โปเกม่อน ดันเจี้ยน แอดวานซ์

เอ่อไม่ได้เจตนาลอกเลียนนะครับแต่ตั้งใจทำเป็นfan fic คับ
อ่านไปเถอะ อย่าคิดมาก
ปล.ในวงเล็บคือส่วนที่คิดในใจ



Pokemon dungeon Advanture


“ นาย! มานอนอะไรตรงนี้” คาเงะเขย่าตัววันริกี้หน้าเพื่อหวังให้เขาตื่นขึ้นมา
“อือออ..............”
“ว้าแย่จัง ขวางทางเดินสำคัญซะด้วย”
“นี่แน่ะ! ”คาเงะพ่นไฟเข้าใส่
“โอ๊ย! ร้อน!”
“?!?! ”
“นาย มานอนอะไรตรงนี้ หลบไปซะ”
“ฉัน ฉัน เอ่อ ฉันเป็นใคร”
“เวนกำ นี่นาย.”
“คาเตอ!!!!!!!!!”บัตเตอฟรีส่งเสียงดังสนั่นป่า
“พวกเธอ! เข้าไปช่วยคาเตออกมาที ฉันมีค่าตอบแทนให้”
“อะไรล่ะ”คาเงะตาเป็นประกาย
“ของดีก็แล้วกัน”
“เอ่อ นาย ฉันเป็นใคร นายรู้หรือปล่าว”
(“อืม ไอ้หมอนี่ท่าจะความจำเสื่อม คงใช้มันเป็นประโยชน์ได้ เวลามีอันตรายเราก็ให้มันรับหน้าแทนก็ได้ อิอิ”)
“เยสเซอบัตเตอฟรี พวกเราจะช่วยลูกของเธอออกมาเอง รออยู่นี่นะ”
“ฟังนะ นายเป็นเพื่อนของฉัน เราเป็นนักกู้ภัย รับทำงานตามสั่ง แล้วระหว่างทำงาน นายหัวกระแทกอิวาคจนสลบไป สงสัยคงความจำเสื่อมตอนนั้นแหละ”
“อย่างนั้นเหรอ แล้วชื่อฉันล่ะ ชื่อนาย ชื่อ...........”
“เอ่อ นาย ชื่อ ชื่อ (ชื่อไรดีฟะเป็นวันริกี้ ชื่อรอคกี้ละกัน) รอคกี้”
“ชั้นคือ คาเงะ คา เงะ ที่มาจากฮิโตคาเงะ”
“ส่วนชื่อทีม (เรื่องมากจริงวุ้ย) พวกเราตั้งตามชื่อนาย วันริกี้ไงล่ะ”
“อ๋อเหรอ อย่างนี้นี่เอง..”
“ไปกันเถอะ”คาเงะลากเพื่อนใหม่ไปอย่างรวดเร็วจนหายลั บไป

ณ ป่าโทคิวะ

“เอาล่ะ ฟังนะ ภารกิจของเราคือ ช่วยคาเตอปีออกมาจากส่วนลึกสุดของป่า”
“คาเตอปี คืออะไรอ่ะ”
“เวนกำ ไปถึงก็รู้เองแหละ”
“วัมเพิล!” วัมเพิลพุ่งเข้าใส่ทั้งสองอย่างรวดเร็ว
“จ๊าก!!”
“ลูกเตะตัดล่าง! ”
วัมเพิลถูกเตะลอยกระเด็นไปไกล
“โห นายนี่ใช้ได้เลยนี่นา”(ตูคิดถูกจริงๆด้วย)
“ปูจี้!”
“อ๊ะ ปูจีเอน่า เกะกะ ถอยไป ”
“โบร๋ว!!!!!!!!!!!!!!”เงาที่อยู่ในพุ่มไม้เริ่มขยับ
“กราเอน่า!”
“ว้าก หนีเร็วเข้า”
“สไตรเกอ!”
ทั้งกราเอน่าและสไตรวิ่งตามมาติดๆ
“สันมือ สับ!” ต้นไม้ถูกฟันล้มลง
“เอ๋ง!”
“จังหวะนี้แหละรีบเผ่นกันเถอะ”
ทั้งคู่มาถึงป่าลึกสุดจนได้
“โหงานแบบนี้นี่สนุกชะมัดเลย เสียดายที่จำเรื่องเมื่อก่อนไม่ได้”
“(หนุกตรงไหนฟะ)ใช่ใหมล่ะ ”
“อ๊ะนั่น ”รอคกี้เห็นอะไรบางอย่าง
“ปี!”
“สำเร็จแล้ว”
รอคกี้เข้าไปอุ้มคาเตอปีขึ้นมา
“กลับกันเถอะ”
“ยังกลับไม่ได้เฟ้ย!”
“หนอย ถ้าตูไม่บินได้โดนต้นไม้ทับแบนไปแล้ว”
“อึ๋ย ยังอยู่อีกเหรอ”คาเงะเหงื่อตก
“ลุยกันเถอะ “
“หา!”

เหอๆ ในฐานะคนเล่นด้วยกันเลยแวะมาอ่านคับ มันดีคับ ที่แท้ฮิโตคาเงะก้อเลวอย่างนี้นี่เอง - -"
แต่เข้าใจหาวิธีความจำเสื่อมมากมายคับ หัวกระแทกโดนอิวาค - -"
ปล.ไม่เข้าใจประโยคนี้อะคับ คัยพูดอะ แล้วพูดถึงอะไรคับ อ่านแล้วงงง่า

เอ่อมันหมายถึงสไตรอ่าคับ
ที่ใช้สันมือสับต้นไม้หักไง

“ฟันต่อเนื่อง!! ” สไตรพุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว
“หวาย!” คาเงะก้มตัวหลบ ต้นไม้ด้านหลังถูกฟันแตกเป็นเสี่ยง
“คาราเต้ ชอป!”
“กระจอก”สไตรตั้งใบมีดรับ
“ไม่ได้ผล!?”
“นี่แน่ะ เพลิงมหากาฬ!!!”
“อ๊าก!!?” สไตรถอยหนีออกไป
“ ฮ่าๆ เจ้าแมลงเอ๋ย ยังไงแกก็แพ้ไฟอยู่ดีแหละ(ตูจะรอดมั้ยเนี่ย)”
“ให้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ ย้าก!! หมุนตัว”
เปลวไฟถูกสะท้อนออกมาหมด
“ จ๊าก!?” คาเงะรีบวิ่งมาหลบ
ทั้งสองถอยหนีไปติดต้นไม้
“นี่ แหละ โทษฐานที่มาดูถูกราชาแมลง เตรียมตัวตายซะ! ”
“ฟัน!!”
เคร้ง!!!?
“!!!?!” ดาบฟันถูกอะไรบางอย่าง
“โทรัน เซล!”
“หนอย แกะไม่ออก”เปลือกของทรานเซลยึดดาบเอาไว้
“ตอนนี้ล่ะ ลุย!”
“เพลิงมหากาฬ!”
“รอค สแมช!”
“อ๊ากกกก!!!!”
“ ฮึ่ย ฝากไว้ก่อนเถอะ”สไตรสลัดหนีหายไป
“ สำ เร็จ แหล่ว”คาเงะล้มตัวลงนั่ง
“เรากลับไปหาบัตเตอฟรีกันเถอะ”
“โทรัน เซล”
...............................................
“ขอบใจมากนะทั้งสองคน”
“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก ใหนล่ะ ของดีๆของเธอ”
“อุฮุๆๆ อยู่ในกล่องนี่ไง ไปก่อนนะ” บัตเตอฟรีทิ้งกล่องไว้แล้วบินหายไป
“ฮ่าๆ เงินค่าตอบแทนของชั้น(ตูจะได้หาโอกาสหนีซะที)”
“โห กระเป๋าเท่จังเลย” รอคกี้แกะกระเป๋าออกจากกล่อง
“หา!”
“อ๊ะ เจอแล้ว อยู่นั่นไง”กองทัพโปเกม่อนตรงเข้ามา
“รับงานของฉันด้วยโปโปะ”
“แฟนชั้นหายไป ช่วยหาทีนิโด”
“ขอลายเซ็นหน่อย”
“ว้าก!!!”
“ใจเย็นครับทุกคนเรารับหมดทุกงาน ใช่มั้ยเพื่อน”
“เอ่อ อ๋อใช่ (ใครใช้ให้แกพูดฟะ)”
แล้วคู่หูนักผจญภัยคู่ใหม่ก็กำเนิดขึ้น

หนุกดีงับแต่ผมอยากได้บทสรุปมากกว่า

อ่าบทสรุปกะลังทำอยู่อ่ะ
แบบว่ามันภาษาญี่ปุ่นแล้วมันมีไรที่ไม่เข้าใจเยอะเลย

ถ้าเสร็จแล้วช่วยส่งไปที่ gashbell_kem@hotmail.com ขอบคุณคับ

สนุกดีคับ จะรออ่านตอนต่อไปเรื่อยๆนะคับ
เอ...ว่าแต่ว่าเอาจิงหรอคับ เรื่องบทสรุปดันเจี้ยนเนี่ย ผมว่านี่มันเปนเมกะโปรเจ็คต์
ยิ่งกว่าบทสรุปกัชซัก 100 เท่าอีกนะคับ ไหนกว่าจะแปลเสด รายละเอียดหลัก รายละเอียดย่อย
กว่าจะพิมออกมาอีก - -"
ปล.ถ้าคุนหมูป่ามีอะไรให้ช่วยก้อบอกกันได้นะคับ สำหรับโปเกมอนยินดีช่วยเต็มที่คับ

มีคับอยากได้บทสรุปpokemon dungeon

สนุกดีเหมือนกันคับ บทสรุปนี่ ลงไว้ด้วยแล้วกันนะคับ

ดึกสงัดคืนหนึ่งขณะที่ทุกคนกำลังหลับ
ก็ยังมีคนที่นอนไม่หลับ
“แง ไม่น่าเลยชั้น”
“ตั้งแต่นี้ไปต้องไปเสี่ยงอันตรายอย่างนั้นทุกวันเลย เรอะ”
“แล้วทำไม แกต้องมานอนอยู่บ้านช้าน!!!!”
บทที่3 วาจิโดกิ
รุ่งอรุณแห่งความสงบมาเยือนวาจิโดกิทาวแล้ว
“เมื่อคืนหลับสบายดีจังเลย”รอคกี้บิดตัวไปมา
“ง้านเหรอ”
“เปลิปเปอ!”
“รับจดหมายๆ เปลิ”แล้วเปลิเปอร์ก็บินจากไปทิ้งไว้เพียงจดหมาย
“อ่าหือ “คาเงะแกะซองออกอ่าน
“เรียนวันริกี้ทีม ทางสมาคมเมืองวาจิโดกิ ขอเชิญร่วมงาน ต้อนรับน้องใหม่ กับทางเรา ปูคุ”
“มันเคยมีด้วยเหรอฟะ”
“ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย ไปที่งานเพื่อจะมีของกินน่า”รอคกี้ลากคาเงะไป
“ว่าแต่ ไปทางไหนล่ะ”
“เวนกำ”คาเงะกลับมาเป็นฝ่ายลากมั่ง
ทั้งสองมาถึงบริเวณสี่แยกกลางเมือง
“อ่าวไม่เห็นมีใคร”
“ยินดีต้อนรับ ปูคุ!”พูคูรินกระโดดออกมา
“ไปที่บ่อของนามาซุนกันเถอะ”แล้วก็กระโดดขึ้นไปด้านบ นของเมือง
“อารายเนี่ย”ทั้งสองเดินตามไป
แล้วทั้งสองก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่างานใหญ่กว่าที่คิ ดไว้ มีอาหารการกินมากมาย
“ว้าว”
“พอดีมีงานวันเกิดเมืองพอดีน่ะ เลยจัดพร้อมกัน”
คาเงะตรงดิ่งไปที่โต๊ะแต่ถูกฟูดินดึงไว้ซะก่อน
“ไอ้น้อง งานยังไม่เริ่มนะ ต้องฟังปราศรัยให้จบก่อน”
ปูคูรินขึ้นไปบนเวที
“ท่านแรกนะคะ ขอเชิญคุณกูลฟิน เจ้าของร้านTM&HM มาปราศัยค่ะ”
“กูล ปิน คร่อก”กูลปินหลับไปดื้อๆ
“อ่า ขอเชิญคุณบันกิราส ตัวแทนจากทีม เลเจ้นดารี่ค่ะ”
บันกิราสขึ้นเวทีไป
“กร๊อบ!!”
ดูเหมือนจะน้ำหนักตัวมากไปเลยจมลงไปในเวทีซะแล้ว
“นายน่าจะลดความอ้วนมั่งนะ ชั้นช่วยเอง”ฟูดินบอก
“เทเลพอร์ต!!”
“อ่า เอ่อ ต่อไปขอเชิญคุณการูล่า จากร้านคลังแสงค่ะ”
“สวัสดีค่ะ เดี๊ยนมาวันนี้มีเรื่องจะพูด...”
“แม่ๆง่วงแล้ว กลับบ้านเถอะ”ลูกการูล่าโผล่ออก
“อ้าว ขอตัวก่อนนะคะ โฮะๆ”
“อ่า เอ่อ อือ ต่อไปขอขอเชิญ คุณเปอเซี่ยนจากร้าน เงินทองไม่รั่วไหลค่ะ”
“หวัดดีคับ ก่อนอื่นถ้าท่านฝากเงินกับเราท่านจะได้รับดอกเบี้ย0. 2% ฝากไม่ครบปีห้ามถอนคืน.........”
ผู้คน(?)ข้างล่างพากันขว้างปาสิ่งของจนเปอเชี่ยนต้อง หนีลงมาแทบไม่ทัน
“อดทนไว้ๆ ขอเชิญท่านต่อไปค่ะ”
“ดิชั้นเองแหละ จะมาร้องเพลงให้ฟังค่ะ”
“ปู่ ปูริปู่ ปู ปูรินปู ปูริปู่ ลาลาลา”
“งานนี้มันอะไรกานเนี่ย”คาเงะและทุกคนผล๊อยหลับไป
“หนอยแน่ะพวกแก สนุกกันนักนะ เกงการ์!!!”

โอ้ เมืองชื่อวาจิโดกิหรอคับ ชื่อดีจัง น่าสงสารบันกิรัส ตกเวทีซะงั้น - -"

“หวัดดีคับ ก่อนอื่นถ้าท่านฝากเงินกับเราท่านจะได้รับดอกเบี้ย0. 2% ฝากไม่ครบปีห้ามถอนคืน.........”

ประโยคนี้ถ้าในเกมเปนงี้ด้วยก้อคงดีสิคับ (แม้ 0.2% ก้อยังอยากได้เนาะเรา - -")

- -* คุณพี่เนี่ย อนาคต + งอ คงจะเป็นคนตาตี่ จริงๆแหละครับ

ตาตี่มันเป็นไงอ่ะคับ- -
ปล.ทำรายงานเสร็จละเดี๋ยวมาอัป

คุนหมูป่าไม่มาอัพเลย - -"

รึว่าคุนหมูป่าจะเริ่มดองบ้างล่ะคับเนี่ย - -"