ:"เหอๆโบ้กล้าหักหลังพี่หรอ"
ผม:"เฮือกกกก"
พี่จิ๊บ:"จะไปฟ้องรุ่นพี่~"
ผม:"เหอๆผิดบทแล้ว...."
พี่จิ๊บ:"ช่างเถอะ"

ดิ๊ง~ ดิ๊ง~ ดิ๊ง~ ด่อง~ บ๊อง~ บ๊อง~ แป๊ว~ แป๊ว~ ไสหัวเข้าห้องเรียนได้แล้วเว้ยยยยยยยย เสียงอย่างงี้ยังคงได้ยินอยู่ทุกวัน

คาบวิชาบริหารร่างกายหรือพละนั้นแหละ

จารย์นัน:"ดีฆ่าาาาาาาาาานักเกรียนนนนนทั้งหลายวันนี ้เจ๊นันสุดสวยจะสอนวิธีบริหารร่างกายที่ได้ผลดีเยี่ย มนะฆ่าาาาาาาาา"
นร.ในห้อง:"เหอๆมาแล้วไงจารย์สตันเกิร์ล"
จารย์นัน:"เอ้ายังไม่รีบเปลี่ยนเสื้อเด๋วก็โดนแส้ฝาก หรอกฆ่าาาาาาาาาา โฮ๊โฮ้โฮ"
หัวหน้าห้องดิน:"เหอๆพวกเราเปลี่ยน"

พรึบบ เสียงลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อที่ลุกแทบจะพ ร้อมกัน

คาบพละผ่านไปอย่างรวดเร็ว

คาบถัดมา คาบยิงปืนกะจารย์พีท

นร.ในห้อง:"เฮ้ยใครรู้มั่งวะว่าจารย์พีทไปไหน"
นร.ในห้อง:"เออนั้นซิ"
พี่จิ๊บ:"จุๆไปโบ้อย่าปริปากบอกไปนะเว้ยว่าลุงพีทกำล ังดวลอยู่กับยามหน้าโรงเรียน"
ผม:"ฮะๆๆ"
นร.ใหม่:"เอะว่าไงนะค่ะอาจารย์ทำอะไรหน้าโรงเรียนนะ"
ผม+พี่จิ๊บ:"ไม่มีไรฮะ...."

คาบนี้เลยกลายเป็นคาบอิสระไปซะได้

ดิ๊ง~ ดิ๊ง~ ดิ๊ง~ ด่อง~ บ๊อง~ บ๊อง~ แป๊ว~ แป๊ว~ ไสหัวกลับบ้านได้แล้วโว้ยวันนี้ครึ่งวัน

"เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ" เสียงร้องประสานเสียงของคนทั้งโรงเรียน

ผมและพี่จิ๊บเดินลงมาจากห้องเรียนก็เจอกับกลุ่มบิ๊กเ ข้าพอดี

พี่เอก:"อ่าวโบ้นั้นใครหน่ะ"
ผม:"อ้อนักเรียนใหม่ทีผมสอยเฮ้ยที่ผมพาทัวหน่ะ"
บิ๊ก:"เหอๆโบ้แกหัดเดทหญิงตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย"
ผม:"เมื่อชาติต้องการ"
พี่เอก:"ตอนนี้ชาติยังไม่ต้องการให้โบ้มีหน่ะ อุกอุก"
ผม:"เหอๆเด๋วดูละกัน"

พวกเราทั้งหมดก็เลยไปTGเกมเซ็นเตอร์กันโดยในกลุ่มประ กอบด้วย ผม บิ๊ก L พี่เอก พี่จิ๊บ นักเรียนใหม่ และแฟนตาเอก สุดท้ายบุคคลในตำนาน
พี่เจ.....

ทุกคน:"เหวยโผล่มาจากไหนเนี่ยคนสุดท้ายหน่ะ"
พี่เจ AS1:"เหอๆพอดีพี่อยากเล่นด้วยหน่ะเพื่อจะเจอสาวที่พี ่สอยเบอร์มาหน่ะ"
บิ๊ก:"แป่วพี่เจแต่งงานแล้วนี่นา"
พี่เจ AS1:"จุๆอย่าดังไปเด๋วเมียพี่ตื่น"
พี่จิ๊บ:"เหอๆงั้นไปเล่นเกมกัน"
พี่เอก:"ลูเนอร์เป็นไง"
บิ๊ก:"มะเอางะจะเล่นรักนรก"
ลิลลี่:"เฮ้ยต้อง หลินเง็ก ซิค่ะ"
L:"ไม่ได้ๆต้องเล่น กุนบาวนะยะ"
พี่เจ AS1:"พี่สรุปเองแล้วกัน แกนโนโด เอ็กเปิร์ธ"
ทุกคน:"ของพี่เจอะถุกตัดออกอันแรกแน่นอน"
พี่เจ AS1:"แว๊กใจร๊ายยยยยยยยยยย"
ผม:"เหอๆงั้นไม่เล่นเกมนี้หล่ะ"
คนอื่นๆ:"เกม?"
ผม:"ลูนาติก แอคแคดามี้"
คนอื่นๆ:"เฮ้ยอันนั้นแหละเอาเลยๆ"

พอตัดสินใจกันได้แล้วพวกเราก็เริ่มเล่นกัน สักพัก ณ เวลา 18.00 นาฬิกา
ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย ฮ่วยผิดอันแล้วววววว!!
จริงๆแล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันนั้นเอง

นร.ใหม่:"ทุกคนค่ะนู๋ขอตัวกลับก่อนนะค่ะ"
ผม:"อ่าได้เลยจร๊า"
พี่เอก:"เหอๆโบ้แดกแห้วเว้ยเฮ้ย"
ผม:"....."

เอี๊ยดดดดดดดดดด ตุมมมมมมมมม!

พวกเราทุกคนหันออกไปดูนอกร้าน ภาพที่เห็นนั้นติดตาพวกเราทุกคนและสร้างความเศร้าเสี ยใจ และ ความหวาดกลัวในใจทุกคน
ใช่แล้วครับ นักเรียนใหม่ที่เพิ่งเข้าเรียนวันนี้ได้เสียชีวิตลงเ พราะเหตุรถบรรทุกวิ่งหนีรถตำรวจมาและเบรกรถไม่ทันชนเ ธอปลิวไป
ชนตึกหุ่นยนต์ตายคาตึก

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!"

วันนี้เป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิตและมันจะติดใจผมไปอ ีกนาน อย่ามาเล่าให้ผมมมฟังอีกน๊าาาาาาาาาาาาาา!

(นักเรียนใหม่คนนี้เป็นตัวละครสมมุติอย่าเอามาเผามั่ วหล่ะ อุกอุก เผาไปก็ไม่เจ็บหรอก)