บทที่22 มิติสตาร์ฟิรัส ไอ้มิติเนี่ย มันคืออะไรหรือครับ คุณราเฟล เบรฟถามขึ้นเนื่องจากเห็นท่าทางของราเฟลผิดปกติ ด้านราเฟลเองก็ไม่อยากจะเชื่อสายตา ได้แต่พึมพำกับตัวเอง ม่ะ...ไม่จริงน่า ไอ้มิติตัวนี้เราทำลายไปแล้วนี่นา คุณราเฟล!! เบรฟตะโกนเสียงใส่ราเฟล ทำให้เขาสะดุ้งด้วยความตกใจ อ่ะครับ คุณเบรฟมีอะไรเหรอครับราเฟลเงยหน้าถามขึ้น เบรฟเห็นดังนั้นจึงส่ายหัว ผมถามคุณว่าไอ้มิติเนี่ย มันคืออะไร ทำไมกะแค่ข้อความบนไวท์บอร์ด คุณต้องตกใจขนาดนั้นด้วย เบรฟพูดขึ้นพลางเดินเข้ามาใกล้ราเฟล อ่ะ..เอ่อ ราเฟลอึกอัก ไม่พูดอะไร เพราะถ้าพูดไปความลับที่เขาเก็บไว้ต้องเปิดเผยกับคนๆ นี้แน่นอน พูดมาสิครับ ผมรอฟังอยู่ เพราะผมคิดว่าคุณต้องรู้อะไรแน่ๆ ราเฟลคิดหนักขึ้นไปอีก เขาจะทำยังไงดี แต่ว่าอยู่ดีๆเขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา เอ่อ..คุณเบรพอย่างที่ผมบอก ผมย้ายมาจากมหาลัยอื่นใช่มั้ยครับ คือผมย้ายมาจากมหาลัยที่ทำการทดลองทางวิทยาศาสตร์ในด ้านต่างๆ และชื่อที่เขียนอยู่บนกระดานนั้นก็เป็นชื่อสิ่งที่พว กผม..เอ้ย ผมกับเพื่อนได้คิดแบบร่างคร่าวๆไว้ ไม่แน่ใจว่ามันจะทำได้สำเร็จหรือเปล่า แต่ว่าตอนนี้กลับมีคนเอาสิ่งประดิษฐ์ของผมไปสร้างแล้ วกลับมาทำแบบนี้ ผมเลย...เลย อ่ะ ขอโทษนะครับ เบรพพูดขึ้น คุณคงจะเสียใจมากที่มีคนมาขโมยสิ่งที่คุณกับเพื่อนค ุณคิดใช่มั้ยครับ เอ่..แต่ผมอยากจะถามอะไรอีกหน่อย จะว่าอะไรผมไหมครับ เบรพถามขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล ราเฟลพยักหน้า เขาจึงพูดต่อ ช่วยรบกวนเล่ารายละเอียดของเจ้ามิตินี้ให้ผมฟังได้ม ั้ยครับ ผมเคยทำการทดลองกับคุณปู่ตอนเด็กๆ บางทีมันอาจจะคล้ายๆกับสิ่งที่คุณปู่ผมเคยทำก็ได้นะค รับ อ่ะ ได้ครับ แต่ว่าอย่าไปเล่าให้คนอื่นฟังนะครับ ราเฟลตอบเบรฟกลับ เบรพพยักหน้าเป็นเชิงตกลง มิติสตาร์ฟิรัสเนี่ย เป็นมิติจำลองชนิดหนึ่ง ที่สร้างไว้เพื่อใช้ศึกษาทางด้านดาราศาสตร์ โดยจะมีการจำลองดาวเคราะห์และกาแล็กซี่ต่างๆที่เราสำ รวจพบมาไว้ในมิติในขนาดที่เสมือนจริง แต่ว่าคุณสมบัติของผู้ที่จะเข้าไปในมิตินั้นได้ต้องม ีตรวจสอบอย่างดี รวมถึงการสวมเครื่องป้องกันต่างๆ ผู้ที่จะเข้าไปในมิตินั้นได้ต้องได้รับการยอมรับจากส มาพันธ์เสียก่อน โดยจะได้รับบัตรอนุญาตที่เรียกว่า ฟิรัสการ์ด แต่หากว่ามีคนที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไปในมิตินั้น เซ็นเซอร์จะทำการตรวจจับและทำลายทันที ราเฟลเล่าถึงจุดนี้ เขาก็ตัวสั่นขึ้นมา ความหวง ความกังวลเริ่มมีมากขึ้น เนื้อหาคร่าวๆที่พวกผมและเพื่อนคิดไว้ก็มีเท่านี้แห ละครับ คุณเบรพ ราเฟลถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้าหากแม่ของเขาเป็นอะไรไปล่ะก็ ฟังดูอันตรายจริงๆนะครับ แหมแต่ว่าเป็นแค่แนวคิดเองนะครับ พอมีคนที่ทำสิ่งนี้เป็นจริงขึ้นมาได้เนี่ย คนทำช่างฉลาดเสียจริงๆเลย ไหนจะการควบคุมดูแลมิติ ไหนจะอุปกรณ์ป้องกันเบรพพูดขึ้นพลางเดินไปที่กระดาน ไวท์บอร์ด เขาทอดสายตามองตัวหนังสือที่ส่องประกายระยิบระยับอยู ่บนกระดาน ด้วยสายตาเลื่อนลอย ถ้าทุกคนหายไปเพราะมิตินี้จริงๆ เราจะสามารถทำอะไรได้บ้างนะเบรฟพูดจบก็หันหลังกลับม ามองราเฟลเพื่อขอคำตอบ วิธีการเหรอครับ ราเฟลพูดขึ้นพลางคิดทบทวนถึงสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ สิ่งที่เขาเคยสร้าง ผมว่าเราลองขอความช่วยเหลือจากข้างนอกดูไหมครับ พลางที่เขาอาจจะมองเห็นสิ่งที่ผิดสังเกต แล้วพยายามช่วยเราจากข้างนอกก็ได้นะครับ เบรฟเสนอความคิดขึ้น พลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แต่มือถือของเขากับอับสัญญาณ เขาจึงชวนให้ราเฟลไปที่ทางออกของมหาลัย ทั้สองคนวิ่งไปที่ประตูทางออก แต่ทว่า ไม่ว่าเขาทั้งสองพยายามออกไปสักกี่ครั้ง พวกเขาก็กลับมาที่ด้านในประตูเช่นเดิม ผู้คนที่เดินอยู่ภายนอกไม่ว่าทั้งสองคนจะตะโกนขอความ ช่วยเพียงใด ก็ไม่มีใครสนใจราวกับว่า ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น เบรพทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างหมดท่า นี่มันเรื่องอะไรกันครับเนี่ย ไอ้เรื่องบ้าๆแบบนี้ เบรพพูดออกมาอย่างหมดความอดทน นี่หมายความว่าเราต้องติดอยู่ในมหาลัยนี้ตลอดงั้นเห รอครับ คุณเบรฟใจเย็นก่อนครับ เดี๋ยวผมจะลองติดต่อน้องชายดูนะครับ น้องชายผมเก่งด้านระบบคอมมากบางทีเขาอาจจะช่วยเราได้ ราเฟลพูดจบก็หยิบมือถือขึ้นมา กดหมายเลขทันที เบรพเห็นว่ามือถือของตัวเองโทรออกไม่ได้ จึงคิดที่จะบอกราเฟลแต่เหมือนว่าสายโทรศัพท์ของราเฟล จะมีคนรับแล้ว แล้วทำไมของเราถึงไม่มีสัญญาณล่ะ เบรฟหยิบมือถือของตนเองออกมาดูที่หน้าจอขึ้นคำว่า Out of service อ่ะ ซิเกลนี่พี่เองนะ ราเฟลพูด ครับพี่ ดีใจจังที่ได้ยินเสียงพี่ พี่ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ อ่ะ..อืมพี่ไม่เป็นไร ราเฟลตอบกลับไป งั้นคุณวาเซียคงจะไม่เป็นอะไรด้วยสินะครับ ซิเกลตอบกลับมาด้วยเสียงร่าเริง เอ่อ...ซิเกลพี่ขอโทษนะ แม่ของเราโดนจับตัวไปแล้วล่ะ ราเฟลพูดเสียงอึกอัก ซิเกลได้ยินดังนั้นจึงเงียบไป พี่ขอโทษนะซิเกล อืม ครับพี่เรื่องนั้นช่างมันเถอะครับ เอาเป็นว่าเรามาช่วยเอาคุณวาเซียคืนมาดีกว่านะครับ ซิเกลพูดด้วยน้ำเสียงเข้มแข็ง ราเฟลผู้เป็นพี่จึงพลอยยิ้มออกมา อืม เอาสิซิเกลที่พี่โทรมาก็เพื่อมาขอความช่วยเหลือจากเร านี่ล่ะ งั้นเดี๋ยวผมจะไปหาพี่แล้วกันนะครับ แต่คงจะไปทางสกิลพ็อกเก็ตของพี่นะครับ เพราะที่ๆพี่อยู่ถูกปิดกั้นด้วยเครื่องจำกัดอณาเขตสะ แล้วล่ะ ซิเกลตอบกลับมา ราเฟลเลยล้วงสกิลพ็อกเก็ตขึ้นมา เดี๋ยวพี่ช่วยเรียกคุณคริสออกมาด้วยนะครับ อ่ะอืม ได้สิเดี๋ยวพี่จะเรียกเขาออกมาให้ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ราเฟลพูดจบก็วางสาย เบรพเห็นดังนั้นเลยถามขึ้น เป็นไงบ้างครับคุณราเฟล ได้เรื่องอะไรไหม ครับ เดี๋ยวเขาจะมาช่วยเรา แต่ก่อนหน้านั้น ผมมีอะไรจะให้คุณดูด้วย ผมว่าเรารีบกลับไปที่ห้องดีกว่านะครับ พูดจบราเฟลก็รีบวิ่งนำเบรพไปที่ห้องเรียนทันที แฮ่ก...แฮ่ก คุณราเฟลวิ่งเร็วจังครับ ผมตามไม่ทันเลย เบรพบ่นอุบอิบ พลางนั่งที่เก้าอี้ เดี๋ยวผมจะให้คุณได้เห็นอะไรครับ เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ผมคิดค้นขึ้น พูดจบราเฟลก็หยิบสกิลพ็อกเก็ตขึ้นมาแล้วกดไปที่ปุ่มส ีเลือดหมูที่อยู่ช่วงกลาง ร่างของชายหนุ่มภูมิฐานคนหนึ่งก็ปรากฎขึ้นท่ามกลางสา ยตาอันตกตะลึงของเบรฟ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวโทนสองสี ผมรองทรงสีน้าตาลดำถูกเซ็ตเป็นทรงที่ชี้ไปมาความยาวไ ล่เลี่ยดต้นคอ ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาสีดำ ซึ่งดูเหมือนจะเข้ากันดีกับสูทสีดำที่ตัดด้วยเนคไทสี เลือดหมูที่ผูกอย่างเป็นระเบียบ ในมือข้างขวาของเขาถือสิ่งหนึ่งที่เหมือนตลับแก้วบาง ๆขนาดเท่าหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ด้วย ชายหนุ่มคนนั้นสูงกว่าราเฟลมาก ประมาณ190ซม.ได้ เขาโค้งให้กับราเฟล ก่อนที่กล่าวทักทายราเฟลด้วยเสียงที่หนักแน่นแต่อ่อน โยน มีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ นายน้อยราเฟล *********************************************** เหอๆ ในที่สุดก้อเขียนตัวละครเเนวพ่อบ้านออกมาจนได้ อาจจะเป็นเพราะดูการ์ตูนแนวนี้มากเกินไปหรือเปล่าหว่ า อ่ะนะ อ่านให้สนุกนะครับ จาว่าไปเด๋วนี้ทำไมการ์ตูนที่ผมดูมันถึงออกแนว yuri หมดเลยว่พเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ในเรื่องมันก็มีผู้ชายนะ ขอฝากบ้านเพลงขอผมไว้สักกะหน่อย ผมมาตั้งไว้ที่เวปนี้แล้วล่ะ ใครสนใจก็คลิกที่ลายเซ็นผมได้เลยนะครับ
__________________
อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ*
แก้ไขโดย kurapika : 31 Mar 2008 เวลา 10:13.
|