| “ โอ้โห!!! ถึงเมืองmorroc จริงๆด้วย!! ” ฟินิกซ์ ยืนชมเทิวทัศน์ของเมือง จากมุมสูง
ถ้ำประหลาดนั้น พาเขายังทิศตะวันตกของเมือง และถือว่าพามาได้รวดเร็วกว่าการเดินทางปกติเสียอีก
“ ขอบใจมากเลยนะ ” ฟินิกซ์ยิ้มร่า พลางขยี้หัวเด็กสาวเป็นการขอบใจ
เด็กสาวไม่ตอบอะไรเธอมองมายังอัศวินหนุ่มด้วยสายตาหว าดๆ
“ เอาหละ ไปกันเลยดีกว่า!! ” ฟินิกซ์ออกตัววิ่งเต็มแรงแต่กลับมีแรงต้านเบาๆ จากด้านหลังเขา
เด็กสาวคนนั้นนะ เอง
เธอมองไปยังฟินิกซ์ด้วยดวงตาที่กลมโต แวววาวที่ทำท่าราวกับจะร้องไห้
อย่ามองชั้นแบบนั้นสิ........
เด็กสาวดึงชายเสื้อของฟินิกซ์ไว้แน่น ราวกับจะไม่ยอมปล่อยมือของเธอออกเป็นครั้งที่สอง
ขอร้องหละฉันมีงานที่จะต้องทำนะ!!!!!!!
ดวงตาที่กลมโตนั่นสั่นคลอนน้อยๆ........
ฉันไม่มีเวลามาเลี้ยงเด็กหรอกนะเฟ้ย!!!!!!!!!!!!!!!! !!
- + - + - + - + - + - +- + - + - + - + - + - +- + - + - + - + - + - +- + - + - + - + - + - +- + - + - + - + - + - +- + - + - +
ทำไมกันนะ..............
เด็กหนุ่มเดินผ่านฝูงชนที่แออัดกลางกรุงโมรอค พร้อมด้วยเด็กสาวผมสีม่วงที่ดึงชายเสื้อของเขาไว้แน่ น
งานจีบสาวก็ไม่คืบหน้า....... งานส่งสารก็วุ่นวายจนสารแทบมอด แล้วทำไมกัน
เขาเหลือบมองไปยังเด็กสาวที่มองไปรอบๆด้วยท่าทางหวาด กลัว แต่ก็ส่อแววอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
ทำไมตูต้องมานั่งเลี้ยงเด็กอีกฟ่ะ!!!!!!! (ไอ้ครั้นจะทิ้งก็ทิ้งไม่ลง ตูกลายเป็นโลลิคอนไปแล้วเรอะ!)
เขาถอนหายใจเบาๆแล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงปราสาทโมร็อค เพียงแค่เอาสารเข้าไปแล้วส่งให้พระราชาก็จบเรื่องหละ
“ เอาหละ เอาสารให้กับเจ้าเมืองโมร็อค จากนั้นก็ไปที่เมืองโคโมโดต่อ ก็เสร็จเรื่องหละ ” ฟินิกซ์ บ่นพึมพำกับตนเอง
เขามีเวลาพอสำหรับวันนี้ ถ้าหากรีบจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อน ก็จะเดินทางไปที่โคโมโดได้ก่อนค่ำ
และก็มีเวลามากพอสำหรับการหาสาวไปเป็นคู่ควงในงานเต้ นรำ
“ หื้มม? ” เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงเล็กๆ ที่ชายผ้าครุมของเขาจนต้องหยุดดู
เด็กสาวผมสีม่วงกำลังจ้องมองตุ้กตาลิงหน้าตาแปลกๆ ที่วางขายอยู่
สายตาดุจคมเหยี่ยวของพ่อค้าก็พูดขึ้นในทันใด “ แหม แม่หนูนี้ตาถึงจริงๆ ตุ้กตาลิงตัวนี้ลอกเลียนแบบมาจากYoYoเลยนะครับ ”
“ ………!! ” เด็กสาวสะดุงเฮือกแล้ววิ่งไปหลบด้านหลังของอัศวินหนุ ่มในทันที
“ อ้าวแหมๆ ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ ไม่ทราบว่าคุณพ่อจะไม่ซื้อให้ลูกหน่อยเหรอครับ? ”
คุณพ่อ.... ฟินิกซ์ขมวคิ้วแล้ว กระตุ้นให้เซลล์สมองที่ไม่ค่อยมี ให้ทำงานซะบ้าง
‘มีเด็กสาวผู้หญิงอยากได้ตุ้กตา = เด็กผู้หญิงเกาะติดเราอยู่ = เราเป็นพ่อของยัยเด็กนี้ในสายตาของพ่อค้า’
“ ฉันไม่ใช่พ่อของ ยัยนี่ซะหน่อย!! ” ฟินิกซ์ ตวาดเสียงดังกลับพร้อมพ่นลมออกจากจมูก
“ เอ้าๆ.... งั้นขอโทษครับ คุณลุง ”
เปรี้ยงง!!
ว่าแล้วฟินิกซ์ก็ถีบยอดหน้าเข้าไปซักทีนึง “ ลุงเตี่ยแกดิ..... ”
“ ขอโอ๋ดอับ อุนอี่อาย (ขอโทษครับ คุณพี่ชาย) ” เขาตอบเสียงอู๋อี้
“ แล้วจะไม่สนใจซื้อให้ ลูกสา..... ผมหมายถึง น้องสาวคนนั้นหน่อยเหรอครับ?? ”
ฟินิกซ์มองไปทางเด็กน้อยผมสีม่วงที่หลบอยู่หลังเขาอย ่างกลัวๆ จึงย่อตัวลงไปแล้วเก็บอารมณ์ฉุนเฉียวไว้ก่อน
“ อยากได้เจ้าตัวนี้เหรอ? ”
เด็กน้อยส่ายหน้า แต่เธอยังคงมองไปยังที่ตุ้กตาลิงตัวนั้น อันที่จริงแล้วเมื่อเขาสังเกตุดูดีๆ เธอไม่ได้มองไปยังตุ้กตาลิงตัวนั้น
แต่เธอมองไปยังสิ่งที่อยู่ข้างหน้ามัน
มันเป็นแหวน แหวนธรรมดาราคาไม่แพง ที่ทำมาจากดอกไม้มาพันกัน จนเป็นรูปแหวน “Flower Ring”
“ แหวนนั้นราคาเท่าไหรเหรอครับ ” เด็กน้อยสะดุ้งอีกครั้งเมื่อได้ยินที่เด็กหนุ่มพูด
“ อ้อ แหวนนี้เหรอครับ ” พ่อค้าลดเสียงที่น่าดีใจตนเองลงหน่อย เพราะราคาของแหวนวงนี้น้อยกว่าตุ้กตาลิง
“ 1750 zenyครับ ”
“ แพงไป 650 Zeny ขาดตัว ” ฟินิกซ์พูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
“ คุณพี่!! ท่าทางก็ใจดีอยู่หรอกไหงหน้าเลือดเยี่งนี้หละ เหลือ 1200 Zeny ” พ่อค้าโววายเสียงดัง
“ 750 Zeny ไม่งั้นจะถูกจับข้อหาขายของโก่งราคา ” ฟินิกซ์หยิบสัญลักษณ์ องค์รักษ์แห่งพรอนเทร่าให้ดู
“ อะ...... เออ..................................... ” พ่อค้าเงียบไปในทันใด เขาชักรู้สึกว่า ไม่น่าไปเรียกเลย.........
“ เอ้านี้....... ” ฟินิกซ์ ยื่นแหวนที่ได้มาในราคาสมน้ำสมเนื้อ (พ่อค้าคนนั้นยังคงนั่งคอตกอยู่ที่เดิม)
เด็กสาวมีท่าทีเขินอาย เธอหันมามองหน้าฟินิกซ์แล้วถามเขา “ …..หะ....ให้เหรอ ”
“ อื้มมม หรือว่าไม่ชอบหละ ? ”
เธอส่ายหน้าเบาๆ “ แต่ว่า..... จะดีเหรอ ? ”
“ รับไปเถอะ คิดซะว่าเป็นของขวัญจากฉันก็แล้วกันนะ ” เขาวางแหวนวงเล็กๆนั้นลงบนฝ่ามือของเด็กน้อยคนนั้น
เธอมีท่าทีเขินอาย ก่อนจะรับมันไว้แล้วพูดกับเด็กหนุ่ม “ ขะ....ขอบคุณนะ ”
“ ไม่เป็นไรหรอกน่า ” ฟินิกซ์เห็นท่าทางแบบนั้นของเธอก็อดอมยิ้มไม่ได้
“อ๊ะ.....” ฟินิกซ์นึกถึงเรื่องงานของตนได้ เขามีงานที่จะต้องทำอีกมากมายเป็นกระบุง แต่ครั้นจะปล่อยเด็กสาวคนนี้ไปก็ใช่ที่
“ จริงสิ บ้านของหนูอยู่ไหนเหรอ..... ”
เมื่อถามเรื่องนี้เด็กสาวผมสีม่วงก้มหน้าลง แล้วไม่พูดอะไร มันทำให้ฟินิกซ์ลำบากใจอยู่เหมือนกัน
“ ขอ....... ”
“ ขอตามไปด้วยได้ไหม...? ” |