Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
02 Sep 2007, 19:27
| #92 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่  | ... ไม่มีข้อแก้ตัว ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กลับมาลงอาทิตย์ละตอน ชีวิตเด็กมหาลัยช่างน่าเศร้า -*- ต่อจากตอนข้างบนเลยน้อ .......... ห๊า!? นี่ล้อกันเล่นรึเปล่าเนี่ย? พิชญาณามองตามมือของอังลัคณาขึ้นไป จากก้นเหวนี้ไปถึงยอดอย่างน้อย ก็น่าจะสูงเกือบ 400 เมตร ... มันไม่ใช่ระดับความสูงที่ คนธรรมดาจะสามารถปีนขึ้นไปได้ด้วยมือเปล่าเลย ... แถมอุณหภูมิโดยรอบยังร้อนจน แทบสุกอีกต่างหาก .......... ในตอนนี้พวกเธอมีสองทางเลือก 1 คือถอดใจแล้วขึ้นไปข้างบนพร้อมๆกันกับชั้น หรือ 2 อยู่รับการทดสอบข้างล่างนี้แล้วปีนขึ้นไปเอง... อ้อ แต่ไม่ต้องห่วง สำหรับทางเลือก ที่ 2 ถ้าสามวันยังขึ้นไปไม่ถึง ฉันจะช่วยลงมาเก็บศพให้ อังลัคณาพูดให้ดูเหมือนเป็นเรื่อง ตลก แต่ที่จริงแล้ว มันไม่ใช่เลย .......... บ้าแล้ว! พิชญาณานึก บททดสอบนี่มันแทบไม่ต่างไปจากการฆ่าตัวตายเลย แล้วแบบนี้จะผ่านได้ยังไง... หรือว่า ควรจะถอนตัวเสียตั้งแต่ตอนนี้ ... ไม่ ไม่ใช่! นี่ฉันมัว ลังเลอะไรอยู่เนี่ย ก่อนมาก็ตัดสินใจไปแล้วนี่นาว่าถึงบททดสอบยากแค่ไหนก ็จะทำ ดังนั้น ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว!พิชญาณา เธอต้องทำมัน...เพื่อเตโช .......... ฉันจะเข้ารับการทดสอบ พิชญาณาปัดความคิดทั้งหมดออกจากหัวและพูดออกไป .......... แน่ใจนะ? อังลัคณาถามซ้ำ .......... ฉัน... .......... ต้องไม่แน่ใจอยู่แล้ว สังคีตพูดแทรกขึ้นมา .......... ไม่นะ ฉันแน่ใจ ฉันจะทำ พิชญาณารีบแก้ .......... เหรอ? แต่ว่าฉันดูยังไง ณาก็ไม่มีทางปีนขึ้นไปถึงด้านบนได้ ดังนั้น ถอนตัวไปซะ เถอะ บททดสอบเด็กๆแบบเนี้ย ปล่อยฉันจัดการเอง .......... เด็กๆ งั้นเหรอ!? อย่ามาทำเป็นพูดดีเลยคิด นายเองพอได้ยินเรื่องวิธีทดสอบ ก็เหงื่อแตกพลั่กเหมือนกันนั่นแหละ! .......... เหงื่อนี่มันเพราะอากาศร้อนตะหาก สังคีตพูดพลางปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก เข้าใจมั้ย? อากาศร้อนน่ะ ถ้าเธอเข้าใจก็รีบถอนตัวไปได้แล้ว .......... ไม่! ฉันไม่ถอนตัวเด็ดขาด นี่นายจะเอายังไงกันแน่คิด ตอนนั้นนายก็บอกเองไม่ใช่ เหรอว่า 2 คนย่อมมีโอกาสสำเร็จมากกว่า 1 น่ะ .......... คำพูดลูกผู้ชาย ... มันเปลี่ยนกันได้ .......... มีสำนวนแบบนั้นที่ไหนกัน!! พิชญาณาขึ้นเสียง อย่ามาพูดเล่นตอนนี้นะ! .......... ฉันไม่ได้พูดเล่น สถานการณ์ตอนนี้กับตอนนั้นมันไม่เหมือนกันซักหน่อย ...ไม่รู้ล่ะ ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้เธอมาเสี่ยงกับบททดสอบนี้แน่ สังคีตยืนกราน .......... เฮอะ! ณาจะทำซะอย่าง ถ้านายคิดว่าห้ามได้ก็ลองดู พิชญาณาท้าทาย เธอหันหน้า เดินตรงไปยังหน้าผา สังคีตเห็นดังนั้นจึงรีบเดินเข้ามาขวางเอาไว้ พิชญาณาพยายามเดิน หลบไปอีกทาง แต่ก็ถูกขวางเอาไว้ได้อยู่ดี .......... หลีกไปนะ!! สาวผมเปียกระชากเสียง และออกแรงผลักตัวเกะกะตรงหน้าไปให้พ้นทาง .......... ไม่หลีก! สังคีตคว้าแขนของพิชญาณาเอาไว้ ถ้าจะไปล่ะก็... ล้มฉันให้ได้ก่อน .......... ...ว่าไงนะ!? นี่นายบ้าไปแล้วรึไง! คิด! .......... ฉันจะพูดอีกครั้งพิชญาณา... ล้มฉัน! หรือไม่ก็ถอนตัวไปซะ!! .......... น้ำเสียงของสังคีตจริงจังจนพิชญาณาประหลาดใจ ทำไมเขาต้องมาห้ามเธอไม่ให้ เข้ารับการทดสอบด้วย? มันช่างไม่มีเหตุผลเอาซะเลย... เธอจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีดำ ขลับของเขา พยายามมองหาแววตาขี้เล่นเหมือนทุกคราว ...แต่ว่าครั้งนี้ เธอกลับไม่พบมันเลย .......... ...ก็ได้...คิด ถ้านายต้องการแบบนั้น... สาวผมเปียหันหลัง และเดินถอยห่างออกมาจากสังคีต .......... ฉันก็จะ... เธอหยุดพูดพร้อมๆกับฝีเท้าที่หยุดลง .......... ล้มนายซะ!! แล้วผ่านการทดสอบนี้ไปให้ได้!! พิชญาณาหันกลับมาพร้อมแววตาอันมุ่งมั่น! .......... รับมือ~!!
__________________ เมื่อปลงใจกับคอมเก่าๆได้แล้ว ก็ขุดเกมเก่าๆ มาเล่นซะสิ THE FEELSOUL สถานะ -คืนชีพ- ี้ |
|  |
|
13 Sep 2007, 23:00
| #94 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม   โพส: 156  ดาวโหลด: 102 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  สถานที่: ที่ขนาด 22 ตารางวาบนโลกใบนี้  | ทามมายมันลงถี่น้อยลงเรื่อยๆล้า ตอนก้อส้านสั้น ปรับปรุงแบบอย่างเก่าด้วยเน้อ
__________________ ปิดเทอมแล้วทำอะไรดีหว่า...  ทำไมเราชอบจุด 3 จุดจังเลยเนี่ย...   เอาเกมของเราคืนมา อ๊ากๆๆๆๆๆ  รายชื่อ 10 เกมอันตราย ส่งเสริมให้เยาวชน ใช้ภาษาไทยที่ถูกต้อง  |
|
| |
|
24 Sep 2007, 22:04
| #96 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 156 ดาวโหลด: 102 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: ที่ขนาด 22 ตารางวาบนโลกใบนี้ | เห้นเจ้าตัวบอกใน word มีไม่รุกี่หน้านิ  พยายามลงหน่อยเน้อ เหมือนจาลืมลงไปแล้ว มานกี่เดือนแล้วนะนี่ เซ็งเลย ไม่มีอะไรให้อ่าน
__________________ ปิดเทอมแล้วทำอะไรดีหว่า... ทำไมเราชอบจุด 3 จุดจังเลยเนี่ย... เอาเกมของเราคืนมา อ๊ากๆๆๆๆๆ รายชื่อ 10 เกมอันตราย ส่งเสริมให้เยาวชน ใช้ภาษาไทยที่ถูกต้อง |
|
| |
|
07 Oct 2007, 13:20
| #97 (permalink) | ||||
| สมาชิก TG รุ่นพี่ | ตำนานที่ 28 - เหตุผล .......... รับมือ~!! หญิงสาวโถมตัวเข้าหาสังคีต พร้อมกับประเคนหมัดซ้ายเข้าใส่ บึก! ชายหนุ่มถูกชกเข้าไปเต็มๆจนหน้าหัน เพราะเขาขยับหนีไม่ทัน? ..... ไม่ใช่สิ เขาไม่ขยับ เลยต่างหาก .......... ...ทำไมไม่ยอมหลบ!? พิชญาณาชะงักการโจมตีเพราะแปลกใจในท่าทีของสังคีต .......... ...แล้วทำไมถึงหยุดชก? ชายผมแดงย้อมถามหน้าตาเฉย .......... ก็ในเมื่อนายไม่ตั้งใจสู้ แล้วจะให้ฉันชกต่อได้ยังไงกันเล่า!? .......... นี่เธอ... เข้าใจอะไรผิดรึเปล่าณา? ฉันไปบอกตอนไหนว่าฉันจะสู้กับเธอ .......... นายเพิ่งพูดไปเมื่อกี้เองนะ! ว่าให้ฉันล้มนาย พิชญาณาหัวเสียมาก กับท่าทางของสังคีตในตอนนี้ .......... ใช่ ฉันบอกให้เธอล้มฉัน แต่... ไม่ได้บอกซักหน่อยว่าฉันจะสู้กับเธอ เขากล่าว พลางยักไหล่ในแบบที่ชวนให้คนเห็นฉุนขาด .......... นะ... นายนี่มัน...! สาวผมเปียกัดฟันแน่น บ้า~! .......... เอ้า! ยืนนิ่งอยู่ทำไม? ฉันยังไม่ล้มเลยนะ หรือว่า คิดจะถอนตัวแล้ว? .......... ฝันไปเถอะ! พิชญาณาซัดหมัดขวาตรงเข้าใส่ใบหน้าของสังคีต ตามด้วยลูกเตะ ตัดลำตัว และหมัดอัพเปอร์คัตเสยปลายคางอันหนักหน่วง ส่งร่างของชายผมแดงเซถลา ถอยหลังไปหลายก้าว... หมัดรัวอีกหลายชุดถูกกระหน่ำซ้ำตามมาราวกับใจของสาวผ มเปีย นั้นไร้เมตตา! ...แต่ความจริงมิได้เป็นเช่นนั้น ทุกกำปั้นที่กระทบลงบนร่างของสังคีตสร้าง ความปวดร้าว และความไม่เข้าใจให้แก่พิชญาณา ทำไม!? ทำไมฉันถึงต้องมาทำร้าย เพื่อนตัวเองแบบนี้? เพราะอะไรคิดถึงได้ขัดขวางฉันขนาดนั้น? เพราะอะไรกัน!? .......... ผัวะ!! หมัดซ้ายถูกอัดเข้าใส่บริเวณลิ้นปี่ของสังคีตอย่างจั ง! จนเขาถึงกับทรุด ลงไปนั่งคุกเข่า .......... อั่ก!.. แค่ก! ชายหนุ่มกระอักเลือดเล็กน้อย .......... ปะ .. เป็นอะไรไป ณา หยุ.. หยุดทำไมละ ฉัน ยังไม่ล้มเลย.. .......... สังคีตลุกขึ้นยืนแล้วเช็ดเลือดออกจากมุมปาก สภาพของเขาตอนนี้ไม่ได้ดูดีนัก คิ้วแตก ปากแตก หน้าบวมจนตาปิดไปข้างนึง เนื้อตัวก็เจ็บระบบไปหมด ...ทว่า... แม้จะ โทรมขนาดนั้น เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มสุดกวน .......... งั้นนายก็รีบล้มลงไปได้แล้ว~! พิชญาณาตั้งสมาธิ หน่วงเหนี่ยวเวทย์ไฟมาไว้ ที่กำปั้นแล้วซัด หมัดเวทมนตร์ เข้าใส่สังคีตเต็มแรง! .......... เปรี้ยง!! ชายผมแดงถูกอัดลอยละลิ่วไปกระแทกกับผนังผาเสียงดังลั ่น ส่งสติสัมปชัญญะ ของเขาให้ดับวูบลง... .......... จบแล้ว... ล้มซะที ตาบ้าเอ๊ย!~ พิชญาณาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะมองดูร่าง ของเพื่อนสนิทค่อยๆล้มลงช้าๆ .......... ยั... ยังหรอก!! สังคีตเรียกสติของตนกลับมาได้ทันก่อนที่จะลงไปนอนกอง สลบไสล เขารีบเอามือยันพื้น และดีดตัวกลับขึ้นมายืนได้อย่างรวดเร็ว .......... อะไรกัน!!? พิชญาณาเผลออุทานออกมา เธอแปลกใจมากที่สังคีตยังยืนได้ ... ก็เมื่อกี้ หมอนั่นมันสลบไปแล้วแน่ๆนี่นา! .......... โฮ่... เจ้าหัวแดงนั่นใจเด็ดดีเหมือนกันแฮะ อังลัคณาซึ่งเฝ้าดูทั้งสองอยู่เงียบๆ นึกชมสังคีตในใจ .......... หึหึ จะเอาไงต่อล่ะ ณา ฉันยังไม่ล้มเลยนะ สังคีตพูดท้าทาย ทั้งๆที่สภาพของเขา ในตอนนี้ แค่ยืนยังแทบไม่ไหว .......... ทำไม!?......... พิชญาณากำมือแน่นจนตัวสั่น เธอจองหน้าสังคีตอยู่นาน แต่ไม่ว่า จะมองเท่าไหร่เธอก็ไม่อาจเข้าใจความคิดของเขาในตอนนี ้ได้เลย .......... ทำไม!? นายถึงต้องทำขนาดนี้เพื่อห้ามฉันด้วย! บอกเหตุผลมาหน่อยได้มั้ย!? .......... ...นั่นสิ... ทำไมนะ? สังคีตแกล้งเซ่อ .......... นี่!! ช่วยหยุดกวนประสาทซักเดี๋ยวแล้วตอบคำถามดีๆได้มั้ย!? ...ฉัน... สาวผมเปีย เงียบไป แล้วกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง ฉันไม่อยาก...... ทำร้ายนายอีกต่อไปแล้ว... อ้างอิง:
อ้างอิง:
อ้างอิง:
อ้างอิง:
ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่ยังตามอ่านนิยายของผมนะ ผมดีใจมากเลยล่ะ จะแต่งต่อไปให้จบให้ได้ ถ้าไม่เกิดอะไรขึ้นกับผมซะก่อนน่ะนะ - -
__________________ เมื่อปลงใจกับคอมเก่าๆได้แล้ว ก็ขุดเกมเก่าๆ มาเล่นซะสิ THE FEELSOUL สถานะ -คืนชีพ- ี้ แก้ไขโดย Poporin : 07 Oct 2007 เวลา 15:14. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ | ||||
|
| |
|
04 Nov 2007, 14:22
| #98 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ | ......... นี่!! ช่วยหยุดกวนประสาทซักเดี๋ยวแล้วตอบคำถามดีๆได้มั้ย!? ...ฉัน... สาวผมเปีย เงียบไป แล้วกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง ฉันไม่อยาก...... ทำร้ายนายอีกต่อไปแล้ว... ......... ................ เฮ่อ~ สังคีตถอนหายใจออกมาสั้นๆครั้งนึง ก่อนจะเอนตัวมายืนพิง ผนังผาด้านหลัง ก็เพราะเธอเป็นคนใจอ่อนแบบนี้ไงณา ฉันถึงปล่อยเธอไปไม่ได้ ......... นะ... ณาไม่ได้...! พิชญาณาทำท่าเหมือนจะเถียงแต่ถูกสังคีตพูดดักเอาไว้ก ่อน ......... ใช่ เธอเป็นคนใจอ่อน ชายผมแดงเน้นเสียงหนักแน่น ดูอย่างตอนนี้สิ ทั้งที่ณาก็รู้ ว่าถ้าชกฉันด้วย หมัดเวทมนตร์ อีกครั้งเดียว ฉันก็คงสลบเหมือดไปแล้ว แต่เธอก็ไม่ทำ ...อย่างนี้ ถ้าไม่เรียกว่าใจอ่อนแล้วจะให้เรียกอะไรล่ะ ......... ...ที่ณาไม่ลงมือเพราะคิดเป็นเพื่อนตะหาก ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ ณาอัดไม่ยั้งแน่ ......... ไม่หรอก ถึงไม่ใช่ฉัน เธอก็ทำไม่ลงอยู่ดี เพราะว่าเธอเป็นคนแบบนั้น... เป็นพิชญาณาที่ใจอ่อนแลสะเป็นห่วงเป็นใยทุกคนอยู่ตลอดเวล า... สังคีตมองคนใจอ่อนซึ่ง กำลังยืนก้มหน้าหลบเลี่ยงการสบสายตา เขารู้ดีว่า เธอคนนี้มักจะใช้ท่าทีแข็งกระด้างเพื่อ ปกปิดความอ่อนไหวในจิตใจเสมอ ......... การเป็นคนใจอ่อนไม่ใช่เรื่องผิด ...แต่ว่า ถ้าหากเธอออกเดินทางไปแล้วได้พบกับ ศัตรู ความรู้สึกแบบนั้นมันจะนำอันตราย และความเจ็บปวดมาสู่ตัวเธอเอง ...เพราะฉะนั้น ...ฉัน ถึงต้องหยุดเธอเอาไว้ ......... เชอะ! อันตรายน่ะเหรอ!? ณาไม่กลัวหรอก ......... ถึงตัวเธอจะไม่กลัว แต่พ่อแม่เธอ ,ลุงอาทิตย์ แล้วก็ทุกคนในหมู่บ้านจะต้องเป็นห่วง เธอมากแน่ๆ ...แล้วเธอล่ะ ณา? ไม่ห่วงพวกเค้ารึไง เธอสามารถทิ้งคนที่เธอรักและรักเธอ ไว้เบื้องหลังแล้วออกไปเสี่ยงอันตรายได้งั้นเหรอ? เธอใจแข็งพอที่จะทำแบบนั้นรึ? ......... ราวกับมีเข็มนับร้อยเล่มทิ่มแทงดวงใจของพิชญาณาเมื่อ เธอได้ฟังคำถามของ สังคีต ...มันเป็นคำถามเดียวกันกับที่หญิงสาวเฝ้าถามตัวเองม าตลอด นับตั้งแต่ปู่บาลบอก ให้เธอมาเข้ารับการทดสอบเป็นผู้สืบทอด ...คำถามซึ่งแม้เธอพยายามทำใจซักเท่าไร ก็ยัง ไม่สามารถตอบได้... ......... ฉะ... ฉัน... สาวผมเปียอ้ำอึ้ง เธอยอมรับว่าสิ่งที่สังคีตพูดมานั้นถูก เธอคงจะใจอ่อน เกินไปจริงๆ แต่ถ้าจะให้อยู่เฉยๆไม่ทำอะไรเลยหญิงสาวก็คงทนไม่ได้ ......... ... พอแล้วล่ะ ณา เธอไม่ต้องพยายามทำอะไรเพื่อหมอนั่น... เตโช... ไปมากกว่า นี้แล้ว แค่ที่เธอทำอยู่ตอนนี้มันก็มากเกินพอ เท่านี้โชก็มีความสุขแล้วล่ะ ... ... เพราะฉะนั้น เรื่องบททดสอบนี้ปล่อยให้ฉันจัดการเอง ...ส่วนเธอ ... กลับไปอยู่กลับทุกคนในหมู่บ้าน เถอะนะ อย่าทำให้พวกเขาเป็นห่วงเลย... ......... น้ำเสียงของสังคีตที่ใช้กว่าถ้อยคำเหล่านี้ออกมาฟังด ูอ่อนโยนอย่างที่พิชญาณา ไม่เคยได้ยินมาก่อน บางสิ่งบางอย่างในน้ำเสียงนั้น ทำให้สาวผมเปียรู้สึกราวกับว่า ผู้ที่ กำลังยืนพูดกับเธออยู่ขณะนี้ ไม่ใช่สังคีต แต่เป็นเตโช ......... ทันทีที่หญิงสาวคิดเช่นนั้น ภาพของเตโชในอดีตก็ปรากฏขึ้นซ้อนทับภาพของสังคีต ในสายตาของเธอ ริมฝีปากของเพื่อนรักที่เธอเฝ้าคิดถึงมาตลอด 3 ปีขยับขึ้นลงช้าๆ เพื่อ เอื้อนเอ่ยออกมาว่า... ......... ณา... ฉันขอให้เธอ จงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขนะ ......... น้ำตาหยดเล็กๆไหลรินลงมาจากดวงตาสีน้ำตาลเข้มของพิชญ าณาอย่างมิอาจกลั้น แต่เธอก็รีบยกมือขึ้นปาดน้ำตานั้นออกไปอย่างรวดเร็ว ภาพของเตโชที่ได้เห็นเมื่อครู่หาย ไปแล้ว คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากสังคีต เพื่อนจอมกวนของเธอ... ......... ... คิด เมื่อกี้นี้... ......... หือ? ว่าไง มีอะไรเหรอ ณา? สังคีตตอบกลับมาด้วยท่าทีปกติ ......... ... เปล่า ไม่มีอะไร พิชญาณาไม่รู้จะอธิบายในสิ่งที่เธอได้เห็นเมื่อครู่ใ ห้สังคีตฟัง อย่างไรดี เพราะแม้แต่ตัวเธอเองยังไม่เข้าใจเลย ว่าสิ่งที่เธอได้เห็นนั้นคือวิญญาณของเตโช จริงๆ หรือเป็นเพียงภาพหลอนซึ่งเกิดจากอุณหภูมิที่ร้องเกิน ไปกันแน่ ... ... แต่ไม่ว่ามันจะ เป็นแบบไหน ความจริงที่ว่าเธอได้พบกับเตโชนั้นก็ไม่ต่างกัน ...แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว... ......... คิด ณาขอถามนายซัก 2 ข้อได้มั้ย? ......... ถามมาเลย พร้อมตอบเสมอ ......... ... นายมั่นใจว่าจะผ่านบททดสอบนี้แค่ไหน? ......... ปีนหน้าผาแค่เนี้ย มันเด็กๆ ผ่านแน่ ล้าน% สังคีตตอบอย่างไม่ลังเล ......... ... แล้วนายไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ต้องเดินทางอยู่ตลอดเวล า นายไม่อยากหยุดพักที่บ้านเกิดบ้างรึไง? ......... นั่นกลายเป็น 3 คำถามแล้วนี่ เกินโควต้านะ ......... ช่างเถอะ ตอบมาเถอะน่า! พิชญาณากระชากเสียง ใบหน้าขึ้นสีนิดๆ ......... เออ เออ ตอบ ตอบ ชายผมแดงพยักหน้าหงึกๆ ไม่เหนื่อย แล้วก็ยังไม่อยากพักด้วย เพราะว่าฉันรักการผจญภัยยังไงล่ะ เป็นไง ชัดมั้ย ......... ฮึ ให้มันได้แบบนี้~สิ เพื่อนฉัน หญิงสาวนึกในใจ แล้วพูดต่อไปว่า ......... ณาจะขึ้นข้างบนแล้ว ...คุณอัง เราไปกันเถอะ ......... ขึ้นข้างบนเหรอ? งั้นก็หมายความว่าเธอ... สังคีตกล่าว แววตาของเขาเปล่งประกาย แห่งชัยชนะระยิบระยับ จนพิชญาณาเห็นแล้วต้องพูดขัดขึ้นมา ......... หยุดพูดเลย! บอกไว้ก่อนว่าที่ณายอมถอยนี่ไม่ใช่เพราะนายนะ แต่เพราะณามีหน้าที่ ที่ต้องกลับไปทำที่หมู่บ้านตะหาก ......... อื้อ เข้าใจแล้ว เชิญเธอกลับไปทำหน้าที่ ดอกไม้งามประจำหมู่บ้าน ได้ตามสะดวก ......... เจอมุขนี้เข้าไป สาวผมเปียก็อายหน้าแดง ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน ......... ดะ ... ดอกไม้งามอะไรกัน ณาไม่ได้เป็นคนสวยแบบน้ำฝนซักหน่อย แล้ว... คนใน หมู่บ้านที่น่ารักกว่าณาก็มีเยอะแยะ พิชญาณาก้มหน้าพูด พลางใช้นิ้วม้วนผมเปียตัวเองเล่นแก้เขิน ......... อุบ.. หึห ฮะฮ่าฮ่า เสียงหัวเราะดังมาจากสังคีต นี่เธอคิดว่าฉันพูดจริงรึไงณา ถึงได้อายม้วนซะขนาดนั้น เธอนี่มันต๊องจริงๆ ฮ่าฮ่า ......... สาวผมเปียได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งหน้าแดงมากขึ้นไปอีก เธอทั้งอายทั้งโกรธ แต่ว่า ถ้าจะ เข้าไปลงไม้ลงมือกับสังคีตซึ่งตอนนี้สะบักสะบอมไปทั้ งตัวก็ดูจะโหดร้ายเกินไป หญิงสาวจึง ทำได้เพียงแค่ตวาดออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำว่า ......... ไอ้บ้า!!~~ ......... เหอ~ นี่เป็นครั้งที่ 3 ของวันแล้วนะที่ฉันโดนเธอด่าว่า บ้า เนี่ย เก็บกดมามาก เหรอณา? สังคีตไม่ได้สะดุ้งสะเทือนกับการโดนด่าเลย ......... ช่างณาเถอะ! ณาจะไม่ยุ่งกับนายแล้ว! อยากทำอะไรก็ทำ พิชญาณาสะบัดหน้าหนีสังคีต แล้วก้าวเดินอย่างเร่งรีบไปหาอังลัคณาที่ยืนห่างออกไ ป ......... อังลัคณาซึ่งเฝ้าดูคนทั้งสองทะเลาะกันมาตั้งแต่ต้น ส่งยิ้มน้อยๆให้กับผลลัพธ์ที่ออกมา เธอยื่นมือออกไปรับพิชญาณา แล้วพาลอยขึ้นสู่ด้านบนช้าๆ ......... นี่! เจ้าหัวแดง! อังลัคณาตะโกนเรียกสังคีต ฉันยอมรับว่านายมีดีมากกว่าที่คิด แต่บททดสอบของจริงมันเริ่มหลังจากนี้ตะหาก แล้วฉันจะคอยดู ว่านายยังจะเรียกมันว่า เด็กๆ ได้อีกมั้ย! ......... เสียงตะโกนนั้นดังแข่งกับเสียงคำรามจากธารลาวา สังคีตเฝ้ามองดูหญิงสาวทั้งสอง ลอยสูงขึ้นไปจนลับสายตา เขาทรุดกายลงนั่งพิงผนังผา พลางนึกถึงข้อความของเตโชที่ได้เห็นมา... ถึง ใครก็ตามที่ได้อ่านข้อความนี้ด้วยแสงจากสัญลักษณ์ คิด ว่า เวลาที่จะต้องหาผู้สืบทอดคงจะมาถึงแล้ว อย่า ปล่อยให้ใจว้าวุ่นไปกับกระแสความวุ่นวายรอบตัว ให้ มุ่งมั่นอยู่กับสิ่งที่ตนมุ่งหวัง แม้จะมีอุปสรรค นา นาประการ ก็ขอให้พยายามเพื่อให้ได้ มา ซึ่งการยอมรับ ถึงบททดสอบนี้จะมีความ เสี่ยง สูง แต่ถ้าเชื่อมั่นแล้วล่ะก็ คุณจะต้องผ่านมันไปได้... เพื่อ ความสงบสุขของดาวฟีลโซล..... จาก ..... เตโช ผู้สืบทอดสัญลักษณ์แห่งไฟโดยสายเลือด คนสุดท้าย... ......... หึ โช แกนี่มันสุดๆเลยนะ ทั้งที่มีโอกาสน้อยนิดที่มันจะส่งมาถึงฉัน แต่แกก็ยังฝาก ข้อความแบบนี้เอาไว้ รู้รึเปล่าว่ามันลำบากคนทำนะเฟ้ย สังคีตนึกในใจ ......... เสียงลาวาปะทุดังขึ้น แต่สังคีตกลับได้ยินมันเป็นคำว่า ขอบใจนะ ......... แน่นอน แกต้องขอบใจฉันอยู่แล้ว สังคีตกล่าว สติของเขาค่อนข้างลางเลือน เนื่องจากอาการบาดเจ็บ และอุณหภูมิที่ร้อนจนแสบผิว ......... อึก.. อั่ก แค่กๆ ..... มะ ... ไม่น่าไป.. รับหมัดเวทย์ของณา ... เลยแฮ ... ะ... แล้วเขาก็ไม่อาจประคองสติเอาไว้ได้ ชายหนุ่มผมแดงสลบไสลไป... พร้อมกับร้อยยิ้มที่มุมปาก......
__________________ เมื่อปลงใจกับคอมเก่าๆได้แล้ว ก็ขุดเกมเก่าๆ มาเล่นซะสิ THE FEELSOUL สถานะ -คืนชีพ- ี้ |
|
| |
|
15 Dec 2007, 17:28
| #99 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 156 ดาวโหลด: 102 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: ที่ขนาด 22 ตารางวาบนโลกใบนี้ | ลง 3 ตอนรวดเรยรึ โฮ๋ๆ ขอชื่นชมมากมาย คราวะ 2 จอก หนุกมากมายเลยกั๊บ
__________________ ปิดเทอมแล้วทำอะไรดีหว่า... ทำไมเราชอบจุด 3 จุดจังเลยเนี่ย... เอาเกมของเราคืนมา อ๊ากๆๆๆๆๆ รายชื่อ 10 เกมอันตราย ส่งเสริมให้เยาวชน ใช้ภาษาไทยที่ถูกต้อง |
|
| |
|
09 May 2008, 15:07
| #102 (permalink) |
| สมาชิก TG รุ่นพี่ | คืนชีพ~~~~ มั้ง... __________________________ ~เวลาเดียวกัน~ ด้านบนของเหวในถ้ำศิลาคำรน “เฮ้อ~ ค่อยยังชั่ว แบบนี้สองคนนั้นก็ปลอดภัยสินะคะ” น้ำฝนถอนหายใจ อย่างโล่งอกหลังจากได้ฟังวรุณลาวัณย์อธิบายเรื่องราว ทั้งหมด เกี่ยวกับบททด สอบและความสามารถของอังลัคณา “ใช่แล้วจ้ะ ถึงจะเห็นแบบนั้น แต่อังเค้าไม่ปล่อยให้ใครตายหรอก” วรุณลาวัณย์กล่าว เห็นแบบนั้น... น้ำฝนนึกถึงภาพที่จู่ๆอังลัคณาก็ผลักสังคีตและพิชญาณ าลงเหว ตอนนั้นเธอตกใจแทบแย่ก็เล่นไม่บอกกันก่อนเลยนี่นา ถ้าเธอไม่เข้าใจผิดว่า 2 คนนั้นจะต้องตกลงไป โหม่งพื้น ก็คงแปลกแล้วล่ะ “แต่เรื่องที่ว่าพี่สาววิญญาณไฟคนนั้นใช้เวทย์ลมได้ด ้วยนี่ผมไม่นึกมาก่อนเลย นะเนี่ย คิดว่าจะใช้ได้แต่ไฟซะอีก” มารุตพูดขึ้นขณะกำลังยืนชะเง้อคอมองลงไป ยังก้นเหว “มันไม่จำเป็นเสมอไปหรอก อย่างฉันเองก็พอจะใช้เวทย์ไฟหรือดินได้เหมือนกัน ... จะว่าไป เรื่องการใช้เวทมนตร์นี้มันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถแ ละการฝึกฝนของ แต่ละคนละนะ” ดูเหมือนประโยคหลังนี้วรุณลาวัณย์จะตั้งใจพูดให้น้ำฝ นฟัง และ มันก็ทำให้รู้สึกเหมือนโดนตักเตือนว่า ‘ถ้ามีเวลาว่างก็เอาไปฝึกเวทมนตร์ซะบ้างนะ’ “ขึ้นมากันแล้ว...” ไวท์ที่ยืนอยู่ขอบเหวด้วยกันกับมารุตเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความมืดและแสงสีส้มแดงจากธารลาวา ร่างของหญิงสาวสองคน ค่อยๆลอยขึ้นมาจากก้นเหว ไวท์ยืนมองภาพนั้นอย่างสงบ ขณะที่แววตาของ มารุตเจือไปด้วยความสงสัย “ทำไมขึ้นมากันแค่ 2 คนฮะ?” มารุตถามทันทีที่ทั้งสองขึ้นมาถึง น้ำฝนเองก็สงสัยเรื่องนี้เหมือนกัน “นั่นสิ แล้วสังคีตล่ะคะ?” “หมอนั่นยังอยู่ที่ก้นเหว การทดสอบน่ะมันพึ่งเริ่ม” อังลัคณาตอบ “อ้าว!? ถ้าหยั่งงั้นทำไมพี่ณาขึ้นมาแล้วล่ะ?” “ฮึ! ถ้าอยากรู้ก็ลงไปถามคนบ้าข้างล่างนั่นเองสิ” พิชญาณากระแทกเสียง อารมณ์ของเธอตอนนี้เดือดปุดๆ ไม่แพ้ธารลาวาเบื้องล่าง “ไป! น้ำฝนเรากลับหมู่บ้านกันเถอะ!” พูดจบ สาวอารมณ์เดือดก็เดินไปจูงมือ สาวอารมณ์งง ตรงไปยังทางออกของโพรงถ้ำ “เดี๋ยว!.. เดี๋ยวสิคะ แล้วสังคีต..” น้ำฝนยังพูดไม่ทันจบ พิชญาณาก็ขัดขึ้นมา “พรุ่งนี้ค่อยมาดูใหม่น่า!” “เอ๋? รีบไปกันจังรอผมด้วยสิพี่” มารุตรีบเดินตามไป พลางหันมาพูดกับไวท์ “กลับด้วยกันเลยสิฮะ” “ต้องมีคนคอยเฝ้าที่นี่ไว้ ไปก่อนเถอะ” ไวท์ตอบกลับเรียบๆ แต่หนักแน่ตามเคย “นี่~ หนูน้ำฝน ช่วยถอดสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำทิ้งไว้ที่ถ้ำนี้ก่ อน ได้มั๊ยจ๊ะ” วรุณลาวัณย์กล่าว “ถอด? ทำไมต้องทำแบบนั้นคะ?” “ฉันอยากอยู่คุยกับอังน่ะ” ใช้เวลาไม่ถึงวินาทีน้ำฝนก็เข้าใจเหตุผลของการถอดสัญ ลักษณ์ไว้ที่ถ้ำ เนื่องจากวิญญาณของวรุณลาวัณย์ไม่สามารถอยู่ห่างจากส ัญลักษณ์แห่ง จิตวิญญาณน้ำได้ ดังนั้นถ้าน้ำฝนเอาสัญลักษณ์ออกไปจากถ้ำ วรุณลาวัณย์ ก็ต้องกลับเข้ามาในสัญลักษณ์เพื่อตามเธอออกไป ทำให้อยู่ในถ้ำนี้ต่อไม่ได้นั่นเอง “งั้น หนูถอดวางเอาไว้ตรงนี้นะ” น้ำฝนใช้มือเดียวถอดสัญลักษณ์แห่ง จิตวิญญาณน้ำออกมาวางไว้บนก้อนหินที่เธอเพิ่งเดินผ่า น “ขอบใจมากจ้ะ” แล้วพิชญาณา, น้ำฝน และมารุตก็หายลับออกจากโพรงถ้ำไป วรุณลาวัณย์ เดินไปเก็บสร้อยที่น้ำฝนวางไว้ขึ้นมาสวม ขณะเดียวกัน ไวท์ก็หันไปถามอังลัคณาว่า “บททดสอบราบรื่นดีรึเปล่า?” “ไม่เลย” อังลัคณาตอบ “ยังไม่ทันเริ่มก็เกิดเรื่องวุ่นวายแล้ว คาดไม่ถึงเลยล่ะ” “มีปัญหาอะไรเหรอ?” วรุณลาวัณย์ที่เพิ่งเดินกลับมาเข้ากลุ่มสนทนาถามขึ้น “ก็สองคนนั้นน่ะซี่ พอลงไปถึงข้างล่างก็ทะเลาะกันยกใหญ่ จนตอนนี้เจ้าหัวแดง บาดเจ็บหนักอยู่ที่ก้นเหว ไอ้เรื่องบาดเจ็บก่อนทดสอบเนี่ย ฉันไม่ได้คิดเผื่อเอาไว้ ก็เลยอยากจะให้ลงไปดูอาการหน่อย แล้วค่อยว่ากันว่าจะเอาไงต่อ” “บาดเจ็บหนักเหรอ?” วรุณลาวัณย์มีท่าทีสงสัย “อืม ลงไปแล้วก็รู้เองแหละ ไปกันเถอะ” แล้วอังลัคณาก็กระโดดนำลงไปยัง ก้นเหว ไวท์และวรุณลาวัณย์เองก็รีบตามลงไปโดยไม่รอช้า ไม่นานนักทั้งสามก็ ลงมาถึงพื้นเบื้องล่างได้อย่างปลอดภัยโดยอาศัยเวทมนต ร์ลมช่วยพยุงกาย วรุณลาวัณย์ทึ่งกับสภาพของสังคีตที่ได้เห็น “โหย... นี่มันฝีมือของผู้หญิงผมเปียคนนั้นเหรอ?” เธอหันไปถามอังลัคณา เพื่อความแน่ใจและได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าหนึ่งคร ั้ง “สภาพดูไม่จืด” ไวท์พูดพลางเดินเข้าใกล้ร่างของสังคีตซึ่งนั่งหมดสติ พิงผนังผาอยู่ “ฉันถึงได้หนักใจไง” อังลัคณากล่าว ไวท์ตรวจอาการบาดเจ็บของสังคีต เขาพบว่านอกจากรอยฟกซ้ำทั่วตัว, แผลคิ้วแตก, ปากแตก, ฟันโยก และใบหน้าที่บวมเป่งจากการถูกชกแล้ว กระดูกซี่โครงของสังคีตยังหักอีกด้วย “นายช่วยรักษาหน่อยสิไวท์” “ได้” ไวท์ตอบคำขอของอังลัคณาสั้นๆ แล้วเริ่มกล่าวคำบัญชาเพื่อควบคุม อณูจากพื้นดินมารักษาอาการบาดเจ็บของสังคีตให้หายเป็ นปลิดทิ้ง “ในนามของพิสุทธิ์ ข้าขอบัญชา พื้นพสุธ...” แต่เขายังกล่าวไม่ทันจบ “เดี๋ยวๆ!” อังลัคณาก็ขัดจังหวะเขา “? มีอะไร” ไวท์หันไปถามห้วนๆ “นายไม่ต้องถึงขั้นใช้ คำบัญชา หรอก ..คือ ฉันไม่อยากให้แผลหายสนิทเกิน ไปน่ะ เดี๋ยวจะผิดสังเกต” “...ได้” ไวท์เข้าใจเจตนาของอังลัคณาจึงเริ่มลงมือรักษาภายใต้ ขอบเขตที่ สามารถทำได้โดยไม่กล่าว คำบัญชา ซึ่งผลก็คือเขาช่วยรักษาได้แค่กระดูกหัก กับฟันโยกเท่านั้น วรุณลาวัณย์มองดูรอยฟกซ้ำที่หลงเหลืออยู่บนร่างของสั งคีตแล้วออกความเห็น “น่าจะช่วยรักษาให้มากกว่านี้อีกนิดนะ” “แค่นี้แหละ ดีแล้ว” อังลัคณากล่าว “ถ้ามากกว่านี้เดี๋ยวเจ้าหัวแดงมันรู้ว่าเรา คอยช่วย แล้วถ้าเป็นแบบนั้นมีหวังการทดสอบพังไม่เป็นท่า” วรุณลาวัณย์เข้าใจในเหตุผลดีว่า ถ้าเกิดสังคีตรูเข้าว่ามีคนคอยช่วย สภาพจิตใจ ของเขาขณะเข้ารับการทดสอบก็จะขาดความจริงจัง เพราะคิดว่ายังไงๆก็มีคน คอยดูแล และถ้าสภาพจิตใจเขาเป็นเช่นนั้น สัญลักษณ์จะไม่มีวันเปล่งแสงยอมรับเขาแน่ “ฉันก็เห็นด้วยกับที่เธอพูดนะอัง ...แต่ว่า ร่างกายบอบช้ำขนาดนั้น...” “เถอะน่ารีบๆขึ้นไปข้างบนกันเถอะ เดี๋ยวหมอนี่..” อังลัคณาพยักพเยิดไปทาง สังคีตที่ยังไม่ได้สติ “..ฟื้นขึ้นมาเห็นพวกเราเข้าจะยุ่ง” “มีอะไรก็ไว้ไปพูดกันข้างบน” ไวท์กล่าว จากนั้นอังลัคณาจึงพาเขาลอยตัว กลับขึ้นไป วรุณลาวัณย์หันมองไปยังร่างที่บอบซ้ำของสังคีตอีกครั ้งก่อนจะเอ่ย ออกมาว่า “พยายามเข้านะ” แล้วเธอเองก็ลอยตัวขึ้นสู่ด้านบนเช่นกัน
__________________ เมื่อปลงใจกับคอมเก่าๆได้แล้ว ก็ขุดเกมเก่าๆ มาเล่นซะสิ THE FEELSOUL สถานะ -คืนชีพ- ี้ |
|
| |
|
15 May 2008, 14:57
| #104 (permalink) |
| น้องใหม่ TG  โพส: 95 ดาวโหลด: 32 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: บนโลกนี้ | คิดถึงเมื่อก่อน~ ไปลง dek-d เถอะเรื่องเนี้ย รุ่งชัวร์~ (โชคดีได้ตีพิมพ์)
__________________ RockmaneXtra Community Evolution  ช่วยเข้าไปโพสต์หน่อยครับ บอร์ดเงียบเหงาเหลือเกิน TT_TT ไปก็ไปให้สม่ำเสมอนะครับ TT_TT ผมยังไม่เลิกทํานะคร้าบบบบการ์ตูนน่ะ ช่วงนี้ต้องสอบเข้า ม.1 หลังจากนั้นจะมาทําการ์ตูนนี้ต่อนะครับ RockmaneXtra Community Site เล่นเกม Flash |
|
| |
|
16 May 2008, 21:48
| #105 (permalink) |
| สมาชิก TG แรกเริ่ม โพส: 156 ดาวโหลด: 102 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: ที่ขนาด 22 ตารางวาบนโลกใบนี้ | ลงช้าอีกแล้วนะคับ นานแล้วนะเนี่ย ครั้งที่แล้ว โพสเมื่อ 04 Nov 2007, 14:22 ครั้งล่าสุด โพสเมื่อ 09 May 2008, 15:07 ห่างลิบเลยนะคับ สงสัยมุขตัน
__________________ ปิดเทอมแล้วทำอะไรดีหว่า... ทำไมเราชอบจุด 3 จุดจังเลยเนี่ย... เอาเกมของเราคืนมา อ๊ากๆๆๆๆๆ รายชื่อ 10 เกมอันตราย ส่งเสริมให้เยาวชน ใช้ภาษาไทยที่ถูกต้อง |
|
| |
Linear Mode
