ชื่อกระทู้: RESIDENT EVIL : The Virus To Bangkok!!!!
ดูแบบคำตอบเดียว
เก่า 15 Feb 2008, 09:52   #3 (permalink)
NOM009
น้องใหม่ TG
 
NOM009's Avatar
 
โพส: 67
ดาวโหลด: 280
อัพโหลด: 0
รับคำขอบคุณ: 2

TG ออร่า:
NOM009 aura



Mr.S ไม่รอช้าใช้มีดที่ติดตัวปาใส่ตัวประหลาดไป 2 เล่ม อย่างว่องไว

...ตุ๊บ...มันล้มลงกับพื้นแต่มันยังไม่ตาย มันลุกขึ้นตั้งท่าเตรียมจะกระโดดใส่พวกเขาอีกที
หนมเห็นดังนั้นจึงรีบใช้ปืนยิงไปที่หัวของมัน ปังๆ!!.....ปังๆ!!.....เสียงปืนของหนมดังขึ้นติดต่อ
กัน10นัด มันดิ้นอย่างทรมานและตายในที่สุด เมื่อหนมเห็นมันนิ่ง หนมก็ลดปืนลง พร้อมกับเหงื่อ
ที่ไหลออกมาด้วยความตื่นเต้น......

Mr.S เดินไปที่ตัวประหลาดแล้วดึงมีดที่ปักอยู่กลางหน้าอกต ัวประหลาด
ขึ้นมาเช็ดรอยเลือดและเก็บไว้ที่เอวตามเดิม

"ฉันว่าเราน่าจะหาอะไรมาใส่ของพวกนี้น่ะ" Mr.G แนะนำขณกำลังเดินกลับไปหากลุ่ม

"กระเป๋าเป็นไง..." หนมบอกขณะที่มือยังกำปืนไว้แน่น

"ก็ดีน่ะ..." Mr.G ตอบกลับสั้นๆขณะมองไปที่ลิกเกอร์ตัวนั้นอย่างไม่ไว้ใ จ

หนมและเบิร์ดจึงขออาสาที่จะไปเอากระเป๋า แล้วพวกเขาทั้ง 2 ก็เดินไปก่อน Mr.C เห็นว่าอาจ
เกิดอันตรายขึ้นได้ จึงสั่งให้ Mr.L กับ Mr.G ตามไปด้วยเพื่อ
ความปลอดภัย Mr.L กับ Mr.G รับคำสั่งและเดินตามหลังหนมกับเบิร์ด ที่เดินนำไปก่อนแล้ว..

ระหว่างทางก็เกิดเสียงปืนดังขึ้นเป็นระยะเมื่อเจอซอม บี้ตามทาง เมื่อพวกเขาทั้ง 4 มาถึงจุดหมาย
ที่พวกหนมพาเดินมานั้นก็คือห้องเรียนของพวกหนม แต่พวกเขากลับพบกับศพและผนังที่เต็มไป
ด้วยเลือดกับตัวประหลาดลักษณะสูงใหญ่กำลังยืนอยู่ใจก ลางห้องและมันหันหน้ามองออกไปทาง
นอกหน้าต่าง....

Mr.L กับ Mr.G จึงยกปืนเล็งไปที่ตัวประหลาดและตัดสินเปิดฉากยิงก่อน ....ปังๆๆๆๆ!!!

เมื่อห่ากระสุนของพวกนั้นเข้าไปสัมผัสกับแผนหลังของม ัน ร่างนั้นกระตุกเล็กหน่อยก่อนจะหัน
หลังแล้วเริ่มเดินเข้าไปหาพวก Mr.L อย่างช้าๆและเปลี่ยนจังหวะเป็นพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร ็ว

หนมกับเบิร์ดวิ่งหลบไปคนละทิศพร้อมกับชักปืนแล้วยิงไ ปที่ตัวประหลาด....ปังๆๆๆๆ!!!.....

ในขณะที่ Mr.L กับ Mr.G ยังยืนปักหลักยิงปืนอยู่กับที่

ตัวประหลาดเข้าประชิดตัว Mr.L กับ Mr.G แล้วยกมือซ้ายที่มีกรงเล็บตบไปที่กวาดเป็นวงกว้าง
Mr.G โดนตบจนกระเด็นล้มถไลไป ส่วน Mr.L นั้นสามารถก้มตัวหลบได้ทันแล้วเขาใช้ปืนยิงไป
อีก2-3นัด

"หนม เบิร์ดกลับไปรอที่ดาดฟ้าก่อน" Mr.G สั่งหนมและเบิร์ขณะกำลังพยุงตัวเองลุกขึ้น

หนมกับเบิร์ดก็ช่วยยิงไป 4-5 น้ดก่อนจะวิ่งจากไป.........

Mr.L กระโดดกลิ้งตัวไปด้านข้างและลุกขึ้นตั้งหลักแล้วออกว ิ่งหลบการโจมตีของตัวประหลาดไปพร้อมๆหยิบปืนลูกซองที ่สะพายไว้ที่หลัง

ส่วน Mr.G ที่พึ่งพยุงตัวขึ้นมาเสร็จ เขาก็ใช้หลังอิงไปที่กำแพงที่อยู่ด้านหลังแล้วใช้ปืน พกระดมยิงไปที่ตัวประหลาดด้วยอาการเจ็บปวดเล็กน้อย

ส่วน Mr.L ก็เลยใช้ตัวเองเป็นตัวล่อตัวประหลาดและยิงไปพร้อมๆกั น สักพัก Mr.L ก็ได้สะดุด
เก้าอี้จนเสียหลักล้มลง ก็เป็นจังหวะที่พอดีกับตัวประหลาดนั้นเดินเข้ามาใกล้ เขาเหงื่อไหลออกมาจนแถบท่วมตัว พร้อมกับความคิดที่ว่าตัวเองคงไม่รอดเขาจึงพยามสงบอา รมณ์และหลับตาแล้วทำใจ ขณะที่ Mr.G ก็ยังยิงไปที่ตัวประหลาด นั้นอย่างไม่ขาดสาย
จู่ๆ...อาคารก็เกิดสั่นไหวอย่างแรง...ไม่มีใครรู้ว่า เกิดอะไรขึ้น

Mr.L ตกใจและลืมตาขึ้น ก็เห็นตัวประหลาดที่อยู่ตรงตอนนี้ถูกเพดานหล่นลงมาทั บจนนิ่งไป
ความรู้สึกของ Mr.L ตอนนี้เหมือนตายแล้วเกิดใหม่....แต่เขาก็ต้องสละความ คิดนั้นไปเพราะ
ถ้ามันเกิดตื่นขึ้นมาอีกเขาก็คงจะได้ตายจริงๆแน่...M r.L จึงก้มลงไปเก็บปืนแล้ววิ่งออกจากห้อง
ไป ขณะวิ่ง Mr.L กับ Mr.G ก็ตกลงว่าจะกลับไปที่ดาดฟ้าก่อน

เมื่อเขาทั้ง 2 คนมาถึงก็วิ่งไปหาพวก Mr.C แล้วเอ่ยขึ้นพร้อมๆกันด้วยอาการเหงื่อตกแล้วหอบ
"รีบลงจากอาคารนี้กันเถอะ"

"แล้วหนมกับเบิร์ดหายไปไหนล่ะ?...." เชนถามในขณะกำลังเช็คปืนของตัวเองอยู่

"อะไรน่ะ!! 2 คนนั้นยังไม่กลับมา!!" Mr.Gพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ ปนอาการวิตกเป็นทุนเดิม

ขณะนั้นเองพวกเขาทั้ง5คนก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกำ ลังเคลื่อนมาทางกลุ่มพวกเขา จึงหันไปมองที่ประตูทางขึ้นดาดฟ้าที่เปิดอยู่เป็นสาย ตาเดียวกัน
......ก็ปรากฏร่างของชายหนุ่ม 2 คนและอีกคนซึ้งพวกเขาเดาว่าน่าจะเป็นผู้หญิง ซึ่งชายคนหนึ่งในนั้นพยุงมา ส่วนชายอีกคนก็ถือของบางอย่างมาด้วย เมื่อร่างนั้นใกล้เข้ามาเขาก็พบว่าเป็น
หนมที่กำลังพยุงหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่ร่างกายนั้นส ะบัดสะบอมและอ่อนแรง ส่วนเบิร์ดก็เดินเอาของซึ่งนั้นก็คือกระเป๋าที่ถือมา ไปให้พวก Mr.C จัดของใส่กระเป๋า....

ส่วนหนมก็ค่อยๆปลุกหญิงสาว เธอก็เริ่มขยับตัวเล็กน้อยแล้วก็ค่อยๆลืมตาช้าๆ
สายตาของเธอจ้องมองไปที่ใบหน้าของหนม ก่อนที่จะมีน้ำตาอุ่นๆไหลอาบแก้ม

"เป็นอะไรเหรอครับ?" หนมถามเพราะสงสัย

"นี้มัน....นี้มันกำลังเกิดอะไรขึ้นเนี่ย" เธอตอบขณะที่น้ำตายังอาบแก้มอันสะสวยของเธอ

หนมจึงพยายามพูดปลอบใจเธอ.....จนเหมือนกับเธอสามารถท ำใจได้

"สบายใจรึยังครับ" หนมถามขณะที่หน้าของหนมยังจ้องมองไปที่ตาคู่นั้นของห ญิงสาว

"ก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะ" เธอตอบพลางใช้มือปาดน้ำตาแล้วพูดต่อ

"ฉันชื่อไอซ์ นายล่ะ"

หนมจึงแนะนำตัวเองและคนอื่นๆ...
  ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม