Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
03 Jun 2006, 01:09
| #1 (permalink) |
| น้องใหม่ TG    โพส: 61  ดาวโหลด: 78 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า:   | นโปเลียนแห่งโลกอาชญากรรม ตอน อายไดมอนต์ ดวงตาแห่งความแวววาว เริ่มแรก!! "นั่น! อยู่นั่น จับมันอย่าให้หนีรอดไปได้" เหล่าชายหนุ่ม(และไม่หนุ่ม) ทั้งหลาย พยายามวิ่งตามวัยรุ่นคนหนึ่งอยู่ ตามอย่างไม่ลดละ 'วัยรุ่น' ที่ได้ชื่อว่า หัวขโมย บ๊ะ..ตื้อจิงแฮะ "ตามจับไปเร็วๆ" หัวขโมยวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต เหล่าผู้คนที่ 'รักใคร่' วิ่งตามชนิดติดหนึบยิ่งกว่าปลิง แต่ก็ยังวิ่งไม่ทันซักที หัวขโมยหนุ่มวิ่งจากสถานที่หนึ่งไปตลอดจากที่นั่น ถนน ข้ามสะพาน จนมาถึง แม่น้ำ แม่น้ำกว้างเกือบ 3 เมตรไหลเอื่อย แสงประกายจากดวงดาวแพรวระยิบระยับกลางแม่น้ำ คืนเดือนมืดที่ไม่ได้ให้อะไรนอกจากแสงดาวและแสงจากอั ญมณี .. จากมือของหัวขโมย "จับไว้ อย่างให้หนีไปได้ ต้อนไปที่แม่น้ำแล้วจับมันไว้ เร็ว!!" เด็กหนึ่มวิ่งอย่างไม่ลดความเร็วไปที่แม่น้ำ ด้วยฝีเท้าที่ขึ้นชื่อด้านการหนี แล้วเขาก็ กระโดด!! กระโดดข้ามแม่น้ำกว้าง 3 เมตร!! ก่อนจะมีรถสปอร์ตสีดำมารับ และส่งคำทิ้งท้ายให้เจ็บใจเล่น "แล้วงวดหน้ามาเล่นกันใหม่น๊า...คุณลุงทั้งหลาย" ทำเอาคุณลุงแทบคลั่ง ที่ปล่อยมันไปได้อีกแล้ว.... ................................... |
|  |
|
13 Jun 2006, 08:04
| #3 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 78 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า: | ว้า..ฮ่าๆๆๆ... บทที่ 1 ผู้(น่ารักเป็น)กองของหน่วยพิเศษ จากเหตุการณ์ครั้งล่าสุด นายจอมโจรสีทอง ลงมือโจรกรรมเครื่องเพชรบลูไดมอนต์ได้สำเร็จ เราเกือบจับมันได้แล้ว... แล้วทำไมจับไม่ได้ฮ๊ะ!!!! เฮื๊อก!! อีก 3 วันให้หลัง ข่าวของจอมโจรสีทอง ได้แพร่ถึงการทำงานที่คาดไม่ถึง(ซึ่งเป็นประจำ) ทำให้ตำรวจหัวหมุนไม่สามารถตามจับได้(และเป็นประจำอี กเหมือนกัน) ทำให้ต้องตั้งหน่วยพิเศษที่ตามล่าหัวขโมยซึ่ง เจอหน้ากันทุกครั้งที่ทำงาน แต่ก็จับไม่ได้ซักที(นี่ก็ประจำเหมือนกัน) ทำให้ต้องเปลี่ยนหัวหน้าหน่วยเป็นว่าเล่น และล่าสุดตำแหน่งหัวหน้าหน่วยได้ตกมาเป็นของผู้หญิง ที่นั่งอยู่คนเดียวในห้องตนเอง ให้คนอื่นมารายงานหัวหน้าเอง แต่ดีหน่อยที่งานดูท่าจะดีกว่าคนก่อนๆ ถึงงั้นก็เถอะ....งานแรกก็แห้วซะแล้ว งานต่อไปจะได้มั้ยเนี่ย แล้วตอนนี้ผู้กองอยู่ไหน ผู้เป็นหัวหน้าถาม อยู่ที่ห้องของตนเองครับ งั้นเอาใบเตือนที่มันส่งมาไปให้เธอซะ ครับ!! .................................................. .. หญิงสาวหัวหน้าหน่วยพิเศษนั่งอยู่คนเดียวในห้อง คิดถึงผลงานล่าสุดเมื่อหลายวันก่อน เกือบจะจับได้แล้ว ถ้าเจ้า หมอนั่น ไม่ทำอย่างนั้นนะ ฮึ๊ย!! คิดแล้วแค้นนนน คิดได้แล้วก็หน้าขึ้นสีไปเอง.... ทำไงหน่ะเหรอ ไม่บอกได้หรือเปล่า(ไม่เฟร้ย!! คนอ่านไม่รู้เรื่อง) บอกก็ได้... ..................... หน้าลิฟต์ของสถานจัดแสดงบลูไดมอนต์ที่หนึ่งในเมืองขอ งเมื่อ 3 วันก่อน เอาของออกมาแล้วยอมให้จับซะ ตอนนั้นฉันถือปืนจ่อเด็กกดลิฟต์คนหนึ่งอยู่ ข...ของอะไรกับครับ!! เด็กคนนั้นพูดอย่างดะกุกตะกัก ด้วยปืนขนาดพอดีมือและปลายกระบอกอยู่ตรงหว่างคิ้ว ไม่ให้กลัวได้ไง ไม่ต้องไก๋ ฉันรู้เรื่องรหัสหมดแล้ว ตอบไปงั้นแหละ ถึงมาคิดที่หลังว่า รู้งี้ยิงทิ้งดีกว่า ร..รหัสอะไรครับ!! พูดเรื่องอะไรกันครับ!! ตอบพร้อมทำหน้าตกใจ เหมือนเกินไป มองตากันสักพักหนึ่ง...ก่อนจะตอบไปอย่างอยากรู้ว่าคน ตรงหน้าจะทำไงถึงหนีจากปืนจ่อหน้าผากไปได้ รหัสสี ตอบเสียงเบาพอให้ได้ยินเท่านั้นแหละ เด็กคนนั้นไม่ตอบอะไรเพียงแต่มองด้วยท่าทีธรรมดาเท่า นั้น....ธรรมดาเกินไป ที่พอให้รู้ได้ว่า คนนี้ไม่ธรรมดา รหัสสีที่นายบอกมาแทนสีของของที่น่าจะเอา เวลาที่นายลงมือและ อุ๊บ!!! ปากที่จะบอกไปพูดต่อไปไม่ได้ เพราะไม่นึกว่าคนตรงหน้าจะทำอย่างนี้!!! หมอนั่นดันใช้ ปากอุดปาก!!!! เห....เก่งเหมือนกันแฮะเสียงคนละเสียงกับเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง เด็กคนนั้นพูดเปลี่ยนเสียงไปแล้ว นาย!!!ไอ้!!!อุ๊บ!!! ไม่ทันที่แม่จะได้ด่าให้หายแค้นก็โดนอุดอีกรอบ รู้ตัวอีกทีก็หายไปแล้ว....อ๊ากกกกเจ๊บจ๊ายยยยย ............................................ คิดไปคิดมาก็อาย อย่าให้เจอนะ แม่จะยิงก่อนค่อยถามเลย ไอ้บ้าเอ๊ยยยยยยยยย ทำได้แค่คิดเท่านั้นแหละ ถึงรู้ว่ายิงเมื่อไรตกงานเมื่อนั้น ดันนอกจากขโมยเพชรแล้วยังขโมย....... จูบฉันอีกด้วย......ครั้งแรกนะนั้น.. คิดแล้วก็หน้าแดงไม่หาย แดงชนิดที่ เด็กมองผ่านยังรู้เลย.. ปัง!! เฮ้..มีใบเตือนมาแล้วน....หญิงชายคู่หนึ่งเปิดประตูโดยไม่ขออนุญาตเพราะเห็นเป็ นเพื่อนกันแต่ก็ต้องหยุดคำพูดไว้ เมื่อเห็น หญิงแกร่ง ของกรมนั่งหน้าแดง เบนหน้าหนีแทบไม่ทัน แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าแดง ไม่สบายเหรอ??เพื่อนผู้ชายถาม แต่เธอไม่ตอบ และมองไปทางเพื่อนผู้หญิงของเธอ รอยยิ้มแปลกที่น่าสงสัย และเหมือนรู้ไต๋กันหมดอยู่แล้ว.... ม...ไม่มีอะไร ไปกันเถอะทุกคนรออยู่ เปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว อืม คนถามได้คำตอบไม่แน่ชัดแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ได้แต่มองไปยังผู้หญิงที่เป็นเพื่อนทั้ง 2 คน คนหนึ่งหน้าแดงชนิดมะเขือเทศเรียกพี่ อีกคน....มีรอยยิ้มที่ไม่ว่าใครมองปุ๊บ ก็รู้ว่ามีอะไรแปลกไป ผู้กองหญิงแห่งหน่วยพิเศษ เจเบอร์เรส หรือ เจส ผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความฉลาดไหวพริบเป็นที่สองรองจา กเพื่อนของเธอ ด้วยใบหน้าที่แทบเรียกว่าเทพธิดา ผมสีดำยาวลงมาถึงกลางหลัง ดวงตาสีดำสนิดเต็มเปี่ยมด้วยความกล้า ความสูงที่ไม่มากนักสำหรับคนอายุ 20 มีโค้งเว้านิดหน่อยพอดูได้(โอ๊ย!!อะไรฟร่ะ รองเท้าใคร!!) เครื่องแบบที่ไม่เป็นกฎเกณฑ์ของหน่วยพิเศษ ทำให้เธอดูดีในเครื่องแบบกระโปรงชุดสีดำ แขนสั้น และเป็นคนที่โดนขโมยของสำคัญโดย จอมโจรสีทอง ผู้หล่อเหลานั้นเอง ใครว่าหมดนั่นหล่อย่ะ ไม่หล่อซักติ๊ด(แล้วหน้าแดงทำไม.....หืม...หยิบไม้หน ้าสามขึ้นมาทำไม??.....อ๊ากกกก!!!) .................................................. .......... ณ ห้องหนึ่งในกรมตำรวจ ห้องของหน่วยไล่ล่าจอมโจร(ขโมยจูบ) มาแล้ว มาแล้ว... ภายในห้องเป็นห้องทึบไม่มีหน้าต่างป้องกันการสอดแนมข องไอ้บ้าบางคน มีคนอยู่ 6 คนภายในห้อง ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นทั้งนั้น มีอยู่คนที่เป็นคนสูงอายุย่าง 50 และเด็กอายุ 15 หัวหน้าเดินมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจนักเนื่องจากต้องก้ม หน้าหนีสายตาที่มองมาอย่างแรง กับอีก 2 คนข้างหลังเดินมาอย่างสบายอารมณ์ คนแรก ซิรีส หรือ ซีส ชายหนุ่มหล่อนัยน์ตาสีฟ้า สีเดียวกับสีผมซึ่งสีผมอ่อนกว่าหน่อย ความสูงที่เรียกได้ว่าสมส่วน สมส่วนราวกับนายแบบหน้านิตยาสาร ชุดที่เขาใส่ ส่วนมากเป็นเสื้อสีขาวกางเกงขายาวสีดำ ถ้าใส่เสื้อโค้ดสีดำรับรองเลยว่า ดาราฮอลีวูดมาเอง คนที่สอง มิเอสนา หรือ มิน คนนี้มากับรอยยิ้มแปลกๆ มองไปยังหัวหน้าตลอดเวลา แล้วยิ้ม?? ผมสีน้ำตาลดำเหมือนสีเดียวกับนัยน์ตา รูปร่างอวบอั๋น ไอ้นั่นใหญ่มาก(อะไรใหญ่ห๊ะ) ชุดสีดำเหมือนหัวหน้าแต่รูปร่างต่างกันอย่างลิบลับ เธอสวมถุงมือหนังสีดำมันวาว รวมแล้วก็ 9 คน... มองอะไรกัน ไปเตรียมตัวไป๊ แน่นอนว่าทุกคนเห็นเจสผิดปกติ ที่ ธรรมดาจะเดินมาอย่างมั่นใจ แต่กลับก้มหน้าเดินมา แดงอีกต่างหาก ส่งผลให้ เพื่อนสาวที่เดินตามมาถึงกับเอ่ยปากบอก(ด่า) ให้ทุกคนรู้สึกตัว โต๊ะสี่เหลี่ยมตรงกลางห้องขนาดใหญ่ ส่องแสงไฟจากใต้โต๊ะ จอสไลด์ติดตรงกำแพงริมห้อง แสงในห้องนั้นมีความสว่างพอที่จะเห็นทุกอย่างภายในห้ อง แผนที่เมืองขนาดใหญ่วางอยู่บนโต๊ะไฟนั้น และมีแผนผังอีกจำนวนหนึ่งวางซ้อนกันใต้แผนที่เมือง จอสไลด์ฉายกระดายที่เขียนด้วยคอมพิวเตอร์เต็มหน้าจอข นาด 40 นิ้ว เป็นใบเตือนของจอมโจรสีทอง ด้วยเวลาและพาที เมื่อสีขาวขึ้นท้องฟ้า กระหม่อมจะไปรับของที่สมควร หนึ่งในนั้นคือดวงดาวแห่งทองฟ้า และ น้ำตาแห่งทองทะเล ไม่ว่าจะหลับหรือตื่น กระหม่อมจะไปหา ด้วยพาหนะสีฟ้า กาลเวลาสีเงิน ความทรงจำสีดำ จอมโจรสีทอง .............................................. |
|
| |
|
13 Jun 2006, 08:06
| #4 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 78 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า: | ว้า..ฮ่าๆๆๆ...(2) บทที่ 2 ความหมายของใบเตือน นี่มันอะไร!! เด็กหนุ่มผมทองคนหนึ่งในห้องถามขึ้นมา ก่อนที่เสียงเขกหัวดังสนั่นพร้อมกับคำด่าอีกเป็นชุดจ ากเด็กสาวผมทองข้างๆ นั่นก็ใบเตือนไง!! รู้ว่าใบเตือน แต่มันเตือนอะไรเดี๋ยว!! อย่าพึ่งเขก จะถามว่ามันหมายความว่าอะไรต่างหาก ร้องห้ามไว้ก่อน ก่อนที่อุกาบาตรจะตกใส่หัวอีกรอบ เงียบก่อนได้ไหม ไม่งั้นก็ออกไปทั้งคู่เลย มินเอ่ยอย่างเหลืออด เนื่องจากรบกวนสมาธิ(ที่ปกติไม่มี) อย่างมาก เมื่อเห็นสีหน้าจ๋อยๆของเด็กสาวผมทองก็ไม่วายที่จะแห ย่ขึ้นมาอีก ไม่รู้เรื่องหรือไงฮะ พี่เขาบอกให้เงียบไง โป๊ก!! เงียบแต่คำพูด แต่เสียงเขกก็ไม่เงียบเหมือนเคย แล้วทุกคนก็มองอย่างเบื่อหน่าย ผสมปลง จากนั้นก็เตรียมพร้อมกับการแปลความหมายของหัวหน้าตนเ อง เฮ้อ...ฟังกันได้ก็ดี ฟังความหมายที่ได้ให้ดี ด้วยเวลาและพาที เมื่อสีขาวขึ้นท้องฟ้า ในที่นี้สีขาวที่เป็นสีของความสว่างซึ่งต้องแปลเป็นเ วลากลางวัน แต่ในคำที่ว่า ดวงดาวแห่งท้องฟ้า... เดี๋ยว!! ดวงดาวแห่งท้องฟ้าไม่ใช่ของที่ต้องการหรือ?? ไม่...ของที่หมอนั่นต้องการคือ ดวงตาแห่งความแวววาวที่จะมีการแสดงขึ้นอีกใน 1 เดือนข้างหน้า คำว่าสีขาวกับดวงดาวเป็นคำที่ขัดกันแต่เมื่อเทียบกับ น้ำตาและหลับหรือตื่น ทำให้รู้ว่าเป็นชิ้นนั้น ดวงดาวคือเวลากลางคืน พาทีคือขึ้นตรง สีขาวคือความแวววาว สีฟ้าคือตำรวจ สีเงินคือซิลเวอร์ พ้องกับภาษาเยอรมันที่แปลว่า หมดไป สีดำคือความมืด เมื่อรวมกันแล้วก็จะได้... จะลงมือเมื่อคืนเดือนมืดเวลาเที่ยงคืนตรง โดยของที่มันขโมยคือ Eyedimond และจะมากับความมืดโดยการแฝงตัวเข้าไป... เพื่อนสาวอธิบายต่อตามที่เข้าใจ และยังไม่จบดีก็ เป็นตำรวจเอา ของ ที่ต้องการอีก 26 วัน และที่เราต้องการตอนนี้คือ แผนที่โดยละเอียดของสถานที่จัดแสดง และวิเคราะห์ทางหนีของเจ้านั่นด้วย ใช่มะ!!?? เพื่อนชายของเธอนั่นเอง ใช่...แต่ฉันติดใจ..บาง....อย่าง คนตอบ ตอบอย่างลังเล ซึ่งก็เป็นความคิดแบบเดียวกับเพื่อนหญิงของเธอที่แสด งออกทางสีหน้าเหมือนกัน อะไร....คงไม่ใช่ตีความหมายผิดนะ ถามต่ออย่างไม่แน่ใจ ถึงจะรู้ว่ามันยากกว่านี้ก็เหอะ แต่ก็ไม่น่าจะเป็นความหมายอื่นแล้วนิ ไม่!! ไม่ๆๆๆ ปฏิเสธอย่างมือเป็นระวิง ส่ายหัวจนผมปลิวว่อน น่ารักเสียจิง งั้นก็เตรียมการ แยกย้ายไปได้ สั่งอย่างลืมตัว(ละมั้ง) ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายไปหาของที่เป็นประโยชน์ เหลือไว้ในห้องเพียงไม่กี่คน หัวหน้าและเพื่อนสาวของเธอที่ทำหน้าสงสัยในคำใบ้ ... ที่มันง่ายเกินไป ............................................ ณ มหาลัยแห่งหนึ่ง เฮ้ .. บัน...ไปกินข้าวกันเถอะ..เที่ยงแล้วเด็กสาวในชุดนักศึกษาที่มันอะฮ่า!!(อะไรอะฮ่าอะไร) ผมสีทองยาวถึงกลางหลัง(ไม่ผิดระเบียบเรอะ!!!)ของเธอ และดวงตาสีทองเป็นประกายความร่าเริง น่ามองเหมือนมีมนต์สะกด ใบหน้าเกลี้ยงเกลา เหมือนตัวการ์ตูนที่สวยสุดๆไม่มีผิด และเป็นที่แน่นอนว่าเธอเป็นที่ต้องการของหนุ่มทั้งมห าลัย แต่เธอกับสนใจแต่ หนุ่มผมดำ ใส่แว่นหนาเตอะ ถึงแม้ถอดแว่นแล้วจะหล่อหน่อยก็เถอะ(ยอมรับเล็กๆ) แต่ไอ้ความที่ไม่พูดของเขา ทำให้ไม่ค่อยมีคนสนใจเท่าไหร่เลย....และมีนามว่า บัน เด็กหนุ่มเงยหน้าจากหนังสือเล่มโต ชนิดที่ว่าถ้าเป็นพวกเราเห็นเป็นหลับ แล้วก็หันหน้ามาทางเธอ .. แล้วยิ้ม พอจะมีคนอ่านบางคนเดาได้แล้วบ้างว่า บันคนนั้นคือจอมโจรสีทอง แต่จะมีใครรู้หรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ แน่นอนว่าต้องเป็นคนอ่านเท่านั้นแหละ จอมโจรสีทอง บุรุษผู้ที่ทำการโจรกรรมของสำคัญมามากมาย เริ่มทำงานครั้งแรกเมื่อ 5ปีก่อน ตอนนั้น จอมโจรสีทองดังมากในการลงมือ แม้จะส่งใบเตือนไปครั้งแรก แต่ก็ได้รับกระแสตอบกลับ(กระแสตอบกลับเรอะ!!! ไม่ใช่วิ่งไล่จับนะเฟร้ย!!!) ดีมาก เพียงงานที่สอง หนังสือพิมพ์ทุกฉบับขึ้นหน้าหนึ่ง งานครั้งที่สาม เอฟบีไอ ซีเอนเอน หรือตำรวจขึ้นชื่อถูกปั่นจนหัวหมุน งานครั้งที่สี่ นักสืบเรื่องชื่อสามคนถูกหลอกเช่นกัน งานครั้งที่ห้า หนีวงล้อมของตำรวจเกือบพันนายได้อย่างงดงาม และงานต่อๆมาก็เปลี่ยนความเชื่อที่ว่ามีคนอยู่ในกฎเก ณฑ์ความเป็นไปไม่ได้ ผู้ยืนอยู่กลางตำรวจ สวมเสื้อทักซิโด้สีดำ ถุงมือสีดำสนิด ผมสีดำกลมกลืนกับความมืด หน้ากากปิดครึ่งหน้าส่วนบนสีทองแต่ไม่สะท้อนแสง รอยยิ้มที่ได้รูปราวกลับปากของผู้หญิง และ...ดวงตาสีทอง ตลอด 5 ปีทำงานมาแล้ว 16 ครั้ง ไม่มีครั้งไหนพลาด และทุกครั้งมีวิธีการที่แปลกประหลาดจนหน้าตกใจ อย่างคราวที่แล้วก็ใช้หน้ากากยางปลอมเป็นเด็กกดลิฟต์ ทุกครั้งที่ลงมือมักเตือนให้รู้ก่อน เพื่อความยุติธรรมของเจ้าของ ของและตำรวจ แต่ดูเหมือนจะชอบการท้าทายมากกว่า... ทั้งที่ชีวิตอีกด้านหนึ่งเป็นนักเรียนธรรมดา(ที่แสนธ รรมดา) เรียนอยู่ในโรงเรียน ผลสอบก็งั้นๆ สมรรถภาพอยู่ในเกณฑ์ปานกลางจนถึงแย่ และไหวพริบอยู่ในขั้นแย่เสียด้วยซ้ำ แต่ถึงงั้นก็เถอะ ดาวโรงเรียนยังไปติดเบ็ดได้ ไม่รู้ทำได้ไง ท่านกลางสมานหญ้าใต้ต้นไม้ที่ให้เงาร่มในโรงเรียนนั้ น ช่วงพักกลางวันจะมีคนคู่หนึ่ง ที่เป็นที่รู้กันทั้งโรงเรียนอยู่แล้วว่า พวกเขาจะมานั่งกินอาหารและนอนรอให้หมดพักกลางวัน ไม่อร่อยเหรอไง ถึงไม่ค่อยกิน เด็กสาวถาม เมื่อเห็นเพื่อนชายของเธอกินอาหารอย่างช้าๆ เด็กหนุ่มส่ายหน้าเบาๆพอเป็นผู้ดี(ตีนแดง) และตักข้าวขึ้นมา ป้อนคนถาม ซึ่งก็ยอมกินโดยดี คนป้อนจึงวางข้าวเป็นการให้รู้ว่าอิ่มแล้ว และหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านจากที่ค้างไว้ เมื่อคนถามได้รับคำตอบแล้วก็กินข้าวของตนเองไป และเอนหลังพิงคนอ่านหนังสือแล้วพูดว่า ฉันจะนอน ปลุกด้วยล่ะ เป็นการจบประโยคสนทนาในช่วงกลางวัน .................................................. ....... ที่บ้านของบัน เออ....เรียนว่าคฤหาสน์ดีกว่า บ้านของบันมีคนอยู่ 4 คนคือ พ่อ แม่ ที่ส่วนมากจะไปต่างประเทศมากกว่าและน้องสาวที่ไม่อยู ่บ้านเพราะอยู่โรงเรียนประจำ ทำให้เหลืออยู่คนเดียวในบ้าน ห้องลับในมุมบ้านหลังนั้น คิดจะทำอะไรหรือเปล่า เสียงของหญิงสาวถาม กลางแสงสลัวในห้องที่ไม่สว่างมากที่จะมองเห็นใครเป็น ใครแต่ก็ไม่มืดพอที่จะไม่รู้ว่ามีใครอยู่บ้าง มีคนอยู่ 3 คน หนึ่งในนั้นก็คือบัน และเพื่อนเขาอีก สองคน .....อยากรู้เหรอไง.......ดวงตาแห่งความแวววาว...... บอกแค่นั้นแหละ แต่ก็รู้ว่าเธอรู้ จึงส่งใบเตือนให้ และเครื่องฟังเอ็มพีสามเครื่องหนึ่งให้ เมื่อคนถามรับของมาก็อ่านอย่างวิเคราะห์ก่อนเผยรอยยิ ้มที่หาได้ทั่วไป ก่อนจะฟังเครื่องที่บันเอามาให้ และยิ้มอีกครั้งก่อนจะพูดว่า ร้ายนะเรา ไม่คิดว่าน่าสงสารหรือไง หยังงี้สิดีว่าแล้วก็หัวเราะหึๆ งั้นก็เตรียมตัวได้แล้วมั้ง .. อีกกี่วันนะ 25วัน พร้อมรอยยิ้มอีกเช่นกัน อีก25วันก็ได้รู้ถึงความสนุกนั่นแล้ว สนุกที่จะได้โจรกรรม .................................................. .................. ไปเตรียมตัวได้แล้วไป!! นี่ .. อย่าบ่นมากได้ไหม ยิ่งปวดหัวอยู่ แล้วจะไปไม่ไป ห๊ะ!! ไม่ไปได้หรือเปล่าล่ะ?? ไม่ได้ ไปเดี๋ยวนี่ แต่งตัวให้เสร็จภายในสิบนาที ไป๊!! ทั้งที่ต้องไปทำงาน เจเบอร์เรส หญิงสาวหัวหน้าหน่วยพิเศษไล่ล่าจอมโจรสีทองถูกพี่สาว บังคับแต่งตัวให้ไปงานเลี้ยงของเพื่อนพี่สาว ทั้งที่อีกไม่นานจะถึงกำหนดการที่จะต้องวิ่งไล่จับ(ว ิ่งอีกแล้ว!!) หัวขโมย พี่สาวของเจเบอร์เรส เป็นผู้หญิงที่รักการเข้าสังคมมาก ถึงกับการไปสังสรรค์ทุกงานที่เพื่อนเป็นคนจัดและทุกง านที่มีคนเชิญ ไม่เหมือนน้องที่ไม่เข้าสังคมไม่ใช่เพราะหน้าตาสู้ไม ่ได้(ช่ายยย) แต่เป็นเพราะเต้นรำไม่เป็น(ก็คนมันไม่อยากเต้นนิ) และนี่ก็มีงานอีกแล้ว งานของคุณชายที่ไหนก็ไม่รู้ รู้จักกันเมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ แล้วยังลากน้องไปให้เป็นทุกข์อีกตังหาก ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเหลืออยู่สองพี่น้องก็ไม่ทำตามหลอก ผู้เป็นน้องแต่งตัวเรียบง่ายเพราะไม่อยากทำให้โดดเด่ นนักโดยใส่เสื้อยืดกางเกงยีนแต่ก็โดนไล่กันไปแต่งใหม ่เป็นชุดกระโปรงสีนวล รับกับผมสีดำ งานอดิเรกคือวิ่งไล่ตามจอมโจรติ๊งต๊อง พี่ของเจส เป็นผู้หญิงที่สวยงามแม้จะไม่มากก็เถอะ มีผมสีน้ำตาลดำพร้อมสีตาที่เป็นประกายร่าเริงอยู่ตลอ ดเวลา ดุด้วย(ก็สำหรับผู้เป็นน้องเท่านั้นแหละ) เมื่อทั้งคู่มาถึงงานแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นงานราตรีประจำบ้าน ไม่มีเจ้าภาพออกมาต้อนรับมีแต่คนที่เข้างานไปในบ้านเ ท่านั้น ไม่เห็นเจ้าภาพเลยพี่ ใครจัดงานเหรอ....พี่...พี!!?? หายไปไหนอีกแล้ว แล้วพี่สาวสุดสวยก็ปล่อยให้ผู้กองแห่งกรมตำรวจไว้กลา งงานตามระเบียบ เพราะอย่างนี้ไงถึงไม่ค่อยอยากมา และแล้วเธอก็เดินไปในงานบริเวณอาหารและเครื่องดื่ม เนื่องจากใช้พลังงานมามากในการแต่งตัวตามใจพี่สาว เครื่องดื่ม...อืม....อ๊ะ..เอานั้นดีกว่า เธอหยิบเครื่องดื่มสีแดงซึ่งเธอถามบริกรแถวนั้นแล้วว ่ามันไม่ใช่ไวน์ ยกมันจิบปาก รสชาติที่ได้กลับขมในตอนแรกและหวานมันต่อมา มันทำให้ร่างกายร้อนรุ่ม(เออ...อบอุ่นก็พอ) พอหมดแก้วแรกก็รู้สึกกระชุ่มกระชวย จึงขอแก้วที่สองต่อ ตามด้วยแก้วที่สาม ยังไม่ทันได้กินแก้วที่สามเธอก็ได้ยินเสียงกรี๊ดกราด ดังมาแต่ไกล ดารามาเหรอไง กรี๊ดหยังกับผีเข้า แม้ในความจริงไม่ใช่ก็ใกล้เคียง เพราะเป็นดาราจริงๆ ดาวโรงเรียนมหาลัยเดินคู่มากับเด็กหนุ่มผมดำไม่ใส่แว ่นหนาเตอะ แต่เป็นแว่นกันแดดทันสมัย .................................................. .......... |
|
| |
|
18 Jun 2006, 03:09
| #7 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 61 ดาวโหลด: 78 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 1 TG ออร่า: | ว้า..ฮ่าๆๆๆ...(3) บทที่ 3 การรู้จักครั้งแรก สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่งานของผม ทำเอาใครหลายคนอ้าปากค้าง ก็นึกว่าเป็นงานของเจ้าหญิงดาวโรงเรียน แต่กลับเป็นงานของหนุ่มไม่ค่อยหล่อประจำโรงเรียนเนี่ ยนะ แต่ก็มีผู้หญิงบางคนกรี๊ดกราดเหมือนกันแฮะ เชอะ!! ไม่หล่อยังขี้เก๊กอีก เจส ผู้หญิงที่ไม่กรี๊ดกราดกับการมาของหนุ่มหล่อ(ซึ่งรู้ สึกว่าเป็นคนเดียวด้วย) คิดแล้วก็จิบของในแก้วเป็นแก้วที่สามและต่อด้วยแก้วท ี่สี่ก่อนจะหยุดฟังคนไม่หล่อพูดต่อไป หากทุกท่านต้องการอะไรก็บอกนะครับ(ซึ่งหลายคนบอกว่าต ้องการเขา เขาก็ยิ้มให้) ขอให้สนุกกับงานที่ผมจัดนะครับ เชิญครับ พูดจบก็โค้งคำนับให้ทุกคนหนึ่งที่ก่อนจะเดินไปร่วมงา นกับคนอื่นๆ ดาวโรงเรียนผมทองถูกแฟนคลับยื้อยุดไปร่วมกับวงอื่นปล ่อยให้เจ้าภาพเดินคนเดียวก่อนจะหันไปเห็นเป้าหมายคนห นึ่งและตรงเข้าไป เป้าหมายที่ดื่มเครื่องดื่มอยู่ตรงบริเวณนั้น หญิงสาวในชุดสีนวล ในขณะที่เจ้าตัวยกเครื่องดื่มขึ้นมากินก็ได้ยินเสียง สวัสดีครับ คุณผู้หญิง พรูด!!! น้ำดื่มแตกกระจายเป็นพอง คนที่ตัวเองประณามว่าไม่หล่อเดินเข้ามาทักถึงที่ จะหนีเลยก็กะไรอยู่ ค...ค่ะ สวัสดีค่ะ นานแล้วแฮะที่ไม่ค่อยพูด เหมือนผู้หญิง เมื่อชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็หัวเราะเล็กน้อยกับอาการข องหญิงตรงหน้าก่อนที่จะสังเกตในมือเธอว่าถือเครื่องด ื่นอะไร แต่ยังไม่ทันที่ใครจะได้พูด หญิงสาวก็ล้มลงไปในอ้อมกอดของชายคนนั้น ท่ามกลางสายตาที่ปนความโกรธและอิจฉามายังทั้งสองคน ก่อนที่ฝ่ายชายจะพูดด้วยเสียงดังลั่นว่า ใครให้เอาเอสบลั่นให้ผู้หญิงดื่ม ห๊า!!! คุณบริกร!!! .................................................. . อืม... หญิงสาวครางก่อนเอามือมาจับที่หน้าผากทั้งที่ยังไม่ล ืมตา พรางนึกถึงความจำครั้งสุดท้ายของเธอ ปวดหัวจัง.... ไง ตื่นแล้วหรือ เจ้าหญิงนินทา เสียง....ผู้ชาย เท่านั้นแหละ ลุกพรวดจากเตียงใครก็ไม่รู้มานั่ง แต่ไม่เกินสามวิก็ลงไปนอนด้วยความปวดหัวอย่างแรงเหมื อนเดิม ที่นี่...ที่ไหน เสียงที่ไม่ค่อยจะมีแต่ก็ยังจะถามก่อนที่จะคล่ำตัวเธ อเองดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า... ไม่มีนี่....มีแต่เสื้อยืด...กางเกง...กางเกง!!! เท่านั้นก็ลุกพรวดมาอีกครั้งมองไปรอบข้างเห็นผู้ชายค นเมื่อวานนั่งยิ้มให้เธออยู่ ความคิดที่(ไม่ค่อย)ถี่ถ้วนออกมาอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้าของเขามีกระดุมหลุดสองสามเม็ด ผมยุ่ง กับชุดของเธอที่จำได้ว่าเป็นกระโปรงชุดแต่กลายเป็นชุ ดอยู่บ้าน ... แถมเป็นชุดอยู่บ้านผู้ชายด้วย!!! หรือว่า.!!!....หรือว่า!!! เตรียมที่จะร้องกรี๊ดให้โลกแตกถ้าไม่ใช่เพราะ พี่สาวต้นเรื่องของเธอถือถ้วยข้าวต้มมาชามหนึ่งและอธ ิบายเรื่องทั้งหมดเมื่อเข้าใจปฏิกิริยาตอบสนองของน้อ งสาวตัวเองเป็นอย่างดี เมื่อวานแก่กินบลั่นชั้นเยี่ยมของ บัน เข้าไปหน่ะสิ หลายแก้วด้วย ทั้งที่แก้วเดียวก็แทบล้มผู้ชายคอแข็งได้ กินเหล้าเก่งตั้งแต่เมื่อไหร่ คำถามที่ไม่อยากอธิบายคำตอบว่า ปากพาไป ถึงงั้นก็รู้ว่า เธอสลบข้ามคืนไปตื่นเอาตอนเช้าวันใหม่โดยพี่สาวตัวดี เป็นคนเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ และคุณชายที่เธอรู้ที่หลังว่าชื่อ บัน ยอมสละห้องนอนของเขาให้เธอและพี่สาวนอนค้างที่นี่ อับอายขายหน้าไหมนั่น!! แล้วพี่...คิดไงค้างที่นี่หล่ะ ถามไปก่อน หน้าก็แดงเมื่อรู้ว่าอยู่บนเตียงผู้ชายและมีคนมาอยู่ ข้างๆ จะไม่ให้คิดว่าหยังงั้นได้ไง(อีกไม่นานว่าเรื่องนี่ต ้องแบนแน่เลย) ดูเหมือนพี่สาวจะรู้ ว่าน้องหมายถึงอะไรและเปลี่ยนเรื่องทำไมจึงได้แต่หัว เราะกับน้องสาวที่น่ารักซึ่งนานๆจะทำตัวเป็นผู้หญิงซ ักที แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร นอกจากเอาข้าวต้มมาให้และพาคุณชาย(ประชด) ออกไปคุยกันข้างนอก ถึงจะรู้ว่าไม่คุยกันเรื่องนั้น(เรื่องไหน!!??)แต่ก็อดหน้าแดงไม่ได้ คิดแล้วก็กินข้าวต้มเงียบๆ ทั้งๆที่รู้ว่าหน้าตัวเองร้อนกว่าข้าวต้มอีก ฉันจะอายทำหม้อหุงข้าวอะไร(ทำไมต้องหม้อหุ้งข้าวฟร่ะ ) กว่าจะลุกจากเดียงได้ก็เกือบเที่ยง ระหว่างนั้น คุณชาย(ประชด) ไม่ได้เข้ามาหา มีแต่พี่สาวที่เข้ามาดูอาการเป็นระยะเท่านั้น และก็ต้องนั่งฟังพี่สาวพล่ามถึงคุณชาย(ประชด รู้แล้ว) ตลอดจนถึงเที่ยงเลย ตอนบ่ายลุกจากเตียงได้บางแต่ก็ไม่มีแรงพอจะทำอะไรได้ จึงโทรหาเพื่อนขอลางาน(วันอาทิตย์เนี่ยนะ!!) และลุกสำรวจห้องของหนุ่มโสดอย่างละเอียด(แบบว่าถี่ยิ บอ่ะน่ะ) ไม่ได้อยากรู้อ่ะน่ะ เพียงแค่ไม่มีอะไรทำเท่านั้นเอง(เชื่อจ๊ะ...เชื่อ... ก็บ้าแล้ว) ในห้องส่วนมากเป็นตู้หนังสือที่ดูก็รู้ว่าเป็นเด็กเร ียนไม่ผิดตัว มีทั้งหนังสือวิชาการ หนังสือต่างประเทศ(มีตั้งสามภาษา) หนังสือการ์ตูน(โอ๊!! การ์ตูนเอ๊กซ์...ไม่มีเหรอ) หนังสือนิยายทั้งไทยและเทศ(อ่านด้วยแฮะ) หนังสือนิยายสำหรับผู้หญิง(ว้าววว..อ่านอย่างนี้ด้วย ) หนังสือปรัชญา(อืม..ลึกซึ้ง) หนังสืออาชีพ(อืมๆ) หนังสือการเมือง..หนังสือประวัติศาสตร์...หนังสือวาด รูป...หนังสือ..(โว๊ย!!พอแล้วรู้แล้วว่าเยอะ) บ้าหนังสือ แต่ไม่ใส่แว่น...เอ...เขาก็ใส่นี่นา...อ๊ะ!! มีรูปบนโต๊ะทำงานด้วย รูปของคนกลุ่มหนึ่ง ตรงกลางรูปมีผู้ใหญ่หน้าตาดีอายุน่าจะประมาณสามสิบกว ่าเห็นจะได้ จับหัวของเด็กชายสองคนด้านหน้าแล้วยิ้มให้กล้อง ส่วนเด็กชายสองคนก็น่ารัก คนแรกยิ้มให้กล้องเหมือนกัน แต่คนที่สองทำหน้ามุ่ยเมื่อโดยจับหัว เด็กสาวตรงกลางหัวเราะกับเด็กชายคนที่สอง ยังมีเด็กสาวที่อยู่ข้างเด็กชายคนแรกที่ยิ้มให้กล้อง อีก แต่ทำหน้ามุ่ยยังไงไม่รู้ สายตามองขวางมายังเด็กหญิงคนแรก และเด็กหญิงอีกคนที่ขี่คอของผู้ใหญ่คนนั้นด้วยสีหน้า ร่าเริงสนุกสนาน น่ารากกกกซะทุกคนเลย น่ากินชะมัน นั่น จี้ห้อยคอนี้ ... สวยจังเลย สีฟ้าเป็นประกายสวยมาก เป็นรูปอาวุธสามแฉก ด้ามจับของจี้นั้นติดกับสายเชือกสีดำห้อยคอ ประกายจากจี้นั้นดึงดูสายตา ราวกับมันมีชีวิต ไม่สามารถละสายตาได้... อ๊ะ!! ไม่ใช่เวลาสนใจจี้นี่ สำรวจต่อดีกว่า... มีคอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุดอยู่ตรงมุมห้อง ถัดมาก็เป็นทีวีพลาสมาติดผนัง ต่อมาก็ตู้เสื้อผ้า อืม...เปิดดูหน่อยก็แล้วกัน ตู้แรกเป็นตู้แบบแขวนเสื้อ เสื้อที่แขวนส่วนมากเป็นเครื่องแบบนักเรียนนักศึกษา มีชุดที่ขาวเป็นระยะ ที่พื้นเป็นกล่องใส่เสื้อที่ไม่ใช่(แอบเปิดดูนิดหน่อ ย) ตู้ที่สองเป็นตู้เลื่อนเสื้อข้างในเป็นเสื้อสีดำเกือ บทั้งหมดมีทั้งกางเกงสีดำเสื้อสีดำ เรียกว่าตู้สีดำเลยก็ได้ ชอบสีดำมากเหรอไงน่ะ เป็นไง มีอะไรน่าสนใจไหม?? เสียงของเขาดังมาจากข้างหลัง โอ้~~ไม่ เขาเห็นหมดเลยหรือนี่ อ...เอ่อ...ไม่มี...ตอบไปก่อนเดี๋ยวจะผิดสังเกต(แต่น้ำเสียงพิรุธเต็มประ ตู) งั้นไปกินข้าวกันได้แล้ว จะไปส่งบ้านด้วย มีแรงเดินสำรวจห้องคนอื่นแล้วนี่น้ำเสียงเกลื้อหัวเราะให้แบบฉบับของคนร่าเริง แต่ทำเอาคนฟังหน้าแดงไปอย่างไม่รู้ตัว .................................................. ........... ไม่กินอะไรหรือไง หญิงสาวคนหนึ่งถามหญิงอีกคนหนึ่งที่นั่งข้างๆในร้านอ าหารแห่งหนึ่ง คนถูกถามได้เพียงแต่ส่ายหน้าเท่านั้น เงียบพอกับผู้ชายอีกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเลย งั้น เธอไม่กินอะไรเหรอไงถามคนฝั่งตรงข้ามหวังได้คำตอบ ซึ่งคำตอบที่ส่งกลับมาเป็นสายตาที่มองน้องของตนเองเป ็นเชิงว่า ถามน้องตัวเองเหอะ งั้นเอานี่ๆๆๆๆและนี่นะค่ะเมื่อไม่ได้คำตอบก็หันไปสั่งพนักงานเองเลยหมดเรื่อง เมื่อเจสหันมองขึ้นมาก็พบกันหน้าของคุณชายมองเธอผ่าน แว่นสีดำเลยต้องรีบก้มหน้าลงไปใหม่ เพราะรู้ดีว่าถ้ามองนานๆจะเกิดเรื่อง ซึ่งพี่สาวก็รู้ดีจึงไม่ได้ว่าอะไรที่ไม่เงยขึ้นมามอ ง ถึงจะไม่หล่อ..แต่ก็..... อย่ามองฉานอย่างน้านนน ชายหนุ่ม ถอนหายใจเบาๆก่อนที่จะเอ่ยออกมาในเสียงเกลื้อหัวเราะ เช่นเคย อารมณ์ดีเกินเหตุแล้วย่ะ คุณชายยยยยย ผมว่า..น้องคุณไม่ต้องการผมหล่ะมั้ง งั้นผมไปดีกว่า(พี่สาวมองหน้าอย่างตกใจเพราะสั่งอาหา รไปแล้ว)ผมมีงานที่ต้องทำอีกนะครับแล้วเรื่องค่าอาหา ร....ผมจ่ายให้เรียบร้อยแล้วครับ(พี่สาวอ้าปากค้างเพ ราะไม่รู้ว่าจ่ายไปเมื่อไหร่) แล้วอีกไม่นานผมหวังว่าจะเจอคุณทั้งสองอีกนะครับ(พี่ สาวรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่ใส่ใจอาการหน้าแดงที่แดงขึ้นเรื่อยทุกครั้งที่จบป ระโยค) การพบกันครั้งแรกของเรา...สนุกดีนะผมชอบ(แล้วก็แดงแล ้วแดงอีกโดยพี่สาวตัวดีได้แต่ยิ้ม) .................................................. ...........
__________________ รอแร้วรอเล้า เฝ้าแต่(เล่นเกม)รอ  เหอๆ |
|
| |
Linear Mode
