Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
22 Sep 2007, 07:05
| #1 (permalink) |
| น้องใหม่ TG    โพส: 24  ดาวโหลด: 430 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  | สงสัย... ไม่รู่ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมเริ่มสงสัยว่า...พ่อเคยรักผมบ้างรึเปล่า... ทุกครั้ง...มีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยดูแลผมเวลาที่ผม ไม่สบาย... ทุกครั้ง...มีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยปลอบผมเวลาที่ผม เสียใจ... ทุกครั้ง...มีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยจูงมือผมให้ผมได ้อุ่นใจ... แล้วทำไมพ่อถึงไม่เคยสนใจผมเลยไม่เคยแม้แต่จะยิ้มให้ผม...ไม่เลย... เวลาที่ผมไปไหนมาไหนกับแม่แม่จะคอยจูงมือผมเสมอไม่ว่าเมื่อไหร่ และยังคอยย้ำกับผมเสมอว่า "อย่าปล่อยมือจากแม่นะ..." แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่เวลาที่ผมต้องไปไหนกับพ่อพ่อไม่เคยจูงมือผม แต่กลับปล่อยให้ผมเดินตามหลังแล้วพูดกับผมว่า "อย่าเดินหลงล่ะ..." ผมรู้สึกน้อยใจทุกครั้งที่พ่อทำอย่างนี้ เพราะผมไม่สามารถรู้ได้เลยว่าพ่อเคยเป็นห่วงผมบ้างรึ เปล่า ผมได้แต่เดินตามแผ่นหลังอันกว้างใหญ่ของพ่อเสมอ ด้วยความที่ผมยังเป็นเด็กและยังตัวเล็กมากผมจึงไม่เคยเดินตามพ่อทันเลยสักครั้ง มันทำให้ผมต้องวิ่งตาม และผมมักจะหกล้มอยู่บ่อยๆ จนผมกลัวว่าผมจะหลงทางเพราะพ่ออาจไม่รู้ว่าผมหกล้มแล ะเดินห่างออกไป... แต่มันกลับน่าแปลกใจ...ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ผมเงยหน้าม องหาพ่อ ระยะห่างของเราสองคนยังคงเท่าเดิมเสมอ พ่อไม่เคยเดินหายไปจากสายตาของผมเลยแม้แต่ครั้งเดียว ...ไม่เลย... พ่อเป็นคนพูดน้อย...แทบจะไม่พูดเลยก็ว่าได้ แต่พ่อจะพูดมากเสมอเวลาที่ว่าผม พ่อมักจะว่าผมเรื่องที่ผมนั้นอ่อนแอ และร้องไห้กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ เรื่องอื่นพ่ออาจจะไม่สนใจ...แต่มีแค่เรื่องนี้เท่าน ั้นที่พ่อไม่เคยยอมเลยแม้แต่ครั้งเดียว "แม่ครับทำไมพ่อไม่ชอบให้ผมร้องไห้ล่ะครับ" "คงเพราะว่าน้ำตามันเลอะเทอะล่ะมั้ง"แม่ตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มแกมขำๆ ผมเคยเห็นพ่อร้องไห้ตอนที่คุณย่าของผมเสีย แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...ผมไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้อีกเ ลย...ไม่เลย... นั่นคืออดีตของผม ตอนนี้ผมเติบโตขึ้นแข็งแกร่งขึ้นไม่ร้องไห้อีกต่อไป... วันนี้คือวันที่ผมประสบความสำเร็จในชีวิต ใครๆต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับผม...ยกเว้นพ่อ แม่...ยังคงเป็นผู้หญิงที่น่ารักเหมือนเดิมแม่เข้ามากอดผมด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งคว ามยินดี "พ่อรออยู่ที่บ้านนะรีบๆกลับไปหาพ่อล่ะ" เมื่อผมกลับถึงบ้านผมมองเห็นพ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิมที่พ่อมักจะนั่ งแล้วว่าผมเรื่องที่ผมไม่เข้มแข็งเสมอๆ... "พ่อครับ...ผมกลับมาแล้ว" พ่อหันมามองหน้าผมแล้วเดินตรงเข้ามาหาผม ผมเห็นน้ำตาของพ่อไหลพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่นและอ่อ นโยนมากที่สุดเท่าที่ผมเคยได้รับมาจากใคร แล้วพ่อก็สวมกอดผม... "พ่อครับ" ผมพูด "ผมขอโทษ...ผมร้องไห้อีกแล้ว..." "ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร" พ่อเฝ้าแต่พูดคำๆนี้ออกมา... พ่อครับ...ผมรู้แล้วครับ ว่าพ่อไม่เคยรักผมน้อยกว่าที่แม่รักผมเลย... ....แม้แต่วินาทีเดียว.... อ่านแล้วก็ช่วยกันติชมด้วยนะค้า...  ขอบคุณเน้อ |
|  |
|
22 Sep 2007, 08:18
| #2 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG   โพส: 3,487 ดาวโหลด: 28 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 29 รับคำขอบคุณ: 500 TG ออร่า:  สถานที่: Thaigaming Site™ | ผมว่า"น่าจะรวมกระทู้กันนะครับ โพสต์อย่างนี่มันเปลืองข้อมูลปล่าวๆ อ่าเน้อ"
__________________ Grooves - Main idea true work has to attend in it, too. - Principle each grooves are gonna be awesome, must be created by your own mind. Contact me at http://tinykiddo.hi5.com (Fliggz) |
|
| |
|
23 Sep 2007, 14:18
| #3 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่  โพส: 493 ดาวโหลด: 113 อัพโหลด: 16 รับคำขอบคุณ: 8 TG ออร่า: สถานที่: -* โลกแห่งนวนิยาย*-  | ดีมากเลยครับ แต่งได้ซึ้งมากจริงๆ น่าจะหันมาแต่งเป็นเรื่องยาว ๆ นะครับ คุณมีพรสวรรค์ในการเขียนเรื่องรัก ๆ นะ ผมว่า.... แต่ผมซิ ไม่เคยเขียนแบบนี้ได้เลย หุหุ
__________________   ~เชิญอ่านนิยายที่ผมแต่งได้นะครับ~Castlevania : Symphony Of Newworld ข้อมูลปัจจุบัน ยอดอ่าน&ผู้เข้าชม = ประมาณ 4,300 ระยะเวลาที่แต่ง = 4-5 ปี จำนวนบท =13 บท .. ต้องขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนมาโดยตล อดครับ .. |
|
| |
Linear Mode
