สาเหตุที่เบิร์ดความจำเสือมไม่ได้มีผลมาจากการถูกกระ แทกที่หัวอย่างแรง..

แต่มีผลมาจาก Virus ที่เกิดจากการทดลองผิดผลาด แต่กลับกันมันเป็น Virus ที่สมบูรณ์ที่สุด
ที่ UMBRELLA เคยทดลองมา Virus ชนิดนี้พวก UMBRELLA ยังไม่รู้ถึง
คุณสมบัติที่แท้จริง รู้เพียงแค่ผิดผลาดเท่านั้น ดร.ซาร่า จึงได้ใช้แบบทิ้งคว้า ฉีดไปที่เบิร์ด

Virus ชนิดนี้มีข้อดีของมันคือ ทำให้ผู้ที่ได้รับ Virus ชนิดนี้มีสติปัญญาที่ดีเลิศ....ด้านร่างกายก็แข็งแกร ่งและประสาทรับรู้ที่ว่องไว.......

ผลข้างเคียงของ Virus ชนิดนี้คือ.....มันจะทำการลบความทรงจำในอดีต...เหลือ ไหวแค่
ความจำเพียงน้อยนิด...................

:ด้าน Mr.G

พวก Mr.G เดินมาพบบ้านหลังหนึ่งในบริเวณสวนสัตว์ซึ่งมีพุ่มไม้ บังแต่อยู่ไม่มิดชิดมาก.....

"เข้าไปสำรวจกัน" เมื่อ Mr.S พูดเสร็จก็เดินนำหน้าไปก่อน แล้วชายอีก 2 คนนั้นก็เดินตามหลัง
เขาไป

Mr.S เดินมาที่ประตูและก็ค่อยๆใช้มือดันประตูออกอย่างช้าๆ ....อย่างระแวดระวังที่สุด

เมื่อประตูอ้าเต็มที่สิ่งที่เขาเห็นคือแผงควบคุมต่าง ๆและมอนิเตอร์หลายจอซึ่งฉายภาพของสถานการณ์ปัจจุบันอ ยู่......

Mr.G เดินไปที่แผงควบคุมเพื่อที่จะมองสำรวจได้อย่างชัดเจน ......

"Mr.S มานี้สิ " Mr.G เรียกในขณะที่สายตายังคงจ้องไปที่แผงควบคุมอย่างไม่ล ่ะสายตา

"มีอะไรเหรอ???" Mr.S ถามพร้อมกับเดินเข้าไปหา ชายที่เรียกเขา

"เครื่องควบคุมพวกนี้สามารถใช้ติดต่อไปที่อื่นได้ไหม ??"

Mr.S ยื่นมองดูอยู่เฉยๆและเอ่ยเบาๆว่า"ทำไม่เป็น"

"อะไรน่ะ!!...ฉันนึกว่าแกเก่งซะอีกเห็นชอบเล่นคอ มฯ"

"กะ...ก็....ถ้าเน็ตมันใช้ได้...ฉันก็พอทำได้นี่ " Mr.S ตอบแบบตะกุกตะกัก

"ไหนขอลองหน่อยครับ" เสียงของเชนดังขึ้นจากข้างหลัง

เชนเดินไปที่แผงควบคุมและก็ทำการติดต่อโดยใช้คลื่นสื ่อสารที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องควบคุมนี้
หรือที่เรียกง่ายๆว่าวิทยุสื่อสาร.......

ตู๊ด....ตู๊ด.....

"เย้!!....ได้แล้วครับ" เชนทำท่าดีใจจนกระโดดโลดเต้น

"นิ....Mr.S จำคลื่นสื่อสารของฐานบัญชาการได้เปล่า..." Mr.G ถามเพราะตัวเองไม่ค่อยรู้เรื่องนี้มากนัก

"อิอิ...อันนี้ไม่ต้องห่วงจำได้ขึ้นใจเลย...." Mr.S ใช้มือตบไปที่หน้าอกของตนแล้วยิ้มอย่างภูมิใจ

"66.6" Mr.S หันหน้าไปบอกเชน

"ครับ...รอสักครู่"

เมื่อเชนได้ยินที่ Mr.S บอกมือของเชนก็กดไปที่แผงควบคุมอย่างชำนาญ

"อ่ะ...พูดเลยครับ" เชนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น

"ฮัลโหล....ได้ยินไหม.....ฮัลโหล....ได้ยินแล้วตอบด้ วย"

"...ตู๊ด...ได้ยินแล้ว...ตู๊ด..."

"สัญญาณชัดไหม"

"...ตู๊ด...ไม่ค่อยชัด...ตู๊ด..."

"นี้คือหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่2"

"ตอนนี้เราต้องการกองกำลังเสริมด่วน..."

"...ตู๊ด...เสียใจด้วย....เมื่อประมาณครึ่งชั่วโมงที ่แล้ว...ทางศูนย์บัญชาการ...ได้ติดต่อไปที่ฐาน
ปล่อยนิวเคลียให้ทำการปล่อย....จรวดนิวเคลียเพื่อทำล ายล้างเป้าหมายแล้ว...ตู๊ด..."

"อะไรน่ะ!!!..." ทั้ง 3 คนเมื่อได้ยินประโยดนั้นถึงกับอุทานออกมาพร้อมๆกันเป ็นเสียงเดียว

"...ตู๊ด...คุณได้ยินไม่ผิด...เราทำการปล่อยไปแล้ว.. .ผมเสียใจจริงๆ...ตู๊ด"

Mr.G เริ่มหงุดหงิดกับคำพูดจาของทางโน้น ที่ยิ่งคุยยิ่งกวนประสาท

"เฮ้ย!!...ทำงี้ได้ไงว่ะ....ไอ้สัด!!....ไอ้เวร!!... " Mr.G ไม่สามารถเก็บอารมณ์ไว้ได้อยู่

ทางโน้นไม่ฟังที่ Mr.G พูดจึงตัดสายไป.....

"อย่าให้กูเห็นหน้ามึงน่ะไอเวร!!...กูจะยำมึงให้เละแ น่..." Mr.G ยังมีอาการโกรธแค้นอยู่ลึกๆ

ส่วนเชนกับ Mr.S ก็ถึงกับอึ้งนิ่งไปเฉยๆอย่างตกใจ.........