ขอเอาจากบอรด์อื่นที่ตัวเองลงไว้ล่ะกัน เริ่มจากตอนแรกเลยล่ะกัน


เซเบอร์แมน นักสู้คอมพิวเตอร์ (SABERMAN)

ปี 2020
โลกที่เต็มไปด้วยเทคโนยีทางด้านคอมพิวเตอร์ คอมพิวเตอร์หรืออีกอย่างที่เรียกว่า(PC)เป็นอุปกรณ์ท ันสมัยที่ประชากรทุกคนในกรุงเทพ
และโลกใช้กันเป็นจำนวนมากรวมไปถึงโทรศัพมือถือและอุป กรณ์ไฟฟ้าอีกมาก คอมพิวเตอร์สามารถใช้ไปได้หลายทางเช่น ดี ร้าย ขึ้นอยู่กับจิตใจมนุษย์ว่าจะใช้ทำในสิ่งใด
......แต่สิ่งเลวร้ายกำลังจะคืบคลานเข้ามาในอีกไม่นา นนี้

"ตอน กำเนิดนักสู้คอมพิวเตอร์"

สนามฟุตบอล
ขณะนี้เป็นเวลาที่ในโรงเรียนแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยราง วัลโรงเรียนหาทีมฟุตบอลประจำโรง
เรียน โดยมีทีม"แดง"กับ"น้ำเงิน"กำลังชิงรางวัลกันอย่างดุเ ดือด

แดง 1-1 น้ำเงิน ครึ่งหลัง เหลืออีก 1 นาที

"ฮึ้ย! " ปึกกกกก!!!!
ลูกฟุตบอลถูกเตะด้วยความแรงมากจนพุ่งไปทางประตูของที มน้ำเงินทำให้ฟื้นหญ้าแหว่กไปบา
งส่วน และลูกบอลกำลังเข้าไปใกล้ไปประตู
จากนั้นสมาชิกของทีมน้ำเงินก็วิ่งเข้าไปกระโดดสกัดลู กบอลเอาไว้ ทำให้ลูกบอลกระเด็นออกไปทางอื่น แต่ก็มีนักเตะกองหน้าทีมแดงวิ่งเข้ามาเตะซ้ำทำให้ลูก บอลพุ่งไปอีกครั้งด้วยความรุนแร
งมากขึ้นอีก และลูกบอลก็พุ่งเข้าไปในประตูทีมน้ำเงิน
"GOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!!!"
ลูกบอลเข้าไปในประตูอย่างสวยงาม และเวลานั้นหมดลงผลก็คือทำให้ทีมแดงชนะได้และทีมน้ำเ งินก็ได้พ่ายแพ้ไปอย่างน่าเสียด
าย

"เฮ้อ........เหนื่อยชะมัดเลย"
กัปตันทีมแดงบ่นระหว่างเดินออกจากสนามแข่งฟุตบอลพร้อ มสมาชิกลูกทีมทั้งหมด และเช็ดเหงื่อที่หน้า
"กัปตัน"วิน"ยอดเลยครับ เตะได้สวยมากเลย"
ลูกทีมเข้ามาชมกัปตันทีมของตัวเองด้วยใบหน้าดีใจ

"ไม่เท่าไหร่หรอกน่า นายก็ไม่เลวนี่ป้องกันพวกนั้นไว้ได้น่ะ ดีมาก"
"แหะ แหะ กัปตันอย่าชมขนาดนั้นดิ ผมไม่ได้เก่งเลย"

"วินนนนน................."
เสียงของเด็กผุ้หญิงตะกนแล้ววิ่งเข้ามาหากัปตันทีมแด ง ด้วยความรีบร้อน

"อ๋อ......เมย์เองเหรอ ชั้นชนะแล้วนะ เจ๋งไหมล่ะ"
"เหรอย่ะ แค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกน่า"
"ว่าไงนะ..!!!!"
กัปตันทีมแดงเริ่มอารมณ์เสียหลังได้ยินความะดจากปากข องเมย์ที่ตั้งใจแค่แหย่เล่นๆเท่
านั้นเอง
"นี่ๆชั้นล้อเล่นย่ะ จริงจังไปได้น้า.....เธอเนี่ย"
"หา? ง้านเหรอเนี่ย"
"เอาล่ะ เสร็จแล้วเราไปที่ร้านอาหารเหอะหิวแล้ว"
"อืม....ก็ดี"
จากนั้นทีมแดงก็เดินออกจากสนามแข่งไปรับรางวัลชนะเลิ ศของโรงเรียน และได้เป็นทีมฟุตบอลประจำโรงเรียน

ร้านอาหาร
เกิดเหตุการแปลกประหลาดที่ร้านอาหารแห่งนี้คือ เตาไฟนั้นมีไฟออกมารุนแรงผิดปกติทั้งที่ไม่ได้เร่งอะ ไรเลย ทำให้พ่อครัวไม่กล้าไปแตะต้องเตาไฟ
"นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมไฟมันรุนแรงตั้งมากขนาดนี้ล่ะเนี่ย......."
"ปิ๊บ ปิ๊บ"
เสียงนั้นดังออกมาจากนาฬิกาข้อมือของวิน และดังขึ้นเรื่อยๆ
"วิน.... นาฬิกาเธอส่งเสียงร้องด้วยน่ะ"
"ไม่รู้สิ อาจจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้นะ"
จากนั้นที่นาฬิกาก็มีลูกศรชี้ทางออกมา ชี้ไปทางป่าหลังโรงเรียน
"เมย์ เราลองไปดูกันเถอะ"
"อื้อ...."

ตึก ตึก ตึก ตึก..........

"อ๊ะ ที่นี่มันอะไรกัน"
"มีทางลงไปด้วยน่ะ มันอะไรกันน่ะ"
ฟื้นที่หลังต้นไม้ใหญ่โรงเรียนมีถ้ำลึกลับที่ไม่มีใค รเคยค้นพบมาก่อน และลูกศรนั้นก็ชี้มาทางนี้เหมือนกับมันต้องการให้ทั้ ง 2 คนลงมาทางนี้
"เมย์ เราจะเอาไงดีล่ะ มันคงจะให้เราลงไป"
"ตอนนี้เรื่องชักเริ่มใหญ่แล้ว ลงไปเลยเถอะ"
"ได้เลย"
ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก
"โห... นี่มันอะไรกัน"
ใต้ดินนี้มีฐานทัพลับที่กว้างมากและมีอุปกรณ์ที่ทันส มัยมากกว่าบนฟื้นดินมาก เป็นอุปกรณ์สมัยใหม่ที่ยังไม่มีการคิดค้นขึ้น
"แบบนี้คงจะมีอะไรให้เราได้ทำแน่เลย ว่าไหมล่ะ เมย์"


"นี่มันอะไรกันเนี่ย เครื่องจักรกลคอมพิวเตอร์ที่ยังไม่ถูกคิดค้นคิดในโลก ทั้งนั้นเลย"
วิน กำมือแล้วยกขึ้นมากลางอก
"แบบนี้แสดงว่าที่นี่อาจจะมีอะไรที่เกี่ยวข้องกับเตา ไฟก็ได้นะ"
"ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ
จากนั้นที่มอนิเตอร์ก็เริ่มสว่างขึ้น และมีเงารางๆออกมาและนั้นก็คือ"เซเบอร์แมน"
เมย์จึงร้องตกใจว่า"ว้าย! นี่มันใครกันน่ะ!"
"ใจเย็นๆสาวน้อยข้าไม่คิดจะทำร้ายเจ้าหรอกนะ"
"คุณเป็นใคร คุณเรียกพวกเรามาที่นี่งั้นเหรอ บอกมาสิ"

เซเบอร์แมนและวินจ้องหน้ากันสักครู่ และเซเบอร์แมนจึงเอ่ยขึ้นว่า...."โอ้ เธอชื่ออะไรน่ะพ่อหนุ่มน้อย?"
วินลังเลใจที่จะตอบแต่จึงตอบกลับไปว่า "วิน"
"คุณจะถามไปทำไมกัน?"
"วิน เจ้ามีพลังจิตในตัวสูงนี่ ไม่คิดจะร่วมมือกับข้าเหรอ"
"ร่วมมือ ร่วมกันทำอะไร"
"เรามารวมพลังกันกำจัดสัตว์ประหลาดคอมพิวเตอร์ยังไงล ่ะ"

จากนั้นวินชักเริ่มสงสัยคำพูดของเซเบอร์แมนเกี่ยวกับ สัตว์ประหลาดคอมพิวเตอร์
"เอ๊ะ..... สัตว์ประหลาดคอมพิวเตอร์ มันคืออะไร?"
"มันก็คือสิ่งประหลาดที่ทำให้ระบบคอมพิวเตอร์แปรปรวน ยังไงล่ะ"
"งั้นที่เตาไฟมีไฟลุกออกมาก็เพราะเจ้านี่น่ะเหรอ !!"

"ใช่แล้ว สาวน้อย เรามารวมพลังกันกำจัดมันดีกว่านะ กับการมากำจัดสัตว์ประหลาดคอมพิวเตอร์"

วินเองซึ่งกำลังคิดหนักกับเรื่องนี้ว่าจะเอายังไงดีร ะหว่างมีชิวิตปกติกับการกำจัดสั
ตว์ประหลาดคอมพิวเตอร์ ทำให้เขาใช้เวลาคิดอยู่นานและเขาตัดสินใจได้และจึงตอ บไปว่า
"ได้ เรามาร่วมมือกัน"
"วิน จะดีเหรอนี่เป็นคำตัดสินใจของเธอนะ"
"เพื่อความสงบสุข ชั้นตัดสินใจกำจัดสัตว์ประหลาดทุกตัวที่ออกมาอาละวาด ในคอมพิวเตอร์"

"สมเป็นเธอจริงๆนะวิน เอาล่ะไปหยิบ"เซเบอร์ แคปซูล"มาสิ มันเป็นอุปกรณ์สำคัญมาก

"นี่เหรอ แล้วไงอีกล่ะ"
"ใส่มันเข้าที่ข้อมือซะ ใส่ให้แน่นๆนะอย่าให้ตกหายเป็นอันขาดล่ะ"

จากนั้นวินจึงใส่เซเบอร์แคปซูลที่ข้อมือของตัวเอง และจึงบอกเซเบอร์แมนว่า....."ชั้นพร้อมแล้วเซเบอร์แม น"
"สาวน้อย จัดการเซ็ตข้อมูลไปที่องค์กรความร้อนของกรุงเทพซิ"
"หนูชื่อเมย์ค่ะ จะจัดการให้ค่ะ"
"ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ"
จากนั้นภาพของสัตว์ประหลาดจึงขึ้นที่มอนิเตอร์ มันควบคุมระบบความร้อนทั่วประเทศอยู่ทำให้ไฟจากเตาแล ะฟื้นที่ความร้อนปล่อยไฟออกมาอย
่างไม่หยุด
"มันนี่เอง ตัวการของเรื่องนี้ เซเบอร์แมนไปจัดการกันเถอะ"
"กดที่ปุ่มตรงกลางและตะโกน FIGHT สิ"

จากนั้นวินก็ได้เอามือกดปุ่มตรงกลางแคปซูล และจึงพุดว่า....
"FIGHTTTTTTTTTTTTTTT!!!!!!!!!!"

จากนั้นร่างของวินก็เข้าไปในคอมพิวเตอร์และไปร่วมร่า งกับเซเบอร์แมนเป็นหนึ่งเดียวกั
น และพุ่งไปในสายไฟฟ้าด้วยความเร็วสูง เจาะเข้าไปในศูนย์รวมพลังงานความร้อน
"ก๊าซซซซซซซซ!!!!!"
สัตว์ประหลาดยักษ์กำลังทำลายระบบคอมพิวเตอร์ความร้อน รอบข้างให้เสียหายมากขึ้น ทำให้ไฟนั้นรุนแรงยิ่งขึ้น

จากนั้นก็มีวินในร่างของเซเบอร์แมนออกมาจากสายไฟฟ้าล งมาจากเพดานคอมพิวเตอร์ ลงมาในขนาดที่เล็กกว่ากันมาก
"ว้าย! ทำไมเซเบอร์แมนตัวเล็กกว่ามันอีกล่ะ"

สัตว์ประหลาดหันมาเห็นเซฌบอร์แมนเข้าจึงเอาเท้าของมั นมาคิดจะทับเซเบอร์แมนซะ แต่เซเบอร์แมนกระโดดหลบ และกระโดดขึ้นไปต่อยที่หน้าของสัตว์ประหลาดแต่ผลคือม ันไม่เป็นไรเลย เพราะขนาดต่างกันมากทำให้เซเบอร์แมนยังไม่สามารถที่จ ะล้มมันได้

"แบบนี้เราจะไปชนะมันได้ยังกันล่ะ เซเบอร์แมนเราจะทำยังงไกนเล่า!"
"ให้เมย์พิมโค้ด Bigsaberman ที่คอมพิวเตอร์สิจะทำให้เราขยายร่างได้นะ"
"ค่ะ รับทราบ บิ๊กเซเบอร์แมน "
"Big SaberMan On!!"

จากนั้นร่างของเซเบอร์แมนก็ขยายใหญ่ขึ้นมาเท่ากับสัต ว์ประหลาด เป็นขนาดที่สามารถที่จะสู้กับมันได้แล้ว
"เอาล่ะ ขนาดเท่ากันแล้วที่นี้ก็สู้ได้แล้ว"

เมื่อร่างของเซเบอร์แมนได้ถูกโปรแกรมโค้ดขยายขึ้นมาจ ึงทำให้สามารถต่อสู้กับสัตว์ประ
หลาดคอมพิวเตอร์ได้แล้ว โดยสัตว์ประหลาดจะมีร่างกายที่ตัวใหญ่ปานกลางใช้ระบบ แช่แข็งทำให้ระบบความร้อนของประ
เทศถูกควบคุมและปล่อยไฟออกมาอย่างรุนแรง

"เอาล่ะ เจ้าสัตว์ประหลาดเตรียมใจได้เลย" "ว้ากกกกกกกก"
เซเบอร์แมนวิ่งพุ่งไปหาเจ้าสัตว์ประหลาดโดยตรง และกำมือขึ้นและยกและชกใส่มัน แต่มันป้องกันไว้ได้และมันจึงสวนกลับมาด้วยหางแต่เซเ บอร์แมนก็กระโดดหลบได้ แต่ดูเหมือนจะยังเคลื่อนไหวไม่คล่อง
"ชุดนี้เคลื่อนไหวยากจริงๆเลย"

"ก๊าซซซ!!!!(ย้ากกกกกกก)"
สัตว์ประหลาดพุ่งตรงมาคิดจะชนเข้ากับเซบอร์แมน แต่เซเบอร์แมนเอาเท้ายันไว้บนหัวของมัน และถีบให้มันถอยเซไปเซมากลับไปด้านหลัง

"นี่เซเบอร์แมนมีท่าอะไรเจ๋งๆบ้างล่ะ"
"ใช้"เซเบอร์ช็อต"ซิ ตะโกนขึ้นดังๆและเอามือไว้ข้างหน้า"

"SABER SHOT!!!!!!!!!!!!!"

จากนั้นก็มีกระสุนไฟฟ้ายิงออกมาจากมือของเซเบอร์แมนเ ป็นจำนวนมาก และพุ่งเข้าไปโดนเจ้าสัตว์ประหลาดตรงท้อง และทำให้มันกระเด็นจนล้มไป
"วิน ใช้ท่า"เซเบอร์บีม บีม"กับมันเลย"

"SABER BEAM!!!!!!!!!!!!!"

ลำแสงสีแดงออกจากหน้าผากโดยการเอามือประกบเป็นตัว V กลับหัว ลำแสงนี้พุ่งไปด้วยความเร็วสูงและทำให้โดนกับสัตว์ปร ะหลาดเข้าอย่างเต็มที่ ผลคือทำให้สัตว์ประหลาดนั้นแหลกเป็นชิ้นๆและสลายเป็น ข้อมูลไปในที่สุด ทำให้ไม่มีสิ่งใดรบกวนการทำงานของระบบความร้อน

"ฟื้นระบบ PC"
ทันใดนั้นเซเบอร์แมนก็กางมือออกและก็มีสงออร่าแผ่ออก ไปคลุมฟื้นที่เสียหาย ทำให้ระบบต่างๆฟื้นคืนกลับมาเป็นปกติทุกอย่าง จึงทำให้เรื่องเตาไฟจบไป

"เอาล่ะวินกดปุ่มสีขาวที่แขนซะ มันจะทำให้เธอกลับสู่โลกปกติ"
"ครับ"
หลังจากที่เซเบอร์แมนกดปุ่มที่แขนประตูมิติสู่โลกก็เ ปิดออก เซเบอร์แมนก็เหาะขึ้นฟ้าผ่านสายไฟฟ้าเข้าไปที่โลกปกต ิ วินจึงออกมาจากคอมพิวเตอร์ได้อย่างปลอดภัย

"เฮ้อ.......เหนื่อยชะมัดเลย"
"วิน เรื่องนี้มันต้องมีใครบงการแน่นอนเลย เชื่อสิ"
เซเบอร์แมนจึงบอกไปว่า "ชั้นก็ว่ายังงั้นแหละ เพราะปกติสัตว์ประหลาดน่าจะสาบสูญไปแล้วแต่ต้องมีคนส ร้างมันขึ้นและปล่อยมารบกวนแน่ๆ
"

"ถ้ามันมาอีกก็จะรับมือมันเท่านั้นล่ะ"
"วิน เธอนี่พูดง่ายจริงๆนะ"
"เอาเหอะ วันนี้หลับได้แล้ว นี่ก็ตั้ง 1 ทุ่มแล้วนะเดี้ยวแม่บ่นเอาน่ะ
"ว้าย! 1 ทุ่มแล้วเหรอเนี่ย งั้นก็รีบกลับเร็วเข้า ไป๊ๆ!!"

การต่อสู้ครั้งแรกนั้นเป็นไปด้วยดี แต่จะดีไปตลอดหรือเปล่าก็คงจะไม่แน่ คนเบื้องหลังต้องอยู่ในที่ใกล้ๆนี้แน่ๆ เซเบอร์แมนจะรักษาความสงบสุขของโลกคอมพิวเตอร์ไว้ได้ หรือไม่คงต้องรอดูกันต่อไป

-โปรดติดตามตอนต่อไป-


เนื้อเรื่องย่อตอนต่อไป :
หลังจกาที่การต่อสู้ครั้งจบลงไป 2 วัน สัตว์ประหลาดคราวนยี้ก็ไปควบคุมระบบแบตตอรี่เข้าซะแล ้ว ทำให้พวกผมลำบากเอาการเลย คราวนี้มันเก่งไม่ใช่เล่น ทำให้เซเบอร์แมนต้องใช้โปรแกรมอันใหม่เข้าสู้

ตอนต่อไป" นาฬิกามหาภัย"

ที่มาของชื่อเรื่อง จากคำลงท้าย"นักสู้คอมพิวเตอร์"นั้นมาจากหนังฮีโณ่เก ่าๆชื่อเรื่อง "กริตแมน นักสู้คอมพิวเตอร์" ผมได้นำ"นักสู้คอมพิวเตอร์"มาใช้เป็นคำลงท้ายของชื่อ เรื่องครับ เพราะเนื้อหาออกจะคล้ายๆกันตรงที่การต่อสู้เหมือนกัน ที่ต่อสู้เหมือนกัน นี่เป็นจุดกำเนิดครับ

ช่วยแนะ ติ/ชม หน่อยนะครับ