

| | #1 (permalink) |
| สมัครไว้แต่ไม่ได้โพส โพส: 1 TG ออร่า: ![]() | ลิลิตเทพสงคราม : โดยshizaru@Gconsole.com ตอนที่หนึ่ง ศึก ไฮดร้า *********** มาจะกล่าวบทไป ถึงกราโทสหัวล้านคนขยัน แม้เคยอยู่ทับแทบป่าพนาวัน เพื่อโรมรันต์จำจากจรจี สำเภาผ่าน มหาธาร นาม เอเจี้ยน เจ้าหัวเกรียนกำสองดาบอย่างขมี ด้วยนายท้ายตะโกนมาว่าวารี มาบัดนี้มีมารโผล่มาขวางลำ เสียงขู่คำ กรร กราง หลายคำรบ ยอดนักรบหัวล้านไม่เหหัน มุ่งตามเสียง ครื่นครั่น ทันใดพลัน ท้องเรือลั่น เปรี้ยงปราง กลางลำลาน หัวมหึ ส่ายซ้าย บ้างขวางขวา เขี้ยวยาววา เป็นแผง เปล่งแสงสี นี่หรอกหรือ คือมาร แห่งวารี นามมันมี ไฮดร้า พญางู นักรบเกรียน ใจเหี้ยม ไม่ลันลด สองตาจด จ่อจ้อง มองเขี้ยวใส สองขาสับ หลบหลีกเลี่ยง อย่างว่องไว ยามเมื่อภัยจ ากนาคี มาไกล้ตัว ศาตราคู่ ดูดั่งว่า คือดาบ โซ่ขึงพาด พันแขน ดังอดสู ฟาดฟันฝ่า นาคี พญางู อย่างพันตู ดุเดือด เลือดกระเซ็น บันนั้น เดียวดังดั่ง สวรรค์ล่ม เลือดคาวข้น คอนาคี แทบขาดเข็ญ หัวหน้าเกลียด รีบเลี้ยวหลบ สู่น้ำเย็น ฤาเพียงเป็น กลเล่ห์ พญางู นักรบโล้น หากระหยิ่ม ฤายิ้มย่อง ตายังจ้อง มองหมาย ไม่คลายขรรค์ ด้วยสัญชาติ นักฆ่า ตาระวัง จักไม่พลั้ง กลเล่ห์ เพทุบาย มิทันไร ที่เรือ อีกฝั่งฟาก กระโดงเรือ หักผึงพาด อย่างเห็น ๆ นาคีเขี้ยว หัวหนึ่ง ยังเป็นๆ โผล่พลางเล่น สังหาร หมู่ลูกเรือ เมื่อนั้น....กราโทสคนหัวล้านเหม็นเขียว กำสองดาบอันโซ่พาดพันหนึ่งเดียว ก็ลัดเลี้ยวเกี่ยวเกาะตามกระโดง ด้วยใจมั่น มุ่งหมาย จักสังหาร นาคีพาล พลพรรค เทพอสูร ด้วยดาบคู่ อนุภาพ ก็เพิ่มพูล เพราะใจจูน เป็นหนึ่ง กับศาสตรา บัดเดี๋ยวโดด เกาะขอบ ลำโรงเรือ กำลังเหลือ วิ่งแกว่ง ดาบหาญหันต์ สปาร์ตั้น ใจกล้า ท้าประจัญ เข้าโรมรันต์ สัตว์อสูร ให้สิ้นทรา นาคารัด สบัด ขับขัดเขี้ยว กราโทสเลี้ยว หลบแล่ง เข้าซ้ายขวา ดาบคู่คั่น รับแรง เขี้ยวนาคา กระบวนท่า มุ่งหมาย เข้าฟาดฟัน มิทันไร นาคี พลันผันเพลี่ยง กราโทสเสี่ยง สับดาบคู่ กลางชิวหา ลิ้นสองแฉก แยกกัน เจ็บกายา เจ้านาคา ก็หลบลี้ หนีลงรู สองชัย...ที่ฟันฝ่า นักรบกล้า...มิรื่นเหริง ลูกเรือ......ขวัญกระเจิง ทะเลเริง....ล้วนเลือดริน ใจจิต...ก็ครุ่นคิด เจ้าสัตว์พิษ...ต้องแดดิ้น ด้วยดาบ...ขรรค์คีริน แทนชีวิน....หมู่ลูกเรือ เมื่อนั้น....กราโทสนักรบกล้า จึงโผนเผ่นจากลำยานนาวา ออกตามล่านาคสูรโดยเร็วพลัน จนถึงเรือ ลำหนึ่ง โดยสวัสดิ์ จึงประจักษ์ บางอย่าง ย่างแปรผัน เสียงตีเกราะ เคาะมา จากใดกัน มองตามพลัน หลังบาน ประตูเรือ เสียงเซงแสร่ เรียกหา หาญบุรุษ อย่ารีบรุด ผ่านมา ให้ช่วยเหลือ จงตามหา กุญแจใหญ่ ที่นายเรือ โปรดจุนเจือ คนคอย จักเป็นคุณ เว่ย เว่ย ว่า ตาแก่ ไต้ก๋งเก๋า เรือสำเภา จวนอัปปาง เพราะมารผลาญ รีบรุดหนี ล่วงรวดเร็ว ล้าลนลาน มิไขบาน ประตูเรือ เผื่อใครๆ บัดนั้น.......กราโทสหัวเลื่อมใส ตะโกนไป อย่าตกใจ แม่ยาหยี หลบซ่อนตัว จากปวงมาร และนาคี ข้าจักรี่ รีบนำ กุญแจมา กราโทส ผู้หัวใส ก็จากไป ไม่แลหลัง รวดเร็ว มุ่งไปยัง สำเภาพัง ไม่ห่างไกล ครั้นถึง สำเภาใหญ่ เรือโคลงไกว อยู่ไหวไหว ลูกเรือ ร้องรำไร โหยหวลไป ยามถูกกิน เมื่อนั้น.......สปาร์ตั้นหัวใสใจเหี้ยมหาญ ปีนป่าย ข่ายเชือก ไม่ลนลาน ตามเสียงสาน ไต้ก๋งเฒ่าพร่ำรำพัน บัดเดี๋ยวดั่งเสียงฟ้าฟาด....พสุธี ไฮดร้า ตัวเกศรี..........ขู่ขาน เขมือบเอาทั้งกายี.......ไต้ก๋ง นายเรือ เสียงโหยยังกังวาล......ในท้อง นาคา เมื่อนั้น.....กราโทสทันเห็นนาคา....เขมือบกายา ตาเฒ่าผิวายชีวัน ด้วยเหตุว่ามาไม่ทัน.....................เก็บกุญแจอ ัน จักเปิดประตูเรือใบ จำต้องโรมรันต์กันไป....................นาคาเศียรให ญ่ ผ่าท้องตามร่างนายเรือ มิทันจักฟันฟาดเศียรนาคา อีกสองหัว ก็โผล่มา ขนาบข้าง ทั้งสองหัวนี้จำได้ไม่จืดจาง จักสะสางให้หมดในคราเดียว สปาร์ตั้นใจหาญ หมายสิล้างสัตว์นาคี ดาบคู่ตวัดถี่ นาคีร้ายก็หลบลาย ทั้งสับทั้งแทงซัด ทั้งหลบลัดน่าใจหาย สัตว์ร้ายนี้แม้ตาย ประเดี๋ยวจักฟื้นชีวิน แม้กระนั้น ยังฟันฟาด มิละลด โชว์ความสด นาคีร้าย มิเกรงขาม หัวแทบขาด สิ้นสะบั้น บ่วายวาม ไม่ถึงยาม กลับคืนชีพ เจ้านาคิน คนหัวใส กราโทส ก็จดจ้อง ตาเมียงมอง ปั้นจั่นใหญ่ ไว้ขนสิน อยู่ตรงหัว เจ้างูร้าย จอมนาคิน ผิแดดิ้น หากหมุดนั้น ล่วงลงมา ไอเดียเกิด บรรเจิดนัก ใจจักหาญ ไม่ลนลาน สองดาบสาน ฟันซ้ายขวา จวบจนเจ้า นาคีร้าย นิ่งกายา ยอดนักฆ่า ปีนข่ายเชือก มุ่งหมุดคม สองดาบ ก็ฟันฉับ เชือกรั้งรับ ก็ขาดผึง หมุดคม ล่วงปักตรึง หัวนาคี แน่นิ่งไป อีกหัว ไม่มัวช้า หมุดล่วงมา ปักตรึงไตร นาคี ก็สิ้นใจ ไม่อาจฟื้น คืนชีวิน เมื่อนั้น...นักรบหัวเลี่ยม เปี่ยมพลา มุ่งหมายอีกหัวแห่ง จอมนาคา ณ กระโดง ดาดฟ้า ต้องอาสัญ ไต่ข่ายเชือก ขึ้นไป ทันใดพลัน นาคานั้น ก็ขู่ครั่น คำรามมา เว่ย เว่ย เจ้า ไฮดร้า อัปลักษณ์ ข้าจะหัก เขี้ยวของเจ้า อย่างหรรษา ส่งร่างเจ้า กลับไป สู่ธารา ให้พัตรตา แก่มัจฉา ได้กัดกิน นักรบล้าน ปีนป่าย ขึ้นข่ายขวาง กระโดงกลาง ต้นใหญ่ นี่เหมาะสม โอนเอนเอี่ยง เอื่อยเอื่อย ยามต้องลม เจ้าหัวกลม หาได้หวั่น ด้วยมั่นใจ ยืนจังก้า ตระหง่านหน้า อสูรพิษ ใจครุ่นคิด จักพิชิต ด้วยการณ์ไหน นาคะสูร ตาแดงก่ำ คำรามไกล จู่โจมไซร์ ขบกัดรัด โล้นหลบทัน ศาสตราคู่ จู่โจม ทั้งปัดป้อง โล้นก็จ้อง มองหา ทุกทีท่า สุ่มสับสู้ หาจุดอ่อน แห่งนาคา พบดวงตา หนึ่งนั้น แสนอ่อนแอ ดาบโซ่ตรวน สวนทาง เศียรนาคา ปักดวงตา แดงก่ำ อย่างเหมาะมั่น ไฮดร้าร้าย ส่ายหัวเจ็บ เจียนจาบัน กราโทสฝั้น โซ่ขึง ดึงลงแรง เจ้าหัวเลี่ยม หมายเสี้ยม สร้างคมหมุด จึ่งเร่งรุด ฉุดหัวเจ้า ดิรัจฉาน์ โล้นหลบหลีก หลอกล่อ จอมนาคา เมื่อมีท่า ศาสตราคู่ จู่โจมพลัน ปลายกระโดง หักห้วน เกิดคมเสี้ยน เจ้าโล้นเลี่ยน มิรอช้า ท่าขึงขัง รวมแรงเรี่ยว เกี่ยวตา นาคารั้ง ไฮดร้าพลั้ง หัวทิ่ม หมุดโคดคม จบตอนที่หนึ่ง |
| | |