Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
28 Mar 2007, 03:36
| #1 (permalink) |
| น้องใหม่ TG    โพส: 42  ดาวโหลด: 1 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  | เจ้าชายวงกรหมากล้อม Vs. องค์หญิงหน่อมแน้ม บทนำ ณ กรุงโตเกียว อ๊ากก !!! อ้ายย !!! คุณหมอค่ะจะคลอดแล้ว เสียงหญิงสาวอายุราวยี่สิบสี่ปีร้องขึ้น หายใจเข้าลึกๆ..ลึกๆ..อย่างงั้นครับ หมอหนุ่มกล่าว และแล้ว อุแว้ๆ ! ! ! ยินดีด้วยครับคุณได้ลูกชาย เขาพูดอีกครั้ง ตึกๆๆๆ.. เสียงฝีเท้าที่วิ่งมาอย่างร้อนใจ ลูกชายหรือลูกสาวๆ ผู้เป็นพ่อกล่าวถามซ้ำๆ ในขณะที่บุตรชายกำลังเข้าสู่ อ้อมกอดผู้เป็นแม่ นี่แหละลูกแม่ เรียวอิจิ...เดบารู เรียวอิจิ สิบสามผ่านไป ที่บ้านในเมืองไทยที่ครอบครัว เดบารู ย้ายเข้ามาอยู่เมื่อสิบสองปีที่แล้ว และสร้างชื่อเสียง ในด้านของ หมากล้อมไว้อย่างมากมายในเมืองไทย ก็อกๆๆ ! ! ตื่นได้แล้วเรียวคุง เด็กหนุ่มลูกครึ่งไทย ญี่ปุ่น ที่มีผมยาวลากสไลด์บางๆถึงคอสีดำ ไปหน้ายาวเรียวได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอมชมพูราวกรีบดอกซากุระ ผิวที่ขาวดุจหิมะในหน้าหนาว และรูปร่างสูงโปร่ง สง่างามราวเทพบุตร เขาลุกขึ้นพร้อมกับหยิบแว่นตาทรงวงรีสีดำ ที่เข้ากันกับนัยน์ตาสีดำสนิทช่างเข้ากันได้ดีจริง สีดำกับความเย็นชาของเด็กหนุ่มผู้ไม่เคยสุงสิงกับใคร เป็นคนเงียบแต่เก่งทั้งในเรื่องเรียน กีฬา หรือดนตรี แล้วยังมีความสามารถรอบตัว และสุดท้ายก็เป็น Pop Star of His School อีกต่างหาก พอทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียวอิจิ เดินลงมายังห้องครัวสีไม้เบจ ที่สวยออกแนวคลาสสิค จานอาหารเช้าถูกจัดวางไว้อย่างดี เขาลงมือกินมัน แล้วนั่งรถไปยังโรงเรียน โรงเรียนของเขา RYW INTERNATIONL SCHOOL นานาชาติ ชื่อดังในประเทศไทยนี่เป็นวันเปิดเรียนในเทอมที่สอง โรงเรียนไม่มีเครื่องแบบมีแต่เข็มกลัดประจำโรงเรียน ในชุดเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวสีดำ เรียวอิจิดูมืดมนเหมือนเจ้าชายแห่งโลกปีศาจจริงๆ ท่ามกลางผู้คนมากมายที่เรียวอิจิเดินผ่านเหมือนเขาไม ่รู้จักใครเลย เดินผ่านก็ไม่สนใจใคร โอ๊ย ! เขาร้องเมื่อเดินชนเด็กหญิงคนหนึ่งผมสีน้ำตาลมัดรวบย างเป็นหางม้ายาวถึงกลางหลัง นัยน์ตาสีเขียวมรกต กับผิวขาวเนียน กระเป๋านักเรียนเขาหล่น แต่หนังสือในมือที่เด็กสาวคนนนั้นถือมากระจัดกระจายเ ต็มพื้น เขาลุกขึ้นแล้วปัดเศษฝุ่นออกจากตัวเขาแล้วเดินจากไป อีตาบ้าไม่ขอโทษสักคำแล้วยังไม่ช่วยเก็บอีก เชอะ หญิงสาวตะโกนไล่หลัง แน่นอนเรียวอิจิไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย เขาเดินต่อไปยังห้องเรียนของเขา ม.1/1 ในห้องเรียนสีขาว เขาต้องแปลกใจเมื่อเจอเข้ากับ โต๊ะที่ต้องนั่งด้วยกันสองคน ได้ไงกัน เทอมที่แล้วยังเป็นคนเดียวอยู่เลย เขาคิด แล้วเดินไปที่โต๊ะแถวหน้าติดริมหน้าต่างซึ่งมีชื่อเข าแปะอยู่ แล้วเขาเหลือบมองไปที่โต๊ะข้างๆ ยูมิ ฟูสึนะ ผู้หญิงงั้นเรอะ เขารำพึงกับตัวเอง ติ้ง ต่อง ติ้ง ต่อง เสียงออดดังขึ้นในที่สุดก็ได้เวลาเข้าเรียน เด็กชายลุกขึ้นจากโต๊ะที่กำลังหมอบอยู่ แล้วเขาก็ได้เห็น ใบหน้าของหญิงสาวที่เขาเดินชน อึ้ย ! ฉันต้องนั่งกับนายหรอเนี่ย อีตาเย็นชา เธอร้อง ใครสนเธอกัน เขาสวนกลับ อีตาบ้า ! คอยดูนะฉันจะทำให้นายน่ะหายเย็นชาให้ได้เลย เธอประกาศ ฟูสึนะจัง นั่นชื่อเธอใช่มั้ย เรียวอิจิถาม ชิ แพรวต่างหากชื่อไทยของฉัน หญิงสาวตอบห้วนๆ ทำไมกันนะฉันต้องเจอกับนายนี่ด้วยแล้วชีวิต ฉันจะเป็นยังไงต่อไปล่ะเนี่ย เธอคิด
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
|  |
|
29 Mar 2007, 17:16
| #2 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 42 ดาวโหลด: 1 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | นั่งสิเดี๋ยวอาจารย์มาฉันจะโดนว่าไปด้วย เรียวอิจิพูดอย่างเย็นชา บ้าเอ๊ย ! ทำไมฉันถึงต้องมานั่งกับยัยนี่นะ เขาคิดวุ่นในหัว นักเรียน ! ยืนตรง เคารพ เรียวอิจิกล่าวเมื่ออาจารย์เดินเข้ามาในห้อง สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์วางหมาดแล้วพูดขึ้นว่า นักเรียนทุกคนวันนี้อาจารย์จะมาบอกข่าวให้ทุกคนได้ท ราบกัน ในวันนี้มีสองเรื่อง หนึ่งเพื่อนใหม่ ยูมิ ฟูสึนะจัง เรียวคุง ฝากเธอด้วยนะดูแลเขาหน่อย และอีกเรื่องในอีกหนึ่งชั่วโมงเธอจะต้องเรียนหมากล้อ มกันนะจ๊ะก็เหมือนเดิมที่จะต้องเรียนทุกวันในวันแรกข องเทอมคุยกันตามสบาย อาจารย์จะไปทำงานต่อ อาจารย์หลุนกล่าวจบเธอก็จากไป เสียงซุบซิบดังทั่วห้องทันที หมากล้อมดีจัง เรียอิจิผู้ที่เล่นหมากล้อมฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าพ่อ เลยพูด น่าเบื่อจะตาย แพรวพูดสวน เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะพ่อของเธอเล่นหมากล้อมบ้านี่ จนไม่เป็นอันทำอะไรน่ะสิ เชอะ อุส่าห์หนีมายังต้องมาเจออีกหรอเนี่ย จะบ้าตายเธอคิดอย่าเผ็ดร้อน งั้นมาแข่งกันเธอจะทำให้ฉันหายเย็นชา แล้ว ฉันจะทำให้เธอรักหมากล้อม เรียวอิจิพูด ก็ได้แล้วมาดูกันอีตาคนเย็นชา เธอสวนทันใด เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง อย่างฉันน่ะหรอจะแพ้เธอฟูสึนะเขาคิด ตึกๆๆๆๆๆ... แล้วอาจารย์ก็เดินเข้ามา นักเรียน ยืนตรง เคารพ เรียวอิจิพูด สวัสดีครับ/ค่ะ สวัสดีนักเรียนทุกคนวันนี้เราจะมาเรียนหมากล้อมกัน. .เอาล่ะเหมือนเทอมที่แล้วที่เรียนพื้นฐานทั้งหมดไปแล ้ว มาทบทวนกันหน่อยกติกาของโกะ 5 ข้อ เธอพูด อีตาเย็นชาเมื่อกี่น่ะกติกามีกี่ข้อนะ แพรวถามเด็กหนุ่ม ยัยปลาทองเอ๊ย ผ่านไปยังไม่ถึงนาทีเลยลืมซะแล้ว ยัยนี่จริงๆเลย เขาคิด เชอะ ไม่ถามก็ได้ 6 ข้อใช่ม้า แค่นี้ฉันก็จำได้ย่ะ เธอประชดกลับ ยัยบ๊อง 5 ข้อต่างหากเล่าฉันล่ะกลุ้มกับเธอจริงๆเลย เรียวอิจิสวนกลับ แล้วอาจารย์สาวก็เดินไปที่ดานดำ แล้วเขียนกติกาทั้ง 5 กติกาโกะ 5 ข้อ 1. วางหมากแล้วห้ามย้าย 2. ใครยึดพื้นที่ได้มากกว่าคนนั้นชนะ 3. หมากที่ถูกล้อมจนหมดลมหายใจจะถูกกิน 4. จุดที่ห้ามวางในบางตา 5. ห้ามกินคืนทันทีในที่เดียวกัน อ๋อ..ใช่อีกอย่าง..อาจารย์ชื่อ เนย จ๊ะ มาสอนแทนอาจารย์คนเก่าเพราะเขาต้องไปแข่งชิงถ้วยที่โ ตเกียว อาจารย์สาวสวยกล่าว อาจารย์ยืนขึ้นลุกไปที่กระดานแล้วเริ่มอธิบาย เอาล่ะทุกคนมาเริ่มกันดีกว่า ทุกคนคุยกันไปนะเดี๋ยวอาจารย์จะไปยกกระดานมาให้ ที่ให้นั่งเป็นคู่นี่มีทั้งหมดกี่คู่จ๊ะ อาจารย์เนยถาม ทั้งหมดก็ 25 คู่ครับ เรียวอิจิตอบเสียงเย็น งั้นเธอน่ะ..ไปช่วยอาจารย์ยกหน่อยสิจ๊ะ อาจารย์ไหว้วาน
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
|
| |
|
30 Mar 2007, 07:52
| #5 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 42 ดาวโหลด: 1 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | จาพยามครับผม เหอะๆ
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
|
| |
|
01 Apr 2007, 11:12
| #6 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 42 ดาวโหลด: 1 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: | ครับ ตอบห้วนๆแล้วเดินไปกับอาจารย์ ระหว่างทางเดินเรียวอิจิเดินคู่เคียงกับเธอและสูงกว่ าเธอเล็กน้อยเพราะเขามีส่วนสูงถึง 175 ซม. แล้วเธอมีแฟนหรือยังจ๊ะหน้าตาแบบนี้..อาจารย์เนยถา มขึ้น ผมไม่ชอบยุ่งกับใคร เสียงเยือกเย็นกล่าวอีกครั้งอย่างรำคาญ ถึงห้องเก็บกระดานโกะสีห้องทาด้วยสีเบจกับพื้นไม้บาเ ก้ ไม่มีหน้าต่างแล้วก็กระดานโกะแบบพับที่วางอยู่อย่างเ ป็นระเบียบที่มุมห้องเรียวอิจิกับอาจารย์เดินไปเรียว อิจิหยิบกระดานมา 25 อันแล้วยกกลับห้อง ปล่อยให้อาจารย์เนยยกโถหมาก 50 โถไปคนเดียว ยังดีที่มีลังกระดาษก็เลยยกไปไม่ยากนักแต่กว่าจะแยกด ำ ขาว แล้วซ้อนไปได้ก็ 30 นาทีแล้วเดินกลับห้องมาก็ 9.50 น. พอดี เอาล่ะอาจารย์รู้ว่าปิดเทอมคงคิดถึงกันล่ะสิเดี๋ยว 10.30 น. ลงไปกินข้าวแล้ว 12.00 น. กลับมาเล่นโกะกันนะ อาจารย์สาวพูด แล้วกลับไปนั่งที่โต๊ะ หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา ข้างหน้าเขียนว่า ข่าวสารโรงเรียน หน้าตาเธออ่านไปยิ้มไป บางทีก็หัวเราะออกมานิดๆ อ่านอะไรของเธอนะ เรียวอิจิคิดแล้วเวลาก็ผ่านไปเรื่อย...งั้นตอนนี้ อืม 10.30 น . งั้นเราเจอกัน 12.00 น. นะจ๊ะไปได้จ๊ะ อาจารย์สาวกล่าวอย่างใจดี เฮ้ออ..แล้วฉันจะกินข้าวกับใครล่ะเนี่ย แพรวรำพึงออกมา กับฉันมั้ยล่ะ..? แน่นอนนั่นไม่ใช่เสียงของเรียวอิจิแต่เป็นเสียงของเด ็กสาวที่มีผมบ็อบสีน้ำตาล ไปสิไป...ฉันฟูสึนะเอ่อไม่สิ ชื่อไทย แพรว เธอล่ะ ? หญิงสาวกล่าว พลอยจ้า..เรียวอิจิไม่ไปด้วยกันหรอ ? หญิงสาวหันมาถามเรียวอิจิ ไม่ไปล่ะ..ฉันนั่งอยู่นี่แหละไม่หิว เด็กหนุ่มกล่าวอย่างไม่สนใจ สาวทั้งสองเดินออกมาจากห้อง แล้วตรงไปยังโรงอาหาร ร้านค้ามากมายจัดอย่างเป็นระเบียบ สองสาวเดินไปยังร้านอาหารตามสั่ง ร้านหนึ่ง กระเพาหมูจานหนึ่งค่ะ พลอยสั่ง เอาราดหน้าหมูสับค่ะ แพรวสั่งบ้าง ไม่นานอาหารที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนก็มาเสิร์ฟ ที่โต๊ะทั้งสองกินอย่างเอร็ดอร่อย จนสาวผมบ็อบถามขึ้นว่า ไม่ซื้ออะไรไปฝากเรียวหรอ ชิ อีตาเย็นชานั่น อย่าไปสนเลย เธอตอบกลับไปอย่างไม่สน อ้าวถ้าเธอไม่เอาใจใส่เค้าจะหายเย็นชาหรอ สาวเจ้าความคิดซักไซ้ต่อไป หลังจากนิ่งไปนาน อือ งั้นซื้อขนมปังไปฝากล่ะกัน เธอพึมพำแล้วเดินไปจ่ายเงิน และตรงไปที่ร้านขายขนมปัง อืม...หมอนั่นจะชอบแบบไหนกันนะในขณะเดียวกับเด็กหนุ่ มที่นั่งอยู่คนเดียวในห้องเรียนก็กำลังคิดแผนแกล้งหญ ิงสาว ทำอะไรดีนะ อ๋อรู้แล้ว.. ถึงจะต่างสถานที่แต่ทั้งสองก็พูดพร้อมกัน หญิงสาวเลือก ขนมปังที่โรยน้ำตาลไอซ์ มากมายแล้วเดินไปจ่ายเงิน - - เด็กหนุ่ม ล้วงหยิบกระดาษแผ่นเล็กออกจากกระเป๋าบรรจงเขียนคำว่า กินข้าวอร่อยหรือเปล่าครับ ลงไปแล้วสอดไว้ในสมุดโน้ตของแพรว แล้วฟุบต่อไป.... ตึกๆๆๆๆๆ...เสียงฝีเท้าของเด็กหญิงทั้งสองกำลังเดินเ ข้าใกล้ห้องเรียนที่เด็กหนุ่มฟุบอยู่ เรียวคุง ~ ~ แพรวเรียกเค้าเสียงใส อ่ะนี้ฉันซื้อมาฝากกินมั้ย เด็กสาวถาม ม่ายกินจานอน หลังจากตอบก็ฟุบต่อไป อีกแล้ว..อีตาเย็นชาไปอดหลับอดนอนมาจากไหนยะ เด็กหญิงคิด กินหน่อยนะๆ พลอยอ้อน แล้วยัยนี่เป็นใครกันล่ะเนี่ย ชีวิตฉันนี่ยุ่งเหยิงจริงๆหลังจากเจอยัยปลาทองนั่น เรียวอิจิคิด ไม่กิน ตอบอีกครั้งแล้วเดินจากไป เชอะ หายง่วงแล้วหรือไงอีตาบ้า นั่นยัยบ๊องด่าฉันอีกแล้ว เขาคิดขณะเดินออกจากห้อง โธ่..แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะให้นายนั่นหายเย็นชา..เอ ่อ..ใช่สิพลอยแล้วเธอรู้ได้ยังไงเรื่องที่ฉันแข่งกับ ตานั่นน่ะ หญิงสาวถาม อ้าว ก็ฉันนั่งอยู่หลังพวกเธอจะไม่ได้ยินได้ยังไงล่ะ..เธอ ระวังนะเรียวอิจิน่ะอาจจะทำให้เธอรักหมากล้อมได้ก่อน ก็ได้ อิอิ ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ ว่าแล้วพลอยก็เดินออกไป ทิ้งให้แพรวนั่งคิดแผนอยู่คนเดียว ว่าแล้วเธอก็เหลือบไปเห็นปลายของกระดาษที่สอดอยู่ในส มุดโน้ตของเธอ พอหยิบขึ้นมาดู เชอะ แค่นี้คิดว่าฉันจะ
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
|
| |
Linear Mode
