Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
โพส: 150 
ดาวโหลด: 85
อัพโหลด: 0
รับคำขอบคุณ: 0 
...
01 Jul 2008, 20:01
| #107 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่  | อัพเดทนิดนึง ตอนเครียดๆ เก็บไปก่อน ลงฉากที่ว่า ถ้าเป็น การ์ตูนคงมีตัวอักษรศีลธรรมแปะก่อนละกัน >_< ค่อยๆ คืนชีพเรื่อยๆ ตอนนี้ ลงไกลกะตอนที่แล้วแค่เกือบๆ 2 เดือนเองเน้อ  (ก็ยังถือว่านานน่ะนะ)เอาเป็นว่า จะพยายามต่อไป ขอบคุณที่้ยังติดตามกันอยู่ หรือใครที่เพิ่งเข้ามาอ่านใหม่... (จะมีมั๊ยนั่น 55+) ผมจะสิงที่ TG แล้วก็ลงต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้ล่ะครับ ปล. ช่วงนี้ อาจมุขตันจริงๆก็ได้แฮะ 55+ แต่กระทุ้งๆหน่อยก็คงโอเคละ __________________________________________________ ____________ หลังออกมาจากถ้ำศิลาคำรนได้ไม่นาน มารุตก็ขอแยกตัวไปเดิน(หรืออาจจะบิน) เที่ยวในป่าพฤกษายักษ์ตามลำพัง “แล้วผมจะกลับไปตอนเย็นๆฮะ” เด็กชายชาวปักษากล่าวเช่นนั้น แล้วก็แปลง เป็นอีกาสีเขียวบินจากไป ด้วยเหตุนี้ จึงเหลือเพียงพิชญาณาและน้ำฝนที่กลับมายัง หมู่บ้านภูเขาไฟ ระหว่างเดินกลับ พิชญาณาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองและครอบครัวให้น ้ำฝน ฟัง น้ำฝนพบว่า หญิงสาวผมเปียที่มีอายุมากกว่าเธอเพียง 1 ปีเศษผู้นี้เป็นคนที่น่าคบหา จริงใจ เปิดเผย และมีความเป็นกันเอง ครอบครัวของพิชญาณามีด้วยกันทั้งหมด 4 คนคือ พ่อ, แม่, พี่สาว และตัวพิชญาณาเอง “คุณพ่อน่ะเป็นเจ้าของกิจการร้านขายเครื่องดื่มที่ชื ่อว่า ‘ร้อยแก้ว’ ก็เลย ไม่ค่อยได้อยู่บ้านเพราะต้องคอยตระเวนไปตรวจตราความเ รียบร้อยของร้านสาขาต่างๆ พี่สาวเองก็ช่วยพ่อทำบัญชีของร้านเลยต้องเดินทางไปกั บพ่อทุกครั้ง นานๆทั้งสองคนถึง จะกลับมาที่บ้านที แต่ว่าทั้งพ่อและพี่ก็ส่งจดหมายมาให้ทุกอาทิตย์นะ” นี่เป็นข้อความ ส่วนหนึ่งที่พิชญาณาเล่าให้น้ำฝนฟัง น้ำฝนแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ฟังชื่อร้านที่พ่อของพิช ญาณาเป็นเจ้าของ เพราะน้ำฝนเองก็เป็นหนึ่งในลูกค้าขอประจำของร้าน ‘ร้อยแก้ว’ เช่นกัน การที่ได้รู้ว่า พิชญาณาเป็นลูกของเจ้าของกิจการแบบนี้ทำให้รู้สึก... เอ่อ จะอธิบายไงดี... เอาเป็นว่า มันคงคล้ายๆกับความรู้สึกที่เหมือนคุ้นเคยกันมานาน ล่ะมั้ง “เอางี้ คืนนี้นำฝนไปค้างที่บ้านณานะ เธอจะได้เล่าเรื่องของเธอให้ณาฟังบ้าง” พิชณาญาพูดขึ้นทันทีที่มาถึงหมู่บ้าน และโดยไม่รอคำตอบ เธอก็เดินจูงมือน้ำฝนตรงไป ยังบ้านของเธอ “กลับมาแล้วค่า~” พิชญาณากล่าวพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปในบ้านของตัวเธอ เอง “อ้าว? ทำไมกลับเร็วจังล่ะลูก หรือว่าลืมอะไร?” คุณแม่ของพิชญาณาถาม หล่อนเป็นหญิงวัยกลางคน รูปร่างท้วม หน้าตาดูใจดี “ไม่ได้ลืมหรอก แค่ธุระเสร็จเร็วกว่าที่คาดน่ะ” พูดเสร็จ พิชญาณาก็ดึงตัวน้ำฝน เข้ามาใกล้แล้วแนะนำเธอให้คูณแม่รู้จัก “สวัสดีค่ะ” น้ำฝนกล่าวทักทายอย่างสุภาพ “สวัสดี ทำตัวตามสบายนะหนู” คุณแม่ของพิชญาณาทักทายตอบ “งั้นขอตัวไปอาบน้ำก่อนน่ะแม่ ตอนนี้เหงื่อท่วม ทนไม่ไหวละ” จากนั้น พิชญาณา จึงพาน้ำฝนเดินลึกเข้าไปภายในตัวบ้าน บ้านของพิชญาณานั้นอยู่ใกล้ๆกับสถานพยาบาลอาทิตย์ด้ว ยระยะเดินเพียง 3 นาที มันเป็นบ้าน 2 ชั้นเพียงหลังเดียวที่อยู่ในหมู่บ้าน ตัวบ้านทำขึ้นจากไม้เนื้อดีแสดงให้เห็น ถึงฐานะของผู้อยู่อาศัย การตกแต่งภายในบ้านดูเรียบง่าย เน้นความสะดวกสบายในการอยู่อาศัย และการหยิบจับใช้งานข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ดังนั้นจึงไม่มีชั้นวางของสูงๆ หรือตู้เก็บของที่ล็อคอยู่ให้เห็นเลย “โอย~ ร้อนจริงๆ” พิชญาณาบ่นพลางเลื่อนประตูห้องอาบน้ำเปิดออกและเดิน เข้าไปโดยยังไม่ปล่อยมือที่จูงน้ำฝนไว้ ห้องอาบน้ำที่ทั้งสองเดินเข้าไปนั้นมีบ่อน้ำสำหรับ ลงแช่ที่ทำขึ้นจากหิน ขนาดกว้างพอที่จะให้คน 2 คนลงแช่พร้อมกันได้โดยไม่อึดอัด แต่นำฝนกลับรู้สึกอึดอัดใจที่เดินเข้ามาในห้องอาบน้ำ พร้อมกันกับพิชญาณาแบบนี้ น้ำฝนไม่เคยอาบน้ำด้วยกันกับคนอื่นมาก่อน ถึงตอนเด็กๆจะเคยอาบพร้อม กับแม่ก็เถอะ แต่นั่นไม่นับ ก็ตอนนี้เธอโตแล้ว เป็นหญิงสาวเต็มตัว ดังนั้นน้ำฝนจึงรู้สึก อายที่จะต้องแก้ผ้าต่อหน้าคนอื่นแม้คนนั้นจะเป็นผู้ห ญิงเหมือนกันก็ตาม แต่แล้วการกระทำของพิชญาณากลับสวนทางกับความรู้สึกขอ งน้ำฝนโดย สิ้นเชิง สาวผมเปียถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกอย่างไม่ลังเลและโยนม ันลงไปในตะกร้าผ้าข้างๆ จากนั้นจึงตักน้ำสามถังล้างตัวอย่างรวดเร็วแล้วก็แทบ จะเรียกได้ว่ากระโดดลงไปนั่งแช่ อยู่ในบ่อน้ำ “ฟู่ว~ ค่อยยังชั่ว” พิชญาณาปล่อยลมหายใจยาว ด้วยท่าทางผ่อนคลาย “เอ้า จะมัวยืนเหงื่อท่วมอยู่ทำไมละ ลงมาอาบสิ” เธอเอ่ยเชิญชวนโดยไม่ได้สังเกตเลยว่า น้ำฝนกำลังยืนอึ้ง ใบหน้าขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความขัดเขินอยู่ “เอ่อ... คือ จ.. จะไปรอข้างนอกนะคะ” น้ำฝนทำท่าเหมือนจะเดินออกไป แต่ว่า ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้า “พูดอะไรอย่างนั้น ลงมานี่เลย” พิชญาณาก็ฉุดแขนเธอจนเสียหลักหงายหลัง ล้มลงไปในบ่อน้ำ “ว้าย~!” ซ่า!! น้ำจำนวนมากกระเซ็นขึ้นมาจากบ่อทดแทนกับน้ำฝนที่ตกลง ไป “แค่กๆ ... ทำอะไรของเธอเนี่ย! มันอันตรายนะ” หญิงสาวผู้เปียกปอนหันไป โวยใส่คนฉุด ทั้งๆที่ยังสำลักน้ำอยู่ “อาว~ละ ทีนี้ ก็ถอดเสื้อผ้า” “เอ๋?” พิชญาณาไม่ปล่อยเวลาให้น้ำฝนงง เธอเริ่มลงมือทันที! “อ๊ะ! ว้าย! เดี๋ยว รอเดี๋ยวก่อน!” “อยู่นิ่งๆสิ ชุดกระโปรงแบบนี้ยิ่งถอดยากๆอยู่” พิชญาณาเอ็ด แต่คนถูกเอ็ดก็ ยังคงดิ้นรนต่อต้านการถอดเสื้อผ้า เสียงน้ำดังป๋อมแป๋มจากการเคลื่อนตัวเพื่อความอยู่รอ ด? ดังก้องไปมาในห้องอาบน้ำ “ดิ้นมาก เดี๋ยวชุดก็ขาดหรอก” ในที่สุด น้ำฝนก็ต้องยอมแพ้ “เสื้อผ้าแค่นี้ นู๋ถอดเองได้ค่า~~” น้ำฝนร้องเสียงหลง ใบหน้าแดงก่ำ เธอเริ่ม ได้คิดว่า พิชญาณานั้นค่อนข้างจะมีความเป็นกันเอง และเปิดเผย มากเกินไปหน่อย...
__________________ เมื่อปลงใจกับคอมเก่าๆได้แล้ว ก็ขุดเกมเก่าๆ มาเล่นซะสิ THE FEELSOUL สถานะ -คืนชีพ- ี้ |
|  |
|
07 Jul 2008, 21:31
| #108 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ | ต่ออีกนิด - - ___________________________________________ ~นครใต้นภา~ ห้องประชุม สภาเมือง ปึง!! เสียงกำปั้นทุบโต๊ะดังสนั่น ทำลายความเงียบในห้องประชุม “ทำแบบนี้มันหยามกันชัดๆ!!” ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีแดงเลือดหมูผุดลุกขึ้นยืน และกล่าวเสียงดัง ทำเอาสมาชิกสภาหลายคนที่นั่งร่วมประชุมอยู่ถึงกับสะด ุ้ง “เทเวทธ์ ช่วยสำรวมกริยาในที่ประชุมด้วย” ผู้เฒ่าชาวปักษา นามว่า ‘ทานต์’ ประธาน ในการประชุมกล่าวตักเตือนด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า แต่กลับมีความน่าเกรงขามอยู่ เต็มเปี่ยม “ชิ!” เทเวทธ์สบถ ก่อนหย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้ตามเดิม “แหม อารมณ์ร้อนจริงนะ แต่ก็สมแล้วล่ะ” คำกล่าวด้วยน้ำเสียงเสียดสีที่ฟังดูประหลาด ดังมาจากชายอ้วนพุงพลุ้ยสูทสีเขียวเข้ม “หึหึ ชื่อเทเวทธ์ก็แปลว่าไฟ ครองเมืองไฟ แล้ว ยังอารมณ์ร้อนดั่งไฟ ช่างบังเอิญจริงน้า~ แบบนี้โกรธมากไปมีหวังที่ประชุมคงลุกเป็นไฟ ไปด้วยล่ะมั้ง” เจอคำพูดล้อเลียนแบบนี้ อารมณ์ที่กำลังร้อนของเทเวทธ์ จึงกลายเป็นเดือดปุดๆในทันใด “อ้อ พูดงี้แกอยากเป็นหมูย่างนักใช่มั๊ย ไอ้อ้วนธเนศ!” เทเวทธ์สวนกลับอย่างหงุดหงิด เต็มทน เล่นเอาเส้นอารมณ์ของคนอ้วนเกือบขาดผึง ถ้าไม่มีเสียงระฆังจากผู้เฒ่าเข้า ปรามไว้ก่อน “พอได้แล้ว ทั้งคู่นั่นแหละ” “ชิ!” เจ้าเมืองไฟส่งเสียงแสดงความไม่พอใจอีกครั้ง แล้วนับ 1-10 ในใจ ลดอุณหภูมิอารมณ์ การประชุมสุดยอดผู้นำที่ถูกจัดขึ้นอย่างกะทันหันครั้ งนี้มีสาเหตุสืบเนื่องมาจากการ ก่อสงครามของเผ่าหิมะราตรี หลังจากข่าวสงครามนั้นรู้ถึงหูสภากลาง สารเรียกประชุม ด่วนก็ถูกส่งไปยังเจ้านครใหญ่ทั้ง 6 ทันที แต่ทว่า เมื่อมาถึงวันประชุมที่นัดหมายไว้ กลับมีเพียง เทเวทธ์เจ้านครอัคคี, มาลินผู้ครองปฐพีนคร และธเนศแห่งนครใต้นภา เท่านั้นที่มาเข้าร่วม ส่วนเจ้านครใหญ่อีก 3 คนที่เหลือก็มีเหตุผลที่ไม่มาแตกต่างกันไป คนแรก สันติ เจ้าเมือง วารีนคร สภากลางได้รับทราบสาเหตุการไม่เข้าร่วมประชุม ของเขาก่อนวันจริง 1 วัน เมื่อผู้ส่งสารที่ส่งไปยังวารีนครกลับมาพร้อมกับสารเ รียก ประชุมด่วนที่ยังไม่ได้ส่ง เนื่องจาก ตัวสันตินั้นหายสาบสูญไปท่ามกลางความวุ่นวายของ สงคราม ข้าราชการระดับสูงหรือสมาชิกสภาเมืองของวารีนครที่คว รจะเป็นผู้รับสารและ มาร่วมประชุมแทนนั้น ต่างก็ถูกนักรบเผ่าหิมะราตรีสังหารจนหมดสิ้น เป็นผลให้ที่นั่ง ซึ่งควรจะเป็นของผู้แทนจากวารีนครนั้นว่างไป คนที่สอง จรัล เจ้านครแสงสว่าง ส่งทูตมาแจ้งสาเหตุการไม่มาเข้าร่วม ก่อนการ ประชุมจริงเพียงไม่กี่ชั่วโมง โดยตัวเนื้อหาสาเหตุที่มาไม่ได้นั้นถูกนำมาเขียนเป็น เอกสารยืดยาวราว 10 หน้ากระดาษได้ แต่สรุปใจความแล้วก็คือ ตอนนี้ที่นครแสงสว่าง กำลังมีกองโจรออกอาละวาดทำให้สภาพในเมืองวุ่นวายต้อง คอยดูแลอย่างใกล้ชิด จึงมา ประชุมไม่ได้ ซึ่งเหตุผลที่จรัลให้มานี้ก็ยังเป็นที่น่ากังขาอยู่ เพราะมันขัดแย้งกับข่าวสารที่ ได้รับรายงานมาจากสมาชิกสภากลางซึ่งประจำการอยู่ในนค รแสงสว่าง ที่มีใจความว่า สภาพนครแสงสว่างตอนนี้ยังเป็นปกติ แต่ว่า เหตุผลในการไม่มาร่วมประชุมที่ถูกลงความเห็นว่า น่าสงสัย นั้นก็ยังไม่สร้าง ความวุ่นวายในสถานที่ประชุมเท่ากับการมาถึงของทูตจาก เผ่าหิมะราตรีที่นำสารจาก ซีล เจ้านคร มาประกาศอย่างกล้าหาญว่า “พวกงี่เง่าในที่ประชุมทั้งหลาย จงฟัง!! จากนี้ไป พวกข้า เผ่าหิมะราตรี คือผู้ปกครอง สูงสุดในดาวดวงนี้ หากพวกเจ้าแข็งข้อ กองทัพของข้าก็พร้อมจะทำสงคราม เข่นฆ่าพวก เจ้าให้สิ้นซาก แต่หากยังรักชีวิตก็จงยอมสวามิภักดิ์ เชื่อฟังคำสั่งของข้าอย่างเคร่งครัด หวังว่า พวกงี่เง่าอย่างพวกเจ้าจะยังพอมีปัญญาเลือกทางที่ถูก ” พอประกาศจบ ทูตจากเผ่าหิมะราตรีก็หันหลังเดินออกจากที่ประชุมไปโ ดยไม่แยแส สายตาตื่นตะลึงของสมาชิกสภากลางแม้แต่น้อย และเพราะแบบนี้เสียงทุบโต๊ะจากเทเวทธ์ เจ้านครอัคคีจึงดังขึ้นมา จนทำให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งกันภายในที่ประชุมเล็กน ้อย ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว “แล้วคุณล่ะมีความเห็นอย่างไร มาลิน?” ผู้เฒ่าทานต์ดึงการประชุมกลับเข้าสู่ประเด็น โดยการถามความเห็นจากเจ้านครใหญ่อีกคนหนึ่งซึ่งยังคง นั่งสงบมาจนถึงบัดนี้ “ดิฉันเห็นด้วยกับเจ้านครอัคคีค่ะ” เจ้าของความเห็นเป็นหญิงผิวคล้ำอายุราว 30 ปี รูปร่างทะมัดทะแมงในชุดสูทสีดำบวกกับผมตัดสั้น ทำให้เธอดูจะเหมาะกับคำว่า เท่ห์ มากกว่า สวย “ฝ่าฝืนมติเรียกประชุมด่วน ไม่มาเข้าร่วมยังพอว่า แต่ การส่งทูตมา ประกาศสงครามในที่ประชุมแบบนี้มันดูหมิ่นพวกเราชัดๆ! ” “ใช่!” เทเวทธ์สนับสนุน “แบบนี้มันหยามกันเห็นๆ แถมยังเป็นการกระทำโง่เง่าด้วย การตั้งตนเป็นศัตรูกับคนทั้งดาว!” “ศัตรูกับคนทั้งดาว? จะเป็นอย่างนั้นแน่เร้อ~?” ธเนศทวนถามพลางเหลือบมองไปยัง ที่นั่งว่างอีกที่นึงของโต๊ะประชุมซึ่งควรมีผู้นำจาก นครแสงสว่างนั่งอยู่ มาลินสังเกตเห็นท่าทีเช่นนั้นของธเนศ จึงเอ่ยถาม “ธเนศ คุณคิดว่านครแสงสว่างจะให้ความร่วมมือกับเผ่าหิมะราต รีรึ?” “ก็แค่สงสัยน่ะ...แต่ถ้ายังไม่มีการเคลื่อนไหว ก็ยังคงสรุปอะไรไม่ได้” ผู้เฒ่าทานต์มองเก้าอี้ประชุมที่ว่างเปล่าทั้ง 3ตัว แล้วทอดถอนลมหายใจ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การหวังจะยุติความขัดแย้งด้วยการเจรจาคงเป็นไปไม่ได้ ” “ตอนนี้ สถานการณ์ที่ทวีปวารีก็ย่ำแย่เต็มที” หัวหน้ากรมข่าวสารของสภากลางกล่าวขึ้น “กองทหารที่แตกพ่ายของแต่ล่ะเมืองได้ไปรวมตัวกันกับก องกำลังของเมืองต้นธาราซึ่ง เป็นเมืองเดียวที่ยังไม่ถูกยึดครอง เพื่อร่วมกันต่อต้านกองทัพของเผ่าหิมะราตรี แต่ว่าทั้ง กำลังพลและประสิทธิภาพของอาวุธยุทโธปกรณ์ก็แตกต่างกั นมาก ... อย่างดี ก็คงจะต้านทาน การบุกโจมตีได้เพียง 7 วัน” “แค่ 7 วันก็เหลือเฟือ! แบบนี้ก็ไม่ต้องรีรออะไรแล้ว กองทัพของอัคคีนครจะเคลื่อนพล ไปกำราบไอ้พวกลิงหิมะนั่นเอง” เทเวทธ์เสนอ “มีท่านใดไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นของเจ้านครอัคคีผ ู้นี้บ้าง?” ผู้เฒ่าทานต์ถาม ความเห็นจากสมาชิกสภา เกิดเสียงพูดคุยปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่มีใครคัดค้าน “ถ้าเช่นนั้น เรื่องการช่วยเหลือทวีปวารีก็ยกให้เป็นหน้าที่ของอัค คีนครแล้ว เทเวทธ์” “วางใจได้เลย! ชาวอัคคีจะสู้สุดความสามารถ” เทเวทธ์ทุบอกตนเองอย่างภาคภูมิ “เอาล่ะ เรื่องต่อไป เป็นการกำหนดมาตรการป้องกันการรุกรานของเผ่าหิมะราตร ี...” ผู้เฒ่าทานต์กล่าวเปิดประเด็นใหม่ แล้วการประชุมก็ดำเนินต่อไปอย่างเคร่งเครียด... __________________________________________________ _
__________________ เมื่อปลงใจกับคอมเก่าๆได้แล้ว ก็ขุดเกมเก่าๆ มาเล่นซะสิ THE FEELSOUL สถานะ -คืนชีพ- ี้ |
|
| |
Linear Mode
