มาต่อต่อต่อครับ อิอิ  บทที่ 60 ความจริงที่ปรากฏ
_____ ที่หอคอยระฟ้า เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงง Hector ถูกซัดกระเด็นด้วยบอลไฟลูกมหึมา Isaac กระโดดขึ้นมาจะฟันหัว Dracula Dracula จึงลอยหนึและ เพล้ง สะเก็ดน้ำแข็งถูกปล่อยไปยัง Isaac อย่างรวดเร็ว เปรี๊ยงงงงงงงงงง พริบตา Isaac ก็ถูกแช่แข็ง Hector เห็นดังนั้นก็เรียกภูติน้อยออกมา ภูติน้อยรวบรวมพลังและปล่อยดาวมากมายไปยัง Dracula ซึ่งใช้ผ้าคลุมปัดดาวเหล่านั้นจนกระจุยแต่ทว่า Hector เข้าประชิดและใช้ Spirit’s sword ฟาดลงไปเต็มแรง Dracula ใช้มือเปล่ารับและกระดอนร่าง Hector ออกไป
_____ “เป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์ แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าพวกเจ้าจะอ่อนแอขนาดนี้ หึหึหึหึ” Lord Dracula พูด
_____ “อีกไม่นาน Radu จะขยี้หมู่บ้าน ถึงแม้ว่า Trevor ไปที่นั้นก็ไม่มีประโยชน์หรอกเพราะพลังที่แท้จริงของ Radu ที่ข้าเองก็ยังไม่เคยเห็นจะถูกปลดปล่อยทั้งหมด หึหึหึ” Lord Dracula พูด………….
_____ ที่หมู่บ้านหน้าโบสถ์ Legulus คุกเข้าลงตรงหน้า Radu
_____ “หึหึหึ ที่เจ้าได้เห็นไปเมื่อครู่เป็นแค่หนึ่งในร่างสุดท้าย ของข้าเอง และครานี้ข้าจะให้เจ้าเห็นอีกร่างหนึ่งเป็นร่างต้นแบ บของเจ้า Griffin เชียวนะ” Radu พูด ว่าแล้วก็กางมือออก เปรี๊ยงงงงงงงง แสงสีแดงสาดส่องไปทั่วทุกทิศแล้วร่างของ Radu ก็ขยายใหญ่ขึ้นและเปลี่ยนไปกลายสภาพเป็นอสูรกายเหล็ก สีแดงที่มีปีกเหล็กกรงเล็บและปากนก มันคือกรีฟอนเหล็กสีแดงที่คล้ายร่างแปลงของ Griffin มากแต่ว่าดูแข้งแกร่งกว่าและตัวใหญ่กว่าถึงสองเท่าซึ ่งร่างของ Griffin สูงเพียง 5 เมตร
_____ “Devil Forgemaster………..ไม่น่าเชื่อว่าจะทำแบบนี้ได้” Legulus พูด
_____ “เริ่มพูดมีเหตุผลแล้วนี่นา………แต่ว่าเจ้าเอาชนะข้าไม ่ได้หรอก” Radu พูด เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง Legulus ถูกซัดกระเด็นออกไป พรึบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ พริบตา Radu ก็กลับคืนร่างเดิมและยืนต่อหน้า Legulus ที่คุกเข่าอยู่
_____ “ข้ารู้แล้ว พลังนั่นเกิดจากการดูดไอปิศาจที่อยู่รอบกายเข้าไป……… .” Legulus พูดขึ้น Radu แสยะยิ้ม
_____ “ยังไม่ถูกซะทั้งหมด หึหึหึ แต่ว่าข้าชักเบื่อที่จะเล่นกับเจ้าแล้วสิ…….” Radu พูดขึ้น เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ สายฟ้าสีแดงปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือเขา
_____ ที่จุดสูงสุดของหอแห่งการระลึก ในห้องโถงยักษ์ที่ยับเยินจากการต่อสู้กับ Death ที่นั่น มีแท่นพิธีลึกลับที่มีรูปสลักมากมายและน้ำพุกับทางน้ ำไหลที่ดูอลังการซึ่งไม่ถูกทำลายจากการต่อสู้…………ตุบ ตุบ ตุบ บุรุษลึกลับสวมฮูดสีดำเดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผยและน ั่งลง ณ ใจกลางแท่นพิธีแห่งนั้น ช่าช่าช่า กระแสน้ำไหลไปบนแท่นหินอ่อนสีเทาดูแล้วสบายตา
_____ “ขอดูหน่อยสิ……..ความทรงจำของปราสาทแห่งนี้” บุรุษลึกลับพูด พรึบ ผมสีขาวอมทองยาวสลวยค่อยๆลอดออกมาจากหมวกฮูด แวบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ และแล้วน้ำในแท่นพิธีก็ส่องแสงสีขาวออกมา เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงความทรงจำย่อนกลับ ผ่านฉากการต่อสู้ของพวก Trevor และ Death ไปเรื่อยๆจนกระทั่ง……………….
_____ “ท่านกำลังทำอะไรอยู่เหรอฮะ” เสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง บุราสวมฮูดจึงหันกลับไป เขาพบเด็กผู้ชายอายุราวสิบขวบหน้าตาน่ารักผมสลวยสีขา วอมทองแต่สวมชุดดำและมีผ้าคลุมเหมือน Dracula
_____ “อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก” บุรุษลึกลับตอบและก็สังเกตไปรอบๆ เขาพบว่ารอบด้านเป็นป่าทั้งหมดและแท่นพิธีนี้ก็ไม่ได ้อยู่ในปราสาท Dracula
_____ “เห็นท่าทางท่านแปลกๆดีนะฮะ ท่านคงมีเรื่องกังวลใจสินะ” เด็กชายถามขึ้น
_____ “อ๋อ อื่มใช่” บุรุษลึกลับตอบ และทันใดนั้นเอง แกวกแกวก เสียงนกร้องลั่นแล้วฝูงนกก็พากันแตกรังบินกันชุลมุนท ั่วท้องฟ้า
_____ “อา…………..พ่อ!!!!!” เด็กชายร้องลั่น บุรุษลึกลับเห็นดังนั้นจึงจูงมือเด็กชายเข้าไปหลบในพ ุ่มไม้
_____ “ชูว เงียบๆนะ” บุรุษลึกลับพูด สิ้นเสียงชุลมุนของเหล่านกกาก็มีร่างสูงใหญ่กว่าเจ็ต ฟุตเดินเข้ามา เขาสวมเกราะลายมังกรสีแดงน่าเกรงขามและผ้าคลุมดำแดงท ี่พลิ้วไสว ผมยาวสีแดงดุจเลือดและมีสามตาส่องแสงสีแดงก่ำ
_____ “ดูเหมือนจะไม่ใช่พ่อเจ้านะ” บุรุษลึกลับพูดขึ้น
_____ “เอ๋” เด็กชายอุทานแล้วก็หันออกไปมอง
_____ “คุณอา Radu” เด็กชายพูดขึ้นเบาๆ
_____ ที่หน้าโบสถ์ประจำหมู่บ้าน
_____ “หวังว่าเจ้าคงสิ้นฤทธิ์ไปชั่วคราวนะ” Radu พูดพรางมองร่าง Legulus ที่ถูกผนึกในสายฟ้าสีแดง
_____ “หึ ทำไมไม่ฆ่าซะล่ะ” Legulus ถาม Radu แสยะยิ้ม
_____ “ไม่รู้สิ ข้าอาจจะใจอ่อนเกินไปก็ได้……….ใช่ ตอนนั้นก็คงจะเหมือนกัน……….หลายสิบปีแล้ว ข้าไปใจอ่อนกับเด็กคนนึงเข้า พอโตขึ้นเจ้านั่นเลยออกตามล่าข้า หึหึ” Radu พูด
_____ “ออกตามล่า” Legulus ย้อนถาม
_____ “แต่ก็แปลกดีนะที่ข้าดันไปเจอใครคนหนึ่งที่ไม่น่าจะอ ยู่ในเวลานั้นเข้า” Radu พูด
_____ ทางด้านบุรุษลึกลับที่กำลังอยู่ในความทรงจำของเวลา เขากับเด็กชายกำลังแอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้เพื่อหลบสา ยตา “Radu” อยู่ขณะนี้
_____ “ออกมาซะเจ้าหนู……..ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่” Radu พูด บุรุษลึกลับให้เด็กชายเงียบไว้ส่วนเขากูลุกขึ้นและเด ินออกไปหา Radu
_____ “ดูเหมือนท่านคงเข้าใจผิดไปเองนะ ว่าแต่ท่านกำลังตามหาใครอยู่เหรอ” บุรุษลึกลับพูดขึ้น Radu จึงจ้องมองเข้าไปในหมวกฮูดของเขาซักพัก
_____ “โฮ่ ต้องขอโทษนะ ข้าอาจจะเข้าใจผิดไปเองก็ได้” Radu พูดขึ้น ว่าแล้วก็เดินจากไปและหันกลับมาอีกครั้งพรางแสยะยิ้ม และมองไปยังพุ่มไม้แล้วร่างสูงใหญ่น่าเกรงขามนั้นก็ค ่อยๆจางหายไปกับสายลม บุรุษลึกลับจ้องมองจนสิ้นสุดเหตุการณ์แล้วก็เดินกลับ ไปยังพุ่มไม้ เด็กชายที่แอบอยู่ก็ค่อยๆลุกขึ้น
_____ “ขอบคุณครับท่านผู้วิเศษ แต่แม่สอนให้ข้ารู้จักตอบแทนคนอื่นที่ช่วยเราเสมอ หากเป็นไปได้ขอให้ท่านผู้วิเศษไปบ้านข้าเถอะครับ” เด็กชายพูด
_____ “ขอบคุณนะ แต่ข้าลืมถามเจ้า เจ้าชื่ออะไร” บุรุษลึกลับถามขึ้น
_____ “Adrian ชื่อนี้แม่เป็นคนตั่งให้” เด็กชายหันมาตอบ
_____ “นี่ Adrian ทำไมเจ้าต้องคอยหลบซ่อนพ่อและอาของเจ้าด้วยล่ะ” บุรุษลึกลับถามขึ้น
_____ “เอ่อ……….” Adrian อ้ำอึ่งไม่ยอมพูดออกมา
_____ “ไม่ต้องตอบก็ได้นะหากมันทำให้เจ้าไม่สบายใจ” บุรุษลึกลับพูดว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินไปด้วยกัน
_____ ที่บ้านของ Adrian
_____ “กลับมาแล้วฮะ” Adrian พูดแล้วก็เปิดประตูเข้าไป
_____ “โธ่ Adrian นี่ลูกไปเถรไถลที่ไหนมา รู้มั้ยว่าข้างนอกมันอันตรายมาก” หญิงสาวสวยวิ่งออกมาหา Adrian ด้วยความเป็นห่วง บุรุษลึกลับสังเกตเห็นว่าเธอเองกำมีผมสีขาวอมทองเช่น กัน
_____ “ไม่เป็นไรฮะ บังเอิญท่านผู้วิเศษคนนี้ช่วยข้าเอาไว้ ข้าว่าเราตอบแทนเขาเหมือนอย่างที่ท่านแม่สอนดีกว่า” Adrian พูด แล้วหญิงสาวสวยก็มองไปยังบุรุษลึกลับ
_____ “เอ่อ ขอบคุณที่ช่วยดูแลเด็กคนนี้ให้ค่ะ ข้าชื่อ Lisa ส่วนท่าน…….” Lisa ถาม
_____ “…………..เรียกข้าว่า Al ก็แล้วกัน……….” บุรุษลึกลับพูด
_____ ที่หอคอยระฟ้า
_____ “บ้าน่า ทำไมเราแตะต้อง Dracula ไม่ได้เลย” Hector ตะลึงแล้วก็ล้มลงตรงหน้า Dracula
_____ “เจ้ามันอ่อนหัดไป…………คิดว่าตัวคนเดียวจะเอาชนะข้าได ้รึ……….เจ้าก็ด้วย Isaac ตายไปแล้วทั้งทีกลับทรยศข้าซะนี่” Lord Dracula พูดว่าแล้วแสงสีม่วงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เรี่ยวแรงของ Hector ก็ค่อยๆมลายหายไป
_____ “ความรู้สึกนี่เหมือนตอนนั้นไม่มีผิด…………Radu!!!.... .........ใช่ เราเองก็เคยโดน Radu ทำแบบนี้เมื่อสมัยเป็นเด็ก……… แสงนั่นมันยังไงกันแน่” Hector คิดในใจ
_____ “หึหึหึ น่าเสียดายที่เจ้าไม่รู้อะไรเอาซะเลย……..” Lord Dracula พูด
_____ ทางด้านบุรุษลึกลับ
_____ “Radu เหรอ ต้องขอบคุณท่านจริงๆที่ช่วยดูแลเด็กคนนี้ให้” Lisa พูดพรางมองไปยัง Adrian ที่เล่นอยู่ข้างนอก
_____ “………ว่าแต่ทำไมพวกท่านจึงหวาดกลัวพวกเขานัก” บุรุษลึกลับถามขึ้น
_____ “………..เพราะพวกเขาเป็นแวมไพร์ที่ชั่วร้ายน่ะสิ แน่นอน Adrian เป็นลูกชายของเขาคนนั้นผู้ซึ่งชาวบ้านหวาดกลัวและสาป แช่ง Adrian เองก็พลอยโดนเกลียดไปด้วยแม้แต่ตัวข้าเอง พวกชาวบ้านเหล่านั่นใจแคบกันเหลือเกินแต่ว่า ท่านไม่รังเกลียดพวกเราเหรอ” Lisa ถาม บุรุษลึกลับนิ่งนิ่งไปครู่หนึ่ง
_____ “ข้าเองก็เหมือนเด็กคนนั้นแหละ แม่ข้าถูกเผาทั้งเป็น แต่ว่าแม่ก็ได้สั่งเสียไว้ไม่ให้โกรธแค้นมนุษย์” บุรุษลึกลับตอบ
_____ “อ่อ ถ้าอย่างนั้น” Lisa พูด
_____ “เด็กนั่นต้องเผชิญชะตากรรมที่โหดร้ายอีกมาก” บุรุษลึกลับพูดตัดหน้าและทันใดนั้นเอง พรึบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ ฝูงค้างคาวมากมายนับไม่ถ้วนก็บินโอบล้อมกระท่อม
_____ “แม่!!!!!!” Adrian วิ่งเข้ามาและข้างนอก ก็ปรากฏร่างสูงใหญ่มหึมาขึ้น
_____ “อย่าคิดว่าจะหนีข้าพ้น ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใด ข้าก็หาพบได้เสมอ คิดอย่างงั้นมั้ยล่ะ” Radu พูดพรางแสยะยิ้ม
_____ “พอเถอะเจ้าชาย………เลิกยุ่งกับพวกเราซะที” Lisa พูดขึ้น
_____ “เห็นทีคงไม่ได้แม่นาง………สามีของเจ้าต้องการตัวลูกชา ยน่ะ ความจริงแล้วเจ้าเองก็น่าจะกลับไปอยู่กับสามีได้แล้ว นะ” Radu พูดพรางยื่นมือมา Lisa กอด Adrian ไว้แน่น
_____ “อย่าขัดขืนจะดีกว่า ยังไงเด็กนั่นก็เป็นของเรา หากแม่นางอยากใกล้ชิดเด็กนั่นก็จงกลับไปอยู่กับเราสิ ที่ปราสาท Dracula ไง” Radu แสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ว่าแล้วก็ปล่อยสายฟ้าสีแดงไปซ๊อด Adrian เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงง เด็กชายกระเด็นชนฝาผนังและสลบไป
_____ “Adrian!!!!!” Lisa ตะโกนพรางวิ่งไปหา บุรุษลึกลับก้มหน้าลงและนำตาของเขาก็หยดลงมาจากหมวกฮ ูดลงมาที่พื้น
_____ “พอแค่นั่นแหละ อยากได้ตัวเด็กนั่นนักใช่มั้ย ก็เอาไปสิ” บุรุษลึกลับพูดแล้วออกมายืนขวางหน้า Radu ท่ามกลางความตะลึงของ Lisa
_____ “เจ้าคือ………..” Radu ถามขึ้น
_____ “คงไม่ต้องปกปิดกันอีกแล้วล่ะ ถ้ากับเจ้า แต่ว่าเจ้าจะรู้จักข้ารึเปล่าล่ะ” บุรุษลึกลับพูดพรางดึงหมวกฮูดลงเผยให้เห็นใบหน้าที่ง ดงามดุจสตรี นัยน์ตาสีเหลืองทองผละผมยาวสลวยสีขาวอมทอง เขาคือ Alucard!!!!
_____ “อ่า ท่าน ทำไมใบหน้าของท่าน” Lisa ตะลึงที่ได้เห็นใบหน้าสง่างามนั่น แต่ว่าใบหน้านั้นเหมือนกับ Adrian ตอนเป็นหนุ่มไม่มีผิด Radu แสยะยิ้ม
_____ “ข้าชื่อ Adrian Fahrenheit Tepes เป็นลูกชายของ Dracula ที่เจ้ากำลังตามหาไงล่ะ” Alucard พูด Lisa ตะลึง
_____ “ทำไม……ชื่อท่านเหมือนลูกข้าแล้วก็เรื่องที่พูด ……….. หรือว่าท่านจะเป็น…….ไม่น่าเชื่อ” Lisa คิด
_____ “หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า อย่างงี้นี่เอง ดูเหมือนคำทำนายที่ว่าจะมีคนหลุดมาจากอนาคตเป็นเรื่อ งจริงสินะ ดี เห็นทีต้องทดสอบฝีมือกันหน่อยแล้ว” Radu พูด ว่าแล้วก็พุ่งเข้ามาปะทะกับ Alucard เปรี๊ยงงง เปรี๊ยงงง เปรี๊ยงงง Alucard หลบหระบวนท่าของ Radu และอ่านทางออกได้ไม่ยาก เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงง Radu ปล่อยลำแสงสีแดงออกมา Alucard หลบ
_____ “อ่อนหัดไป!!!!” Radu พูด เปรี๊ยงงงงงงงงง สายฟ้าพุ่งไปยัง Lisa
_____ “แย่ล่ะสิ มันเล็งไปที่แม่ตั่งแต่แรก แม่!!!!!” Alucard ลืมตัวตะโกนออกมาพร้อมพุ่งเข้ามารับลำแสงของ Radu เปรี๊ยงงงงงงงงงงง Alucard กระเด็นล้มลงตรงหน้า Lisa
_____ “การที่ข้าได้พบหน้าแม่อีกครั้งก็นับว่าโชคดีแล ้ว ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ใช่แม่จริงๆเพราะเราอยู่คนละมิติเ วลาแต่ว่าแค่ได้เห็นแม่อดีตข้าก็รู้สึกดีแล้ว” Alucard พูดและน้ำตาเขาก็ค่อยๆไหลออกมา
_____ “เดี๋ยวก่อนท่าน!!!! Radu มาแล้วนะ!!!!!” Lisa ตะโกน
_____ “สำออยจริงๆ!!!!!” Radu ตะโกนแต่ทว่ามีบางสิ่งพุ่งเข้ามา Radu จึงหยุดนิ่งและจ้องไปรอบๆด้วยความระวังตัว
_____ “การเข้าไปยุ่งกับมิติเวลา เจ้ารู้รึเปล่าว่ามันจะทำให้สมดุลของสากลจักรวาลเสื่ อมไป” เสียงที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจดังขึ้นพร้อมกับร่างที่ส ูงใหญ่สง่างามถึง 222 ซม. ผมยาวสลวยสีทองคำขาวสวมชุดสีดำประดับอัญมณีมากมายผ้า คลุมดำแดงและเกราะไหล่สีทอง ใบหน้านั่นงดงามมากๆ นัยน์ตาสีม่วงส่องประกายแวววับ เขาคือ Clolias
_____ “บ้าน่ะ ทำไมเจ้า” Radu ตะลึงว่าแล้วก็มองไปยัง Alucard
_____ “หึ ดี เจ้ามาก็ดี ข้าคิดว่าจะได้เป็นคนส่งหมอนั่นกลับไปที่เดิมแล้วนะ เอาเถอะ ข้าคงต้องถอยก่อนเพราะว่าคงไม่มีใครโง่พอที่จะไปต่อก รกับ………..Cronos ราชาแห่งเวลานะ หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” Radu พูด ว่าแล้วก็หายตัวไป Alucard ค่อยๆลุกขึ้นและเดินเข้าไปหา Clolias
_____ “ท่านคือ Clolias ในอดีตรึ” Alucard ถามขึ้น
_____ “เวลาย่อมมีทั้งอดีตปัจจุบันอนาคตรวมอยู่ทั้งหม ด” Clolias พูด
_____ “ถ้าอย่างนั้นท่านก็” Alucard ถาม
_____ “ถูกแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะพบข้าที่มิติไหนๆข้าก็คือคนเดียวกันหมดท ั้งสิ้นเพราะข้าคือกาลเวลา เวลาย่อมมีอยู่ทุกหนทุกแห่งทุกภพทุกมิติ เอาล่ะ เจ้าอยู่นานเกินไปแล้ว ได้เวลากลับไปยุคที่สมควรซะที” Clolias พูดขึ้น
_____ “หรือว่าท่านไม่ใช่ราชา Cronos เจ้าแห่งเวลาอย่างที่เราๆเข้าใจกัน” Alucard ถามต่อ
_____ “ตัวข้าจะเป็นใครนั้นไม่สำคัญหรอกอย่าคิดให้ยาก เลย หากเจ้าคิดก็ประหนึ่งคิดว่าเวลาเริ่มจากที่ใดและสิ้น สุดที่ใด สิ่งสำคัญคือเวลาที่เจ้าสูญไป เจ้าสูญไปกับสิ่งใดต่างหาก” Clolias กล่าว
_____ “เอาล่ะ ไปกันเถอะ” Clolias กล่าวแล้วแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้น Alucard หันไปมอง Lisa ครั้งสุดท้ายเสมือนการอำลา
_____ “แม่ ขอให้ดูแลตัวเองให้ดีจนกว่าจะถึงวันนั้น…………..วันที่ ข้าเจ็บปวดที่สุด” Alucard พูดทั้งน้ำตา
_____ “แค่ได้พบกันอีกครั้งก็ยังดี ล่าก่อนครับ………แม่” Alucard พูด ก่อนที่เขาจาหายไปพร้อมกับแสงสีขาวและ Clolias…………………………………….
_____ “เขาไปแล้วเหรอฮะ” Adrian ถามขึ้น
_____ “ใช้แล้วจ๊ะ เขาช่วยเราไล่ Radu ไปได้” Lisa ตอบ
_____ “ว๊า เสียดายจัง ข้ายังไม่รู้จักชื่อเขาเลย” Adrian พูด
_____ “เขาชื่อ Adrian เหมือนลูกนั่นแหละ” Lisa ตอบ
_____ “เอ๋ ชื่อเหมือนข้า” Adrian พูดย้อน
_____ “ใช่จ๊ะ ซักวันลูกจะต้องเติบใหญ่และแข็งแกร่งเหมือนเขาแน่” Lisa พูดและเริ่มร้องไห้
_____ “เอ๋ แม่ร้องไห้ทำไม” Adrian ถาม
_____ “ลูกเอ๋ย แม่คิดว่าคงอยู่กับลูกไม่ได้จนถึงวันนั้น” Lisa ตอบ
_____ “แม่………….” Adrian พูด…………………………….
_____ “หากเจ้าปรารถนา เจ้าย่อมเปลี่ยนแปลงชะตาลิขิตได้ ทุกสรรพสิ่งเริ่มต้นที่เหตุ ชะตาลิขิตก็เช่นกัน ชะตาอันเลวร้ายย่อมแปรเปลี่ยนเป็นดีได้เพียงแต่เจ้าจ ะค้นพบหนทางในการเปลี่ยนชะตารึเปล่าก็ขึ้นอยู่ที่ตัว เจ้านั่นแหละ” เสียงที่เปลี่ยมด้วยพลังของ Clolias ดังขึ้นท่ามกลางเสียงลมกระซิบ และ……………………………..
_____ ในป่าทางเข้าหมู่บ้าน ขณะนี้ Trevor กำลังปะทะกับปิศาจมากมายอยู่
_____ “ปัดโธ่เว้ย ไอ้บัดซบ Radu ดันเรียกปิศาจออกมาเต็มไปหมด บ้าที่สุด!!!!” Trevor ตะโกนพรางฟาดฟันปิศาจไปทีละตัวด้วยแส้
_____ “Sypha!!!! ต้องรีบไปช่วย Sypha!!!!” Trevor ตะโกน
_____ ทางด้าน Sypha ………….. เธอวิ่งมาใกล้ปากทางเข้าหมู่บ้านแล้วและ เคร้งเคร้งเคร้งเคร้งเคร้ง ดาบห้าเล่มพุ่งเข้ามา
_____ “หึ ตื้อจริงๆนะ แต่ข้าจะไม่ออมมือแล้ว” Sypha พูด ว่าแล้วชายร่างเล็กก็ดึงดาบกลับมา และพุ่งดาบไปอีก Sypha หมอบหลบ ฉึกฉึกฉึกฉึกฉึก ดาบปักลึกเข้าไปในต้นไม้ Sypha ได้โอกาสก็คว้าท่อนไม้แล้วพุ่งเข้าไปฟาดใส่ชายร่างเล ็ก ผั๊ว เธอฟาดถูกศีรษะของชายร่างเล็กทำให้เขาล้มลงจากนั้น Sypha ก็กระหน่ำยิงบอลเวทย์และมีดเวทย์ใส่ เปรียงๆๆๆๆๆๆๆๆ ชายร่างเล็กนอนแน่นิ่ง Sypha จึงคิดจะเข้าไปปิดฉาก แต่ทว่า เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงง บอลเวทย์ลูกหนึ่งลอยมา
_____ “Luna!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “หึหึหึ ยัยโง่ แกไม่มีทางรอดหรอก” Luna พูด
_____ “……..เจ้า…………..” Sypha พูด แล้วเธอก็พุ่งเข้าไปและซัดบอลเวทย์ใส่ Luna Luna จึงกระโดดตีลังกาหลบและโต้กลับ
_____ “เข้ามาสิ เอาอีกสิ ถ้าเจ้าทำได้” Luna พูดพรางแสยะยิ้ม
_____ “เจ้าไม่ใช่ Luna………….ข้าพึ่งจะสังเกตได้ เจ้าคือ…………..มหาแม่ทัพแห่งเรเบิลแลนด์!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว จะว่าไปสงครามครั้งนี้คงขาดแม่ทัพไม่ได้นะ ดูเหมือนว่าตอนนี้ข้าจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร………..เพราะข้าจะใช้ร่างเด็กนี่เป็นร่างช ั่วคราวแล้วคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง” Luna พูด
_____ “น่าสมเพช นี่น่ะรึมหาแม่ทัพผู้ทรงเกียรติ ใช้ร่างลูกสาวตัวเองเป็นเครื่องมือ ฆ่าคนบริสุทธิ์มากมาย เจ้ามันไม่ใช่แม่ทัพ เจ้ามันเดรนรกชัดๆ” Sypha พูด
_____ “เข้าใจผิดแล้วยัยหนู………..เด็กนี่ไม่ใช่ลูกข้า ดูเหมือนเจ้าจะไม่รู้อะไรอีกเยอะเลยมาข้าจะบอกให้ เด็กนี่คือลูกสาวของ Shonder Fernandez ซึ่งหมอนั่นก็คือน้าของเจ้านั่นแหละเพียงแต่เป็นลูกค นละแม่กับแม่ของเจ้า สรุปดังนั้นเด็กนี่ก็คือน้องสาวของเจ้านั่นเอง” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด
_____ “อะไรนะ” Sypha ตะลึง
_____ “พวกเจ้าทุกคนล้วนเป็นลูกหลานของข้าทั้งสิ้นเพียงแต่ ว่า…………….ดูเหมือนว่าข้าจะเป็นพ่อของ Shonder ด้วยนะ หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด
_____ “มันยังไงกันแน่ อย่ามาเพ้อเจ้อนะ!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “เพราะข้าเจ้าชู้แบบไม่เลือกละมั้ง ข้าเลยแต่งงานกับแม่ของ Shonder แต่ก็ดี ถึงเวลาที่ข้าจะทำให้เลือดของเจ้าตื้นขึ้นมาซะทีและเ จ้าก็จะกลายเป็นเจ้าสาวของข้าอีกคน!!!!!” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด
_____ “หุปปากนะ!!!!!!!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “หึหึหึ เป็นทายาทที่หัวลั่นจริงๆ” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด
_____ “หยุดนะ!!!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “ข้ารู้ว่าเจ้าคิดถึงหมอนั่นอยู่ Trevor Belmont สินะ อย่าดีกว่า ป่านนี้มันคงตายแล้วล่ะ ถ้าเทียบกันแล้วข้าน่าสนใจกว่าเยอะนะ ฮ่าฮ่าฮ่า” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด
_____ “ข้าจะฆ่าเจ้าซะ” Sypha พูด
_____ “ก็เอาสิ หากเจ้ากล้าที่จะฆ่าเด็กนี่ที่ไม่รู้อะไรซักอย่าง ฆ่าเด็กที่เป็นน้องสาวตัวเอง ก็เข้ามาเลย แต่ว่าถ้าต้องการจริงๆล่ะก็ข้าจะสนับสนุนก็ได้นะ” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด ว่าแล้วก็ควบคุมร่าง Luna ใช้กรงเล็บกรีดคอตัวเองลากยาวไปถึงกลางอก
_____ “แก!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “อื้ม ถ้าควักหัวใจเด็กนี่ตอนนี้จะเป็นยังไงน่า ถึงข้าจะไม่ตายแต่เด็กนี่คงตาย หึหึ” มหาแม่ทัพในร่าง Luna พูด ว่าแล้วก็ใช้กรงเล็บจิกลึกเข้าไปกลางอก
_____ “อย่านะ!!!!!!!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกน
_____ “…………….อย่าใช้ความโกรธ จงใช้สติ ข้าเชื่อว่าเจ้าสามารถปลุกวิญญาณเด็กคนนั้นให้พื้นขึ ้นมายึดร่างคืนจากมหาแม่ทัพนั่นได้” เสียงลึกลับดังขึ้นในใจ Sypha
_____ “Osefees……..” Sypha หลับตา ว่าแล้วเธอก็เข้าสู่สมาธิและถอดวิญญาณและลอยเข้าไปใน ร่างของ Luna ลึกเข้าไปในจิตใจ Sypha พบทะเลแห่งวังวน เธอฝ่าทัเลอันบ้าคลั่งเข้าไปและพบ Luna ถูกโซ่มหึมามากมายพันธนาการอยู่
_____ “Luna คอยเดี่ยวนะ ข้ามาช่วยแล้ว” Sypha ค่อยๆเข้าไปดึงโซ่แต่ว่ามันไม่ขยับเลยซักนิด
_____ “เปล่าประโยชน์ เจ้าไม่มีทางช่วยเด็กนั่นได้หรอก” เสียงของมหาแม่ทัพดังขึ้น
_____ “หุบปากไปซะ” Sypha ไม่ละความพยายาม เข้าไปช่วยดึงโซ่ต่อ
_____ “เสียเวลาน่า” เสียงมหาแม่ทัพดังขึ้นอีก
_____ “ข้าไม่สนคำพูดเจ้าหรอก ข้ามีเพียงสิ่งเดียวคือความเชื่อมั่น ว่าจิตของข้าจะสามารถปลุก Luna ได้ ตื้นซะที Luna!!!!!!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกน แวบบบบบบบบบบบบบบบบ แสงสว่างสีขาวส่องสว่างออกมาจากร่างกายเธอ เปร๊ยะ โซ่ตรวนค่อยๆถูกทำลาย
_____ “บ้าน่า นี่มัน!!!!!” มหาแม่ทัพตะลึง และ Luna ก็ค่อยๆลืมตาขึ้น
_____ “ท่าน Sypha” Luna ยิ้มอย่างมีความสุข
_____ “ข้ามารับแล้ว Luna……………เราไปด้วยกัน………………..จงหายไปซะ มหาแม่ทัพ Radius!!!!!!!!!!” เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง แสงสว่างของ Luna และ Sypha ส่องประกายไปทั่ว ความมืดหายไปจนสิ้นเผยให้เห็นร่างของ Radius
_____ “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก” ร่างมหาแม่ทัพค่อยๆสลายหายไปจากจิตใจของ Luna และ แวบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
Sypha และ Luna ก็กลับเข้าร่างอีกครั้ง
_____ “ท่าน Sypha…………………ท่าน Sypha ฮื่อฮือ” Luna ร้องให้และเข้าไปโอบกอด Sypha
_____ “ไม่เป็นไร มันจบลงแล้ว” Sypha ตอบแล้วก็โอบกอด Luna ท่ามกลางความมืดมิดที่เปล่าเปรียว แต่ทว่า………………………….
_____ “จบรึ มันเร็วไป ทุกอย่างมันแค่เริ่มต้นเท่านั้น” Radu พูด Sypha และ Luna จึงหันไปพบร่างสูงใหญ่กำยำของ Radu ยืนอยู่
_____ “Lord Radu……………หนีไปซะ Luna” Sypha พูด
_____ “ไม่นะ” Luna ตอบ
_____ “ไปสิ Luna” Sypha พูด
_____ “หึ มีความรับผิดชอบกันจริงนะ ให้ตายสิข้าเกลียดคนที่ชอบเสแสร้งทำเป็นปกป้องเด็กจร ิงๆ” Radu พูดขึ้น
_____ “แล้วเจ้าล่ะ ใช้แม้กระทั่งเด็กไม่รู้เรื่องอย่าง Ascod ทำงานให้ตัวเอง เจ้าปิศาจ” Sypha พูด
_____ “ไม่รู้สิ ทำยังกับว่ามือเจ้าไม่เคยเปื้อนเลือดเด็กเลยนะนังหนู ” Radu พูด
_____ “เชอะเจ้าปิศาจ” Sypha พูด
_____ “หึหึหึ ไม่เลย มือเจ้าอาบเลือดเด็กเต็มประดาเลยทีเดียว ถ้าไม่เชื่อข้ามีพยานนะว่าไง” Radu พูดว่าแล้วก็หันหน้าไปข้างๆ ชายร่างเล็กสวมฮูดดำค่อยๆเดินโซเซเข้ามาพร้อมด้วยเลื อดที่ไหลหยดลงบนพื้น
_____ “เจ้านั่นยังไม่ตายอีกเรอะ” Sypha คิด
_____ “หึ ไม่ เด็กนี่ตายแล้วต่างหาก คงไม่ต้องปกปิดตัวตนกันแล้วล่ะ Ascod” Radu พูด Sypha ตกใจในคำพูดนั้นแต่ทว่าสิ่งที่ทำให้เธอตกตะลึงยิ่งกว ่านั้นคือ พรึบบบบบบบบบบบบบ ชายร่างเล็กกระชากฮูดสีดำออกไปเผยให้เห็นร่างจริงของ เด็กแวมไพร์ผมสีเงินที่มีบาดแผลทั่วร่าง ร่างนั้นเปลือยเปล่าแต่พันด้วยผ้าพันแผลเกือบทั้งร่า งซึ่งผ้าพันแผลนั้นดูเหมือนจะพันมาตั่งแต่แรกแล้วและ ก็ผ้านุ่งสีดำที่ขาดวิ่นนั้นด้วยกับแผลทั่วร่าง เป็นสภาพที่น่าเวทนาที่สุด
_____ “Ascod!!!!!!!!!!!!” Sypha ตะโกนทั้งน้ำตา แต่ว่าในแววตาสีแดงของเด็กคนนั้นมีเพียงความโกรธแค้น
_____ “ที่แท้เขาก็คือ Ascod เองเหรอ” Luna คิด
_____ “หึหึหึหึ มาร้องไห้อะไรเอาตอนนี้ล่ะ คิดดูแล้วมันน่าขำนะที่เจ้าคิดเล่นงานศัตรูให้ตายแต่ พอพบว่าศัตรูนั้นคือเด็กที่ตัวเองสงสารที่สุดกลับร้อ งไห้ออกมา ไร้ความหมายน่ะ Sypha……….” Radu พูดขึ้น ว่าแล้วก็หันไปยัง Ascod
_____ “เอาล่ะ Ascod………. เจ้าไม่จำเป็นจะต้องปิดปากแล้ว เชิญพูดในสิ่งที่ต้องการจะพูดให้เต็มทีไปเลย หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” Radu หัวเราะอย่างบ้าระห่ำจนดูเหมือนว่าเสียงหัวเราะนั้นจ ะดังไปจนถึงสุริยะคราส 100 ปีที่โดดเด่นอยู่บนท้องฟ้า
__________________ 
Castlevania: Vlad Radu Legend เล่ม 1 เล่ม 2 
Lord Radu Cel Frumos
Ytinrete rof dlrow eht esruc llahs i!!
|