| | #1 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม ![]() โพส: 216 TG ออร่า: ![]() | ตำนานดาบRagnarok Side Story : Blinding Tear ตำนานดาบRagnarok Side Story : Blinding Tear ฉันเคยคิดว่าโลกใบนี้มันช่างสดใส ฉันเคยคิดว่า ถ้าหากขาดดวงตาคู่นี้ไปหละก็ คงไม่มีสิทธ์ได้มอง สิ่งที่สวยงามเหล่านี้ มันคงจะเศร้าน่าดูหากไม่มีดวงตาคู่นี้ แต่ว่า.... ฉันกลับทำลายมันด้วยมือของฉันเอง นั้นก็เพราะ....... Ztara O Defiaza __________________________________________________ ___________ เสียงร้องอันแสนโหยหวนที่ดังก้องไปทั่วปราสาทร่าง ซึ่งปัจจุบันนี้มีเพียงแค่เหล่า อันเดท หรือไม่ก็ปิศาจ อาศัยอยู่ที่นี้ พวกมันที่เคยตายไปครั้งนึงแล้ว กลับต้องมาหนีตายอีกครั้ง ส่วนพวกปิศาจก็ต้องพากันหวาดกลัวผู้มาเยือนผู้นี้ ปกติแล้วคนธรรมดาไม่เคยคิดจะมาเยือน กลาสเฮมเสียเท่าไหรแม้แต่นักล่าสมบัติบางคนยังหวาดหว ั่นที่จะมาชิง ทรัพย์สินจากที่แห่งนี้เลยทีเดียว แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ผู้มาเยือนครั้งนี้ไม่ได้ต้องการเงินทองไดๆ ทั้งนั้น อินจัสติส ฝูงใหญ่ รีบเปิดประตูที่ใกล้ที่สุดออก แล้ววิ่งหนีไปตามช่องแคบโดยมีชีวิตของพวกมันเองเป็นเ ดิมพัน แต่พวกมันได้คิดผิดเสียแล้ว เพราะสองผนังสองข้างทางมิใช่ผนังทึบ มันเป็นลูกกรงเหล็ก ที่มีช่องพอจะให้ ลูกธนูหรือ.. ปัง!!! กระสุน........ ลูกกระสุน ผ่านหัวของพวกมันไป สองชีวิตได้หลุดร่วงไป ด้วยกระสุนเพียงแค่นัดเดียว ร่างอันไร้วิญญาณของพวกมันล้มลงมาขวางทาง ทำให้ตัวอื่นๆ ที่หนีตามมา พลอยหกหล้มจนไม่อาจหนีต่อไปได้ พวกมันหันหลังกลับไปมองด้านหลัง เงาดำที่พวกมันคิดว่าหากวิ่งสุดแรงเกิดก็คงจะหนีได้ กลับค่อยๆ กระชันชิดเข้ามาเรื่อยๆ ชุดสีดำราวกับสีของรัติกาล ปลิวไปตามแรงน้อยๆ ควันจางๆ ลอยจากปากกระบอกปืนข้างนึง “ แก ไอ้ปิศาจ!! ” อินจัสติสพูดด้วยความแค้น เมื่อเห็นว่าหนีไม่ได้ พวกมันจึงหันกลับไปสู้กับผู้มาเยือนผู้นี้ ผู้มาเยือนไม่ตอบกลับ เขายืนนิ่งปล่อยให้เหล่าศัตรูของเขาตรงเข้ามาฟาดฟันอ าวุธใส่เขาเท่าที่มันจะพอใจ เป็นที่เลื่องลือกันว่าเหล่าอินจัสติสนี้ เมื่อยามเป็นมนุษย์ พวกมันก็แอสซาซินที่มีฝีมือ แต่กลับต้องมาตายที่นี้ และถูกคำสาปให้ต้องมีชีวิตหลังความตาย พวกมันเคลื่อนไหวอย่างรัดกุมและรวดเร็ว บางครั้งก็ทำงานกันเป็นกลุ่มสร้างความครั้นครามให้แก ผู้ที่หวังจะมาชิงสมบัติในปราสาทแห่งนี้นัก แต่ถึงกระนั้น เด็กหนุ่มผมสีดำผู้นี้กลับหลบการโจมตีของพวกมันอย่าง ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ราวกับพวกมันเป็นแค่สายลมเย็นๆ เท่านั้น เมื่อเห็นว่าศัตรูเข้า มากันเป็นกลุ่มล้อมตัวเขาได้เป็นระยะแล้ว เขาก็ควงปืนทั้งสองข้าง แล้วหมุนตัว สาดกระสุดรัวใส่พวกมันไม่มีหยุด “ Desperrado!!! ” เสียงกระสุนดังต่อเนื่องราวกับปืนกล ทั้งที่จริงแล้วมันเป็นเพียงแค่ปืนพกเท่านั้น สิ้นเสียงดังเหล่านั้น เหล่าฝูงอินจัสติสก็ล้มลงไปนอนกองกับพื้น ผู้มาเยือน ควงปืนเพื่อไล่ควันออกจากปากกระบอก แล้วเก็บลงที่ข้างเอว ฝีมือของเขาเป็นที่เลื่องลือกัน ในหมู่มือปืนด้วยกันเอง ว่าเขามีฝีมือเก่งกาจที่สุด เขาสามารถต่อสู้กับ อัศวินชั้นสูงได้อย่างสบายๆ เขาเดินข้ามศพที่กองอยู่บนพื้นไปโดยไม่สนใจ ทว่าท่ามกลางกองศพเหล่านั้น มีอินจัสติสตัวหนึ่ง มันแกล้งนอนตาย เพื่อหาโอกาสหนีอยู่ มันรอโอกาศที่ เด็กหนุ่มผู้นั้น ห่างออกไป แล้วจะรีบหนีไปให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ .....น่ารำคาญ ” แต่ทว่าเด็กหนุ่มกลับรู้สึกได้ว่าศัตรูของเขายังมีชี วิตอยู่ เขาหยิบปืนขึ้นมายิงทิ้ง โดยไม่จำเป็นต้องหันไปมอง เพราะจริงๆ แล้วเขามองไม่ได้นั้นเอง... ผ้าปิดตาสีดำปิดดวงตาเขาเสียมิด เป็นที่มาของฉายาเขา ยมฑูตไร้เนตร เขาเดินไปตามทางที่เต็มไปด้วยกำแพงสองข้าง สำหรับเขา การที่มีกำแพงสองข้าง ถือเป็นเรื่องน่ารำคาญนิดหน่อย เพราะ บางครั้ง กำแพงพวกนี้ จะสร้างเสียงสะท้อน ทำยากที่กะทิศทางในการโจมตี แต่ตอนนี้เขาชินเสียแล้ว ตอนนี้เขาได้ยินเสียงฝีเท้า สะท้อนไปมา เสียงฝีเท้านึง ทั้งหนักหน่วงและรวดเร็วไม่ต้องบอกก็รู้ว่า เจ้าของเสียงฝีเท้านี้วิ่งมาด้วยความเร็วสูงมากๆ ส่วนอีกฝีเท้านึง เบากว่า อาจจะเป็นเพราะน้ำหนักที่น้อยกว่าก็ได้ และฟังจากน้ำหนักเสียงก็บ่งบอกได้ว่า เจ้าของเสียงฝีเท้านี้ เป็นผู้หญิง “ แก!! ไอ้ยาแก้ปวด!!!!!!!!!!!!!!!!!! ” เจ้าของเสียงฝีเท้าที่หนัก วิ่งเข้ามากระโดดถีบใส่เขาเต็มแรง พอได้เด็กหนุ่มได้ยินแบบนั้น ก็ฉุนในทันใด เขาหันกลับไปแล้วชักปืนขึ้นมายิ่งใส่ เจ้าของเสียงเมื่อครู่นี้อย่างไม่เกรงใจ กระสุนพุ่งเข้ากลางกระหม่อมของเด็กหนุ่มผู้เคราะร้าย ไปเต็มๆ ยังไม่ทันจะได้ถีบโดนตัว ก็ลงไปนอนเดี้ยงกับพื้นแล้ว “ น่ารำคาญ........ บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามเรียกข้าแบบนั้นไง ” ชายตาบอดควงกระบอกปืนแล้วเก็บลงข้างเอว แล้วเจ้าของฝีเท้าที่ว่าเป็นผู้หญิงก็ตามมาติดๆ เธอรีบเข้ามาดูอาการของเด็กหนุ่มที่นอนตายอยู่ทันที “ว้าย ตายแล้ว!! ทำใจดีๆ ไว้นะ โฟตอน!!” โฟตอน หรือเด็กหนุ่มที่กำลังนอนจมคากองเลือดพูดขึ้นมาลอยๆ “ อ่า คิส..... ดูสิ สวนดอกไม้สวยจังเลย.... ” เป็นที่รู้กันว่า เวลาคนเราตายไปแล้วจะเห็นสวนดอกไม้ สงสัยว่าจะเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว “ ว้ายย!! ไม่ได้นะ อย่าเพิ่งตายนะ!!! ” เด็กสาวที่ชื่อ คิส รีบค้นกระเป๋าตัวเองแล้วหยิบผลึกสีน้ำเงินที่รู้จักก ันว่ามีพลังเวทย์อยู่ สาวน้อยรีบใช้พลังเวทย์ตัวเองส่งผ่านเข้าไปในผลึกเวท ย์ แล้วร่ายเวทย์อย่างรวดเร็ว “ Resurrection !!!!!!” คาถาชุบชีวิต ช่วยดึงเอาโฟตอนให้กลับมาจากสวนดอกไม้ ทันทีที่เขารู้สึกตัว เขาก็ลุกขึ้นมาแล้วโวยวายด้วยความโมโห “ เฮ้ย ไอ้ยาแก้ปวดหัว แกเป็นบ้าอะไรของแกฟ่ะ เล่นเดินไม่รอพวกเราเลย!! ” พอได้ยินชื่อที่ถูกเปลี่ยนซะไม่เหลือเค้าเดิม ก็ทำให้ชายตาบอดโมโห เขาชักปืนขึ้นมาจ่อหัว ถ้าเขาไม่เห็นว่าหากเหนียวไกไปแล้ว จะต้องเสียงค่า กระสุน ราวๆ 30z อีกทั้งต้องเสียเงินซื้อ Blue Gem Stone เพื่อชุบชีวิตมันอีก ก็คงเหนี่ยวไกไปแล้ว “ ก็พวกแกเดินช้าเอง แล้วอีกอย่าง.... Zra เป็นชื่อของข้า ไม่ใช้ยาแก้ปวดหัวอะไรของแก...... ” “ ก็มันเรียกยากนี้หว่า… เรียกว่า ยาแก้ปวดหัวไปหน่ะดีแล้ว ” ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า โฟตอน มีเจตนากวนส้นตีนชัดๆ ครั้นจะสั่งสอนมันด้วยกระสุน 1 นัด แล้วก็เสียค่า blue gem stone อีกอันมันก็… ปัง!!!! คุ้มอยู่...... แก้ไขโดย Zero Xion : 19 Nov 2007 เวลา 01:33. |
| | |
| | #2 (permalink) |
| Through the Fire & Flames ![]() โพส: 5,592 TG ออร่า: ![]() สถานที่: ๑๓ ๔๕ N , ๑๐๐ ๓๐ E | เห... ชื่อคุ้นๆนะ... =3="
__________________ The true wise men never need to brag; being modest, though, is what they value. No need to act strong, be strong. |
| | |
| | #9 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม ![]() โพส: 216 TG ออร่า: ![]() | หลังจากโฟตอนกลับมาจากสวนดอกไม้ครั้งที่สอง พวกเขาก็หาที่พักเพื่อปรึกษากันเอง “ item พวกนี้ขายไปก็ไม่ค่อยได้ราคาเท่าไหรเลยเหะ แถมยังหนักชะมัด แถมงานที่ได้รับมาก็ยังทำไม่เสร็จอีก นี่มันแย่ชะมัดเลย!! ” โฟตอนพูด เขาเป็น Monkหนุ่มในกลุ่ม ตัวเขานั้นจะใส่หน้ากากก็อบลิ้นไว้อยู่ตลอดเวลา ถึงแม้บางครั้งจะอ่านสีหน้าไม่ออก แต่เนื่องจากตัวเขาเป็นคนพูดอะไรตรงกับอารมณ์ตัวเอง มันจึงไม่ทำให้คู่สนทนารู้สึกติดใจอะไรมากนัก เขาหยิบมวนกระดาษแล้วอ่านออกเสียงดังๆ ด้วยความโมโห “ ต้องการ Zealot 1ตัว ด่วน มีอุปกรณ์ในการจับและเหยื่อล่อ ให้ใช้ไม่อั้น รางวัลคือเงิน 700,000 Zeny ” “ แต่ว่าถ้าไม่มีใครทำ คนจ้างก็น่าสงสารแย่เลยสิ ” คิสพรีสสาวพูด คิสเป็นพรีสหญิงในกลุ่ม เธอมีผมสีดำยาวตรง เป็นคนใจดีและใจอ่อน อย่างงานที่พวกเขาทำอยู่นี้จริงๆ แล้วก็เป็นเพราะ เธอขอร้องให้มาช่วย ไม่เช่นนั้นโฟตอนคงไม่ถ่อสังขารมาทำหรอก ส่วนZra มือปืนตาบอดนั้นที่ตามมาด้วยเพราะเขาบอกว่าเขามีธุระ แถวนี้ด้วยเท่านั้นเอง “ ยังไงก็ช่าง....... ” Zra พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นพร้อมกับขึ้นลำกล้องปืน “ รีบๆ ทำให้มันเสร็จๆ ฉันจะได้ทำธุระของฉันต่อ ” “ อ้อ ว่าจะถามตั้งแต่มาแล้ว ธุระของนายนี้มันอะไรกันหละ ” โฟตอนถาม “ ไม่เกี่ยวกับแก.. ” Zra ควงปืนเก็บข้างเอวแล้วเดินต่อไปโดยไม่สนว่าพวกโฟตอนจ ะตามมาหรือไม่ ฝีมือของZra นั้นร้ายกาจ จริงๆ แล้วเขาไม่มีความจำเป็นต้องมากับ กลุ่มของโฟตอนเลยแม้แต่น้อย แต่ว่าเขาแค่ต้องการประหยัดเวลาในการเดินทางเท่านั้น และเพื่อเป็นการตอบแทน เขาจึงตัดสินใจจะช่วยงานของโฟตอนและคิส “ แอ้ด…………… ” เขาเปิดลูกกรงแล้วเข้าไปใน ห้องขังที่ว่างเปล่า ที่พูดว่าว่างเปล่านั้นไม่ใช่เพราะว่าดวงตาเขาเห็นว่ ามันไม่มีอะไร แต่เขารู้สึกว่าไม่มีอะไรอยู่ในห้อง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่ามันเป็นห้องที่ว่างเปล่า เขาเดินผ่านห้องนั้นเพื่อไปส่วนลึกของ “คุก” ในกลาสเฮม พวกอินจัสติสมันจะอาศัยกันอยู่แถบนี้เป็นจำนวนมาก และยิ่งเข้าไปลึกก็จะมีพวก Dard Phen และ Zealots อยู่ ด้านหลังของประตูนี้ เขารู้สึกได้ถึง เสียง และ ไอของการต่อสู้...... อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีศัตรูอยู่ด้านหลังประตูนี้ เขาหยิบปืนคู่ขึ้นมา แล้ว ใช้เท้าถีบประตูเข้าไป พอนับจำนวน คร่าวๆ ของศัตรู น่าจะ 31 ไม่สิ 33 ตัว อีกสอง 2 ท่าทางจะเป็นหนูตัวเล็กๆ ที่ถูกเรียกว่าChramp Madnes Canceller ศัตรูจำนวนมากขนาดนี้ เขาตัดสินใจจะตั้งหลักสู้แบบไม่ถอย Madnes Canceller เป็นท่าสำหรับรัวปืนโดยที่ไม่สามารถขยับไปไหนได้ ซึ่งหมายความว่าหลังจากตัดสินใจใช้มันไปแล้วจะไม่มีก ารถอยหนีอีกเป็นครั้งที่สอง “ จงหายไปซะ…… ” อีกฝั่งหนึ่ง โฟตอน ก็รีบตาม Zra ไป เต็มสปีด แต่เขาเองก็ออกฝีเท้าไปมากไม่ได้ เพราะว่า “ กรี๊ด!! โฟตอน..! ” “ ยัยบ้าเอ๋ย!! ” โฟตอนหันหลังกลับมา แล้ว ตั้งท่า “ ไรเดอร์ คิ้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!! ” ถึงแม้ท่วงท่าจะไปลอกเลียนหนังการ์ตูนแถวนี้มาก็ตามท ี แต่ว่ามันก็ใช้กำจัดศัตรูได้ชะงัดเหมือนกัน “ แค่ค้างคาวตัวเดียวเท่านั้น ทำเป็นร้อง!! ” “ ขอโทษจ๊ะ ” คิสพูด “ ไม่ต้องมาขอโทษ!! รีบไปกันต่อเดี้ยวพลาดกับเจ้ายาแก้ปวดหัวกันพอดี! ” โฟตอนพูดพลางทำท่าฮึดฮัด “ อ๊ะ!! ” “ คราวนี้อะไรอีกหละ!! ” โฟตอนหันกลับไป กะจะซัด ศัตรูกระจอกๆ ที่คิสตกใจกลัว แต่ที่ไหนได้ พอหันกลับมาก็เห็นอินจัสติสอีกหนึ่งฝูง “ เออ...... ” เด็กหนุ่มยิ้มเจื้อนๆ ใต้หน้ากากก็อบลิ้น ก่อนจะจูงมือคิสแล้ว พาวิ่งหนีไปสุดชีวิต พอตั้งใจจะวิ่งไปอีกทาง ก็มีอีกซะงั้น พอวิ่งไปอีกหน่อยก็เจออีก ราวกับว่าไม่ว่าจะวิ่งไปทางไหนก็เจอแต่พวกมันทั้งนั้ น “ พวก มาน มา จาก ไหน ว้า~~~~~~~~~~!! ” ในเมื่อไม่มีทางเลือกมากนัก เขาเลยได้แต่จูงมือคิสไป บ่นไปเท่านั้น พวกนี้มันก็ราวๆ 20-30ตัว ถึงเขาจะมีฝีมืออยู่ แต่ว่า จะให้สู้กับพวกนี้ 30 ตัว นี้มันฆ่าตัวตายชัดๆ เพราะงั้น ทางเลือกที่พวกเขาเลือกหน่ะถูกที่สุดแล้ว “ ฟ..โฟ ตอน อย่าวิ่งเร็วสิ เราหายใจไม่ทัน ” “ ยัยบ้า ระหว่างหายใจไม่ทัน กับไม่ได้หายใจอีกต่อไปจะเอาอย่างไหน!! ” คำพูดประชดประชันของเด็กหนุ่มทำเอา คิสได้แต่หัวเราะ ปนหอบไปเท่านั้น “ อ๊ะ..... ” แล้วจู่ๆ โฟตอนก็หยุดฝีเท้าตัวเองลง ทำเอาคิสชนแผ่นหลังเขาเต็มๆ ที่หยุดก็ไม่ใช่อะไรหรอก ก็แค่พวกเขาวิ่งมาเจอทางตันก็เท่านั้นเอง ใช่ แค่วิ่งมาเจอทางตัน แล้วก็มี อินจัสติสฝูงนึงที่พร้อมจะฆ่าพวกเขาได้ทุกเมื่อ ใช่แค่นั้นเอง........... “ ว้อยย นี้มันจะซวยไปถึงไหนฟ่ะเนี่ย ” โฟตอนพูดพลางเกาหัวทำตัวเหมือนคนบ้า “ ระ... เราทำยังไงกันดีหละ โฟตอน ” คิสถามอย่างหวาดๆ แต่เด็กหนุ่มที่ทำตัวเหมือนกับคนบ้าก็รีบตั้งสติมาคุ ย “คิส เธอกั้น Safty Wall ให้ตัวเองซะ” เด็กหนุ่มพูดกึ่งออกคำสั่ง “ แล้วเธอหละ....... โฟตอน ” คิสถามด้วยความเป็นห่วงแต่เธอกลับได้รับคำตอบไม่เข้า ท่าจากชายสวมหน้ากาก “ ฉันก็จะหนีไปอ่ะดิถามอะไรแปลกๆ เธออยู่ถ่วงเวลาไว้ซะ ” คิสเอา ไม้เบสบอลติดตะปู ตีหัว ตาหน้ากากประสาทกลับเข้าไปเต็มแรง ก็จะตีซ้ำ พร้อมกับด่าท้อ “ ตาบ้าๆๆๆๆ นี้คิดจะทิ้งฉันให้ตายอยู่ตรงนี้เหรอ ใจร้ายที่สุด ” “ ยัยบ้า พระภาษาอะไรเอาไม้เบสบอลติดตะปูมาใช้เป็นอาวุธกันห่ะ แล้วอีกอย่างแทนที่จะทุบฉัน ไปทุบเจ้าพวกนั้นไม่ดีกว่าเรอะ!! ” “ ก็เธอนั้นหละ ดันเล่นมุขไม่เข้าท่าอะไรตอนนี้หละ!! ” เด็กสาวเถียงทั้งน้ำตาตัวเอง ในขณะที่กำลังถกเถียงกันนั้นเอง ความตายก็ค่อยๆ ใกล้พวกเขาเข้ามาเรื่อยๆ “ หือ..... เดี้ยวก่อนสิ” และในเวลานี้เองสมองขี้เลื่อยของโฟตอนก็นึกอะไรขึ้นม าได้ “ เร็วๆ นี้ เธอพึ่งไปสอบเป็น High Priest มาใช่ม่ะ ” เขาหันไปถามคู่สนทนา “ มันก็ใช่อยู่หรอก ทำไมเหรอ? ” “ งั้นเธอรู้วิธีใช้ ‘Basilica’ สินะ ” โฟตอนเริ่มถามอย่างมีความหวัง “ ก็พอเรียนมาบ้างหละ...... อ๊ะ!! ” คิสเริ่มเข้าใจว่าโฟตอนต้องการจะพูด Basilica เป็นอานาเขตแห่งแสง เมื่อยามใดก็ตามที่กางมันขึ้นมาแล้ว จะไม่มีใครสามารถ ทำร้าย ผู้ที่อยู่ในอาณาเขตได้โดยสมบูรณ์ มันต่างจาก Safty Wall ตรงที่ มันแข็งแรงกว่าและไม่มีวันพังทลายจนกว่าจะหมดเวลา แต่จำเป็นต้องใช้ gem stone ถึง 3 อัน อีกทั้ง ยังใช้เวลาร่ายอีก มันจึงใช้จริงไม่ค่อยได้ เมื่อเทียบกับ Safty Wall ซึ่งมีเวลาร่ายที่สั้นกว่าแล้ว เวทย์นี้ก็ดูจะด้อยค่าลงไปซักหน่อย แต่ถึงอย่างนั้น นี้ก็เป็นทางรอดเดียวของพวกเขา คิสรีบ ควานหา Gem Stone ที่จำเป็นสำหรับร่ายเวทย์ ซึ่งพอดีอะไรอย่างนั้น ที เธอบังเอิญพวก Red Gem และ Yellow Gem มาอย่างละอันพอดี “ เร็วเข้ารีบๆ ร่าย เร็วๆ ก่อนที่ชีวิตเราจะหาไม่!! ” “ จ๊ะ!! ” คิส ประกบหินทั้งสามอัน แล้วเริ่ม ร่ายเวทย์ทันใด ส่วนทางด้านโฟตอน ก็ลุกขึ้นมา ตั้งใจจะถ่วงเวลาให้คิสร่ายเวทย์นั้นเอง ข้าแต่แสงสว่าง ผู้ยิ่งใหญ่ “ เอาหละ!! ” โฟตอน เอากำปั้นทุบกัน แล้วกัดฟัด เตรียมพร้อมรบเพื่อถ่วงเวลาให้แก่เพื่อนเขา ศัตรูปล่อนช่องว่างเล็กๆ มา ในทันใดนั้น โฟตอนก็กระหน่ำหมัดใส่พวกมันเข้าไปถึง 3 ครั้งติดๆ กันเลยทีเดียว “ เอาไปกินซะ!!! ” เขาเปลี่ยนท่วงท่าแล้วมาใช้หมัดอีกข้างเพื่อกระหน่ำซ ้ำลงไปอีก “ Chain Combo!!!!!!!! ” ถึงจะตะโกนชื่อท่าบ้าๆ ออกไป แต่จริงๆ แล้วมันก็แค่ต่อยหมัดไปอีก 4 ครั้งซ้อนเท่านั้นเอง มารดาข้าคือแผ่นดิน บิดาข้าคือท้องฟ้า สถานที่ๆ พวกเราควร....!! ในขณะที่เวทย์บทสุดท้ายจะสำเร็จอยู่แล้วนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันเล็กๆ น้อยๆ ก็เกิดขึ้น... ควรจะอยู่คือ ว้าย!! คิสเผลอกัดลิ้นตัวเอง............. .................................................. .......... .................................................. ................. อย่าว่าแต่ โฟตอนเลย แม้แต่ฝูงอินจัสติสยังอึ้ง ที่มี พรีสป้ำๆ เป๋อๆ แบบนี้อยู่อีกในโลกงั้นเหรอ... ทุกคนล้วนจ้องมองคิสด้วยสายตา ประหลาดๆ จะว่า ทึ่งก็ไม่ใช่ จะว่าชื่นชมก็ไม่เชิง “ อะไรกันเล่า!! แค่เผลอกัดลิ้นตัวเองหน่อยเดียวเอ... ” กริ้ง.......... เหตุการณ์ไม่คาดฝันหมายเลข 2 คิสที่เผลอโววายไปตามที่ตัวเองทำเป็นปกติ ซึ่งปกติเธอมักจะชูมือขึ้นแล้วออกท่าทาง โดยที่เธอลืมไปว่า ในมือเธอถือ Gem Stone อยู่ แล้วบังเอิญ Gem Stone ที่ตกไปเป็น Red Gem Stone ซึ่งเธอเตรียมมาแค่อันเดียวเท่านั้นเอง แล้วความซวยซ้ำซ้อนไปอีก ก็คือ Red Gem Stone ดันตกไปในทางระบายน้ำ...... ............... ยิ่งทำให้ โฟตอนและฝูงอินจัสติส ได้แต่อึ้งมองดูอยู่อย่างไม่ส่งเสียงอะไรทั้งสิ้น “ อ... เออ...... ขอเวลานอก ไปเก็บมาจะได้ไหมค่ะ ” “ ย้ยบ้า เอ๋ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!! ” โฟตอน ตะโกนทั้งน้ำตา จะมีฝูงปิศาจโลกไหนใจดีให้หล่อนขอเวลานอกมั่งฟร้า!! “ ย้ยบ้าๆๆๆ ถ้าฉันตาย ฉันจะไปเป็นผี หลอนเธอในความฝันทุกคืนเลย!! ” “ ตาบ้า อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันยี่งกล้วๆ ผีอยู่ ” “ แล้วมีพรีส ไม่ดิ High P R I E S T ที่ไหน กลัวผีมั่ง ว้า!! ” โฟตอนเน้น คำว่า Priest เพราะว่า เจ้าหล่อนเป็นนักบวชนะเฟ้ย ต้องมากำจัดผี ไม่ใช่มากลัวผี “ ก็คนมันกลัว อ้า~~ ” ทั้งสองเถียงกันทั้งๆ หรือจะให้พูดง่ายๆ มาสติแตกกันแถวนี้กันซะแล้ว จะไม่ให้สติแตกได้ไง ก็โอกาสรอดทางเดียวกลับหายไปดื้อ ซะงั้น อีแบบนี้ไม่สติแตกสิถึงจะแปลก “ พวกนายนี้โวยวายกันได้ ตลอดเลยซิน่า........ ” และแล้วเสียงหนึ่งก็ดังมาจากอีกข้าง มันดึงดูดให้ฝูงอินจัสติสหันกลับไปมองที่มาของเสียง ที่ยืนอยู่นั้น คือเด็กหนุ่มที่ใส่ผ้าปิดตา ที่มีทาทีสุขุม ผิดกับอีกสองคนที่กำลังสติแตกอยู่ลิบลับ “ Charge Comple…… ” เขาใช้ปืนที่มีปากลำกล้องใหญ่กว่าปกติเล็งไปทางฝูงอิ นจัสติส “ คิส วางSafty Wall!! ” โฟตอนสั่ง ทันทีเมื่อเห็น Zraตั้งท่า “ Full Buster shot!!! ” กระสุนที่ยิงออกมาเป็นลำแสงกวาดเหล่าศัตรูที่อยู่เบื ้องหน้าเป็นแนวกว้าง จนหายเกลี้ยง พลังทำลายล้างอันน่าตื่นตะลึง ไม่เพียงแค่ศัตรูเท่านั้นที่หายไป แม้แต่กำแพงรอบด้านก็พังลงมาไม่มีชิ้นดีด้วยซ้ำ โชคยังดีที่ โฟตอนให้คิสกาง safty wall ทัน ไม่งั้น พวกเขาก็คงจะมีสภาพไม่ต่างอะไรกับพวกอินจัสติสพวกนั้ น ท่ามกลางฝุ่นควันเหล่านั้น โฟตอนและคิสที่ปลอดภัยดีเพราะ Safty Wall ได้แต่ไอสำลักฝุ่นควัน “ ไอ้บ้า แกทำอะไรของแก ว่ะ!! ” โฟตอนโววายตามปรกติที่เขาเคยทำ และZra ก็ทำเหมือนที่เขาเคยทำก็คือไม่สนใจ เขาเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วโยนบางอย่างมาให้พวกเขา มันคือไข่ ฟองนึง...... แต่ท่าทางจะไม่ใช่ไข่ธรรมดา “ เอาไปให้ผู้ว่าจ้างเสีย ” มันคือไข่ของ Zealot นั้นเอง ไม่น่าเชื่อเลยว่า ในเวลาอันสั้นแบบนี้เขาจะไปจับ Zealot ได้ด้วยตัวคนเดียว ฝีมือของเขาไม่ธรรมดาเลยทีเดียว “ ข้าไปหละ........ ” “ เดี้ยวก่อนสิ ” โฟตอน ตะโกนห้ามไว้ก่อน “ นายจะไปไหนของนายกัน!! ” Zra หยุดพักหนึ่งก่อนจะให้คำตอบของคำถามนั้น “ ไปกำจัด Dark Lord…..” |
| | |
| | #10 (permalink) |
| Through the Fire & Flames ![]() โพส: 5,592 TG ออร่า: ![]() สถานที่: ๑๓ ๔๕ N , ๑๐๐ ๓๐ E | /me ปาดเหงื่อ รู้สึกเหมือนจะรอดตัวไปช่วงนึง เพราะยังไม่จบ intro ฮา
__________________ The true wise men never need to brag; being modest, though, is what they value. No need to act strong, be strong. |
| | |
| | #12 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม ![]() โพส: 216 TG ออร่า: ![]() | “ บิ้ก..... ” เด็กสาวคนหนึ่งเรียกเราท่ามกลางทุ่งดอกไม้ เธอเดินเข้ามาแล้วสวมมงกุฎดอกไม้ให้ “ สวยดีใช่ไหมหละ..... ” เราพยักหน้าตอบ แล้วลุกขึ้น ผีเสื้อจำนวนมาก โผบินขึ้นจากทุ่งดอกไม้ “ ขอบใจนะลู.... ” เราตอบ แม้ในใจจะดีใจ แต่อีกใจก็เกรงใจ เพราะตัวเราเองไม่มีอะไรให้กับเธอเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่คิดแบบนั้น เราก็ควานเจอบางอย่างในกระเป๋า สร้อยกางเขนที่เราพกติดตัวตลอดเวลา......... “ งั้นเราให้เจ้านี้ตอบแทนนะ ” เรามอบให้กับเด็กคนนั้นอย่างไม่ลังเล เด็กสาวมองสร้อยเงินที่แวววับสะท้อนแสง ด้วยตาเป็นประกาย เธอรับมันมาและลองสวมดู แต่ว่าสร้อยที่สำหรับให้ผู้ใหญ่ใส่นั้นดูจะยาวเกินไป แทนที่มันจะลงไปอยู่ที่หน้าอก แต่มันกลับยานลงไปอยู่ที่ท้องของเธอแทน “ อ๊ะ..... มันยาวไปสินะ ” เราพูด พลางปรับระดับสร้อยให้ขึ้นมาอีกนิด และแล้ว มันก็อยู่ในตำแหน่งที่มันควรจะอยู่ ดวงตาสีเหลืองทองเธอมองกางเขนอย่างไม่กระพริบตา ก่อนจะโดดกอดจนเราหงายหลังลงไปนอนกลางดงดอกไม้ “ เราจะเก็บมันไว้ตลอดไปเลยหละ ” “ ฉันก็เหมือนกัน...... ” เราจับมงกุฎดอกไม้แล้วสัญญากับเธอ “ แต่มงกุฎดอกไม้มันอยู่ไม่ได้นานก็เฉาแล้วนะ......... .. ” เด็กสาว เราคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะให้คำตอบ “ แต่มันจะยังบานในใจเราตลอดไปเลยหละ ” “ ขอบใจนะ....... ” “ นี้ บิ้ก.... ” คำพูดของเด็กสาว ขาดหายไป ราวกับวิทยุที่มีคลื่นแทรก “ ……..บิ้ก..............ฉั....... ” “ เจ้ายาแก้ปวด ตื่นซิว้อย!!!!!!!! ” นั้นใคร..... กัน “ ฉันบอกให้........ ” ตื่น!!!!!!!!!!!!!! กำปั้นติดสนับกระแทกเข้าที่หน้า ด้วยแรงนั้น ทำให้ตัวของเด็กหนุ่มลอยไปตามแรง จนทรุดลงไป เขาได้กลับมายังโลกสีดำที่มีเพียงแค่เสียง และความรู้สึกรอบตัว “ ........ฮึๆ ” เสียงหัวเราะเย็นชาและสุขุม ช่วยทำให้สติเขากลับมา “ เป็นไง....... ความฝันที่ข้ามอบให้หอมหวานดีไหมหละ ” ผู้ที่ส่งเสียงนั้นคือ เจ้าแห่งความมืด..... Dark Lord นั้นเอง “ ก....แก......... ” Zra กัดฟันกรอด เขารู้สึกตัวพร้อมกับความอัปยศที่ถาโถมเข้ามาใส่ ทำให้เขาลั่นไกปืนใส่ Dark Lord ไม่ยั้ง แต่ว่า ไม่มีกระสุนลูกใดที่สามารถ สัมผัสมันได้เลยแม้แต่น้อย “ นี้หรือ มนุษย์ที่กล้ามาท้าทายข้า.... น่าสมเพชจริง….. ถ้าหากสหายเจ้าไม่มาช่วยเจ้าหละก็ ป่านนี้ เจ้าได้ตกอยู่ในห่วงนิทราอันเป็น นิรันด์แล้ว..... ” “ มนุษย์ก่อนหน้านี้ยังสามารถตัดแขนของข้าได้เลย.... แต่เจ้าทำไม้ได้แม้แต่บาดแผลให้ข้า........ ช่างน่าสมเพช จริงๆ ” “ แก........ ” Zra กัดฟัน แล้วเก็บปืนพกลง แล้วเปลี่ยนมาใช้ ปืนยิงลูกระเบิดที่มีพลังทำลายล้างสูงกว่า เขาหมุน มัน พร้อมกับประกายแสง สีเงิน และละอองดาว นี้คือท่าไม้ตายสุดยอดของเขา ที่สามารถระเบิดเมืองได้ครึ่งเมืองได้อย่างสบายๆ “ ไอ้ ยาแก้ปวด ใจเย็น!! ” สหายของเขา พยายามห้าม “ หุบปากไป!! ” Zra ตะโกนด้วยโทสะ เพียงแค่ลั่นไกปืนเท่านั้น...... เจ้านั้นก็หายไป!! หายไปซะ!! มันบังอาจ.... มันบังอาจ……….!!!!!!!!!! พลังที่เออล้นจนพื้นดินสั่นสะเทือน ก้อนหินที่ลอยขึ้นจากพื้นต้านกฎของแรงโน้มถ้วงอย่างไ ร้สาเหตุ “ โธ่ ว้อย..... ” โฟตอน กัดฟัน เขาตัดสินใจ ห้ามเพื่อนคนนี้ก่อนที่จะทำอะไรบ้าๆ เขาชกเข้าที่ท้องของเพื่อนเขา ที่กำลังจะใช้ท่าไม้ตาย……. ทำให้Zra สลบลงแต่โดยดี “ ........ฉลาดนิ......... เจ้าคงรู้ดีสินะ ว่าเพียงแค่นั้นอาจปราบข้าลงได้.... ” โฟตอน ไม่พูดอะไร เขาแบกร่างที่ไร้สติของเพื่อนเขาขึ้นบนบ่า “ เดี้ยวก่อน................................. ” Dark Lord ถามโฟตอนที่หันหลังให้แก่เขา “ ……..ลูกข้า ” น้ำเสียงของ Dark lord อ่อนลง “ ………หากท่านพูดคำนั้นกับท่านแม่........... ” โฟตอนพูดโดยไม่แม้กระทั่งหันกลับไปมอง จ้าวแห่งความมืด “ ข้าก็คงหันกลับไปหาท่านซักนิด…….. ” โฟตอนย่อตัวและพา สหายของเขาออกไปโดยไม่สนใจ ราชาแห่งความมืดที่อยู่เบื้องหลัง เพราะเขารู้ดีว่า ชายผู้นั้น จะไม่มีวันโจมตีกับผู้ที่หันหลังให้............. และจะไม่มีวันทำร้ายเขา เด็ดขาด......... -------------------------------------------------------------------------- เอ้า โดนซะบิ้กคุง ตอนนั้นอยากหวานกันดีนัก เอาให้หนัก !! แก้ไขโดย Zero Xion : 17 Jul 2008 เวลา 00:09. |
| | |
| | #15 (permalink) |
| สมาชิกเฝ้าบอร์ด TG ![]() โพส: 2,073 TG ออร่า: ![]() ![]() สถานที่: Somewhere I belong~ | - " - มันเผาตอนที่เล่นเซิฟ ซากุระนี่เวะ =__=" ดูๆไปมันต่อเนื่องกะภาคของลุงต่อดีแฮะ ~_~ ขำกันไปโดนเผากันถ้วนหน้า ต่อไปก็ตาตรู T^T
__________________ ![]() The Gate Semester II ไหดองใบใหม่ Starry Night - คืนวันจันทรา “Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations.” Oliver Godsmith แก้ไขโดย turbo44532 : 16 Jul 2008 เวลา 22:48. |
| | |