23 Dec 2007, 03:57
|
#6 (permalink)
|
| สมาชิก TG รุ่นพี่
 โพส: 682  ดาวโหลด: 8  อัพโหลด: 0  Blog Entries: 3 รับคำขอบคุณ: 13 TG ออร่า:  สถานที่: เล้าไก่,ร้าน Cluckin Bell | Beat 3 ที่แห่งนี้ ผมยังไม่บอกดีกว่าว่าเพลงอะไร เอาเป็นว่าไปฟังกันเลยครับ ....พออารัมภบทเสร็จ เฉดก็เริ่มให้จังหวะ One
Two
Three
Four เมื่อสิ้นเสียงของเฉด ทันใดนั้นเสียงเปียโนก็ดังก้องขับขานออกมาจากที่ตรงไ หนสักแห่งซึ่งก็ไม่มีใครทราบ เสียงของตัวโน้ตทุกตัวที่ได้ยินนั้นช่างคุ้นหูเหลือเ กินในหมู่คนฟังเพลงโดยเฉพาะผู้ที่ชอบฟังเพลงความหมาย ซึ้ง ๆ ประทับใจ และคงไม่มีใครไม่รู้จักเพลงนี้เพราะเป็นเพลงที่ทุก ๆ คนต้องเคยฝึกเล่นมาแล้วในชั่วโมงเรียน อย่างน้อยเด็กที่เรียนเปียโนก็ต้องรู้จักเพลงนี้อย่า งแน่นอน แต่ใครเลยจะคิดเล่าว่าจะได้ยินการเริงระบำของตัวโน้ต เหล่านั้นที่พวกเค้าฝึกฝนกัน ณ ที่แห่งนี้... ที่...แห่งนี้ยังมีความรักอยู่.... คอย...รับรู้และยังคอยเข้าใจ.... แม้...ข้างนอกจะเป็นอย่างไร.... จะร้อนหรือหนาวแค่ไหน....ก็ไม่สำคัญ.... ทุกคนพากันยืนงงและตะลึงงัน เสียงพูดคุยระงมค่อย ๆ จางหายไป บรรยากาศเหมือนถูกมนต์ของอะไรสักอย่างครอบงำ เสียงของป้อมออกมาจากลำโพงรอบด้าน สะกดคนฟังทุก ๆ คนที่ได้ยินได้ฟังขณะนั้น อ้อมยืนนิ่งด้วยความตกใจปนอารมณ์สงสัย ดาวเบิกใบหน้าอันสดใสยิ้มให้กับป้อม ทุกคนหันไปมองป้อมเป็นสายตาเดียวกัน ป้อมยังคงหลับตาร้องเพลงต่อไป.... ...จนกระทั่งเสียงกลองเริ่มขึ้น... จะเตรียม.....ความรักไว้ให้เธอพักผ่อน... ลืม....ความร้อนเรื่องราวที่ไหวหวั่น.... และ....รอยยิ้มที่มาจากใจ.... เพื่อเพิ่มเติมความสดใส...เมื่อไหร่ที่พบกัน.... ฉัตรเล่นกีตาร์โปร่งได้อย่างไพเราะจับใจมาก เสียงเปียโนยังคงดังสะกดคนฟังอยู่ เสียงกลองที่ถูกตีอย่างบรรจงนุ่มนวล ทำให้เพลงมีความไพเราะและซาบซึ้งอย่างที่สุด สะกดผู้คนให้พากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยืนโยกตัวบิดไปบิดมา
และทำให้ทุกคนเข้าถึงอารมณ์ของเพลงนี้ได้อย่างสุดซึ้ ง ซึ่งหลาย ๆ คนคงคิดเพ้อไปไกลแล้ว... ไม่ว่าวันเวลาจะหมุนจะเวียนเปลี่ยนไปแค่ไหน.... จะเป็นกำลังใจให้เธอได้รู้สึกดี.... เป็นที่พักที่ให้ความเข้าใจ นานเท่าไหร่ก็จะมีให้กับเธอ....อยู่ตรงนี้.... แม้....วันนี้เธอไม่รู้จัก... แม้...ความรักฉันเธอไม่เห็นค่า... แต่...ฉันก็รู้ดีว่าซักวัน....คู่แล้วคงไม่คลาดกัน.. ..ฉันขอสัญญา.... ป้อมร้องท่อนนี้ได้อย่างสุดซึ้งพร้อมส่งสายตาถ่ายทอด ความหมายและความรู้สึกให้กับดาวได้รับรู้ และมันก็ได้ผล...ดาวแสดงท่าทีเขินอายและไม่กล้าสบสาย ตาป้อมในทุกครั้งที่ป้อมมองเธอ เธอพยายามลดความเขินของเธอที่กำลังเพิ่มขึ้นทุกที แต่ดูเหมือนว่าใบหน้าของเธอมิอาจปิดบังความรู้สึกของ เธอได้อีกต่อไปแล้ว... ... แก้มของเธอแดงก่ำ ... แสงไฟสะท้อนกับดวงตาเธอเป็นประกาย ... แล้วในที่สุด เธอก็เริ่มน้ำตาคลอ ไม่ว่าวันเวลาจะหมุนจะเวียนเปลี่ยนไปแค่ไหน..... จะเป็นกำลังใจให้เธอได้รู้สึกดี.... เป็นที่พักที่ให้ความเข้าใจ.... นานเท่าไหร่ก็จะมี....ให้กับเธอ...อยู่ตรงนี้ เฉดกับฉัตรร้องท่อนแยกพร้อมกันจบท่อน แล้วเฉดก็โซ่โล่กีตาร์ต่อทันที คนดูส่งเสียงเชียร์อื้ออึง เสียงเป่าปากแหวกอากาศออกมาดังไปทั่วบริเวณ อ้อมยืนโห่ร้องโหวกเหวกด้วยความชอบใจ ในขณะที่ดาวยืนยิ้มด้วยความซึ้งใจ น้ำตาเธอไหลลงอาบแก้มสีแดง.... ....ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทำให้ดาวรู้สึกแบบน ี้ได้ เธอรู้สึกในสิ่งที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ซึ่งก็อาจจะมีคนที่ชอบเธอมากมาย แต่เธอกลับไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย เป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้จากใคร และไม่เคยมีใครได้จากเธอเช่นกัน
. ไม่ว่าวันเวลาจะหมุนจะเวียนเปลี่ยนไปแค่ไหน...... จะเป็นกำลังใจให้เธอได้รู้สึกดี..... เป็นที่พักที่ให้ความเข้าใจ นานเท่าไหร่ก็จะมีให้กับเธอ....อยู่ตรงนี้.... ไม่ว่าวันเวลาจะหมุนจะเวียนเปลี่ยนไปแค่ไหน.... ไม่มีวันที่ใจฉันจะหมุนตามสักที... จะคงรอแต่เธอเสมอไป....รอให้ใจได้ใกล้เสียที... ฉันจะบอกเธอ....คำๆนี้... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!....อ้า!!!....กรี๊ดดด ดด!!! แม้เสียงเปียโนจะจบลง แต่คนดูก็ยังคงส่งเสียงร้องอยู่ตลอดราวกับคอนเสิร์ตพ ี่เบิร์ดเพิ่งจบ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ดาวยืนมองสบสายตากับป้อม ทั้งที่ไม่กล้า เธอหลับตาเพื่อให้น้ำตาที่คลอร่วงลง แล้วก็ลืมตาขึ้นพูดเบา ๆ... ขอบใจนะ ป้อม.... ....นายเยี่ยมมาก พอพูดจบ ดาวก็ปล่อยโฮออกมา ...มันเป็นความรู้สึกบริสุทธิ์ที่กลั่นมาจากหัวใจของ ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง... อ้อมยืนกอดอกสายตาจับจ้องไปที่ป้อมแล้วยิ้มให้ แต่ป้อมมองดูดาวที่กำลังร้องไห้อยู่ ป้อมตัดสินใจวิ่งลงไปหาดาว ทุกคนหันไปมองเป็นสายตาเดียว บรรยากาศโดยรอบกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ป้อมเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงช้า ๆ
. หยิบผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอ่อนซึ่งเป็นลายเดียวกับเสื้อขอ งดาว ป้อมบรรจงใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยซับน้ำตาให้ดาวอย่างล ะมุนละไม ทุกจังหวะแห่งการสัมผัสแก้มดาวช่างมีความหมาย... ผู้ชมที่ยืนมองฉากสุดซึ้งอยู่รอบ ๆ เกือบจะกลั้นน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มไม่อยู่ ...โรแมนติกอะไรอย่างนี้... โห.....วิ้ว....วี้ด....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เฮ้ยๆ ไอป้อม จะดังเกินหน้าเกินตาไปแล้วมั้งเพื่อน แหม! หล่อเหลือเกิน...พ่อพระเอก ฉัตรร้องแซวป้อม เฮ้ย ยอมได้หรอวะ แม่ง ดูทำเข้าสิ อิจฉาโว้ยย! .... ไม่มีเสียงตอบรับคำพูดของเฉด มีแต่คำซึ้งของป้อม
ร้องไห้ทำไมดาว.... ขอบใจนะ ป้อม... ดาวตอบเสียงสะอื้น และดาวก็ทำในสิ่งที่ทุกคนต้องอ้าปากค้าง....ดาวกอดป้ อม.... แขนทั้ง 2 ของดาวแนบชิดกับตัวป้อม....ดาวกอดป้อมแน่น ศีรษะดาวอิงซบบนไหล่อุ่น ๆ ของป้อม ดาวกำลังรับความรู้สึกอบอุ่น ....และความสุขที่ถ่ายทอดจากตัวป้อมมาสู่เธอ ...ดาวยิ้มปนน้ำตา... บรรยากาศเงียบกริบ....ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงใบไม้ ไหว....ตอนนี้ป้อมหน้าแดงยิ่งกว่าดาวเสียอีก น้ำตาหยดใส ๆ ยังคงไหลรินอยู่บนใบหน้าที่นุ่มนิ่มของดาว ....อ้อมอ้าปากค้าง ฉัตรและเฉดยืนนิ่ง ราวกับว่า กาลเวลาถูกหยุดลงด้วยความโรแมนติกของคน 2 คนตรงหน้า.... เฮ้ย ไอพวกวงคอนเสิร์ตอีกแล้วเรอะ อย่าหนีนะ เวร ฉิบหาย ยามมาอีกแล้ว สลายตัว!..... และแล้วก็มีคนมาทำลายบรรยากาศจนได้ เมื่อยามที่เฝ้าตึกเดินมาตะโกนไล่ทุกคน กลอง เบส แอม กีตาร์ ผู้คน หายไปในพริบตา.... อะไรวะ หายไปอีกและ ไม่เคยจับพวกแม่งได้ซักที -*- | - 7 โมงเช้า - | แม้ค่ำคืนอันแสนหวานและน่าจดจำที่ทำเอาเพื่อน ๆ กลับไปฝันกันทั้งโรงเรียนได้ผ่านไป แต่ก็ยังมีคนพูดถึงอยู่ในทุก ๆ อาณาบริเวณโรงเรียนโดยเฉพาะกับ.... 5555555+ ยามมันโง่ ไม่เคยจับทันหรอก เฉดพูด เอ้อ แต่ว่า เมื่อคืนมีช็อตเด็ดด้วยเนอะ.... ฉัตรตาม เออใช่ๆๆๆๆ ก็ดาวอ่ะ กอดป้อม.... เพื่อนซี้ป้อม 2 คนพูดคุยถึงเรื่องราวเมื่อคืนให้คนที่ไม่มีโอกาสได้ช มคอนเสิร์ตเมื่อคืนต้องอิจฉา...แต่ใครเลยจะซึมซาบควา มรู้สึกดีดีและบรรยากาศแสนซึ้งเหล่านั้นได้เท่ากับป้ อมกับดาว... คู่ขวัญแห่งบ้านตัวโน้ต To Be Continued |
|  |