ตำนานที่ -13- พลังแห่งสัญลักษณ์ เอ๋? การใช้พลังจากสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ? ตัวหนูก็ควบคุมน้ำได้แล้วนี่คะ นั่นไม่ใช่พลังของ สัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำเหรอ? น้ำฝนถามวรุณลาวัณย์ อย่างสงสัย นั่นก็เป็นพลังของสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำเหมือนก ันจ้ะ เพียงแต่มันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของพลัง ที่ฝังลึกอยู่ในสายเลือดของผู้สืบทอดเท่านั้น ไม่ได้เป็นพลังทั้งหมดของสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ วรุณลาวัณย์ตอบ ..........แล้วทำยังไงถึงจะสามารถใช้พลัง ของสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำได้เต็มที่ล่ะคะ .........น้ำฝน หนูยังจำความรู้สึกครั้งแรกที่สัมผัส สัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำได้มั้ยจ๊ะ? วรุณลาวัณย์ถาม จำได้ค่ะ.......ตอนนั้น....หนูรู้สึกเหมือนมีสายน้ำ ฉ่ำเย็น ไหลผ่านร่างกายของหนูไป มันทำให้จิตใจของหนูสงบ และเป็นสุขอย่างน่าประหลาด... ความรู้สึกแบบนั้นแหละจ้ะ คือตอนที่พลังของสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ ได้ถ่ายทอดเข้าสู่ร่างกาย การที่จะใช้พลังของสัญลักษณ์ได้อย่างเต็มที่ หนูน้ำฝนจะต้องเรียกเอาความรู้สึกแบบนั้นกลับมา แล้วรักษาความรู้สึกนั้นไว้ให้คงที่ วรุณลาวัณย์อธิบาย แต่.......ตั้งแต่ตอนนั้นมา... หนูก็ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นอีกเลย แม้แต่ครั้งเดียวนะคะ นั่นเพราะ หนูยังไม่รู้วิธี ที่จะเรียกเอาความรู้สึกนั้นกลับมาไงล่ะจ๊ะ น้ำฝน วรุณลาวัณย์พูด พลางก้าวเท้าออกเดินไปบนหาดทรายสีขาวยามราตรี ที่อยู่ภายในสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำนี้ แล้ว.....วิธีเรียกความรู้สึกในตอนนั้นกลับมา คืออะไรเหรอคะ? น้ำฝนถามวรุณลาวัณย์ ขณะที่เดินตามเธอไป .................น้ำฝน หนูรู้มั้ย? ดาวดวงนี้น่ะ มีอารมณ์ด้วยนะจ๊ะ เอ๋? ดวงดาวนี้น่ะเหรอคะ มีอารมณ์? น้ำฝนค่อนข้างประหลาดใจ กับสิ่งที่วรุณลาวัณย์พูด ใช่แล้วล่ะจ้ะ ดาวดวงนี้มีอารมณ์ความรู้สึก ที่เหมือนกับมนุษย์แทบทุกอย่าง เพียงแต่ดวงดาวน่ะ ไม่สามารถที่จะ แสดงความรู้สึกออกมา ได้อย่างโจ่งแจ้ง แบบมนุษย์เท่านั้นเอง วรุณลาวัณย์พูด งั้น....เรื่องอารมณ์ของดาวดวงนี้......ก็.....คงจะ เกี่ยวกับการใช้พลัง ของสัญลักษณ์แห่ง จิตวิญญาณน้ำใช่มั้ยคะ? น้ำฝนลองเดา เปล่า ไม่เกี่ยวหรอกจ้ะ วรุณลาวัณย์ปฏิเสธ พลางหันมายิ้มให้ อ้าว แล้วถ้างั้นมาเล่าให้หนูฟังทำไมล่ะคะ? แค่อยากให้รู้ไว้เฉยๆน่ะจ้ะ............. ส่วนสิ่งที่เกี่ยวข้อง กับการเรียกความรู้สึกครั้งแรก ที่ได้สัมผัสสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำกลับมาน่ะ คือวิญญาณดั้งเดิม ของดาวดวงนี้ต่างหาก วรุณลาวัณย์พูด วิญญาณดั้งเดิม? ...มันคืออะไรเหรอคะ? วิญญาณดั้งเดิมของดวงดาวก็คือ ดวงวิญญาณแรกเริ่มของดาวดวงนี้ ก่อนที่จะถูกแบ่งออกเป็นหกส่วน โดยผู้นำพา วิญญาณดั้งเดิม เป็นวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของชีวิตทั้งมวล... วรุณลาวัณย์ อธิบายให้น้ำฝน ซึ่งกำลังเดินตามเธอมาเรื่อยๆ บนหาดทรายขาวสะอาดแห่งนี้ฟัง การที่จะใช้พลัง ของสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ ซึ่งเป็นหนึ่งในหกส่วน ของวิญญาณดั้งเดิมได้เต็มที่นั้น หนูน้ำฝนต้องเปิดใจ สัมผัสถึงตัวตนของวิญญาณบริสุทธิ์ และหลอมรวมจิตใจของตน ให้เป็นหนึ่งเดียว กับจิตวิญญาณแห่งน้ำ ถ้าหนูน้ำฝนทำได้ ก็จะสามารถใช้พลังของสัญลักษณ์ ได้อย่างเต็มที่จ้ะ .......ฟังดูยากจังเลย.......แล้วหนูจะทำได้เหรอคะ? น้ำฝนพูดอย่างไม่มั่นใจในตัวเอง ทำได้สิจ๊ะ น้ำฝน เพียงแค่หนูทำจิตใจให้สงบก็พอ แล้วหนูก็จะสัมผัสได้ ถึงวิญญาณบริสุทธิ์ ที่อยู่ในสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำนี้ มันอาจจะยากบ้างในตอนแรกๆ ที่จะต้องทำใจให้สงบ ตลอดเวลาที่ต้องต่อสู้ แต่เมื่อไหร่ที่หนูเริ่มชินกับมัน ก็จะไม่มีอะไรยากเลยจ้ะ วรุณลาวัณย์อธิบาย พลางใช้พลังของสัญลักษณ์ แห่งจิตวิญญาณน้ำ สร้างตุ๊กตาน้ำรูปตัวเธอเองขึ้นมา บนฝ่ามือ แล้วทำให้มันแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็ง ก่อนที่จะยื่นส่งให้น้ำฝน น้ำฝนรับตุ๊กตาน้ำแข็งนั้นมาดู มันมีรายละเอียด ที่เหมือนกับวรุณลาวัณย์ตัวจริง ทุกอย่าง เพียงแต่ย่อส่วนลงมา ให้มีขนาดเท่าฝ่ามือ การที่จะทำแบบนี้ได้ จะต้องสามารถควบคุมน้ำ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ พลังของสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ สามารถทำเรื่องที่น่ามหัศจรรย์ ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ มันเป็นสิ่งที่น้ำฝนไม่เคยรู้มาก่อนเลย.... ยิ่งผิวน้ำสงบราบเรียบมากเท่าใด ... สายน้ำที่ลึกลงไป ก็ยิ่งไหลเชี่ยวกรากมากขึ้นเท่านั้น ก็เหมือนกับการใช้พลังจาก สัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ นั่นแหละจ้ะ จิตใจสงบมากเท่าใด ก็จะสามารถควบคุมน้ำ ได้สมบูรณ์มากขึ้นเท่านั้น พูดจบ วรุณลาวัณย์ ก็หยุดเดิน เอาล่ะ..... เรื่องที่ชั้นอยากจะพูด ก็ได้พูดไปหมดแล้ว คงจะได้เวลาส่งหนูน้ำฝนกลับแล้วล่ะจ้ะ ...อ๊ะ! จริงสิ หนูเข้ามาที่นี่นานขนาดนี้ แล้วข้างนอกจะเป็นยังไงบ้างล่ะคะเนี่ย? น้ำฝนพึ่งนึกขึ้นได้ว่า ตอนที่เธอเข้ามาน่ะ เธอกำลังจะโดนฆ่าอยู่แล้ว หยั่งงี้ถ้ากลับออกไป เธอจะไม่กลายเป็นศพไปแล้วเหรอ ไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะ ...แม้หนูน้ำฝนจะเข้ามาอยู่ภายใน สัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำนี้ นานแล้วก็ตาม แต่ถ้าเทียบกับเวลาภายนอก ก็เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวเวลาหนึ่ง ของเสี้ยววินาทีเท่านั้นเองจ้ะ วรุณลาวัณย์อธิบาย .....นี่หมายความว่า......ถ้าหนูกลับออกไป ก็จะต้องไปเจอกับดาบสั้น ที่กำลังจะตัดคอหนูงั้นเหรอคะ!? ใช่จ้ะ แต่หนูน้ำฝนจะสามารถ รอดพ้นมันไปได้แน่นอน วรุณลาวัณย์เดินเข้ามาหาน้ำฝน แล้วจับมือทั้งสองข้างของน้ำฝนเอาไว้ หลับตาลงสิจ๊ะน้ำฝน ชั้นจะถ่ายทอด ประสบการณ์บางส่วนของชั้น ให้กับหนู ก่อนที่หนูจะกลับออกไป .......ดีมากจ้ะ..... ทีนี้ก็ทำใจให้สงบไว้นะ วรุณลาวัณย์พูดต่อ หลังจากเห็นน้ำฝนหลับตาลงแล้ว น้ำฝนทำจิตใจให้สงบ ตามที่วรุณลาวัณย์บอก เธอรู้สึกได้ถึงสิ่งที่วรุณลาวัณย์ ถ่ายทอดให้แก่เธอ ความรู้สึกเย็นสบาย เหมือนร่างกาย อยู่ในสายน้ำที่เย็นฉ่ำ กลับมาอีกครั้ง เธอพร้อมแล้วที่จะกลับไป เผชิญกับเสี้ยววินาทีแห่งความตาย! โชคดีนะจ๊ะ วรุณลาวัณย์ กระซิบที่ข้างหูของน้ำฝน ก่อนจะส่งน้ำฝนกลับออกไป ----------------------------------------------------------------------------
.........คมดาบของเวคีอยู่ห่างจากคอของน้ำฝน เพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเวคี รอยยิ้มแห่งความสะใจที่จะได้สังหาร!! .........แต่ทันใดนั้นเอง ก่อนที่ดาบสั้นของเวคีจะถึงเป้าหมาย เพียงแค่เสี้ยววินาที สัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณน้ำ ที่ห้อยคอน้ำฝนอยู่ ก็ส่องแสงสีน้ำเงินสว่างเจิดจ้า ..... น้ำจำนวนมากแผ่พุ่ง ออกมาจากร่างกายของน้ำฝน เป็นวงคลื่นไปรอบทิศทาง ซัดเวคีจนกระเด็นกลับออกไป! เป็นไปได้ไง!?!? .....เวคีที่ถูกซัดกระเด็นไปพูดขึ้น หลังจากที่ตั้งหลักได้ เป็นไปได้สิ เพราะนี่คือ พลังจากสัญลักษณ์ แห่งจิตวิญญาณน้ำไงล่ะ! น้ำฝนพูด สายน้ำหลายสาย หมุนวนเป็นวง รอบตัวเธอ พร้อมที่จะปกป้อง หรือจู่โจมศัตรูใดๆก็ตาม หึ รู้สึกสถานการณ์จะพลิกกลับแล้วนะ ไอ้หน้าขน ชายผมแดงที่พึ่งลุกขึ้นมาได้พูดขึ้น สุดยอดเลยฮะพี่น้ำฝน สมกับที่เป็นเพื่อนร่วมเดินทาง กับโครวจริงๆ มารุตพูดขึ้นบ้าง พวกเรา.... มาจบการต่อสู้นี้กันเถอะ!! น้ำฝนเอ่ยขึ้นอย่างเข้มแข็ง แล้วทั้งสามคน ก็เข้าโจมตีใส่เวคีพร้อมๆกัน! เกลียวน้ำวน!! น้ำฝนควบคุมสายน้ำหลายสาย ที่อยู่รอบตัวเธอ ให้หมุนวนรวมกัน เป็นเกลียวน้ำสายเดียว พุ่งเข้าโจมตีใส่เวคี! เวคีฉากหลบเกลียวน้ำ ที่พุ่งเข้ามาโจมตีของน้ำฝน ได้อย่างฉิวเฉียด แต่ว่า น้ำฝนก็ควบคุมเกลียวน้ำวน ให้วกกลับมาซัดใส่เวคีได้สำเร็จ!! อั่ก!! .....เวคีถูกเกลียวน้ำวนของน้ำฝน ซัดเข้าใส่อย่างเต็มแรง จนร่างถูกเหวี่ยงหมุนขึ้นไปในอากาศ ตามแรงกระแทกของเกลียวน้ำวน จังหวะนั้นเอง ชายผมแดงก็กระโดดตามขึ้นไป ควงกระบองสองท่อนไว้เหนือหัว แล้วฟาดใส่เวคีเต็มแรง!! เปรี้ยง!! เวคีถูกซัดกระเด็นกลับลงมา แต่ก่อนที่ร่างของเวคี จะกระแทกพื้นนั่นเอง จัดการต่อเลย! ไอ้ถั่วเขียว! ชายผมแดงตะโกน ทั้งที่ยังลงมาไม่ถึงพื้น ไม่ต้องบอกก็รู้น่า!! ไอ้โรคจิต!..... ลูกเตะม้าหมุน!!! มารุตใช้แขนข้างหนึ่งยันพื้นเอาไว้ แล้วเตะกวาดเป็นวงกลม ซัดเข้าใส่กลางลำตัวของเวคีอย่างแรง!! โครม!! เวคีโดนลูกเตะของมารุต กระเด็นไปชนกำแพงบ้าน ที่อยู่แถวนั้นอย่างแรง จนกำแพงถึงกับพังทลายลงมา และทับร่างของเวคีไว้!! สำ...สำเร็จ! สำเร็จแล้ว!! มารุตร้องตะโกนอย่างดีใจ พลางมองดูซากกำแพง ที่ทับถมร่างของเวคีอยู่ เป็นการเตะที่เยี่ยมมากจ้ะ มารุต น้ำฝนชม แฮะๆ ผมก็เคยบอกพี่น้ำฝนแล้วใช่ม้า ว่าผมน่ะ เก่ง มารุตพูดพลางถูจมูกแก้เขิน เฮ้! ชมพี่มั่งสิน้องสาว พี่ก็ช่วยเหมือนกันนะ อย่างน้อย ขอบคุณซักคำให้ชื่นใจหน่อยก็ยังดี ชายผมแดงเรียกร้อง ........ก็ได้....ขอบคุณมากนะ... แต่ว่ายังไงชั้นก็ยังไม่ยกโทษให้นายแน่ ....ว่าแต่...นายไม่คิดจะแนะนำตัวบ้างเหรอ? หรือจะให้เรียกว่านายโรคจิตตลอด? น้ำฝนพูด โอ้ว! ในที่สุดน้องสาวก็อยากรู้ชื่อพี่แล้ว น่าดีใจจริงๆเลย พี่ชื่อ... การแนะนำตัวของชายผมแดง ถูกขัดจังหวะ ด้วยเสียงที่ดังมาจากการลุกขึ้นยืนของเวคี เศษอิฐ เศษปูน ที่ทับร่างของเวคีอยู่นั้น ร่วงหล่นลงสู่พื้น ก่อให้เกิดเสียงดัง ยามที่เขายันกายลุกขึ้นยืน! เกินคาดจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่า พวกเจ้าจะโจมตีข้าได้ถึงขนาดนี้ ..... เวคีพูด พลางปัดฝุ่นออกจากร่างกาย น้ำฝน ,มารุต และชายผมแดง ถึงกับตะลึงที่เห็นเวคีลุกขึ้นมาได้ ทั้งๆที่พวกเขา ต่างโจมตีอย่างสุดกำลังแล้วแท้ๆ!! นับว่าพวกเจ้ามีฝีมือทีเดียว ข้าผิดเองที่ดูถูกพวกเจ้ามากเกินไป ...เห็นที ข้าคงจะต้องเอาจริงบ้างซะแล้ว!!! .....เวคีพูด พลางตั้งท่าพร้อมจู่โจมอีกครั้ง!!! อะไรกัน งั้นที่ผ่านมา มันยังไม่ได้เอาจริงเหรอเนี่ย!! มารุตตกใจกับสิ่งที่ได้ยินอย่างมาก หยุดพล่ามเถอะน่าไอถั่วเขียวเอ๊ย!! ชายผมแดงพูด เขาเองก็รู้สึกตกใจไม่น้อย ขนาดไม่เอาจริงยังเก่งขนาดนั้น แล้วถ้าเอาจริงขึ้นมา เขาจะรับมือไหวเหรอเนี่ย แล้วข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นว่า ทำไมข้าถึงชื่อ เวคี! ผู้มีความเร็ว!! .....เวคีตะโกนก้อง!! จบตำนานที่ -13-