

| | #1 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 3 TG ออร่า: ![]() | ชาแมนคิง ราชันแห่งภูต <แต่งใหม่แต่ต้น ลอกนิดๆ> บทที่ 1 การประชุม ในห้องมืดสลัวชายกลุ่มหนึ่งกำลังถกเถียงเรื่องบางอย่ าง จากการแต่งตัวไม่น่าจะมีศักดิ์ด้อยไปกว่าราชาเลยแม้ส ักนิด ข้าในฐานะตัวแทนผู้บอกกล่าวเจตจำนงของ Born Spirit มีความว่า เมื่อหิมะสีดำโปรยปราย เหล่าผู้กล้าทั้งหกจะต้องเผชิญหน้ากับ จอมราชันย์ปีศาจผู้กลับชาติมาเกิดเพื่อหยุดยั้งเรื่อ งเลวร้ายทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นหากผู้นั้นได้ขึ้นเป็นร าชา หญิงชรากล่าวอย่างใจหาย แล้วหกผู้กล้านั้นเราจะหาได้จากที่ไหนกัน ชายอีกคนหนึ่งพูดขึ้น ทุกคนพลางคิดหนัก ตำนานที่เล่าขานว่าหิมะสีดำจะร่วงหล่นลงมาทุกๆ 1,000 ปี มันกำลังจะมาถึงในไม่ช้า Saman Fight การแข่งขันนั้นเผ่าปัจ ผู้ที่ดำรงหน้าที่จัดการแข่งขัน จะเป็นผู้ตัดสินหกผู้กล้านั้นเอง ชายหนุ่มคนสุดท้ายพูดอีกครั้ง แสงอาทิตย์อ่อนๆ สาดส่องเข้ามาในห้องนอนมืดสลัวร่างสูงบางกำลังลุกขึ้ นจากเตียงเผยผมยาวสีดำที่มัดรวบไว้ข้างหลัง ใบหน้าเรียว นัยน์ตาสีดำ กับหูฟังสีส้ม ดำ ที่คล้องอยู่ กำลังลุกขึ้นจากเตียง ลุกขึ้นอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาลงมาข้างล่างในชุดกางเกงสีดำ กับเสื้อเชิ้ตที่ไม่ติดกระดุม สร้อยคอกรงเล็บสัตว์สีดำและ หูฟังที่ยังคล้องคออยู่ เขาลงมากินอาหารอย่างเอื่อยๆ แล้วออกจากบ้านเดินไปโรงเรียน ที่มีชื่อว่าโรงเรียนมัธยม เทตัน เขาเดินอย่างไม่รีบร้อนเข้าโรงเรียนไป จนเดินมาถึงห้องเรียนในห้องนั้นมีโต๊ะวางเรียงรายกับ กลุ่มนักเรียนไม่กี่กลุ่มจับกลุ่มคุยเรื่องต่างๆในตอ นเช้า เขาเดินมานั่งยังโต๊ะหลังสุดริมหน้าต่างของห้อง นั่งได้ไม่นานเพื่อนๆก็เข้ามาเต็มห้อง จากนั้นอาจารย์ก็เข้ามา ชั่วโมงเรียนผ่านไปอย่างน่าเบื่อ จนสุดท้ายก็มาถึงเวลาเย็น หลังจากเสียงออดดังนักเรียนทุกคนก็ตรงกลับบ้าน หรือไม่ก็ร้านหนังสือ และที่เรียนพิเศษ แต่ไม่ใช่เขา เขาเดินไปถึงที่สะพานข้ามแม่น้ำยืนมองดูวิวพระอาทิตย ์ที่กำลังจะตกดิน มองอยู่ได้ไม่นานเขาก็เดินไปที่สุสานกลางโตเกียว ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัวลง จนในที่สุดก็มืดมิด เมื่อมองไปบนท้องฟ้าปรากฏหมู่ดาวมากมาย ทำให้เขานั่งมองอยู่บนนั้น กับเหล่าวิญญาณใช่เป็นเพื่อนเพียงอย่างเดียวของเขา เด็กหนุ่ม อาซากุระ โย ผู้ที่สามารถมองเห็นวิญญาณ เขานั่งอยู่ที่หน้าป้ายหลุมศพที่ใครๆก็ไม่กล้าเข้าใก ล้ หลุมศพของปีศาจซามูไร อมิดามารุ อีกด้านหนึ่งของโตเกียวเด็กชายร่างเล็ก นามว่า โอยามาดะ มันตะ เขากำลังเดินกลับบ้านในทางที่ไม่คุ้นเคย ปกติเขาจะไม่เดินผ่านสุสาน แต่ทว่าวันนี้มันมีเหตุจำเป็นต้องใช้ทางลัด เขาเดินอย่างกลัวๆกล้าๆ ผ่านสุสาน แล้วก็ได้ยินเสียงคนพูดคนเดียวอยู่ ณ มุมหนึ่งของสุสาน เขาค่อยๆย่องเข้าไปดู สิ่งที่เขาเห็นคือเด็กชายคนหนึ่ง โย นั่นเอง เขากำลังพูดคุยกับสิ่งที่มันตะนึกว่าเป็นอากาศธาตุ แต่ไม่ใช่เมื่อเขามองอีกทีกลับเห็น สิ่งที่เขาไม่เคยเชื่อว่ามีอยู่จริงบนโลก วิญญาณ เฮ้ยยยย..นี่นายคุยอยู่กับใครอาซากุระ เขาร้องอย่างตกใจพลางมองหน้าโย อ้าวนี่นายเห็นด้วยหรอ ใช่ฉันกำลังคุยกับวิญญาณ นายรู้ชื่อฉันได้ยังไง เขาถามกลับอย่างสบายๆ ก็ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องของนาย โอยามาดะ มันตะ ไง มันตะพูดจบก็เดินเข้าไปหาโยอย่างกลัวๆ พวกเขาไม่ทำอะไรหรอก โยพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆอย่างเคย แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่ามี ชายกลุ่มหนึ่งกำลังจับตามองพวกเขาอยู่ ชายหนุ่มกลุ่มนั้นเดินเข้ามาใกล้ๆ ไม่ใช่ว่าโยนั้นจะไม่รู้สึกตัว แต่ทำเฉยๆต่างหาก เขาคิดว่าพวกที่มาใหม่คงไม่ใช่คนเลวร้าย แต่ไม่ใช่ เขากลับเป็นถึงนักเลงหัวไม้ ที่มีทรงผมยาวตรงมาข้างหน้าเป็นเอกลักษณ์ที่ทุกคนในเ มืองรู้จักดีว่า ริวดาบไม้ |
| | |