เมื่อเย็นวันเสาร์ประมาณ 4 โมงหลังเลิกเรียนพิเศษ ตอนนั้นฝนตกอย่างแรง ผมก็แวะเล่นเกมส์จนถึง 1 ทุ่มแม่ก็กว่าจะกลับ 3 ทุ่ม ผมเลิกเล่นเกมส์ 2 ทุ่มก็จะกลับบ้าน ผมเดินเข้าหมู่บ้านอย่างหน้าด้านๆแบบว่า ไม่กลัวฝน เมื่อเดินพ้นจุดตรวจของยาม
จะมีซอยหักมุมอยู่ซอยหนึ่งซึ่งผมต้องเดินผ่าน ซึ่งเป็นซอยเปลี่ยว ลองนึกภาพดูเอานะครับ
ทางเดินแคบขนาด 3 คนสวนกันลำบาก สองข้างทางเต็มไปด้วยหญ้าที่ขึ้นสูงเกือบเท้าหัว
มองไปข้างหน้าไม่เห็นอะไรเลยมีแต่ความมืดและก็มีเสีย ง เดินของเรา และเสียงลม โฉบไปโฉบมา
ผมต้องเดินแบบนี้ อีกสักพักเพราะมันเป็นทางลัด เมื่อผมเดินสักพักก็ได้ยินเสียงเหมือนใบหญ้าไหว
เหมือนมีอะไรเคลี่อนไหใอยู่ และมันก็วิ่งเข้ามาไกล้ ผมก็วิ่งสุดชีวิตมันก็วิ่งมาเรื่อยๆ หมาโหดตัวใหญ่ยาวประมาณ เอวผม ผมสูง 160 วิ่งมาแล้วทำเสียง น่ากลัวตอนนั้นผมก็ไม่มีสติ
ผมสดุดอะไรบางอย่างล้มลง ท้ามกลางสายฝน หมาก็กัดอย่างบ้าคลั่ง ตอนนั้นผมไม่เจ็บไรเลย
พอตั้งสติได้จึงลุกขึ้นมาสู้กับมันผมใช้ขา เตะเข้าที่หน้า แล้วมันก็พยายามกัด แต่ผมก็วิ่งไปเจอ พี่นัท
รุ่นพี่ในหมู่บ้าน เค้าเห็นเช่นนั้น เคาจึงใช้ ปืนอัดลมที่เคามีกระหน่ำยิงจนมันหนีไปในกอง หญ้า แล้วจอให้ผมซ้อน จักรยาน แล้วพาส่งบ้าน ผมรู้สึกตัวตอนถึงบ้านว่าที่ขาผมเต็มไปด้วยเลือด ซึ่งแผลก็มีอยู่ 3 แผลใกล้ๆกัน วันรุ่งขึ้นเจ้าของหมามาแสดงความรับผิดชอบโดยการจ่าย ค่าเสียหายให้ เพราะเค้าก็ไม่รู้ว่าหมาหลุดไปตอนไหน


เรื่องที่ 2 กองทับแมลงสาป

เรื่องนี้ขอไม่เล่ายาว มีอยู่ว่าวันนั้นฝนตก เป็นธรรมดาที่แมลงจะหนีน้ำขึ้นมา ตอนนั้นผมอายุ 6 ขวบเท่าที่จำความได้ ผมก็เดินจะเข้าห้องน้ำ ผมก็ต้องตะลึงเมื่อสิ่งที่เห็นอยู่ข้างหน้าคือแมลงสา ปเต็มห้องน้ำ เรียกว่าไม่เห็นผนังห้องน้ำเลยแมลงสาปมัน เกาะ ปิดเต็มไปหมด วันนั้นทั้งครอบครัว จึงต้องไปอาบน้ำหลังบ้านซึ่งเป็นน้ำตุ่ม หลังจาก 1 เดือนก็ย้ายบ้านเลย มาเป็นบ้านที่ผมอยู่ ตอนนี้

เรื่องทั้งหมดคือความจริง ไม่เชื่อย่าลบหลู่