Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
04 Jan 2008, 03:59
| #31 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG    โพส: 3,209  ดาวโหลด: 107 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 2 รับคำขอบคุณ: 743 TG ออร่า:    สถานที่: pantomhive castle   | บทที่21 เรื่องวุ่นๆในแล็ปเคมี เลดา เลดา ยัยเลดา เสียงวาเซียตะโกนลั่นเพื่อนสาวของเธอที่มัวแต่นั่งเห ม่ออยู่ ราเฟลเห็นแบบนั้นก็อดแสบแก้วหูแทนไม่ได้ มีอะไรเหรอวาเซีย เลดาหันมาช้าๆ พลางทอดสายตาเหม่อลอย อ้าว คุณราเฟลก็อยู่ด้วยเหรอ สวัสดีตอนบ่ายค่ะ ครับ สวัสดีครับ เอ่อ....ไม่สบายหรือเปล่าครับคุณเลดา ราเฟลถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง ไม่นิค่ะ เลดาตอบกลับมาสั้นๆ นี่ แล้วเธอเป็นอะไรไปล่ะ เสียงวาเซียแทรกเข้ามาแทน ในที่สุดฉันก็เจอ เจ้าชายของฉันแล้วล่ะ วาเซีย เลดาพูดพลางเขามือทั้งสองข้างมากุมไว้ที่อก เจ้าชายที่ฉันเฝ้าคอยมาแสนนาน พูดจบก็ทำตาเป็นประกาย เล่นเอาวาเซียกับราเฟล ทำสีหน้าบอกไม่ถูก โถ่เอ้ย หยุดเพ้อฝันสักทีเหอะ ป่ะ ไปเรียนได้แล้ว พูดจบวาเซียก็กึ่งดึงกึ่งลากเลดาไป โดยมีราเฟลหยิบกระเป๋าของเธอและเลดาตามไปติดๆ คุณวาเซีย คอยผมด้วยสิครับ ที่หน้าห้องแล็ปเคมี ในที่สุดทั้งสามคนก็มาถึงจนได้ แต่ก็ทุลักทุเลเลยทีเดียว ก่อนที่จะเข้าไปในห้องอยู่ดีๆเลดาก็ชะงักไป เป็นอะไรไปอีกล่ะเลดา วาเซียตอนนี้เริ่มทนไม่ได้กับพฤติกรรมของเพื่อนเธอจึ งบ่นออกมาอย่างหัวเสีย ก็..ก็ เลดาชี้มือไปที่ด้านใน ก็ปรากฏเจ้าชายของเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะ ริมหน้าต่าง ก็เขาอยู่ตรงนั้น ไหนเหรอครับคุณเลดา ราเฟลที่ตอนนี้สนใจเรื่องนี้นิดหน่อยถามขึ้นเพราะอยา กเห็นหน้าชัดๆ คนที่ใส่กางเกงยีนส์สีกากีนั้นไงที่มีสร้อยใหญ่อยู่ ที่คอน่ะ เลดาตอบกลับมา อ้อเหรอ ดีเลย ไหนลองไปดูหน้าหมอนั่นให้ชัดๆเลยดีกว่า พูดจบวาเซียก็เดินจ้ำอ้าวไปที่ผู้ชายคนนั้นทันที นี่นาย วาเซียตะโกนด้วยเสียงอันดังจนหลายๆคนหันมามอง นาย ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายหน่อย ชายหนุ่มเห็นดังนั้น ก็ต้องเงยหน้าจากหนังสือที่อ่านอยู่อย่างช่วยไม่ได้ เฮ้ย!! วาเซียร้องขึ้นมาด้วยเสียงอันดัง นี่มันนายเบรฟนี่นา... หา!!!!!!!!!!!!!!! เสียงร้องบอกความแปลกใจดังขึ้นทั่วห้อง ร่วมทั้งจากเลดาและราเฟลด้วย แต่ก่อนที่วาเซียที่ได้พูดอะไรต่อ อาจารย์ประจำวิชาก็เดินเข้ามาพอดี นักศึกษานั่งที่ได้แล้วเราจะเรื่มเรียนกันแล้วค่ะ อาจารย์ประจำวิชาเคมีนั้น เป็นหญิงสาวร่างเล็ก ผมสีดำอมน้ำเงินถูกมวนให้เป็นมวย ชุดแซ็กลายลูกไม้สีขาวถูกสวมทับด้วยเสื้อกราวน์สีขาว อีกที ราเฟลมองดูแล้ว ก็อดปลื้มไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าวาเซียจะอ่านสีหน้าราเฟลออกจึงพูดกับร าเฟลเบาๆ อย่าไปลงเสน่ห์เจ๊แกเชียวล่ะ เจ๊แก น่ากลั...ว วาเซียพูดไม่ทันจบก็มีเสียงฮะแฮ่ม ดังขึ้นจึงต้องหันหน้าไปมอง อ.คนนั้นตอนนี้ เดินมาประชิดตัวของเธอแล้ว แหมนินทา อาจารย์ตั้งแต่ต้นคาบเลยนะจ๊ะ อ.สาวสวยส่งสายตาเข้ามาให้ อ.ล่ะก็นินทาอะไรล่ะค่ะ วาเซียเริ่มแก้ตัวเป็นพัลวัน ก่อนที่จะเขยิบตาให้ราเฟล ก็แค่จะแนะนำ อ.ให้เพื่อนคนใหม่รู้จักเท่านั้นเอง อ่ะ..คะ...ครับ คุณวาเซียเขาจะแนะนำอาจารย์ให้ผมรู้จักเท่านั้นเอง ราเฟลพูดขึ้น แหม อย่างนั้นเองหรือนี้ นึกว่า นักศึกษากำลังจะป้อนเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เพื่อนสะแ ล้ว อ.ยิ้มอย่างเย็นชาให้วาเซีย วาเซียได้แต่ยิ้มแหยๆไปให้เท่านั้น นึกว่าจะได้ลงโทษนักศึกษาแบบพิเศษๆสะแล้วสิ คิก คิก นักศึกษาหลายๆคนมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก เหมือนจะถามว่าไอ้ที่พิเศษนั่นมันคืออะไรกันแน่ ราเฟลเห็นแบบนั้นก็ชักจะเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว อ.สาวเดินไปที่ไวท์บอร์ดที่อยู่กลางห้อง ก่อนที่จะปิดหนังสือคู่มือ งั้น อาจารย์ขอแนะนำตัวให้นศ.เข้าใหม่รู้แล้วกันนะ เพราะหลายๆคนคงรู้จักอาจารย์ดีอยู่แล้ว พูดพลางส่งสายตาไปที่นศ.ชายกลุ่มหลังห้องที่หลบสายตา กันเป็นแถว อ.ชื่อ ออตร้า เจน เรเบริต์ นะจ๊ะเรียกสั้นๆว่า อ.เจนก็ได้นะคุณราเฟล ยินดีที่ได้รู้จักครับ อ.เจน ราเฟลพูดพลางผงกหัวเป็นเชิงทำความเคารพ ก่อนที่จะรู้สึกว่า ต้องมีเรื่องแย่เกิดขึ้นแน่ๆ เอาล่ะ เรามาเริ่มเรียนกันดีกว่านะทุกคน วันนี้เราจะมีแล็ปทดลองกันนะ ทุกคนคงเตรียมเสื้อกราวน์มาแล้วใช่มั้ย อ.สาวพูด มีนศ.หลายคนพยักหน้ากลับมา เอาล่ะ แบ่งกลุ่มทดลองที่โต๊ะหลังห้องนะ ห้องนี้มี25คนงั้น 4คน 5กลุ่ม อีกกลุ่มหนึ่งก็5คนล่ะกัน ไป ไปเตรียมตัวเดี๋ยวอาจารย์จะเอาสารเคมีมาให้ พูดจบอ.ก็เดินออกจากห้องไป เพื่อนๆหลายคนในห้องเริ่มจับกลุ่มกัน แล้วก็สวมเสื้อกราวน์สีขาว ก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะทดลองหลังห้องเรียน มันเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมผืนผ้า ไม่กลว้างไม่ยาวหนัก บนโต๊ะมีอุปกรณ์ที่จำเป็นวางอยู่ครบถ้วน ตอนนี้กลุ่มวาเซียมีอยู่3 ขาดอีกแค่คนเดียว ราเฟลจึงมองสอดส่ายไปรอบห้องเพื่อหาคนที่ยังไม่มีกลุ ่ม ก็เห็นว่าเบรฟยังว่างอยู่ จึงเดินเข้าไปทัก เบรฟ นายมาอยู่กลุ่มเดียวกับเรามั้ย ราเฟลถามขึ้น เบรฟเองก็พยักหน้าเป็นเชิงตกลง ก่อนที่จะเดินตามราเฟลมาที่โต๊ะ คุณวาเซีย คุณเลดา ขอผมอยู่ด้วยนะ เบรฟยิ้มให้สาวๆทั้งสอง วาเซียยักไหล่เป็นเชิงไม่มีปัญหา ส่วนเลดา เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมเงย จะว่าไป นายเป็นบ้าอะไร อยู่ดีๆก็ลงทุนเปลี่ยนทรงผม เปลี่ยนเสื้อผ้า สะขนาดนี้วาเซียพูดขัดขึ้น ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองนิดหน่อย เบรฟหันมาตอบวาเซียก่อนที่จะยิ้มให้ ซึ่งวาเซียไม่มีท่าทีสนใจเลยสักนิด ซึ่งก็ทำให้เบรฟเหวอไปเหมือนกัน เอาทุกคนเตรียมตัวเสร็จแล้วใช่มั้ย อ.เจนตะโกนเสียงดังเข้ามาในห้อง งั้นมารับสารเคมีกันเลยนะ นศ.ที่เป็นตัวแทนกลุ่มทยอยกันออกมารับสารเคมี โดยกลุ่มของวาเซีย ราเฟลเป็นคนออกไปรับ ซึ่งสารเคมีที่ได้รับมานั้น เป็นผลึกสีน้ำเงินใส่และน้ำยาสีชมพูขวดเล็ก1ขวด เอาล่ะทุกคนวันนี้เราจะมาทดสอบความรู้ที่เราได้เรียน ไปแล้วกันนะ ให้นศ.นำสารที่อาจารย์ให้ ไปทำให้เกิดสารใหม่สะ โดยใช้อุปกรณืและน้ำยาเคมีตัวอื่นที่อ.มี ที่โต๊ะด้านในสุดนั้นแหละ นศ.หลายคนหันไปมองตามที่บอกก่อนจะหันหน้ากลับมาตามเด ิม เอาล่ะ เริ่มได้อย่าสงเสียงดังล่ะ เดี่ยวอ.มา (นี้หล่อนไม่คิดจะอยู่คอยดูนักเรียนเลยหรือไงเนี่ย) วาเซียนึกในใจ ******************ตอนนี้ยังไม่จบนะครับ เด๋วมาลงต่อ ขอโทษที่หายไปนาน 
__________________  อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* |
|  |
|
22 Mar 2008, 02:27
| #33 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 3,209 ดาวโหลด: 107 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 2 รับคำขอบคุณ: 743 TG ออร่า: สถานที่: pantomhive castle | วาเซียพูดหลังจากอ.เจนเดินคล้อยหลังไป นี่ราเฟล เสื้อกราวน์ฉันล่ะ วาเซียพูดขึ้น นายเอามาให้ใช่มั้ย อ่ะครับ เดี๋ยวผมหยิบให้นะครับ พูดจบราเฟลก็เปิดกระเป๋าเป้สีดำที่ติดตัวออกมาก่อนส่ งเสื้อให้วาเซีย เลดาเห็นว่าผิดสังเกต จึงเอ่ยถามวาเซียขึ้น "นี่วาเซียทำไมเสื้อเธอถึงไปอยู่ที่คุณราเฟลได้ล ่ะ เลดาถามพลางขมวดคิ้ว อ่ะ เอ่อ....คือว่า วาเซียพูดติดขัดพลางมองไปที่ราเฟล อ้อ คืองี้ครับคุณเลดา คือผมพึ่งมาเรียนใช่มั้ยครับ แล้วเสื้อผมยังไม่มีคุณวาเซียเลยพาไปเอามาให้ผม ผมเลยอาสาถือเสื้อให้คุณวาเซียน่ะครับ ราเฟลพูดพร้อมยิ้ม อ้อ อย่างนี้เองเหรอค่ะ แหม วาเซียก็นะ ลำบากคุณราเฟลเค้ารู้มั้ยจ๊ะ แค่เสื้อเนี่ย ถือเองก็ได้นี่นา เลดาพูดจบก็มองไปที่วาเซียที่ยิ้มเล็กๆเป็นเชิงว่า ก็ปัดไม่ได้นิ เอ่อ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะนะเลดา คือฉันว่าเรามาทำงานที่อ.เจนทิ้งไว้ดีกว่านะ เดียวไม่เสร็จแม่กลับมาก่อนจะแย่เอา วาเซียนึกถึงก็ขนลุกขึ้นมา ก็ได้ๆ เดี๋ยวค่อยซักแล้วกัน พูดจบเลดาก็หันมาสนใจกับสารเคมีที่อยู่ตรงหน้า พอเห็นว่าเลดาไม่สนใจเรื่องนี้แล้ว เด็กสาวจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก ราเฟลเห็นดังนั้นจึงยิ้มออกมา ส่วนเบรฟเอง ก็สงสัยไม่หายกับการกระทำของทั้งสองคน จึงเผลอจ้องหน้าวาเซีย ฝ่ายเด็กสาวก็ดูเหมือนจะเห็นว่าตัวเองถูกมองหน้าอยู่ จึงหันไปจ้องหน้ากลับ เล่นเอาเบรฟหน้าแดงส่าน ก่อนจะหันไปถามราเฟลเป็นเชิงกลบเกลื่อน เอ่อ คุณราเฟลครับ ชายหนุ่มหันหน้ากลับมาตามเสียงเรียก มีอะไรหรือครับคุณเบรฟ ราเฟลตอบกลับไป ผมว่าถ้าเราผสมสองสารนี้เข้าด้วยกันคงจะทำให้เกิดแก ็สแน่ๆ งั้นผมว่าเราควรใส่หน้ากากป้องกันไว้ดีกว่านะครับ พูดจบเขาก็ส่งหน้ากากป้องกันให้ราเฟล ราเฟลพยักหน้าเป็นเชิงขอบคุณ ก่อนที่ทั้งสองจะคุยกันอย่างถูกคอ นี่เลดา วาเซียสะกิดเรียกเพื่อนของตนที่ตอนนี้เผลอมองเบรฟจนโ ดนมนต์สะกดเข้าให้ อ่ะ มีไรเหรอวาเซีย เลดาตอบกลับ ผู้ชายนี้ พอคุยกันถูกคอหน่อย ก็ลืมสนใจสิ่งรอบข้างไปเลยเนอะ เลดาและวาเซียมองดูชายหนุ่มทั้งสองที่ตอนนี้กำลังช่ว ยกันผสมสารเคมีที่มีอยู่ อย่างเอาจริงเอาจัง จนได้สารตัวใหม่ซึ่งมีสีเขียวมรกตสวยงาม ซี่งสิ่งนั้นก็ดึงความสนใจจากเพื่อนกลุ่มอื่นได้มากท ีเดียว ฮ่าๆ ถ้าหมอนั่นทำไม่ได้ก็คงเป็นเรื่องแปลกสินะ วาเซียรำพึงกับตัวเอง พลางนั่งมองราเฟลกับเบรฟที่กำลังถูกเพื่อนในห้องรุมล ้อมอยู่ อืม...จะว่าไปหมอนี่ใส่เสื้อกราวน์ก็เท่ไม่เบาแฮะ วาเซีย คิดในใจ ก่อนที่เปลือกตาทั้งสองข้างจะหลุบต่ำเข้าสู่ภวังค์นิ ทรา สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสาย รถบนถนนมากมายต้องจอดติดกันแน่นขนัด เนื่องจากการจราจรที่ติดขัด รถยนต์ทุกคันต้องจอดอยู่ท่ามกลางสายฝนอย่างนี้มาได้เ กือบจะครึ่งชั่วโมงแล้ว ผู้ใหญ่บางคนก็เริ่มคุยโทรศัพท์อย่างหัวเสียเนื่องจา กพลาดนัดสำคัญ มีอีกหลายคนก็พยายามหาสาเหตุที่ทำให้รถไม่เขยือน ท้องฟ้าสีดำสนิท นั้นสอดแทรกด้วยแสงสีขาววับแวบทั่วท้องฟ้า ก่อนที่จะมีแสงดังเปรี้ยง ทำให้เด็กๆหลายคนที่อยู่ในรถยนต์ร้องไห้ แต่น้ำตาเหล่านั้นคงจะไม่มีมากเหมือนกับเด็กสาวคนหนึ ่งที่กำลังร้องไห้อยู่ในขณะนี้ ซากรถยนต์สองคันกระจัดกระจายอยู่เต็มถนน เศษกระจกเกลื่อนกลาดพื้น เจ้าหน้าที่กู้ภัยกำลังวุ่นวายกับผู้ที่ได้รับบาดเจ็ บ ในขณะเดียวกันเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ทยอยระบายการจราจรที ่ติดขัดอยู่ในขณะนั้น เด็กสาวผมสีดำสนิท เดินไปหาหญิงสาวผู้หนึ่งที่นอนอยู่กลางถนนในสภาพที่ต ัดบิดพับยิ่งกว่าซากรถเสียอีก มือของหญิงสาวคนนั้นกำลังจับมือกับชายหนุ่มวัยกลางคน อีกคน ที่คอขาด เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักออกจากลำคอ เด็กสาวตื่นตะลึงด้วยความหวาดกลัว ลำตัวสั่นเทานั่นกำลังค่อยๆเดินมุ่งไปหาคนสองคนตรงหน ้า น้ำตาใสๆไหลรินเหมือนกับสายเลือด ก่อนที่เด็กสาวจะล้มลงเพราะถูกเจ้าหน้าที่คนนึงกระแท ก เด็กสาวร่วงลงสู่พื้นถนนที่เป็นสีแดงฉาน และเธอก็หมดสติไป เมื่อเธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าเธอมาอยู่ในห้องสีขาวสะอาด สายลมพัดผ่านมาจากหน้าต่าง ดอกไม้สีสันสดใสถูกจัดไว้อย่างสวยงามที่โต๊ะเล็กๆข้า งเตียง เด็กสาวทำจมูกฟุดฟิด เหมือนได้กลิ่นอะไรบางอย่าง หลังจากที่ได้นึกพิจารณาดูแล้วที่นี้คงจะเป็นโรงพยาบ าลเนื่องจากมีกลิ่นยาเต็มไปหมด แต่ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี้ได้ล่ะ เด็กสาวนึกสงสัยในใจ สักพักนึงก็มีหญิงสาวคนนึงเดินเข้ามาหาเธอ วาเซียฟื้นแล้วเหรอจ๊ะ ป้าดีใจจังเลยหญิงสาวผมสีน้ำตาลยาว ใบหน้างดงามราวกับนางฟ้า พูดกับเธอพลางหอมแก้มเธอเป็นการรับขวัญ "คุณเป็นใคร เด็กสาวตอบกลับไปด้วยสีหน้างุนงง อ่ะ ใช่สิวาเซียยังไม่เคยเจอป้านี่นา หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ ป้าชื่อนายน์จ๊ะ เป็นพี่สาวของแม่หนูยังไงล่ะจ๊ะหญิงสาวพูดต่อ น้ำตาเริ่มปริ่มที่ดวงตาทั้งสองข้าง ดูเหมือนว่าวาเซียจะเห็นจึงถามกลับไป ทำไม ทำไมคุณป้าพูดถึงแม่หนูแล้วต้องร้องไห้ด้วย แม่ของหนูไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย เมื่อคืนนี้เป็นคนอื่นตั้งหาก วาเซียหนูพูดเรื่องอะไรน่ะ ป้าไม่เข้าใจเลยหญิงสาวถามหลานตัวน้อยด้วยสีหน้าเป็ นห่วง อ้าวก็คุณป้าจะร้องไห้ทำไมล่ะค่ะ ก็พ่อกับแม่อยู่ข้างๆหนูนี่ไงล่ะเด็กสาวพูดจบก็หันห น้าไปทางฝั่งขวาก่อนที่จะยิ้ม อ่ะ....เหรอน้องของพี่อยู่ตรงนี้ล่ะสินะ หญิงสาวพูดเสียงสั่นก่อนที่จะมองไปทางเดียวกับหลานตน เอง "ไม่ต้องห่วงนะ มายด์ เจมส์พี่จะดูแลวาเซียให้เอง พี่จะดูแลให้เค้าเหมือนกับลูกสาวของพี่เลย ทันทีที่หญิงสาวพูดจบก็ปรากฎร่างสีขาวบางๆเป็นหญิงสา วและชายหนุ่ม ทั้งสองคนหันมายิ้มให้นายน์ก่อนที่จะหายไป "คุณพ่อคุณแม่จะทิ้งวาเซียไปไหน อย่าไปนะ เด็กสาวเริ่มร้องไห้ พลางลุกออกจากเตียงมุ่งไปทางหน้าต่างไม่นะ อย่าไปนะ ก่อนที่เด็กสาวจะวิ่งลงหน้าต่างไปนายน์ก็คว้าตัวของเ ธอมากอดไว้ เธอพยายามดิ้นอย่างสุดแรง แต่ก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้ ก่อนที่จะสลบลงไปในอ้อมกอดของผู้เป็นป้า "เข้มแข็งไว้นะจ๊ะวาเซีย ตอนนี้วาเซียเป็นสมบัติที่สำคัญของป้าแล้วนะ ************************************************** ***** คุณวาเซียครับ เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นต้องที่ดวงตาสีดำสนิทจะลืมขึ้ นอีกครั้ง กี่ปีแล้วนะที่เราไม่ได้ฝันเรื่องนี้น่ะ หญิงสาวรำพึงกลับตนเอง จนลืมนึกถึงเจ้าของเสียงที่เรียกตนเองไปเสียสนิท คุณวาเซียครับ คุณวาเซีย ราเฟลพูดเสียงดังขึ้นจนทำให้วาเซียต้องเงยหน้าไปหาเจ ้าของเสียงที่ตอนนี้มาอยู่แทบจะติดหน้าเธออยู่แล้ว วาเซียตกใจจนถอยออกมาไม่ทันจึงพลักราเฟลออกไปจนเกือบ หงายหลังแทน เล่นอะไรย่ะ อีตาบ้า เด็กสาวเผลอตะโกนออกมาเสียงดังจนเพื่อนที่อยู่โต๊ะอื ่นหันมามอง ม่ะ...ไม่มีไรจ๊ะ วาเซียนั่งลงที่เก้าอี้ตามเดิม ราเฟลจึงได้ถามขึ้น เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณวาเซีย นอนหลับกลางห้องเรียนอย่างนี้ไม่ดีเลยนะครับ ไม่สบายหรือเปล่าราเฟลถามด้วยความเป็นห่วง แต่คนถูกถามกลับคิดว่าตัวเองโดนว่า ใช่สิ ฉันมันไม่ใช่ นศ.ดีเด่นอย่างนายนะ กลับไปทำงานต่อได้แล้ว วาเซียพูดด้วยน้ำเสียหงุดหงิด ราเฟลเห็นดังนั้นจึงกลับไปสนใจน้ำยาเคมีต่อ ส่วนเลดาเห็นเพื่อนสาวของเธอหลับอย่างนี้เป็นปกติอยู ่แล้ว ก็ไม่ได้สนใจ ทันใดมั้นเองวาเซียก็เห็นสร้อยที่เบรฟใส่อยู่ จึงพุ่งความสนใจมาที่เบรฟแทน "นี่เบรฟสร้อยคอนายแปลกดีนะ "อ้อเจ้านี่เหรอครับ นาฬิกาล่ะมั้งครับ ผมไม่แน่ใจ เบรฟวางหลอดทดลองลงพลางหยิบจี้กลมๆนั้นขึ้นมาดู วาเซียเห็นดังนั้นจึงขอให้เบรฟถอดออกมาให้ตนดู ส่วนเลดากับราเฟลนั้นทำเป็นเหมือนสนใจน้ำยาเคมีแต่สา ยตากลับมองมาที่คนทั้งสอง จี้วงกลมที่เบรฟใส่อยู่นั้น มีขนาดกว้างประมาณ 5 ซม.ได้ ที่หน้าปัดรอบๆนั้นก็มีตัวเลขโรมัน1-12 แต่กลับไม่มีเข็มสั้นหรือเข็มยาวเลย พื้นหลังของเจ้าสิ่งนี้เป็นดวงจันทร์ครึ่งเสียวอยู่ท ี่ตำแหน่งเลข9 ที่ตำแหน่งเลข3ก็มีดวงอาทิตย์ประจำอยู่ พื้นที่ตรงกลางมีแผ่นกระจกใสฝังอยู่เป็นวงกลมประมาณ1 ซม.ได้ กรอบข้างนอกก็เป็นกรอบสแตนเลสธรรมดา "น่าจะเป็นนาฬิกาอย่างที่นายบอกล่ะมั้ง แต่ท่าทางจะดูยากมากเลยล่ะ วาเซียเสนอความคิด พลางโยนนาฬิกาคืนให้ เบรฟดูเหมือนจะพูดอะไรออกมา แต่โดนราเฟลชวนกลับไปผสมน้ำยาต่อ "เฮ้อ เมื่อไรอาจารย์จะมาน่า เด็กสาวบ่นอย่างหงุดหงิด ดวงตาก็ผล้อยหลับอีกรอบ แต่ก็ต้องฝืนไว้ โดยหันไปคุยกับเลดาแทน แต่เลดากลับหลับไปเสียแล้ว "นี่ราเฟล เบรฟ เลดาหลับล่ะ เด็กสาวพูดด้วยนำเสียงตื่นเต้น "แล้วมันยังไงกันล่ะครับ คุณเลดาจะหลับบ้างมันก็ไม่แปลกนี่นา ราเฟลพูดขึ้นพลางหัวเราะ "นี่นายหัดฟังคนอื่นเขาพูดให้จบก่อนสิ คนอื่นๆก็หลับด้วยนะ วาเซียพูดพลางมองไปรอบๆห้องที่เพื่อนๆหลายคนหลับกันส นิท เฮ้ยนี่คงไม่ได้พร้อมใจกันหลับหรอกนะ วาเซียพูดขึ้นอย่างติดตลก "คงไม่ใช่หรอกครับ ราเฟลพูดพลางวิ่งไปหาเพื่อนอีกกลุ่ม เฮ้นาย ตื่นสิ ราเฟลพูดพลางเขย่าตัวชายหนุ่มคนหนึ่ง "คุณราเฟล คุณวาเซียมาดูอะไรนี่สิครับ เบรฟพูดขึ้นอย่างตื่นตระหนก ทั้งสองคนจึงรีบวิ่งออกไปดู "นี่มันอะไรกันน่ะ วาเซียอุทานออกมากับภาพที่เห็นตรงหน้า ท้องฟ้าสีดำปกคลุมไปทั่วมหาวิทยาลัย มันดังเปรียะ อยู่เป็นระยะอาจจะเป็นเพราะกระแสไฟฟ้าที่วิ่งอยู่รอบ ๆสิ่งนั้นก็ได้ ผู้คนทั่วทั้งมหาวิทยาลัยต่างนอนหลับสลบไสล ทั้งสามคนพยายามไปปลุกแต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่ได้สต ิ ด้านวาเซียเองตอนนี้ก็รู้สึกถึงความผิดปกติของตน "นี่ราเฟลทำไมฉันถึงได้ง่วงอย่างนี้ล่ะ วาเซียพูดขึ้นราเฟลจึงรีบวิ่งเข้าไปหา ร่างของวาเซียค่อยๆร่วงลงสู่อ้อมกอดของราเฟลได้ทันเว ลา "เฮ้ คุณวาเซีย!คุณวาเซีย ราเฟลตะโกนลั่นพลางตบหน้าของวาเซียเพื่อให้เธอรู้สึก ตัว เบรฟเองก็รีบวิ่งมาดูวาเซียด้วยเหมือนกัน "คุณราเฟลนี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ เบรฟรู้สึกตื่นตระหนกกับเหตุการ์ณนี้ไม่น้อย แต่ยังดีที่ดำรงสติไว้ได้ "ผมเองก็ยังไม่มั่นใจเหมือนกันราเฟลตอบกลับไป ในใจเขาก็ภาวนาขอให้ไม่เป็นอย่างที่คิดเถอะ เขาเองจ้องมองไปที่วาเซียที่สลบไสล ไม่อยากให้เธอคนนี้ต้องมาเจอะเจออะไรที่แย่ๆอีกแล้ว อยู่ๆดีร่างวาเซียก็โปร่งแสงขึ้นมา ราเฟลนึกว่าตัวเองตาฝาด จึงขยี้ตาตัวเองแต่ไม่ว่าจะทำสักกี่ครั้ง ก็มีผลเหมือนเดิม เบรฟเองดูเหมือนจะเห็นเหมือนกัน จึงถามราเฟลขึ้นว่า "ทุกคนทำไมถึงมีร่างโปร่งแสงล่ะครับ อ่ะ.... เบรฟพูดพลางมองไปที่เพื่อนคนอื่น ตอนนี้ทั้งสองคนกลับมาตั้งหลักที่ห้องเรียนแล้ว "ไม่ใช่หรอกนะ ราเฟลพูดพึมพำมันต้องไม่ใช่สิ "อ่ะคุณพูดอะไรน่ะครับ เบรฟถามขึ้น ตอนนี้ร่างของวาเซียยิ่งโปร่งแสงมากขึ้นอีก ราเฟลกอดวาเซียให้แน่นขึ้น "คุณต้องไม่หายไปนะ ราเฟลพูดกระซิบที่ข้างหูของวาเซีย "คุณราเฟลแย่แล้วล่ะครับ เบรฟพูดด้วยเสียงอันดัง ตอนนี้ร่างของเพื่อนๆเริ่มหายไปทีละคนๆ สร้างความแตกตื่นให้คนทั้งสองเป็นอันมาก "อย่าหายไปนะครับคุณวาเซีย ราเฟลพูดขึ้น แต่ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เข้าข้างเขา ร่างวาเซียค่อยๆหายไปจากอ้อมกอดของเขา "ไม่จริงน่ะ ไม่นะ คุณแม่!" "คุณแม่งั้นเหรอ เบรฟที่เห็นเหตุการ์ณก็รำพึงออกมาด้วยความสงสัย แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไรออกมาก็มีลมพัดวูบใหญ่ พัดมาอย่างรุนแรง จนทำให้กระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะกระจายไปทั่วห้อง ทันทีที่สายลมหยุดพัดก็ปรากฎข้อความที่กระดานไวท์บอร ์ด ส่งแสงประกายระยิบระยับราวกับดวงดาว เมื่อราเฟลเห็นข้อความนั้นเขาก็ทรุดฮวบลงอย่างไม่ทรา บสาเหตุ ส่วนเบรฟเองก็มึนงงกับสีหน้าของราเฟล บนกระดานนั้นเขียนเอาไว้ว่า "ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่ มิติสตาร์ฟิรัส โทดทีนะครับ ผมหายไปนานเลย ตอนนี้บ้านเพลงโดนปิดแล้วก้อเลยได้มีโอกาสเขียนต่อ ตอนนี้บ้านนิยายคึกคักขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย มีเรื่องให้อ่านตั้งเยอะแน่ะ เด๋วผมลองไล่ๆอ่านดูสักกะหน่อยดีกว่าแฮะ สำหรับใครที่ลืมก้อขอให้ลองกลับไปอ่านดูอีกรอบนะครับ  ส่วนตัวผมเองไม่ค่อยชอบตอนนี้เลยแฮะ รู้สึกเหมือนตัวเองเขียนไม่สนุกยังไงไม่รู้สิ:emotio n_077:
__________________ อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* |
|
| |
|
22 Mar 2008, 07:25
| #34 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG  โพส: 3,481 ดาวโหลด: 28 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 29 รับคำขอบคุณ: 497 TG ออร่า: สถานที่: Thaigaming Site™ | ดองระดับชาติเลยเรอะนี่ ??
__________________ Grooves - Main idea true work has to attend in it, too. - Principle each grooves are gonna be awesome, must be created by your own mind. Contact me at http://tinykiddo.hi5.com (Fliggz) |
|
| |
|
23 Mar 2008, 04:03
| #35 (permalink) | |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 3,209 ดาวโหลด: 107 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 2 รับคำขอบคุณ: 743 TG ออร่า: สถานที่: pantomhive castle | อ้างอิง:
น่าจะสนุกมากกว่าตอนนี้แน่ๆ 
__________________ อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* | |
|
| |
|
31 Mar 2008, 03:11
| #36 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 3,209 ดาวโหลด: 107 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 2 รับคำขอบคุณ: 743 TG ออร่า: สถานที่: pantomhive castle | บทที่22 มิติสตาร์ฟิรัส ไอ้มิติเนี่ย มันคืออะไรหรือครับ คุณราเฟล เบรฟถามขึ้นเนื่องจากเห็นท่าทางของราเฟลผิดปกติ ด้านราเฟลเองก็ไม่อยากจะเชื่อสายตา ได้แต่พึมพำกับตัวเอง ม่ะ...ไม่จริงน่า ไอ้มิติตัวนี้เราทำลายไปแล้วนี่นา คุณราเฟล!! เบรฟตะโกนเสียงใส่ราเฟล ทำให้เขาสะดุ้งด้วยความตกใจ อ่ะครับ คุณเบรฟมีอะไรเหรอครับราเฟลเงยหน้าถามขึ้น เบรฟเห็นดังนั้นจึงส่ายหัว ผมถามคุณว่าไอ้มิติเนี่ย มันคืออะไร ทำไมกะแค่ข้อความบนไวท์บอร์ด คุณต้องตกใจขนาดนั้นด้วย เบรฟพูดขึ้นพลางเดินเข้ามาใกล้ราเฟล อ่ะ..เอ่อ ราเฟลอึกอัก ไม่พูดอะไร เพราะถ้าพูดไปความลับที่เขาเก็บไว้ต้องเปิดเผยกับคนๆ นี้แน่นอน พูดมาสิครับ ผมรอฟังอยู่ เพราะผมคิดว่าคุณต้องรู้อะไรแน่ๆ ราเฟลคิดหนักขึ้นไปอีก เขาจะทำยังไงดี แต่ว่าอยู่ดีๆเขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา เอ่อ..คุณเบรพอย่างที่ผมบอก ผมย้ายมาจากมหาลัยอื่นใช่มั้ยครับ คือผมย้ายมาจากมหาลัยที่ทำการทดลองทางวิทยาศาสตร์ในด ้านต่างๆ และชื่อที่เขียนอยู่บนกระดานนั้นก็เป็นชื่อสิ่งที่พว กผม..เอ้ย ผมกับเพื่อนได้คิดแบบร่างคร่าวๆไว้ ไม่แน่ใจว่ามันจะทำได้สำเร็จหรือเปล่า แต่ว่าตอนนี้กลับมีคนเอาสิ่งประดิษฐ์ของผมไปสร้างแล้ วกลับมาทำแบบนี้ ผมเลย...เลย อ่ะ ขอโทษนะครับ เบรพพูดขึ้น คุณคงจะเสียใจมากที่มีคนมาขโมยสิ่งที่คุณกับเพื่อนค ุณคิดใช่มั้ยครับ เอ่..แต่ผมอยากจะถามอะไรอีกหน่อย จะว่าอะไรผมไหมครับ เบรพถามขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล ราเฟลพยักหน้า เขาจึงพูดต่อ ช่วยรบกวนเล่ารายละเอียดของเจ้ามิตินี้ให้ผมฟังได้ม ั้ยครับ ผมเคยทำการทดลองกับคุณปู่ตอนเด็กๆ บางทีมันอาจจะคล้ายๆกับสิ่งที่คุณปู่ผมเคยทำก็ได้นะค รับ อ่ะ ได้ครับ แต่ว่าอย่าไปเล่าให้คนอื่นฟังนะครับ ราเฟลตอบเบรฟกลับ เบรพพยักหน้าเป็นเชิงตกลง มิติสตาร์ฟิรัสเนี่ย เป็นมิติจำลองชนิดหนึ่ง ที่สร้างไว้เพื่อใช้ศึกษาทางด้านดาราศาสตร์ โดยจะมีการจำลองดาวเคราะห์และกาแล็กซี่ต่างๆที่เราสำ รวจพบมาไว้ในมิติในขนาดที่เสมือนจริง แต่ว่าคุณสมบัติของผู้ที่จะเข้าไปในมิตินั้นได้ต้องม ีตรวจสอบอย่างดี รวมถึงการสวมเครื่องป้องกันต่างๆ ผู้ที่จะเข้าไปในมิตินั้นได้ต้องได้รับการยอมรับจากส มาพันธ์เสียก่อน โดยจะได้รับบัตรอนุญาตที่เรียกว่า ฟิรัสการ์ด แต่หากว่ามีคนที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไปในมิตินั้น เซ็นเซอร์จะทำการตรวจจับและทำลายทันที ราเฟลเล่าถึงจุดนี้ เขาก็ตัวสั่นขึ้นมา ความหวง ความกังวลเริ่มมีมากขึ้น เนื้อหาคร่าวๆที่พวกผมและเพื่อนคิดไว้ก็มีเท่านี้แห ละครับ คุณเบรพ ราเฟลถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้าหากแม่ของเขาเป็นอะไรไปล่ะก็ ฟังดูอันตรายจริงๆนะครับ แหมแต่ว่าเป็นแค่แนวคิดเองนะครับ พอมีคนที่ทำสิ่งนี้เป็นจริงขึ้นมาได้เนี่ย คนทำช่างฉลาดเสียจริงๆเลย ไหนจะการควบคุมดูแลมิติ ไหนจะอุปกรณ์ป้องกันเบรพพูดขึ้นพลางเดินไปที่กระดาน ไวท์บอร์ด เขาทอดสายตามองตัวหนังสือที่ส่องประกายระยิบระยับอยู ่บนกระดาน ด้วยสายตาเลื่อนลอย ถ้าทุกคนหายไปเพราะมิตินี้จริงๆ เราจะสามารถทำอะไรได้บ้างนะเบรฟพูดจบก็หันหลังกลับม ามองราเฟลเพื่อขอคำตอบ วิธีการเหรอครับ ราเฟลพูดขึ้นพลางคิดทบทวนถึงสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ สิ่งที่เขาเคยสร้าง ผมว่าเราลองขอความช่วยเหลือจากข้างนอกดูไหมครับ พลางที่เขาอาจจะมองเห็นสิ่งที่ผิดสังเกต แล้วพยายามช่วยเราจากข้างนอกก็ได้นะครับ เบรฟเสนอความคิดขึ้น พลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แต่มือถือของเขากับอับสัญญาณ เขาจึงชวนให้ราเฟลไปที่ทางออกของมหาลัย ทั้สองคนวิ่งไปที่ประตูทางออก แต่ทว่า ไม่ว่าเขาทั้งสองพยายามออกไปสักกี่ครั้ง พวกเขาก็กลับมาที่ด้านในประตูเช่นเดิม ผู้คนที่เดินอยู่ภายนอกไม่ว่าทั้งสองคนจะตะโกนขอความ ช่วยเพียงใด ก็ไม่มีใครสนใจราวกับว่า ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น เบรพทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างหมดท่า นี่มันเรื่องอะไรกันครับเนี่ย ไอ้เรื่องบ้าๆแบบนี้ เบรพพูดออกมาอย่างหมดความอดทน นี่หมายความว่าเราต้องติดอยู่ในมหาลัยนี้ตลอดงั้นเห รอครับ คุณเบรฟใจเย็นก่อนครับ เดี๋ยวผมจะลองติดต่อน้องชายดูนะครับ น้องชายผมเก่งด้านระบบคอมมากบางทีเขาอาจจะช่วยเราได้ ราเฟลพูดจบก็หยิบมือถือขึ้นมา กดหมายเลขทันที เบรพเห็นว่ามือถือของตัวเองโทรออกไม่ได้ จึงคิดที่จะบอกราเฟลแต่เหมือนว่าสายโทรศัพท์ของราเฟล จะมีคนรับแล้ว แล้วทำไมของเราถึงไม่มีสัญญาณล่ะ เบรฟหยิบมือถือของตนเองออกมาดูที่หน้าจอขึ้นคำว่า Out of service อ่ะ ซิเกลนี่พี่เองนะ ราเฟลพูด ครับพี่ ดีใจจังที่ได้ยินเสียงพี่ พี่ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ อ่ะ..อืมพี่ไม่เป็นไร ราเฟลตอบกลับไป งั้นคุณวาเซียคงจะไม่เป็นอะไรด้วยสินะครับ ซิเกลตอบกลับมาด้วยเสียงร่าเริง เอ่อ...ซิเกลพี่ขอโทษนะ แม่ของเราโดนจับตัวไปแล้วล่ะ ราเฟลพูดเสียงอึกอัก ซิเกลได้ยินดังนั้นจึงเงียบไป พี่ขอโทษนะซิเกล อืม ครับพี่เรื่องนั้นช่างมันเถอะครับ เอาเป็นว่าเรามาช่วยเอาคุณวาเซียคืนมาดีกว่านะครับ ซิเกลพูดด้วยน้ำเสียงเข้มแข็ง ราเฟลผู้เป็นพี่จึงพลอยยิ้มออกมา อืม เอาสิซิเกลที่พี่โทรมาก็เพื่อมาขอความช่วยเหลือจากเร านี่ล่ะ งั้นเดี๋ยวผมจะไปหาพี่แล้วกันนะครับ แต่คงจะไปทางสกิลพ็อกเก็ตของพี่นะครับ เพราะที่ๆพี่อยู่ถูกปิดกั้นด้วยเครื่องจำกัดอณาเขตสะ แล้วล่ะ ซิเกลตอบกลับมา ราเฟลเลยล้วงสกิลพ็อกเก็ตขึ้นมา เดี๋ยวพี่ช่วยเรียกคุณคริสออกมาด้วยนะครับ อ่ะอืม ได้สิเดี๋ยวพี่จะเรียกเขาออกมาให้ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ราเฟลพูดจบก็วางสาย เบรพเห็นดังนั้นเลยถามขึ้น เป็นไงบ้างครับคุณราเฟล ได้เรื่องอะไรไหม ครับ เดี๋ยวเขาจะมาช่วยเรา แต่ก่อนหน้านั้น ผมมีอะไรจะให้คุณดูด้วย ผมว่าเรารีบกลับไปที่ห้องดีกว่านะครับ พูดจบราเฟลก็รีบวิ่งนำเบรพไปที่ห้องเรียนทันที แฮ่ก...แฮ่ก คุณราเฟลวิ่งเร็วจังครับ ผมตามไม่ทันเลย เบรพบ่นอุบอิบ พลางนั่งที่เก้าอี้ เดี๋ยวผมจะให้คุณได้เห็นอะไรครับ เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ผมคิดค้นขึ้น พูดจบราเฟลก็หยิบสกิลพ็อกเก็ตขึ้นมาแล้วกดไปที่ปุ่มส ีเลือดหมูที่อยู่ช่วงกลาง ร่างของชายหนุ่มภูมิฐานคนหนึ่งก็ปรากฎขึ้นท่ามกลางสา ยตาอันตกตะลึงของเบรฟ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวโทนสองสี ผมรองทรงสีน้าตาลดำถูกเซ็ตเป็นทรงที่ชี้ไปมาความยาวไ ล่เลี่ยดต้นคอ ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาสีดำ ซึ่งดูเหมือนจะเข้ากันดีกับสูทสีดำที่ตัดด้วยเนคไทสี เลือดหมูที่ผูกอย่างเป็นระเบียบ ในมือข้างขวาของเขาถือสิ่งหนึ่งที่เหมือนตลับแก้วบาง ๆขนาดเท่าหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ด้วย ชายหนุ่มคนนั้นสูงกว่าราเฟลมาก ประมาณ190ซม.ได้ เขาโค้งให้กับราเฟล ก่อนที่กล่าวทักทายราเฟลด้วยเสียงที่หนักแน่นแต่อ่อน โยน มีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ นายน้อยราเฟล *********************************************** เหอๆ ในที่สุดก้อเขียนตัวละครเเนวพ่อบ้านออกมาจนได้ อาจจะเป็นเพราะดูการ์ตูนแนวนี้มากเกินไปหรือเปล่าหว่ า อ่ะนะ อ่านให้สนุกนะครับ จาว่าไปเด๋วนี้ทำไมการ์ตูนที่ผมดูมันถึงออกแนว yuri หมดเลยว่พเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ในเรื่องมันก็มีผู้ชายนะ  ขอฝากบ้านเพลงขอผมไว้สักกะหน่อย ผมมาตั้งไว้ที่เวปนี้แล้วล่ะ ใครสนใจก็คลิกที่ลายเซ็นผมได้เลยนะครับ
__________________ อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* แก้ไขโดย kurapika : 31 Mar 2008 เวลา 03:13. |
|
| |
|
05 Apr 2008, 05:17
| #37 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 3,209 ดาวโหลด: 107 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 2 รับคำขอบคุณ: 743 TG ออร่า: สถานที่: pantomhive castle | หลายๆคนที่คลิกเข้ามาคงคิดว่า มันคงจะมาอัพตอนต่อไปแล้วแน่ๆเลย เหอๆ ขอโทษด้วยนะครับ ตอนใหม่ก็เขียนเสร็จแลบ้วอ่ะนะ แต่มาคิดว่าจะดำเนินเรื่องด้านวาเซียก่อนดีหรือจะพวก ราเฟลก่อนดี คุณที่อ่านนิยายของผมช่วยผมหน่อย สิ ว่าผมจาเอาอันไหนดี ฝากด้วยนะครับ ผมรู้ว่านิยายของผมมีคนอ่านน้อย แต่ผมก็จะเขียนต่อไปครับ
__________________ อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* |
|
| |
|
15 May 2008, 10:18
| #39 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG โพส: 3,481 ดาวโหลด: 28 อัพโหลด: 0 Blog Entries: 29 รับคำขอบคุณ: 497 TG ออร่า: สถานที่: Thaigaming Site™ | จบแล้วหรอ !!??
__________________ Grooves - Main idea true work has to attend in it, too. - Principle each grooves are gonna be awesome, must be created by your own mind. Contact me at http://tinykiddo.hi5.com (Fliggz) |
|
| |
Linear Mode
