| : ด้านหนม
"โฮ...ห้องไรครับทำไมกลิ้งแรงจัง" หนมหันไปถามสิบเอกกมลภัทรโดยที่มือข้างหนึ่งใช้อุดจม ูก
"ไม่รู้ดิ...ก็พึ่งเคยมาเหมือนกัน" สิบเอกกมลภัทรตอบขณะที่กำลังเดินสำรวจห้องอันเหม็นกล ิ่นสาบนี้
"พี่อ้ำผมออกไปรอข้างนอกน่ะ...อยากหาอะไรก็เชิญเลยน่ ะทนไม่ไว้แล้ว" หนมกำลังเดินออกจากห้องโดนที่ยังใช้มือข้างเดิมอุดจม ูกอยู่
ก่อนที่หนมจะเดินไปถึงประตูก็ถูกสิบเอกกมลภัทรเรียกด ักไว้
"เฮ้ย!!!...เจออะไรดีๆเข้าแล้วไงหนม"
หนมรีบวิ่งกลับไปหาสิบเอกกมลภัทร แล้วก็เห็นอะไรบางอย่างที่เหมือนกาวเวลาแห้งแล้ว กองเป็นทางยาวและมีคลาบสีเขียวๆติดอยู่
"อุบ...." หนมใช้มือปิดปากแล้วก็หันหน้าหลบด้วยสีหน้าขยะแขยง
"555+....จะอ้วกล่ะสิไม่ไว้เลยผู้ชายอะไร" สิบเอกกมลภัทรพูดพลางโคลงศรีษะเบาๆเพื่อบอกหนมเป็นนั ยๆว่าไม่ได้เรื่อง
"ฮึม~มมมมมม" หนมหงุดหงิดสุดๆเมื่อโดนสิบเอกกมลภัทรแน็บแนม
หนมจึงเดินไปยื่นรอข้างนอกห้องโดยที่อารมณ์ยังบูดอยู ่
"โถ่...ไอ้อวดดี" หนมพึมพัมขณะยื่นอิงกำแพงอยู่ข้างนอกห้องที่สิบเอกกม ลภัทรกำลังสำรวจอยู่
ฟ่อ~อออออ....หนมหันหน้าไปทางขวาก็เจอกับงูขนาดยัก ตัวสีเขียวมรกตปนแผลเละๆตามลำตัว
และใบหน้า
"งานเข้าแล้วไง..." เมื่อสิ้นเสียงหนมก็รีบหันหน้าวิ่งกลับเข้าห้อง หนมมุ่งตรงไปยัง
สิบเอกกมลภัทรและตะโกนบอกว่า"หลบเร็ว!!!...."
"ฮ่ะ...อะไร" สิบเอกกมลภัทรนั้นได้ยินไม่ถนัด
หนมตะโกนบอกกลับขณะที่หลบอยู่ว่า"งู...งูยัก!!!"
ตู~มม!!!....สิบเอกกมลภัทรหันหน้าไปที่ประตู ก่อนที่จะชักปืนเล็งไปที่งูตัวนั้นตามความเคยชินแล้ว ลั่นไกปืน...ปังปังปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!!....
งูตัวนั้นก็หันไปจ้องที่สิบเอกกมลภัทรแล้วพุ่งตรงดิ่ งไปที่สิบเอกกมลภัทร....
สิบเอกกมลภัทรจึงกระโดดทิ้งตัวไปด้านข้างแล้วใช่ปืนย ิงไปอีก...ปังปังปังปังปังปัง!!!!!...
ตุ๊บ!!!..งูยักตัวนั้นพุ่งกระแทกกับโต๊ะเข้าอย่างแรง จนโต๊ะนั้นลอยกระเด็นไปจนเกือบสุดห้อง
สิบเอกกมลภัทรรีบลุกขึ้นแล้วเหนี่ยวไกอีกครั้ง...แชะ !!!...สิบเอกกมลภัทรจ้องไปที่ปืนที่อยู่ในมือเข้าแล้ วเหนี่ยวไกอีกครั้ง...แชะ!!..."เฮ้ยเวรกรรม"
งูตัวนั้นได้โอกาสจึงพุ่งเข้ากระแทกสิบเอกกมลภัทรจนก ระเด็นล้มไถลไปชนกับกำแพงที่อยู่ด้าน
หลัง...
แต่งูตัวนั้นไม่รู้เลยว่าหนมกำลังรอจังหวะเข้าโจมตีจ ากด้านหลังอยู่
ฉัวะ!!...หนมกระโดดใช้มีดที่สิบเอกกมลภัทรให้ระหว่าง ทาง แทงลงไปบนหลังงูและมือของ
หนมก็จับมีดนั้นไว้แน่น...ราวกับคิดอะไรบางอย่างถึงไ ม่ยอมปล่อยมือออกจากมีด
งูตัวนั้นดิ้นเล็กหน่อย แต่มันก็ไม่มีอาการร้ายแรงอะไร งูตัวนั้นชูหัวขึ้นสูงจนติดเพดาน
มันก้มหัวเล็กน้อยแล้วทำเสียงขู่...ฟ่อ~อออ......ฟ่อ ~อออ.....
หนมจึงใช้ปืนจ่อไปที่หลังงูแล้วยิงอย่างต่อเนื่อง...
ปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!!!... .แชะ!!!!
งูตัวนั้นมีอาการหัวส่ายไปส่ายมาก่อนจะล้ม...ตึง...ไ ปกองกับพื้นมันนอนหายใจรวยระริน
แต่หนมก็ไม่ปราณีรีบเติมกระสุนปืน...และยิงไปจนหมดแม ็กอีกครั้ง...จนมันสิ้นใจในที่สุด
หนมวิ่งไปหาสิบเอกกมลภัทรและพยุงตัวขึ้นมาแล้วเอ่ยว่ า"เฮอะๆ...สมน้ำหน้าอวดดีนัก"
"เออ...ทีใครทีมันเว้ย..." สิบเอกกมลภัทรพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มขณะที่ยังมีอาการ เจ็บอยู่เล็กน้อย
แก้ไขโดย NOM009 : 27 Mar 2008 เวลา 04:11.
|