Thaigaming Network the 8th: the ultimate evolution of gamertainment tribes. Protect the earth from global warming.
24 Feb 2007, 04:55
| #16 (permalink) |
| น้องใหม่ TG    โพส: 24  ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า:  สถานที่: 300/568  | อะไรเจ้าชู้หรือครับ เด็กในฝันคือคนใส่แว่น ส่วนคนที่ฝันคืออู๋ ส่วนคนแต่งหน่ะ นภ ครับ
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้  |
|  |
|
28 Feb 2007, 15:02
| #18 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 24 ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: 300/568 | ตอนที่ 6 แกล้ง เด็กหนุ่มตาโตไว้วายเด็กสาวผมสีทรายให้เอาขนมไปให้เด ็กสาวสวมแว่น นี่เธอ เห็นเด็กคนนั้นมั้ย เค้าฝากขนมที่เค้าทำมาให้ชิม(ที่จริงกานต์เป็นคนทำ) อืมเห็นสิ นั้นฉันฝากเอาขนมปังนี่ให้เค้าเป็นการตอบแทนนะ แล้วกานต์ก็เอาขนมของน้ำมาให้อู๋ชิม เฮ่ย....จริงดิ น้ำ เอาขนมมาให้เรา หุๆๆๆเสร็จตู ริมฝีปากของเด็กหนุ่มค่อยๆสัมผัสขนมปัง คำแรกที่เด็กหนุ่มได้ลิ้มรส ทำให้เด็กหนุ่มถึงกับน้ำตาไหล อร่อยขนาดนั้นเลยหรออู๋กานต์ถาม ป่าวหรอกกานต์อู๋กลืนขนมปังแล้วพูดต่อ มันเป็นวาซาบิ ก้ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทุกคนหัวเราะรั่นโรงอาหารด้วยความสะใจ แต่เค้ารู้ได้ไงวะบิวถาม นั้นดิ แล้วทุกครั้งที่อู๋กับน้ำเจอกัน น้ำจะแกล้งอู๋อยู่เสมอไม่ว่า จะเทจานข้าวร้อนๆใส่หลังอู๋ ขับรถชนอู๋ โยนลูกบาสใส่หัวอู๋ ทำอู๋ตกน้ำ หรือแม้กระทั่ง จับอู๋ขังในห้องน้ำกับกะเทย จนวันหนึ่งอู๋ทนไม่ไหว ที่ทางเดินไปประตูโรงเรียน เด็กสาวสวมแว่นกำลังจะกลับบ้าน เด็กหนุ่มตาโตวิ่งไปยืนข้างแล้วพูดคำหนึ่งกับเด็กสาว นี่เธอ.....ก่อนที่อู๋จะพูดจบเด็กสาวได้ผลักอู๋ออกไปให้รสชนอู๋ คาวนี้เป็นครั้งที่หนักที่สุด อู๋โดนรถชนหัวแตกเลือดอาบหน้า แต่เด็กสาวกับเดินไปอย่างไม่ใยดี นี่เธอใช้น้ำคู่แท้ของฉันเมื่อชาติก่อนรึป่าวอู๋ตะโกน ขึ้นทำให้เด็กสาวอึ้งใจซักพัก น้ำตาของเด็กสาวเริ่มไหล ใช่สิ...ฉันเนี่ยแหละ แล้วไหนที่เราสัญญากันว่า ไม่ว่าเราสองคนจะต้องแยกจากกันแสนกันแค่ไหน ของให้ใจสองใจผูกพันธ์ละขอให้เราได้กลับมาเจอกันรักก ันทุกชาติไป ไงล่ะแล้วเธอรักเคยชั้นมั้ยเด็กหนุ่มลุกขึ้นยืนอีกครั้งแล้วถามให้แน่ใจ รักสิ...ฉันรู้สึกดีทุกครั้งเมื่อเห็นหน้านาย แต่มันก็ยิ่งทำให้ฉันเจ็บเมื่อนึกถึงภาพในอดีตแต่นาย คงจำไม่ได้หรอก เพราะคำที่ อทิถานเราต่างกัน นายขอให้เราได้กลับมาเจอกัน แต่ชั้นของให้ฉันจำภาพความทรงจำระหว่างฉันกับนาย เด็กสาวร้องไห้หนักเข้าไปอีก เสียงร้องไห้ของเด็กสาวฟังแล้วรู้สึกถึงความเจ็บ เมื่ออดีตน่ะนายทิ้งชั้นไปจนชั้นต้องตอมใจตายชั้นไม่ อยากเจ็บอย่างนั้นอีกแล้ว แต่ทุกครั้งที่เห็นนายฉันก็อดนึกถึงอดีตไม่ ได้เพราะฉะนั้นฉะนถึงอยากจะฆ่านายไงล่ะ เด็กสาวพูดต่อถึงความเจ็บปวดที่ตัวเองได้รับ ชั้นทิ้งเธองั้นหรอ...แต่นั้นมันอดีต มันเป็นอดีตเข้าใจมั้ยตอนนี้ฉันรักเธอ เมื่อฟ้าให้เรามาเจออีกครั้งเธอจะยกโทษให้ไม่ได้หรือ ไงนะ เด็กหนุ่มเริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง ไม่เราเลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะ ฉันไปล่ะแล้วเด็กสาวก็เดินข้ามถนนไปช้าๆ ด้วยความเหม่อลอยน้ำตาที่ไหลไม่หยุดทำให้มองเห็นถนนไ ม่ชัดนัด แต่แล้วโชคชะตายังซ้ำเติมเด็กสาวอีก เมื่อมีรถคันหนึ่งบรรทุกเหล็กเป็นแนวขวางวิ่งมาด้วยเ ร็ว พุ่งเข้าหาเด็กสาวที่ยังเดินร้องไห้อยู่กลางถนน ระวังเสียงของเด็กหนุ่มตะโกนขึ้น เด็กหนุ่มไปดึงเด็กสาวออกมาด้านหลัง เด็กสาวล้มลงทำให้รอดมาอย่างหวุดหวิด แต่เด็กหนุ่มกับต้องนอนจมกองเลือดอยู่ด้านหน้าของเด็ กสาว จบตอน6 เล่นแซวกันซะงั้น
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้ |
|
| |
|
02 Mar 2007, 04:21
| #19 (permalink) |
| แฟนพันธ์แท้ TG   | แต่งต่อไปนะครับ หลังจากนี้ผมคงไม่ค่อยได้เข้ามาแล้วล่ะ ต้องทำงานตลอดเลย ประมาณครึ่งเดือนหลังผมจาเข้ามาอ่านอีกนะครับ ส่วนที่บอกว่าเจ้าชู้น่ะ ผมหมายถึงนายอู๋น่ะครับ อย่าคิดมากเด๊ะ (แล้วต่อไปเด็กสาวคนนี้จาตายมั้ยนะ อยากรู้จัง)
__________________  อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* |
|
| |
|
15 Mar 2007, 14:29
| #20 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 24 ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: 300/568 | ขอบคุณ ที่ติดตามผลงานและทุกๆกำลังใจ สำหรับคนที่อ่านแล้วถ้าเห็นว่าสนุกกรุณาบอกต่อแล้วคอ มเมนท์ เป็นกำลังใจในการแต่งต่อ ไปด้วย เพราะ ผมอยากเห็นคนที่สมักเข้า โรงเรียน พายัพเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจ และไปทักผมที่ โรงเรียน ขอบคุณอีกครั้ง จาก นภ ผู้แต่ง ตอนที่7 น้ำตาและการให้อภัย ณ โรงพยาบาล สายลมแห่งความเงียบเหงาและเด็กหนุ่มผู้โชคร้ายนอนหลั บอยู่บนเตียง ผ้าห่มอุ่นๆก็เปียกไปด้วยคาบน้ำตาของเด็กสาวที่นั่งร อคอยการตื่นของเด็กหนุ่มที่ช่วยชีวิตเขาไว้ แต่ก็ยังคงไม่มีวี้แววว่าเด็กหนุ่มจะรู้สึกตัว ปรั้งๆๆๆ เสียงเคาะประตูห้อง ประตูค่อยๆเปิดออกเหล่าเพื่อนของเด็กหนุ่มเดินเข้ามา ตื่นได้แล้วไอ่อู๋นภเด็กหนุ่มผู้เย็นชาตะโกนเรียก หาๆ...เช้าแล้วหรออู๋ค่อยๆลืมตาขึ้นมา มันจะเที่ยงแล้ว.....น้ากานต์ตอบ เด็กสาวผู้สวมแว่นทำหน้างงๆก่อนจะหันไปมองอู๋ อู๋นายรู้สึกตัวตั้งแต่เมื่อไหร่น้ำถาม ก็เมื่อตอนที่น้ำหลับอะนะ แล้วไอ่นภกับไอ่ไกรมาเยี่ยมพอดีแล้ว........ อู๋พูดยังไม่ทันจะจบน้ำก็โผเข้ากอดอู๋ไว้แน่น ฉันขอโทษฉันเกือบจะเสียนายไปแล้วเด็กสาวร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว อะ...โอ้ยเราเจ็บแผอยู่เด็กหนุ่มตาโตตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด นั้นพวกเราไปแหละดุ๋ยพูดด้วยสีหน้าอิฉาเล็กน้อย แล้วเหล่าเพื่อนของเด็กหนุ่มก็เดินออกไปหมดเหลือเพีย งเด็กสาวผู้สวมแว่นกับเด็กหนุ่มตาโตไว้ เธอจะรับรักชั้นได้รึยังเด็กหนุ่มขอความรักจากเด็กสาว เอาไว้นายออกจากโรงบาลเมื่อไหร่ฉันจะบอกเด็กสาวตอบ .................................................. ........................................................... .................................................. .................................................. .................................................. ............................... ณ โรงเรียนหลังจากการซ้อมบาสเก็ตบอลอย่างหนัก แบ่งทีมเล่นได้แล้วผู้จัดการทีมสั่ง คร้า~บทุกคนตอบ ดะ...เดี๋ยวสิ เสียงขอเด็กสาวตะโกนเรียก อ้าว...หายไปไหนมาตั้งหลายวันกานต์ถาม อืม....อู๋มานี้หน่อยสิเด็กสาวเรียกอู๋ให้ไปหา อืมๆ...ผู้จัดการวันนี้เราเลิกซ้อมก่อนนะไปละ แล้วทั้งสองคนก็พากันไปที่แห่งหนึ่ง อู๋รู้มั้ยที่เราหายไปตั้งหลายวันก็เพราะฉันมาอยู่ที ่นี้แหละเด็กสาวมองหน้าอู๋แล้วพูดต่อ จำได้มั้ยต้นโพธิ์...ในฝัน ...ใช่....เหมือนในฝันเลยเด็กหนุ่มพูด อู๋...ที่นายถามน่ะฉันคิดแล้วนะเด็กสาวพูดขึ้นอีก ฉันรักนาย เราก็เหมือนกัน แล้วทั้งคู่ก็กอดกัน อีกแปปหนึ่งนะฉันอยากจะกอดเธออย่างนี้ไว้ให้นานที่สุ ด จบตอน7
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้ |
|
| |
|
24 Mar 2007, 07:44
| #23 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 24 ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: 300/568 | ตอนที่8 เครื่องพิมพ์ดีดกับข้อความของวิญญาณ และนานวันไปความสัมพันธ์ของคนในกลุ่มก็ยิ่งแน่นแฟ้นม ากขึ้นทุกวันทุกคนใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่ในความเป็นจริงไม่มีอะไรราบรื่นไปตลอดหรอกจริงมั้ ย และที่โรงเรียนหลังจากอู๋ออกโรงพยาบาลมาได้ไม่นาน ทุกๆเช้าจะมีเด็กหญิงคนหนึ่งจะพบกระดาษที่พิมพ์ข้อคว ามแปลกไว้อยู่ที่เครื่องพิมพ์ดีดทั้งที่ตอนกลางคืนห้ องพิมพ์ดีดจะถูกล็อกไว้ทุกวันและเด็กหญิงคนนั้นก็เก็ บกระดาษนั้นไว้ตลอดโดยทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนเป็นเวลาสามเดือนผ่านไป __________________________________________________ ___________________ ไอ่ไกรสายแล้วนะเว้ยยังไม่ขึ้นไปเรียนอีกหรอ ไอ่ไตร ขึ้นไปกันหมดแล้วนะเด็กหนุ่มตะโกนเรียกเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีนิลผู้เป็นเพื ่อนก่อนที่จะ ค่อยเดินขึ้นห้องเรียนไปอย่างเย็นชา แล้วทั้งคู่ก็ขึ้นไปบนห้องซึ่งอยู่ชั้นสามของตึก เอ กว่าจะขึ้นมาได้นะ เล่นเอาซะสายเลยว่ะเสียงของเด็กหนุ่มร่างสูงยาวตะโกนแซวเล็กๆ เอ่อๆๆ....ก็ขึ้นมาแล้วไงเล่าเด็กหนุ่มผู้เย็นชาบ่นเบาๆก่อนที่จะลงไปนั่ง เอาล่ะค่ะ นักศึกษาทุกคน เงียบ ค่ะ วันนี้คูรมีข่าวมาแจ้งให้ทราบ เสียงอาจารย์ กนกวรรณ อาจารย์ที่ปรึกษาห้อง อะไรอีกหล่ะ ไครโดนไล่ออกอีกรึไงบังบ่นพรึมพรำ ปากเสียอีกแล้วนะเฟ้ยไตรหันหลังมาว่าเด็กหนุ่มร่างใหญ่ วันนี้คูรจะให้ไปทำรายงานเกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ที่สา มารถใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน เอาหละนักศึกษาค่ะจับกลุ่มกันเลย กลุ่มละประมาณ 10-15 คน และจับกลุ่มกับห้องได้ด้วยอาจารย์กนกวรรณพูด น่าสนุกดีนะเว้ย เราก็มีกลุ่มอยู่แล้วด้วย หนุ่มนัยตาสีนิลหันมาบอกเพื่อน หรอ งั้นแกก็ทำคนเดียวละกันนะ เด็กหนุ่มผู้เย็นชาหันมาบอกไกรคุง อ่าวไอ่เวนคิดจะกินแรงเพื่อนอยู่เรื่อยเลยนะแกไกรคุงบ่นนภ แล้วเด็กหนุ่มผู่เย็นชาก็หันหน้าหนี หลังจากที่ทุกคนเรียนกันเสร็จแล้วก็ลงมารวมกันที่โต๊ ะกลุ่มแล้วสนทนากันตามปกติ เสียงผู้คนที่กำลังวุ่นวายอยู่กลับการใช้ชีวิตอันแสน ธรรมดาของเขา พวกของเด็กหนุ่มก็เช่นเดียวกันทุกคนยังคงใช้ชีวิตตาม ปกติโดยไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเข า ทุกคนลงความเห็นว่าในวันศุกร์พวกเขาจะมาค้างที่โรงเร ียนเพื่อทำรายงานกันที่นี่แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปตามปกติ ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว และเรื่องราวที่กำลังรอพวกเค้าอยู่ในวันรุ่งขึ้น วันต่อมา...ที่โรงเรียน อาว...ล่ะทุกคนเตรียมของมาพร้อมแล้วนะ เด็กหนุ่มนัยน์ตาสีนิลพูดขึ้นมาเพื่อย้ำทุกคน Yes เอามาแล้ว ทุกนตอบ เย็นนี้แล้วสินะเด็กหนุ่มผู้เย็นชาพูดขึ้น ทำไมอีกหละ เด็กหนุ่มขนจมูกยาวพูดขึ้น (เจ หรือ เด็กหนุ่มร่างเล็ก) เอ่อ....เดี๋ยวสิคือ...เราขออยู่ด้วยนะ เด็กหนุ่มผู้เย็นชาพูดยังไม่ทันจบเด็กสาวรูปร่างคล้า ยทอมก็พูดขึ้นขัดจังหวะ แน็ทนภตะโกนชื่อเด็กสาวคนนั้น รู้จักกันด้วยหรอ น้ำถาม อืม...ก็รู้จักสิ นภตอบ เราขอเข้ากลุ่ม นะๆๆๆ แน็ททำเสียงหน้าสงสาร ได้สิ...ตามสะบายนะไตรทศพูด ไอ่หน้าหม้อ ไครอณุญาติให้แกรับคนเข้ากลุ่มเองตามใจงั้นฟะ นภกับไกรพูดขึ้นพร้อมกัน จบตอน
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้ |
|
| |
|
31 Mar 2007, 07:46
| #26 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 24 ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: 300/568 | ตอนที่9 สัมผัสของความมืด แล้วแกจะเอายังไงล่ะจะไม่ให้เข้าหรอไตรทศขึ้นเสียงพร้อมทำหน้าเซ็ง เรื่องของแก...พูดไปแล้วจะกลับคำได้ไงล่ะ นภตอบ เอ่อเราก็ว่านั้นไกรคุงพูดขึ้นเพื่อสนับสนุนนภ และแล้วเวลาก็ผ่านไปจนถึงเย็นวันนั้น ทุกคนตั้งใจทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง เวลาค่อยผ่านไปผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า ตะวันที่เคยอยู่เคียงข้างเมฆในเวลากลางวันก็ร่วงโรยไ ปและก็มีดวงจันทร์ที่ขึ้นมาอยู่เคียงคู่กับหมู่ดาวขึ ้นมาแทนที่ เปรียบกับทุกสิ่งบนโลกนี้ที่ไม่ว่าอะไรจะหาย ก็ย่อมมีสิ่งที่มาแทนที่สิ่งเดิมอยู่เสมอ เอาล่ะวันนี้แยกย้ายกันไปนอนได้แล้วมั้ง เด็กหนุ่มผู้เย็นชาพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงเพื่อน เอ่อหว่ะมันจะเที่ยงคืนแล้ว ไตรทสพูด แล้วนอนไหนดีอะ เบร์ดถามอ เอ่อดิไม่ได้คิดไว้เด็กหนุ่มร่างใหญ่พูด ขอนอนห้องพิมพ์ดีดละกันเด็กหนุ่มผู้เย็นชาพูดขึ้นและเลือกห้องนอนเป็นคนแลก เอ่อๆจริงด้วย นั้นเรานอนด้วยไกรคุงพูด เอ่อ...แน็ตงึมงำพร้อมทำสีหน้าแปลกๆ มีอะไรหรอ ไตรทศพูด ชั้น....ชั้น...คือแน็ตยังคงงึมงำ จะบอกว่าชั้นรักเธอล่ะสิไตรทศแซว พอเลยๆไอ่หน้าม่อเจ ตะโกนด่า นั้นพวกเรานอนข้างห้องพิมพ์ดีดที่นภกับไกรคุงนอนละกั นนะแน็ตก็ไปนอนด้วยกันนะพวกผู้หญิงพูดขึ้น อะ...อืม ก็ได้แน็ตรับคำชวน อ่าว ทำได้ไม่ไปนอนข้างห้องพวกเราอะ พวกเราจะไปนอนห้องเรียนของCD101กันน่ะเวลามีอะไรจะได้ช่วยกันไงบิวบอก ใช่ๆๆ เจ บัง ดุ๋ย ไตรทศ ไบร์ค พูดเพื่อสนับสนุน แค่ ไกรคุง กับนภก็พอแล้วย่ะกานต์พูด แล้วอู๋จะนอนไหนหละน้ำถามอู๋ เรานอนกับพวกไตรทศนั้นแหละ ไครจะไปคิดอะไรแปลกๆไปนอนห้องพิมพ์ดีดกันเล่า อู๋ตอบ ไม่เห็นจะเป็นไรเลยน้ำทำหน้างงเล็กน้อย ก็คงมีแต่สองคนนั้นที่คิดจะนอนที่แบบนั้นได้ อู๋แซว นภ กับไกรคุง เอาล่ะแยกย้ายกันไปนอนได้แล้วหน่า และแล้วทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปนอน แต่ก็หลับไปได้ไม่นาน เด็กหนุ่มนัยน์ตาสันิลและเด็กหนุ่มผู้เย็นชา ทั้งคู่ฝันประหลาดๆเหมือนกัน ทั้งคู่ฝันว่าตัวเองลืมตาขึ้นมา ก็เห็นขาคนอยู่ใต้ตะเต็มไปหมด ทั้งที่อยู่ในเวลากลางคืนและโรงเรียนก็เลิกแล้ว (ตรงที่ไกรคุงและนภจะนอน(ในฝัน)อยู่หน้าห้อง แล้วเวลาลืมตาขึ้มมาจะเห็นใต้โต๊ะ มองทะลุได้ถึงข้างหลังเลย) ทั้งคู่สะดุ้งตืนพร้อมกันแต่พบว่าตัวเองได้นอนอยู่บน เก้าอี้ จึงโล่งใจ แต่ก็โล่งใจได้ไม่นาน เมื่อสิ่งปรากฏอยู่ตรงหน้าเขากับเป็นเครื่องพิมพ์ดีด ที่กำลังพิมพ์เองอยู่โดยไม่มีไครกำลังกดที่แป้นพิมพ์ จบตอนที่9
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้ |
|
| |
|
04 Apr 2007, 08:42
| #28 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 24 ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: 300/568 | เอ่อๆมันชักยังไงๆอยู่ มันก็ต้องมีบ้างแล้วทีหลังค่อยหวานตอนต่อไป ขอโทษที่พริกแนวมาเป็นผี...นิดหน่อยแต่ก็ไม่ใช่ทั้งเ รื่องนะครับต้องติดตาม
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้ |
|
| |
|
06 Apr 2007, 04:44
| #29 (permalink) |
| น้องใหม่ TG โพส: 24 ดาวโหลด: 109 อัพโหลด: 0 รับคำขอบคุณ: 0 TG ออร่า: สถานที่: 300/568 | ตอนที่10หลอก ไกร....ไกร....นภพยายามตะโกนเรียกไกรอย่างสุดเสียงแต่ก็ออกมาเพียงเ สียงลม แต่เพราะในห้องพิมพ์ดีดเงียบจึงยังพอฟังกนรู้เรื่อง เฮ่ย....นภแกก็เห็นเหรอ ไกรคุงตอบ นภกับไกรคุงพยายามดันตัวเองเพื่อให้ลุกขึ้นได้แต่กับ รู้สึกว่าทุกส่วนของร่างกายหนังจนยกไม่ขึ้น ทั้งคู่เหงื่อแตก แรงหมดแรง จึงหยุดจาการพยายาม แล้วนอนนิ่งไม่ทำอะไรทั้งสิ้น สีหน้าของเด็กหนุ่มผู้เย็นชา เริ่มแสดงอาการหวาดกลัวเล็กน้อย เค้าหลับตาลงทำสมาธิ แต่ก็ทำได้ไม่นาน นภก็รู้สึกเหมือนมีคนมองเค้าอยู่จึงได้ลืมตาขึ้นมาภา พที่เห็นก็คือคนมุงดูเค้าประมา15-20คนได้แต่เมื่อเค้ามองดูดีๆ คน15-20คนนั้นเป็นคนๆเดียวกันหมดเด็กหนุ่มผู้เย็นชาใช้แรง ทั้งหมดที่มีดีดตัวขึ้นแล้ววิ่งไปลากไกรคุงก่อนที่จะ วิ่งหนีออกจากห้องพิมพ์ดีด เมื่อออกจากห้องพิมพ์ดีดได้ทั้งคู่มองกลับไปที่ห้องพ ิมพ์ดีดอีกครั้งแต่วิณญาณก็ยังไม่ไปไหนยังคงปรากฏอยู่เต็มห้องพิมพ์ด ีด แกต้องการอะไรเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีนิลพูด .............................. วิณญาณยังคงจ่องมองเค้าทั้งคู่แต่ไปได้ทำอะไร โวยวายอะไรกัน พวกผู้หญิงวิ่งออกมาถาม ไม่มีอะไรหรอกนภตอบ ไม่มีอะไรเหรอดูในห้องพิมพ์ดีดนั้นสิไกรคุงเถียงนภหน้าตาของไกรคุงเต็มไปได้ความหวาดกลัว ไหน....ไกรไม่เห็นมีอะไรเลยนี่กานต์พูดเพราะไม่เห็นและก็ไม่เชื่อ แต่สีน่ากับเริ่มแสดงออกถึงความกลัว และเมื่อไกรคุงหันกลับไปมองก็ไม่มีอะไรปรากฏขึ้นแล้ว ไม่มีอะไรหรอกเราหลอกกันเล่นน่ะกลับปนอนเถอะ...หึๆ เด็กหนุ่มผู้เย็นชาพูด แล้วผู้หญิงทุกคนกลับเข้าไปนอนในห้องยกเว้นแน็ต เธอเดินเข้ามาหานภแล้วพูดคำหนึ่งคำซึ่งไม่หน้าจะพูดอ อกมาต่อหน้านภกับไกรคุง ชั้นก็เห็นนะ.....และเค้าก็ยังไม่ไปไหนหรอก แน็ตพูดเสียงเบาข้างๆหูนภกับไกรคุง จากนั้นก็ค่อยๆเดินหายเข้าไปในห้องนอน เอ่อ...ไกรแกไปนั่งรอตรงนั้นก่อนก็ได้ คือ...เราจะกลับเข้าไปอีกครั้งนภบอก บ้า...บ้าไปแล้ว...แกจะเข้าไปทำไมอีกไกรคุงถาม หน่า...เดี๋ยวมา นภพูดจบก็เดินกลับเข้าไปในห้องพิมพ์ดีดอีกครั้ง อีกประมาณ 5 นาทีนภ ก็เดินออกมาพร้อมกระดาษแผ่นหนึ่ง นั่นอะไร...น่ะนภ ไกรถาม ไม่รู้สิ...มันเหมือนกลอน นภ งั้นหรอไกรพูด อืม...เราว่าพวกเราไปที่โต๊ะกลุ่มกันดีกว่านะ แล้วทั้งคู่ก็เดินลงมายังโต๊ะกลุ่ม อ้าว...ทำไมมาอยู่นี้กันหมดล่ะไกรคุงถาม เอ่อ...คือพวกเราเจอเรื่องแปลกๆมาน่ะสิวะ ลีตอบ เรื่องแปลกๆ...อีกแล้วหรอวะนภพูดขึ้นมาด้วยความแปลกใจ พร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ พวกเราก็เจอไกรตอบ จริงดิเบร์ดถาม อืม...แล้วพวกแกเจอเรื่องแปลกยังไงล่ะนภถาม เป็นเสียงเพลงออกมาจากห้องดนตรีที่ปิดอยู่หน่ะอู๋ตอบ พวกเราเป็นเครื่องพิมพ์กลอนแปลกๆแล้วก็ประมาณว่าผีอำ ด้วยแหละมั้งไกรคุงพูด กลอนหรอไหนดูดิลีพูด จบตอนที่10 วิณญาณที่มาหาไกรกับนภนั้นต้องการจะบอกอะไรกับพวกเขา กันแน่ แล้วทำไมยังมีเสียงดนตรีปริศนาอีก แล้วกลอนที่พวกไกรพบจะเกี่ยวข้องอะไรกับเสียงเพลงที่ พวกลีได้ยินรึป่าว แต่ทำไมพวกผู้หญิงถึงไม่โดนอะไรมั่งล่ะ หรือว่ามีไครกำลังพยายามแกล้งพวกเคาอยู่..........
__________________ สิ่งที่คุณไม่เห็นไม่ใช้ว่ามันจะไม่มีเlมอไป และสิ่งไหนที่ว่ามีบางสิ่งมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณค ิดไว้ |
|
| |
