**นิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับ บุคคล สมาคม หรือเหตุการณ์จริงใดๆทั้งสิ้น

เปิดตำนาน – อวสานแห่งดวงดาว

.....กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ..ณ ..ดวงดาวอันไกลโพ้น ...... ดวงดาวที่กำลังจะถึงกาลอวสานของมัน! ............

.....ครั้งหนึ่งดาวดวงนี้ เคยเป็นดาวที่สงบสุข ...สิ่งมีชีวิตบนดาว อยู่อย่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน จนกระทั้ง......มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า.. “มนุษย์” ..ถือกำเนิดขึ้นมา

.....เริ่มแรก.. “มนุษย์” ..ก็เป็นเหมือนสิ่งมีชีวิตอื่นๆ บน ดาวดวงนี้ คือ อยู่อย่างสงบสุข พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน แต่...เมื่อเวลาผ่านไป “มนุษย์” ก็เริ่มมีความต้องการมากขึ้น ...

“ต้องการที่จะแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ บนดาวดวงนี้” ...นั่นเป็นความต้องการอย่างแรกของมนุษย์ ..มนุษย์จึงเริ่มทำเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ เพื่อแสดงว่า ตนแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ

“ต้องการที่จะเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆบนดาวดวงนี้” ...มนุษย์จึง เริ่มประดิษฐ์คิดค้นสิ่งของต่างๆนาๆ ขึ้นมาใช้ เพื่อแสดงว่าตนเหนือกว่า สิ่งมีชีวิตอื่นๆบนดาวดวงนี้

“ต้องการที่จะปกครองดาวดวงนี้”... มนุษย์จึงได้เพิ่มจำนวนขึ้น สร้างหมู่บ้าน สร้างเมือง สร้างประเทศ ...จำนวนมนุษย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่นาน มนุษย์ก็กระจายไปทั่วดาวดวงนี้

.....ถึงตอนนี้ มนุษย์ก็ลืมเลือนไปหมดสิ้นแล้วว่า ตนเคยอยู่อย่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน กับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ บนดาวดวงนี้ ...มนุษย์ขับไล่สิ่งมีชีวิตอื่นๆ บนดวงดาว ให้ออกไปจากวิถีชีวิตแบบใหม่ของตัวเอง ...สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ไม่สามารถต่อต้านมนุษย์ได้ จึงต้องไปรวมตัวกัน อยู่ในมุมๆ หนึ่งของดวงดาว ...มุมๆหนึ่ง ที่มนุษย์ไม่สามารถไปถึง และถูกลืมเลือนไป... ในที่สุด "มนุษย์" ก็ได้ปกครองดาวดวงนี้อย่างสมบูรณ์

.....แต่ว่า มนุษย์นั้นไม่รู้จักพอ ความต้องการของมนุษย์ ไม่มีที่สิ้นสุด ...มนุษย์จึงเริ่มต่อสู้กันเอง แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น เพื่อจะให้ได้มาซึ่ง ..“อำนาจ” ..ในหมู่มนุษย์ด้วยกัน ...การต่อสู้นั้นรุนแรงขึ้น... ...รุนแรงขึ้น ...จนในที่สุดก็กลายเป็นสงคราม... สงครามอันยาวนาน ที่เต็มไปด้วย ความโกรธ เกลียด ชิงชัง ความโลภ ความหลง กิเลสตัณหา ความชั่วร้ายทั้งมวลของมนุษย์.....

.....ในที่สุด... คลื่นแห่งความชั่วร้าย มากมายมหาศาลของมนุษย์ ก็ชโลมย้อม “จิตวิญญาณแห่งดวงดาว” ให้กลายเป็น “ความมืดมิดแห่งดวงดาว” ...แล้วเมื่อ ...“จิตวิญญาณแห่งดวงดาว”... ซึ่งเป็นต้นกำเนิด แห่งสรรพชีวิตทั้งมวล ในดาวดวงนี้หายไป ก็ไมมีสิ่งมีชีวิตใดๆเกิดขึ้นมาได้อีก แน่นอน รวมทั้งมนุษย์ด้วย......

.....แต่ในห้วงเวลา แห่งจุดจบของดวงดาวนี้เอง ก็มีมนุษย์คนหนึ่ง... มนุษย์ที่จิตใจมิได้แปรเปลี่ยนไป จากสมัยที่ดาวดวงนี้ ได้ให้กำเนิดมนุษย์ขึ้นมาเลย... ...มนุษย์คนนั้นมีพลังอำนาจมากมายมหาศาล ...มากมายถึงขนาดสามารถ เปิดมิติอวกาศ ออกไปยังดาวดวงอื่นได้

.....มนุษย์คนนั้นได้ใช้พลัง ค้นหาดวงดาวที่ชีวิตจะสามารถดำรงอยู่...... และในที่สุดก็ได้พบ ดวงดาวที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้... เมื่อพบดวงดาวแล้ว... มนุษย์คนนั้น ก็เริ่มการออกตามหา... ออกตามหามนุษย์ ที่จิตใจยังไม่ถูกครอบงำ ด้วยกิเลสตัณหา และออกตามหาสิ่งมีชีวิตอื่นๆ บนดาวดวงนี้ ที่ถูกมนุษย์ขับไล่ไป............

.....และแล้วการตามหาก็สิ้นสุด... หลังจากการเดินทางไปทั่วดวงดาว มนุษย์คนนั้นได้พบมนุษย์อีกจำนวนหนึ่ง ที่ยังมีจิตใจบริสุทธิ์ ...และค้นพบสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ถูกขับไล่ไปอีกจำนวนหนึ่งที่ยังรอดชีวิตอยู่ ...แล้วมนุษย์คนนั้น ก็พาทั้งหมดออกเดินทางไปยังดาวดวงใหม่ ทิ้งให้ดาวดวงเก่านั้น พบกับจุดจบของมันต่อไป..........


มนุษย์คนนั้นเฝ้ามองจุดจบของดาวดวงเก่า แล้วก็เกิดความคิดขึ้นมา

“ซักวันหนึ่งในอนาคต ดาวดวงนี้ก็อาจจะมีจุดจบ เช่นเดียวกันกับดาวดวงนั้น” ...แล้วมนุษย์คนนั้นก็ทำหน้าเศร้า

“นี่สิ่งที่เราทำไป มันไม่มีประโยชน์เลยงั้นหรือ? มันเป็นเพียงแค่การถ่วงเวลา ให้การดับสูญของสิ่งมีชีวิต ช้าลงไปเท่านั้นสินะ”

.....แต่มนุษย์คนนั้นก็ยังไม่ยอมแพ้ ...ยังคิดหาวิธี ที่จะทำให้ดาวดวงใหม่นี้ ไม่เป็นแบบดาวดวงเก่า คิดอยู่นาน.........เนิ่นนาน.......... เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ แต่... ในที่สุดเขาก็คิดออก

“ใช่แล้ว!คงจะมีแต่วิธีนี้เท่านั้น” ...รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า พร้อมกันกับที่ความคิดนี้เข้ามาในหัว

.....มนุษย์คนนั้นได้ใช้พลัง ดึงเอาจิตวิญญาณแห่งดวงดาวออกมา... แบ่งมันออกเป็น 6 ส่วน แล้วเรียกมนุษย์ ที่มีจิตใจบริสุทธิ์ที่สุด 4 คน และสิ่งมีชีวิตอื่นๆอีก 2 ตนมา ...เพื่อมอบจิตวิญญาณแห่งดวงดาวให้ แล้วกำชับว่า...

“จงดูแลให้ดี ยิ่งกว่าสิ่งใดๆในชีวิตท่าน... และจงปกปักรักษามันให้ดี ยิ่งกว่าชีวิตของท่านเอง เพราะนี่... คือจิตวิญญาณของดวงดาว แห่งนี้......... ในอนาคตอันแสนไกลข้างหน้า หากวันใด ที่ดาวดวงนี้กำลังจะถูก ..“ความมืดมิดแห่งดวงดาว” ..เข้าครอบงำ ...ขอให้พวกท่าน หรือลูกหลานของพวกท่าน ...จงนำเอาจิตวิญญาณ แห่งดวงดาวนี้มารวมกัน ภายใต้นามของข้าอีกครั้ง ณ ที่แห่งนี้”

.....ทันทีที่พูดจบ ร่างกายของมนุษย์ผู้นั้น ก็ส่องแสงสว่าง แล้วค่อยๆ แตกตัวออก เป็นละอองแสงจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน กระจายออกไป และแทรกซึมเข้าไป ในทุกๆส่วน ของดวงดาว...... ใช่แล้ว... มนุษย์คนนั้น ได้กลายเป็นจิตวิญญาณแห่งดวงดาว ทดแทนจิตวิญญาณแห่งดวงดาวที่ได้แยกออกเป็น 6 ส่วนนั่นเอง......