

| | #1 (permalink) |
| น้องใหม่ TG ![]() โพส: 42 TG ออร่า: ![]() | โลกของผมคือ.. คอมเม้นได้ปกตินะครับ ผมเพิ่งแต่งใหม่ มีอะไรไม่ดี ก็ติได้นะครับ 1 เริ่มต้นของชีวิต..ข้องเกี่ยวกับหมากล้อม บรื้นนนน... เสียงรถยนต์สปร์อตสีดำคันใหญ่แล่นเข้ามาจอดหน้าโรงเร ียน RYWINTERNACHANELSCHOOL โรงเรียนนานาชาติชื่อดังในกรุงเทพ หนุ่มน้อยเดินก้าวลงจากรถ หนุ่มลูกครึ่ง ไทย ญี่ปุ่น ผมสีดำที่ยาวประมาณคอ ลากสไลด์ลงมา และจะมีผมปอยหนึ่งปิดตาซ้ายไว้เสมอ กับนัยน์ตาสีดำ ผิวที่ขาวดุจหิมะ กับท่าทางอันสง่า เดบารู เรียวอิจิ ผู้เป็นที่นิยมของสาวๆในโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็นสาวแท้ หรือสาวเทียมก็ตาม หวัดดีครับ เดบารู เรียวอิจิ เรียกว่า เรียว เฉยๆก็ได้ครับ ผมเป็นคนที่ชอบกีฬามากๆเลยครับ ผมเล่นได้ทุกอย่าง ตั้งแต่อยู่โรงเรียนนี้มา 1 เทอม ผมได้รับอนุญาต จากอาจารย์ทุกคนให้เป็นสมาชิกของ ชมรมกีฬาทุกชมรมเพื่อลงแข่งขัน แต่ว่าผมไม่เคยเจอกีฬาไหนเลยที่ถูกใจแล้วทำให้เลือดผ มมันเร่าร้อนได้ ตอนนี้ผมกำลังค้นหามันอยู่ ผมยกมือขึ้นมาดูนาฬิกาสีข้อมือดำของผม นี่มันเพิ่ง 7 โมงเช้าเองหรอเนี่ยและผมก็เดินอย่างช้าๆไปยังห้องเรี ยนม. 1/1 ของผม มันอยู่ที่อาคาร 5 ชั้น 9 แน่นอนครับโรงเรียนแบบนี้มันต้องมีลิฟต์เป็นธรรมดาอย ู่แล้ว ติ้ง เสียงลิฟต์ที่ลงมาอยู่ตรงหน้าผมดังขึ้น ผมเข้าไปเข้าในลิฟต์ก็หรูหราอย่างเคย และแล้วประตูก็เปิดออก ผมเลี้ยวขวาเข้าห้องเรียนห้องแรก ห้องเรียนสีขาวที่โต๊ะแล้วเก้าอี้เป็นสีเทา ผมเดินไปยังโต๊ะแถวหน้าริมหน้าต่างซึ่งเป็นที่นั่งขอ งผม ข้างๆถูกเว้นว่างไว้ ซึ่งแน่นอนครับมันเป็นที่นั่งสุดที่รักของผมฟูสึนะจั งเธอจะมาเกือบๆสายเป็นประจำ นักเรียนในห้องนี่ส่วนใหญ่จะมากันเช้าและจะเสียงดังเ อะอะโวยวาย ซึ่งผมก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่หรอกคับ แต่วันนี้น่ะสิ ทำไมมันเงียบผมจึงหันไปดูหลังห้อง เพียะ....เพียะ....มันเสียงอะไรเนี่ย เฮ้ๆทำอะไรกันอยู่หรอทำไมเงียบแปลกๆ ผมเดินเข้าไปถามกลุ่มเพื่อนๆของผม เรียวอิจิ เฮ้ยเก่งกีฬาใช่ป่ะวะ มาๆเล่นอันนี้ อเลนเพื่อนลูกครึ่งอังกฤษของผมชวน เรียว ดูนี่เห็นเปล่าล้อมอย่างนี้กิน แล้วค่อยๆยืดหมากไปล้อมพื้นที่เรื่อยๆ สูตรกินเอาหนังสือไปอ่าน เข้าชมรมโกะนี่ด้วยจะได้แข่ง ไอ้ อเลนยังเล่นไม่เป็นเลยวึ้ย !! เพียะ...ผมลองวางหมากดู... เฮ้ยๆเรียวมาๆ แข่งกันตาดิวะ อะไรยังเล่นไม่เป็นเลย ไอ้โซกิเพื่อนลูกครึ่งญี่ปุ่นของผม เพียะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ว้อย ~~ ผมแพ้ราบคาบเลยอะไรวะเนี่ย เฮ้ยเรียวเป็นไรวะแค่นี้เล่นไม่ได้ ไม่ต้องมาประสานเสียงด่า..พรุ่งนี้คอยดู ไอ้สองตัวนี้เย็นนี้พาไปร้านขายอุปกรณ์เกมนี้ด้วย เอาหนังสือที่มีมาอ่านก่อนวันนึง ผมพูด ไอ้เรียวเอาจริงแล้วว้อยย ~ ~ เออพูดเข้าไป น่าจับไปหักคอนักไอ้เพื่อนสองตัวนี้ แต่มันก็พูดถูกนะไม่เคยมีกีฬาไหนที่ผมเล่นครั้งแรกแล ้วไม่ยอดเยี่ยมเลยสักอย่าง นี่แหละ สิ่งที่ทำให้เลือดในตัวของผมเร่าร้อนเกมกีฬาที่มีชื่ อว่า โกะ ผมเอาหนังสือของ อเลนมาอ่านข้างในมีเขียนวิธีมากมาย ผมอ่านอย่างแรกคือกฏ 5 ข้อของการเล่นโกะ แล้วก็เข้าใจมันเป็นอย่างดี และแล้ววันทั้งวันนั้นผมก็เอาแต่อ่านหนังสือ โกะ จนไม่ได้เรียนเลยทีเดียว ช่วงเช้าผ่านไป ผมก็ยังอ่าน ช่วงพัก ผมก็ถึงไม่กินข้าว ช่วงบ่าย ผมก็ยังอ่านมันอยู่ จนฟูสึนะจัง แฟนสาวของผมรำคาญเลยทีเดียวลืมไปครับเธอเป็นคนที่มี ผมยาวสลวยสีน้ำตาล รวบมัดเป็นหางม้าไว้ข้างหลัง กับดวงตาสีเขียวมรกต ผิวสีขาวเนียนเหมือนกับชโลมด้วย ครีมบำรุงผิวอยู่ทุกวัน น่ารักมั้ยล่ะครับ
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
| | |
| | #3 (permalink) |
| น้องใหม่ TG ![]() โพส: 42 TG ออร่า: ![]() | ตอนเย็น... ต่อไปสถานี สยามค่ะ... next station sima เสียงประกาศจากรถไฟดังขึ้น เอี๊ยดดด..เสียงประตูที่เปิดของรถไฟฟ้า ให้ผมมาถึง ห้างสยามพารากอนต์ ผม โซกิ และ อเลน เดินเข้าไปยังร้านที่มีชื่อว่า ยุทธจักรหมากล้อม พวกผมเดินเข้าไปข้างในมีมุมอยู่สองมุม คือมุมที่มีแต่หนังสือ กับ มุมที่มีกระดาน โถหมาก และ เม็ดหมาก ในร้านตกแต่งสไลด์ญี่ปุ่น มีแสงไฟสีส้มสลัวๆ ทาด้วยสีน้ำตาล พื้นก็เป็นพื้นไม้ปาเก้ และมีลุงเจ้าของร้านท่าทางใจดีนั่งอยู่ ตรงมุมของห้องที่มีประตูอีกบานหนึ่ง เรียวจะดูอะไรก่อนวะ อเลนถามขึ้น หนังสือ ผมตอบอย่างไม่คิด แล้วพวกผมก็เดินไปถึงมุมหนังสือ มีหนังสือมากมายทีเดียว ตั้งแต่ หนังสือโกะพื้นฐาน ค่ายกล กลยุธต่างๆ วิธีเล่นให้เก่ง เกมโกะออนไลน์ วิธีเลือกซื้อกระดาน ตำแหน่งกับการสอบต่างๆ เยอะแยะไปหมด สุดท้ายผมเลือกแค่ พื้นฐาน ค่ายกลสามดาว ประกาศิตแห่งโกะ และ เกมโกะออนไลน์ อันหลังนี่ไอ้อเลนกับโซกิ มันซื้อด้วยจะได้เล่นเป็นเพื่อนกัน แล้วต่อไปพวกผมก็เดินไปดูกระดานโกะกัน มีทั้ง แบบกระดาษ ไม้พับได้ และไม้ขาตั้งโต๊ะ โถหมากไม้และพลาสติก เม็ดหมากพลาสติก พัดกระดาษ แล้วไอ้กระดาษที่กองไว้เป็นตั้งๆนี่คืออะไรกัน ด้วยความสงสัยผมเลยไปหยิบขึ้นมาดู มันคือบันทึกหมากนั่นเองที่ผมอ่านเจอในหน้าหนึ่งของห นังสือสิ่งที่ใช้บันทึกเกมต่างๆที่สำคัญๆเอาไว้ และแล้วเพื่อนผมก็เลือกเสร็จ หน้าที่ต่อไปของผม คือจ่ายเงินนั่นเอง พวกเราเดินไปที่เคาเตอร์ เท่าไรครับคุณลุง ผมถามอย่างสุภาพ หนังสือ 6 เล่มกับกระดานขาตั้งไม้ โถหมากไม้และเม็ดหมาก รวม 6,780 บาทครับ ผมจ่ายเงินแล้วก็ถามลุงเขาว่า คุณลุงครับประตูนี่คือประตูคืออะไรหรือครับ ผมถามลุงอีก อ๋อ..ก็เป็นที่สำหรับให้คนมาเล่นโกะกันยังไงล่ะ คิดเป็นคนๆละ 100 ต่อครั้งจะเล่นกี่กระดานก็ได้ อ่ะครับ ขอบคุณครับ ผมตอบแล้วเดินจากมา ต่อจากนี้ก็ต้องกลับบ้านโดยมีไอ้สองตัวข้างหลังนี้ไป ค้างที่บ้านด้วย เฮ้ย เอาไงดีวะรถไฟฟ้าหรือรถสปร์อต ผมถามไอ้สองตัวนั้น เฮลิคร์อปเตอร์ มันตอบพร้อมกัน โห่..ให้ลงที่ไหนวะดาดฟ้าหรือไง ผมถามมันอย่างปลงๆ เออออออ...ฉลาดๆ..เดี๋ยวป๊าให้ขนม มันล้อผม ป๊าบบ..โอยยย...ผมล่อเข้าใช้หนังสือหนาหกเล่มฟาดซะกล างกระบาล แล้วสุดท้ายผมก็ให้คนที่บ้านขี่ฮอร์ มารับผมที่ดาดฟ้าของสยามพารากอนต์อยู่ดี พวกผมขึ้นไปรอที่ดาดฟ้า พึ่บๆๆๆๆๆๆๆ...เสียงใบพัดนั่นไงมาแล้ว ฮอร์สีขาวลำใหญ่พอที่จะนั่งได้ 4 คน รวมคนขับแล้วพอดีเลย พวกผมไม่รอช้ารีบเข้าไปนั่งทันที ออกเลยครับ ผมพูดสั้นๆกับคนขับ และเราก็ถึงบ้านที่สีลมของผม ในสิบนาที ทั้งๆที่ต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงถ้านั่งรถ มันมาลงที่ลานฮอร์ของผม พวกผมเดินเข้าไปในตัวบ้าน เดือนทั้งเดือนพ่อกับแม่ไปดูงานที่ ญี่ปุ่นกว่าจะกลับมาก็นาน ผมอยู่คนเดียวจนชินแล้ว เพรามันเป็นแบบนี้ บ่อยไป ผมกับเพื่อนเดินขึ้นไปบนห้องซึ่งไม่ได้สนใจกับเสียงข องแม่บ้านที่บอกว่าจะเอา ของว่างขึ้นไปให้บนห้องเลยแม้แต่น้อย พอถึงห้องผมก็เอาทุกอย่างที่ซื้อมาจัดให้เข้าที่ หนังสือที่หัวเตียง กระดาน โถหมาก และ เม็ดหมากวางบนพื้นข้างเตียง แล้วไอ้สองตัวนั้นก็ค่อยๆนั่งลง ข้างผม อเลน โซกิ เล่นให้ดูตาหนึ่งดิ ผมขอมัน เสร็จแล้วนะครับ เชิญ ติชม ได้เลย
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- แก้ไขโดย D.RyoiJi : 29 Jan 2007 เวลา 11:47. เหตุผล: รวมโพสอัตโนมัติ |
| | |
| | #5 (permalink) |
| น้องใหม่ TG ![]() โพส: 42 TG ออร่า: ![]() | ขอโทดนะครับ ไม่ค่อยว่าง พรุ่งนี้เย็นจะมาลงให้นะครับ
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
| | |
| | #6 (permalink) |
| น้องใหม่ TG ![]() โพส: 42 TG ออร่า: ![]() | อเลนถือหมากดำ โซกิถือหมากขาว และแล้วก็ เพียะๆๆๆๆๆๆๆ พวกมันเล่นกันไปครึ่งเกมเห็นจะได้ หมากดำเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างมาก ไอ้โซกิผมแพ้คนอย่างมันได้ไงกันอ่อนขนาดนี้ และแล้วเกมก็จบลงด้วย หมากดำเป็น ฝ่ายชนะ สิบแต้มครึ่ง แล้วผมก็ผลักหัวไอ้โซกิออกไป แล้วแข่งกับอเลน ผมถือหมากดำ อเลนถือหมมากขาว เพียะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้ยังสูสีกันอยู่ เฮ้ยจะมีแข่งหรอวะสมาชิกกี่คนทำไมเราเคยรู้เรื่องโก ะตั้งแต่ตอนเทอมแรกที่เข้ามา ผมถามมัน เพียะๆๆๆๆๆ ก็เราเพิ่งตั้งมีสมาชิกก็ เรา นาย โซกิ ต้น ลี กันต์ ต้า และก็ วิน แปดคนพอดีตั้งชมรม มันตอบ เพียะๆๆๆๆๆ...ตอนนี้เกมไปถึงกลางกระดานก็ยังสูสีกันอ ยู่ แล้วลงแข่งครั้งหนึ่งใช้กี่คนเป็นทีมใช่หรือเปล่า ผมถามมันต่อ เพียะๆๆๆๆๆ.....แล้วไอ้อเลนมันก็เงียบ ทำไมน่ะหรอครับ ก็ตอนนี้ผมได้เปรียบยังไงล่ะ เพียะๆๆๆๆๆๆ...และตอนนี้ผมก็ปิดเกมด้วยหมากเม็ดสุดท้ าย..เพียะ สุดท้ายนับแต้มผมชนะ 25 แต้มครึ่ง แกรกๆๆๆๆ....ๆๆๆๆๆ...ๆๆๆ..ๆๆ..ผมกำลังเก็บเม็ดหมากลง โถ โซกิ...เฮ้ย...โซกิ...มันไปไหนวะอเลนผมเรียกหาเพื่ อนแต่ไม่เจอมัน ตึง..!!! ใครมันเปิดประตูแรงแบบนั้นวะ ? และแล้วผมก็เห็นคนที่เข้ามามันคือ โซกิ ต้น ลี กันต์ วิน ต้า เพื่อนในชมรมโกะนี่เอง ไอ้โซกิตัวดีบ้านตูไม่ใช่โรงแรมนะเฟ้ย ~ ~ พวกนั้นเดินเข้ามา และแน่นอนผมอยากจะดูฝีมือของทุกคนจะแย่อยู่แล้ว แล้วแข่งแบบไหนล่ะ ผมเริ่มถามอีก แข่งทีมสามคนเดี่ยวหนึ่งคน จะลงอะไรล่ะเรียวอิจิ ลีหันมาถามผม อยากลงเป็นทีมอ่ะ ได้หรือเปล่า ผมถามทุกๆคน คงจะต้องดูจากผลกระดานเมื่อกี้ ใครชนะอ่ะ กันต์พูดขึ้นบ้าง เราชนะ 25 แต้มครึ่ง เราตอบ งั้นก็ได้ คงได้เป็นซักมือสองมือสาม ต้นพูดขึ้นในที่สุด อะไรมือๆ เรามีสองมือเองนะไม่ใช่สามมือ ป้าบบ..นั่นไงไอ้โซกิเจ็บว้อย ~~ ก็การแข่งคนที่เก่งที่สุดจะได้อยู่มือหนึ่ง หรือหัวหน้าทีมนั่นเอง ต่อไปมือรอง และก็มือสาม วินอธิบาย แล้วใครเป็นหัวหน้าทีมตอนนี้ เราถามขึ้น ตำแหน่งตอนนี้เดี่ยวคือ กันต์ หัวหน้าทีม ลี มือรอง วิน มือสาม อเลน เราจะจัดอันดับทุกสัปดาห์แต่ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้า ยหลังจากนี้เพราะแข่งใหญ่มีเดือนหน้า ต้นพูด งั้นลีมาแข่งกันหน่อยดิเอาซักตา ถ้านับเป็นอาทิตย์จัดอันดับครั้งหน้าคือ.. เราถาม ก็ได้จัดอันดับครั้งหน้าอีกสองวันและจะเป็นครั้งสุด ท้ายก่อนการแข่ง ลีพูดพลางทายหมาก แล้วเราจะปักหลักที่นี่เพราะนี่คือวันศุกร์ ไอ้ต้าทำลายชีวิตผม ผมได้หมากขาว ลีก็ต้องเป็นหมากดำ เพียะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เกมเริ่มขึ้น ผมรู้ทันทีว่าลีเก่งแค่ไหน เพียะๆๆๆๆๆๆ...ผลจากการเล่นของลีที่เป็นเวลาอันยาวนา นกว่า 1 ของผมมากนักทำให้ลีรู้วิธีตีแบบเงียบๆ เพียะๆๆๆๆๆๆ..ต่อไปถึงกลางกระดานผมเริ่มรู้วิธีที่จะ ป้องกันแบบเงียบๆบ้างและมันก็ได้ผลดี เพียะๆๆๆๆๆๆ..หมากตานั่นของผม แน่นอนด้วยกลยุทธมั่วๆของผมทำให้มันกลายเป็นหมากดี เพียะ...ลีวางหมากปิดเกม และแล้วผมก็พ่ายอีกครั้งหนึ่งด้วยคะแนน 2 แต้ม เรียวอิจิ..ถ้าแข่งครั้งหน้า..เราจะต้องทิ้งห่างนาย เกินสิบแต้มลีพูดขึ้น โห..เรียวอิจิเล่นวันแรกจริงอ่ะต้นถาม พูดอยู่กับใครมิทราบคุณต้น..นี่คือนักกีฬาประจำโรงเ รียนเชียวนา ไอ้โซกิมากไปแล้ว เฮ้ยๆ สองทุ่มแล้วไปกินข้าวกันดีกว่า เราชวนทุกๆคน เราทุกคนเดินลงมาข้างล่างและก็เห็น อาหารเย็นของวันนี้คือ สเต็กเนื้อสันต์ราดซอส มากมาย ทั้งเปปเปอร์โรนี บาบีคิวซอส ฯลฯ รวมทั้งสลัด ราดน้ำสลัดมากมายหลากสีสัน และพวกเราก็ไปกินกันอย่างเอร็ดอร่อย จนกระทั้งหมดจาน
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
| | |
| | #8 (permalink) |
| แฟนพันธุ์แท้ TG ในตำนาน ![]() | อืม..................................
__________________ ►► ข่าวประชาสัมพันธ์ ◄◄ -----► Lief 4 Dead co-op ช่วยกันมันมากมาย ใครสนใจ คลิก ( โดน Steam บล๊อคแย้ว ) -----► [...] -----► เห้ยๆ นี้มันคืออะไร ??? ก๊ากๆๆ โหลดอยู่เดียวได้รู้กัน ใครอยากร่วมกันลอง ก็ PM มาแล้วกัน ![]() ![]() |
| | |
| | #13 (permalink) |
| น้องใหม่ TG ![]() โพส: 42 TG ออร่า: ![]() | พูดตรงๆขออภัยเปงอย่างยิ่งแต่งไว้ได้นานน๊านนนนานนแล ้วแต่ลืมอ่ะครับก้อมานตกซะอย่างงั้น.. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ นายน้อยค่ะไม่ทราบว่าเพื่อนๆจะค้างกี่วันค่ะ แม่บ้านของผมถาม ก็จนถึงไปโรงเรียนวันจันทร์แหละครับ ผมตอบป้าไป ขึ้นไปนอนเลยนะง่วงอ่ะ ผมบอกทุกๆคน อืมตามใจตื่น 8 โมงครึ่งนะมาดูการ์ตูน ไอ้โซกิเอาอีกแล้ว แล้วผมกับทุกคนก็เดินขึ้นไปข้างบนแล้วผมก็อาบน้ำเปลี ่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดกางเกงกีฬา ทุกคนก็เหมือนกัน ยังคงดูรูปถ่าย..ข้อความไม่เคยลบไป วันไหนวันเกิดเธอฉันจำได้ดี เสียงเรียกเข้ามือถือผมดังขึ้น ฟูสึนะจัง นั่นเองโทรมาทำไมกันนะนี่ก็ร่วมสามทุ่มแล้วไม่นอนอีก หรอ หวัดดีครับ..ฟูจังมีอะไรหรือเปล่า ผมถามเธอ พร้อมกับเสียงโห่ของเพื่อนข้างๆ นอนยัง..วันนี้นอนคนเดียวระวังนะ เธอชอบอำผมแบบนี้เหลือเกิน เพราะรู้ว่าผมมองเห็นวิญญาณได้ ใครว่านอนคนเดียวล่ะ ไอ้โซกิตัวดีมันพาเพื่อนมาเพียบเลย เจริญจริงๆเพื่อน เหอะๆจะไปแข่งใช่มั้ยล่ะ..เห็นว่ามีจัดอันดับด้วย รู้ได้อย่างไร รู้ได้ยังไงอ่ะฟูจัง ?? ผมถามเธออย่างสงสัย เอี๊ยดดด...แทนคำตอบประตูเปิดออก เผยร่างบางน่ารัก ฟูจัง ผมพูดออกไป มาได้ยังไงมีแต่ผู้ชาย..ไม่ปลอดภัยรู้รึเปล่า ผมเตือนเธอด้วยความเป็นห่วง ไม่ต้องห่วงหรอกเค้านอนกับป้าจ๊ะ..แต่แฟนนายน้อยนี่ น่ารักดีนะ ป้าพูดแบบขำๆ งั้นมานั่งนี่ก่อนล่ะกันนะฟูจังมาๆเดี๋ยวสอนเล่นโกะ ผมชวนเธอมา จ้า...ว่าแต่ว่าใส่ชุดแบบนี้ไม่เหมาะกับสมยา เจ้าชายเลยนะ อย่าย้ำสิครับเค้าตั้งกันเอง แล้วผมก็สอนฟูจังเล่นโกะ ไม่สิทุกๆคนช่วยกันสอน ทำให้เธอเล่นเป็นในระดับหนึ่ง หนุกจังเลย..เรียวคุง..มาแข่งกันนะ อย่าดีกว่ามั้ง ฟูจังนี่สี่ทุ่มแล้วนะ ไปนอนดีกว่าเดี๋ยวไม่สวยนา แล้วเธอก็ไปแต่โดยดี จากนั้นผมก็ไล่ไอ้เพื่อนๆทั้งหลาย ไปนอนเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นมาดูการ์ตูนแต่เช้า เอ๊ย ฝึกโกะแต่เช้า เพราะว่าผมตัดสินใจแล้วผมต้องเป็นหัวหน้าทีมให้ได้ ผมคิดพลางเปิดหนังสือ เรื่องประกาศิตแห่งโกะ คืนนี้ผมต้องอ่านมันให้จบ บทที่หนึ่ง ผ่านไป สองก็ผ่าน ต่อด้วยสาม แล้วก็สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า และสุดท้าย สิบ โอ้ว์...ผมอ่านจบสิบบทนี่ก็ปาไปเที่ยงคืนแล้ว แต่ไอ้เพื่อนตัวดีของผมมันก็ยังนั่งฟังเพลงกันอยู่เล ย ป่านนี้ฟูจังนอนแล้วมั้ง เฮ้ยยยยย ~ ~!!! ไฟไหม้ ~~~ !!! ผมตะโกนอย่างดัง เฮ้ยๆๆ หนีๆประตูๆ ที่ดับเพลิงอยู่ไหน น้ำๆๆเอาน้ำมาเดี๋ยวกระดานไหม้หมด มันเชื่อผมด้วย ล้อเล่นเฟ้ย..ไปนอนได้แล้วตื่นเช้านะพรุ่งนี้ ผมสั่งและมันก็ไปนอนกันจริง ห้องผมถึงจะใหญ่ก็ตาม แต่เตียงมันก็มีแค่เตียงเดียว นอนกันได้สี่คน อีกสี่มันก็นอนข้างล่าง แน่นอนว่าผมต้องนอนข้างบน ZZzz(^ ; ^)zzZZ คร๊อกกก...ฟี้~~คร๊อกก..ฟี้~~ มันกรนกันดังอิ๋บอ๋ายเลยไอ้พวกนี้ ผมก็หลับสนิทไปหลังจากนอนฟังเสียงกรนของพวกนี้มาห้าน าที ติ้งต่อง..ๆ..ๆ เสียงใครมากดออดซะเช้าปานนี้ แต่ก็ช่วยปลุกผมตื่น แล้วผมก็รีบอาบน้ำทันที เดี๋ยวฟูจังจะหาว่าผมซกมกน่ะเซ่ หลังจากอาบน้ำเสร็จผมก็ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาว กับกางเกงยีนส์สีน้ำเงิน สร้อยคอรูปกางเขนสีเงิน สุดท้ายคือ นาฬิกาข้อมือสีดำอันโปรดของผม แล้วก็ถุงเท้าสีดำซึ่งจะขาดไม่ได้เลยไอ้ถุงเท้านี่ เฮ้ยๆ อ.ซานาดะ มาว้อยยย ~~~~ ผมตะโกนดังลั่นอีกครั้ง เฮ้ยๆ เร็วๆอาบน้ำๆ เสื้ออยู่ไหนวะ เร็วเดี๋ยวสายจารย์ซาบะโหดนะว้อย มันโง่หรือแกล้งโง่วะ ไม่รู้ใช่หรือเปล่าเห็นมีคนมากดออดเมื่อเช้า ผมพูดขึ้นอีกครั้ง โป๊ก..ปาบ..โดนสองต่อเลย ไอ้อเลน กะ ไอ้ลี สองครั้งแล้วบอกตื่นดีๆก็ได้ มันประสาสานเสียงกัน เออๆ ทีหลังไม่ทำแล้ว เราลงไปข้างล่างก่อนนะตามมาละกัน พูดแล้วผมก็เดินลงมาข้างล่าง รู้มั้ยผมเจอใคร ผู้หญิงที่ผูกเปียสีน้ำตาล กับดวงตาสีชมพู ผิวขาวๆ ช่างน่ารักบริสุทธิ์จริงๆเลย หวัดดีน้องฝนมาทำอะไร หือ ผมถามเธอ เธอเป็นน้องที่ผมสนิทตอนอยู่ ป.6 นั่นเองเธอมาเที่ยวบ้านนี้บ่อยๆ ป้าและพ่อกับแม่ เลยรู้จักดี เพราะว่าผมต้องไปส่งเธอบ่อยๆ ก็ซอยนี้มันลึกสุดๆๆเลยนี่นาแถมเปลี่ยวด้วย ความจริง บ้านของฝนก็ห่างจากผมแค่สามหลังเอง ก็มาหาพี่นั่นแหละ ว่าแต่ทำไมวันนี้ตื่นสายจัง ถามคำถามแทงใจดำ เพื่อนพี่มาค้างบ้านน่ะ ก็เลยนอนดึกไปหน่อยเมื่อคืน ผมตอบเธอไป อ๋อค่ะ แล้วเพื่อนพี่อยู่ไหนกันหมดล่ะคะ น้องตั้งคำถามแบบนี้พี่จะกล้าตอบไหมเนี่ย ? แล้วเพื่อนๆของผมมันก็เสด็จลงมาซะที น้องฝน มาเดี๋ยวพี่แนะนำให้รู้จัก สกรีนเฮดสีส้มนี่ ต้น กับ ผมสีฟ้าทรงบ็อบนี่ก็ อเลน แล้วก็ ผมสีเขียวทรงหางเต่า วิน ผมน้ำตาลข้างหน้าปอยสองข้างสีทองนี่ก็ กันต์ แล้ว ผมสีขาวลากสไลด์ถึงคอนี้ก็ ลี ผมสีน้ำเงินแล้วมีปอยสามเส้นโผล่มาข้างหน้านี่ก็ ต้า แล้วก็ผมแดงมัดยาวไว้ข้างหลังนี่ก็ โซกิ ผมพูดยืดยาว อ่ะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ฝนค่ะ น้องสาวผมแนะนำตัวอย่างเรียบร้อย และแล้วฟูจังก็เดินลงมา ขณะทีผมกำลังขยี้หัวฝนอยู่ แล้วก็ทำท่าไม่สบอารมณ์ ฝนผู้หญิงมัดผมสีน้ำตาลนั่น ฟูสึนะ แฟนพี่เอง ผมพูดอย่างไม่ได้คิดอะไร แต่ทำไมฝนอึ้งไป งง ??
__________________ คำว่าเป็นไปไม่ได้..ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม.."ของชั้น" ... -------------------------------------------------------------- อุปสรรค์ที่ขวางอยู่ คือสิ่งที่เราต้องข้ามไปให้ได้แม้ยากเย็นเพียงใดจะ ทะลายมันลงไปด้วยสองมือนี้ ---------------------------------------------------------------- ความกลัวไม่มีในโลก....เพราะมันคือสิ่งที่เราคิดขึ้น เอง จงสู้มันแล้วจะไม่มีมันอีกต่อไป.... ---------------------------------------------------------------- |
| | |