The Age of Justice : Leaf Blade II

เห็นคนดัง(ท่านจิ๊บ)ดองก็เลยดองมั่งครับ แหะๆ(ที่จริงลึกซึ้งก่านี้ฮะ สำหรับเหตุผล = =")

นึกว่าไหจะแตก - -"

ป.ล. อย่าได้ดองตามท่านจิ๊บเชียว - -*

"........... ตื่นขึ้นซะทีนะ ฟอซคุง ........... ตื่นขึ้นจากฝันที่เป็นอยู่ ............" ????

"ย้ากกกก !!!"

เปรี้ยง ครืน ...............

ผมกับท่านพ่อ กำลังปะทะกันโดยที่ ไม่รู้จุดมุ่งหมายว่า ...... สู้ไปเพื่ออะไร แต่ตอนนี้ผมต้องหยุดยั้งท่านพ่อ ...... ไม่ใช่สิ ปิศาจจัสติค .......


"(อึ่ก .... เจ้าบ้านี่ เก่งขึ้นเพราะพลังนั่นหน่ะรึ ..... ไม่จริงหรอก ข้าซ่อนมันไว้ตั้งนานแล้วนี่ ? อุตส่าเอาพลังจอมเวทย์กาลเวลากดทับไว้ แต่มันก็ยังทะลักออกมาอีก พลังของ ...... ชาวการูดาร่า(Garudra))"

ผ่านไป12 ช.ม. การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป โดยไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดตอนไหน ..... แต่ว่าการที่ผมทนได้ขนาดนี้ก็เพราะพลังของ ท่านซามุเอล ..... แม้ว่าจะมีพลังของท่านซามุเอลมาเป็นดาบให้ผม แต่ก็ยังคงล้มปิศาจตนนี้ไม่ได้อยู่ดี .......

"ท่านฟอซ ...... ข้าไม่สามารถช่วยอะไรท่านได้ ...... โปรดให้อภัยข้าด้วย ......"

"ท่านซามุเอล อย่าโทษตัวเองสิครับ ..... แค่ท่านมาเป็นพลังให้ข้า ข้าก็ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรแล้ว"

ท่านซามุเอลได้ใช้พลังพิเศษที่เรียกว่า "สิงสถิตย์" เป็นวิชาพิเศษซึ่งท่านซามุเอลได้รับสืบทอดมาจากสายเล ือด เพื่อเพิ่มพลังให้กับสิ่งนั้นๆ โดยที่สิ่งนั้นไม่มีวิญญาณอยู่แล้ว จึงจะสามารถเข้าไปสิงสถิตย์เพื่อเพิ่มพลังของสิ่งนั้ นได้ ดีนะที่ดาบของผมเป็นดาบธรรมดา ท่านซามุเอลจึงสามารถเพิ่มพลังให้กับดาบได้ .....

"(ท่านซามุเอล มีวิธีไหนที่จะสามารถล้มท่านจูเลี่ยนได้บ้างมั้ย ? รูสึกว่าพลังท่านจะลดลงเรื่อยๆแล้วนะ เดี๋ยวจะเป็นผลเสียต่อวิญญาณท่าน)"

"การที่จะล้มเจ้านั่นได้ ..... มีทางเดียวเท่านั้น ....."

-----------------------------------------------------------------------------------------

"เอาหล่ะเจ้าหนู จะทำอย่างไรดีหล่ะ ในเมื่อเจ้ากับข้า ก็มีพลังทัดเทียมกัน ? แต่ข้าเป็นอมตะ พลังของข้ายังไงๆ ก็ไม่มีวันหมดอยู่แล้ว เพราะห้องนี้ เป็นศูนย์รวมของ ..... วิญญาณไงหล่ะ .... วิญญาณที่จงรักภักดีต่อข้า ..... สามารถทำเพื่อข้าได้ทุกอย่าง ฮ่าๆๆๆๆๆ"

พลังของปิศาจจัสติคเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่หยุดหย่อน โดยที่ฝ่ายของผม พลังของท่านซามุเอลเริ่มร่อยหรอลงเรื่อยๆ เพราะว่าการต่อสู้ยืดเยื้อเกินไป .....

"เอ้า ? ทำยังไงดีหล่ะเจ้าหนู ? ฮึ ? หึๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ คิดไม่ตกเลยเหรอ ? โอ้ ช่างเป็นเด็กน้อยที่น่าสงสารจริงๆ ..... เปลี่ยนใจยังทันนะ กลับมาหาข้าเพื่อให้ข้าได้ยืมพลังนั่นครองโลกใบนี้ยั งไงหล่ะ พลังที่ข้าไม่มี พลังที่ข้าอิจฉาเจ้าบ้านั่น เจ้าผู้ชายปีกสีขาว ซึ่งมีฉายาว่า ผู้ซึ่งไรขอบเขต ฮอล์ค พ่อของเจ้ายังไงหล่ะ !!"

เอ๋ ? พ่อของข้า ? ท่านฮอล์คเป็น .... พ่อของข้าเหรอ ? .....

"เอาหล่ะ ... ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว แม้ข้าจะไม่ได้พลังนั่น แต่ข้าก็จะยึดครองโลกด้วยวิธีอื่นก็ได้ เพื่อให้โลกได้ย้อนกลับไปสู่จุดเดิม .... จุดที่โลกสงบสุข .... จุดที่ทุกสิ่งทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิมไงหล่ะ !!"

นานาโอะ > "เป็นไปไม่ได้หรอก ท่านจูเลี่ยน ..... ท่านจะใช้พลังของท่านบิดเบือนทุกสิ่งทุกอย่างเป็นครั ้งที่ 2 อีกไม่ได้เป็นอันขาด !!"

"เจ้าอย่ามายุ่ง !! นักเวทย์อย่างเจ้าจะมาเข้าใจอะไรกับเผ่าพันธุ์ที่ไม่ รู้จักคำว่าตายอย่างพวกข้า ? 100 ปีก่อน .... เหล่านักเวทย์กาลเวลาเป็นผู้กอบกู้โลก โดยการใช้ตัวเองเข้าแลก เพื่อไม่ให้โลกถึงกาลดับสูญ ..... แต่ก็พยายามได้แค่ 1/8 ของโลกเท่านั้นเอง ...."

"ท่านจะใช้เหตุผลของท่านคนเดียว เพื่อเปลี่ยนแปลงโลกอย่างนั้นรึ ? จะฝืนชะตาของพระเจ้าอีกรึ ?"

"เจ้าจะไปเข้าใจอะไร !!!! กะอีแค่วิญญาณเกิดใหม่อีกทีในร่างของนักเวทย์ตัวน้อย เจ้ารู้มั้ย ? ว่าเหล้านักเวทย์กาลเวลาใช้ตัวเองเข้าแลก ด้วยสัญญาที่ให้ต่อพระเจ้า โดยที่ให้เผ่าพันธุ์นักเวทย์กาลเวลาทุกคนที่เกิดมาต้ องมี ร่างอัปลักษณ์ เมื่อถึงเวลาอันควร !!! แต่ข้าซึ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร ก็ต้องเกิดมาในวงศ์ตระกูลของนักเวทย์กาลเวลา .... เมื่อถึงเวลา ก็ต้องกลายป็นปิศาจอย่างที่เจ้าเห็น !!! แล้วก็โดนตามฆ่าเพื่อไม่ให้เป็นปัญหาของนครจัสติค ..... แต่ข้าอุตส่ามีทางออก จึขอร้องท่านผู้สูงสุดแห่งจัสติค โดยให้ข้าทดลองการย้ายวิญญาณเข้าไปในร่างใหม่ ข้าอุตส่าศึกษามา 30 กว่าปี !! แล้วก็สำเร็จ ..... ฮ่าๆๆๆๆ ....แต่ !! แต่เจ้ากลับหักหลังข้า .... นานาโอะ !! เจ้าเด็กนั่นเป็นของข้า เจ้าจะทำตามใจเจ้าไม่ได้ !! ..... แต่ก็เอาเถอะ .... ฆ่าให้ตายหมด หาร่างใหม่ก็ยังไม่สาย ย้อนเวลากลับไปซัก .... 10 ปีก็ยังทัน ....ฮึ .... หึๆ ฮ่าๆๆๆ"

..... ผมอึ้งไปซักครู่เมื่อได้รู้ว่าที่แท้จริงแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอย่างนี้เอง .....

"พระเจ้าไม่ยุติธรรมเลยยยย !!!!!! ไปตายให้หมดซะ !!!!! เดอะ เกรท โฮล(The Great Hole) !!!"

"ระวัง !! ท่านฟอซ ช่องว่างกาลเวลา เผลอเข้าไปอาจมีสิทธิ์โดนขังชั่วชีวิตเป็นแน่"

นานาโอะ > "สลายเวทย์มนต์ !! รีเฟลค(Reflect) !!"

นานาโอะกางกำแพงเวทย์เพื่อป้องกัน ช่องว่างแห่งกาลเวลานั่น ..... แต่ว่าพลังเวทย์มหาศาลที่ปิศาจนั่นปล่อยออกมา ไม่สามารถต้านทานได้นานซักเท่าไหร่ ..... ผมต้องรีบแล้ว

"เร็วเข้า ...... ฟอซจัง ......"

"เอาหล่ะนะท่านซามุเอล ความเร็วสูงสุด !!"

ฟ้าววววววววว ~~~~~

ผมมุ่งตรงไปที่ปิศาจตนนั้น

"หึๆๆๆ เข้ามาไอ้หนู"

ตูม !!!!!

ผมกับปิศาจจัสติคปะทะกันอย่างรุนแรง แต่ว่าความเร็วของผมก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้เลย ..... คงจะต้องรอจังหวะนั้น .....

แต่ .... ผมจะทำยังไงให้ปิศาจจัสติคใช้พลังนั่นออกมาหล่ะเนี่ย ?

เปรี้ยง !!

"อ๊าาาาา .........."

"นานาโอะ !!" นานาโอะถูกพลังนั่น ซัดจนหมดสติ เวทย์คุ้มกัน สลายเวทย์มนต์ไม่ได้ผลรึเนี่ย .....

"โอ๊ะ ... โอ ... ละสายตาจากข้ารึ มั่นใจแล้วหล่ะสินั่น ...."

เปรี้ยง !!!!!!!!!!!!!

"อ๊ากก !!!" ผมโดนซัดไปไกลพอสมควร ...... แต่ว่าทำไม พลังเจ้านั่นยังคงเหลือเยอะขนาดนี้เนี่ย .... "(ทั้งปล่อยเวทย์มนต์ .... รับมือกับความเร็วของเรา แล้วทำไมยังมีพลังเหลือซัดเราจนเข่าอ่อนหล่ะเนี่ย ....พลังมันไม่หมดซักที แล้วหยั่งงี้เมื่อไหร่มันจะใช้พลังนั่นหล่ะ ....)"

....... ? ปิศาจจัสติคกำลังทำอะไรนั่น ?

"ไปตายได้แล้วเจ้าหนู ร่างกายข้าเกินขีดจำกัดแล้ว .... จะได้หาร่างกายใหม่เร็วๆ เฮ่อ เบื่อจริงๆ"

อ่าว ..... = =a เพิ่งบ่นไปเมื่อกี๊ ทันใจจริงๆ

"ฮาาาาาาาาาาาาาาา ........ พลังสุดท้ายของข้า !! เดธ ..... โฮล(Death Hole) !!!!"

ครืน .............................

ลูกพลังค่อยๆเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

"ได้โอกาสแล้ว !! ท่านฟอซ"

"อื้ม !! ......... เอาหล่ะ พลังเวทย์มนต์ของเหล่าผู้กล้าแห่งกาลเวลาที่ให้ข้ายื มพลังนี้มา ข้าขอคืนท่านหมดนะบัดนี้ !! จงย้อนกลับไปด้วยพลังของท่านเองเถอะ !! ท่านจูเลี่ยน !! เบรก เดอะ ไทม์(Break De Time) !!"

ผมใช้พลังทั้งหมดซัดพลังของปิศาจตนนั้นหยุดอยู่ตรงหน ้า ...... แล้วก็ได้ผลอีกด้วยแฮะ = =a

"ย้าก !!!! เพลงดาบพิเศษ !!!! ซามุเอล่า โซล(Samuel Soul) !!!"

ผมใช้พลังที่ท่านซามุเอลให้ยืมมา ซัดลูกระเบิดยักษ์นั่นกลับไปทั้งๆที่มันหยุดอยู่กับท ี่

"ลาก่อนนะ ท่านฟอซ ...... ฝากลาท่านนานาโอะด้วยนะ ....."

........ ครืน ........

"อ.... อะไรเนี่ย เจ้าเด็กบ้า ทำอะไรของแก !! อะ. .... ไม่ ... ไม่นะ .... ข้ายังต้องมีชีวิตอยูเพื่อฟื้นฟูโลกนะ !!"

ลูกระเบิดยักษ์ ลอยกลับไป ..... ดูดเอาปิศาจจัสติคเข้าไป ...... แต่ว่า ต้องแลกกับชีวิตของท่านซามุเอล ....

"กลับไปเกิดใหม่กับข้าเถอะนะ ท่านจูเลี่ยน ......"

"หึๆๆๆ ขอบคุณมากนะท่านซามุเอลที่ปลดปล่อยข้าจากร่างกายที่แ สนน่าเบื่อ"

ผมเดินออกมาจากห้องโถงที่จะเรียกว่า "สุสาน" ก็ย่อมได้ .... พร้อมกับนานาโอะซึ่งหมดสติไป

"...... ...... ? เอ๋ ? ที่ไหนเนี่ย = =?"

"........ ที่ไหนก็ช่างมันเถอะ รีบออกไปจากที่นี่ดีกว่านะ บรรยากาศแถวนี้ไม่โรแมนติคหรอก ..... ^ ^"

">///< ฟอซจัง บ้าๆๆๆๆๆๆ" >> พลั่กๆๆๆๆๆๆ

"โอ๊ยๆๆๆ = =" เจ็บนะครับเนี่ย"

"เอ๋ ? แล้ว ซามุจังหล่ะ ?"

ท่านซามุเอล .... ไปรอที่โลกหน้าแล้วครับ .... แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอเลยแม้แต่นิดเดียว ......
-----------------------------------------------------------------------------------------
หลังจากสงครามในอดีตที่ ดีไลท์ ทุกๆคนที่เป็นลีฟเบลดก็ได้หายสาบสูญไป ...... ผมจึงออกตามหา โดยที่ทีรูเซีย ที่ยังติดตามมาถึงจัสติคในปัจจุบัน ตอนนี้ทุกๆอย่างยังไม่แน่นอน ..... สิ่งที่ได้ยินมาจากท่านจูเลี่ยนอาจจะเป็นจริงขึ้นมาเ มื่อไหร่ก็ได้ .....

หลังจากนั้น นานาโอะก็ได้ขึ้นรับตำแหน่งท่านผู้สูงสุดของนครจัสติ ค และ แกรนด์เซจไปในตัว โดยที่ตอนแรก นานาโอะจะให้อำนาจผู้สูงสุดให้ผม แต่ ผมขอออกไปตามหาทุกๆคนก่อน เธอเลย .... อิอิ ^ ^

"โอ๊ยยยยยยยยย ="=... นี่หน่ะเหรอ หน้าที่เจ้าเมืองเนี่ย ยุ่งยากจริงๆ แง .... กลับไปเดินเล่นกะฟอซจังยังหนุกกว่าอีก T^T"

ฮ่ะๆๆๆ สู้เค้าน๊า นานาโอะจัง ^^

ตอนนี้ผมกลับมาที่ตั้งของดีไลท์ในปัจจุบัน ...... ซึ่งไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยนอกจาก ......ผู้ชายที่มีนามว่า ออลเอเลเมนท์ ไซโค(Psycho)

"นี่พวกเจ้าจะมาตามฆ่าข้ารึไง - -" พอเหอะ ข้าหมดไฟแล้ว"

รูเซีย > "ป่าวหรอกท่านข้าแค่มาตามท่านไปช่วยงานนานาโอะจังหน่ อยนะ แต่ถ้า รอบนี้ทรยศอีกหล่ะก็ ข้าเชือดท่านด้วยดาบสายฟ้าแน่ๆเลย หึๆๆ"

"เออๆ .... - -" (มันบังคับนี่หว่าแบบนี้)

ฟอซ > "ว่าแต่ว่า ท่านมาอยู่ที่นี่ได้นานเท่าไหร่แล้วหล่ะ ?"

"หลังจากสงครามนั่น .... ข้าก็อยู่มาจนบัดนี้หล่ะเพราะว่า ข้าถูกเจ้าบ้าสายฟ้า ดูดกลืนพลังไปหมด .... ข้าก็โง่ที่ไปปล่อยสายฟ้าให้มันดูด ... - " -....."

แต่ ก็ไม่ได้เบาะแสอะไรอีกเลย .... นอกจาก .....คำพูดในฝันของผมที่ยังแว่วๆอยู่ในหู

"........... ตื่นขึ้นซะทีนะ ฟอซคุง ........... ตื่นขึ้นจากฝันที่เป็นอยู่ ............ ข้าจะอยู่ที่ไหนซักแห่งบนโลกนี้ ..... แต่เจ้าไม่ต้องตามหาข้าหรอก เพราะว่า .... ข้ามีนามว่า ผู้ชายไร้ขอบเขต ฮ่ะๆๆๆ" เฮ่อ ...~~ ท่านพ่อนะท่านพ่อ

และแล้วการเดินทางของข้าก็ยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าข้าจะต้องไปผ่านอาณาจักรอื่นๆที่อันตรายก็เถอะ เพราะว่าข้าคือ ..... "ลูกชายของท่านผู้ไร้ขอบเขต" .....

จบตอนสุดท้าย ลีฟเบลด ........

อ้าว.... เฮ้ย o_O รีบจบไปก่อนได้ไง = = มาโดนท่านพีเชือดด้วยกันดิ๊ - -"

แว้กจบบทสุดท้ายแล้วเหรอมันยังไม่Happy Endingเลย

เหอๆๆ ชิงจบไปหนึ่งซะแล้ว หลังจากที่ผมไม่ได้เข้ามาอ่านตั้งแต่ตอนที่ 5 ขอไล่วิจารณ์ไปเปนตอนๆเลยนะคับ

ตอนที่ 5 รู้สึกตอนที่แต่งคาดว่าคุนเอกคงจาอารมณ์ดีมากเลยนะคั บ ยิงมุขได้กระจายมากมาย ^^

ตอนที่ 6 ตามความรู้สึกจิงๆตอนนี้ผมว่าไม่ค่อยดีนะคับ เนื่องจากว่าไม่ค่อยบรรยายอะไรเท่าไหร่
ว่ากันตรงๆก้อคือมีแต่ประโยคคำพูดเน้นๆ แม้แต่บอกว่าใครพูดยังไม่ค่อยมีเลย - -"
นอกจากนั้นในตอนนี้ผมยังมีเรื่องสงสัยอีกเรื่องคับ
ทำไมต้องเรดม่อนล่ะงับ เปนญาติกับดิจิม่อนหรอคับ - -"

ตอนที่ 7 ตอนนี้ช่วงต้นดำเนินมาค่อนข้างเรียบนะคับ แต่พอมาถึงช่วงกลางแล้วก้อท้ายแล้ว
ก้อถือว่าโอเคมากมาย เหมือนว่ามีการผูกเรื่องไว้ล่วงหน้า ไม่รู้ว่าคุนเอกตั้งใจไว้ก่อนรึเปล่า
แต่ผมถือว่าออกมาดีคับ

ตอนที่ 8 ตอนนี้ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่านะคับ แต่รู้สึกจาจบเร็วเปนพิเสดนะคับ - -"

บทสุดท้าย บทนี้พูดตรงๆนะคับ อ่านไม่รู้เรื่องเลยคับ อย่างเช่น ซามูเอลไปเปนพลังให้ฟอซตอนไหน
รู้สึกเหมือนว่าคุนเอกคงต้องแอบไปทำการตัดตอนอะไรเยอ ะมาก ทำให้อ่านไม่รู้เรื่อง
เอ...หรือว่าคุนเอกเหนผมบอกว่าจามาไล่อ่าน เลยรีบชิงจบคับ ป้องกันการดอง - -"

ปล.อดเชือดคุนเอกเลย เฮ้อ........- -"
ปล2.ไม่เปนไรคับ ยังมีคุนบิ๊กให้เชือดได้อยู่ หึหึหึ

เหอๆ ก็ขออภัยด้วยนะฮะ มันจะจบตั้งกะตอนที่แล้วหล่ะครับ = = แต่ว่ามันก็ดันแยกกันอยู่น่อ เอาไว้รอซักครู่จะได้อ่าน "บันทึกเล่มเล็กของคนเขียน" แล้วงับ :3 จะลง Profile ตัวละคร และ ...... ??? ด้วยน่อ หุหุ

ปล.ขอบคุณค๊าฟที่ติดตาม(ขนาดดองนะเนี่ย >0<")

มาเริ่มที่ โปรไฟล์ตัวแรกงับ :3 ตัวที่กล่าวถึงบ่อยมากๆในภาคแรก เป็นหัวหน้าของฟอซด้วยน่อ ราฟาเอลนั่นเองงับ ^ ^

ราฟาเอล(Raphael) เป็น ทหารของฝ่ายจัสติคมาก่อนครับ อยู่หน่วยเดียวกับตัวละครที่ออกมาในตอนสุดท้ายของ ภาคแรกน่อ จูสต์(Just)นั่นเอง
จูสต์ เป็นสหายร่วมรบของราฟาเอล เป็นเพื่อนรักกันมาก่อนน่อ ก่อนที่ราฟาเอลจะมารู้ว่า เรื่องประหลาดๆเกิดขึ้นในจัสติค ราฟาเอลจึงหลบหนีไป โดยที่มีจูสต์เป็นผู้ช่วยเหลือ แต่ว่าจูสต์ ก็โดนจับไปขึ้นเขียง(ถ่ายโอนวิญญาณนั่นเองน่อ) ส่วนราฟาเอลก็หนีตายมาอยู่ที่ เมืองดีไลท์(Delight) และก็เข้าสังกัต หน่วยต่อต้านจัสติค ลีฟเบลดน่อ ^ ^

ความตั้งใจแรกๆ กะจะให้ราฟาเอลหักหลังฟอซน่อ แต่ว่า รู้สึกถ้าเขียนไป จะน้ำเน่าเกิน = =a เลยเปลี่ยนให้เป็นอะไรที่งงๆมากกว่านั้นแทน ..... ราฟาเอลนั้นเป็น นกรบมังกรงับ :3 เพราะว่าท่านพ่อของราฟาเอลเป็นมังกร ท่านแม่เป็นคน ราฟาเอลเลยมีหน้าตาออกมาเป็นคน แต่ พลังมังกรติดมาด้วยน่อ เมื่อตอนอายุ 10 ขวบ ราฟาเอลก็สูง170 ซ.ม.แร้วงับ O_o!!? มีพี่น้องนับไม่ถ้วน(หุหุ เพราะเผ่ามังกรก็ .... สัตว์ป่าดีๆนี่เอง แหะๆ - -") แต่คนที่กินเส้นกะราฟาเอลมากที่สุดก็คือ รอยด์(Roid)นั่นเองฮะ เหตุผลเพราะ อิจฉางับ อิจฉาที่ราฟาเอลได้พลังมังกรมามากกว่า และก็รอยด์ ยังเป็นพี่น้องท้องเดียวกันอีกด้วยน่อ O_o!! ทำให้เกิดอาการอิจฉาที่เกิดมาเป็น .... น้อง !! (- -" เป็นเรื่องปกติของน้องนะงับ ใครมีน้องชายคงจะเข้าใจ ประมาณว่า อีตารอยด์ไม่รู้จักโตอ่านะ)

ในส่วนต้นแบบของราฟาเอลได้มาจาก อาลูเซ่ จาก Valkyrie Profile งับ นึกออกเป็นตัวแรกเลยเพราะตอนนั้น หญิงลูเอาภาพ Vp มายั่วน้ำลายน่อ เลยนึกออก (แป่ว = =a) ในส่วนของราฟาเอลจะแตกต่างกะ อาลูเซ่ตรงที่ แข็งแกร่งกว่า(ในเกมอาลูเซ่เปราะอ่าครับ - -") และก็ อาลูเซ่ไม่ได้เป็นชนเผ่ามังกรแต่อย่างใด :3(ที่จริงจะเขียนอ้างอิงถึงปีกมังกรด้วยแต่ กลัวไม่เหมือนมนุษย์ฮะ - -")



หน้าตาแบบนี้แหละน่อ ราฟาเอล

-----------------------------------------------------------------------------------------
ตัวละครตัวที่ 2 ที่คิดนะครับ ก็จะเป็นพ่อแหนุ่มหน้าตาดี ผู้ชายสายฟ้า นามว่า รูเซียงับ รูเซียเป็นเพื่อนกับฟอซมาตั้งแต่เด็กๆงับ ตอนที่จูเลี่ยนเอาฟอซไปปล่อยไว้ที่ดีไลท์แหละครับ แล้วก็ฟอซสามารถยอมรับรูเซียได้ แม้ว่ารูเซียจะต่างจากเด็กทั่วๆไป ที่มีพลังสายฟ้า ตอนเด็กๆรูเซียยังไม่สามารถควบคุมพลังสายฟ้าได้ฮะ เลยไม่ค่อยมีใครคบ หลังจากนั้นก็ราฟาเอลก็เห็นแววความเก่ง + พลังพิเศษนั่น จึงเอามาฝากกับท่านฮอล์คให้ช่วยดูแล แต่ไปๆ มาๆ ราฟาเอลก็จับเอาเด็กทั้ง 2 คนมาร่วมภาระกิจด้วยทั้งๆที่ยังอายุ 15 ขวบนะครับ = =a หลังจากนั้นรูเซียก็เริ่มชินกับพลังสายฟ้า และใช้จุดด้อยในการต่อสู้ได้อย่างดีเยี่ยม

รูเซียเป็นมนุษย์สายฟ้าตั้งแต่เกิดครับ ได้พลังมาจากท่านแม่ เพราะว่า ท่านแม่ของรูเซียเป็นคนในตระกูลที่มีสายเลือดสายฟ้า แต่ก็หนีออกมาเพราะรับไม่ได้ฮะ ก็มาเจอกะพ่อของรูเซีย แต่ไม่ได้ลงชื่อไว้ครับ ชื่อท่านพ่อของรูเซียชื่อ ดาวิด ส่วนท่านแม่ชื่อ มาเรีย งับ พอเกิดมา ท่านแม่ลืมนึกว่าลูกชายจะออกมาแล้วมีพลังสายฟ้านั่นแ ฝงมาด้วย ทำให้ มาเรียต้องทิ้งลูกหนีไปอีก เฮ่อ ~ เขียนไปเขียนมาชักเน่า หุหุ เอาเป็นว่า เป็นเด็กกำพร้าอีกคนในทีมก็แล้วกันงับ :3(ที่จริงท่านมาเรียก็ใช้ดาบสายฟ้าได้นะฮะ แต่เธอกลับหนีตัวเองซะงั้นน่อ)

ในส่วนของต้นแบบ รูเซียนั้น .... มาจากคนนะงับ ไม่ได้มาจากตัวการ์ตูนแต่อย่างใด ..... หลายๆท่านถ้าเห็นภาพน่าจะรู้จักฮะ (รวมไปถึงเจ้าของภาพน่อ - -")



พี่ชายป๋มเองฮะ พี่เจ นั่นเอง !! ตอนแรก นึกไว้ว่าจะเอาเป็นคาแร็คเตอร์เป็นตัวเอง แต่ว่าไม่มีตัวละคร ขรึม + กวน เลยเอาเป็นพี่เจเรยฮะ เหอๆๆ

/me เขียนเสร็จก็วิ่งออกจาก กท.

55555+ มาจาก..พี่เจ....ผู้นี้......นี่เอง~

ฮาๆๆๆ ขรึม+กวน

อั๊ก
[อั๊กๆ
อั๊กๆๆ
ปล. เรียกรถพยาบาลด้วยท่าทางคงไม่รอดละ ว่าแต่ไม่น่าให้รูปเอกมันไปเลยแฮะดีนะให้แค่รูปเดียว ไม่งั้นคงจะโดนเผามากกว่านี้

แหงะไม่ได้เผานะคับพี่เจ = =" แบบว่า "ในฟามคิดจากก้นบึ้งของจิตใจ" เรยนะฮะเนี่ย

เขียนตัวต่อไปดีกว่างับ ตัวต่อไปนี้ ขอเขียนตัวที่ชอบที่สุด(แต่ก็ออกมาน้อยที่สุด = =" เรียกได้ว่า "ตัวประกอบก็ได้ฮะ") ตัวละครตัวนี้ชื่อ "ซามุเอล" งับ ซามุเอลเนี่ย เป็นนักดาบที่เรียกได้ว่า "เร็ว" พอๆกะฟอซ ตอนใช้ ซิลฟาเรียลโหมดเรยฮะ แต่ผมก็ไม่ได้เขียนฟามเก่งกาจไว้มากมาย(เพราะว่า .... เป็นตัวประกอบน่อ = =a) ซามุเอล สูงแค่ 160 ซ.ม.งับ เตี้ยกว่าผม 10 เซนฯ เพราะว่า การที่จะมีฟามเร็วได้ ก็ต้องตัวเตี้ยนิดนึงงับ(อย่างเช่น บัตโตไซ-ซามุไรเพนจร,ยูคิมูระ-SDK,ฯลฯ) ซามุเอล จะว่าไปก็ "ซามุไร" ดีๆนี่เองแหละงับ มีตระกูลอยู่ใน นครจัสติคมาตั้งแต่ก่อตั้งแหละงับ แล้วก็ซามุเอลเนี่ย ที่จริงเป็นชื่อของรุ่นแรกในตระกูลนี้ฮะ แต่พอตกมารุ่นนี้ หน้าตาของซามุเอลเหมือนกะท่านรุ่นแรก เลยใช้ชื่อเดียวกันน่อ :3

เริ่มแรก ซามุเอล ได้ไอเดียวมาจาก ซากุระซากิ เซ็ตซึนะ จาก คุณครูจอมเวทย์เนกิมะงับ เห็นแล้ว Get เรยฮะ



แต่ .... พอดูไปดูมา ซามุเอลจะเป็นผู้หญิงไม่ได้น่อ = =" เลยเปลี่ยนเป็น เพศชาย(ประมาณว่า เซ็ตซึนะ กลับมาเกิดเป็นผู้ชายอ่างับ) ผิวคล้ำนิดหน่อย จะได้ดูลึกลับ(ขนาดตัวประกอบ - -")

เอา นานาโอะ ออกมาเร็วๆจิ - -"

ป.ล. โพล่มาตะกระทู้นี้ ไม่กล้าเข้าไปดูกระทู้ตัวเอง กลัวเจออะไรที่โหดร้ายรออยู่ ><

แอบแวะมาดูกระทู้นี้คับ คุนเอกมีเข้าไปแก้ตอนสุดท้ายด้วย อ่านใหม่แล้วกระจ่างขึ้นกว่าเดิมมากเลยคับ
จบอย่างนี้สวยงามมากมายคับ ลงตัวละครเรื่อยๆเลยนะคับ ผมจาแวะเข้ามาดูด้วยเช่นกันคับ ^^

ปล.ถึงคุนบิ๊ก อะไรหรอคับ ที่ว่า "กลัวเจออะไรที่โหดร้ายรออยู่" ไม่เข้าใจเลยคับ หึหึหึหึ เหอะๆๆๆๆๆๆๆ

เอ ..... ปกติแล้ว ท่านพี ไม่ค่อยได้คุยกะพี่ออยนี่งับ ไหงได้ วิชาหัวเราะแบบมานมาหล่ะเนี่ย = ="

คุยนะคับ เมื่อก่อนคุยบ่อยมากเลยด้วยคับ คุยกันอยู่แถวๆฟอรัมอนิเมะคับ แต่เด๋วนี้ปาเด็นเริ่มหมด - -"

ยัง ปล. ถามเรื่องเดิม หมายถึงอะไรหรอคับคุนบิ๊ก วะฮ่ะฮ่ะฮ่ะฮ่ะ หึหึหึหึหึหึ

เหรอฮะ ไม่รู้เหรอ ><"

กะลังปั่นด่วนฮะ แต่ต้องกลับไปแก้ เพราะมันดูเหมือน"เผา"มากกว่า - -a