มาอ่านนิทานเรื่องนี้กันเถอะผมแต่งเอง อ่านแล้วเหมือนได้เข้าไปท่องโลกนั้นจริงๆเลย

เรื่อง เด็กชายมหัศจรรย์ตอน ที่ 1 ตอน วันปิดเทอม
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่ง ชื่อ ทอมมี่ แม่ของเขาชื่อ เชอร์รี่ ส่วนพ่อของเขาชื่อ จอห์น ซึ่งทอมมี่มีอายุเพียง 10 ขวบเท่านั้น
เด็กชายทอมมี่เป็นคนเรียนเก่ง และมักจะช่วยพ่อแม่ ทำงานบ้านเสมอ
เขาเป็นลูกคนเดียวของ จอห์น และ เชอร์รี่ เมื่อมีเวลาว่าง เขามักจะอ่านหนังสือเพื่อทบทวนบทเรียน บ้านของทอมมี่อยู่ในหมู่บ้าน มอลลี่ ซึ่งหมู่บ้านมอลลี่
เป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกล ความเจริญ เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในป่า ครอบครัวของ
ทอมมี่จึงไม่รวยมากนัก แต่ทอมมี่ก็ไม่เคยเกียจคร้านเลยแม้แต่นิดเดียว
ก่อนที่ ทอมมี่จะไปโรงเรียน แม่ของทอมมี่มักจะกำชับเสมอว่า
“ ตั้งใจเรียนนะลูก” แล้วทอมมี่ก็ไม่เคยลืมคำที่แม่พูดอยู่ทุกวันเลย
วันหนึ่ง ทอมมี่ ไปถึงโรงเรียน ก็เจอนักเรียนคนอื่นกำลังจัดแถวเคารพธงชาติกันอยู่ ตอนนั้นเป็นเวลา 7.45น. ซึ่งยังไม่เคารพธงชาติกัน แต่เพียงแค่จัดแถวไว้เท่านั้น ทอมมี่ก็นำกระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องเรียน แล้วจึงลงมาเข้าแถวกับเพื่อนๆ เมื่อทอมมี่ลงมาเข้าแถวแล้ว เพื่อนของทอมมี่คนหนึ่งชื่อว่ามิ้นเป็นเด็กผู้หญิง อายุราวๆกับทอมมี่ ห่างกันแค่ 2-3 เดือน เข้ามาสะกิดทอมมี่
แล้วถามทอมมี่ว่า “การบ้านที่เมื่อวานครูให้เสร็จรึยัง”แต่ทอมมี่ยังไม่ทันตอบแต่สีหน้าของเขาก็บ่งบอกอยู่แล ้วว่าทำเสร็จ แต่เมื่อทอมมี่ถามมิ้นกลับด้วยคำถามเดิม มิ้นก็ตอบอย่างไม่รีรอว่า “ทำเสร็จตั้งนานแล้วจ้า” มิ้นพูดพร้อมยิ้มด้วยหน้าตาที่เบิกบานแจ่มใส สักครู่หนึ่ง เสียงกระดิ่งดังขึ้น กริ๊งงงงงง...... แล้วเพลงชาติก็บรรเลงขึ้น เด็กทุกคนยืนเคารพธงชาติกันอย่างมีระเบียบ
เรียบร้อยเมื่อเคารพธงชาติเสร็จครูประจำชั้นแต่ละห้องก็พานักเ รียนแยกย้ายกันเข้าห้องของตนเองอย่างมีระเบียบ



เมื่อนักเรียนทุกคนเข้าห้องกันเรียบร้อยแล้ว คุณครูก็พูดขึ้นว่า “นักเรียนทุกคนวันนี้ ครูจะสอบข้อเขียนนักเรียนจำนวน 50 ข้อ” แล้วคุณครูก็เริ่มเดินแจกข้อสอบ ครูจึงก็พูดประโยคต่อไปว่า “ครูจะให้เวลาสอบ 1 ชั่วโมง เต็ม
ใครจะไปห้องน้ำหรือไปกินน้ำให้มาขอคุณครูก่อนนะ เขาใจมั๊ยจ๊ะทุกคน”
แล้วนักเรียนทุกคนก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “ เข้าใจครับ/ค่ะ”
เมื่อสอบเสร็จ คุณครูก็บอกว่า “ตั้งแต่วันนี้ จะเป็นวันปิดเทอม แล้วนักเรียนก็จะต้องมารับผลสอบในอาทิตย์หน้านะคะ” แล้วนักเรียนทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เมื่อทอมมี่กลับมาถึงบ้าน เขาก็รีบมาบอกแม่ว่า “กลับมาแล้วคร๊าบ”
แล้วแม่ก็ตอบกลับว่า “ของว่างอยู่ในตู้เย็นนะจ๊ะทอมมี่” เมื่อทอมมี่นำกระเป๋า
ไปเก็บบนห้องแล้ว ทอมมี่ก็ลงมากินอาหารว่างที่แม่เตรียมให้อย่างเอร็ดอ ร่อย
เมื่อทอมมี่ทานอาหารว่างเสร็จแล้วก็ขอแม่ออกไปขี่จัก รยานเล่นกับมิ้นที่ถนนด้านตรงข้าม แม่ของทอมมี่ก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด
เมื่อทอมมี่ไปถึงบ้านมิ้น ทอมมี่ก็ เคาะประตูเรียกมิ้น แต่ปรากฏว่า แม่ของมิ้น
กลับมาเปิดประตูรับแทน ทอมมี่จึงถามแม่ของมิ้นว่า “มิ้นอยู่ไหมครับ”
แม่ของมิ้นก็ตอบว่า “วันนี้ปิดเทอมมิ้นเลยไปพักอยู่หมู่บ้านข้างๆกับพ่อขอ งมิ้นน่ะจ๊ะ” ทอมมี่ก็ลาแม่ของมิ้นแล้วก็กลับมาที่บ้าน เมื่อทอมมี่กลับมา
ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว ทอมมี่จึงมาทันเวลารับประทานอาหารเย็นพอดี เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ทอมมี่ก็อาบน้ำแล้วก็ขึ้นไปนอนบนห้องอย่างอ่อนเพลีย. ...............................

จบตอนที่1
ถ้าอ่านแล้วชอบใจกัน ผมจะเอาตอนต่อไปมาโพสให้นะครับ(แต่งไว้เยอะละ)

เหอๆๆ ยังคิดภาพมะออกเลย ว่า ทอมมี่มีหน้าตายังไง มิ้นเป็นยัง โรงเรียนอะไร ใกลจากบ้านเค้ามั้ย จำนวนนักเรียนเท่าไหร่ ทอมมี่มีเพื่อนกี่คน ทอมมี่อยู่ชั้นไหน อาไรสาระพัด ผมต้องการทราบมากไปรึปล่าวเนี่ย เป็นกำลังใจให้ครับ

แล้วจะไปแก้ไขคับ

อ่านคร่าวๆ แต่เรื่องราวดูใสๆ ดีเนาะ ลองเขียนมาก็ได้นะถ้ามีอารมณ์คึกๆ อยากเขียน หุๆ