NO Life story เรื่องราวที่ไม่มีชีวิต

เรื่องนี้อาจจะไม่สนุกเหมือนเรื่อง อื่นๆ นะครับ



ณ ซอกมุมเล็กๆ มุมหนึ่ง มีนักเขียนซึ่งกำลังแต่งเรื่องราว ซึ่งเค้าก็ไม่รู้ว่าจะแต่งออกมาแบบไหนดี แนวอะไร มีตัวละครอะไรบ้าง และจะเอาไปให้ใครอ่าน “ อืมอะไรดีน่า ” เค้าเปล่งออกมาอย่างเคร่งเครียด ทันใดนั้นเค้าก็ลุกออกจากโต๊ะ เก่าๆ ซึ่งมีกระดาษเรียงราย อยู่ มากมาย เค้าเดินออกจากบ้านอย่างสงบเสงี่ยม และเดินฝ่าผู้คนที่มีเสียงอึกทึกครึกโครมออกมา และเค้าก็เดินเข้าไปในร้านตัดผม และบอกช่างตัดผมอย่างขรึมๆ ไปว่า “ ตัดทรงนักเรียนครับ ” ช่างตัดผมก็แปลกใจ ว่าทำไมคนอายุประมาณ 20 ต้นๆ อย่างเขา ถึงมาตัดผมทรงนักเรียน และช่างตัดผมก็ตัดตามคำบอกของนักเขียนคนนั้น ภายในไม่กี่นาทีช่างก็ตัดผมเสร็จ แล้วนักเขียนคนนั้นก็ยื่นเงินให้กับช่างตัดผม แล้วก้าวออกไปอย่างสงบเช่นเคย และเค้าก็เดินผ่านแมวตัวหนึ่ง ซึ่งกำลังหาอาหารกินอยู่ แต่แมวตัวนั้นก็ไม่มีอะไรกิน นักเขียนคนนั้นเลยเดินเข้าไปในที่ขายอาหาร พร้อมกับไก้ทอด และ ปลาทู 2 ตัว และเค้าก็เดินมาที่แมวตัวนั้น ยืนอยู่ แต่แมวตัวนั้นก็หายไปซะแล้ว เค้าจึงเดินกลับบ้านพร้อมไก่ทอดและ ปลาทู 2 ตัว เค้าถอดรองเท้าอย่างเบาๆ แล้วเข้าบ้านอย่างปกติ พร้อมกับเดิน ไปในห้องครัว ที่เต็มไปด้วย ถ้วย ชาม ที่ยังไม่ล้าง รวมทั้งเศษอาหารที่เค้ากินเหลือ และเค้าก็เดินดิ่งเข้าไปเพื่อหุงข้าว และ ทอดปลาทู พร้อมกับอุ่นน่องไก่ไปด้วย เค้านั่งกินอาหารอยู่อย่างโดดเดี่ยวอย่างนี้เช่นเคย ( ไม่มีใครมาสนใจเค้า เพราะเค้าหน้าตาไม่ดี,จน,อัธยาสัยแย่มากๆ ) เมื่อเขากินเสร็จ ก็มานั่งที่โต๊ะทำงานเก่าๆ เช่นเคย พร้อมกับหยิบกระดาษ ขึ้นมาอ่านใบหนึ่ง โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างตัวเขาเลย เขาก็เริ่มบรรยายความรู้สึก ลงบนกระดาษที่มีคราบกาแฟติดอยู่ ปากกาของเขาพริ้ว ไหวอยู่ตลอด ไม่มีขาดตกบกพร่อง เรื่องราวที่ เค้าเริ่มเขียนมีอยู่ว่า “ มีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเด็กที่เกิดมาอย่างแปลกประหลาด ก็คือ เด็กคนนี้ ไม่มีเบ้าตา และ ลูกตา เด็กคนนี้ได้นั่งแต่ ฟังเสียงเพียงอย่างเดียว เมื่อเด็ก คนนี้ได้ยินพวกเพื่อนเขาเล่นกัน เด็กคนนี้ก็อยากเข้าไปเล่นด้วย แต่เมื่อเด็กคนนี้ เข้าไปเล่นกับเพื่อน เพื่อนๆ ของเขาก็ต้อวแตะออกมา เพราะเค้ามีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกลียด น่ากลัวมาก และเด็กคนนี้ก็ต้องนั่งซึมเศร้าอยู่คนเดียว ไม่มีใครมาปลอบโยน (พ่อ-แม่ของเด็กคนนี้ก็เสียชีวิต ) และมาอยู่ วันหนึ่ง ชอบทามใช่ ไหมครับ

โปรดติดตามตอนต่อไป

จะมีอะไรเกิต

ช่วยแสดงความคิดเห็นหน่อยงับ

ให้ผมเดานะเด็กที่เขาเขียนเป็นตัวเขาเอง
เพราะเขาไม่มีใครเหลียวแลแล้วแถมเขาไปตัดผมทรงนักเรี ยนอีก
ผมจึงคาดว่าน่าจะเป็นอย่างนี้

อย่าปั๊มกระทู้ สิครับ เข้าโพสต์ ไปแล้ว อย่า ไปโพสต์ซำ อีก เหอๆ

อื้น.. จริงนะหน้าจะเป็นตัวเค้าเอง 555555555

ยังไม่ปั้นอีกหรือ

เด๋วผมจา มาโพสต์ต่อนะ ตอนงานยุ่งง่ะครับ

ไม่รูทำไม - -a เหมือนกันน่ะ แต่ ผมรู้สึกชอบมากๆ เลยนะครับ ขอให้ผม ได้นั่งเฝ้า และติดตาม ต่อไปนะครับ

เรื่องนี้เหมือนกับว่า "คนที่กำลังสิ้นหวัง" ยังมีแสงไฟแสงสว่างเล็กๆ เพื่อใช้ชุบชีวิตที่สิ้นหวังขึ้นมา เพื่อให้ประสบผลสำเร็จ เหมือนเค้ากำลังรอความหวังขึ้นมานะครับ

พูดได้ดีมากเลยครับคุณสง

อืมดีครับแต่งได้ดีมากเออแล้วตอบต่อไปจะออกวันไหนผมจ ะได้มาอ่านบ้าง

รออ่านต่ออยู่ครับ

คิดเนื้อเรื่องอยู่หรอครับคุณ ออฟเกมมิ้ง

น่าจะเป็นอย่างงั้นมั้งหรือไม่ก็ลืมไปแล้ว

งั้นก็ช่วยแต่งต่อด้วยครับ Login อยู่ใช่ปะ

แน่ะ ขนาดแต่งฟิค ยังไม่ลืมไก่ กับ ปลาทู เฮ่อ ออฟเรานี่ห่วงกินจิงๆ