The Gate Invitation of White Day
ตอนพิเศษ Days After White Day
หลังจากเหตุวันวาเลนไทน์วันนั้นทำให้หลายๆคนเริ่มเกิ ดอาการกลัวถนนขึ้นมายังไงยังงั้นส่วนผมก็จมปรักลงสุ่ ความมืดมิดจน
วันที่ 13 มีนา..... วันก่อนไวท์เดย์
พี่จิ๊บ "โบ้มันเงียบลงเงียบลงทุกวันนะ"
บิ๊ก "ก็นะมันคงโทษตัวเองแหละที่ปล่อยให้เด็กคนนั้นออกไปก ่อน"
พี "โหยพอเรื่อยอย่างงี้ไม่เคยเล่าให้ผมฟังเลยนะ - -"
หมู "เอาน่าเราไม่ใช่คนในเหตุการณ์นี่"
พี่เอก "....เล่าให้ฟังหน่อยก็แล้วกันจะได้ไม่ข้องใจ"
พี่เอกก็สารยายเรื่องในวันนั้นให้ทุกคนฟัง ซึ่งทุกคนก็เห็นใจจน.....
เบล(ตัวละครสมมุติ) "พี่โบ้ค่ะม๊ามาหาแนะ"
ผม "อืม..."
ทุกคน "นั้นใครนนั้นว๊าวววววสุโก้ยยยยยน่ารักโคตร"
ผมหันควับพร้อมด้วยรังสีอัมหิตย์
ผม "น้องตรูใครจีบโดนเชือดดดด"
พี่เอก "เจี๊ยกกกกน้องโบ้มันหรอ"
บิ๊ก "โห้ยยยยทำไมหน้าพี่มันไม่เหมือนน้องเนี่ย"
พี "จริงด้วยๆ"
ก้อง "เป็นไปได้ๆ"
หมู "นี่ซินะชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์"
เบส "โอ้วมาได้จังหวะพอดี"
ผม "พูดงี้หรอ หึหึ สงสัยไม่เคยโดนเชือดกันซินะ..."
บิ๊ก "สลายม๊อบบบบบ!!"
ผมก็เดินออกไปที่ห้องพักครูเพื่อพบแม่บุญธรรมของผม(แ ต่งขึ้นอีกเช่นเคย)
แม่ "อ่าวโบ้เป็นไงมั่งจ่ะลูก"
ผม "ก็เรื่อยๆ...."
เบล "เพื่อนห้องพี่ลามกมากเลยนะ :P"
ผม "เอาน่าว่าแต่แม่มาทำไรฮะ.."
แม่ "แม่สังหรณ์ว่า มู้ดลูกไม่ค่อยดีหน่ะเพราะโทรมาไม่ค่อยรับโทรศัพย์"
จารย์ใหญ่เกิ้ล "ครูเลยให้เธอหยุดวันนี้ไปเดินแถวนี้กะแม่เธอได้ "
ผม "...."
แม่ "งั้นไปกันนะ.."
เบล "ใช่ๆไปกันนู๋อยากเที่ยวสวนสนุกจะแย่แล้ว >///<"
ผม "ไปแปบเดียวนะ..."
จริงๆแล้ว ผมกับเบลไม่ใช่พี่น้องทางสายเลือดหรอกครับเลยหน้าไม่ คล้ายกันเท่าไหรแต่คุณคงสงสัยซินะทำไมชื่อพวกเราถึงค ล้ายกัน...
เพราะจริงๆแล้วตอนผมโดนรับอุปถัมภ์นั้นผมไม่มีชื่อ.. .. จนได้เธอนี่แหละรับผมมาเลี้ยงถึงมีชื่อ เบลกะผมจริงๆแล้วเราอายุเท่ากัน
แต่ผมจะแก่กว่านิดหน่อยผมเกิด พ.ค เธอเกิด ก.ย ผมยังเคยหลงเบลเข้าเหมือนกันเพราะความที่เราไม่ใช่ พี่น้องทางสายเลือดแต่ก็ต้อง
ห้ามใจเพราะเธอคือน้องแท้ๆของผมในตอนนี้ เบลร่าเริงเสมอคนจึงรุมล้อมเธอ และผมก็ทำบทตามพี่ชายผู้หวงน้องซะทุกครั้งไป...
เบล "พี่จ๊าพาไปเที่ยวที่ ท๊อกกี้ ไฮเวย์หน่อยซิเห็นว่าสวนสนุกโหดมาก.."
ผม "อะอือ..."
การมาครั้งนี้ของเบลและม๊านับว่าถูกเวลามากเพราะช่วย ค้ำจุนจิตใจได้ดีมากถ้าม๊า กะ เบล ไม่มาผมอาจจะเป็นงี้ไปตลอดจนปิดการศึกษา และแล้วเวลา
แห่งการบอกลาก็มาถึง
เบล "พี่จ๊าได้เวลากลับบ้านแล้วอะจ้า"
ผม "อือขอบใจนะที่มา"
แม่ "ดีนะที่มา"
ผม "คับ ^^"
เบล "อิอิ"
วันต่อมา
พี่เอก "อ่าวโบ้น้องสาวโบ้ไม่มาด้วยหรอ"
ผม "พูดงี้ระวังศพไม่สวยนะลุงว่าแต่วันนี้วันไวท์เดย์นะ ลุงจะให้อะไรแฟนลุง"
พี่เอก "ก็....ก็...ไม่รู้ซิ"
เบล "อะพี่จ๋าดีจ้า"
ผม "อืมดีจ้าเบล เว้ยเฮ้ยย ทำไมยังอยู่ -*- "
เบล "เบลย้ายมานี่มาคุมความประพฤติพี่หน่ะ"
เบส "เอาแล้วไงโบโบ้คุงโดนคุมความประพฤติหึหึ"
ก้อง "น้องสาวพี่โบ้อยู่งี้ก็จีบง่ายซินะ"
พี "อย่างที่พูดไปหน้าไม่ได้คล้ายกันเลย"
ผม "พวกแกจะเลิกคอมเม้นตรูได้ยังฟร้าาาาาาาาา!!!"
บิ๊ก "ไม่เลิกหรอกเพราะน้องสาวโบ้สวยใช้ได้เลย"
ผม "อ้อหรอบิ๊กอยากให้ฟ้องน้อง L จ่ะจ๋าของแกไหมหึหึ"
บิ๊ก "กี๊...."
ผม "ส่งสายตาแม้แต่น้อยก็โดนได้นะหึหึ"
บิ๊ก "จ้าจ่ะ T^T..."
ณ รั้วนอกโรงเรียน
เบส "น้องจ๋าพี่เอาของมามามอบให้น้องวันไวท์เดย์นะจ่ ะ"
?? "ว้ายยยใครหน่ะโรคจิต"
เบส "ซิกซิก T^T นี่ก็คนที่ 3 แย้วน๊า"
พัน "อ้อหยอให้พี่แทนไหมแล้วเราจะม่วงกันในตลาดกลาง มิมิ"
เบส "เฮ้น่าสน เจ๋ยม่ายอาววววว"
ผม "เบสแต๋วแตก555+"
บิ๊ก "เป็นไปได้ O.o หนุ่มแว่นอย่างเบสนี่นะ"
เสียงอะไรแปลกๆหว่า....
จารย์พีท "เจี่ยตรูตัดใจจากสาวน้อยที่มาร้านตัดเสื้อตรูไม่ได้ เลย T^Tก็เค้าน่ารักงะ แต่ทำไงได้ฟ้ากะดิน"
จารย์ต่อ "เออตรูก็แห้วอย่างเอ็งอะแหละจะให้ดอกไม้กะ N แต่เค้าไม่รับรักตรูเลย"
ยามฟิว "พวกแกหนักใจตรูกำลังได้ใจฮะฮะฮาาาา"
จารย์ต่อ และ จารย์พีท "เอออ!"
เหอๆที่ไหนได้ 3 หน่อบ่นกันนี่เอง ว่าแต่ไวท์เดย์เราให้อะไรใครดี.....อะลืมไปเลย
ผม "เบสมากะพี่หน่อย เบลรอนี่แปบนึงนะ"
เบล "จ้าพี่จ๋า"
ผม "เรียกธรรมดาก็ได้ครับคุณน้อง"
เบล "จ๋าคุณพี่"
บิ๊ก "โหยยอยากมีน้องสาวมั่งจัง
เบส "เรียกผมมาทำไม"
ผม "ก็ว่าจะซื้อของให้น้องเบลเค้าหน่ะ"
เบส "อ่าฮะแล้วพี่จะซื้อไรดีหล่ะ"
ผม "ก็คิดว่าน่าจะเป็น..."
เบส "เป็น..."
ผม "ตุ๊กตาแมวน้อยจากเรื่อง แมงยี้ แบล็ด"
เบส "อ้อผมว่าไม่เข้าท่าหรอก ซื้อ โมกุจาก ไฟแนลเชี่ยว แอน เดอะซี ดีกว่า"
ผม "งั้นตามนั้นซื้อ โมกุ"
ผม "เบลปะไปหาไรกินกัน"
เบล "จ้า"
เบส "งั้นผมแยกตรงนี้นะพอดีมาสเตอร์เรียก"
ผม "ได้ๆ"
พี่เอก "รอฉานนนด้วยเลยเจ้าโบ้"
ผม "เหอๆถ้าจะมาม่อหน่ะนะมาทางไหนกลับทางนั้นเลย"
พี่เอก "รู้ทันอีกนะT^T อะน้องเบลพี่ให้ดอกไม้"
ผม "หึหึดูท่าไม่เชือดไก่ให้ลิงดูจะไม่เข็ดหลาบกันเลยซิ นะ...ซินะ"
พี่เอก "กี๊...พี่ล้อเล่งเอง"
บิ๊ก "เหอๆ"
เสียงที่คุ้นหูและได้ยินเกือบทุกวันก็มา.....
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดฮาเร็มมมมมมมมมมบิ๊กกกกกกกกกกกก
บิ๊ก "จ๊ากกกกกกกฉานนนนจะไปเดทกะ L จังน๊าาาปล่อยผมไปเตอะ"
L "พี่จ๋ารอนู๋ด้วย..."
ผม "พวกเอ็งสงเสียงดังทุกวันไม่เบื่อมั่งหรือไงนี่"
บิ๊ก "เฮ้ยตรงนั้นนะได้ยินนะเว้ย"
ฮาเร็ม "กรี๊ดดดดดดดดดดดดด"
เซ็นเซอร์ ความรุนแรงระดับ 2 เด็กดีไม่ควรดูนะจ่ะ
บิ๊ก "แอ๊กกก โดนเหยียบแบนเลยตรู....."
L "พี่จ๋าไปกันเตอะ"
ผม "สม"
บิ๊ก "ชิ จ๋าจ่ะไปกันเตอะ เอ่อ เอ่อ"
'โทรมเลยนะบิ๊กเอ้ย -*-'
ณ เซอร์เวน ซัน ผมรู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตหลายจำพวกในนี ้ นี่พวกแกกะจะสะกดรอยฉานเรยหรือไงฟระ -*- คิดได้ไงนี่เจ้าพวกนี้
เบลรู้เค้าจะคิดไงนี่ เฮ้อ.....
เบล "พี่ค่ะนู๋ขอสตอร์เบอรี่ซันเดย์นะค่ะ"
ผม "ผมเอาแค่ไอตีมก้อนพอฮะรสช็อคชิพนะงับ"
เบล "ไม่ได้อยู่ด้วยกันงี้นานและนะพี่.."
ผม "อาอืมม...."
เบส "พี่น้องทำไมมันสวีตกันจั๊ง"
บิ๊ก "นั้นซิๆ"
L "ชิที่พี่บิ๊กของนู่ไม่ทำงี้เลย"
พี่เอก "อิจฉาาาาาาาาาาาาาาอะ..."
จารย์ต่อ "โอ้วนี่หรอน้องของโบ้มัน..."
บิ๊ก "เว้ยเฮ้ยลุงมาทำไรที่นี่"
จารย์พีท "พวกจารย์สะกดรอยตามแกมาหน่ะ"
ผีม๋าแนน "ตะเองพาเค้าเข้าไปกินเรยนะ"
จารย์พีท "เหอๆหนักใจ -*-"
เบส "แล้วยามฟิวหล่ะ"
จารย์ต่อ "เฝ้าโรงเรียน"
พี "อ่าวมาทำไรกันตรงนี้"
หมู "เอ้ยน่าหนุกนะนั้นพีเราก็ไปร่วมวงกันเถอะ"
บอนด์ "เหอๆทำไรกันหน่ะขอดูหน่อย"
จารย์นัน "หึหึอุ้ยยยยยยยยน่าย๊ากกกกกกก>//< เจ๊ขอแจมนะเคอะ"
จารย์ชั่วคราวตุ๊กตา "งั้นเจ๊ขอด้วยเลย"
จารย์พล "เย้จีบน้องก๋วยเตี๋ยวสำเหร็จแย้วเด้อ อะทำไรกันตรงนั้นนะขอดูมั่ง"
จารย์ใหญ่เกิ้ล "อ้าวๆอยากกินกันก็ไม่บอกเข้าไปในร้านเลย"
ทุกคน "เฮ้ยจารย์เกิล้มาจากไหน"
จารย์ใหญ่เกิ้ล "ถามแปลกๆ จากโรงเรียนอะเดะ มาๆมื้อนี้อาจารย์เลี้ยง"
ทุกคน "เหอๆ"
และแล้วม๊อบหน้าร้านก็พากันเข้ามากินเซอร์เวน ซัน
ผม "เหอๆตรูว่าแล้ว...."
ทุกคน "เว้ยเฮ้ยโบ้รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไร"
ผม "ตั้งแต่ตอนนั่งในร้านแล้ว -*-"
เบส "คิดผิดซินะที่เดินตามมา"
ผม "ไม่เป็นไรๆ อะเบลมีของจะให้"
เบล "หืออะไรอะ"
ผม "เงินหน่ะอุส่าห์เก็บมาแรมปีจะได้ให้น้องซักทีมุลค่า ประมาณ พันกว่าอะหน่ะ อะแล้วนี่ด้วย นอนเทนโส้ เอเอฟ คอนโซลใหม่ที่เบลอยากได้ไง"
เบล ".....พะ พี่จ๋า T^T"
ผม "เฮ้ยกอดเลยหรอ -*-"
ทุกคน "ว๊าววววววววววววว"
ผม "หยุดแซวเลยน๊าาาาาาาาาาาาาาา"
ทุกคน "หน้าแดงเลยเว้ย 555+"
ผม "ชิอย่าให้มีเรื่องเผาละกัน =3=โดนเผารายตัวแน่"
จารย์ต่อ "เหอๆมีหรอจะโดน"
ผม "ประเดิมลุงต่อแล้วกัน ลุงงับให้ดอกไม้อาจารย์ N ไปยังฮะ"
จารย์ต่อ ".....อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก"
ผม "มีใครจะลองอีกไหมหึหึ"
ทุกคน "ตอนอายน่ากลัววุ้ย -*-"
ผม "กลับเข้าโรงเรียนเถอะจะหมดเวลาพักแล้ว"
จารย์ใหญ่เกิล้ "อยู่ต่อได้ไม่เป็นไรๆ วันนี้อาจารย์เลี้ยงฉลองความสำเร็จของโรงเรียน"
ทุกคน "โว้วววววววววววววว"
งานเลี้ยงล่วงเลยไปถึง 5 โมงเย็น
จารย์ใหญ่เกิ้ล "กินกันเก่งจังวุ้ยกระเป๋าแทบพรุน = = เอ้ากลับบ้านได้แล้วเดี่ยวฉานจะโดนผู้ปกครองฆ่าอีก"
เรื่องที่จะเกิดขึ้นจริงนั้นมันหลังจากวันไวท์เดย์ตั งหากละ = = วันที่ 15 มีนาคม
กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง....กรี๊งงงงงงงงงงงงง
'เว้ยยยยยยยยยยยยยใครกดกริ่งเนี่ยกดซะแบบว่าไม่เกรงใ จ'
เบล "พี่จ๋ามีคนมาหา"
ผม "หืออืมม"
ที่หน้าประตูบ้านเจอเหล่าชีวิตตกยากคอยอยู่หน้าประตู
พี่เอก "ซวยจริงตังหมดตรูดดด T^T โดนแฟนไถ"
ลิลลี่(ตัวละครสมมุติที่เคยใช้แฟนลุงเอก) "แซวไรฉันยะ"
เบส "อ๊ากกกกกพี่พันเลิกเกาะผมซักที"
พัน "ก็เบสมันหุ่นล่ำได้ใจนี่น่า ^^ "
จารย์ต่อ "แห้วๆๆๆๆ.."
จารย์พีท "เคี๊ยกกกฮะฮาวันนี้ตรูรั่วเว้ยยยยย"
ผีม๋าแนน "อย่ารั่วซิค่ะ"
จารย์พีท "อ๊ากกกรั่วหนักกว่าเก่า.."
พี่จิ๊บ "วันทำมะดะอะอาาา...."
บิ๊ก "กว่าจะปลีกตัวมาได้เหนื่อย -*-"
L "จริงด้วยพี่จ๋า"
บอนด์ "ฉานกลับละ -*- "(แล้วจะมาทำไมฟระ)
อยากรูจริงๆทำไมต้องมารั่วกันหน้าบ้านตรูด้วย....
ผม "มาทำไรกันเนี่ย"
จารย์ต่อ ".....ว่าจะมาชวนโบ้ไปกลางเมืองหน่อยนะเค้าจัดงานส่ง ไวท์เดย์กันหน่ะ"
ทุกคน "ช่ายๆ...ชวนมากันได้แค่นี้แหละ"
ผม "เหอๆยังไงก็ได้ฮะ เบลไปไหม"
เบล "อืมมไงก็ได้ค่ะ"
พี่เอก "O.o น้องเบลยังอยู่หรออะโอ้วโอ้โชคยังเข้าข้าง TwT"
ผม "อย่าได้คิดเชียวนะ..."
พี่เอก "เจ่ยลืมไปไอคนพี่ยังอยู่"
จารย์ต่อ "นี่พวกแกยังจะเล่นกันอยู่อีกหรอไปกันได้แล้ว -*-"
ทุกคน "จ๋าจะ= ="
ณ ตลาดกลาง ฮานามิซาว่า แห่งรวมตัวของวัยรุ่นวันนี้คนเยอะกว่าปรกติ O.o น่าตกใจดีแท้แต่ชั่งเถอะเพราะเมื่อวานวันไวท์เดย์นี่ นาแล้วก็เป็นวันศุกร์ซะด้วย
คนคงไม่มีเวลาเดทกัน เลยมาลงเอาวันนี้แทน -*-
ระหว่างที่พวกเราเดินกันอยู่นั้นก็เห็นวัยรุ่นชายคนห นึ่งเดินประกบสาวมหาลัยหญิงที่กำลังเดินผ่านซอย
?? "กรี๊ดดดดดดดดจะทำอะไรฉันยะอย่านะ"
?? "หึหึแค่นี้ยังไม่รู้เรอะมานี่เลยมา"
?? "กรี๊ดดดดดด"
จารย์ต่อ "ได้เวลาวีรบุรุษสุดหล่ออกโรงแล้ว"
จารย์พีท "หล่อไม่พอหล่อลื่น สะอื้นตรีนกูอีกนะต่อเอ้ย"
จารย์ต่อ "เจี่ยขอตรูไปช่วยสาวน้อยผู้น่าสงสารก่อน =3="
?? "หึหึหึหึ"
?? "กรี๊ดดดด"
โป๊กก.....(เสียงนี้คุ้นๆว่าไหม-*-) ผั๊ว.....ตุบ....
จารย์ต่อ "หึหึวีรบุรุษมาช่วยแล้ว -*-" (หน้าซีดดเล็กน้อยนะท่านต่อ =___,=)
?? "ขอบคุณนะค่ะที่มาช่วย" (จริงๆแล้ววัยรุ่นชายดับคาตรีนคุณหญิงท่านไปแล้วตอนท ี่ท่านต่อตบหัว -*- ไม่ได้รู้เรื่องเลยคุณหญิง)
จารย์ต่อ "สนใจไปเดทกะชายหุ่นล่ำ(ลงพุง)ใจดี หล่อนิดๆ(สะอื้นตรีนอาจารย์ท่านอื่น)เป็นที่พึ่งได้( อันนี้จริงงับ)ไหมครับ
?? "อืมมมก็ดีนะค่ะว่าแต่คุณชื่ออะไรหรือค่ะ"
จารย์ต่อ "ผมชื่อต่อครับ คุณละครับ" แนะนำตัวพร้อมส่งยิ้มสะเอียดตาให้ได้เห็น(เพราะอิจฉา )
อันนะ(ตัวละครลับที่มีอยู่จริงลองหาดูเป็นชื่อดัดแปล งฮะ) "อันนะค่ะว่าแต่จะไปไหนหรือค่ะ"
จารย์ต่อ "ไปตายเฮ้ยไม่ใช่ไปมัคคุโดนารุโตะกันฮะ"(แมคโดนัลที่ ยุ่นเค้าเรียกกัน)
อันนะ "อ้อได้ซิค่ะ"
ผม "อุส่าห์ชวนไปจนได้นะนั้น -*-"
จารย์พีท "เจี่ยปล่อยตรูโสดอีกแล้ว เอมี่จ๋าไปไหนแล้วจะ TwT"
ผีม๋าแนน "แนนยังอยู่นี่น๊า"
ตรูละปวดกระบาลเอ้าซูมเนื้อเรื่องที่จารย์ต่อละกันนะ คร๊าบบบบ
จารย์ต่อ "อะหย่อยไหมอัน"(เรียกชื่อหวนๆเลยนะ -*-)
อันนะ "จ๊าจะ"
จารย์ต่อ "ไปสวนสาธารณะกันต่อแล้วกันนะอัน"
อันนะ "ยังไงก็ได้จ้า"
จารย์ต่อ "อากาศดีจัง"
อันนะ "....."
จารย์ต่อ "เป็นไรหน่ะอัน"
อันนะ "ชิ้ง"
จารย์ต่อ "เฮ้ยจะทำอะไรหน่ะ"
อันนะ "จับกดหน่ะซิ*-*" พอพูดจบอันนะก็จับหัวจารย์ต่อพุ่งตรงไปที่สระน้ำกลาง สวนสาธารณะ
จารย์ต่อ "อย่าบอกนะว่า...."
อันนะ "ช่ายบังอาจจีบฉันนี่ *-* ยิ่ง ซาดิสอยู่ด้วยจับกดน้ำซะเลย"
พรึบบบบบบ เสียงผ้าของใครบางคนปลิวไสวย เข้ามาช่วยลุงต่อจากการถูกกดจมน้ำเอาไว้
N "เฮ่อมาทันพอดี"
จารย์ต่อ "อะอะอะN"
N "ยังมีบัญชีที่ต้องสะสางนะยะหึหึ"
จารย์ต่อ "งั้นปล่อยตรูตายยังดีกว่าเลย -*-"
อันนะ "อุมีใครมาช่วยไว้ด้วยงี้คงต้องจับกดทั้งคู่ซินะ "
N "ไม่มีวันซะหรอก"
อันนะ "อะไรหน่ะ"
N "ชิ่งนะซิอยู่ให้โง่หรอ"
อันนะ "กริ๊ดดดดกลับมานะกริ๊ดดดดดด"
N "เรื่องอะไร"
จารย์ต่อ "ขอให้ลูกช้างรอดด้วยเตอะ"
N "หึหึคิดหรอว่าจะรอด *-*"
จารยน์ต่อ "ดวงซวยจังตรู TwT"
และแล้ววันที่ 16 มีนาคม....
จารย์พีท "เหอๆสมไปม่อสาวมั่วๆเองนี่"
จารย์ต่อ "ตรูต้องเข้าเฝือกเลยทั้งๆที่แค่ม่อสาวเองทั้งๆที่ตร ูก็โสดT^T"
จารย์พีท "เดี่ยวก็โดนอีกรอบหรอก"
ยามฟิว "เหอๆไม่เข็ดหลาบซะทีนะเอ็งเอ้ย -*-"
จารย์ต่อ "ฮือๆๆๆ"
จารย์ต่อก็ต้องใส่เฝือกไปอีก อาทิตย์สองอาทิตย์จนกว่าจะหาย แล้ว N ก็หายสาบสูญไปเลยหลังจากนำจารย์ต่อส่งโรงพยาบาลแล้วใ ครคือ N กัน
_____________________________
ออกซักทีตอนพิเศษ สำหรับวันแห่งความรักของญี่ปุ่นที่ผู้ชายจะให้ของขวั ญแก่ผู้หญิง (วาเลนไทน์ผู้หญิงให้ผู้ชาย) ตอนนี้ลุงต่อรับบทพระเอกจำเป็นนะครับ =w="