บทที่21 เรื่องวุ่นๆในแล็ปเคมี เลดา เลดา ยัยเลดา เสียงวาเซียตะโกนลั่นเพื่อนสาวของเธอที่มัวแต่นั่งเห ม่ออยู่ ราเฟลเห็นแบบนั้นก็อดแสบแก้วหูแทนไม่ได้ มีอะไรเหรอวาเซีย เลดาหันมาช้าๆ พลางทอดสายตาเหม่อลอย อ้าว คุณราเฟลก็อยู่ด้วยเหรอ สวัสดีตอนบ่ายค่ะ ครับ สวัสดีครับ เอ่อ....ไม่สบายหรือเปล่าครับคุณเลดา ราเฟลถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง ไม่นิค่ะ เลดาตอบกลับมาสั้นๆ นี่ แล้วเธอเป็นอะไรไปล่ะ เสียงวาเซียแทรกเข้ามาแทน ในที่สุดฉันก็เจอ เจ้าชายของฉันแล้วล่ะ วาเซีย เลดาพูดพลางเขามือทั้งสองข้างมากุมไว้ที่อก เจ้าชายที่ฉันเฝ้าคอยมาแสนนาน พูดจบก็ทำตาเป็นประกาย เล่นเอาวาเซียกับราเฟล ทำสีหน้าบอกไม่ถูก โถ่เอ้ย หยุดเพ้อฝันสักทีเหอะ ป่ะ ไปเรียนได้แล้ว พูดจบวาเซียก็กึ่งดึงกึ่งลากเลดาไป โดยมีราเฟลหยิบกระเป๋าของเธอและเลดาตามไปติดๆ คุณวาเซีย คอยผมด้วยสิครับ ที่หน้าห้องแล็ปเคมี ในที่สุดทั้งสามคนก็มาถึงจนได้ แต่ก็ทุลักทุเลเลยทีเดียว ก่อนที่จะเข้าไปในห้องอยู่ดีๆเลดาก็ชะงักไป เป็นอะไรไปอีกล่ะเลดา วาเซียตอนนี้เริ่มทนไม่ได้กับพฤติกรรมของเพื่อนเธอจึ งบ่นออกมาอย่างหัวเสีย ก็..ก็ เลดาชี้มือไปที่ด้านใน ก็ปรากฏเจ้าชายของเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะ ริมหน้าต่าง ก็เขาอยู่ตรงนั้น ไหนเหรอครับคุณเลดา ราเฟลที่ตอนนี้สนใจเรื่องนี้นิดหน่อยถามขึ้นเพราะอยา กเห็นหน้าชัดๆ คนที่ใส่กางเกงยีนส์สีกากีนั้นไงที่มีสร้อยใหญ่อยู่ ที่คอน่ะ เลดาตอบกลับมา อ้อเหรอ ดีเลย ไหนลองไปดูหน้าหมอนั่นให้ชัดๆเลยดีกว่า พูดจบวาเซียก็เดินจ้ำอ้าวไปที่ผู้ชายคนนั้นทันที นี่นาย วาเซียตะโกนด้วยเสียงอันดังจนหลายๆคนหันมามอง นาย ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายหน่อย ชายหนุ่มเห็นดังนั้น ก็ต้องเงยหน้าจากหนังสือที่อ่านอยู่อย่างช่วยไม่ได้ เฮ้ย!! วาเซียร้องขึ้นมาด้วยเสียงอันดัง นี่มันนายเบรฟนี่นา... หา!!!!!!!!!!!!!!! เสียงร้องบอกความแปลกใจดังขึ้นทั่วห้อง ร่วมทั้งจากเลดาและราเฟลด้วย แต่ก่อนที่วาเซียที่ได้พูดอะไรต่อ อาจารย์ประจำวิชาก็เดินเข้ามาพอดี นักศึกษานั่งที่ได้แล้วเราจะเรื่มเรียนกันแล้วค่ะ อาจารย์ประจำวิชาเคมีนั้น เป็นหญิงสาวร่างเล็ก ผมสีดำอมน้ำเงินถูกมวนให้เป็นมวย ชุดแซ็กลายลูกไม้สีขาวถูกสวมทับด้วยเสื้อกราวน์สีขาว อีกที ราเฟลมองดูแล้ว ก็อดปลื้มไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าวาเซียจะอ่านสีหน้าราเฟลออกจึงพูดกับร าเฟลเบาๆ อย่าไปลงเสน่ห์เจ๊แกเชียวล่ะ เจ๊แก น่ากลั...ว วาเซียพูดไม่ทันจบก็มีเสียงฮะแฮ่ม ดังขึ้นจึงต้องหันหน้าไปมอง อ.คนนั้นตอนนี้ เดินมาประชิดตัวของเธอแล้ว แหมนินทา อาจารย์ตั้งแต่ต้นคาบเลยนะจ๊ะ อ.สาวสวยส่งสายตาเข้ามาให้ อ.ล่ะก็นินทาอะไรล่ะค่ะ วาเซียเริ่มแก้ตัวเป็นพัลวัน ก่อนที่จะเขยิบตาให้ราเฟล ก็แค่จะแนะนำ อ.ให้เพื่อนคนใหม่รู้จักเท่านั้นเอง อ่ะ..คะ...ครับ คุณวาเซียเขาจะแนะนำอาจารย์ให้ผมรู้จักเท่านั้นเอง ราเฟลพูดขึ้น แหม อย่างนั้นเองหรือนี้ นึกว่า นักศึกษากำลังจะป้อนเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เพื่อนสะแ ล้ว อ.ยิ้มอย่างเย็นชาให้วาเซีย วาเซียได้แต่ยิ้มแหยๆไปให้เท่านั้น นึกว่าจะได้ลงโทษนักศึกษาแบบพิเศษๆสะแล้วสิ คิก คิก นักศึกษาหลายๆคนมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก เหมือนจะถามว่าไอ้ที่พิเศษนั่นมันคืออะไรกันแน่ ราเฟลเห็นแบบนั้นก็ชักจะเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว อ.สาวเดินไปที่ไวท์บอร์ดที่อยู่กลางห้อง ก่อนที่จะปิดหนังสือคู่มือ งั้น อาจารย์ขอแนะนำตัวให้นศ.เข้าใหม่รู้แล้วกันนะ เพราะหลายๆคนคงรู้จักอาจารย์ดีอยู่แล้ว พูดพลางส่งสายตาไปที่นศ.ชายกลุ่มหลังห้องที่หลบสายตา กันเป็นแถว อ.ชื่อ ออตร้า เจน เรเบริต์ นะจ๊ะเรียกสั้นๆว่า อ.เจนก็ได้นะคุณราเฟล ยินดีที่ได้รู้จักครับ อ.เจน ราเฟลพูดพลางผงกหัวเป็นเชิงทำความเคารพ ก่อนที่จะรู้สึกว่า ต้องมีเรื่องแย่เกิดขึ้นแน่ๆ เอาล่ะ เรามาเริ่มเรียนกันดีกว่านะทุกคน วันนี้เราจะมีแล็ปทดลองกันนะ ทุกคนคงเตรียมเสื้อกราวน์มาแล้วใช่มั้ย อ.สาวพูด มีนศ.หลายคนพยักหน้ากลับมา เอาล่ะ แบ่งกลุ่มทดลองที่โต๊ะหลังห้องนะ ห้องนี้มี25คนงั้น 4คน 5กลุ่ม อีกกลุ่มหนึ่งก็5คนล่ะกัน ไป ไปเตรียมตัวเดี๋ยวอาจารย์จะเอาสารเคมีมาให้ พูดจบอ.ก็เดินออกจากห้องไป เพื่อนๆหลายคนในห้องเริ่มจับกลุ่มกัน แล้วก็สวมเสื้อกราวน์สีขาว ก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะทดลองหลังห้องเรียน มันเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมผืนผ้า ไม่กลว้างไม่ยาวหนัก บนโต๊ะมีอุปกรณ์ที่จำเป็นวางอยู่ครบถ้วน ตอนนี้กลุ่มวาเซียมีอยู่3 ขาดอีกแค่คนเดียว ราเฟลจึงมองสอดส่ายไปรอบห้องเพื่อหาคนที่ยังไม่มีกลุ ่ม ก็เห็นว่าเบรฟยังว่างอยู่ จึงเดินเข้าไปทัก เบรฟ นายมาอยู่กลุ่มเดียวกับเรามั้ย ราเฟลถามขึ้น เบรฟเองก็พยักหน้าเป็นเชิงตกลง ก่อนที่จะเดินตามราเฟลมาที่โต๊ะ คุณวาเซีย คุณเลดา ขอผมอยู่ด้วยนะ เบรฟยิ้มให้สาวๆทั้งสอง วาเซียยักไหล่เป็นเชิงไม่มีปัญหา ส่วนเลดา เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมเงย จะว่าไป นายเป็นบ้าอะไร อยู่ดีๆก็ลงทุนเปลี่ยนทรงผม เปลี่ยนเสื้อผ้า สะขนาดนี้วาเซียพูดขัดขึ้น ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองนิดหน่อย เบรฟหันมาตอบวาเซียก่อนที่จะยิ้มให้ ซึ่งวาเซียไม่มีท่าทีสนใจเลยสักนิด ซึ่งก็ทำให้เบรฟเหวอไปเหมือนกัน เอาทุกคนเตรียมตัวเสร็จแล้วใช่มั้ย อ.เจนตะโกนเสียงดังเข้ามาในห้อง งั้นมารับสารเคมีกันเลยนะ นศ.ที่เป็นตัวแทนกลุ่มทยอยกันออกมารับสารเคมี โดยกลุ่มของวาเซีย ราเฟลเป็นคนออกไปรับ ซึ่งสารเคมีที่ได้รับมานั้น เป็นผลึกสีน้ำเงินใส่และน้ำยาสีชมพูขวดเล็ก1ขวด เอาล่ะทุกคนวันนี้เราจะมาทดสอบความรู้ที่เราได้เรียน ไปแล้วกันนะ ให้นศ.นำสารที่อาจารย์ให้ ไปทำให้เกิดสารใหม่สะ โดยใช้อุปกรณืและน้ำยาเคมีตัวอื่นที่อ.มี ที่โต๊ะด้านในสุดนั้นแหละ นศ.หลายคนหันไปมองตามที่บอกก่อนจะหันหน้ากลับมาตามเด ิม เอาล่ะ เริ่มได้อย่าสงเสียงดังล่ะ เดี่ยวอ.มา (นี้หล่อนไม่คิดจะอยู่คอยดูนักเรียนเลยหรือไงเนี่ย) วาเซียนึกในใจ ******************ตอนนี้ยังไม่จบนะครับ เด๋วมาลงต่อ ขอโทษที่หายไปนาน
__________________
อยากได้เพลงการ์ตูนมาขอได้ที่นี้ *สารบัญหน้าแรกนะครับ ดูก่อนโพสขอ* |